Topvrouw worden
woensdag 16 februari 2011 om 18:34
Hallo forummers,
N.a.v. van het topic over ambities (dat over iets bereikbaardere ambities gaat dan de mijne) wil ik graag met jullie hierover van gedachten wisselen.
Ik wil graag een hele hoge functie. En met heel hoog bedoel ik echt heel hoog. Denk CEO, maar dan op inhoudelijk niveau, dus zeg maar echt expert. En het liefst op een ministerie of bij een gemeente oid, dus de overheid. (Ik heb altijd geroepen dat ik minister wil worden )
Maar ik vraag me een aantal dingen af.
Hoe kom ik daar? Wat moet ik doen? Ik ben universitair opgeleid op mijn vakgebied en werk daar nu ook in als adviseur.
Kun je er ook komen zonder leidinggeven? Dat vind ik namelijk niet leuk. Maar ik vind het wel leuk om op een heel hoog niveau in het beslisproces te zitten.
Hoe zit het met je privéleven (lees: evt. kinderwens, maar ook relatie)? Ben je dan echt alleen maar aan het werk?
Kan iedereen topvrouw worden? Of heb je bepaalde skills nodig? Moet je hyperintelligent zijn? Of is het een kwestie van geluk en/of doorzettingsvermogen?
Ik hoop op wat heldere inzichten van jullie
N.a.v. van het topic over ambities (dat over iets bereikbaardere ambities gaat dan de mijne) wil ik graag met jullie hierover van gedachten wisselen.
Ik wil graag een hele hoge functie. En met heel hoog bedoel ik echt heel hoog. Denk CEO, maar dan op inhoudelijk niveau, dus zeg maar echt expert. En het liefst op een ministerie of bij een gemeente oid, dus de overheid. (Ik heb altijd geroepen dat ik minister wil worden )
Maar ik vraag me een aantal dingen af.
Hoe kom ik daar? Wat moet ik doen? Ik ben universitair opgeleid op mijn vakgebied en werk daar nu ook in als adviseur.
Kun je er ook komen zonder leidinggeven? Dat vind ik namelijk niet leuk. Maar ik vind het wel leuk om op een heel hoog niveau in het beslisproces te zitten.
Hoe zit het met je privéleven (lees: evt. kinderwens, maar ook relatie)? Ben je dan echt alleen maar aan het werk?
Kan iedereen topvrouw worden? Of heb je bepaalde skills nodig? Moet je hyperintelligent zijn? Of is het een kwestie van geluk en/of doorzettingsvermogen?
Ik hoop op wat heldere inzichten van jullie
vrijdag 18 februari 2011 om 10:35
quote:lilalinda schreef op 18 februari 2011 @ 10:07:
[...]
Maar dat soort mensen je inderdaad overal, volgens mij net zo veel op een afdeling Administratie als in de board room.
Ik ben ze door mijn loopbaan overal tegen gekomen, het idee dat zij vooral doorstoten naar de top, geloof ik niet zo in.Ik ook niet. Achterbaks gedrag KAN in sommige organisaties helpen, maar in veel organisaties helpt het je maar tot de midden-managementposities.
[...]
Maar dat soort mensen je inderdaad overal, volgens mij net zo veel op een afdeling Administratie als in de board room.
Ik ben ze door mijn loopbaan overal tegen gekomen, het idee dat zij vooral doorstoten naar de top, geloof ik niet zo in.Ik ook niet. Achterbaks gedrag KAN in sommige organisaties helpen, maar in veel organisaties helpt het je maar tot de midden-managementposities.
vrijdag 18 februari 2011 om 11:44
CO: ben je ook politiek actief of bij een maatschappelijke organisatie?
Ik denk dat connecties het belangrijkste zijn. Natuurlijk ook wat je kunt: je moet slim zijn, vakinhoudelijk tot de beste 5% behoren en sociaal ook heel goed zijn. Het is de combi die redelijk uniek is waardoor je verder zult komen dan de rest.
Welke studierichting heb je gedaan? En bestuurswerk? Cum laude afgestudeerd? met andere woorden: heb je je nu al onderscheiden van het gros met het een of het ander?
Ik denk dat connecties het belangrijkste zijn. Natuurlijk ook wat je kunt: je moet slim zijn, vakinhoudelijk tot de beste 5% behoren en sociaal ook heel goed zijn. Het is de combi die redelijk uniek is waardoor je verder zult komen dan de rest.
Welke studierichting heb je gedaan? En bestuurswerk? Cum laude afgestudeerd? met andere woorden: heb je je nu al onderscheiden van het gros met het een of het ander?
vrijdag 18 februari 2011 om 11:58
quote:Karen24 schreef op 18 februari 2011 @ 11:44:
CO: ben je ook politiek actief of bij een maatschappelijke organisatie?
Ik denk dat connecties het belangrijkste zijn. .......Da's wel grappig eigenlijk, ik denk wel dat er twee manieren zijn om aan de top te komen, 1) door keihard te werken en te laten zien wat je kunt en zo de kans krijgen hogerop te komen of 2) via je connecties/relaties ergens binnen komen en dan pas laten zien wat je kunt. Ik denk wel eens dat mensen ook teveel hechten aan hun connecties, als ze alleen maar met netwerken bezig zijn werkt dat ook niet echt (vind ik dan, he).
CO: ben je ook politiek actief of bij een maatschappelijke organisatie?
Ik denk dat connecties het belangrijkste zijn. .......Da's wel grappig eigenlijk, ik denk wel dat er twee manieren zijn om aan de top te komen, 1) door keihard te werken en te laten zien wat je kunt en zo de kans krijgen hogerop te komen of 2) via je connecties/relaties ergens binnen komen en dan pas laten zien wat je kunt. Ik denk wel eens dat mensen ook teveel hechten aan hun connecties, als ze alleen maar met netwerken bezig zijn werkt dat ook niet echt (vind ik dan, he).
vrijdag 18 februari 2011 om 12:01
vrijdag 18 februari 2011 om 12:06
quote:Mil_Spec schreef op 18 februari 2011 @ 11:58:
[...]
Da's wel grappig eigenlijk, ik denk wel dat er twee manieren zijn om aan de top te komen, 1) door keihard te werken en te laten zien wat je kunt en zo de kans krijgen hogerop te komen of 2) via je connecties/relaties ergens binnen komen en dan pas laten zien wat je kunt. Ik denk wel eens dat mensen ook teveel hechten aan hun connecties, als ze alleen maar met netwerken bezig zijn werkt dat ook niet echt (vind ik dan, he).
Je hebt ook nog type 3... iemand die en keihard werkt, en op momenten gebruik maakt van zijn connecties/relaties.
Ik denk dat je het hebben van "connecties" misschien wel onderschat. Zeker in de huidige tijd van Social Media kan je eigenlijk (zeker als je tot de jongere generatie behoort) niet meer zonder. Als je het zelf niet actief doet, overkomt het je alsnog passief... "ons kent ons" is dankzij het internet veel groter doorgetrokken, of je nou wil of niet... je kan het naar mijn mening dan maar beter zelf "managen".
[...]
Da's wel grappig eigenlijk, ik denk wel dat er twee manieren zijn om aan de top te komen, 1) door keihard te werken en te laten zien wat je kunt en zo de kans krijgen hogerop te komen of 2) via je connecties/relaties ergens binnen komen en dan pas laten zien wat je kunt. Ik denk wel eens dat mensen ook teveel hechten aan hun connecties, als ze alleen maar met netwerken bezig zijn werkt dat ook niet echt (vind ik dan, he).
Je hebt ook nog type 3... iemand die en keihard werkt, en op momenten gebruik maakt van zijn connecties/relaties.
Ik denk dat je het hebben van "connecties" misschien wel onderschat. Zeker in de huidige tijd van Social Media kan je eigenlijk (zeker als je tot de jongere generatie behoort) niet meer zonder. Als je het zelf niet actief doet, overkomt het je alsnog passief... "ons kent ons" is dankzij het internet veel groter doorgetrokken, of je nou wil of niet... je kan het naar mijn mening dan maar beter zelf "managen".
vrijdag 18 februari 2011 om 12:26
quote:lilalinda schreef op 17 februari 2011 @ 21:04:
[...]
Nee hoor een topvrouw (wat dat ook mag zijn) weet namelijk heel goed haar grenzen aan te geven. En als haar baan in 36 uur kan, dan kan dat. Het begrip fulltime werken, moet je anders zien dan 40 uur werken, Het gaat om fulltime inzet. Dat je ten alle tijden 100% inzet hebt en prive zaken laat vallen.
Groot voordeel van topvrouw zijn, is namelijk dat niemand je agenda bepaalt!
Zo kan het voorkomen dat er geopperd wordt: 'Maandag directievergadering', dan roep ik gewoon "nee kan niet". Zonder uitleg. Dat dan dochter moet zwemmen gaat niemand iets aan. Vrouwen gaan altijd maar redenen geven, mannen zeggen gewoon 'nee kan niet'. En mijn werk komt heus wel af. En tja. soms moet ik mijn netwerk inschakelen voor prive-zaken. Want als er iets 'brandt' op het werk, dan moet je schakelen. Ach, houdt het leven spannend
[...]
Nee hoor een topvrouw (wat dat ook mag zijn) weet namelijk heel goed haar grenzen aan te geven. En als haar baan in 36 uur kan, dan kan dat. Het begrip fulltime werken, moet je anders zien dan 40 uur werken, Het gaat om fulltime inzet. Dat je ten alle tijden 100% inzet hebt en prive zaken laat vallen.
Groot voordeel van topvrouw zijn, is namelijk dat niemand je agenda bepaalt!
Zo kan het voorkomen dat er geopperd wordt: 'Maandag directievergadering', dan roep ik gewoon "nee kan niet". Zonder uitleg. Dat dan dochter moet zwemmen gaat niemand iets aan. Vrouwen gaan altijd maar redenen geven, mannen zeggen gewoon 'nee kan niet'. En mijn werk komt heus wel af. En tja. soms moet ik mijn netwerk inschakelen voor prive-zaken. Want als er iets 'brandt' op het werk, dan moet je schakelen. Ach, houdt het leven spannend
vrijdag 18 februari 2011 om 17:32
zaterdag 19 februari 2011 om 14:55
quote:Karen24 schreef op 18 februari 2011 @ 12:01:
Mil_Spec, je kunt nog zo goed zijn, maar op een bepaald niveau moet je "sponsors" hebben om aan een functie te komen of in een traject, voorbeeld bij de rijksoverheid is de ABD.
Maar je moet ook gewoon heel goed zijn wil je in de top komen.Helemaal mee eens.
Mil_Spec, je kunt nog zo goed zijn, maar op een bepaald niveau moet je "sponsors" hebben om aan een functie te komen of in een traject, voorbeeld bij de rijksoverheid is de ABD.
Maar je moet ook gewoon heel goed zijn wil je in de top komen.Helemaal mee eens.
zaterdag 19 februari 2011 om 14:57
quote:Karen24 schreef op 18 februari 2011 @ 12:01:
Mil_Spec, je kunt nog zo goed zijn, maar op een bepaald niveau moet je "sponsors" hebben om aan een functie te komen of in een traject, voorbeeld bij de rijksoverheid is de ABD.Misschien val ik nu door de mand hoor , maar wat bedoel je hier precies mee en wat is de ABD?
Mil_Spec, je kunt nog zo goed zijn, maar op een bepaald niveau moet je "sponsors" hebben om aan een functie te komen of in een traject, voorbeeld bij de rijksoverheid is de ABD.Misschien val ik nu door de mand hoor , maar wat bedoel je hier precies mee en wat is de ABD?
zaterdag 19 februari 2011 om 16:08
Dat is de algemene bestuursdienst, een topmanagementgroep van de Rijksoverheid. Om daar in te komen kun je o.a. een 'klasje' (pittige opleiding/trainingen) doorlopen, waar je pas inkomt als je bent voorgedragen door jouw ministerie. In die zin heb je supporters/sponsors nodig om (via die route) hogerop te komen.
zondag 20 februari 2011 om 18:29
quote:Nikkie79 schreef op 19 februari 2011 @ 16:08:
Dat is de algemene bestuursdienst, een topmanagementgroep van de Rijksoverheid. Om daar in te komen kun je o.a. een 'klasje' (pittige opleiding/trainingen) doorlopen, waar je pas inkomt als je bent voorgedragen door jouw ministerie. In die zin heb je supporters/sponsors nodig om (via die route) hogerop te komen.
Ik heb het idee dat als je topmanager van de ABD wilt worden, dat je dan vooral een generalist moet worden, klopt dat?
Ik denk dat ik liever een expert ben namelijk, maar de vraag is dan hoe hoog je dan kunt komen en wat je dan doet? (nou klinkt het alsof ik het alleen doe om heel hoog te komen, dat bedoel ik niet, maar ik wil wel graag weten waar dat carrierepad stopt)
Dat is de algemene bestuursdienst, een topmanagementgroep van de Rijksoverheid. Om daar in te komen kun je o.a. een 'klasje' (pittige opleiding/trainingen) doorlopen, waar je pas inkomt als je bent voorgedragen door jouw ministerie. In die zin heb je supporters/sponsors nodig om (via die route) hogerop te komen.
Ik heb het idee dat als je topmanager van de ABD wilt worden, dat je dan vooral een generalist moet worden, klopt dat?
Ik denk dat ik liever een expert ben namelijk, maar de vraag is dan hoe hoog je dan kunt komen en wat je dan doet? (nou klinkt het alsof ik het alleen doe om heel hoog te komen, dat bedoel ik niet, maar ik wil wel graag weten waar dat carrierepad stopt)
maandag 21 februari 2011 om 11:54
Bunker Hunt, een multimiljonair uit de Texaanse oliewereld, is eens gevraagd of hij mensen een advies voor succes kon geven. Hij zei dat succes simpel is. Eerst besluit je precies wat je wilt, ten tweede bepaal je of je bereid bent de prijs te betalen om het te verwezenlijken, en vervolgens betaal je die prijs. Als je de tweede stap niet graag neemt, zul je op lange termijn nooit krijgen wat je wilt....
dinsdag 22 februari 2011 om 22:04
Een beetje off topic, maar ik wil hier niet een apart topic voor openen:
Ik heb ook 'topvrouw'-ambities. Om mijn begeerde positie te bereiken, moet ik 'onderaan de ladder' beginnen. Dat houdt in dat mijn startsalaris vrij laag is, maar dat ik over de jaren heen snel zal opklimmen.
Ik heb nu een contract voor een 36-urige werkweek. Er wordt echter van mij verwacht dat ik 40+ uur werk.
Ik kan geen 40-urig contract krijgen, want dan moeten ze me ook meer vakantiedagen geven, terwijl ik natuurlijk hetzelfde aantal dagen blijf werken (dit is mij letterlijk zo verteld).
Er is geen andere mogelijkheid om die positie te bereiken die ik wil, en de situatie is in de hele sector hetzelfde. Ik krijg ook niet de mogelijkheid om voor die minimaal 4 uur per week die ik overwerk, te compenseren met vrije tijd (ADV dagen, geloof ik).
Als ik een dagje thuiswerk, omdat ik naar de tandarts moet oid, is dat overigens geen probleem, daar hoef ik geen verlofuren voor op te nemen.
Dus aan de ene kant is mijn baan vrij flexibel, aan de andere kant werk ik stelselmatig meer dan ik uitbetaald krijg.
Is dat iets wat jullie herkennen? Vrienden die niet in mijn vakgebied zitten, vinden het bizar dat ik overuren niet krijg uitbetaald en dat ik die niet mag compenseren met vrije dagen. Ik vind het zelf niet erg om veel te werken, maar wel dat ik maar 36 uur krijg uitbetaald.
Nu heb ik met een vriendin een lang weekend weg geboekt over een aantal weken, waarvoor ik de vrijdag en de maandag vrij wil vragen. Dat zal niet zoveel problemen opleveren. Echter, ik zit te dubben of ik dat als compensatie zal zien voor die 36-urige werkweek, of dat ik netjes twee vakantiedagen afschrijf. (In mijn sector houd je zelf een vakantie-uren lijst bij die je ieder kwartaal opstuurt naar de administratie.)
Ben benieuwd naar jullie meningen!
Ik heb ook 'topvrouw'-ambities. Om mijn begeerde positie te bereiken, moet ik 'onderaan de ladder' beginnen. Dat houdt in dat mijn startsalaris vrij laag is, maar dat ik over de jaren heen snel zal opklimmen.
Ik heb nu een contract voor een 36-urige werkweek. Er wordt echter van mij verwacht dat ik 40+ uur werk.
Ik kan geen 40-urig contract krijgen, want dan moeten ze me ook meer vakantiedagen geven, terwijl ik natuurlijk hetzelfde aantal dagen blijf werken (dit is mij letterlijk zo verteld).
Er is geen andere mogelijkheid om die positie te bereiken die ik wil, en de situatie is in de hele sector hetzelfde. Ik krijg ook niet de mogelijkheid om voor die minimaal 4 uur per week die ik overwerk, te compenseren met vrije tijd (ADV dagen, geloof ik).
Als ik een dagje thuiswerk, omdat ik naar de tandarts moet oid, is dat overigens geen probleem, daar hoef ik geen verlofuren voor op te nemen.
Dus aan de ene kant is mijn baan vrij flexibel, aan de andere kant werk ik stelselmatig meer dan ik uitbetaald krijg.
Is dat iets wat jullie herkennen? Vrienden die niet in mijn vakgebied zitten, vinden het bizar dat ik overuren niet krijg uitbetaald en dat ik die niet mag compenseren met vrije dagen. Ik vind het zelf niet erg om veel te werken, maar wel dat ik maar 36 uur krijg uitbetaald.
Nu heb ik met een vriendin een lang weekend weg geboekt over een aantal weken, waarvoor ik de vrijdag en de maandag vrij wil vragen. Dat zal niet zoveel problemen opleveren. Echter, ik zit te dubben of ik dat als compensatie zal zien voor die 36-urige werkweek, of dat ik netjes twee vakantiedagen afschrijf. (In mijn sector houd je zelf een vakantie-uren lijst bij die je ieder kwartaal opstuurt naar de administratie.)
Ben benieuwd naar jullie meningen!
Occam's razor
dinsdag 22 februari 2011 om 22:09
dinsdag 22 februari 2011 om 22:14
quote:Vrienden die niet in mijn vakgebied zitten, vinden het bizar dat ik overuren niet krijg uitbetaald en dat ik die niet mag compenseren met vrije dagen.In mijn optiek is dit vrij gebruikelijk in HBO en WO banen (hogere functieschalen). Het uitbetalen van overuren gebeurt naar mijn ervaring alleen in de lager ingeschaalde functies.
dinsdag 22 februari 2011 om 22:22
@spectral: echte overuren hoef ik ook niet uitbetaald te krijgen, maar het zou fijn zijn als het geaccepteerd zou zijn als ik dat af en toe mag compenseer. Als ik bijvoorbeeld een heel weekend weg ben voor een congres, wordt van me verwacht dat ik maandag tot vrijdag gewoon weer werk. Het zou fijn zijn als men dan zou snappen dat ik maandag wat eerder naar huis ga.
De administratie heeft gezegd dat het het gebruik is om eerst mijn vakantieuren op te maken. Als ik dan nog eens op vakantie wil en uren tekort kom, moet ik toestemming aan mijn manager vragen, die daar meestal niet moeilijk over schijnt te doen. Maar ik wl liever niet afhankelijk zijn van andermans goodwill en gewoon krijgen waar ik recht op heb.
Misschien toch wel een goed idee om aan te kaarten...
@Haley: klopt, de lager opgeleide werknemers (die wel ongeveer hetzelfde verdienen als ik), die meer administratieve taken hebben, werken keurig 36 uur, en niet meer.
@meds: tja, die glansrijke carriere moet je wel een beetje mazzel mee hebben, maar ik kan redelijk goed doorstromen. Of ik de absolute top haal, is nog afwachten, maar de functies daaronder zijn ook zeker niet slecht betaald...
De administratie heeft gezegd dat het het gebruik is om eerst mijn vakantieuren op te maken. Als ik dan nog eens op vakantie wil en uren tekort kom, moet ik toestemming aan mijn manager vragen, die daar meestal niet moeilijk over schijnt te doen. Maar ik wl liever niet afhankelijk zijn van andermans goodwill en gewoon krijgen waar ik recht op heb.
Misschien toch wel een goed idee om aan te kaarten...
@Haley: klopt, de lager opgeleide werknemers (die wel ongeveer hetzelfde verdienen als ik), die meer administratieve taken hebben, werken keurig 36 uur, en niet meer.
@meds: tja, die glansrijke carriere moet je wel een beetje mazzel mee hebben, maar ik kan redelijk goed doorstromen. Of ik de absolute top haal, is nog afwachten, maar de functies daaronder zijn ook zeker niet slecht betaald...
Occam's razor
dinsdag 22 februari 2011 om 23:19
@Debora: ik heb ook een contract voor 38 uur, terwijl ik gemiddeld over een jaar ca. 48-50 uur per week werk. Mijn basissalaris is goed maar ik krijg ook geen overuren uitbetaald. Aan het eind van het jaar krijg ik wel een bonus maar die kan altijd tegenvallen.Nou zal ik eens heel eerlijk zijn dat mij ook is verteld dat ik dit en dat zou kunnen worden, maar nu ben ik een beetje op een punt dat de groei lijkt stil te vallen (mede door de crisis). Ik ben dus nu ook bezig om opnieuw dingen af te spreken en mocht dat niet lukken heb ik in ieder geval wel veel ervaring waarmee ik makkelijker een andere goede baan kan vinden, als je meer uren maakt krijg je (is mijn ervaring) ook belangrijkere taken.
woensdag 23 februari 2011 om 00:00
je moet je afvragen in hoeverre de topfuncties in je bedrijf worden bezet door mensen die van onderaf opstromen, want vaak is het old boys network. En het is heel handig om altijd een paar goudzoekers te hebben die je met wat aas voor de neus uren laat maken en de kutklussen laat opknappen, maar in realiteit zijn dat niet de nieuwe toppers..
woensdag 23 februari 2011 om 00:02
woensdag 23 februari 2011 om 09:16
quote:Debora schreef op 22 februari 2011 @ 22:04:
Nu heb ik met een vriendin een lang weekend weg geboekt over een aantal weken, waarvoor ik de vrijdag en de maandag vrij wil vragen. Dat zal niet zoveel problemen opleveren. Echter, ik zit te dubben of ik dat als compensatie zal zien voor die 36-urige werkweek, of dat ik netjes twee vakantiedagen afschrijf. (In mijn sector houd je zelf een vakantie-uren lijst bij die je ieder kwartaal opstuurt naar de administratie.)
Ben benieuwd naar jullie meningen!Ik zou erg uitkijken, met zelf rommelen met dagen. Je kunt beter open kaart spelen. Zeg tegen je baas (flink zelfverzekerd): "Die halve dag zie ik als compensatie en schrijf ik niet op hoor."
Nu heb ik met een vriendin een lang weekend weg geboekt over een aantal weken, waarvoor ik de vrijdag en de maandag vrij wil vragen. Dat zal niet zoveel problemen opleveren. Echter, ik zit te dubben of ik dat als compensatie zal zien voor die 36-urige werkweek, of dat ik netjes twee vakantiedagen afschrijf. (In mijn sector houd je zelf een vakantie-uren lijst bij die je ieder kwartaal opstuurt naar de administratie.)
Ben benieuwd naar jullie meningen!Ik zou erg uitkijken, met zelf rommelen met dagen. Je kunt beter open kaart spelen. Zeg tegen je baas (flink zelfverzekerd): "Die halve dag zie ik als compensatie en schrijf ik niet op hoor."