Werk & Studie
alle pijlers
Toekomst van de arbeidsmarkt
donderdag 18 december 2014 om 22:03
De werkloosheid stijgt nog steeds. En ik vrees dat, dat nog wel gaat doorzetten. Zelf werk ik in de zorg, en wat daar staat te gebeuren is echt rampzalig. Vele duizenden mensen gaan daar hun baan verliezen. Ondertussen staan we ook aan de vooravond van de robotrevolutie. Steeds hogere werkloosheid denk ik. En voorlopig zie ik dat niet goedkomen. Vriendinnen van me die in de commerciële sector werken, vinden me negatief en zijn optimistisch: de economie is aan het herstellen. Ik merk er weinig van, sterker nog: ik denk dat t ergste nog moet komen voor veel mensen.
Hoe zou het er over tien jaar uitzien? Mensen die overbodig zijn geworden door de techniek? Blijft er werk voor iedereen? Grote groepen mensen in de bijstand? Ik maak me best zorgen.
Ben ik de enige? Ben ik nou zo negatief? Of zijn anderen te optimistisch/naïef?
Erg benieuwd hoe anderen hier over denken.
Hoe zou het er over tien jaar uitzien? Mensen die overbodig zijn geworden door de techniek? Blijft er werk voor iedereen? Grote groepen mensen in de bijstand? Ik maak me best zorgen.
Ben ik de enige? Ben ik nou zo negatief? Of zijn anderen te optimistisch/naïef?
Erg benieuwd hoe anderen hier over denken.
dinsdag 23 december 2014 om 10:03
quote:Crimson schreef op 23 december 2014 @ 09:08:
[...]
OK je bedoelt een numerus fixus (zoals bij geneeskunde) voor studies met weinig perspectief op een baan en dan hopen dat studenten die afvallen kiezen voor bijv. techniek waar meer kans op werk is.
Tja daar zit misschien wel wat in. Ik denk alleen dat je de quota niet te laag moet stellen. Iedereen die kan en wil studeren zou volgens mij ook de mogelijkheid moeten krijgen. Met misschien dan wat sturing in studierichting.
Dat is zeker ook een idee waar ik achter sta (numerus fixus bij studies met weinig perspectief op een baan, of wellicht voor alle studies). Het blijft lastig omdat het zo moeilijk in te schatten is wat de werkgelegenheid en economie doen. Ook sectoren waarvan je zou verwachten dat het altijd een goede keuze is (ICT, techniek, zorg) bieden die garantie niet.
Wel denk ik dat er eens goed inhoudelijk gekeken zou moeten worden naar wat veel gamma- en geesteswetenschappen nu eigenlijk precies bieden, waartoe ze opleiden. Het zijn WO-studies, maar lang niet iedere student Pedagogiek of Geschiedenis ambieert een toekomst als die hard onderzoeker. Daarvan zijn er ook geen duizenden nieuwe per jaar nodig. Sommige studies bieden maar 7 college-uren per week! Dan wordt er gezegd: "Wij verwachten dat je 33 uur per week zelfstandig werkt, dat hoort bij je functie als wetenschappelijk onderzoeker" maar moet dát dan echt iemands' hoofdstudie zijn?
Het systeem klopt eigenlijk niet, maar daarover is maar weinig openheid. Docenten aan de universiteit (bij sommige faculteiten) zijn daar vooral omdat zij zelf wél een onderzoeker zijn of een andere functie daarnaast uitoefenen. Het lesgeven aan een collegezaal vol studenten is een bijzaak. Duizenden volgen het college, lezen de literatuur, leggen het tentamen succesvol af en halen dan hun diploma. Eigenlijk is het aan de ene kant ook enorm schools, met het verschil dat de student enorm veel vrijheid heeft.
Bij sommige universitaire studies is het a) al veel duidelijker dat er wordt opgeleid tot een specifiek beroep, bijvoorbeeld bij tandheelkunde, farmacie, geneeskunde of is b) de focus op wetenschappelijk onderzoek al vanaf de eerste college duidelijk zichtbaar (natuurkunde, chemie etc.)
Binnen de gamma- en geesteswetenschappen (en bij beide faculteiten ben ik bekend!) vind ik dat je voornamelijk gepassioneerde docenten aantreft voor één eigen onderwerpsgebied, vaak een eigen specialisatie. Maar zijn dat dan specifieke skills die de student moet leren? Het wordt mooi verhuld in termen dat de student kritisch leert communiceren en analytisch leert denken, maar na het behalen van het diploma kunnen maar weinig studenten precies verwoorden wat ze dan precies hebben geleerd, wat ze kunnen en te bieden hebben.
Ik zie dan zelf meer in het opleiden tot specifiekere beroepen. Want hoewel het ook lastig is om in te schatten hoeveel kappers, loodgieters, onderwijzers, fysiotherapeuten en apothekers er nodig zijn, deze afgestudeerden kunnen na hun studie wel precies aangeven welke skills er geleerd zijn gedurende hun opleiding.
Kritisch leren denken en analytisch denkvermogen zou sowieso iets mogen zijn dat je van een universitair student mag verwachten, daar hoef je niet specifiek Vrouwenstudies, Filosofie of Sociologie oid voor te gaan doen.
[...]
OK je bedoelt een numerus fixus (zoals bij geneeskunde) voor studies met weinig perspectief op een baan en dan hopen dat studenten die afvallen kiezen voor bijv. techniek waar meer kans op werk is.
Tja daar zit misschien wel wat in. Ik denk alleen dat je de quota niet te laag moet stellen. Iedereen die kan en wil studeren zou volgens mij ook de mogelijkheid moeten krijgen. Met misschien dan wat sturing in studierichting.
Dat is zeker ook een idee waar ik achter sta (numerus fixus bij studies met weinig perspectief op een baan, of wellicht voor alle studies). Het blijft lastig omdat het zo moeilijk in te schatten is wat de werkgelegenheid en economie doen. Ook sectoren waarvan je zou verwachten dat het altijd een goede keuze is (ICT, techniek, zorg) bieden die garantie niet.
Wel denk ik dat er eens goed inhoudelijk gekeken zou moeten worden naar wat veel gamma- en geesteswetenschappen nu eigenlijk precies bieden, waartoe ze opleiden. Het zijn WO-studies, maar lang niet iedere student Pedagogiek of Geschiedenis ambieert een toekomst als die hard onderzoeker. Daarvan zijn er ook geen duizenden nieuwe per jaar nodig. Sommige studies bieden maar 7 college-uren per week! Dan wordt er gezegd: "Wij verwachten dat je 33 uur per week zelfstandig werkt, dat hoort bij je functie als wetenschappelijk onderzoeker" maar moet dát dan echt iemands' hoofdstudie zijn?
Het systeem klopt eigenlijk niet, maar daarover is maar weinig openheid. Docenten aan de universiteit (bij sommige faculteiten) zijn daar vooral omdat zij zelf wél een onderzoeker zijn of een andere functie daarnaast uitoefenen. Het lesgeven aan een collegezaal vol studenten is een bijzaak. Duizenden volgen het college, lezen de literatuur, leggen het tentamen succesvol af en halen dan hun diploma. Eigenlijk is het aan de ene kant ook enorm schools, met het verschil dat de student enorm veel vrijheid heeft.
Bij sommige universitaire studies is het a) al veel duidelijker dat er wordt opgeleid tot een specifiek beroep, bijvoorbeeld bij tandheelkunde, farmacie, geneeskunde of is b) de focus op wetenschappelijk onderzoek al vanaf de eerste college duidelijk zichtbaar (natuurkunde, chemie etc.)
Binnen de gamma- en geesteswetenschappen (en bij beide faculteiten ben ik bekend!) vind ik dat je voornamelijk gepassioneerde docenten aantreft voor één eigen onderwerpsgebied, vaak een eigen specialisatie. Maar zijn dat dan specifieke skills die de student moet leren? Het wordt mooi verhuld in termen dat de student kritisch leert communiceren en analytisch leert denken, maar na het behalen van het diploma kunnen maar weinig studenten precies verwoorden wat ze dan precies hebben geleerd, wat ze kunnen en te bieden hebben.
Ik zie dan zelf meer in het opleiden tot specifiekere beroepen. Want hoewel het ook lastig is om in te schatten hoeveel kappers, loodgieters, onderwijzers, fysiotherapeuten en apothekers er nodig zijn, deze afgestudeerden kunnen na hun studie wel precies aangeven welke skills er geleerd zijn gedurende hun opleiding.
Kritisch leren denken en analytisch denkvermogen zou sowieso iets mogen zijn dat je van een universitair student mag verwachten, daar hoef je niet specifiek Vrouwenstudies, Filosofie of Sociologie oid voor te gaan doen.
dinsdag 23 december 2014 om 10:14
quote:NYC schreef op 23 december 2014 @ 10:03:
[...]
Dat is zeker ook een idee waar ik achter sta (numerus fixus bij studies met weinig perspectief op een baan, of wellicht voor alle studies). Ik zou er toch wel voor kiezen om geen algehele numerus fixus in te stellen. Dan betekent het dus dat een deel van de geïnteresseerden niet kan studeren. Ik geef je helemaal gelijk dat er zat studies zijn waarvan de maatschappelijke relevantie te betwijfelen valt, maar ik bekijk het ook vanuit een praktisch oogpunt. De OP ging immers over de toekomst van de arbeidsmarkt. In een tijd van hoge werkloosheid houd je mensen in ieder geval bezig. De studiefinanciering is tegenwoordig een lening, dat kost de overheid niet veel. Al die studenten op de arbeidsmarkt zou alleen maar tot nog meer uitkeringen leiden. In plaats van niets doen zijn mensen nu bezig zichzelf te ontwikkelen. Er zou dan alleen een numerus fixus moeten komen op studies die weinig baangarantie hebben en die de overheid veel kosten.
[...]
Dat is zeker ook een idee waar ik achter sta (numerus fixus bij studies met weinig perspectief op een baan, of wellicht voor alle studies). Ik zou er toch wel voor kiezen om geen algehele numerus fixus in te stellen. Dan betekent het dus dat een deel van de geïnteresseerden niet kan studeren. Ik geef je helemaal gelijk dat er zat studies zijn waarvan de maatschappelijke relevantie te betwijfelen valt, maar ik bekijk het ook vanuit een praktisch oogpunt. De OP ging immers over de toekomst van de arbeidsmarkt. In een tijd van hoge werkloosheid houd je mensen in ieder geval bezig. De studiefinanciering is tegenwoordig een lening, dat kost de overheid niet veel. Al die studenten op de arbeidsmarkt zou alleen maar tot nog meer uitkeringen leiden. In plaats van niets doen zijn mensen nu bezig zichzelf te ontwikkelen. Er zou dan alleen een numerus fixus moeten komen op studies die weinig baangarantie hebben en die de overheid veel kosten.
dinsdag 23 december 2014 om 11:26
dinsdag 23 december 2014 om 15:40
quote:brouwer09 schreef op 23 december 2014 @ 11:26:
[...]
Dat hoor ik wel vaker, dat creatieve mensen zich geen zorgen hoeven maken, maar naar mijn idee zijn zij juist degenen die vaak zonder werk zitten..Er zijn best creatieve banen, maar dan is vaak ook iets extra's geweest. Zoals computer kennis of een beetje techniek. Op die manier kun je nieuwe dingen bedenken.
[...]
Dat hoor ik wel vaker, dat creatieve mensen zich geen zorgen hoeven maken, maar naar mijn idee zijn zij juist degenen die vaak zonder werk zitten..Er zijn best creatieve banen, maar dan is vaak ook iets extra's geweest. Zoals computer kennis of een beetje techniek. Op die manier kun je nieuwe dingen bedenken.