Werk & Studie
alle pijlers
Keuzes maken
maandag 6 augustus 2012 om 19:13
Hoi,
ik ben nieuw op dit forum maar ik heb toch iets waar ik echt even uitgebreid over wil klagen.
Ik ben 24 jaar en heb nogal het een en ander meegemaakt gedurende mijn studie, ik ben ooit eens begonnen in 2006 met de studie HBO-Rechten, helaas werd mijn vader ziek in 2008 en hij overleed uiteindelijk datzelfde jaar. Ik besloot toen van voltijd over te stappen naar deeltijd. In 2009 ben ik dus deeltijd gaan studeren. Dat ging allemaal wel goed tot begin dit jaar in februari heb ik een ontsteking in mijn hersenen gekregen waarna ik 2 weken in het ziekenhuis moest verblijven en daarna nog eens 3 maanden in een revalidatiecentrum. Ik moest onder andere opnieuw leren lopen. Daarnaast krijg ik een chemokuur gedurende 6 maanden om de oorzaak van de ziekte SLE te onderdrukken (die diagnose is in 2010 gesteld).
Nu gaat alles beter en ik sta nog onder behandeling van de reumatoloog voor mijn aandoening.
Ik heb alleen nu het gevoel alsof ik alles opnieuw met doen. Alsof ik net vers van de havo kom en keuzes moet maken. Veel opties passeren de revue en ik lijk maar geen keuze te kunnen maken. Ik heb namelijk de optie om weer voltijd te kunnen gaan studeren. Dit omdat ik nog een jaar studiefinanciering heb en een jaar erbij kan krijgen met behulp van de decaan. Ik overweeg dan om geschiedenis te gaan studeren, een compleet andere studie. Of ik kan gaan werken een jaar en nog wat sparen om de studie te bekostigen aangezien ik alleen maar 2 jaar studiefinanciering nog heb. Of ik kan gewoon de 'studieschuld' kwijtschelden via de decaan vanwege mijn aandoening en dan gaan werken.
Daarnaast wil ik ook eindelijk eens een keer uit huis gaan en volgens de psycholoog van het revalidatiecentrum waar ik verbleef wordt dat teveel in een keer. Naar school gaan, een bijbaantje en op mezelf wonen.
De dingen waar ik eigenlijk mee zit zijn, mijn leeftijd. Ik ben 24 jaar en begin dan een nieuwe studie als eerstejaars. En mijn angst om te falen waarmee ik dus eigenlijk doel op mijn ziekte. Stel dat me weer zoiets overkomt en dan weer mijn leven moet omgooien.
Ik weet het dus eigenlijk allemaal niet meer zo goed.
Misschien dat jullie nieuw licht kunnen werpen op mijn dilemma...
ik ben nieuw op dit forum maar ik heb toch iets waar ik echt even uitgebreid over wil klagen.
Ik ben 24 jaar en heb nogal het een en ander meegemaakt gedurende mijn studie, ik ben ooit eens begonnen in 2006 met de studie HBO-Rechten, helaas werd mijn vader ziek in 2008 en hij overleed uiteindelijk datzelfde jaar. Ik besloot toen van voltijd over te stappen naar deeltijd. In 2009 ben ik dus deeltijd gaan studeren. Dat ging allemaal wel goed tot begin dit jaar in februari heb ik een ontsteking in mijn hersenen gekregen waarna ik 2 weken in het ziekenhuis moest verblijven en daarna nog eens 3 maanden in een revalidatiecentrum. Ik moest onder andere opnieuw leren lopen. Daarnaast krijg ik een chemokuur gedurende 6 maanden om de oorzaak van de ziekte SLE te onderdrukken (die diagnose is in 2010 gesteld).
Nu gaat alles beter en ik sta nog onder behandeling van de reumatoloog voor mijn aandoening.
Ik heb alleen nu het gevoel alsof ik alles opnieuw met doen. Alsof ik net vers van de havo kom en keuzes moet maken. Veel opties passeren de revue en ik lijk maar geen keuze te kunnen maken. Ik heb namelijk de optie om weer voltijd te kunnen gaan studeren. Dit omdat ik nog een jaar studiefinanciering heb en een jaar erbij kan krijgen met behulp van de decaan. Ik overweeg dan om geschiedenis te gaan studeren, een compleet andere studie. Of ik kan gaan werken een jaar en nog wat sparen om de studie te bekostigen aangezien ik alleen maar 2 jaar studiefinanciering nog heb. Of ik kan gewoon de 'studieschuld' kwijtschelden via de decaan vanwege mijn aandoening en dan gaan werken.
Daarnaast wil ik ook eindelijk eens een keer uit huis gaan en volgens de psycholoog van het revalidatiecentrum waar ik verbleef wordt dat teveel in een keer. Naar school gaan, een bijbaantje en op mezelf wonen.
De dingen waar ik eigenlijk mee zit zijn, mijn leeftijd. Ik ben 24 jaar en begin dan een nieuwe studie als eerstejaars. En mijn angst om te falen waarmee ik dus eigenlijk doel op mijn ziekte. Stel dat me weer zoiets overkomt en dan weer mijn leven moet omgooien.
Ik weet het dus eigenlijk allemaal niet meer zo goed.
Misschien dat jullie nieuw licht kunnen werpen op mijn dilemma...
maandag 6 augustus 2012 om 19:44
Als ik het zo lees, dan komt het op mij over alsof je haast hebt of een boel moet inhalen. Realistisch gezien, na wat je hebt meegemaakt, heel begrijpelijk. Je bent 24 jaar, gepokt en gemazeld, maar de wereld ligt aan je voeten. Probeer niet teveel na te denken door de diverse opties te vergelijken. Probeer je hart te volgen en heb vertrouwen in jezelf.
maandag 6 augustus 2012 om 19:47
Het belangrijkste is dat jij doet waar je je goed bij voelt.
Studieschuld wordt niet kwijtgescholden vanwege ziekte, alleen vanwege een diploma. Wel beschikken universiteiten/hogescholen over een fonds waar je aanspraak op kan maken bij ziekte. Bij mijn universiteit krijg je dan extra maanden uitgekeerd omdat je vertraging op hebt gelopen.
Ook kan je (met behulp van de decaan) bij DUO extra voorzieningen aanvragen ("Als je aan bepaalde voorwaarden voldoet, dan kun je je prestatiebeurs laten verlengen, je prestatiebeurs zonder een behaald diploma om laten zetten in een gift of je prestatiebeurs volledig opnieuw laten toekennen.")
http://www.ib-groep.nl/pa ... ngen/studievertraging.asp
Waarom wil je nu voor een ander studie gaan?
De kans op ziek worden heeft iedereen. Hier kan je je niet op voorbereiden dus doe waar jij je op dit moment prettig bij voelt en deal met de hobbels op het moment dat die op je pad komen.
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
maandag 6 augustus 2012 om 19:52
quote:paloma schreef op 06 augustus 2012 @ 19:44:
Als ik het zo lees, dan komt het op mij over alsof je haast hebt of een boel moet inhalen. Realistisch gezien, na wat je hebt meegemaakt, heel begrijpelijk. Je bent 24 jaar, gepokt en gemazeld, maar de wereld ligt aan je voeten. Probeer niet teveel na te denken door de diverse opties te vergelijken. Probeer je hart te volgen en heb vertrouwen in jezelf.Dit is ook een heel goed advies!
Als ik het zo lees, dan komt het op mij over alsof je haast hebt of een boel moet inhalen. Realistisch gezien, na wat je hebt meegemaakt, heel begrijpelijk. Je bent 24 jaar, gepokt en gemazeld, maar de wereld ligt aan je voeten. Probeer niet teveel na te denken door de diverse opties te vergelijken. Probeer je hart te volgen en heb vertrouwen in jezelf.Dit is ook een heel goed advies!
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
maandag 6 augustus 2012 om 19:54
Ik heb door dat 'ongeluk' een andere kijk gekregen op het leven en bedacht me eigenlijk dat ik al jarenlang iets deed waar ik niet 100% achter stond. Dus wilde ik dit keer iets met inderdaad wat Paloma zegt met mijn hart te doen.
En het klopt ook wel dat ik een haastig gevoel heb, wat dat is en waar dat vandaan komt weet ik niet echt.
En het klopt ook wel dat ik een haastig gevoel heb, wat dat is en waar dat vandaan komt weet ik niet echt.
maandag 6 augustus 2012 om 20:08
Een goed advies geven is lastig maar neem zeker de tijd om een opleiding te volgen die je leuk vind of wat je goed kan of.. Nou ja iets waar jij je goed bij voelt. Het is nu allemaal veel voor je maar voor je verdere toekomst is een goede opleiding een heel goed uitgangspunt! Ik was 31 toen ik klaar was met mijn studie, gewoon hbo geen specialisatie of zoiets. Je bent nog jong en maak gebruik van je kansen.
maandag 6 augustus 2012 om 20:11
quote:widodari schreef op 06 augustus 2012 @ 19:56:
een goed advies zeker. Ik hoop soms weleens op een teken ofzo, dat zou het veel makkelijker maken.Wanneer je rust in je hoofd creëert, creëer je rust in je hart. En om rust in je hoofd te creëren, moet je eerst beginnen met de aan- en uit knop van je denkvermogen te vinden, en om die knop te vinden, moet je jezelf accepteren, aanvaarden wat het leven je tot nu heeft gebracht en vertrouwen hebben in de toekomst. Wees lief voor jezelf met een fikse dosis rust, regelmaat en reinheid.
een goed advies zeker. Ik hoop soms weleens op een teken ofzo, dat zou het veel makkelijker maken.Wanneer je rust in je hoofd creëert, creëer je rust in je hart. En om rust in je hoofd te creëren, moet je eerst beginnen met de aan- en uit knop van je denkvermogen te vinden, en om die knop te vinden, moet je jezelf accepteren, aanvaarden wat het leven je tot nu heeft gebracht en vertrouwen hebben in de toekomst. Wees lief voor jezelf met een fikse dosis rust, regelmaat en reinheid.
maandag 6 augustus 2012 om 20:13
quote:widodari schreef op 06 augustus 2012 @ 19:54:En het klopt ook wel dat ik een haastig gevoel heb, wat dat is en waar dat vandaan komt weet ik niet echt.Dat kan de leeftijd zijn. Je kijkt om je heen en vergelijkt je misschien met wat leeftijdgenoten wellicht wel al hebben gedaan of bereikt. Laat je niet opjagen. Vind de melodie in je eigen bestaan.
maandag 6 augustus 2012 om 20:16
Baby steps, doe het stap voor stap en bepaal wat voor jou de belangrijkste stap.
Bijv. ga studeren, houd het een tijd vol, ga dan pas een baantje zoeken of op jezelf. Of in een andere volgorde aan de hand van wat je belangrijk vindt. Als je het niet redt, neem je een pas op de plaats of een stapje terug. Dus als het uiteindelijk alleen studie is, is er geen man overboord.
Wees lief voor jezelf en zorg goed voor jezelf.
Doen wat hoort, uit huis gaan omdat al je leeftijdgenoten dat doen...trek je er niet te veel van aan. Jouw tijd komt nog wel.
Veel sterkte, het feit dat je hierdoor heen bent gekomen zegt al heel veel.
Bijv. ga studeren, houd het een tijd vol, ga dan pas een baantje zoeken of op jezelf. Of in een andere volgorde aan de hand van wat je belangrijk vindt. Als je het niet redt, neem je een pas op de plaats of een stapje terug. Dus als het uiteindelijk alleen studie is, is er geen man overboord.
Wees lief voor jezelf en zorg goed voor jezelf.
Doen wat hoort, uit huis gaan omdat al je leeftijdgenoten dat doen...trek je er niet te veel van aan. Jouw tijd komt nog wel.
Veel sterkte, het feit dat je hierdoor heen bent gekomen zegt al heel veel.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
