Zwanger
alle pijlers
HELP! Ik ben zwanger!
woensdag 5 augustus 2015 om 11:37
Hallo,
Ik ben er sinds een week achter dat ik zwanger ben, maar ik wil dit absoluut 100% zeker weten niet. Ik gok dat ik nu ongeveer 6 weken ben, maar weet dit niet zeker.
Ik ben negentien en begin over twee weken aan mijn eindexamenjaar van het MBO, een diploma die ik moet halen. Ik heb zitten puzzelen en zou dan eind maart/begin april uitgerekend zijn, midden in mijn examens.
Zelf wil ik helemaal nog geen kind. Mijn vriend van inmiddels 35 wil niets liever dan kinderen en wil daarom niets weten van een abortus. Hij heeft gedreigd me te verlaten en zelfmoord te plegen als ik het weg laat halen, dus ik kan voor mijn gevoel geen kant uit. Hij heeft nooit gedacht dat hij kinderen had kunnen krijgen en hij ziet dit als zijn enige kans om vader te worden.
Dan ben ik in zo'n geval weer veel te nuchter, als het je één keer gelukt is, lukt het je vast nog een keer.
Ik weet niet meer wat ik moet doen. Het liefst zou ik het kind weg laten halen, ik ben er nog niet aan toe en ben er ook niet klaar voor. Ik wil nog leven en heb nu het gevoel dat mijn leven voorbij is. Wat mijn vriend betreft: hij gaat over lijken om dit kind te laten komen. 'Ja en het kind is ook voor de helft van mij' en 'Het is mijn enige kans om vader te worden' en 'Ik wil vechten voor dit kind' en 'Als jij het weg laat halen maak ik mezelf van kant en ben jij de meest vreselijke persoon op deze wereld en dan haat ik je. Dan ben je een kindermoordenaar!' Ikke, ikke, ikke. En dan ben IK de egoïst in zijn ogen.
Ik wil helemaal nog geen kind. Ik ben er zowat zelf nog één. Ik ben zo bang dat ik gedwongen wordt om te doen wat ik ABSOLUUT NIET wil, maar als ik het weg laat halen weet ik niet wat mijn vriend zichzelf aan gaat doen.
Ik had al bedacht om het misschien stiekem te laten doen en het een ongelukje te laten lijken, maar ik wil niet stiekem hoeven doen. Ik wil mijn eigen keuze over mijn lichaam kunnen maken en ik kan dit nu voor mijn gevoel niet. Wat moet ik doen? Ik wil niet onder dwang een kind krijgen. Hoe dan ook, één van ons gaat doodongelukkig worden. Of ik, en dan sta ik met lege handen en heb geen poot om op te staan, want ik heb geen geld en dan ook geen opleiding en noem maar op. Of hij, en dan mag God weten wat hij zichzelf aan gaat doen.
Help me!
Knyntsje
Ik ben er sinds een week achter dat ik zwanger ben, maar ik wil dit absoluut 100% zeker weten niet. Ik gok dat ik nu ongeveer 6 weken ben, maar weet dit niet zeker.
Ik ben negentien en begin over twee weken aan mijn eindexamenjaar van het MBO, een diploma die ik moet halen. Ik heb zitten puzzelen en zou dan eind maart/begin april uitgerekend zijn, midden in mijn examens.
Zelf wil ik helemaal nog geen kind. Mijn vriend van inmiddels 35 wil niets liever dan kinderen en wil daarom niets weten van een abortus. Hij heeft gedreigd me te verlaten en zelfmoord te plegen als ik het weg laat halen, dus ik kan voor mijn gevoel geen kant uit. Hij heeft nooit gedacht dat hij kinderen had kunnen krijgen en hij ziet dit als zijn enige kans om vader te worden.
Dan ben ik in zo'n geval weer veel te nuchter, als het je één keer gelukt is, lukt het je vast nog een keer.
Ik weet niet meer wat ik moet doen. Het liefst zou ik het kind weg laten halen, ik ben er nog niet aan toe en ben er ook niet klaar voor. Ik wil nog leven en heb nu het gevoel dat mijn leven voorbij is. Wat mijn vriend betreft: hij gaat over lijken om dit kind te laten komen. 'Ja en het kind is ook voor de helft van mij' en 'Het is mijn enige kans om vader te worden' en 'Ik wil vechten voor dit kind' en 'Als jij het weg laat halen maak ik mezelf van kant en ben jij de meest vreselijke persoon op deze wereld en dan haat ik je. Dan ben je een kindermoordenaar!' Ikke, ikke, ikke. En dan ben IK de egoïst in zijn ogen.
Ik wil helemaal nog geen kind. Ik ben er zowat zelf nog één. Ik ben zo bang dat ik gedwongen wordt om te doen wat ik ABSOLUUT NIET wil, maar als ik het weg laat halen weet ik niet wat mijn vriend zichzelf aan gaat doen.
Ik had al bedacht om het misschien stiekem te laten doen en het een ongelukje te laten lijken, maar ik wil niet stiekem hoeven doen. Ik wil mijn eigen keuze over mijn lichaam kunnen maken en ik kan dit nu voor mijn gevoel niet. Wat moet ik doen? Ik wil niet onder dwang een kind krijgen. Hoe dan ook, één van ons gaat doodongelukkig worden. Of ik, en dan sta ik met lege handen en heb geen poot om op te staan, want ik heb geen geld en dan ook geen opleiding en noem maar op. Of hij, en dan mag God weten wat hij zichzelf aan gaat doen.
Help me!
Knyntsje
vrijdag 7 augustus 2015 om 10:10
Wat fijn dat je moeder je steunt. Of je nu wel of niet beslist het kindje te houden, je weet nu in ieder geval dat je van deze enge man af moet. Zijn ware aard is nu boven komen drijven. Wat een emotionele chantage, brrr.
In het diepst van de winter ontdekte ik dat er diep in mij een oneindige zomer was.
