Welke richting op?

Ik ben eind 20 en al een aantal jaren maatschappelijk werker. Ik werk de laatste jaren in de psychiatrie en/of verslavingszorg en ik wil hier graag in verder. De banen voor maatschappelijk werkers zijn hier schaars én het is eigenlijk niet wat ik leuk vind doordat je in veel banen vooral bezig bent met praktische zaken, geldzaken, formulieren invullen en minder met behandeling, therapie en dergelijke.

Ik had tot nu toe steeds mazzel met de organisatie en functie waarin ik werkte, waardoor ik die vrijheid wel had en juist heel weinig bezig was met die praktische kant van het maatschappelijk werk.



Nu wil ik verder studeren zodat ik meer in banen terecht kom die ik leuk vind. Ik kan psychologie gaan studeren, dat is een duur grapje omdat ik al een bachelor heb, en dus betaal ik dan het instellingscollegegeld. Via de open universiteit is dat beter te doen. Maar ik zou zeker een jaar of 6 bezig zijn naast mijn baan, en daarna nog een opleidingsplek tot gz psycholoog moeten zoeken en nog 2 jaar verder moeten studeren. 8 jaar dus, in totaal.



Of ik kan HBOv gaan studeren. Goedkoper want doordat het gezondheidszorg is betaal je het wettelijk collegegeld. Scheelt een paar duizend per jaar. In 3-4 jaar ben ik dan klaar, door vrijstellingen die ik voor een deel wel krijg. Dan zou ik daarna verder kunnen studeren als sociaal psychiatrisch verpleegkundige.

Ook leuk, en zeer nuttige kennis in de sector waar ik werk.

Er is een overschot aan psychologen, maar ik zou mijn leeftijd en ervaring en de combi met mijn huidige opleiding mee hebben.

Van verpleegkundige spreekt lang niet alles me aan, ik zou nooit in een ziekenhuis willen werken, of het zou op een PAAZ moeten zijn bijvoorbeeld.



Ik weet het gewoon niet. Beide richtingen spreken me aan, beiden hebben voor- en nadelen. Psychologie spreekt me misschien het meest aan qua vakgebied, maar de functie van sociaal psychiatrisch verpleegkundige ook.



Of, derde optie, ik zou kunnen kijken wat ik met cursussen en dergelijke zou kunnen doen zodat ik me bijvoorbeeld specialiceer in het werken met systemen, of een ander gebied.



Wat is wijsheid? Zie ik dingen over het hoofd? Wat is verstandig? Het is een hele investering qua geld en tijd naast mijn baan en gezin, en ik wil graag de goede keuze maken. Blijven doen wat ik nu doe biedt me te weinig perspectief op lange termijn.

Ik maak me niet zo'n zorgen om banen. Ik heb altijd gewerkt, door verschillende reorganisaties heen, zelfs terwijl ik nog in opleiding was als maatschappelijk werker, en dan werkte ik gewoon op hbo niveau. Op de één of andere manier heb ik altijd werk. Ik ben goed in wat ik doe, en ik heb een goed netwerk, inmiddels een jaar of 6 ervaring met heel zware doelgroepen in verschillende functies en er zijn genoeg organisaties die me zouden willen hebben. Mijn baan staat nu ook weer op het spel (nou ja, op het spel: ik heb de zekerheid dat ik over een aantal maanden weer werkloos ben, maar ook daar maak ik me weinig druk om eignelijk) De bezuinigingen zijn nu wel in mijn nadeel, dat klopt.



Bij de opleiding hbo-v moet ik idd dingen doen die me niet zo trekken. Maar aan de andere kant, ik heb ervaring met de verpleegkundige kant van mijn werk door een vorige baan waar ik ook wel bloeddruk moest meten bijvoorbeeld, medicatie moest delen, lichamelijke dingen in de gaten houden en ook wel te maken had met poep/pies/kots/naakt. Dus dat vind ik geen bezwaar.



Ik heb al kinderen en mijn studie afgerond toen ik hen al had. En daarnaast 32 uur gewerkt altijd. Dus ook dat is niet per se een bezwaar.

Oh en naast psychologie is maatschappelijk werk ook een opleiding waar je héél lastig een baan in vindt. Helemaal in de richtingen die ik leuk vind, dus dat is niet echt van belang.



Hbo-v biedt wel meer baangarantie. En als SPV'er ben je wel lekker praktisch bezig, veel crisissen enzo en dat vind ik heel lekker. Heel therapeutisch ben je niet bezig al ligt dat weer aan je functie. Ik ben ook spv'ers met een bak ervaring tegengekomen als behandelaar in de psychiatrie bijvoorbeeld.