ik wil geen hulp
maandag 15 april 2013 om 09:47
Hallo,
Omdat ik een vroegtijdig schoolverlater ben (18 was ik gestopt ben nu bijna 21) kreeg ik ongeveer 1 maand terug bezoek van een man en een vrouw bij mij Thuis die dus jongeren helpen om de overheid weer in te gaan (is dat een goede zin?). K had dus die dag heel duidelijk gemaakt dat ik absoluut niet terug naar school wil, al 1,5 jaar thuis zit en wil werken. Die man raadde me toen iemand aan die bij het gemeente in mijn woonplaats werkt, die mij kan helpen met vinden van werk en dat het vrijblijvend is. Ik zei dat ik het zelf wilde zoeken, en als het me niet zou lukken dat ik er dan wel gebruik van wilde maken. Nou, dus ze gaven me 5 weken de tijd om zelf werk te vinden. Als ik na die 5 weken nog niets had dan zou ik naar ze bellen en zou ik alsnog hulp krijgen van die ene meneer. Aangezien ik na 5 weken nog steeds niets had belde ik gelijk op en 1 week later kwamen ze nogmaals langs met die man erbij (hij heet Jeroen). Na 1 uur gepraat te hebben hadden we voor de volgende dag een afspraak gemaakt, Jeroen kwam naar mijn huis. Nou Jeroen kwam dus, na 2 uur lang zitten ging die weg. Wat we hebben gedaan? Naar vacatures gezocht op internet, die opgeschreven, en ik moest die winkels af om te solliciteren. 2 weken later kwam hij weer langs, en toen hebben we een sollicitatie brief gemaakt en weer naar vacatures gezocht en weer na 2 uur ging hij weg. Achteraf heb ik zoiets van; dit allemaal kan ik zelf ook wel. Hier heb ik toch geen hulp voor nodig... Misschien is het niet zo netjes, maar is het dan gepast als ik hem mail dat hij niet meer hoeft te komen? Of pas zeggen als hij mij weer belt? Of nooit meer opnemen als hij belt en niet reageren op zijn mail als hij me mailt (of gaat dat te ver?) En hoe moet ik het zeggen? Want ik wil absoluut niet bot overkomen, tenslotte doet hij ook maar zijn werk. Tips en ervaringen zijn welkom =)
Omdat ik een vroegtijdig schoolverlater ben (18 was ik gestopt ben nu bijna 21) kreeg ik ongeveer 1 maand terug bezoek van een man en een vrouw bij mij Thuis die dus jongeren helpen om de overheid weer in te gaan (is dat een goede zin?). K had dus die dag heel duidelijk gemaakt dat ik absoluut niet terug naar school wil, al 1,5 jaar thuis zit en wil werken. Die man raadde me toen iemand aan die bij het gemeente in mijn woonplaats werkt, die mij kan helpen met vinden van werk en dat het vrijblijvend is. Ik zei dat ik het zelf wilde zoeken, en als het me niet zou lukken dat ik er dan wel gebruik van wilde maken. Nou, dus ze gaven me 5 weken de tijd om zelf werk te vinden. Als ik na die 5 weken nog niets had dan zou ik naar ze bellen en zou ik alsnog hulp krijgen van die ene meneer. Aangezien ik na 5 weken nog steeds niets had belde ik gelijk op en 1 week later kwamen ze nogmaals langs met die man erbij (hij heet Jeroen). Na 1 uur gepraat te hebben hadden we voor de volgende dag een afspraak gemaakt, Jeroen kwam naar mijn huis. Nou Jeroen kwam dus, na 2 uur lang zitten ging die weg. Wat we hebben gedaan? Naar vacatures gezocht op internet, die opgeschreven, en ik moest die winkels af om te solliciteren. 2 weken later kwam hij weer langs, en toen hebben we een sollicitatie brief gemaakt en weer naar vacatures gezocht en weer na 2 uur ging hij weg. Achteraf heb ik zoiets van; dit allemaal kan ik zelf ook wel. Hier heb ik toch geen hulp voor nodig... Misschien is het niet zo netjes, maar is het dan gepast als ik hem mail dat hij niet meer hoeft te komen? Of pas zeggen als hij mij weer belt? Of nooit meer opnemen als hij belt en niet reageren op zijn mail als hij me mailt (of gaat dat te ver?) En hoe moet ik het zeggen? Want ik wil absoluut niet bot overkomen, tenslotte doet hij ook maar zijn werk. Tips en ervaringen zijn welkom =)
maandag 15 april 2013 om 10:33
Wie betaalt je zorgverzekering dan? Wie betaalt de rekening dat jij naar de tv kan kijken? Wie zorgt dat je beschikking hebt over internet? Dat je lekker kan douchen? Het lekker warm hebt en 3 maaltijden per dag en waarschijnlijk ook nog iets te snoepen? Wie betaalde de bank waar jij op zit?
Juist, je vader! En dat bovenop je zakgeld.
Meisje meisje, jij moet nog zoveel leren....
quote:- En waarom ik tot nu toe nog steeds niets heb terwijl ik het wel zelf kon? Nou heel simpel; geen moeite voor gedaan!En dit, dit kan écht niet! Ga je eens een flink potje schamen. Toen je 12 was, dacht je toen, als ik 21 ben, zit ik lekker zonder diploma's te niksen op de bank, ja dát lijkt me het fijnste wat er is!
Juist, je vader! En dat bovenop je zakgeld.
Meisje meisje, jij moet nog zoveel leren....
quote:- En waarom ik tot nu toe nog steeds niets heb terwijl ik het wel zelf kon? Nou heel simpel; geen moeite voor gedaan!En dit, dit kan écht niet! Ga je eens een flink potje schamen. Toen je 12 was, dacht je toen, als ik 21 ben, zit ik lekker zonder diploma's te niksen op de bank, ja dát lijkt me het fijnste wat er is!
maandag 15 april 2013 om 10:35
Maar goed ervaringen wilde ze ook horen.
Ik heb een ervaring. Niet van mezelf maar van een moeder van een oude schoolvriendin.
Ze was gescheiden en hoefde alleen haar hand op te houden voor alimentatie. Ik ga ervanuit dat dat aangevuld werd tot bijstandsniveau. Niet dat dat zo'n vetpot was, maar ze kon er de huur van betalen en de hele dag shag roken (maar toen was de shag stukken goedkoper, want ik heb het over 20 jaar geleden. Anyway. Moeders zat dus de hele dag te roken en te zeiken, want een zuur mens was het hoor. Zwaar verbitterd dat haar vent van haar af was gegaan en dat zij nou geen cent te makken had.
Op een gegeven moment stopte de alimentatie en moest de gemeente volledig voor haar bijstand opdraaien. De tijden waren ook veranderd en de gemeente zette haar verplicht aan het werk. Helaas bij het bedrijf waar ik toen een zaterdagbaantje had. Kon ik mooi genieten van haar verbitterdheid, want dat bleef. Ze werkte onder haar niveau en kreeg een shitsalaris. Nogal wiedus, wnat als je 12 jaar thuis zit dan begin je gewoon onderaan.
Moraal van het verhaal: Jij houdt net als deze vrouw je hand op (bij papa ipv bij een ex). Je doet niks om je situatie te verbeteren. Op den duur raak je verbitterd omdat vriendinnen wel geld hebben voor spullen en uitjes en jij niet mee kan doen. Je hebt ook geen boeiende verhalen te vertellen itt tot mensen die werk hebben.
Op een dag draait papa de geldkraan dicht en ben je verplicht (omdat je bijstand ontvangt bv) alles aan te nemen dat langskomt. Plantsoenen schoffelen of enveloppen vouwen. Dan kun je toch beter nu investeren in een leuke opleiding als kapster?
Ik heb een ervaring. Niet van mezelf maar van een moeder van een oude schoolvriendin.
Ze was gescheiden en hoefde alleen haar hand op te houden voor alimentatie. Ik ga ervanuit dat dat aangevuld werd tot bijstandsniveau. Niet dat dat zo'n vetpot was, maar ze kon er de huur van betalen en de hele dag shag roken (maar toen was de shag stukken goedkoper, want ik heb het over 20 jaar geleden. Anyway. Moeders zat dus de hele dag te roken en te zeiken, want een zuur mens was het hoor. Zwaar verbitterd dat haar vent van haar af was gegaan en dat zij nou geen cent te makken had.
Op een gegeven moment stopte de alimentatie en moest de gemeente volledig voor haar bijstand opdraaien. De tijden waren ook veranderd en de gemeente zette haar verplicht aan het werk. Helaas bij het bedrijf waar ik toen een zaterdagbaantje had. Kon ik mooi genieten van haar verbitterdheid, want dat bleef. Ze werkte onder haar niveau en kreeg een shitsalaris. Nogal wiedus, wnat als je 12 jaar thuis zit dan begin je gewoon onderaan.
Moraal van het verhaal: Jij houdt net als deze vrouw je hand op (bij papa ipv bij een ex). Je doet niks om je situatie te verbeteren. Op den duur raak je verbitterd omdat vriendinnen wel geld hebben voor spullen en uitjes en jij niet mee kan doen. Je hebt ook geen boeiende verhalen te vertellen itt tot mensen die werk hebben.
Op een dag draait papa de geldkraan dicht en ben je verplicht (omdat je bijstand ontvangt bv) alles aan te nemen dat langskomt. Plantsoenen schoffelen of enveloppen vouwen. Dan kun je toch beter nu investeren in een leuke opleiding als kapster?
maandag 15 april 2013 om 10:36
quote:liefnijntje schreef op 15 april 2013 @ 10:27:
En dat mijn vader een zachte ei is heeft er niks mee te maken, hij heeft mij in het begin maandenlang geen cent gegeven, en wat hij nu geeft is ook niet veel, maar wel genoeg voor iemand zoals ik.
Je vader is wel een zacht ei omdat ie je gedrag in stand houdt. Hij zou niet záchter zijn als ie meer gaf, hij zou pas géén zacht ei meer zijn als ie niks meer gaf anders dan een Goed Gesprek over volwassen worden.
quote:Het is echt niet zo dat ik lui ben en dat ik het allemaal prima vind om thuis te zitten, maar school... Ik ben echt geen schoolmens, zelfs mij Vmbo (basis) diploma heb ik in 2 jaar met veel moeite gehaald (ik was gezakt voor mijn examen).En waarom werk je nu dan nog niet?
En dat mijn vader een zachte ei is heeft er niks mee te maken, hij heeft mij in het begin maandenlang geen cent gegeven, en wat hij nu geeft is ook niet veel, maar wel genoeg voor iemand zoals ik.
Je vader is wel een zacht ei omdat ie je gedrag in stand houdt. Hij zou niet záchter zijn als ie meer gaf, hij zou pas géén zacht ei meer zijn als ie niks meer gaf anders dan een Goed Gesprek over volwassen worden.
quote:Het is echt niet zo dat ik lui ben en dat ik het allemaal prima vind om thuis te zitten, maar school... Ik ben echt geen schoolmens, zelfs mij Vmbo (basis) diploma heb ik in 2 jaar met veel moeite gehaald (ik was gezakt voor mijn examen).En waarom werk je nu dan nog niet?
maandag 15 april 2013 om 10:37
Je wilt geen hulp, maar zelfs Jeroen afpoeieren kun je niet zonder ons advies????
Wat je vader je nu geeft is ook niet veel??? Me dunkt dat elke cent te veel is. Mijn kind zou in een vergelijkbare situatie te eten krijgen en een dak boven zijn hoofd. En persoonlijk regelde ik enkele folder/krantenwijken voor hem, zodat hij zijn zorgpremie zelf kan betalen, en kostgeld!
Wat je vader je nu geeft is ook niet veel??? Me dunkt dat elke cent te veel is. Mijn kind zou in een vergelijkbare situatie te eten krijgen en een dak boven zijn hoofd. En persoonlijk regelde ik enkele folder/krantenwijken voor hem, zodat hij zijn zorgpremie zelf kan betalen, en kostgeld!
maandag 15 april 2013 om 10:38
maandag 15 april 2013 om 10:40
quote:liefnijntje schreef op 15 april 2013 @ 09:47:
2 weken later kwam hij weer langs, en toen hebben we een sollicitatie brief gemaakt en weer naar vacatures gezocht en weer na 2 uur ging hij weg. Achteraf heb ik zoiets van; dit allemaal kan ik zelf ook wel. Hier heb ik toch geen hulp voor nodig...
Even heel on topic over je concrete vraag:
Hij komt eens in de 2 weken om iets te doen wat je zelf ook wel kan. Volgende keer: Doe precies, wat je denkt dat hij wil gaan doen, de dag vantevoren (naast al het werkzoeken wat je natuurlijk al uit jezelf doet). Als hij binnenkomt, zeg je niet: nou, laten we beginnen, maar: Ik heb vast X gedaan, zoals je me vorige keer liet zien. Heb je nog andere tips? Dan kan je dat stukje, wat je zelf wel kan, gewoon lekker overslaan. Als hij verder niets nuttigs te melden heeft, gaat hij meteen weer weg. Maar als hij nog andere hulp kan bieden, dan is dat wel zo fijn toch?
Dus: Iemand bied hulp aan wat jij niet nodig denkt te hebben, bewijs dan eerst dat je het zelf kan, voordat je de hulp afslaat.
Je weet dat je wel meer dan 1 sollicitatiebrief in de 2 weken moet schrijven he? 1 per dag minstens... werk zoeken is hard werken hoor! En daar kan je alle hulp bij gebruiken die je kan krijgen.
2 weken later kwam hij weer langs, en toen hebben we een sollicitatie brief gemaakt en weer naar vacatures gezocht en weer na 2 uur ging hij weg. Achteraf heb ik zoiets van; dit allemaal kan ik zelf ook wel. Hier heb ik toch geen hulp voor nodig...
Even heel on topic over je concrete vraag:
Hij komt eens in de 2 weken om iets te doen wat je zelf ook wel kan. Volgende keer: Doe precies, wat je denkt dat hij wil gaan doen, de dag vantevoren (naast al het werkzoeken wat je natuurlijk al uit jezelf doet). Als hij binnenkomt, zeg je niet: nou, laten we beginnen, maar: Ik heb vast X gedaan, zoals je me vorige keer liet zien. Heb je nog andere tips? Dan kan je dat stukje, wat je zelf wel kan, gewoon lekker overslaan. Als hij verder niets nuttigs te melden heeft, gaat hij meteen weer weg. Maar als hij nog andere hulp kan bieden, dan is dat wel zo fijn toch?
Dus: Iemand bied hulp aan wat jij niet nodig denkt te hebben, bewijs dan eerst dat je het zelf kan, voordat je de hulp afslaat.
Je weet dat je wel meer dan 1 sollicitatiebrief in de 2 weken moet schrijven he? 1 per dag minstens... werk zoeken is hard werken hoor! En daar kan je alle hulp bij gebruiken die je kan krijgen.
maandag 15 april 2013 om 10:43
maandag 15 april 2013 om 10:44
Even een andere kant belichten, liefnijntje:
Hoe trots kun je op jezelf zijn als je alleen maar thuiszit en niet werkt, geen 'eigen' geld hebt om de dingen te doen die JIJ wilt doen? Heb je geen eigenwaarde? En zo nee, hoe komt dat? Niet lekker in je vel is de start geweest, geloof me, als je nog langer thuiszit, wordt dat niet beter.
Hop, lekker naar buiten, naar het uitzendbureau. Leg de situatie uit (zonder erbij te zeggen dat je niet WILT werken...) en dat je hun hulp graag wilt hebben om wat dan ook te vinden. Misschien een tijdelijke functie?
Succes!
Hoe trots kun je op jezelf zijn als je alleen maar thuiszit en niet werkt, geen 'eigen' geld hebt om de dingen te doen die JIJ wilt doen? Heb je geen eigenwaarde? En zo nee, hoe komt dat? Niet lekker in je vel is de start geweest, geloof me, als je nog langer thuiszit, wordt dat niet beter.
Hop, lekker naar buiten, naar het uitzendbureau. Leg de situatie uit (zonder erbij te zeggen dat je niet WILT werken...) en dat je hun hulp graag wilt hebben om wat dan ook te vinden. Misschien een tijdelijke functie?
Succes!
maandag 15 april 2013 om 10:47
Die Jeroen mag je wel deze kant opsturen ik zal hem met open armen ontvangen en zijn hulp aan pakken. Jammer dat ik maar 4 jr te oud ben om deze hulp aan te pakken
Echt ga je diep schamen en wakker worden en beseffen dat ook jij niet zomaar even een baantje zal vinden. Want dit zul jezelf moeten doen en pappie kan je hier echt niet bij helpen.
Echt ga je diep schamen en wakker worden en beseffen dat ook jij niet zomaar even een baantje zal vinden. Want dit zul jezelf moeten doen en pappie kan je hier echt niet bij helpen.
maandag 15 april 2013 om 10:50
Ik vind het heel goed dat er hulp wordt aangeboden aan jongeren. Toen ik 22 was werd ik inderdaad ook gebeld of ik hulp nodig had bij het zoeken van een opleiding of werk etc etc maar ik had mijn opleiding al behaald (dat stond verkeerd geregistreert) en ik had ook al een baan. Dus ik had het niet nodig maar ik vond het hartstikke goed juist.
maandag 15 april 2013 om 10:51
Nog een ervaring, nu een persoonlijke.
Ik heb toen ik 21 was ook een moeilijke periode gehad. Niet lekker in m'n vel enzo. Toen ben ik ook thuis geraakt. Na een paar maanden navelstaren, was ik het zat en ben werk gaan zoeken. Het eerste het beste baantje dat langskwam aangenomen. Zwaar onder m'n niveau natuurlijk, maar uiteindelijk heb ik er met veel plezier gewerkt. Ben zelfs nog wat opgeklommen.
Maar wat het fijnste was: door te werken en nuttig te zijn voelde ik me veel beter. Echt waar, mensen met milde depressies voelen zich vaak al beter door gewoon bezig te zijn. Helpt vaak beter dan pillen en therapie.
Waarom denk je dat er zo vaak ingezet wordt op werken op therapeutische basis?
Weet je wat je ook kan doen? Meld je aan als vrijwilliger. Bv in een verzorgingstehuis. Kun je met ouderen activiteiten doen...bv naar de markt, een eindje wandelen, kaarten. Misschien ontdek je zo wel dat de zorg iets voor je is, het is nuttig en je doet een werkervaring op.
Ik heb toen ik 21 was ook een moeilijke periode gehad. Niet lekker in m'n vel enzo. Toen ben ik ook thuis geraakt. Na een paar maanden navelstaren, was ik het zat en ben werk gaan zoeken. Het eerste het beste baantje dat langskwam aangenomen. Zwaar onder m'n niveau natuurlijk, maar uiteindelijk heb ik er met veel plezier gewerkt. Ben zelfs nog wat opgeklommen.
Maar wat het fijnste was: door te werken en nuttig te zijn voelde ik me veel beter. Echt waar, mensen met milde depressies voelen zich vaak al beter door gewoon bezig te zijn. Helpt vaak beter dan pillen en therapie.
Waarom denk je dat er zo vaak ingezet wordt op werken op therapeutische basis?
Weet je wat je ook kan doen? Meld je aan als vrijwilliger. Bv in een verzorgingstehuis. Kun je met ouderen activiteiten doen...bv naar de markt, een eindje wandelen, kaarten. Misschien ontdek je zo wel dat de zorg iets voor je is, het is nuttig en je doet een werkervaring op.
maandag 15 april 2013 om 10:53
maandag 15 april 2013 om 10:54
Dat werken ervoor zorgt dat je je beter voelt onderschrijf ik ook helemaal. Het gaat momenteel niet lekker met me en ik kom elke dag moeizaam mijn bed uit, maar door mijn werk zie ik mensen en heb ik het gevoel dat ik me nuttig maak. Ik krijg dingen voor elkaar, ik communiceer met anderen, ik leer dingen, ik kom de deur uit, en ik heb een strak ritme wat me op de been houdt. Ik moet er echt niet aan denken om thuis te zitten, dan zou ik tegen de muren opvliegen. Het is moeilijk jezelf ergens toe te zetten als je er echt geen zin in hebt maar in dit geval is het echt de moeite waard. Doorzetten dus, en alle hulp aangrijpen die je wordt aangeboden.
maandag 15 april 2013 om 10:57
maandag 15 april 2013 om 10:59
Als je niet lekker in je vel zit is de stap naar een baan best groot. Tot zoverre heb ik begrip voor je situatie. Maar juist een baan biedt structuur, biedt eigen geld, biedt eigen waarde. Echt daardoor ga je beter in je vel zitten. Het is toch veel leuker een bank van je eigen geld te kopen dan je vader om geld vragen? Dan maar even geen leuk werk, je moet ergens beginnen.
En juist Jeroen kan je helpen om het laatste stapje na aan baan te zetten. Om wel te gaan werken. Ik hoop dat hij vasthoudend is en geen "nee" accepteert.
Ik hoop dat je vader tot het inzicht komt dat hij jou echt niet helpt, maar dat zijn hulp jouw positie op de arbeidsmarkt alleen maar verslechterd.
En juist Jeroen kan je helpen om het laatste stapje na aan baan te zetten. Om wel te gaan werken. Ik hoop dat hij vasthoudend is en geen "nee" accepteert.
Ik hoop dat je vader tot het inzicht komt dat hij jou echt niet helpt, maar dat zijn hulp jouw positie op de arbeidsmarkt alleen maar verslechterd.
maandag 15 april 2013 om 11:00
quote:liefnijntje schreef op 15 april 2013 @ 10:57:
Oké mensen, serieus, ik schaam me echt, ik wil werken! Ik ga straks naar een uitzendbureau. Maar ben daar eerder nog nooit geweest, moet ik daar gewoon zomaar binnenlopen? Wat mort ik daarna doen/zeggen? Of moet ik eerst een telefonisch afspraak maken ofzo?Bedenk eerst eens voor jezelf wat voor werk je graag zou willen doen. Wat is in jouw ogen een droombaan? --> en verwacht niet dat je deze in de schoot geworpen krijgt. Maar als je een droombaan voor ogen hebt, dan kun je ook gaan kijken naar welke route je in de komende jaren kunt volgen om dichter bij die droombaan te komen.
Oké mensen, serieus, ik schaam me echt, ik wil werken! Ik ga straks naar een uitzendbureau. Maar ben daar eerder nog nooit geweest, moet ik daar gewoon zomaar binnenlopen? Wat mort ik daarna doen/zeggen? Of moet ik eerst een telefonisch afspraak maken ofzo?Bedenk eerst eens voor jezelf wat voor werk je graag zou willen doen. Wat is in jouw ogen een droombaan? --> en verwacht niet dat je deze in de schoot geworpen krijgt. Maar als je een droombaan voor ogen hebt, dan kun je ook gaan kijken naar welke route je in de komende jaren kunt volgen om dichter bij die droombaan te komen.
maandag 15 april 2013 om 11:01
quote:liefnijntje schreef op 15 april 2013 @ 10:57:
Oké mensen, serieus, ik schaam me echt, ik wil werken! Ik ga straks naar een uitzendbureau. Maar ben daar eerder nog nooit geweest, moet ik daar gewoon zomaar binnenlopen? Wat mort ik daarna doen/zeggen? Of moet ik eerst een telefonisch afspraak maken ofzo?Waarschijnlijk krijg je te horen dat je je online in moet schrijven
Oké mensen, serieus, ik schaam me echt, ik wil werken! Ik ga straks naar een uitzendbureau. Maar ben daar eerder nog nooit geweest, moet ik daar gewoon zomaar binnenlopen? Wat mort ik daarna doen/zeggen? Of moet ik eerst een telefonisch afspraak maken ofzo?Waarschijnlijk krijg je te horen dat je je online in moet schrijven