Werk & Studie
alle pijlers
Stress in de zorg
zondag 6 mei 2018 om 16:52
Al jaren werk ik in de zorg, met veel plezier. Maar de laatste maanden helaas toch wat minder.
Een aantal jaren geleden dacht men nog dat er massa-ontslagen zouden gaan vallen in de zorg. Maar toen werd er een bezuiniging van een half miljard geschrapt. Op zich heel mooi. Maar nu anno 2018 merk je dat dus wel. Veel minder mensen zijn een zorgopleiding gaan doen. Dus personeelstekort. Er zijn vacatures waar geen mensen voor te vinden zijn. En dus komt er steeds meer terecht op de schouders van zorgpersoneel.
Zo merk ik op mijn werk dat er steeds meer personeelstekort is. Open diensten die niet meer opgelost kunnen worden. Met minder bezetting draaien. Een keertje gaat dat, maar dag in dag uit..... Of zij-instromers die toch de ervaring missen. Waardoor ik het idee heb dat ik steeds harder moet lopen. Ik hou van hard werken. Maar het wordt me nu soms echt te gek. Ik heb steeds vaker dagen dat ik geen tijd heb om te eten. En dan wordt er ook nog van me verwacht dat ik overal verslagen van schrijf...Ondertussen stijgt het ziekteverzuim (burn-outs etc).
De zorg wordt in de toekomst echt een probleem. En ik maak me daar toch best wel zorgen om. En ergens steekt het me ook dat ze allemaal marktwerking in de zorg willen. Maar ik als schaarse medewerker daar niets van merk. Het is steeds harder werken en steeds meer krapte op de markt. Maar ik merk daar financieel niets van. Salaris erbij zou vanuit de overheid wel fair zijn.
Hoe ervaren andere mensen die ook in de zorg werken dit? En hoe gaan jullie daar mee om?
Een aantal jaren geleden dacht men nog dat er massa-ontslagen zouden gaan vallen in de zorg. Maar toen werd er een bezuiniging van een half miljard geschrapt. Op zich heel mooi. Maar nu anno 2018 merk je dat dus wel. Veel minder mensen zijn een zorgopleiding gaan doen. Dus personeelstekort. Er zijn vacatures waar geen mensen voor te vinden zijn. En dus komt er steeds meer terecht op de schouders van zorgpersoneel.
Zo merk ik op mijn werk dat er steeds meer personeelstekort is. Open diensten die niet meer opgelost kunnen worden. Met minder bezetting draaien. Een keertje gaat dat, maar dag in dag uit..... Of zij-instromers die toch de ervaring missen. Waardoor ik het idee heb dat ik steeds harder moet lopen. Ik hou van hard werken. Maar het wordt me nu soms echt te gek. Ik heb steeds vaker dagen dat ik geen tijd heb om te eten. En dan wordt er ook nog van me verwacht dat ik overal verslagen van schrijf...Ondertussen stijgt het ziekteverzuim (burn-outs etc).
De zorg wordt in de toekomst echt een probleem. En ik maak me daar toch best wel zorgen om. En ergens steekt het me ook dat ze allemaal marktwerking in de zorg willen. Maar ik als schaarse medewerker daar niets van merk. Het is steeds harder werken en steeds meer krapte op de markt. Maar ik merk daar financieel niets van. Salaris erbij zou vanuit de overheid wel fair zijn.
Hoe ervaren andere mensen die ook in de zorg werken dit? En hoe gaan jullie daar mee om?
zondag 6 mei 2018 om 17:02
Ik merk het ook. Ik heb voor mezelf goed bekeken wat kan ik goed aan en wanneer is het teveel. Daardoor heb ik neventaken die overigens niet extra betaald worden afgestoten. Het is het een of het ander. Er wordt idd steeds meer van je gevraagd zonder dat daar iets tegenover staat. Als je erover wilt praten omdat je immers allemaale xtra werk doet wordt het weggewuift en gezegd dat je er nu eenmaal niets meer bij kan krijgen want ik zit al aan de max in mijn schaal volgens cao.
Nu werk ik veel prettiger voor mezelf...en niemand die er iets van zegt want ze weten echt wel dat ze op de rand van uitbuiting zitten.
Nu werk ik veel prettiger voor mezelf...en niemand die er iets van zegt want ze weten echt wel dat ze op de rand van uitbuiting zitten.
zondag 6 mei 2018 om 17:12
Zo. Ik had de OP ook kunnen schrijven. Ik werk nu al heel wat jaar in de zorg maar ik heb inmiddels echt spijt van die keuze. Het werkplezier is me grotendeels ontgaan en alhoewel ik nog prima functioneer verbaas ik me over hoe alle aspecten van de zorg volledig de spuigaten uitlopen. Dit kan toch niet lang meer goed gaan?
Ik kan een heel lang betoog schrijven over wat ik vind en waar ik denk dat het mis gaat en hoe het opgelost kan worden, maar ik voel me ongehoord en radeloos. Ondertussen ben ik ook heel erg boos, het vak waar ik ooit voor koos is verpest en tijd voor de mens is er niet.
Ooit lag mijn hart in het ziekenhuis, maar inmiddels ben ik uitgeweken naar een andere tak in de branche omdat de manier van werken me daar niet langer aanstaan. Zonde, misschien kom ik ooit nog terug. Op mijn huidige werk ben ik heel tevreden en ga weer met plezier heen, maar ik ben eigenlijk een beetje over gekwalificeerd.
Ik kan een heel lang betoog schrijven over wat ik vind en waar ik denk dat het mis gaat en hoe het opgelost kan worden, maar ik voel me ongehoord en radeloos. Ondertussen ben ik ook heel erg boos, het vak waar ik ooit voor koos is verpest en tijd voor de mens is er niet.
Ooit lag mijn hart in het ziekenhuis, maar inmiddels ben ik uitgeweken naar een andere tak in de branche omdat de manier van werken me daar niet langer aanstaan. Zonde, misschien kom ik ooit nog terug. Op mijn huidige werk ben ik heel tevreden en ga weer met plezier heen, maar ik ben eigenlijk een beetje over gekwalificeerd.
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
zondag 6 mei 2018 om 17:19
Ja hier helaas hetzelfde.
We werken al een ruim jaar met veel tekorten, afgelopen zomer hebben ze onze afdeling gesloten om de zomerperiode door te kunnen komen.
Zoiets komt er deze zomer ook zeker aan.
Extra werken doe ik niet meer je krijgt er geen vrije dag voor terug en je houdt er zelf niets aan over dan kan ik beter een schoonmaak baan ernaast nemen.
Steeds meer collega's die er doorheen zitten, dat doet ook wat met je.
We waren een heel hecht en sterk team met weinig ziekteverzuim, maar helaas is inmiddels het ziekteverzuim enorm hoog wat de werkdruk alleen maar zwaarder maakt.
De directie heeft de verplichting opgelegd dat iedereen die solliciteert aangenomen moet worden, allemaal collega's die zelfs simpele handelingen niet meer kunnen daar ze geen ziekenhuis ervaring hebben. Het is wachten op een fout en dat is best zwaar, normaal sta je met collega's waar je van op aan kan, maar dat is tegenwoordig niet meer zo.
Ik moet me bijna wekelijks voorstellen aan uitzendkrachten, flexxers en dat werkt zo niet leuk.
Ik ben de zorg inmiddels zo zat en heb mezelf 2 jaar gegeven en dan ben ik weg.
We werken al een ruim jaar met veel tekorten, afgelopen zomer hebben ze onze afdeling gesloten om de zomerperiode door te kunnen komen.
Zoiets komt er deze zomer ook zeker aan.
Extra werken doe ik niet meer je krijgt er geen vrije dag voor terug en je houdt er zelf niets aan over dan kan ik beter een schoonmaak baan ernaast nemen.
Steeds meer collega's die er doorheen zitten, dat doet ook wat met je.
We waren een heel hecht en sterk team met weinig ziekteverzuim, maar helaas is inmiddels het ziekteverzuim enorm hoog wat de werkdruk alleen maar zwaarder maakt.
De directie heeft de verplichting opgelegd dat iedereen die solliciteert aangenomen moet worden, allemaal collega's die zelfs simpele handelingen niet meer kunnen daar ze geen ziekenhuis ervaring hebben. Het is wachten op een fout en dat is best zwaar, normaal sta je met collega's waar je van op aan kan, maar dat is tegenwoordig niet meer zo.
Ik moet me bijna wekelijks voorstellen aan uitzendkrachten, flexxers en dat werkt zo niet leuk.
Ik ben de zorg inmiddels zo zat en heb mezelf 2 jaar gegeven en dan ben ik weg.
zondag 6 mei 2018 om 17:22
Stel dat er bijvoorbeeld een ziekmelding is, dan moet er in ons vak vervanging komen. Binnen de eerste 48 uur moeten we het als team dan zelf oplossen. Er wordt dan dus min of meer verwacht dat je op je vrije dag terugkomt. Een keer is dat niet erg. Maar het komt steeds vaker voor. Tel daar bij op dat ik en vele anderen sowieso al boven hun contract werken.
En inderdaad die neventaken. Ook daar word ik soms moedeloos van. kost erg veel tijd en dat moet dan ook allemaal nog even tussendoor.
Het salaris in de zorg vind ik an sich niet slecht. Maar zoals ik al schreef : de werkdruk wordt steeds hoger. En er is een tekort aan personeel. Waarom dan geen extra beloning?
En inderdaad die neventaken. Ook daar word ik soms moedeloos van. kost erg veel tijd en dat moet dan ook allemaal nog even tussendoor.
Het salaris in de zorg vind ik an sich niet slecht. Maar zoals ik al schreef : de werkdruk wordt steeds hoger. En er is een tekort aan personeel. Waarom dan geen extra beloning?
zondag 6 mei 2018 om 17:25
zondag 6 mei 2018 om 17:27
Als dat de oplossing was/is dan was er geen probleem Redbulletje.redbulletje schreef: ↑06-05-2018 17:24Je grenzen beter aangeven. Niet het werk erbij pakken wat door een ander gedaan moet worden. Zolang het personeel hun benen uit hun lijf blijft rennen om de gaten te dichten loopt de werkgever minder hard om extra personeel in te huren.
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
zondag 6 mei 2018 om 17:27
Waarom kom je dan terug op je vrije dag? Eis salarisverhoging en als ze dat niet geven doe je geen stap extra dan je normale uren. Ik denk dat ze in de zorg misbruik van hun personeel maken omdat die te weinig op hun strepen gaan staan.mick87 schreef: ↑06-05-2018 17:22Stel dat er bijvoorbeeld een ziekmelding is, dan moet er in ons vak vervanging komen. Binnen de eerste 48 uur moeten we het als team dan zelf oplossen. Er wordt dan dus min of meer verwacht dat je op je vrije dag terugkomt. Een keer is dat niet erg. Maar het komt steeds vaker voor. Tel daar bij op dat ik en vele anderen sowieso al boven hun contract werken.
En inderdaad die neventaken. Ook daar word ik soms moedeloos van. kost erg veel tijd en dat moet dan ook allemaal nog even tussendoor.
Het salaris in de zorg vind ik an sich niet slecht. Maar zoals ik al schreef : de werkdruk wordt steeds hoger. En er is een tekort aan personeel. Waarom dan geen extra beloning?
zondag 6 mei 2018 om 17:29
Daar heb je een punt. Maar het punt is ook dat we met patienten/clienten werken die recht hebnen op goede zorg. Daar ga je dan toch harder voor lopen. Het probleem is ook niet echt de schuld van de organisatie. Ze willen wel meer mensen aannemen. Maar er zijn simpelweg niet genoeg mensen. Waar moet je ze dan vandaan halen?redbulletje schreef: ↑06-05-2018 17:24Je grenzen beter aangeven. Niet het werk erbij pakken wat door een ander gedaan moet worden. Zolang het personeel hun benen uit hun lijf blijft rennen om de gaten te dichten loopt de werkgever minder hard om extra personeel in te huren.
Ik denk dat er vanuit de landelijke politiek iets gedaan moet worden. Want dit wordt een steeds groter probleem, zeker gezien de vergrijzing de komende jaren.
zondag 6 mei 2018 om 17:31
Hoe zie jij dat praktisch in bijvoorbeeld een ziekenhuis?redbulletje schreef: ↑06-05-2018 17:27Waarom kom je dan terug op je vrije dag? Eis salarisverhoging en als ze dat niet geven doe je geen stap extra dan je normale uren. Ik denk dat ze in de zorg misbruik van hun personeel maken omdat die te weinig op hun strepen gaan staan.
De zieken maar alleen achterlaten op een afdeling?
De nachtshift skippen en iedereen maar zijn plan laten trekken 's nachts?
Ook als er medicijnen moeten gegeven worden?
Ook als er doden vallen?
Hoe verantwoordt je dat naar familie van patiënten? (En wees gerust: bazen zullen op dat moment hun paraplu wel opentrekken.)
zondag 6 mei 2018 om 17:32
Wat voor werk doen jullie precies en op welk niveau, HBO, MBO 2,3,4?
Je zou juist verwachten dat bij een tekort de salarissen omhoog gaan. Van een vriendin die ala ZZP’er werkt weet ik dat zij 50euro p/u verdient. Zij is verpleegster op HBO niveau. Is het voor jullie een optie/makkelijker om ook ala ZZP’er te werken? Dan kan je makkelijker aangeven wanneer en hoeveel je werkt?
Je zou juist verwachten dat bij een tekort de salarissen omhoog gaan. Van een vriendin die ala ZZP’er werkt weet ik dat zij 50euro p/u verdient. Zij is verpleegster op HBO niveau. Is het voor jullie een optie/makkelijker om ook ala ZZP’er te werken? Dan kan je makkelijker aangeven wanneer en hoeveel je werkt?
zondag 6 mei 2018 om 17:40
En daarom krijg jij geen loonsverhoging en wordt er niet genoeg geïnvesteerd .mick87 schreef: ↑06-05-2018 17:29Daar heb je een punt. Maar het punt is ook dat we met patienten/clienten werken die recht hebnen op goede zorg. Daar ga je dan toch harder voor lopen. Het probleem is ook niet echt de schuld van de organisatie. Ze willen wel meer mensen aannemen. Maar er zijn simpelweg niet genoeg mensen. Waar moet je ze dan vandaan halen?
Ik denk dat er vanuit de landelijke politiek iets gedaan moet worden. Want dit wordt een steeds groter probleem, zeker gezien de vergrijzing de komende jaren.
Je zou eens kunnen beginnen met het weigeren van extra diensten
zondag 6 mei 2018 om 17:41
Maar juist door al die tekorten op te blijven vangen als onderbetaald personeel wordt er niets opgelost. Er wordt pas iets opgelost als patienten massaal ziekenhuizen gaan aanklagen omdat ze verwaarloosd worden. Je kunt voor 'n functie waar 8 personen op lopen beter 10 personen op de loonlijst hebben staan zodat er ook idd altijd 8 aanwezig zijn.Tornacense schreef: ↑06-05-2018 17:31Hoe zie jij dat praktisch in bijvoorbeeld een ziekenhuis?
De zieken maar alleen achterlaten op een afdeling?
De nachtshift skippen en iedereen maar zijn plan laten trekken 's nachts?
Ook als er medicijnen moeten gegeven worden?
Ook als er doden vallen?
Hoe verantwoordt je dat naar familie van patiënten? (En wees gerust: bazen zullen op dat moment hun paraplu wel opentrekken.)
zondag 6 mei 2018 om 17:42
Dan moet je er dus ook wel 10 geschikte vinden.redbulletje schreef: ↑06-05-2018 17:41Maar juist door al die tekorten op te blijven vangen als onderbetaald personeel wordt er niets opgelost. Er wordt pas iets opgelost als patienten massaal ziekenhuizen gaan aanklagen omdat ze verwaarloosd worden. Je kunt voor 'n functie waar 8 personen op lopen beter 10 personen op de loonlijst hebben staan zodat er ook idd altijd 8 aanwezig zijn.
En da's dus blijkbaar ook een probleem.
zondag 6 mei 2018 om 17:47
Bij mij op het werk worden ook veel mensen gevraagd. Specifiek zijinstromers die dan de opleiding kunnen doen. Nou ken ik een man die daar best oren naar had, maar hij heeft het niet gedaan. De reden: hij kon maar maximaal 24 uur werken daar en gedurende de opleiding (3 jaar) tegen een leerlingensalaris dat nauwelijks hoger is dan het minimumloon. Dat is misschien acceptabel voor een jongere die nog thuis woont, maar niet voor een volwassene die een gezin en hypotheek heeft.
zondag 6 mei 2018 om 17:49
Sta je hier ook nog achter als je moeder op de intensive care ligt? Of jij zelf.redbulletje schreef: ↑06-05-2018 17:41Maar juist door al die tekorten op te blijven vangen als onderbetaald personeel wordt er niets opgelost. Er wordt pas iets opgelost als patienten massaal ziekenhuizen gaan aanklagen omdat ze verwaarloosd worden. Je kunt voor 'n functie waar 8 personen op lopen beter 10 personen op de loonlijst hebben staan zodat er ook idd altijd 8 aanwezig zijn.
En dacht je dat de planners niet weten wat jij net verkondigd? Wat een arrogantie zeg.
Vacatures blijven oningevuld omdat er te kort mensen zijn. Dan kun je er 10 aan willen nemen, als er maar 5 komen waarvan er maar 2 echt geschikt zijn, dan heb je toch een probleem
anoniem_367584 wijzigde dit bericht op 06-05-2018 17:51
20.94% gewijzigd
zondag 6 mei 2018 om 17:50
Slechte werktijden (wisselende diensten w.o. avond/nacht/weekend) en slecht salaris zal waarschijnlijk niet veel mensen motiveren om in de zorg te willen werken.Tornacense schreef: ↑06-05-2018 17:42Dan moet je er dus ook wel 10 geschikte vinden.
En da's dus blijkbaar ook een probleem.
zondag 6 mei 2018 om 17:52
Aan de werktijden verander je niet zoveel. Overigens vind ik die heerlijk en veel collega's met mij.redbulletje schreef: ↑06-05-2018 17:50Slechte werktijden (wisselende diensten w.o. avond/nacht/weekend) en slecht salaris zal waarschijnlijk niet veel mensen motiveren om in de zorg te willen werken.
zondag 6 mei 2018 om 18:00
Inderdaad. Dat is t lastige. De mensen die er de dupe van zijn hebben de meeste verantwoordelijkheid.Ertha schreef: ↑06-05-2018 17:49Sta je hier ook nog achter als je moeder op de intensive care ligt? Of jij zelf.
En dacht je dat de planners niet weten wat jij net verkondigd? Wat een arrogantie zeg.
Vacatures blijven oningevuld omdat er te kort mensen zijn. Dan kun je er 10 aan willen nemen, als er maar 5 komen waarvan er maar 2 echt geschikt zijn, dan heb je toch een probleem
Ik denk dat wat er in de zorg ontbreekt is een goede werknemersbond die wel op zijn strepen gaat staan. Die door middel van expertise en druk het voor elkaar weet te krijgen dat jullie een betere salaris krijgen en betere arbeidsvoorwaarden. Zo zorg je er ook voor dat meer mensen in de zorg willen werken.
Door de vergrijzing zal dit probleem de komende jaren alleen maar erger worden als men er nu niets mee doet.
zondag 6 mei 2018 om 18:03
Ja heel eerlijk zou ik daar niet van wakker liggen, maar dat is misschien meteen de reden dat ik de zorg niet in wil. Ik ben namelijk niet emotioneel te chanteren. Als ik die mensen zo belangrijk zou vinden zou ik het wel voor niets doen.Tornacense schreef: ↑06-05-2018 17:31Hoe zie jij dat praktisch in bijvoorbeeld een ziekenhuis?
De zieken maar alleen achterlaten op een afdeling?
De nachtshift skippen en iedereen maar zijn plan laten trekken 's nachts?
Ook als er medicijnen moeten gegeven worden?
Ook als er doden vallen?
Hoe verantwoordt je dat naar familie van patiënten? (En wees gerust: bazen zullen op dat moment hun paraplu wel opentrekken.)
wat jij zegt, daar om krijgen die mensen maar een schijntje terwijl er enorm tekorten zijn. Heel vervelend inderdaad als het mijn moeder zou betreffen maar zo kun je elk argument wel dood slaan natuurlijk en leidt niet tot een oplossing.
zondag 6 mei 2018 om 18:13
Ik ben client van de ggz, en ik merk het ook. Bij de ggz-instelling waar ik behandeling van krijg, heb ik de afgelopen 1,5 jaar 5 keer van behandelaar moeten wisselen. In totaal zijn er bij dat team 22 mensen vertrokken (van baan veranderd, voor zichzelf begonnen, andere afdeling...).
Ook merk ik het bij mijn ambulante begeleiding. Moeten reageren op mails terwijl ze met mij in gesprek zijn, en dat moet dan ook echt NU (dus rustig midden in een gesprek of zelfs in een zin). Mijn huidige begeleider heeft zelfs zo'n volle caseload dat er cliënten geweigerd moeten worden.
En dan die administratie. Ieder contact met een client, zelfs een sms'je, moet de boeken in. Zelfs een berichtje voor je verjaardag moet nog geadministreerd worden. Ik heb vaak de indruk dat ze meer tijd kwijt zijn aan die administratie dan met het contact zelf.
Ook merk ik het bij mijn ambulante begeleiding. Moeten reageren op mails terwijl ze met mij in gesprek zijn, en dat moet dan ook echt NU (dus rustig midden in een gesprek of zelfs in een zin). Mijn huidige begeleider heeft zelfs zo'n volle caseload dat er cliënten geweigerd moeten worden.
En dan die administratie. Ieder contact met een client, zelfs een sms'je, moet de boeken in. Zelfs een berichtje voor je verjaardag moet nog geadministreerd worden. Ik heb vaak de indruk dat ze meer tijd kwijt zijn aan die administratie dan met het contact zelf.
zondag 6 mei 2018 om 18:15
het is natuurlijk lastig om niet te gaan wanneer ze je nodig hebben, maar je moet toch ook goed voor jezelf zorgen. anders ben jij de volgende die uitvalt en hebben ze een nog groter probleem.
ik had ook ooit een manager die altijd omhoog zat met diensten en waar ik geen nee tegen wilde zeggen, omdat ik wist dat er anders een probleem was. ik heb dat destijds opgelost door haar altijd naar mijn voicemail te laten gaan op vrije dagen, zodat ik eerst het verzoek kon beluisteren en rustig kon nadenken of ik die dag wel of niet extra kon of wilde werken, zonder dat ik beïnvloed werd door mijn wil om te helpen ten koste van mijzelf. als ik twijfelde of niet kon/wilde werken wachtte ik een uurtje of twee met terugbellen, dan had het probleem zich vaak al opgelost.
je bent niet verplicht paraat te staan/telefonisch bereikbaar te zijn op jouw vrije dagen. en de enige manier waarop je dit gaat volhouden is door je bewust te zijn van je grenzen en hier respect voor te hebben. een ander gaat het niet voor je doen.
ik had ook ooit een manager die altijd omhoog zat met diensten en waar ik geen nee tegen wilde zeggen, omdat ik wist dat er anders een probleem was. ik heb dat destijds opgelost door haar altijd naar mijn voicemail te laten gaan op vrije dagen, zodat ik eerst het verzoek kon beluisteren en rustig kon nadenken of ik die dag wel of niet extra kon of wilde werken, zonder dat ik beïnvloed werd door mijn wil om te helpen ten koste van mijzelf. als ik twijfelde of niet kon/wilde werken wachtte ik een uurtje of twee met terugbellen, dan had het probleem zich vaak al opgelost.
je bent niet verplicht paraat te staan/telefonisch bereikbaar te zijn op jouw vrije dagen. en de enige manier waarop je dit gaat volhouden is door je bewust te zijn van je grenzen en hier respect voor te hebben. een ander gaat het niet voor je doen.