Klanten uit de Hel

quote:Kokolientje schreef op 11 juni 2013 @ 22:20:

Toen ik nog bij een bank werkte ging er een man compleet uit zijn stekker dat hij maar 250 euro kon opnemen met zijn pas en wist ik wel wie hij was en dat hij zoveel geld had dat ik in mijn hele leven niet zo verdienen. Stel je dat even voor in een overvolle bankhal.

Ik naar die man toe, kijk hem aan en zeg dat ik hem inderdaad niet ken en dat hij het beter bij zijn eigen bank kon proberen omdat onze bank maar 250 euro per dag faciliteert voor niet-klanten.



Is dit niet de ING dan ? Nee meneer, dit is die andere bank met oranje en blauw.

Owwwkee..... en weg was ie.

Mafkees.Oooww...pijnlijk!

Wat een hilarisch topic!! Heb zelf niet te maken met klanten, dus helaas geen sappige verhalen. In het verleden wel, maar kan me geen wilde verhalen meer herinneren... Als ze er al waren.

Ik lees lekker mee..

quote:soley79 schreef op 11 juni 2013 @ 22:06:

[...]





Die is zo geweldig dat zelfs mijn man zijn enorm chagrijnige bui even vergat In de afgelopen 2 jaar een keer of 10 gelezen, en iedere keer weer traaaaanen over mijn wangen vh lachen...

quote:menelya schreef op 11 juni 2013 @ 20:27:

[...]





Erg he, zulke klanten. Ik had er ook zo eentje toen ik nog in een kledingzaak werkte. Vrouw kwam terug met een spijkerbroek, want er zat een gat in...Geen probleem zou je zeggen, alleen die broek was meer dan een jaar oud en volop gedragen!!! Ze heeft het uiteindelijk nog voor elkaar gekregen om een nieuwe broek mee te nemen, gratis en voor niets. Moest van het hoofdkantoor, want ja, het is toch een klant...zucht.





Er word wel gezegd, "brutalen hebben de halve wereld". Ik snap echt niet dat ze een nieuwe broek mee kreeg

Sommige mensen krijgen werkelijk alles voor elkaar

Haha geniaal topic!



Ik heb er ook een:

Dag 1 bij mijn nieuwe bijbaan als receptioniste. Natuurlijk kreeg ik gelijk een man aan de lijn die ik moest doorverbinden en uiteraard ging dit niet vlekkeloos (mijn schuld).



Ik: ik verbind u even door meneer, een ogenblikje geduld alstublieft.

(...) (ik drukte op een paar knopjes maar dat werkte niet, dus ik kwam automatisch weer terug bij die man)

Ik: Sorry meneer, daar ben ik weer. Er ging even iets fout maar ik ga u nu alsnog doorzetten.

Hij: Wat een belachelijke zooi is dit, wat ben jij voor idioot, hoe moeilijk is het om me door te verbinden?! Jij bent zeker een dom blondje van het MBO die met cup dubbel D aan deze baan is gekomen?! Het is toch niet normaal, de jeugd van tegenwoordig!

Ik: meneer ik sta niet toe dat iemand zo tegen mij praat. Ik ga nu ophangen en ik stuur u een kaartje als ik ben afgestudeerd. Fijne dag.



Pfff....

Ik heb op een klantenservice gewerkt en de meest rare en onbeschofte mensen krijg je daar aan de lijn. Ik werkte voor een provider die o.a. vaste telefonie en internet abonnementen verkocht. Je sluit een contract af voor 1 of 2 jaar, daarna maandelijks opzegbaar. Ik kreeg op een dag een klant, die niet op de hoogte was van het feit dat haar contract al afgelopen was. Zij vond dat we dit met terugwerkende kracht in orde moesten maken. Klant gewezen op eigen verantwoordelijkheid om einddatum contract in de gaten te houden, ik kon het voor haar opzeggen, maar dan wel met een maand opzegtermijn. Hier was mevrouw het niet mee eens, ze ging totaal door het lint, we waren oplichters, aso's en ik was een kuthoer. (wat ik ongetwijfeld ook was geweest als we haar wel van de ene op de andere dag hadden afgesloten).



Deze klant heeft hierna nog een stuk of 5 keer teruggebeld en uiteindelijk een aangetekende brief verstuurd waarin ze het bedrijf aansprakelijk hield voor de telefoonkosten naar de klantenservice, de uren tijd die ze in deze kwestie had gestoken (4 uur keer een uurtarief van 75 euro) en de abonnementskosten die ze 'ten onrechte' had betaald. Uiteraard is er niet op haar eisen ingegaan.



Ook altijd leuk waren de klanten die bij het minste of geringste gelijk begonnen te dreigen met kassa, radar, consumentenbond, als het even niet gaat zoals zij het in gedachten hadden, want 'klant is altijd koning'.

quote:Ster__ schreef op 11 juni 2013 @ 16:39:

Oh wat erg dit..



Ik heb weleens een klant gehad die er van overtuigd was dat ze werd afgeluisterd door de hele buurt. Ze woonden tussen islamitische mensen en zij wenste niet mee te doen aan buurtfeestjes. Daardoor haatten ze haar, aldus klant.



Haar telefoonlijn zouden ze aftappen en ze konden ook via haar toestel bellen op afstand (?) daardoor had ze hoge rekeningen. Ze begon te huilen en ik haar kalmeren en aangeven dat ze naar de politie moest gaan.



Bij elke islamiet die de winkel inliep dook ze weg want dat zouden kennissen/vrienden/etc zijn van haar buren die haar 24/7 in de gaten hielden.



Pas veel later bleek dat ze gewoon niet helemaal goed snik was en elke maand wel met zo'n verhaal kwam...Klinkt alsof ze psychotisch was, is wel iets anders dan 'niet goed snik'...

Ster_, heb je ook in de telecom gewerkt? Ik heb ook wel eens zo'n klant te woord gestaan die ervan overtuigd was dat ze afgeluisterd was en dat haar gesprekken werden opgenomen.



Wat ook irritant was op de klantenservice was dat je vaak mensen aan de lijn kreeg die voor iemand anders belden. Vooral bij zakelijke klanten. Terwijl in het bandje dat je hoort als je belt, er expliciet wordt vermeld dat alleen de contracteigenaar te woord wordt gestaan ivm de privacy. En dan nog gaan drammen en zeiken 'ja maar mn baas is er nu niet, die wil ik echt niet lastig vallen met dit soort futiliteiten'. Ook een veelgehoorde 'Ja het kan wel zijn dat het contract op naam van mijn vrouw staat, maar ik betaal hier de rekeningen, dus je gaat me die informatie gewoon geven nu'.

quote:wolkenkrabber schreef op 11 juni 2013 @ 17:43:

Ik ben muzikant en mijn collega's en ik maken zo vaak mee dat we worden gevraagd ergens te spelen voor nop, of een paar tientjes.... 'Maar je vindt het toch leuk?' zeggen mensen dan. Tja, dat de bakker zijn werk leuk vindt betekent ook niet dat hij zijn brood gratis geeft, zeg ik dan maar...

Heel irritant idd.



Ik vroeg de huisschilder ooit of hij gratis mijn huis wilde schilderen, 'want ik heb maar een klein budget' en 'zo krijg je ook een podium om je werk aan meer mensen te laten zien'.



Helaas, hij trapte er niet in..

quote:nina1966 schreef op 11 juni 2013 @ 20:42:

[...]



Sorry maar dat hele riedeltje afgaan terwijl de meter doorloopt vind ik super irritant. Waarom vraag je niet eerst wat iemand zelf heeft gedaan?

Ik krijg altijd het idee dat zo een iemand een lijstje op zit te lezen en er totaal geen verstand van weet alleen maar verder kan klikken als het lijstje afgewerkt is. Dat van die lampjes, kabeltjes etc etc heeft iemand die er ook maar een beetje bekend mee is al gedaan.



Dit is dus niet standaard zo. Soms hebben mensen zelfs de meest simpele dingen zoals toestel aan / uit of stekker eruit en er weer in nog niet eens geprobeerd. Als je dan gelijk al verder gaat met het ingewikkelde werk, en later blijkt dat het iets simpels is, dan hangt de klant pas onnodig lang aan de lijn.

Toen ik op de klantenservice werkte werden we regelmatig getraind in het 'troubleshooten', en het is dus helaas echt noodzakelijk om die stappen te doorlopen.

Heb zelf ook wel eens een klant gehad die vroeg 'ja mag ik vragen waarom je dat allemaal vraagt? Wat is dat voor onzin. Ik wil gewoon nu geholpen worden en niet al die stomme vragen beantwoorden die jij van je lijstje moet strepen'. Euh jaa mevrouw die vragen stel ik juist om u te helpen maar goed als u het allemaal zo goed weet waarom belt u dan eigenlijk? Niet dat ik dat zei, maar wel vaak gedacht.

quote:yellowlove2punt0 schreef op 11 juni 2013 @ 18:35:

[...]





Maar als mensen gaan schelden enzo is nooit leuk, en ik heb idd nog nooit iets sneller opgelost omdat iemand me uitschold.



Ik zei in zo'n geval (ik had wel eens te maken met scheldende assurantie tussenpersonen vanwege mijn functie):

"meneer, dit gesprek gaat niet helemaal goed. Ik ga u nu ophangen en belt u me dan nog eens, dan beginnen we gewoon even overnieuw"

en dan hing ik op. En desnoods nog een keer als ze weer begonnen te schelden. Dat werkte best goed.

Ik werk in de ICT-sector en heb daar (achteraf) heel grappige telefoontjes gehad van zowel collega's als van klanten. Sites genoeg met hilarische IT-helpdesk verhalen. Maar bij de echte klant uit de hel kwam ik over de vloer.



Telkens als ik daar was geweest dan hadden we eigenlijk een heel productieve dag, het gebeurde wel eens dat we uiteindelijk andere onderwerpen behandelden dan gepland waren, maar dat ging altijd in onderling overleg. Het was soms zelfs gezellig te noemen. De bezoekverslagen werden ook altijd goedgekeurd, de urenstaat ondertekend, takenlijstjes/projectplannen/plannen van aanpak/whatever besproken en afgevinkt/aangevuld en ik werd aan het eind van de dag vriendelijk en vrolijk uitgelaten.

Een uur later werd ik meestal gebeld door de project manager (mijn collega dus), wat er allemaal aan de hand was. Huh?????? En dan kreeg ik via hem toch een verwijten, echt niet normaal meer. Zelfs dat ik te laat zou zijn geweest enzo. Ik was verdomme altijd zo vroeg (aan de andere kant van het land) dat ik geeneens het kantoor fatsoenlijk in kon komen. Ik zou zaken sabotteren, liegen, belangrijke gegevens uit databases verwijderen, etc.



Op een gegeven moment ga je echt denken dat je in een soort paralel universum terecht bent gekomen. Zeker wanneer je daar op een gegeven moment dagelijks zit, omdat het niet loopt zoals de klant wil.



Ik heb werkelijk nog nooit een project gehad waar alles technisch en functioneel gezien zo goed verliep. Maar ook nog nooit eentje waarbij de klant zo ontevreden was.



Echt bizar. Mijn collega's, managers en ik kunnen er nu wel om lachen, maar ja, de advocaat lacht het laatst natuurlijk...

Opnieuw dan.

Ik heb nooit met scheldende mensen aan de telefoon te maken gehad, wel met huilende mensen. En dan niet omdat het onderwerp zo emotioneel was, ging namelijk om de functionaliteit van een boekhoudsysteem of een database met klantgegevens ofzo, dat werk.



Die mensen roepen te laat hulp in. Die zijn zo ten einde raad dat relativeren geen optie meer is.

quote:Kapitein_Onderdeurtje schreef op 11 juni 2013 @ 16:49:

De drie meest stressvolle beroepen (las ik laatst ergens):



-Klantenservice;

-Politie agent;

-Aandelenhandelaar.



Je had dus beter piloot kunnen worden, het betaald ook nog eens veel beter.



Als je snel aan een baan wilt komen: solliciteer bij een klantenservice.



Werken bij een klantenservice is gewoon echt niet leuk. Veel mensen denken tegenwoordig dat je alles maar voor ze moet doen en dat de manier waarop zij het vragen totaal niet van belang is.



Werken bij een klantenservice is kortom, al met al, in veel gevallen gewoon een hondenbaan. Ik spreek uit ervaring.



Als je geen hekel aan de mensheid in zijn algemeenheid wilt krijgen, ga dan snel iets anders zoeken.



Er zijn natuurlijk ook leuke dingen in het beroep. Enkele.



Met vriendelijkheid krijg je als klant uiteindelijk veeeeel meer gedaan is mijn persoonlijke klant ervaring.



Maar de meeste Tokkies waar je mee te maken krijgt, daar wordt je niet blij van.



Echt wel. Nooit, maar dan ook echt nooit weer.



Ik werkte bij een grote huishoudwinkel.

Als je even na denkt ken je hem wel, je komt er ook vast wel eens.



Deze huishoudwinkel is aangesloten bij een keten.

Eén keer in de zoveel tijd gaan ze verbouwen.

Nieuw bord, nieuwe inrichting.

De winkel waar ik 10 jaar geleden werkte ook.



Ik heb er 3 jaar gewerkt.

De ene dag met plezier, de andere dag niet.

Dat lag aan het werk wat je moest doen (vullen was echt 10 keer leuker dan achter de kassa staan, en achter de kassa staan was nog 10 keer leuker dan achter de klantenservice staan. De klantenservice was dan weer 10 keer leuker dan aan het eind van de dag in je eentje, met een grote wisser de winkel door om de boel schoon te houden. De hele winkel dus, niet maar 1 pad, wat ook al te lang duurde).



Maar goed, wij gingen dus ook verbouwen.

Om te kunnen verbouwen, moest alles leeg. Zo ook het magazijn. En daar stond nogal wat. Dus, om alles kwijt te raken, gingen we zo goedkoop mogelijk, met akkoord van het hoofdkantoor.



De 6 weken voor we dicht gingen, was het een gekkenhuis.

Je werkte van 9 u 's ochtends tot 9 uur 's avonds, 6 dagen per week. De zaterdag van 9 tot 5. Al het personeel, elke week weer. Want, als het in Nederland ergens mega uitverkoop is bij een winkel, men je wilt niet weten hoe gek je dan word!

Dus, om 9 uur 's ochtends beginnen.

Om 10 uur was de hele winkel alweer overhoop gehaald. Kon je weer opnieuw beginnen met alles opruimen, wat je de vorige avond ook al had gedaan. Tenzij je er bij riepen bij de klantenservice of de kassa, of je tussendoor ook nog aan het bijvullen was. Rennen. De hele dag door.



Op een dag stond ik weer eens achter de klantenservice.

Hoewel er in koeienletters op de kassabon stond dat er NIET geruild kon worden tenzij een artikel defect was, waren er toch veel mensen die dachten dat ze wel konden ruilen.

Dus daar sta je dan. En maar uit leggen en uit leggen en uit leggen, dat ze echt niet konden ruilen.

Soms gingen de desbetreffende mensen dan weg, om een uur later dood leuk terug te komen, met juist, een kapot artikel. En ja, bewijzen kun je niet dat ze het toch echt zelf kapot hebben gemaakt, dus tja, dan tóch maar geld terug, en wij met de kapotte zooi zitten.



Wat ook veel gebeurde, was dat mensen die bijvoorbeeld op de markt dingen verkopen, dan de hele winkel bij langs gingen, en echt veel kochten. De laatste week voor de sluiting was het een hele tas vullen voor 10 euro, uitgezonderd electra en disney dvd's.

Dus dat deden mensen dan ook.

Om als ze thuis waren te bedenken dat ze sommige artikelen toch echt niet met winst konden verkopen op die markt, en ja hoor, een uur later stonden ze er dan weer, aan de klantenservice. Om weeeeer uit te leggen dat ze toch echt niet konden ruilen.



Zo op een gegeven moment ook een buitenlands stel. (ik kan wel zeggen wat voor nationaliteit, maar het is niet mijn bedoeling om dat zo negatief bij de naam te noemen).

Hoe dan ook, daar stonden ze, met eerst 20 artikelen wat ze wilden ruilen.

Er achter een rij tot aan de deur, en de klantenservice was halverwege de winkel.

Dus, dan bekijk je al die artikelen omdat ze in gebrekkig Nederlands te stonden verkondigen dat dat echt allemaal kapot was.

Twee artikelen waren kapot, de rest niet.

Die mensen hadden een eigen bedrijf, en van de btw bon die ze hadden, wilden ze een nieuwe. Omdat (in hun hoofd 20, gelukkig waren het er maar 2) artikelen kapot waren.

Goed, ik al te lang daarmee bezig, de rij achter die mensen zag ik langer worden, ik gestresst. Maar, ze wilden een nieuwe btw bon, dus ok, nieuwe btw bon.

Intussen zo'n dikke 10 minuten verder, en het was klaar.

De vrouw had de hele tijd het woord gedaan, de man "kon geen Nederlands".



De rij weg, ik weer verder.



Half uur later, daar zijn ze weer.

Of ik van die ene btw bon wel even 3 btw bonnen kon maken.

Ik denk: hoe moet ik dat doen? Teveel gereken, dat wil nooit.

Volgens die vrouw moest het echt kunnen, ik denk goed, misschien kan het ook wel.

Ik zeg: moment ik ga even overleggen.

Op dat moment hielden die mensen alles op, en stond er weer een rij tot aan de deur!



Ik loop naar achteren, gestresst en vermoeid tot en met, en vraag aan mijn bedrijfsleidster: een klant met eigen bedrijf vraagt of ik van deze btw bon 3 btw bonnen kan maken, (ze bedoelde niet kopiëren, maar echt, het op splitsen). Bedrijfsleidster: zelfs al zou het kunnen, we doen het niet.

Ik loop terug naar de klantenservice, en zeg: sorry maar dat kan ik niet doen.

De man van de vrouw, die de hele tijd nog geen woord gezegd had, omdat hij "geen Nederlands kon", slaat met zijn vuist op de toonbank en schreeuwt: geen goede verkoopster!

Dat deed hij dus bij al die mensen, en echt, ik voelde me zo vernederd. Ik doe daar al die moeite voor, voor dat stel, al voor de 2e keer die dag.

Ik barstte in huilen uit en mijn collega zag me, (gelukkig), en stuurde mij naar achteren om het van me over te nemen.



Echt. In een winkel, die gaat verbouwen?! Nooit weer!

In de horeca:



De vrijmibo van een stel juppen. Flink aan de drank tot een dame een Martini met ijs besteld. Bij ons kreeg je in die tijd bij een mix 2 cl sterke drank en bij puur 4 cl. Dat laatste was aan de bar dus voor haar ingeschonken en ik bracht het er heen. Mevrouw was er niet blij mee, integendeel. Wat ik wel niet dacht dat ik deed, zo weinig drank schenken. Ze wilde er wel wat bij! Ze was echt zeer onaardig en betuttelend.



Ik uitleggen dat het een standaard hoeveelheid was, geschonken met een maatbeker. Maar ze wist het beter: martini viel namelijk onder PSV en daar hoorde je méér van te krijgen. Ik, bleu als ik was, naar mijn manager toe. Hij zei hetzelfde als ik en liep mee naar het groepje op het terras om haar te woord te staan. Dezelfde wijsheid liet ze op hem los, samen met tal van denigrerende zinnen, ze wist het allemaal beter. Tot mijn manager kalm uitlegde dat bij PSV er een 'standaard' hoeveelheid van 3 cl gold in de horeca en ze dus al meer had gekregen dan volgens de 'etiquette'. Maar hij ging met alle liefde een wijntje voor haar inschenken

quote:Ster__ schreef op 12 juni 2013 @ 02:10:

In de horeca:



De vrijmibo van een stel juppen. Flink aan de drank tot een dame een Martini met ijs besteld. Bij ons kreeg je in die tijd bij een mix 2 cl sterke drank en bij puur 4 cl. Dat laatste was aan de bar dus voor haar ingeschonken en ik bracht het er heen. Mevrouw was er niet blij mee, integendeel. Wat ik wel niet dacht dat ik deed, zo weinig drank schenken. Ze wilde er wel wat bij! Ze was echt zeer onaardig en betuttelend.



Ik uitleggen dat het een standaard hoeveelheid was, geschonken met een maatbeker. Maar ze wist het beter: martini viel namelijk onder PSV en daar hoorde je méér van te krijgen. Ik, bleu als ik was, naar mijn manager toe. Hij zei hetzelfde als ik en liep mee naar het groepje op het terras om haar te woord te staan. Dezelfde wijsheid liet ze op hem los, samen met tal van denigrerende zinnen, ze wist het allemaal beter. Tot mijn manager kalm uitlegde dat bij PSV er een 'standaard' hoeveelheid van 3 cl gold in de horeca en ze dus al meer had gekregen dan volgens de 'etiquette'. Maar hij ging met alle liefde een wijntje voor haar inschenken



Deze klant heeft gelijk, Martini is geen sterke drank (want mag gewoon in de supermarkt verkocht worden, niet alleen in de slijterij). Ik weet niet wat PSV is maar 4 cl Martini is inderdaad schraperig. Heb ik ook wel eens wat van gezegd. Bestelde zelf ooit een Martini en kreeg een kabouter borrelglaasje, verontwaardigde serveerster beweerde dat dit toch echt de hoeveelheid was die stond voor een glas pure Martini.

Heb het in tussen even opgezocht, de horeca beweert dat een glas Martini 55 ml Martini moet omvatten. Slechte gastheer, die baas van jou. Maar ja, zijn wij gewend in de horeca.

Deze tackle ik even.... Een Martini is een cocktail op basis van gin of wodka met een beetje vermouth. De standaard hoeveelheid hiervan weet ik niet op de centiliter, maar zoveel er in een martini glas gaat, zeg maar.

In Nederland wordt de vermouth verkocht als martini, wat eigenlijk de merknaan van het produkt is. Als ik het me goed herinner, staat PSV voor port, sherry en vermouth en is de standaard hoeveelheid van een 'martini' zoals deze volgens mij hier bedoeld wordt, de standaard hoeveelheid van PSV.



Goed.... Horeca. Blijft leuk. Ik ben wel eens volledig uitgescholden omdat ik het in mijn botte harses (zijn woorden, niet de mijne) haalde om tabasco, zout en peper te serveren bij gekruid tomatensap. Let wel, erbij, dus deze man had de vrije keus om het al dan niet te gebruiken. Maar wat ik wel niet dacht!

quote:saartjuhzes schreef op dinsdag 11 juni 2013 23:27 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="wolkenkrabber in "Klanten uit de Hel"" class="messagelink">wolkenkrabber schreef op 11 juni 2013 @ 17:43</a>:</b>

Ik ben muzikant en mijn collega's en ik maken zo vaak mee dat we worden gevraagd ergens te spelen voor nop, of een paar tientjes.... 'Maar je vindt het toch leuk?' zeggen mensen dan. Tja, dat de bakker zijn werk leuk vindt betekent ook niet dat hij zijn brood gratis geeft, zeg ik dan maar...</div></blockquote>

Heel irritant idd.



Ik vroeg de huisschilder ooit of hij gratis mijn huis wilde schilderen, 'want ik heb maar een klein budget' en 'zo krijg je ook een podium om je werk aan meer mensen te laten zien'.



Helaas, hij trapte er niet in..



Ook zo vaak gehad... 'ja maar het is maar een uurtje op zaterdag avond, van half 10 tot half 11, dus ik begrijp niet waarom ik het volle tarief moet betalen'. Nou, omdat we door deze fantastische planning geen andere optredens aan kunnen nemen bijvoorbeeld?

Of aan het einde van de set vragen om een toegift. Ok, geen probleem. En nog 1. En nog 1. En nog 1. En...dan boos worden als je hiet niet meer doet. En bevriende muzikant is wel eens op maandag naar het kantoor van zo iemand gegaan en heeft hem 1,5 uur aan de praat gehouden over onzin. Bij het weggaan gezegd: 'en zo is het nou voor mij'. Vond ik een goeie!

Regelmatig krijgen we de vraag of we wel een beetje opschieten want "ik heb geen parkeerkaartje gekocht. Dan loop ik vast naar de deur zodat ik kan kijken of de parkeerwacht erbij komt en dan breng je de spullen maar even daarheen".



En iedere dag weer mensen die na sluitingstijd nog naar binnen willen. Ben je van 9 tot 21 open en sta je bij de deur om mensen naar buiten te kunnen laten, "ja maar, ik moet nog heel even snel iets kopen!" Hebben ze de hele dag de tijd voor gehad en dan moet het als je dicht bent. Wij krijgen vanaf negen uur niet meer betaald hoor, zijn geen hobbyclub! Vorige week presteerde iemand het zelfs om bij de personeelsuitgang te gaan staan wachten en toen we om kwart over negen naar buiten kwamen te zeggen dat we de winkel nog even open moesten doen, want ze was iets vergeten te kopen!

Ik heb vaak klanten die vandaag iets nodig hebben, want ze gaan diezelfde avond op vakantie! En dan gaat het dus om medicatie he! De korte broeken en bikini's hadden ze wel tijd voor om vooraf klaar te leggen, maar de medicatie moet op het allerlaatste moment. En dan gaat het ook gewoon om chronische medicatie ofzo, niet iets wat ze toen pas hebben gekregen. Wij werken met een systeem waarbij medicatie centraal (op een andere locatie) word klaargemaakt, dus onze voorraad in de apotheek is niet heel groot. Het meeste gaat tenslotte via die andere locatie. Komt dus weleens voor dat we het dan niet hebben of niet genoeg om die hele vakantie te overbruggen. En kwaad worden dan, omdat we het niet hebben! En wat zijn we wel niet voor apotheek dat we dat niet hebben! En die cliënt moet het hebben en we gaan er maar voor zorgen! Ik bel nog weleens naar een andere apotheek of die het hebben, maar daar moeten ze dan zelf maar langs om het daar af te halen (normaal sturen we daar een bezorger voor die het oppikt en naar onze apotheek brengt). Ooit zelfs iemand gehad die al onderweg was naar schiphol. Hadden we ook niet op voorraad. En tijd om langs een andere apotheek te gaan had ie niet meer

quote:polala schreef op 11 juni 2013 @ 18:31:

[...]



Dit is erg herkenbaar! Mijn broer is fotograaf en wildvreemde mensen zijn dan stomverbaasd als hij niet gratis hun huwelijk wil fotograferen. En dan mopperen dat "je toch de hele dag gratis mag eten en drinken?".Als je met computers werkt is het heel logisch dat wildvreemden je vragen hun pc virus vrij te maken. Iets wat ik helemaal niet kan, nooit doe, ook niet hoef te doen, want ik heb wel antivirussoftware.

quote:Slechte gastheer, die baas van jou. Maar ja, zijn wij gewend in de horecaJoh, dat ik als puber iets aannam wat de waarheid niet bleek kan. Maar als je die dame denigrerend had horen doen had je wel begrepen dat dit een oprechte klant from hell was.

@dammes3. @ster



Port Sherry en Vermouth mogen als enige dranken boven de 15% in de supermarkt verkocht worden.

Het zijn half distillaten en zijn alcoholpercentage word gedeeltelijk bepaald door natuurlijke gisting en gedeeltelijk toegevoegde alcohol.



De likeuren die in de supermarkt staan zijn afgezwakt, zo is passoa in de supermarkt 14.9% en in de slijterij 20%



PSV die horen in een groter glas dan likeur glas en kleiner dan wijn. Je mag wel zo'n 60ml verwachten.

PSV standaard 30 is echt best wel fout.

(dat wil niet zeggen dat gasten die gelijk hebben niet onuitstaanbaar kunnen zijn)

Het was 40 maar precies je laatste zin: ze was zo denigrerend! Ik krijg ook weleens iets wat ik liever anders had gezien maar om nou zo'n toon aan te slaan....