Werk & Studie
alle pijlers
Ben ik de stagebegeleidster from hell?
donderdag 31 mei 2018 om 12:22
Benieuwd naar jullie mening/ervaring: ik begeleid sinds een aantal maanden een stagestudent die me helpt bij een van mijn projecten. Ik vind het altijd geweldig om die hulp te hebben en ik ben een student altijd dankbaar voor dat extra paar handen, waardoor ik me op een ander project kan focussen. Over een jaar begin ik met een hogere functie en we zoeken nog naar een goede opvolger om mijn huidige baan over te nemen. Als hij zijn stage goed doet, mag hij het worden. Ik gun het hem erg, omdat het overkomt als een hardwerkende, rustige en precieze jongen, maar ik wil ook objectief zijn en hem een eerlijke kans geven.
Nu is het zo dat ik bang ben dat ik een lastige begeleidster ben, een micromanager die alles precies op haar manier wil hebben. Mijn project voelt ook een beetje als mijn baby, omdat ik er de laatste 2 jaar hard aan gewerkt heb en van scratch heb opgericht. Als hij straks met zijn stage klaar is, moet ik met zijn werk uit de voeten kunnen (of hij de opvolger wordt of niet), dus ergens is het ook wel logisch dat ik alles op mijn manier wil hebben, maar ik vind het moeilijk om dingen op een aardige en niet-snibbige manier te zeggen. Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. Ik ben soms bang dat mijn directe collega’s veel aardiger waren geweest tegen hun studenten (die hebben ze overigens niet).
Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn.
Ben ik te hard? Soms vraag ik me ook af hoe ik was toen ik met deze baan begon. Ik was ook een groentje die nergens iets van begreep en het gevoel had dat ik aan het verdrinken was in al mijn onzekerheid + taken, dus misschien moet ik me iets meer inleven? Of vinden jullie dit normaal?
Nu is het zo dat ik bang ben dat ik een lastige begeleidster ben, een micromanager die alles precies op haar manier wil hebben. Mijn project voelt ook een beetje als mijn baby, omdat ik er de laatste 2 jaar hard aan gewerkt heb en van scratch heb opgericht. Als hij straks met zijn stage klaar is, moet ik met zijn werk uit de voeten kunnen (of hij de opvolger wordt of niet), dus ergens is het ook wel logisch dat ik alles op mijn manier wil hebben, maar ik vind het moeilijk om dingen op een aardige en niet-snibbige manier te zeggen. Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. Ik ben soms bang dat mijn directe collega’s veel aardiger waren geweest tegen hun studenten (die hebben ze overigens niet).
Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn.
Ben ik te hard? Soms vraag ik me ook af hoe ik was toen ik met deze baan begon. Ik was ook een groentje die nergens iets van begreep en het gevoel had dat ik aan het verdrinken was in al mijn onzekerheid + taken, dus misschien moet ik me iets meer inleven? Of vinden jullie dit normaal?
donderdag 31 mei 2018 om 12:27
donderdag 31 mei 2018 om 12:28
Bij gebleken geschiktheid.MerylStreepje schreef: ↑31-05-2018 12:27Na alles wat je beschrijft snap ik dan weer niet dat je zegt dat hij het mag worden na z'n stage.
donderdag 31 mei 2018 om 12:32
Met collega's heb ik dit zeker niet. Dat is een hele leuke hechte groep.
Met stagiaires vind ik het moeilijker om te beoordelen, want dit is pas de derde stagiair die ik begeleid. Met de vorige stagiaire had ik een hele goede klik en dat was ook een hardwerkende meid die goed initiatieven nam en van het aanpakken was. Haar heb ik een hele goede beoordeling gegeven en ik was oprecht tevreden over haar en heb haar aanbevolen. Uiteindelijk heeft mijn baas haar niet aangenomen, omdat hij haar onzeker vond overkomen en een betere kandidaat vond. Met de stagiaire daarvoor had ik ook niet echt een klik, maar dat had niemand met haar en zij zat ook echt niet goed in haar vel en wilde zelf niet meer in deze branche zitten.
donderdag 31 mei 2018 om 12:33
Nou, ik twijfel dus of ik hem niet teveel aan het micromanagen ben en te snibbig ben, waardoor ik hem geen eerlijke kans geef..
donderdag 31 mei 2018 om 12:36
Ik denk dat je teveel er boven op zit.
Is het een idee dat de stagiair wekelijkse verslagen maakt? Wat vond hij goed gaan, waar wil hij zichzelf in ontwikkelen?
Daarnaast dat hij een verslagje tikt van jullie begeleidingsgesprekken, zodat hij maar ook jij beter door hebt wat in hem omgaat en hoe hij de dingen ziet?
Het komt namelijk over alsof je hem niet goed kan peilen, en hij niet goed kan laten zien wat er in zit.
Is het een idee dat de stagiair wekelijkse verslagen maakt? Wat vond hij goed gaan, waar wil hij zichzelf in ontwikkelen?
Daarnaast dat hij een verslagje tikt van jullie begeleidingsgesprekken, zodat hij maar ook jij beter door hebt wat in hem omgaat en hoe hij de dingen ziet?
Het komt namelijk over alsof je hem niet goed kan peilen, en hij niet goed kan laten zien wat er in zit.
donderdag 31 mei 2018 om 12:42
Ik vind je idd best snibbig overkomen. Hij zit ook in een leerproces en is mogelijk best nog zoekende naar wat er allemaal verwacht wordt en hoe de dynamiek in elkaar steekt waar jullie zitten. Misschien is hij wel onzeker en heeft hij veel bevestiging nodig, weet jij veel. Je zegt zelf dat het sociaal contact niet gemakkelijk gaat, waarom knoop je zelf niet een gesprek aan en vraag waar hij tegenaan loopt en geef je aan wat jij opmerkt. Het hoeft niet alleen van hem af te komen he dat sociaal contact. Ik zou het zelf ook best eng vinden om al met ERVAREN mensen te werken waar jij als nieuwkomer net komt kijken. Ik vind dat je best wat meer begrip en interesse kunt tonen, zo breekt het ijs ook. Als begeleider zou ik zelf het gesprek aankaarten, want nu doen jij en ik allerlei aannames en dat is voor niemand constructief. Jij reageert ook nog eens best venijnig op hem, terwijl je geen moeite doet om dit tijdens een verhelderend gesprek aan hem uit te leggen zonder gemeen over te komen.
donderdag 31 mei 2018 om 12:58
Ik hoop dat deze stagiaire niet te veel teksten van je hoeft te lezen.
Verder komt een stagiaire om te leren en hoort deze altijd boventallig te zijn, dus zonder moet het werk net zo soepel verlopen.
Tenslotte heb ik het idee dat het niet zo lekker klikt tussen jullie en wanneer ik de keuze zou hebben zou ik deze stagiaire dus niet als collega willen hebben.
Met een beetje geluk komt deze jongen daarna op een plaats terecht waar hij wel gewaardeerd wordt.
Verder komt een stagiaire om te leren en hoort deze altijd boventallig te zijn, dus zonder moet het werk net zo soepel verlopen.
Tenslotte heb ik het idee dat het niet zo lekker klikt tussen jullie en wanneer ik de keuze zou hebben zou ik deze stagiaire dus niet als collega willen hebben.
Met een beetje geluk komt deze jongen daarna op een plaats terecht waar hij wel gewaardeerd wordt.
Niet geschoten is altijd mis
donderdag 31 mei 2018 om 13:01
Nou als de 'superstagiair' niet werd aangenomen, lijkt het me dat je dat bot ook niet voor zijn neus hoeft te bungelen.
Maak het concreet: wat zijn zijn zwakke punten, leerdoelen erbij en elk weekgesprek daar naar verwijzen als zaken uit zijn werk daarmee te maken hebben.
Dat je snibbig wordt is zeer onprofessioneel. Je bent zijn stagebegeleider. Als je dingen 100x vertelt en hij doet het nog niet goed, los je dat op een zakelijke manier op. Misschien die taak niet meer geven? Jij kan dat het beste beoordelen.
Maak het concreet: wat zijn zijn zwakke punten, leerdoelen erbij en elk weekgesprek daar naar verwijzen als zaken uit zijn werk daarmee te maken hebben.
Dat je snibbig wordt is zeer onprofessioneel. Je bent zijn stagebegeleider. Als je dingen 100x vertelt en hij doet het nog niet goed, los je dat op een zakelijke manier op. Misschien die taak niet meer geven? Jij kan dat het beste beoordelen.
donderdag 31 mei 2018 om 13:17
donderdag 31 mei 2018 om 13:19
Ik vind iemand begeleiden en trainen een vak apart dat niet iedereen zomaar eventjes kan doen. Niemand heeft iets aan de opmerking "dat heb je al 3x gevraagd". Ik vond dat als stagiaire ook altijd zo'n dooddoener "dat weet je toch wel?". Nee soms weet je iets niet of ben je het vergeten of onzeker over je opgedane kennis en wil je bevestiging. Het is niet zo dat je onbewust snibbig bent want je weet dat je niet leuk tegen hem doet. Ik denk dat je misschien wat meer kennis moet opdoen over het trainen van stagiaires, want je moet ook een goede begeleider zijn voor een stagiaire zonder klik of een stagiaire die niet alles razendsnel oppakt. Geef je hem wel eens een compliment als hij iets goed doet? Als je merkt dat hij onzeker is (bijvoorbeeld meerdere keren dezelfde vraag stelt die week) leg het hem dan rustig uit en help hem waar je kan, ook al begint je geduld op te raken. Hij is er om te leren en dat kost nu eenmaal tijd.
Harry stared at the word "Pig," and looked up at the tiny owl now fluttering around the light fixture on the ceiling. He had never seen anything that looked less like a pig.
donderdag 31 mei 2018 om 13:23
Ten eerste: Je weet dat vrouwen over het algemeen socialer zijn aangelegd dan mannen. Een beetje prietpraat en ander gelul over niks ligt meiden een stuk meer dan jongens, omdat ze dat sowieso al gewend zijn. Op de een of andere reden verwachten of hopen (sommige) vrouwelijke managers ook veel meer van deze sociale aspecten terug te zien bij stagiaires. En ondanks dat sommigen dat ook wel weten dat ze daar niet al teveel op moeten beoordelen doen ze dat tóch wel, gek genoeg. Mannelijke begeleiders zijn daar vaak veel coulanter mee. Dit staat compleet los van collegialiteit overigens.
Ten tweede: Hij weet dat hij voor elke scheet die hij laat beoordeeld wordt, door alles en iedereen tijdens de stageperiode, dus ook door collega's die em kunnen snitchen naar jou. Daar ligt bijzonder veel druk op, want om de stageperiode succesvol te doorlopen dien je er als eerste zonder kleerscheuren door heen te komen. Anders moet je wéér dat hele traject opnieuw doen. Weer een jaar collegegeld betalen, weer hopen dat je ergens wordt aangenomen, weer hopen dat je een begeleider hebt die tijd in je steekt en je niet haat etc etc.
Terugkomend op het eerste punt dus is dat er eigenlijk in het algemeen maar weinig jongens zijn die zich op hun gemak voelen bij een vrouwelijke stagebegeleider. Niet omdat het per sé een vrouw is, maar zodra ze merken van dat ze zich moeten forceren om leuk gevonden te worden werkt dat averechts. Zeker als ze een uitbrander gehad hebben na een storm van informatie kan het lastig zijn om weer de draad op te pikken. Het blijft toch in je achterhoofd spelen.
Voor velen is het ook de eerste ervaring in het serieuze kantoorleven en mee kunnen draaien in die atmosfeer kost ook veel tijd, vergt een stukje karakterverandering. Bijvoorbeeld kantoorhumor ligt de meeste mannen uberhaupt niet zo. Als hun vrouw/vriendin/moeder ze in het weekend ze vraagt: "Hey hoe was werk deze week? Nog wat leuks meegemaakt?" ... Antwoord "Beuh, neuh". Vrijwel niets maar dan ook niets is het vermelden waard, waar sommige vrouwen helemaal los gaan over dát ene grappige incident wat zich nou toch weer eens heeft voorgedaan, want toen Piet de auto van Henk had geblokkeerd met een berg sneeuw op de parkeerplaats, lag de hele afdeling een kwartier in de scheur ... met hun overdreven neppe k*tlach.
Zoals ik al vermeldde is de stageperiode een storm aan informatie vanuit diverse aspecten en als er dan ook constant over je nek wordt meegekeken of je wel elk puntje op de i zet met betrekking tot het doel van de stage (de scriptie), omdat je stagebegeleidster haar project PERRRRRRFECT op haar manier wil hebben ... ja dan wordt het wel heel lastig of je naam nou Sterre-Sophiefleur is, Shaniqua of Dirk-Jan of Achmed.
Ten tweede: Hij weet dat hij voor elke scheet die hij laat beoordeeld wordt, door alles en iedereen tijdens de stageperiode, dus ook door collega's die em kunnen snitchen naar jou. Daar ligt bijzonder veel druk op, want om de stageperiode succesvol te doorlopen dien je er als eerste zonder kleerscheuren door heen te komen. Anders moet je wéér dat hele traject opnieuw doen. Weer een jaar collegegeld betalen, weer hopen dat je ergens wordt aangenomen, weer hopen dat je een begeleider hebt die tijd in je steekt en je niet haat etc etc.
Terugkomend op het eerste punt dus is dat er eigenlijk in het algemeen maar weinig jongens zijn die zich op hun gemak voelen bij een vrouwelijke stagebegeleider. Niet omdat het per sé een vrouw is, maar zodra ze merken van dat ze zich moeten forceren om leuk gevonden te worden werkt dat averechts. Zeker als ze een uitbrander gehad hebben na een storm van informatie kan het lastig zijn om weer de draad op te pikken. Het blijft toch in je achterhoofd spelen.
Voor velen is het ook de eerste ervaring in het serieuze kantoorleven en mee kunnen draaien in die atmosfeer kost ook veel tijd, vergt een stukje karakterverandering. Bijvoorbeeld kantoorhumor ligt de meeste mannen uberhaupt niet zo. Als hun vrouw/vriendin/moeder ze in het weekend ze vraagt: "Hey hoe was werk deze week? Nog wat leuks meegemaakt?" ... Antwoord "Beuh, neuh". Vrijwel niets maar dan ook niets is het vermelden waard, waar sommige vrouwen helemaal los gaan over dát ene grappige incident wat zich nou toch weer eens heeft voorgedaan, want toen Piet de auto van Henk had geblokkeerd met een berg sneeuw op de parkeerplaats, lag de hele afdeling een kwartier in de scheur ... met hun overdreven neppe k*tlach.
Zoals ik al vermeldde is de stageperiode een storm aan informatie vanuit diverse aspecten en als er dan ook constant over je nek wordt meegekeken of je wel elk puntje op de i zet met betrekking tot het doel van de stage (de scriptie), omdat je stagebegeleidster haar project PERRRRRRFECT op haar manier wil hebben ... ja dan wordt het wel heel lastig of je naam nou Sterre-Sophiefleur is, Shaniqua of Dirk-Jan of Achmed.
donderdag 31 mei 2018 om 13:25
donderdag 31 mei 2018 om 13:41
Dit dus. Hij is een stagiair maar jij behandelt hem als je potentiele opvolger die ook nog eens alles zo moet doen als jij het wilt. Daar is zijn stage niet voor bedoeld, een stage is bedoeld voor het opdoen van werkervaring.laverneb schreef: ↑31-05-2018 13:25Ben je niet teveel gefocust op de toekomst? Je lijkt hoge verwachtingen te hebben van deze jongen. Hij zal kwaliteiten hebben en leerpunten. Hij zit nog in zijn leerproces. Waarom vind je het zo belangrijk dat hij jouw taken gaat overnemen? Dat is niet het doel van het begeleiden van een stagiair.
donderdag 31 mei 2018 om 13:46
Deze zin uit de openingspost zegt het wel zo'n beetje. Hij is niet "dat paar extra handen" maar hij doet werkervaring op.
donderdag 31 mei 2018 om 13:47
Ik denk dat je voorbij schiet aan het gegeven dat nou eenmaal niet iedereen hetzelfde is. De een is zelfverzekerd (of lijkt dit in ieder geval) en leert snel. De ander is misschien ontzettend onzeker en daaruit vloeit ook vaak het zoeken van en naar bevestiging voort. En zo heb je nog 100.000 combinaties. En je kan niet met iedereen een klik hebben, dat is nou eenmaal zo. En dit geval zou het leuk zijn, maar niet noodzakelijk. Stagiaires komen bij een bedrijf om te leren, om te proeven aan het echte werk... Ik krijg in ieder geval het gevoel dat jij hem geen eerlijke kans geeft. Maar dat is een aanname die ik doe bij het lezen tussen de regels.
Edit: Ook ik heb in het verleden een stagebegeleider from hell gehad. Heeft me bijna een extra jaar gekost. Gelukkig stond mijn stagebegeleider vanuit school vierkant achter me. Maar het heeft eventjes geduurd voor ik weer wat zeker van mezelf was, terwijl ik de banenmarkt op moest. Dus tenzij deze jongen er echt niets van bakt, wees een klein beetje voorzichtig met hoe je zo iemand aanpakt. Feedback geven is een aparte tak van sport...
Edit: Ook ik heb in het verleden een stagebegeleider from hell gehad. Heeft me bijna een extra jaar gekost. Gelukkig stond mijn stagebegeleider vanuit school vierkant achter me. Maar het heeft eventjes geduurd voor ik weer wat zeker van mezelf was, terwijl ik de banenmarkt op moest. Dus tenzij deze jongen er echt niets van bakt, wees een klein beetje voorzichtig met hoe je zo iemand aanpakt. Feedback geven is een aparte tak van sport...
donderdag 31 mei 2018 om 13:58
Nu ik er over nadenk: zou het niet beter zijn om dit "project", wat heel belangrijk voor je is maar waar je nu toch steeds (gratis?) stagiaires op zet zélf af te ronden? Dan weet je zeker dat je straks zelf met je eigen werk uit de voeten kunt. Dan kan de stagiaire zich "op een ander project focussen", zoals je zo mooi zegt in je openingspost.
donderdag 31 mei 2018 om 14:02
Hij is een stagiair en jij wilt dat hij laat zien dat hij jou kan opvolgen. Daar gaat iets mis, hij zit nog in zijn leerproces.
Daarnaast is het nogal tegenstrijdig wat je doet. Je wil dat alles op jouw manier gaat, maar als hij het daarom dus extra goed checkt door dingen extra te vragen ga je daarover klagen. Ik zou als stagiair heel ongelukkig worden. Je moet het nog leren, het in een keer begrijpen, en het dan in een keer op jouw manier doen want anders vraag je teveel.
Allejezus laat iemand op zijn tenen lopen.
Daarnaast is het nogal tegenstrijdig wat je doet. Je wil dat alles op jouw manier gaat, maar als hij het daarom dus extra goed checkt door dingen extra te vragen ga je daarover klagen. Ik zou als stagiair heel ongelukkig worden. Je moet het nog leren, het in een keer begrijpen, en het dan in een keer op jouw manier doen want anders vraag je teveel.
Allejezus laat iemand op zijn tenen lopen.
donderdag 31 mei 2018 om 14:06
Dit.YellowLemon schreef: ↑31-05-2018 14:02Hij is een stagiair en jij wilt dat hij laat zien dat hij jou kan opvolgen. Daar gaat iets mis, hij zit nog in zijn leerproces.
Daarnaast is het nogal tegenstrijdig wat je doet. Je wil dat alles op jouw manier gaat, maar als hij het daarom dus extra goed checkt door dingen extra te vragen ga je daarover klagen. Ik zou als stagiair heel ongelukkig worden. Je moet het nog leren, het in een keer begrijpen, en het dan in een keer op jouw manier doen want anders vraag je teveel.
Allejezus laat iemand op zijn tenen lopen.
En daarbij, neiging tot micromanagement is een verschrikkelijke eigenschap voor zowel een manager als een stagebegeleider. Dan kun je het namelijk bijna nooit goed doen als werknemer/stagiair.