Zwanger
alle pijlers
Uitgerekend begin juli 2019
maandag 29 oktober 2018 om 20:27
Om het overzichtelijk te houden, is de tabel momenteel VOL!
Voor iedereen die begin juli 2019 is uitgerekend en graag wil meeschrijven
.
Pavo07 
, Zand82
Je kunt je met deze gegevens toevoegen in de tabel.
Voor iedereen die begin juli 2019 is uitgerekend en graag wil meeschrijven
.| Naam | Lfd (v/m) | Kind | UD |  /  |
J/M | Afspraken | Bzh |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Vissen86 | 32/33 | Eerste | 1 juli | |
2 miskramen, maart '18 en juni '18 | ||
| Nooit1blijvenzitten | 34/32 | Eerste | 1 juli | |
31 december standaard controle | Miskraam augustus 2018 | |
| Romy1982 | 36/ | Vierde | 2 juli | |
|||
| Piglet86 | 32/39 | Eerste | 4 juli | |
|||
| BB87 | 31/30 | Tweede | 9 juli |  |
24 dec 11 wk echo | ||
| --smile-- | 31/31 | derde | 6 juli | 21 nov echo & vk | |||
| LadyLiz87 | 31/39 | Eerste | 6 juli | |
3 dec VK, 20-12 20 weken echo | ||
| Twijfelkontje | 33/34 | Tweede | 7 juli | |
20 november, echo 7w2d | ||
| viajera87 | 31/33 | Tweede | 8 juli | |
18 dec echo, 19 dec vk | ||
| Bowie79 | 39 | Derde | 8 juli | |
14 dec termijnecho | ||
| Yaqui | 34/36 | Tweede | 8 juli | |
Volgende echo: 6 december | ||
| WeerZwanger90 | 28/30 | Tweede | 11 juli | |
24 dec tweede echo | ||
| Hoera2012 | 32/33 | derde | 7 juli | |
15 januari verloskunde afspraak | ||
| Bippie- | 28/29 | tweede | 17 juli | 10 december 1e echo | |||
| Meggie78 | Derde |
, Zand82 Je kunt je met deze gegevens toevoegen in de tabel.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 31-12-2020 11:29
Reden: ww verwijderrd ivm misbruik account
Reden: ww verwijderrd ivm misbruik account
67.60% gewijzigd
dinsdag 27 november 2018 om 17:15
Helaas geen goed nieuws hier: geen kloppend hartje. Lijkt erop dat het met 5 weken is gestopt met groeien. Bizar hoe je lichaam je zo voor de gek kan houden, ik had totaal geen red flags.
Ik ben nog wat in shock, maar ben er toch vrij kalm onder. Blijkbaar mocht het nu niet zo zijn. Misschien komt de klap nog, ik weet het niet. Hoop nu vooral dat de miskraam snel op gang komt eigenlijk...
Ik ben nog wat in shock, maar ben er toch vrij kalm onder. Blijkbaar mocht het nu niet zo zijn. Misschien komt de klap nog, ik weet het niet. Hoop nu vooral dat de miskraam snel op gang komt eigenlijk...
dinsdag 27 november 2018 om 17:32
He wat een ontzettend verdrietig nieuws voor jou ook! Exact hetzelfde als bij mij.. 1 dag na de slechte echo is mijn miskraam op gang gekomen en gisteren heb ik alles verloren denk ik.Zand82 schreef: ↑27-11-2018 17:15Helaas geen goed nieuws hier: geen kloppend hartje. Lijkt erop dat het met 5 weken is gestopt met groeien. Bizar hoe je lichaam je zo voor de gek kan houden, ik had totaal geen red flags.
Ik ben nog wat in shock, maar ben er toch vrij kalm onder. Blijkbaar mocht het nu niet zo zijn. Misschien komt de klap nog, ik weet het niet. Hoop nu vooral dat de miskraam snel op gang komt eigenlijk...
Het is echt een klap omdat er geen tekenen waren dat het niet goed zat. Veel sterkte
en ik hoop dat het bij jou op spontaan komt.
dinsdag 27 november 2018 om 18:13
Zand niet jij ook.. wat een verdrietig nieuws. Ik hoop dat het allemaal vanzelf op gang komt en je snel weer zwanger bent van een lekkere plakbaby.
Bb, rode hond is voornamelijk schadelijk in de eerste helft van de zwangerschap. Ergens tussen de 16 en 20 weken wordt het risico snel kleiner.
M’n leidinggevenden zouden het met elkaar bespreken en ook kijken naar de mogelijkheden om vervangend werk te doen.
Er zijn ook andere collega’s al zwanger geweest maar zij hebben zelf gewoon nog antistoffen tegen rode hond.
Een andere collega is nu zwanger en die heeft ook geen antistoffen tegen rode hond maar zij vindt het risico verwaarloosbaar. Zij laat ook haar eigen kinderen niet inenten hierom.
Ik vind het risico dus niet verwaarloosbaar... en ook al is de kans nog zo klein, stel dat....
Bb, rode hond is voornamelijk schadelijk in de eerste helft van de zwangerschap. Ergens tussen de 16 en 20 weken wordt het risico snel kleiner.
M’n leidinggevenden zouden het met elkaar bespreken en ook kijken naar de mogelijkheden om vervangend werk te doen.
Er zijn ook andere collega’s al zwanger geweest maar zij hebben zelf gewoon nog antistoffen tegen rode hond.
Een andere collega is nu zwanger en die heeft ook geen antistoffen tegen rode hond maar zij vindt het risico verwaarloosbaar. Zij laat ook haar eigen kinderen niet inenten hierom.
Ik vind het risico dus niet verwaarloosbaar... en ook al is de kans nog zo klein, stel dat....
En idd hoe raar dat het lichaam andere signalen heeft gegeven, net zoals bij Pavo.
dinsdag 27 november 2018 om 20:04
dinsdag 27 november 2018 om 20:36
Zand, wat een naar nieuws! Heel erg veel sterkte! Vind het erg verdrietig voor jullie 
Pavo, hoe voel jij je nu? Ik las dat je gisteren het vruchtje verloren bent? Voel je je ok?
Yaqui, Wat een goede uiteenzetting van je gynaecoloog. Dat zet je even met beide benen op de grond. Werk is soms toch echt 'maar' werk.
Je had last van werkstress? Harde buiken of.. Ik weet niet of je er wat over wil vertellen?
Romy, goed dat je de risico's serieus neemt denk ik.. heb je het idee dat je baas dat ook doet?
Pavo, hoe voel jij je nu? Ik las dat je gisteren het vruchtje verloren bent? Voel je je ok?
Yaqui, Wat een goede uiteenzetting van je gynaecoloog. Dat zet je even met beide benen op de grond. Werk is soms toch echt 'maar' werk.
Je had last van werkstress? Harde buiken of.. Ik weet niet of je er wat over wil vertellen?
Romy, goed dat je de risico's serieus neemt denk ik.. heb je het idee dat je baas dat ook doet?
woensdag 28 november 2018 om 05:55
Het wordt een lang bericht, twijfelkontje! 
Voordat ik zwanger was van mijn oudste, was ik een echte workaholic. Ik werkte in de evenementen sector en moest heel vaak aanwezig zijn op verschillende locaties in België, op de meest onmogelijke uren. Mijn gsm stond altijd aan en iedereen kon me altijd bereiken. Weekend inclusief. Ik leefde graag van stress. Daarnaast gaf ik ook nog een achttal uur per week sportles. Ik weet niet hoe ik het allemaal deed, maar ik leefde vooral in mijn wagen.
Toen ik zwanger werd lukte het me opeens niet meer om goed om te gaan met stress. Ik had toen net een extra uitdaging aangenomen om een team op te leiden. Het lukte niet meer om me te concentreren. Mijn ceo (ik werkte rechtstreeks onder haar) begreep er niets van en viel vaak uit tegen mij. Ik voelde me zo slecht.
Telkens wanneer ik op controle ging bij de gyn, dan zei ze dat de baby veel te laag lag en dat ik de baby ging verliezen. Ik was toen iets meer dan 10 weken. Constant harde buiken. Steken in mijn buik. Amper kunnen stappen. Ik moest wekelijks op controle om te zien of baby hoger kwam te liggen.
Niets van dat gebeurde en na 16 weken zei gyn “Als jij geen verantwoordelijkheid kunt nemen voor je kind, dan doe ik het.” En ik mocht niet meer werken noch sporten. Platte rust. Ontspannen. De eerste tijd had ik afkick verschijnselen. Ik probeerde zoveel ik kon van thuis uit te werken, terwijl ik onder ziektewet stond.
Na enkele maanden had ik rust gevonden. Maar van zodra dat gyn me had thuis gezet, dan kroop baby omhoog. Het was dus allemaal stress gerelateerd.
Uiteindelijk - na mijn zwangerschapsverlof - heb ik mijn ontslag ingediend en werk ik nu zelfstandig. Maar soms heb ik nog nachtmerries van mijn vorige job. En vooral van mijn bazin.
Maar ik blijf mijn gyn eeuwig dankbaar. Ik ben zeker dat dankzij haar beslissing ik een gezonde, kalme dreumes heb.
Voordat ik zwanger was van mijn oudste, was ik een echte workaholic. Ik werkte in de evenementen sector en moest heel vaak aanwezig zijn op verschillende locaties in België, op de meest onmogelijke uren. Mijn gsm stond altijd aan en iedereen kon me altijd bereiken. Weekend inclusief. Ik leefde graag van stress. Daarnaast gaf ik ook nog een achttal uur per week sportles. Ik weet niet hoe ik het allemaal deed, maar ik leefde vooral in mijn wagen.
Toen ik zwanger werd lukte het me opeens niet meer om goed om te gaan met stress. Ik had toen net een extra uitdaging aangenomen om een team op te leiden. Het lukte niet meer om me te concentreren. Mijn ceo (ik werkte rechtstreeks onder haar) begreep er niets van en viel vaak uit tegen mij. Ik voelde me zo slecht.
Telkens wanneer ik op controle ging bij de gyn, dan zei ze dat de baby veel te laag lag en dat ik de baby ging verliezen. Ik was toen iets meer dan 10 weken. Constant harde buiken. Steken in mijn buik. Amper kunnen stappen. Ik moest wekelijks op controle om te zien of baby hoger kwam te liggen.
Niets van dat gebeurde en na 16 weken zei gyn “Als jij geen verantwoordelijkheid kunt nemen voor je kind, dan doe ik het.” En ik mocht niet meer werken noch sporten. Platte rust. Ontspannen. De eerste tijd had ik afkick verschijnselen. Ik probeerde zoveel ik kon van thuis uit te werken, terwijl ik onder ziektewet stond.
Na enkele maanden had ik rust gevonden. Maar van zodra dat gyn me had thuis gezet, dan kroop baby omhoog. Het was dus allemaal stress gerelateerd.
Uiteindelijk - na mijn zwangerschapsverlof - heb ik mijn ontslag ingediend en werk ik nu zelfstandig. Maar soms heb ik nog nachtmerries van mijn vorige job. En vooral van mijn bazin.
Maar ik blijf mijn gyn eeuwig dankbaar. Ik ben zeker dat dankzij haar beslissing ik een gezonde, kalme dreumes heb.
woensdag 28 november 2018 om 08:14
Dankjulliewel voor de steun, doet me veel.
@pavo Wat fijn dat het er nu op lijkt te zitten. Heb je binnenkort nog controle of het allemaal echt weg is? Ik moet over 2 weken terugkomen. Hoe was het verder? Hoeft niet in detail hoor, maar mijn verloskundige zei dat het vrij heftig kon worden. Bizar genoeg heb ik vanmorgen ook het eerste bloedverlies gehad. Alsof mijn lijf verteld moest worden dat het niet goed zat. Ben in ieder geval blij dat het erop lijkt dat mijn lijf het zelf op gaat ruimen.
Verder gaat het eigenlijk wel oke. Het lijkt vooral een identiteits-dingetje. Ik moest weliswaar nog erg wennen aan het idee dat ik een moeder zou worden, maar voelde me wel al heel erg een zwangere vrouw. En dat was (ondanks alle klachten) een fijn gevoel. Nu is het alsof we wakker worden uit een droom die ruim een maand duurde, en alles is bij het oude gebleven. Gelukkig was dat eigenlijk ook een prima leven, dus dat pikken we maar weer op. Ondanks het gevoel van verlies merk ik wel al dat dit mijn vriend en mij dichter bij elkaar brengt en sterker maakt. Heeft het toch een positief kantje... En we hebben goede hoop dat het ooit alsnog zal lukken.
@pavo Wat fijn dat het er nu op lijkt te zitten. Heb je binnenkort nog controle of het allemaal echt weg is? Ik moet over 2 weken terugkomen. Hoe was het verder? Hoeft niet in detail hoor, maar mijn verloskundige zei dat het vrij heftig kon worden. Bizar genoeg heb ik vanmorgen ook het eerste bloedverlies gehad. Alsof mijn lijf verteld moest worden dat het niet goed zat. Ben in ieder geval blij dat het erop lijkt dat mijn lijf het zelf op gaat ruimen.
Verder gaat het eigenlijk wel oke. Het lijkt vooral een identiteits-dingetje. Ik moest weliswaar nog erg wennen aan het idee dat ik een moeder zou worden, maar voelde me wel al heel erg een zwangere vrouw. En dat was (ondanks alle klachten) een fijn gevoel. Nu is het alsof we wakker worden uit een droom die ruim een maand duurde, en alles is bij het oude gebleven. Gelukkig was dat eigenlijk ook een prima leven, dus dat pikken we maar weer op. Ondanks het gevoel van verlies merk ik wel al dat dit mijn vriend en mij dichter bij elkaar brengt en sterker maakt. Heeft het toch een positief kantje... En we hebben goede hoop dat het ooit alsnog zal lukken.
woensdag 28 november 2018 om 08:22
woensdag 28 november 2018 om 08:28
Herkenbaar wat je schrijft! Fijn dat het bij jou ook zelf lijkt te komen.Zand82 schreef: ↑28-11-2018 08:14Dankjulliewel voor de steun, doet me veel.
@pavo Wat fijn dat het er nu op lijkt te zitten. Heb je binnenkort nog controle of het allemaal echt weg is? Ik moet over 2 weken terugkomen. Hoe was het verder? Hoeft niet in detail hoor, maar mijn verloskundige zei dat het vrij heftig kon worden. Bizar genoeg heb ik vanmorgen ook het eerste bloedverlies gehad. Alsof mijn lijf verteld moest worden dat het niet goed zat. Ben in ieder geval blij dat het erop lijkt dat mijn lijf het zelf op gaat ruimen.
Verder gaat het eigenlijk wel oke. Het lijkt vooral een identiteits-dingetje. Ik moest weliswaar nog erg wennen aan het idee dat ik een moeder zou worden, maar voelde me wel al heel erg een zwangere vrouw. En dat was (ondanks alle klachten) een fijn gevoel. Nu is het alsof we wakker worden uit een droom die ruim een maand duurde, en alles is bij het oude gebleven. Gelukkig was dat eigenlijk ook een prima leven, dus dat pikken we maar weer op. Ondanks het gevoel van verlies merk ik wel al dat dit mijn vriend en mij dichter bij elkaar brengt en sterker maakt. Heeft het toch een positief kantje... En we hebben goede hoop dat het ooit alsnog zal lukken.
Ik vind het vrij heftig. Maandag het meeste bloedverlies gehad en ik moest gewoon op de wc blijven zitten. Liep er zo uit. Ook flinke buik en rugpijn. Nu 2 dagen verder heb ik nog steeds krampen en flink bloedverlies, maar het heftigste is achter de rug. Met 5 weken heb ik ook een spontane miskraam gehad, dat vond ik een stuk minder hefitg. Zowel lichamelijk als emotioneel. We mogen vrijdag voor een echo. Hopelijk dan alles schoon..
Sterkte !
En de rest een voorspoedige zwangerschap en een mooie zomerbaby gewenst
.
woensdag 28 november 2018 om 08:33
Ah, wat erg, Zand. Wat is zoiets dan toch verdrietig, en voor jou ook, Pavo. Ik hoop dat jullie het een plekje kunnen geven en dat je met je verhaal bijiemand terecht kunt. Ik zie om mij heen dat het wel impact heeft. Mijn moeder heeft tussen mij en mijn zus een me gehad van een tweeling op 11 weken, en nog steeds komt het wel eens boven. Veel sterkte!
En Romy, is er misschien kantoorwerk wat je het eerste trimester kunt doen? Daarna is het risico veel kleiner. Of kun je je zelden tweede keer laten vaccineren nu, of is dat onveilig? Ik vind het sowieso krankzinnig dat zoveel mensen hun kinderen niet inenten en niet beseffen dat dat consequenties heeftvoor veel meer mensen dan hun eigen kind alleen...Ik snap dat echt niet.
En Romy, is er misschien kantoorwerk wat je het eerste trimester kunt doen? Daarna is het risico veel kleiner. Of kun je je zelden tweede keer laten vaccineren nu, of is dat onveilig? Ik vind het sowieso krankzinnig dat zoveel mensen hun kinderen niet inenten en niet beseffen dat dat consequenties heeftvoor veel meer mensen dan hun eigen kind alleen...Ik snap dat echt niet.
woensdag 28 november 2018 om 09:11
Zand82 schreef: ↑28-11-2018 08:14Dankjulliewel voor de steun, doet me veel.
@pavo Wat fijn dat het er nu op lijkt te zitten. Heb je binnenkort nog controle of het allemaal echt weg is? Ik moet over 2 weken terugkomen. Hoe was het verder? Hoeft niet in detail hoor, maar mijn verloskundige zei dat het vrij heftig kon worden. Bizar genoeg heb ik vanmorgen ook het eerste bloedverlies gehad. Alsof mijn lijf verteld moest worden dat het niet goed zat. Ben in ieder geval blij dat het erop lijkt dat mijn lijf het zelf op gaat ruimen.
Verder gaat het eigenlijk wel oke. Het lijkt vooral een identiteits-dingetje. Ik moest weliswaar nog erg wennen aan het idee dat ik een moeder zou worden, maar voelde me wel al heel erg een zwangere vrouw. En dat was (ondanks alle klachten) een fijn gevoel. Nu is het alsof we wakker worden uit een droom die ruim een maand duurde, en alles is bij het oude gebleven. Gelukkig was dat eigenlijk ook een prima leven, dus dat pikken we maar weer op. Ondanks het gevoel van verlies merk ik wel al dat dit mijn vriend en mij dichter bij elkaar brengt en sterker maakt. Heeft het toch een positief kantje... En we hebben goede hoop dat het ooit alsnog zal lukken.
Heel veel sterkte Zand. Heel verdrietig en je omschrijving is erg herkenbaar.
Ik hoop dat het fysieke aspect mee valt voor je. Dikke knuffel!
woensdag 28 november 2018 om 18:15
Wat een verhaal Jaqui! En wat goed van je Gyn. Dat ze je zo op je plaats heeft gezet. Al zag jij dat op dat moment vast anders. Heel fijn dat deze mensen zo goed helpen! Nu kun jij extra genieten van je kleine dreumes.yaqui schreef: ↑28-11-2018 05:55Het wordt een lang bericht, twijfelkontje!
Voordat ik zwanger was van mijn oudste, was ik een echte workaholic. Ik werkte in de evenementen sector en moest heel vaak aanwezig zijn op verschillende locaties in België, op de meest onmogelijke uren. Mijn gsm stond altijd aan en iedereen kon me altijd bereiken. Weekend inclusief. Ik leefde graag van stress. Daarnaast gaf ik ook nog een achttal uur per week sportles. Ik weet niet hoe ik het allemaal deed, maar ik leefde vooral in mijn wagen.
Toen ik zwanger werd lukte het me opeens niet meer om goed om te gaan met stress. Ik had toen net een extra uitdaging aangenomen om een team op te leiden. Het lukte niet meer om me te concentreren. Mijn ceo (ik werkte rechtstreeks onder haar) begreep er niets van en viel vaak uit tegen mij. Ik voelde me zo slecht.
Telkens wanneer ik op controle ging bij de gyn, dan zei ze dat de baby veel te laag lag en dat ik de baby ging verliezen. Ik was toen iets meer dan 10 weken. Constant harde buiken. Steken in mijn buik. Amper kunnen stappen. Ik moest wekelijks op controle om te zien of baby hoger kwam te liggen.
Niets van dat gebeurde en na 16 weken zei gyn “Als jij geen verantwoordelijkheid kunt nemen voor je kind, dan doe ik het.” En ik mocht niet meer werken noch sporten. Platte rust. Ontspannen. De eerste tijd had ik afkick verschijnselen. Ik probeerde zoveel ik kon van thuis uit te werken, terwijl ik onder ziektewet stond.
Na enkele maanden had ik rust gevonden. Maar van zodra dat gyn me had thuis gezet, dan kroop baby omhoog. Het was dus allemaal stress gerelateerd.
Uiteindelijk - na mijn zwangerschapsverlof - heb ik mijn ontslag ingediend en werk ik nu zelfstandig. Maar soms heb ik nog nachtmerries van mijn vorige job. En vooral van mijn bazin.
Maar ik blijf mijn gyn eeuwig dankbaar. Ik ben zeker dat dankzij haar beslissing ik een gezonde, kalme dreumes heb.
woensdag 28 november 2018 om 22:30
ik lees (en leef) mee op mijn mobiel maar daar is reageren zo lastig.
Nu even op de laptop dus ik ga proberen te reageren. Het gaat wel snel hier!
Pavo; dat klinkt wel heftig zeg....en inderdaad ook bijzonder dat je lichaam het ineens lijkt te 'snappen' nadat je deze boodschap hebt gekregen. Ik vind het ontzettend verdrietig voor jullie
zand; wat vreselijk....ook al zo'n verdrietig bericht. Ik hoop dat je nu niet te lang hoeft af te wachten, dat zou mij erg moeilijk lijken. Sterkte
BB; een tweeling
ook een heftig bericht! ik kan me voorstellen dat dat even moest landen! Wel heel leuk natuurlijk maar ik kan me de eerste schrik goed voorstellen
Yaqui; wat een verhaal over je eerste zwangerschap. Ongelooflijk hoe onze lichaam en geest met elkaar verbonden zijn. Dat je dit zo direct hebt gemerkt!
weerzwanger; ook hier amper kwaaltjes hoor. Beetje pijnlijke borsten en soms wat moe. Ja, en trek in andere dingen. Maar niets wat heel erg aanwezig is.
Romy, ik zou dat ook lastig vinden. Zeker als een andere collega er zo makkelijk over doet. Dus goed dat je het gewoon hebt aangegeven!
Sterkte voor alle misselijke en belabberd voelende zwangeren!
Na de verhalen van Pavo en Zand begin ik wel wat bezorgder te worden. Ik voel zo weinig dat ik gewoon amper geloof dat ik zwanger ben. Ik heb ook nog steeds af en aan wat bloedverlies dus ik ben heel benieuwd hoe de echo overmorgen zal zijn....We hebben het ook nog aan niemand vertelt, eerst zeker weten of het goed zit!
Nu even op de laptop dus ik ga proberen te reageren. Het gaat wel snel hier!
Pavo; dat klinkt wel heftig zeg....en inderdaad ook bijzonder dat je lichaam het ineens lijkt te 'snappen' nadat je deze boodschap hebt gekregen. Ik vind het ontzettend verdrietig voor jullie
zand; wat vreselijk....ook al zo'n verdrietig bericht. Ik hoop dat je nu niet te lang hoeft af te wachten, dat zou mij erg moeilijk lijken. Sterkte
BB; een tweeling
ook een heftig bericht! ik kan me voorstellen dat dat even moest landen! Wel heel leuk natuurlijk maar ik kan me de eerste schrik goed voorstellenYaqui; wat een verhaal over je eerste zwangerschap. Ongelooflijk hoe onze lichaam en geest met elkaar verbonden zijn. Dat je dit zo direct hebt gemerkt!
weerzwanger; ook hier amper kwaaltjes hoor. Beetje pijnlijke borsten en soms wat moe. Ja, en trek in andere dingen. Maar niets wat heel erg aanwezig is.
Romy, ik zou dat ook lastig vinden. Zeker als een andere collega er zo makkelijk over doet. Dus goed dat je het gewoon hebt aangegeven!
Sterkte voor alle misselijke en belabberd voelende zwangeren!
Na de verhalen van Pavo en Zand begin ik wel wat bezorgder te worden. Ik voel zo weinig dat ik gewoon amper geloof dat ik zwanger ben. Ik heb ook nog steeds af en aan wat bloedverlies dus ik ben heel benieuwd hoe de echo overmorgen zal zijn....We hebben het ook nog aan niemand vertelt, eerst zeker weten of het goed zit!
donderdag 29 november 2018 om 19:37
Hoi allemaal,
De gyne en de vk hebben overleg gehad en volgen het advies van het RIVM. Namelijk dat als je eenmaal ingeënt bent dat je gewoon beschermd bent tegen rode hond. Bij gebrek aan blootstelling kunnen de antistoffen in je bloed afnemen. Dit zegt verder niks over het immunogeheugen van je lichaam. Zo is het mij uitgelegd tenminste.
Mocht de ziekte echt uitbreken dan blijf ik toch echt wel thuis.. toch maar het zekere voor het onzekere dan..
Hier gaat het verder zn gangetje. Nog steeds erg moe. En beetje misselijk, wat goed te behappen is als ik maar blijf eten. Tot eind van de middag dan maakt het niet uit of ik veel of weinig eet, dan ben ik gewoon misselijk.
Ik begin wel toe te raken aan een hopelijk iets energierijker tweede trimester
De gyne en de vk hebben overleg gehad en volgen het advies van het RIVM. Namelijk dat als je eenmaal ingeënt bent dat je gewoon beschermd bent tegen rode hond. Bij gebrek aan blootstelling kunnen de antistoffen in je bloed afnemen. Dit zegt verder niks over het immunogeheugen van je lichaam. Zo is het mij uitgelegd tenminste.
Mocht de ziekte echt uitbreken dan blijf ik toch echt wel thuis.. toch maar het zekere voor het onzekere dan..
Hier gaat het verder zn gangetje. Nog steeds erg moe. En beetje misselijk, wat goed te behappen is als ik maar blijf eten. Tot eind van de middag dan maakt het niet uit of ik veel of weinig eet, dan ben ik gewoon misselijk.
Ik begin wel toe te raken aan een hopelijk iets energierijker tweede trimester
donderdag 29 november 2018 om 19:37
Bowie, geen zorgen, jij maakt gewoon deel uit van het selecte groepje vrouwen die vrolijk door de zwangerschap huppelen! 
Hier vreselijk misselijk. ‘s Ochtends valt dat mee. Maar vanaf 15-16u begint de misselijkheid en kan ik niets meer eten. Nu heb ik opeens zin in chips met pickles en karnemelk. Mijn man is snel naar de winkel.
Zand; hoe gaat het nu met jou?
Pavo; hoe voel jij je?
Aan de dames die al een kindje hebben. Gaan jullie een duostroller aanschaffen of..?
Hier vreselijk misselijk. ‘s Ochtends valt dat mee. Maar vanaf 15-16u begint de misselijkheid en kan ik niets meer eten. Nu heb ik opeens zin in chips met pickles en karnemelk. Mijn man is snel naar de winkel.
Zand; hoe gaat het nu met jou?
Pavo; hoe voel jij je?
Aan de dames die al een kindje hebben. Gaan jullie een duostroller aanschaffen of..?
donderdag 29 november 2018 om 20:14
Wij gaan inderdaad een duo wagen aanschaffenyaqui schreef: ↑29-11-2018 19:37
Hier vreselijk misselijk. ‘s Ochtends valt dat mee. Maar vanaf 15-16u begint de misselijkheid en kan ik niets meer eten. Nu heb ik opeens zin in chips met pickles en karnemelk. Mijn man is snel naar de winkel.
Aan de dames die al een kindje hebben. Gaan jullie een duostroller aanschaffen of..?
, denk alleen niet dat we voor een trio versie gaan. Onze dochter maar heel goed opvoeden dat ze mee moet lopen 
, wil wel zo’n standaard kopen waar ze op kan staan. Mochten we met 2e op pad gaan hebben we wel een buggy voor haar en de duowagen erbij. Zo zien we het in ierder geval voor ons. Ik denk dat ik ook niet heel veel met 3 kids alleen op stap zal gaan. Lijkt me een enorme onderneming. Kids in de auto, uit de auto, in de wagens ect. vaak hulp inschakelen denk ik.Oh wat ontzettend lief van je man! Je combinatie staat me alleen niet zo aan
. Maar als jou het lekker lijkt is het goed 
.Trekt bij jullie je broek trouwens ook. Hier begint het nu lijkt wel.
Iemand toevallig de serie Soof al op gezet? Die babykamer is wel echt de bom
. Dat bed lijkt me ideaal voor de nachten dat de kindjes niet kunnen slapen, haha 
anoniem_283049 wijzigde dit bericht op 29-11-2018 20:40
0.19% gewijzigd
donderdag 29 november 2018 om 20:24
Bb is het trouwens een 1 of 2- eiige tweeling??
Misschien een plankje waar ze ook kan zitten bb? 1,5 is nog best jong om langer te staan.
Hier denk ik geen duo-buggy.
We hebben een Joolz, waar je wel een duo van kan maken. Maar denk dat zoon straks oud genoeg is om te lopen met meerijd plankje als terugval.
Zoon zal 2j en 9mnd zijn als alles goed gaat.
Fijn dat je het goed uit hebt gezocht Romy! Toch een geruststelling.
Yaqui hier ook gekke ‘craving’. Straks poffertjes gemaakt met zoon. Vind ik normaal écht verschrikkelijk.
Hier ook vanaf het avondeten misselijk.
Vanavond een paar happen gehad en die zijn er alweer uitgekomen.
En moe- belachelijk moe.
Hier nog 1,5 week tot de eerste echo, Jezus het duurt echt lang
Misschien een plankje waar ze ook kan zitten bb? 1,5 is nog best jong om langer te staan.
Hier denk ik geen duo-buggy.
We hebben een Joolz, waar je wel een duo van kan maken. Maar denk dat zoon straks oud genoeg is om te lopen met meerijd plankje als terugval.
Zoon zal 2j en 9mnd zijn als alles goed gaat.
Fijn dat je het goed uit hebt gezocht Romy! Toch een geruststelling.
Yaqui hier ook gekke ‘craving’. Straks poffertjes gemaakt met zoon. Vind ik normaal écht verschrikkelijk.
Hier ook vanaf het avondeten misselijk.
Vanavond een paar happen gehad en die zijn er alweer uitgekomen.
En moe- belachelijk moe.
Hier nog 1,5 week tot de eerste echo, Jezus het duurt echt lang
donderdag 29 november 2018 om 20:41
Nu pas broekproblemen, BB? En dat met een tweeling in je buik. Je hebt wss zeer goede genen!
Ik ben qua kilo’s niet bijgekomen, maar mijn lichaam is al veranderd. Ik heb al een buikje. Zo wonderlijk eigenlijk, dat veranderende lichaam.. Enkel die borsten hè..die zouden nu toch ook wat mogen beginnen groeien.
Bippy, ik krijg nu zin in poffertjes. Zo fijn dat je dat samen met je zoon maakt. Nu is je zoon net twee geweest? Heeft hij nu nog vaak een buggy nodig? Mijn dochter zal net twee jaar zijn wanneer baby geboren wordt. Ik vraag me af of zo’n duostroller een verstandige investering is..
Ik ben qua kilo’s niet bijgekomen, maar mijn lichaam is al veranderd. Ik heb al een buikje. Zo wonderlijk eigenlijk, dat veranderende lichaam.. Enkel die borsten hè..die zouden nu toch ook wat mogen beginnen groeien.
Bippy, ik krijg nu zin in poffertjes. Zo fijn dat je dat samen met je zoon maakt. Nu is je zoon net twee geweest? Heeft hij nu nog vaak een buggy nodig? Mijn dochter zal net twee jaar zijn wanneer baby geboren wordt. Ik vraag me af of zo’n duostroller een verstandige investering is..
donderdag 29 november 2018 om 20:46
Ja snap ik heel goed, 1,5 weken voelt dan echt een eeuwigheid, dat snap ik! Je bent dan rond de 8 en klein beetje toch toch? Pff ik moet zeggen dat ik ook heel erg uitkijk naar mijn 2e echo misschien zelfs spannender dan de eerste. Wetende dat het er 2 zijn. Maakt je ook wel gek. Zo spannend of het met beide goed gaat.Bippy- schreef: ↑29-11-2018 20:24Bb is het trouwens een 1 of 2- eiige tweeling??
Misschien een plankje waar ze ook kan zitten bb? 1,5 is nog best jong om langer te staan.
Hier denk ik geen duo-buggy.
We hebben een Joolz, waar je wel een duo van kan maken. Maar denk dat zoon straks oud genoeg is om te lopen met meerijd plankje als terugval.
Zoon zal 2j en 9mnd zijn als alles goed gaat.
Fijn dat je het goed uit hebt gezocht Romy! Toch een geruststelling.
Yaqui hier ook gekke ‘craving’. Straks poffertjes gemaakt met zoon. Vind ik normaal écht verschrikkelijk.
Hier ook vanaf het avondeten misselijk.
Vanavond een paar happen gehad en die zijn er alweer uitgekomen.
En moe- belachelijk moe.
Hier nog 1,5 week tot de eerste echo, Jezus het duurt echt lang
Twee-eiig ze hadden allebei een eigen dooierzakje. Dat is de ‘beste’ vorm van tweeling zwangerschap begreep ik. Ofja een tweeling waarbij het minste mis ‘kan’ gaan, dus positief
.Ja met dat plankje bedoel ik inderdaad ook eentje waar ze ook op kan zitten! Al denk ik dat het niet heel veel voor zal komen. Dat ik alleen met alle 3 op pad ben.
donderdag 29 november 2018 om 20:48
Haha, ja. Bij mijn vorige zwangerschap was dat wel anders. Niet dat ik toen met 8 weken al broeken kocht. Maar had toen al wel snel zwangerschapskleding nodig. Ik denk dat ik dat eens terug ga zoeken. Ben erg benieuwd.yaqui schreef: ↑29-11-2018 20:41Nu pas broekproblemen, BB? En dat met een tweeling in je buik. Je hebt wss zeer goede genen!
Ik ben qua kilo’s niet bijgekomen, maar mijn lichaam is al veranderd. Ik heb al een buikje. Zo wonderlijk eigenlijk, dat veranderende lichaam.. Enkel die borsten hè..die zouden nu toch ook wat mogen beginnen groeien.
Bippy, ik krijg nu zin in poffertjes. Zo fijn dat je dat samen met je zoon maakt. Nu is je zoon net twee geweest? Heeft hij nu nog vaak een buggy nodig? Mijn dochter zal net twee jaar zijn wanneer baby geboren wordt. Ik vraag me af of zo’n duostroller een verstandige investering is..
Mocht het bij ons onverhoopt 1 kindje worden denk ik dat wij wel voor een duowagen gaan. Dochter is bij uitgerekende datum 22 mnd.
donderdag 29 november 2018 om 21:09
Zoon is idd net 2!
Ik gebruik de buggy nog wel veel ja!
Als het er nu al 2 waren was een duo-buggy wel heel fijn geweest!
Ik pas mijn eigen broeken nog wel, in Mn taille zijn ze wijder geworden dus zal iets kwijt zijn qua gewicht.
Merk wel dat ik in de avond een buikje heb, alles ‘trekt’ dan ook onder .. bandenpijn?
Leuk bb 2-eiig!! Vriend is 2-eiig. Vind het altijd leuk om te zien hoe verschillend 2 mensen kunnen zijn die ‘samen zijn gegroeid’. En toch zijn ze zo hetzelfde !
Ik gebruik de buggy nog wel veel ja!
Als het er nu al 2 waren was een duo-buggy wel heel fijn geweest!
Ik pas mijn eigen broeken nog wel, in Mn taille zijn ze wijder geworden dus zal iets kwijt zijn qua gewicht.
Merk wel dat ik in de avond een buikje heb, alles ‘trekt’ dan ook onder .. bandenpijn?
Leuk bb 2-eiig!! Vriend is 2-eiig. Vind het altijd leuk om te zien hoe verschillend 2 mensen kunnen zijn die ‘samen zijn gegroeid’. En toch zijn ze zo hetzelfde !