Werk & Studie
alle pijlers
Werklozen topic!
donderdag 9 februari 2017 om 12:01
Sinds kort heb ik geen baan meer. Ik solliciteer met regelmaat en check dagelijks de vacature sites in mijn sector. Wanneer ik weer een brief heb geschreven, krijg ik daar een boost van. Ik voel me op zo'n moment nuttig en bezig met mijn toekomst.
Buiten het sollicteren om kan ik me soms echt heel nutteloos voelen. Ik volg nu een interessante cursus en ga vrijwilligerswerk doen. Maar buiten deze bezigheden om vind ik het soms moeilijk om de dag door te komen. Vandaar dit topic. Hoe komen andere werklozen de dag door naast het solliciteren?
Iemand tips om meer structuur in mijn dagen te krijgen? Ik merk dat ik wat lamlendig begin te worden waardoor huishoudelijke klussen steeds meer een opgave zijn.
Buiten het sollicteren om kan ik me soms echt heel nutteloos voelen. Ik volg nu een interessante cursus en ga vrijwilligerswerk doen. Maar buiten deze bezigheden om vind ik het soms moeilijk om de dag door te komen. Vandaar dit topic. Hoe komen andere werklozen de dag door naast het solliciteren?
Iemand tips om meer structuur in mijn dagen te krijgen? Ik merk dat ik wat lamlendig begin te worden waardoor huishoudelijke klussen steeds meer een opgave zijn.
donderdag 15 februari 2018 om 21:16
Oh ja verrek sorry vergeten, nou gewoon minimumloon in de gemiddelde winkel geloof me .
vrijdag 16 februari 2018 om 07:03
Dan verdien je dus zo'n 1040 euro bruto per maand (240*52/122), hou je zo'n 900 euro netto per maand over, dat is volgens mij minder dan de bijstand.
Valhalla! Where the brave may live Forever!
vrijdag 16 februari 2018 om 09:34
Lola, 4 jaar geleden heb ik een WO communicatie opleiding afgerond. Wat was ik trots! Al maanden voor mijn afstuderen begon ik met solliciteren, maar helaas werd ik overal afgewezen, wegens gebrek aan ervaring. Ik voelde mij een ontzettende loser, vooral omdat het studiegenootjes wél lukte om een traineeship of startersbaan te bemachtigen.
De datum van mijn afstuderen kwam dichterbij en ik raakte zwaar in paniek. Een vriendin zat in hetzelfde schuitje en vroeg, net als jij, een bijstandsuitkering aan. Ik niet. De bijstand zag ik echt als een allerlaatste optie. Een week na mijn afstuderen heb ik gereageerd op een vacature v. callcenter medewerker. Al direct de volgende dag mocht ik op gesprek komen. Natuurlijk werd mij gevraagd wat ik met mijn WO master in het call center kwam doen, waarop ik gewoon eerlijk heb gezegd dat ik werk en geld nodig had. Ik kon direct de maandag daarop beginnen.
De eerste dagen waren vreselijk. Ik was bloednerveus en schaamde mij. Toch was ik iedere keer aan het einde van mijn shift weer blij dat ik het toch maar had geflikt. En belangrijker: dat ik mijn eigen geld had verdiend. Na 6 weken bellen moest ik op gesprek komen, en tot mijn grote verbazing werd ik gevraagd om teamleider te worden. Dit heb ik vervolgens nog ruim een jaar met heel veel plezier gedaan. Trainingen geven, medewerkers coachen, belscripts schrijven etc. Ik heb hier ontzettend veel van geleerd en mijn zelfvertrouwen groeide met de dag.
Na 1.5 jaar ben ik gaan solliciteren en werd ik opeens wél voor gesprekken uitgenodigd. Binnen no-time had ik een baan die past bij mijn opleidingsniveau. En mijn vriendin? Die zit tot op de dag van vandaag in de bijstand....
De datum van mijn afstuderen kwam dichterbij en ik raakte zwaar in paniek. Een vriendin zat in hetzelfde schuitje en vroeg, net als jij, een bijstandsuitkering aan. Ik niet. De bijstand zag ik echt als een allerlaatste optie. Een week na mijn afstuderen heb ik gereageerd op een vacature v. callcenter medewerker. Al direct de volgende dag mocht ik op gesprek komen. Natuurlijk werd mij gevraagd wat ik met mijn WO master in het call center kwam doen, waarop ik gewoon eerlijk heb gezegd dat ik werk en geld nodig had. Ik kon direct de maandag daarop beginnen.
De eerste dagen waren vreselijk. Ik was bloednerveus en schaamde mij. Toch was ik iedere keer aan het einde van mijn shift weer blij dat ik het toch maar had geflikt. En belangrijker: dat ik mijn eigen geld had verdiend. Na 6 weken bellen moest ik op gesprek komen, en tot mijn grote verbazing werd ik gevraagd om teamleider te worden. Dit heb ik vervolgens nog ruim een jaar met heel veel plezier gedaan. Trainingen geven, medewerkers coachen, belscripts schrijven etc. Ik heb hier ontzettend veel van geleerd en mijn zelfvertrouwen groeide met de dag.
Na 1.5 jaar ben ik gaan solliciteren en werd ik opeens wél voor gesprekken uitgenodigd. Binnen no-time had ik een baan die past bij mijn opleidingsniveau. En mijn vriendin? Die zit tot op de dag van vandaag in de bijstand....
vrijdag 16 februari 2018 om 09:54
Top gedaan. En een goed voorbeeld.Miranda_vk schreef: ↑16-02-2018 09:34Lola, 4 jaar geleden heb ik een WO communicatie opleiding afgerond. Wat was ik trots! Al maanden voor mijn afstuderen begon ik met solliciteren, maar helaas werd ik overal afgewezen, wegens gebrek aan ervaring. Ik voelde mij een ontzettende loser, vooral omdat het studiegenootjes wél lukte om een traineeship of startersbaan te bemachtigen.
De datum van mijn afstuderen kwam dichterbij en ik raakte zwaar in paniek. Een vriendin zat in hetzelfde schuitje en vroeg, net als jij, een bijstandsuitkering aan. Ik niet. De bijstand zag ik echt als een allerlaatste optie. Een week na mijn afstuderen heb ik gereageerd op een vacature v. callcenter medewerker. Al direct de volgende dag mocht ik op gesprek komen. Natuurlijk werd mij gevraagd wat ik met mijn WO master in het call center kwam doen, waarop ik gewoon eerlijk heb gezegd dat ik werk en geld nodig had. Ik kon direct de maandag daarop beginnen.
De eerste dagen waren vreselijk. Ik was bloednerveus en schaamde mij. Toch was ik iedere keer aan het einde van mijn shift weer blij dat ik het toch maar had geflikt. En belangrijker: dat ik mijn eigen geld had verdiend. Na 6 weken bellen moest ik op gesprek komen, en tot mijn grote verbazing werd ik gevraagd om teamleider te worden. Dit heb ik vervolgens nog ruim een jaar met heel veel plezier gedaan. Trainingen geven, medewerkers coachen, belscripts schrijven etc. Ik heb hier ontzettend veel van geleerd en mijn zelfvertrouwen groeide met de dag.
Na 1.5 jaar ben ik gaan solliciteren en werd ik opeens wél voor gesprekken uitgenodigd. Binnen no-time had ik een baan die past bij mijn opleidingsniveau. En mijn vriendin? Die zit tot op de dag van vandaag in de bijstand....
vrijdag 16 februari 2018 om 11:15
Respect Miranda. Dat moet je maar kunnen. Heb je enig idee waarom die vriendin nog steeds in de bijstand zit? Heeft ze wel wat geprobeerd of is ze ook in een depressie beland of was ze al nooit zo ambitieus tijdens de opleiding?Miranda_vk schreef: ↑16-02-2018 09:34Lola, 4 jaar geleden heb ik een WO communicatie opleiding afgerond. Wat was ik trots! Al maanden voor mijn afstuderen begon ik met solliciteren, maar helaas werd ik overal afgewezen, wegens gebrek aan ervaring. Ik voelde mij een ontzettende loser, vooral omdat het studiegenootjes wél lukte om een traineeship of startersbaan te bemachtigen.
De datum van mijn afstuderen kwam dichterbij en ik raakte zwaar in paniek. Een vriendin zat in hetzelfde schuitje en vroeg, net als jij, een bijstandsuitkering aan. Ik niet. De bijstand zag ik echt als een allerlaatste optie. Een week na mijn afstuderen heb ik gereageerd op een vacature v. callcenter medewerker. Al direct de volgende dag mocht ik op gesprek komen. Natuurlijk werd mij gevraagd wat ik met mijn WO master in het call center kwam doen, waarop ik gewoon eerlijk heb gezegd dat ik werk en geld nodig had. Ik kon direct de maandag daarop beginnen.
De eerste dagen waren vreselijk. Ik was bloednerveus en schaamde mij. Toch was ik iedere keer aan het einde van mijn shift weer blij dat ik het toch maar had geflikt. En belangrijker: dat ik mijn eigen geld had verdiend. Na 6 weken bellen moest ik op gesprek komen, en tot mijn grote verbazing werd ik gevraagd om teamleider te worden. Dit heb ik vervolgens nog ruim een jaar met heel veel plezier gedaan. Trainingen geven, medewerkers coachen, belscripts schrijven etc. Ik heb hier ontzettend veel van geleerd en mijn zelfvertrouwen groeide met de dag.
Na 1.5 jaar ben ik gaan solliciteren en werd ik opeens wél voor gesprekken uitgenodigd. Binnen no-time had ik een baan die past bij mijn opleidingsniveau. En mijn vriendin? Die zit tot op de dag van vandaag in de bijstand....
vrijdag 16 februari 2018 om 11:56
Ik heb altijd aangepakt wat langs kwam als het moest. No way dat ik werkloos thuis ga zitten. Ik ben 41 en heb in totaal 6 maanden ww gevangen in mijn hele werkzame leven (vanaf een jaar of 23).
Dat hield vaak in dat ik laag of ongeschoold werk moest doen tegen minimumloon ja. Kut hoor, maar ook daar leer je van. Sociale skills bijvoorbeeld, doorzetten.
Want het is doorbijten als je 40 uur per week zakjes moet plakken.
En dan gewoon doorsolliciteren. Van het zakjesplakken binnen een maand een baan in de invalpool van een zorgorganisatie en van daaruit mijn huidige vaste baan als begeleider.
Vooral van de kennis die ik in de invalpool heb opgedaan heb ik nog bijna dagelijks profijt, ik ben zo blij dat ik dat aangepakt heb.
Moraal van het verhaal: van werken is nog nooit iemand slechter geworden, zelfs niet als het onder je niveau en buiten je vakgebied is. Als ik in de sollicitatiecommissie zou zitten, zou ik altijd een voorkeur hebben voor mensen die altijd aangepakt hebben.
Dat hield vaak in dat ik laag of ongeschoold werk moest doen tegen minimumloon ja. Kut hoor, maar ook daar leer je van. Sociale skills bijvoorbeeld, doorzetten.
Want het is doorbijten als je 40 uur per week zakjes moet plakken.
En dan gewoon doorsolliciteren. Van het zakjesplakken binnen een maand een baan in de invalpool van een zorgorganisatie en van daaruit mijn huidige vaste baan als begeleider.
Vooral van de kennis die ik in de invalpool heb opgedaan heb ik nog bijna dagelijks profijt, ik ben zo blij dat ik dat aangepakt heb.
Moraal van het verhaal: van werken is nog nooit iemand slechter geworden, zelfs niet als het onder je niveau en buiten je vakgebied is. Als ik in de sollicitatiecommissie zou zitten, zou ik altijd een voorkeur hebben voor mensen die altijd aangepakt hebben.
vrijdag 16 februari 2018 om 11:56
Sturen jullie salarisstrook of ID/Paspoort via mail?
Ik lees graag/veel en kijk Kassa/Radar en ben dan wat huiverig met al deze info op de mail zetten. ....
Andere kant begrijp ik ook wel dat conceptcontract dan sneller opgesteld kan worden enzo. Soms heeft een bureau een vacature in mijn regio maar zit zelf niet in mijn regio, dus ID langsbrengen is dan ook weer lastig.
Ik lees graag/veel en kijk Kassa/Radar en ben dan wat huiverig met al deze info op de mail zetten. ....
Andere kant begrijp ik ook wel dat conceptcontract dan sneller opgesteld kan worden enzo. Soms heeft een bureau een vacature in mijn regio maar zit zelf niet in mijn regio, dus ID langsbrengen is dan ook weer lastig.
Als de aarde plat was hadden katten allang alles eraf geflikkerd.
vrijdag 16 februari 2018 om 12:04
Salarisstrook stuur ik sowieso nooit. Ik ga graag in overleg over mijn salaris en ben ervan overtuigd dat je een hoger salaris kunt krijgen als je niet je salarisstrook meestuurt. ID vind ik een lastige, ik heb wel eens een foto laten maken van mijn hoofd met een paspoort ernaast. Je kunt ook altijd nog overwegen om een kopie via de brievenpost te versturen, dat zou voor mij dan weer net iets veiliger voelen.ikvraaghet schreef: ↑16-02-2018 11:56Sturen jullie salarisstrook of ID/Paspoort via mail?
Ik lees graag/veel en kijk Kassa/Radar en ben dan wat huiverig met al deze info op de mail zetten. ....
Andere kant begrijp ik ook wel dat conceptcontract dan sneller opgesteld kan worden enzo. Soms heeft een bureau een vacature in mijn regio maar zit zelf niet in mijn regio, dus ID langsbrengen is dan ook weer lastig.
vrijdag 16 februari 2018 om 12:30
Lola, eerlijk gezegd denk ik dat mijn vriendin in een neerwaartse spiraal is geraakt. Doordat zij zo lang thuis zit, is het gat tussen haar en haar omgeving heel groot geworden. Ik vrees dat dit bij jou ook gaat gebeuren, als je geen actie onderneemt. Doordat vriendin geen baan heeft, ontwikkelt zij zichzelf niet, ontmoet zij geen nieuwe mensen, heeft zij weinig zelfvertrouwen, geen relatie, en raakt zij steeds meer in een isolement. En ja, van zoveel negativiteit word je vanzelf wel depressief. Dus geloof me Lola, dit wil je niet jarenlang meemaken. Daar doe je jezelf écht tekort mee.
Nogmaals: een sh*tbaan kan altijd een opstapje zijn naar iets beters. Op iedere werkvloer kun je iets leren, op iedere werkvloer kom je nieuwe mensen tegen die ook weer een netwerk hebben met waardevolle contacten, overal lopen leuke mensen rond die jou best willen helpen. Als je maar de eerste stap zet.
P.S. als je écht denkt dat je depressief bent, dan zul je professionele hulp moeten inschakelen.
Nogmaals: een sh*tbaan kan altijd een opstapje zijn naar iets beters. Op iedere werkvloer kun je iets leren, op iedere werkvloer kom je nieuwe mensen tegen die ook weer een netwerk hebben met waardevolle contacten, overal lopen leuke mensen rond die jou best willen helpen. Als je maar de eerste stap zet.
P.S. als je écht denkt dat je depressief bent, dan zul je professionele hulp moeten inschakelen.
vrijdag 16 februari 2018 om 12:34
Ga vandaag/morgen in ieder geval wat regelen met kopie/scans ID. De scan die ik heb is alweer van het verlopen exemplaar.
Ken ook iemand in zo'n vicieuze cirkel. Hoop dat ik een baan - al dan niet %$#@baan - heb voordat ww afloopt. Vooralsnog voelt het nog als kerstreces....
Ken ook iemand in zo'n vicieuze cirkel. Hoop dat ik een baan - al dan niet %$#@baan - heb voordat ww afloopt. Vooralsnog voelt het nog als kerstreces....
Als de aarde plat was hadden katten allang alles eraf geflikkerd.
maandag 19 februari 2018 om 09:59
Wederom de week begonnen met een afwijzing en deze was voor een vakgerelateerde baan... reden: gekozen voor kandidaten die nauwer aansluiten bij profiel. Ik voldeed werkelijk waar aan alle eisen! Wist dat er veel reacties waren maar toch domper dat je niet eens op gesprek mag komen. Op wat simpele baantjes niks meer lopen en dat zullen ook alleen maar afwijzingen worden vrees ik. Nu helemaal terug bij af en motivatie diep in de min.
maandag 19 februari 2018 om 10:22
Al vaker gevraagd laat jij je brieven wel eens na lezen ?lola712 schreef: ↑19-02-2018 09:59Wederom de week begonnen met een afwijzing en deze was voor een vakgerelateerde baan... reden: gekozen voor kandidaten die nauwer aansluiten bij profiel. Ik voldeed werkelijk waar aan alle eisen! Wist dat er veel reacties waren maar toch domper dat je niet eens op gesprek mag komen. Op wat simpele baantjes niks meer lopen en dat zullen ook alleen maar afwijzingen worden vrees ik. Nu helemaal terug bij af en motivatie diep in de min.
maandag 19 februari 2018 om 10:44
Heb nu drie dingen lopen en zit te stoeien met een brief. Heb wel een paar mensen die ik het concept kan sturen maar dan moet ik toch eerst zelf enigszins tevreden erover zijn...
Kennen jullie http://www.carrieretijger.nl/carriere/s ... rief-en-cv ? Zit ook een forum bij.
Kennen jullie http://www.carrieretijger.nl/carriere/s ... rief-en-cv ? Zit ook een forum bij.
Als de aarde plat was hadden katten allang alles eraf geflikkerd.
maandag 19 februari 2018 om 10:44
Heb nu drie dingen lopen en zit te stoeien met een brief. Heb wel een paar mensen die ik het concept kan sturen maar dan moet ik toch eerst zelf enigszins tevreden erover zijn...
Kennen jullie http://www.carrieretijger.nl/carriere/s ... rief-en-cv ? Zit ook een forum bij.
Kennen jullie http://www.carrieretijger.nl/carriere/s ... rief-en-cv ? Zit ook een forum bij.
Als de aarde plat was hadden katten allang alles eraf geflikkerd.
maandag 19 februari 2018 om 11:09
Voldoe je echt aan alle kwalificaties? Wordt er niet bijvoorbeeld gevraagd om een aanpakker of iets dergelijks? Ik kan me, gezien je reacties hier, voorstellen dat dat nou niet direct uit je cv naar voren komt. Lees het verhaal van Miranda_vk nog eens (topverhaal, Miranda_vk!), daar springt het 'aanpakker' vanaf, zo iemand sluit dan natuurlijk beter aan. Kijk nog eens kritisch naar je brief, cv en de vacature en ik denk dat je met wat reflectievermogen misschien toch wel iets kunt vinden waaruit het gelijk van deze werkgever blijkt. En denk niet 'maar ik ben wél een aanpakker', het gaat er meer om hoe je over komt. Als dit je zelf niet lukt is er vast wel een begeleider of coach of whatever te vinden bij de instantie die jouw uitkering betaalt, neem daar eens contact mee op.lola712 schreef: ↑19-02-2018 09:59Wederom de week begonnen met een afwijzing en deze was voor een vakgerelateerde baan... reden: gekozen voor kandidaten die nauwer aansluiten bij profiel. Ik voldeed werkelijk waar aan alle eisen! Wist dat er veel reacties waren maar toch domper dat je niet eens op gesprek mag komen. Op wat simpele baantjes niks meer lopen en dat zullen ook alleen maar afwijzingen worden vrees ik. Nu helemaal terug bij af en motivatie diep in de min.
maandag 19 februari 2018 om 11:51
Oorspronkelijk wel. Alleen de coach heb ik in de praktijk niks aan en nu al maanden niet gesproken of gezien, en de sollicitatieplicht controleert niemand maar die is volgens mij 1 per week en daar voldoe ik ruimschoots aan.
Mijn brieven laat ik niet nalezen. Juist op de brieven krijg ik complimenten, dat is het probleem niet. Ik kan echt pareltjes schrijven voor een simpele functie. Wel dat er voor een gemiddelde functie 150 mensen reageren en ze er dan maar 5 uitnodigen, 145 krijgen dus een afwijzing. En dan staat er bijvoorbeeld niets in de eisen over een aantal jaar werkervaring, maar het is logisch als ze mensen uitnodigen die dat al wel hebben, zijn ze minder inwerktijd aan kwijt. Het strookt mij voornamelijk dat ik geen uitnodiging krijg voor een gesprek, dan ben je dus al meteen klaar.
Net uit wanhoop maar op een functie gesolliciteerd waar ik wel feeling mee heb (dik pluspunt), maar de gevraagde ervaring niet. Uiteraard cryptisch vermeld dat ik bereid ben dit in de praktijk te leren. Kansloos? Misschien, maar niet reageren is sowieso geen kans en ik laat zien dat ik mezelf wil ontwikkelen. Je leest toch best vaak dat niet de beste kandidaat wint, in mijn geval misschien de aanhouder.
Het is gewoon balen dat ik steeds tussen wal en schip val. Inhoudelijke functies te weinig ervaring, laagopgeleide baantjes nemen ze mij niet serieus of bang dat ik snel weg ben.
maandag 19 februari 2018 om 11:54
Hier stond alleen 'je hebt ervaring in'. Niets over hoeveel, waarmee etc. En ervaring heb ik door stages en natuurlijk een afgeronde opleiding. Maar als er iemand reageert met drie jaar praktijkervaring uit een eerdere baan, dan is zijn kans groter natuurlijk.Irma3110 schreef: ↑19-02-2018 11:09Voldoe je echt aan alle kwalificaties? Wordt er niet bijvoorbeeld gevraagd om een aanpakker of iets dergelijks? Ik kan me, gezien je reacties hier, voorstellen dat dat nou niet direct uit je cv naar voren komt. Lees het verhaal van Miranda_vk nog eens (topverhaal, Miranda_vk!), daar springt het 'aanpakker' vanaf, zo iemand sluit dan natuurlijk beter aan. Kijk nog eens kritisch naar je brief, cv en de vacature en ik denk dat je met wat reflectievermogen misschien toch wel iets kunt vinden waaruit het gelijk van deze werkgever blijkt. En denk niet 'maar ik ben wél een aanpakker', het gaat er meer om hoe je over komt. Als dit je zelf niet lukt is er vast wel een begeleider of coach of whatever te vinden bij de instantie die jouw uitkering betaalt, neem daar eens contact mee op.
maandag 19 februari 2018 om 11:59
Wat een rare advertentie, als enige eis 'ervaring in'... Of is dit de enige die je hier opnoemt?
En omdat het al een tijdje niet lukt, zou ik toch eens contact opnemen met die coach. Neem een aantal brieven, advertenties, reacties en je cv mee, zodat je samen kritisch kan kijken naar wat er mis gaat als je steeds niet uitgenodigd wordt. Want zouden niet juist 'pareltjes' beloond worden met een uitnodiging?
En omdat het al een tijdje niet lukt, zou ik toch eens contact opnemen met die coach. Neem een aantal brieven, advertenties, reacties en je cv mee, zodat je samen kritisch kan kijken naar wat er mis gaat als je steeds niet uitgenodigd wordt. Want zouden niet juist 'pareltjes' beloond worden met een uitnodiging?
maandag 19 februari 2018 om 12:01
Dat is de enige noemenswaardige eis, voor de rest de standaard woorden als flexibel, enthousiast etc. En ik schrijf mijn brieven niet deprimerend
En die coach heeft dus gezegd dat het niet aan mijn cv of brieven ligt, had geen tips. Die zijn gewoon goed. Mijn sector is lastig en helaas concurreer ik met veel mensen en voor de lageropgeleide baantjes kiezen ze liever iemand die relevante bijbanen heeft of het niet lijkt als de sollicitaties uit wanhoop zijn (dat je na een hbo-studie vrijwillig in een magazijn gaat werken, weten ze ook wel dat je dus niet aan de bak komt en gewoon geld nodig hebt). Netwerken is nog een optie normaal gesproken maar daarvoor heb ik geen netwerk opgebouwd en durf geen contact met oud-klasgenoten op te nemen. Die hadden, geloof het of niet, best een hoge pet van mij op en om dan te moeten zeggen dat je nog steeds niet aan de bak bent... Maar die zijn gewoon een stuk extraverter en zelfverzekerd waardoor ze misschien onzekerheden wegnemen bij sollicitaties. Ik ben juist analytisch, introvert. Zij lullen zich bij baantjes naar binnen.
maandag 19 februari 2018 om 12:17
Netwerken geen optie? Door activiteiten bouw je altijd een netwerk op! Bij sporten ontmoet je mensen, op verjaardagsfeestjes, noem maar op. Zelf ben ik zodra ik ziek werd met een blijvende arbeidsbeperking voor mijn toenmalige werk, vrijwilligerswerk gaan doen. Hiermee heb ik mezelf ontwikkeld en mijn netwerk uitgebreid. Waarom zou jij dat niet kunnen?
