Werk & Studie
alle pijlers
Stress op het werk
maandag 5 december 2011 om 12:25
De laatste tijd merk ik steeds vaker dat ik mij gestresst voel op het werk. Dat uit zich in kortademigheid (in het verleden hyperventileerde ik weleens, heb toen ademhalingstherapie gehad), moe, gespannen spieren in buik en rug en een brandend gevoel in mijn maag. Kortom een algeheel opgefokt gevoel.
Vrijdagavond neemt dit af en in het weekend heb ik er (bijna) geen last van. Gelukkig! Alleen heb ik dan nog een lichte spierpijn in mijn rug en buik.
Mijn conclusie is dat dit werkgerelateerd is. Niet door de werkdruk zelf en het werk an sich, maar wel door de werksfeer.
Mijn leidinggevende is namelijk een ontzettende mierenneuker en verwacht dingen van ons waar ik geen zin in heb. O.a. onbetaald overwerk met belachelijke tijden (o.a. om 22 uur 's avonds) en zakenreizen waar ik helemaal geen zin in heb en wat ook nooit is aangegeven tijdens de sollicitaties of in het contract/functiebeschrijving.
Hoe gaan jullie met dergelijke situaties om op het werk en wat doen jullie om dergelijke stress te verminderen. Ik probeer hat al zoveel mogelijk te relativeren en te denken, ach het zijn maar 40 uur per week, maar tot nu toe slaag ik daar niet echt in.
Ps. ik werk op kantoor.
Vrijdagavond neemt dit af en in het weekend heb ik er (bijna) geen last van. Gelukkig! Alleen heb ik dan nog een lichte spierpijn in mijn rug en buik.
Mijn conclusie is dat dit werkgerelateerd is. Niet door de werkdruk zelf en het werk an sich, maar wel door de werksfeer.
Mijn leidinggevende is namelijk een ontzettende mierenneuker en verwacht dingen van ons waar ik geen zin in heb. O.a. onbetaald overwerk met belachelijke tijden (o.a. om 22 uur 's avonds) en zakenreizen waar ik helemaal geen zin in heb en wat ook nooit is aangegeven tijdens de sollicitaties of in het contract/functiebeschrijving.
Hoe gaan jullie met dergelijke situaties om op het werk en wat doen jullie om dergelijke stress te verminderen. Ik probeer hat al zoveel mogelijk te relativeren en te denken, ach het zijn maar 40 uur per week, maar tot nu toe slaag ik daar niet echt in.
Ps. ik werk op kantoor.
maandag 5 december 2011 om 19:02
Je woont in Italië, een ander land met een andere mentaliteit op de werkvloer. Is het dan niet verstandig om advies te vragen aan je Italiaanse vrienden/collega's/kennissen? Die hebben wellicht compleet andere feedback dat ook daadwerkelijk van toepassing is op je situatie, hoe je moet handelen als je je langdurig ziek zou melden, wat de wet erover zegt, etc.
maandag 5 december 2011 om 20:20
quote:italiagirl schreef op 05 december 2011 @ 18:37:
Flexibiliteit is niets mis mee, maar zij willen mij geen stobreed tegemoet komen. Nou ik hen dan ook niet. Bovendien moet die zakenreis dus tijdens een voor mij prive erg drukke periode (verhuizing), dus dat komt mij helemaal niet uit. En dan kies ik dus voor mijn prive leven, want dat staat voor mij ver boven mijn werk op het prio lijstje. Ook qua periode wil de leidinggevende die reis niet verschuiven, terwijl het niet een echt dringende reis is oid. Tja het moet van beide kanten komen...
In bovenstaande post kom je ontzettend negatief en gefrustreerd over. Heb je nog wel enig plezier in je werk? Buiten de dingen waar je dit topic over opent?
Ik kan me namelijk persoonlijk alleen voorstellen zo'n starre en negatieve houding voorstellen als ik m'n werk echt niet leuk vind.
Tips om dit op te lossen zijn toch juist een flexibelere opstelling (krijg je vaker een glimlach op je gezicht van) en sporten.
Flexibiliteit is niets mis mee, maar zij willen mij geen stobreed tegemoet komen. Nou ik hen dan ook niet. Bovendien moet die zakenreis dus tijdens een voor mij prive erg drukke periode (verhuizing), dus dat komt mij helemaal niet uit. En dan kies ik dus voor mijn prive leven, want dat staat voor mij ver boven mijn werk op het prio lijstje. Ook qua periode wil de leidinggevende die reis niet verschuiven, terwijl het niet een echt dringende reis is oid. Tja het moet van beide kanten komen...
In bovenstaande post kom je ontzettend negatief en gefrustreerd over. Heb je nog wel enig plezier in je werk? Buiten de dingen waar je dit topic over opent?
Ik kan me namelijk persoonlijk alleen voorstellen zo'n starre en negatieve houding voorstellen als ik m'n werk echt niet leuk vind.
Tips om dit op te lossen zijn toch juist een flexibelere opstelling (krijg je vaker een glimlach op je gezicht van) en sporten.
dinsdag 6 december 2011 om 10:41
Klagen op de werkvloer is normaal.Dat komt door veranderingen en het vastroesten van personeel.
Hier kan je dus ook lichamelijke klachten van krijgen.
Om verder mee te kunnen in de nieuwe technieken, klantvriendelijkheid, doorgroeien van het bedrijf, meer productiviteit ed heb je als werkgever niets aan medewerkers die standvastig bij hun ooit aangenomen papiertje blijven.
Als medewerker profiteer je mee in de doorgroei of positieve veranderingen in een bedrijf. Flexibel opstellen is een verademing van een werkgever en door zulke mensen kan hij/zij verder in zijn bedrijf.
Als er grote veranderingen zijn geweest in de loop der jaren waarbij jij je flexibel hebt opgesteld kan je tijdens je functioneringsgesprek dit dus aankaarten en erover praten op welke manier er beloond kan worden. Flexibel van beide kanten dus maar onderbouw alles goed. Een werkgever denkt tenslotte ook meer aan zijn eigen geld (= zijn inkomen) dan aan jouw geld.
Hier kan je dus ook lichamelijke klachten van krijgen.
Om verder mee te kunnen in de nieuwe technieken, klantvriendelijkheid, doorgroeien van het bedrijf, meer productiviteit ed heb je als werkgever niets aan medewerkers die standvastig bij hun ooit aangenomen papiertje blijven.
Als medewerker profiteer je mee in de doorgroei of positieve veranderingen in een bedrijf. Flexibel opstellen is een verademing van een werkgever en door zulke mensen kan hij/zij verder in zijn bedrijf.
Als er grote veranderingen zijn geweest in de loop der jaren waarbij jij je flexibel hebt opgesteld kan je tijdens je functioneringsgesprek dit dus aankaarten en erover praten op welke manier er beloond kan worden. Flexibel van beide kanten dus maar onderbouw alles goed. Een werkgever denkt tenslotte ook meer aan zijn eigen geld (= zijn inkomen) dan aan jouw geld.
dinsdag 6 december 2011 om 13:04
@ raspberry. Mijns inziens zou mijn leidinggevende er ook alleen heen kunnen. Heeft hij namelijk ook gedaan voor een andere collega van mij.
@ bammetje. Italiaanse kennissen zeggen, niet doen, je gaat niet gratis werken. Je kan best op zakenreis, maar dan betalen ze je of de overuren of je gaat niet. Qua overwerk. Alleen als je betaald wordt (of tijd voor tijd), en niet om 22 uur. Gaat het werk daar niet mee akkoord, dan signaleren bij overheidsorgaan die controles uitvoert. Is voor mij natuurlijk een "steun in de rug" dat ik wetelijk in mijn recht sta. Maar zover wil ik het niet laten komen. dat bederft de werksfeer pas echt.
@ klagen in verhouding tot cast geroest. Weet niet meer wie daar wat over zei... Is niet aan de orde naar mijn mening. Bedrijf bestaat net 5 jaar en het zijn hoofdzakelijk twintigers en dertigers die hier werken. Niet echt een doelgroep die vast geroest is. Klagen ontstaat (wat ik ook om mij heen hoor) doordat het management geen rekening houdt met de wensen en mening van de "gewone" werknemer.
@ drukke prive situatie. Als het werk daar geen rekening mee houdt, dan hou ik geen rekening met hen. In die zin, de "opdrachten" die ze geven zijn wettelijk door hen niet hard te maken. Als ze dus op meewerking van het personeel (in dit geval mij) willen rekenen, dan zullen zij zich ook als goed werkgever dienen op te stellen.
Maar goed, al met al heb ik wel stress klachten. Wil dus zeggen dat ik qua gevoel over mijn eigen grenzen ga. En dat ga ik maar eens proberen op te lossen.
@ bammetje. Italiaanse kennissen zeggen, niet doen, je gaat niet gratis werken. Je kan best op zakenreis, maar dan betalen ze je of de overuren of je gaat niet. Qua overwerk. Alleen als je betaald wordt (of tijd voor tijd), en niet om 22 uur. Gaat het werk daar niet mee akkoord, dan signaleren bij overheidsorgaan die controles uitvoert. Is voor mij natuurlijk een "steun in de rug" dat ik wetelijk in mijn recht sta. Maar zover wil ik het niet laten komen. dat bederft de werksfeer pas echt.
@ klagen in verhouding tot cast geroest. Weet niet meer wie daar wat over zei... Is niet aan de orde naar mijn mening. Bedrijf bestaat net 5 jaar en het zijn hoofdzakelijk twintigers en dertigers die hier werken. Niet echt een doelgroep die vast geroest is. Klagen ontstaat (wat ik ook om mij heen hoor) doordat het management geen rekening houdt met de wensen en mening van de "gewone" werknemer.
@ drukke prive situatie. Als het werk daar geen rekening mee houdt, dan hou ik geen rekening met hen. In die zin, de "opdrachten" die ze geven zijn wettelijk door hen niet hard te maken. Als ze dus op meewerking van het personeel (in dit geval mij) willen rekenen, dan zullen zij zich ook als goed werkgever dienen op te stellen.
Maar goed, al met al heb ik wel stress klachten. Wil dus zeggen dat ik qua gevoel over mijn eigen grenzen ga. En dat ga ik maar eens proberen op te lossen.
dinsdag 6 december 2011 om 13:10
uhm er zijn heel veel bedrijven waar je overwerk niet betaald krijgt hoor. En ook geen tijd voor tijd, hoewel een middagje er tussenuit glippen na een paar lange avonden bv op mijn werk wel wordt toegestaan. het komt op mij over alsof baas uberflexibel is en dat ook van jou verwacht, en jij gewoon je werk wilt doen en om zes uur de deur dicht wil trekken. Kort door de bocht: hij is een gedreven werkpaard op hol, jij een ambtenaar die alleen doet wat moet. Ik denk dat je met je baas moet gaan praten en een tussenweg moet gaan vinden. Hopelijk lucht dat ook op.
vrijdag 9 december 2011 om 12:51
vrijdag 9 december 2011 om 12:53
vrijdag 9 december 2011 om 13:33
Ik vind je vrij star overkomen en denk dat je daar zéker niet minder stress van krijgt. Wat mij niet duidelijk wordt: hoe vaak werk je op dit moment over? En wat doet je baas als jij een week lang iedere dag een uur langer hebt gewerkt en op vrijdag een keer om 2 uur naar huis gaat?
Dat zou voor mij namelijk een voorwaarde zijn voor overwerk: ik flexibel, dan ook de baas flexibel.
Dat zou voor mij namelijk een voorwaarde zijn voor overwerk: ik flexibel, dan ook de baas flexibel.
vrijdag 9 december 2011 om 18:57
[quote]Kastanjez schreef op 09 december 2011 @ 13:33:
Ik vind je vrij star overkomen en denk dat je daar zéker niet minder stress van krijgt. Wat mij niet duidelijk wordt: hoe vaak werk je op dit moment over? En wat doet je baas als jij een week lang iedere dag een uur langer hebt gewerkt en op vrijdag een keer om 2 uur naar huis gaat?
Dat zou voor mij namelijk een voorwaarde zijn voor overwerk: ik flexibel, dan ook de baas flexibel.[/quote]
Daar ben ik het wel mee eens.
Ik vind je vrij star overkomen en denk dat je daar zéker niet minder stress van krijgt. Wat mij niet duidelijk wordt: hoe vaak werk je op dit moment over? En wat doet je baas als jij een week lang iedere dag een uur langer hebt gewerkt en op vrijdag een keer om 2 uur naar huis gaat?
Dat zou voor mij namelijk een voorwaarde zijn voor overwerk: ik flexibel, dan ook de baas flexibel.[/quote]
Daar ben ik het wel mee eens.
vrijdag 4 mei 2018 om 15:00
To, ik snap wel een beetje waar je op doelt.
Ik ben ooit ergens gaan werken omdat ik:
- vlakbij mijn werk woonde;
- in principe niet voor mijn werk hoefde te reizen naar klanten;
- als dit in de toekomst zou veranderen (want promotie/meer ervaring ed), dan zou ik een leasewagen krijgen; (ik had ook geen eigen auto)
- er niet aan overwerk werd gedaan, en zowel, dan tijd voor tijd.
In het begin was ik nog niet zo moeilijk met een kwartiertje meer (het was natuurlijk nooit minder, want daar moest je verlof voor opnemen) of een vergadering in eigen tijd of toch naar klanten toe. Het was eigenlijk altijd in het voordeel van de werkgever. Maar als je het aankaarten dan zag je het verkeerd (ik was geloof ik de enige die het gewoon durfde te zeggen).
Dus ik moest heel erg hard zijn om mijn grenzen te bewaren, want je gaf ze een vinger en je was vervolgens je hele arm kwijt.
Al die kleine dingen, het steeds moeten bewaken van jouw grenzen, is vermoeiend en daardoor stressvol.
To, ik weet van een kennis van mij dat het in Italië de economie nog niet zo verbeterd is als in Nederland. Dus zomaar overstappen naar een andere baan doe je niet zo snel en je moet het daardoor doen met de baan (en de frustraties) die je nu hebt. Het enige dat je kunt doen, is communiceren.
Geef idd aan wat je wil wilt/kunt doen en wat niet (omdat het bv niet bij je functie hoort en omdat het ook niet kan ivm je privéverplichtingen.)
Het is natuurlijk makkelijk om te zeggen dat je werkgever niets te maken heeft met je privéomstandigheden, maar je kiest niet voor niets voor een binnenfunctie en waarom zou je dat niet aan mogen geven.
Succes!
Ik ben ooit ergens gaan werken omdat ik:
- vlakbij mijn werk woonde;
- in principe niet voor mijn werk hoefde te reizen naar klanten;
- als dit in de toekomst zou veranderen (want promotie/meer ervaring ed), dan zou ik een leasewagen krijgen; (ik had ook geen eigen auto)
- er niet aan overwerk werd gedaan, en zowel, dan tijd voor tijd.
In het begin was ik nog niet zo moeilijk met een kwartiertje meer (het was natuurlijk nooit minder, want daar moest je verlof voor opnemen) of een vergadering in eigen tijd of toch naar klanten toe. Het was eigenlijk altijd in het voordeel van de werkgever. Maar als je het aankaarten dan zag je het verkeerd (ik was geloof ik de enige die het gewoon durfde te zeggen).
Dus ik moest heel erg hard zijn om mijn grenzen te bewaren, want je gaf ze een vinger en je was vervolgens je hele arm kwijt.
Al die kleine dingen, het steeds moeten bewaken van jouw grenzen, is vermoeiend en daardoor stressvol.
To, ik weet van een kennis van mij dat het in Italië de economie nog niet zo verbeterd is als in Nederland. Dus zomaar overstappen naar een andere baan doe je niet zo snel en je moet het daardoor doen met de baan (en de frustraties) die je nu hebt. Het enige dat je kunt doen, is communiceren.
Geef idd aan wat je wil wilt/kunt doen en wat niet (omdat het bv niet bij je functie hoort en omdat het ook niet kan ivm je privéverplichtingen.)
Het is natuurlijk makkelijk om te zeggen dat je werkgever niets te maken heeft met je privéomstandigheden, maar je kiest niet voor niets voor een binnenfunctie en waarom zou je dat niet aan mogen geven.
Succes!
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
vrijdag 4 mei 2018 om 15:15
Ik zou TO aanraden deze website niet serieus te bekijken. Deze staat echt boordevol taalfouten (maar dan ook echt heel erg veel). En de inhoud is ook om te huilen.jan1976 schreef: ↑04-05-2018 13:03Het is heel erg herkenbaar stress op de werkvloer.
En daar komen ook fysieke klachten zoals buikpijn, spierpijn en hoofdpijn.
Op de werkvloer kan het soms hard aan toe gaan.
En iedereen heeft zijn eigen situaties.
Misschien kan dit artikel helpen.
http://bedrijfkiestmij.nl/dipressie-of- ... -het-werk/
Ik hoop dat het in de toekomst beter gaat.
Succes met het vinden van een oplossing.
Met vriendelijke groet Jan.
"You are not entitled to your opinion. You are entitled to your informed opinion. No one is entitled to be ignorant."
vrijdag 4 mei 2018 om 15:20
Hoewel TO inflexibel overkomt, valt het mij toch op dat de meesten hier vinden dat het vooral van de kant van de werknemer moet komen.
Hoezo overwerken en dan niet af en toe eerder weg kunnen...Hoezo zakenreis deels in eigen tijd en dan daarvoor niet gecompenseerd daarvoor worden....
Als die zaken structureel voorkomen dan hadden ze in je contract moeten staan. De werkgever houdt zich niet aan de afspraak en dan zou jij als werknemer 'cadeautjes' (want dat is m.i. werken zonder loon) aan de werkgever moet geven?
Loyaliteit en flexibiliteit moet van twee kanten komen. En niet alleen vanuit de kant van de werknemer.
Hoezo overwerken en dan niet af en toe eerder weg kunnen...Hoezo zakenreis deels in eigen tijd en dan daarvoor niet gecompenseerd daarvoor worden....
Als die zaken structureel voorkomen dan hadden ze in je contract moeten staan. De werkgever houdt zich niet aan de afspraak en dan zou jij als werknemer 'cadeautjes' (want dat is m.i. werken zonder loon) aan de werkgever moet geven?
Loyaliteit en flexibiliteit moet van twee kanten komen. En niet alleen vanuit de kant van de werknemer.
vrijdag 4 mei 2018 om 16:10