Geld & Recht
alle pijlers
Participatiewet, uitbuiting?
maandag 28 maart 2016 om 11:54
In een ander topic zag ik het volgende voorbijkomen. In de bijstand ben je verplicht te werken voor je uitkering. Werken voor je geld hoeft in dit topic niet verdedigd of betwist te worden. In het topic las ik een werkweek van 36 uur. Ik heb ook in een documentaire gezien dat PostNL ook deze plekken hebben en het niet alleen om sociale werkplaatsen gaat.
Bijstanduitkering is 972 euro in de maand. Minimumloon is iets meer dan 1500 per maand( Aldus rijksoverheid.nl). Minimumloon is gemaakt om uitbuiting te voorkomen. Toch vind dezelfde overheid dit goed.
Ik begrijp niet waarom dit is. Kan iemand hier licht op schijnen? Als er een plaats is voor werken met behoud van uitkering dan is er toch ook een volwaardige functie beschikbaar?
Bijstanduitkering is 972 euro in de maand. Minimumloon is iets meer dan 1500 per maand( Aldus rijksoverheid.nl). Minimumloon is gemaakt om uitbuiting te voorkomen. Toch vind dezelfde overheid dit goed.
Ik begrijp niet waarom dit is. Kan iemand hier licht op schijnen? Als er een plaats is voor werken met behoud van uitkering dan is er toch ook een volwaardige functie beschikbaar?
maandag 28 maart 2016 om 14:43
quote:AnDu schreef op 28 maart 2016 @ 14:26:
[...]
Is dat op te lossen door een werkervaringsplaats in een normaal bedrijf? Op een sociale werkplaats kan ik nog inkomen als eerste opstapje. Echter, ik heb daar nog nooit van gehoord. In achterbuurtjes zie ik mensen massaal op straat bier drinken.Ook in dit topic heb ik hier nog niets van voorbeelden erover terug gelezen. Kortom, wat is de praktijk? Ken jij misschien voorbeelden?
Uuuuhhhhmmm, ja.
Ik begeleid deze mensen. Soms met succes, soms met minder succes en moeten we trajecten beëindigen. In verband met herkenning wil ik er niet te veel over uitweiden maar het komt hier op neer:
Mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt (om wat voor reden dan ook) komen bij mij werken met behoud van uitkering. Ze krijgen een proefperiode van 8 weken. Hierna volgt een evaluatie en als we er potentie inzien krijgt men een contract aangeboden tegen het minimumloon. Daarnaast krijgt de medewerker een vakopleiding (en indien nodig een taaltraining) van mij. Hierna gaat de medewerker op stage. Daarna is het de bedoeling dat de medewerker uit gaat stromen naar een regulier bedrijf, tegen regulier tarief. Het traject wat bij ons plaatsvindt heeft een maximum duur van 23 mnd. (Proef, opleiding en stage)
[...]
Is dat op te lossen door een werkervaringsplaats in een normaal bedrijf? Op een sociale werkplaats kan ik nog inkomen als eerste opstapje. Echter, ik heb daar nog nooit van gehoord. In achterbuurtjes zie ik mensen massaal op straat bier drinken.Ook in dit topic heb ik hier nog niets van voorbeelden erover terug gelezen. Kortom, wat is de praktijk? Ken jij misschien voorbeelden?
Uuuuhhhhmmm, ja.
Ik begeleid deze mensen. Soms met succes, soms met minder succes en moeten we trajecten beëindigen. In verband met herkenning wil ik er niet te veel over uitweiden maar het komt hier op neer:
Mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt (om wat voor reden dan ook) komen bij mij werken met behoud van uitkering. Ze krijgen een proefperiode van 8 weken. Hierna volgt een evaluatie en als we er potentie inzien krijgt men een contract aangeboden tegen het minimumloon. Daarnaast krijgt de medewerker een vakopleiding (en indien nodig een taaltraining) van mij. Hierna gaat de medewerker op stage. Daarna is het de bedoeling dat de medewerker uit gaat stromen naar een regulier bedrijf, tegen regulier tarief. Het traject wat bij ons plaatsvindt heeft een maximum duur van 23 mnd. (Proef, opleiding en stage)
maandag 28 maart 2016 om 14:47
quote:theamuts schreef op 28 maart 2016 @ 12:02:
Ik denk dat je het moet zien als een soort stage. Er zal wel vanuit worden gegaan dat mensen die in de bijstand zitten al een tijdje uit het arbeidsproces zijn en nog niet volwaardig mee kunnen draaien. (En dus ook niet volwaardig betaalt hoeven te worden.)
Het gaat ook om mensen die soms al tientallen jaren hebben gewerkt en ontslagen zijn. WW heb je tegenwoordig echt niet meer zo lang en niemand maakt mij wijs dat iemand die zo lang gewerkt is, binnen enkele haren "niet volwaardig" meer is.
Het is pure werkverschaffing onder het mom van "in het arbeidsritme komen". Voor sommige uitkeringsgerechtigden geldt dit misschien, maar voor een flink aantal is het een regelrechte belediging.
Ik denk dat je het moet zien als een soort stage. Er zal wel vanuit worden gegaan dat mensen die in de bijstand zitten al een tijdje uit het arbeidsproces zijn en nog niet volwaardig mee kunnen draaien. (En dus ook niet volwaardig betaalt hoeven te worden.)
Het gaat ook om mensen die soms al tientallen jaren hebben gewerkt en ontslagen zijn. WW heb je tegenwoordig echt niet meer zo lang en niemand maakt mij wijs dat iemand die zo lang gewerkt is, binnen enkele haren "niet volwaardig" meer is.
Het is pure werkverschaffing onder het mom van "in het arbeidsritme komen". Voor sommige uitkeringsgerechtigden geldt dit misschien, maar voor een flink aantal is het een regelrechte belediging.
maandag 28 maart 2016 om 14:53
quote:cumulus schreef op 28 maart 2016 @ 14:47:
[...]
Het gaat ook om mensen die soms al tientallen jaren hebben gewerkt en ontslagen zijn. WW heb je tegenwoordig echt niet meer zo lang en niemand maakt mij wijs dat iemand die zo lang gewerkt is, binnen enkele haren "niet volwaardig" meer is.
Het is pure werkverschaffing onder het mom van "in het arbeidsritme komen". Voor sommige uitkeringsgerechtigden geldt dit misschien, maar voor een flink aantal is het een regelrechte belediging.Bij mij op het werk hebben de mensen waarvoor het een regelrechte belediging is zich vaak al lang onderscheiden in het voortraject. (Sollicitatietraining etc)
[...]
Het gaat ook om mensen die soms al tientallen jaren hebben gewerkt en ontslagen zijn. WW heb je tegenwoordig echt niet meer zo lang en niemand maakt mij wijs dat iemand die zo lang gewerkt is, binnen enkele haren "niet volwaardig" meer is.
Het is pure werkverschaffing onder het mom van "in het arbeidsritme komen". Voor sommige uitkeringsgerechtigden geldt dit misschien, maar voor een flink aantal is het een regelrechte belediging.Bij mij op het werk hebben de mensen waarvoor het een regelrechte belediging is zich vaak al lang onderscheiden in het voortraject. (Sollicitatietraining etc)
maandag 28 maart 2016 om 14:57
quote:Siepie1974 schreef op 28 maart 2016 @ 12:10:
Participatie is niet alleen werken. Voor het gros van de bijstandsgerechtigden houdt dit in dat ze vrijwilligerswerk moeten doen of zich bijvoorbeeld onder behandeling moeten stellen zodat deelname aan de maatschappij wellicht ooit weer mogelijk wordt.
Die werkervaringsplekken zijn dun gezaaid...
Mocht een bijstandsgerechtigde hier niet aan meewerken, dan kan de gemeente een tegenprestatie eisen .
Zo zou het wel moeten en er zijn gelukkig gemeenten (zoals die van mij) die dat zo uitvoeren.
Maar er zijn ook gemeenten die dat niet doen. Met soms heel schrijnende gevolgen. Google maar eens op "Broertjes" en "aardbeienteler".
Denk aan de straatveger die werd ontslagen, in de bijstand kwam en zijn oude werk (!!) moest doen in ruil voor een veel lagere uitkering (zonder opbouw van premies, rechten die je wel krijgt in loondienst etcetera).
Ik heb enkele cliënten gehad in een andere gemeente die ook schrijnende dingen meemaakten. De hele dag werken in een boerenschuur tussen de Polen, met wie je niet kunt communiceren. Niks mis met Polen, maar het is niet fijn als je de hele dag in kunstlicht werkt zonder iets te kunnen zeggen.
Of de vrouw met veel pijn in de handen en polsen (er was een diagnose, ze had ook zo'n "ding" om haar polsen) die aan de lopende band moest gaan werken en strafkorting kreeg omdat ze haar targets niet haalde (ik heb haar toen geholpen met bezwaar indienen - dit werd toegewezen, maar ze zat inmiddels wel een paar maanden met te weinig geld en de eerste schulden waren al ontstaan).
Dus ja. In een aantal gevallen is er sprake van uitbuiting.
Participatie is niet alleen werken. Voor het gros van de bijstandsgerechtigden houdt dit in dat ze vrijwilligerswerk moeten doen of zich bijvoorbeeld onder behandeling moeten stellen zodat deelname aan de maatschappij wellicht ooit weer mogelijk wordt.
Die werkervaringsplekken zijn dun gezaaid...
Mocht een bijstandsgerechtigde hier niet aan meewerken, dan kan de gemeente een tegenprestatie eisen .
Zo zou het wel moeten en er zijn gelukkig gemeenten (zoals die van mij) die dat zo uitvoeren.
Maar er zijn ook gemeenten die dat niet doen. Met soms heel schrijnende gevolgen. Google maar eens op "Broertjes" en "aardbeienteler".
Denk aan de straatveger die werd ontslagen, in de bijstand kwam en zijn oude werk (!!) moest doen in ruil voor een veel lagere uitkering (zonder opbouw van premies, rechten die je wel krijgt in loondienst etcetera).
Ik heb enkele cliënten gehad in een andere gemeente die ook schrijnende dingen meemaakten. De hele dag werken in een boerenschuur tussen de Polen, met wie je niet kunt communiceren. Niks mis met Polen, maar het is niet fijn als je de hele dag in kunstlicht werkt zonder iets te kunnen zeggen.
Of de vrouw met veel pijn in de handen en polsen (er was een diagnose, ze had ook zo'n "ding" om haar polsen) die aan de lopende band moest gaan werken en strafkorting kreeg omdat ze haar targets niet haalde (ik heb haar toen geholpen met bezwaar indienen - dit werd toegewezen, maar ze zat inmiddels wel een paar maanden met te weinig geld en de eerste schulden waren al ontstaan).
Dus ja. In een aantal gevallen is er sprake van uitbuiting.
maandag 28 maart 2016 om 15:09
quote:biekoe schreef op 28 maart 2016 @ 14:53:
[...]
Bij mij op het werk hebben de mensen waarvoor het een regelrechte belediging is zich vaak al lang onderscheiden in het voortraject. (Sollicitatietraining etc)
Maar als die ondanks sollicitatietraining e.d. niet aan de bak komen (vaak vanwege de leeftijd)?
Nogmaals, het scheelt per gemeente. Maar als jij als academisch geschoolde maar werkloze 50-plusser (met nota bene ervaring bij personeelszaken!) wordt verplicht een sollicitatietraining te volgen op Jip & Jannekeniveau met een aantal slecht Nederlands sprekende of zwakbegaafde maar te goed voor de wajong vrouwen, en je vraagt beleefd of dit wel de bedoeling was, en vervolgens wordt er een strafkorting opgelegd wegens "niet mee willen werken", dan krabbel ik me toch even achter de oren.
Ik weet niet of jij deze mensen te zien krijgt.
Het is echt niet overal kommer en kwel, er zijn gemeenten die echt wel de menselijke maat in gedachten houden. En ik heb ook zelf meegemaakt dat er nou eenmaal mensen zijn die een schop onder de reet verdienen.
Maar er gaat zoveel mis met de participatiewet. Niet alleen bij de sociale dienst.
In mijn gemeente is een geweldige sociale dienst die echt per persoon kijkt wat er nodig is en naar de mens achter de opgehouden hand kijkt. Ik ben zelf een tijd geleden ziek geworden en krijg, naast de WIA, bijstand. Of ik ooit aan het werk kom? Waarschijnlijk niet, maar het is wel de bedoeling dat ik t.z.t. weer wat terug kan en wil doen in de vorm van vrijwilligerswerk. Maar dan heb ik wel zorg nodig. Die zorg gaat via de WMO van de gemeente.
En laat ik nu een galbak van een wijkcoach hebben getroffen die absoluut zijn werk niet goed doet, de zorg die ik heb aan het frustreren is (waarom? Geen idee) waardoor ik waarschijnlijk binnenkort helemaal zonder zorg zit.
Het beetje herstel dát er misschien nog in zit, wordt hierdoor teniet gedaan en door de stress die dit met zich meebrengt ben ik afgelopen maand flink achteruit gegaan in plaats van vooruit.
De medewerkers van de sociale dienst mogen hun collega's van WMO niet afvallen, maar hebben me wel in bedekte termen verteld dat ik bezwaar moest gaan maken en een andere wijkcoach moet vragen. Vroeger was dat mijn werk, nu ben ik mijn eigen cliënt en het levert me zo ongelooflijk veel stress op...
Ook dat is de participatiewet. Elkaar tegenwerkende medewerkers met de burger als speelbal. Mijn droom om binnen niet al te korte tijd mijn vrijwilligerswerk weer op te starten ligt voorlopig helemaal op zijn reet.
Ondertussen staat er in het beleidsplan dat iemand die niet mee wil werken aan het traject gestraft kan worden. Maar hoe zit het met iemand die niet mee KAN werken vanwege een rotte appel bij de uitvoerende ambtenaren?
Sorry, beetje offtopic maar ook weer niet want ook dit is de participatiewet.
[...]
Bij mij op het werk hebben de mensen waarvoor het een regelrechte belediging is zich vaak al lang onderscheiden in het voortraject. (Sollicitatietraining etc)
Maar als die ondanks sollicitatietraining e.d. niet aan de bak komen (vaak vanwege de leeftijd)?
Nogmaals, het scheelt per gemeente. Maar als jij als academisch geschoolde maar werkloze 50-plusser (met nota bene ervaring bij personeelszaken!) wordt verplicht een sollicitatietraining te volgen op Jip & Jannekeniveau met een aantal slecht Nederlands sprekende of zwakbegaafde maar te goed voor de wajong vrouwen, en je vraagt beleefd of dit wel de bedoeling was, en vervolgens wordt er een strafkorting opgelegd wegens "niet mee willen werken", dan krabbel ik me toch even achter de oren.
Ik weet niet of jij deze mensen te zien krijgt.
Het is echt niet overal kommer en kwel, er zijn gemeenten die echt wel de menselijke maat in gedachten houden. En ik heb ook zelf meegemaakt dat er nou eenmaal mensen zijn die een schop onder de reet verdienen.
Maar er gaat zoveel mis met de participatiewet. Niet alleen bij de sociale dienst.
In mijn gemeente is een geweldige sociale dienst die echt per persoon kijkt wat er nodig is en naar de mens achter de opgehouden hand kijkt. Ik ben zelf een tijd geleden ziek geworden en krijg, naast de WIA, bijstand. Of ik ooit aan het werk kom? Waarschijnlijk niet, maar het is wel de bedoeling dat ik t.z.t. weer wat terug kan en wil doen in de vorm van vrijwilligerswerk. Maar dan heb ik wel zorg nodig. Die zorg gaat via de WMO van de gemeente.
En laat ik nu een galbak van een wijkcoach hebben getroffen die absoluut zijn werk niet goed doet, de zorg die ik heb aan het frustreren is (waarom? Geen idee) waardoor ik waarschijnlijk binnenkort helemaal zonder zorg zit.
Het beetje herstel dát er misschien nog in zit, wordt hierdoor teniet gedaan en door de stress die dit met zich meebrengt ben ik afgelopen maand flink achteruit gegaan in plaats van vooruit.
De medewerkers van de sociale dienst mogen hun collega's van WMO niet afvallen, maar hebben me wel in bedekte termen verteld dat ik bezwaar moest gaan maken en een andere wijkcoach moet vragen. Vroeger was dat mijn werk, nu ben ik mijn eigen cliënt en het levert me zo ongelooflijk veel stress op...
Ook dat is de participatiewet. Elkaar tegenwerkende medewerkers met de burger als speelbal. Mijn droom om binnen niet al te korte tijd mijn vrijwilligerswerk weer op te starten ligt voorlopig helemaal op zijn reet.
Ondertussen staat er in het beleidsplan dat iemand die niet mee wil werken aan het traject gestraft kan worden. Maar hoe zit het met iemand die niet mee KAN werken vanwege een rotte appel bij de uitvoerende ambtenaren?
Sorry, beetje offtopic maar ook weer niet want ook dit is de participatiewet.
maandag 28 maart 2016 om 15:12
quote:biekoe schreef op 28 maart 2016 @ 14:43:
[...]
Uuuuhhhhmmm, ja.
Ik begeleid deze mensen. Soms met succes, soms met minder succes en moeten we trajecten beëindigen. In verband met herkenning wil ik er niet te veel over uitweiden maar het komt hier op neer:
Mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt (om wat voor reden dan ook) komen bij mij werken met behoud van uitkering. Ze krijgen een proefperiode van 8 weken. Hierna volgt een evaluatie en als we er potentie inzien krijgt men een contract aangeboden tegen het minimumloon. Daarnaast krijgt de medewerker een vakopleiding (en indien nodig een taaltraining) van mij. Hierna gaat de medewerker op stage. Daarna is het de bedoeling dat de medewerker uit gaat stromen naar een regulier bedrijf, tegen regulier tarief. Het traject wat bij ons plaatsvindt heeft een maximum duur van 23 mnd. (Proef, opleiding en stage)
Klinkt goed!
Maar hier gaat het dus uitsluitend om mensen die die afstand al hebben? En niet om mensen die ook in de bijstand zitten maar wel hebben bewezen dat ze e.e.a. kunnen? Maar helaas niet aan de bak kunnen komen want te oud/ziek/300 sollicitaties per vacature?
En dat traject, hoeveel uur per week is dat?
Ik vraag dit puur uit interesse omdat ik natuurlijk ook graag de goede verhalen wil horen!
[...]
Uuuuhhhhmmm, ja.
Ik begeleid deze mensen. Soms met succes, soms met minder succes en moeten we trajecten beëindigen. In verband met herkenning wil ik er niet te veel over uitweiden maar het komt hier op neer:
Mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt (om wat voor reden dan ook) komen bij mij werken met behoud van uitkering. Ze krijgen een proefperiode van 8 weken. Hierna volgt een evaluatie en als we er potentie inzien krijgt men een contract aangeboden tegen het minimumloon. Daarnaast krijgt de medewerker een vakopleiding (en indien nodig een taaltraining) van mij. Hierna gaat de medewerker op stage. Daarna is het de bedoeling dat de medewerker uit gaat stromen naar een regulier bedrijf, tegen regulier tarief. Het traject wat bij ons plaatsvindt heeft een maximum duur van 23 mnd. (Proef, opleiding en stage)
Klinkt goed!
Maar hier gaat het dus uitsluitend om mensen die die afstand al hebben? En niet om mensen die ook in de bijstand zitten maar wel hebben bewezen dat ze e.e.a. kunnen? Maar helaas niet aan de bak kunnen komen want te oud/ziek/300 sollicitaties per vacature?
En dat traject, hoeveel uur per week is dat?
Ik vraag dit puur uit interesse omdat ik natuurlijk ook graag de goede verhalen wil horen!
maandag 28 maart 2016 om 15:23
Ik ben een van de weinige voor wie een participatiebaantje wel succes heeft gehad.
Ik zit in de Wajong (deel van mijn loon wordt daardoor nog steeds betaald, maar wel een stuk minder dan de volledige uitkering zou zijn) en werk daarnaast bij het bedrijf dat mij eerst op onbetaalde basis heeft aangenomen.
Maar wat ik elke keer zie als het misgaat is dat er aan een aantal voorwaarden die het bij mij juist succesvol maakte niet voldaan wordt.
Ik ben niet in de plaats gekomen van iemand anders. Op het moment dat ik ging solliciteren was er geen vacature bij het bedrijf, en er is niet iemand ontslagen om plaats voor mij te maken. Als je wilt dat er minder werkloosheid komt, moet je voorkomen dat banen worden verdrongen door dit soort wetten.
Ik kreeg begeleiding die ervoor zorgde dat mijn kwaliteiten en interesses aansloten bij mijn baan, en die ervoor zorgde dat problemen snel worden opgespoord en verholpen.
Ik had een CV 'om van te huilen'. Om verschillende redenen (waaronder ziekte) gaten in mijn CV, opleiding niet afgerond en hoewel ik jarenlang vrijwilligerswerk heb gedaan, weinig echte werkervaring. Daarnaast zijn er een paar kleine aanpassingen nodig geweest, geen aanpassingen die geld kosten, maar wel kleine dingen waarmee mijn werkgever rekening moest houden. Zelfs in een gezonde economie zou ik moeite hebben gehad met het vinden van een baan.
Hoewel ik wel baat heb gehad bij deze wet, ben ik er niet erg over te spreken. Het wordt nu te vaak gebruikt voor mensen die een normale economie wel een baan zouden hebben, die geen begeleiding nodig hebben en in de plaats van gewone banen. Het systeem kan niet functioneren als er meer mensen zijn die een baan nodig hebben dan bedrijven die mensen nodig hebben. Het wordt nu op grote schaal misbruikt. Ik ben geen voorstander van complete afschaffing, maar de eerste prioriteit moet liggen bij betaalde banen creëren en niet verminderen zoals nu het geval. En pas als er weer voldoende banen zijn, kan je je gaan richten op het weer laten meedoen van mensen wiens moeite om een baan te vinden ligt bij het ontbreken van ervaring en vaardigheden, en zelfs dan moet je erg voorzichtig zijn om te voorkomen dat het normale banen verdringt.
Ik zit in de Wajong (deel van mijn loon wordt daardoor nog steeds betaald, maar wel een stuk minder dan de volledige uitkering zou zijn) en werk daarnaast bij het bedrijf dat mij eerst op onbetaalde basis heeft aangenomen.
Maar wat ik elke keer zie als het misgaat is dat er aan een aantal voorwaarden die het bij mij juist succesvol maakte niet voldaan wordt.
Ik ben niet in de plaats gekomen van iemand anders. Op het moment dat ik ging solliciteren was er geen vacature bij het bedrijf, en er is niet iemand ontslagen om plaats voor mij te maken. Als je wilt dat er minder werkloosheid komt, moet je voorkomen dat banen worden verdrongen door dit soort wetten.
Ik kreeg begeleiding die ervoor zorgde dat mijn kwaliteiten en interesses aansloten bij mijn baan, en die ervoor zorgde dat problemen snel worden opgespoord en verholpen.
Ik had een CV 'om van te huilen'. Om verschillende redenen (waaronder ziekte) gaten in mijn CV, opleiding niet afgerond en hoewel ik jarenlang vrijwilligerswerk heb gedaan, weinig echte werkervaring. Daarnaast zijn er een paar kleine aanpassingen nodig geweest, geen aanpassingen die geld kosten, maar wel kleine dingen waarmee mijn werkgever rekening moest houden. Zelfs in een gezonde economie zou ik moeite hebben gehad met het vinden van een baan.
Hoewel ik wel baat heb gehad bij deze wet, ben ik er niet erg over te spreken. Het wordt nu te vaak gebruikt voor mensen die een normale economie wel een baan zouden hebben, die geen begeleiding nodig hebben en in de plaats van gewone banen. Het systeem kan niet functioneren als er meer mensen zijn die een baan nodig hebben dan bedrijven die mensen nodig hebben. Het wordt nu op grote schaal misbruikt. Ik ben geen voorstander van complete afschaffing, maar de eerste prioriteit moet liggen bij betaalde banen creëren en niet verminderen zoals nu het geval. En pas als er weer voldoende banen zijn, kan je je gaan richten op het weer laten meedoen van mensen wiens moeite om een baan te vinden ligt bij het ontbreken van ervaring en vaardigheden, en zelfs dan moet je erg voorzichtig zijn om te voorkomen dat het normale banen verdringt.
maandag 28 maart 2016 om 15:27
quote:cumulus schreef op 28 maart 2016 @ 15:12:
[...]
Klinkt goed!
Maar hier gaat het dus uitsluitend om mensen die die afstand al hebben? En niet om mensen die ook in de bijstand zitten maar wel hebben bewezen dat ze e.e.a. kunnen? Maar helaas niet aan de bak kunnen komen want te oud/ziek/300 sollicitaties per vacature?
En dat traject, hoeveel uur per week is dat?
Ik vraag dit puur uit interesse omdat ik natuurlijk ook graag de goede verhalen wil horen!
Bij ons lopen meerdere trajecten naast elkaar. Sommigen zijn 30 uur, ik heb ook iemand werken voor 8 uur. Meer dan 30 zien we nauwelijks want dan is er geen tijd meer voor de vakopleiding.
De academische 50+ waar je het eerder over hebt bereikt mij eigenlijk nooit. In geen van de trajecten.
Deze krijgen een ander traject, die worden geacht zelf stappen te kunnen ondernemen met begeleiding van een casemanager. Zonder vakopleiding/stage bij mij.
En als je het slecht treft....frustrerend lijkt me dat inderdaad. Sterkte!
[...]
Klinkt goed!
Maar hier gaat het dus uitsluitend om mensen die die afstand al hebben? En niet om mensen die ook in de bijstand zitten maar wel hebben bewezen dat ze e.e.a. kunnen? Maar helaas niet aan de bak kunnen komen want te oud/ziek/300 sollicitaties per vacature?
En dat traject, hoeveel uur per week is dat?
Ik vraag dit puur uit interesse omdat ik natuurlijk ook graag de goede verhalen wil horen!
Bij ons lopen meerdere trajecten naast elkaar. Sommigen zijn 30 uur, ik heb ook iemand werken voor 8 uur. Meer dan 30 zien we nauwelijks want dan is er geen tijd meer voor de vakopleiding.
De academische 50+ waar je het eerder over hebt bereikt mij eigenlijk nooit. In geen van de trajecten.
Deze krijgen een ander traject, die worden geacht zelf stappen te kunnen ondernemen met begeleiding van een casemanager. Zonder vakopleiding/stage bij mij.
En als je het slecht treft....frustrerend lijkt me dat inderdaad. Sterkte!
maandag 28 maart 2016 om 15:33
Even nog een “ervaringsdeskundige” over dit alles. waar het niet positief uitpakte.
Ik ben gedurende de 2de helft van vorig jaar ook in het participatie traject gerold.
Ik persoonlijk heb nog tot augustus van dit jaar vrijstelling van sollicitatie etc, ivm met gezondheids-problemen, maar het aangeboden traject leek mij wel een zinvolle aanvulling op mijn CV om in een andere branche aan het werk te komen. (mijn oude werk zal ik niet meer kunnen doen)
En heb dus derhalve vrijwillig hier voor gekozen.
Na de inwerkperiode (1,5 maand) bleek de toenmalige coördinator met die functie te stoppen.
Hij deed dit betaald voor 20 uur per week.
Mij werd toen gevraagd deze taken over te nemen, en de uren zijn uitgebreid naar 32 / 36 uur per week.
Deze functie heb ik tot eind december bekleed.
Daarna zou mijn traject eindigen, maar ondertussen was er door laten schemeren dat ik dat in januari als betaalde functie zou kunnen blijven doen.
Helaas bleek de praktijk wat weerbarstiger.
Half december werd mij in een gesprek medegedeeld dat de betreffende functie zou worden overgenomen door een gepensioneerde vrijwilliger.
Als reden hiervoor werd aangevoerd dat ik als traject participant teveel verantwoordelijkheid zou dragen.
Mijn functioneren in die functie werd niet bekritiseerd, louter lofzang daarover.
In mijn visie ligt de waarheid wel op een ander vlak.
Immers, de gemeente betaald de organisatie waar ik geplaatst was voor het begeleiden en verzorgen van het traject.
Die inkomsten zouden uiteraard wegvallen als ik de functie als betaalde baan zou krijgen.
Uiteraard krijgt de betreffende organisatie dan ook nog een tegemoetkoming van de gemeente, maar die staat niet in verhouding tot de kosten die ze moeten maken voor mij als vaste werknemer.
Dus dit was veel mooier op te lossen door die functie door een pensionado te laten doen, en mij vervolgens in een ander traject te plaatsen.
Vanuit de gemeente is er in het geheel niet gereageerd op deze gang van zaken, en dit alles heeft mij flink gefrustreerd.
Temeer daar ik het in die baan ongelofelijk goed naar mijn zin had.
Eind deze maand staat er nog wel een gesprek op de agenda tussen mij, mijn traject begeleider en de gemeentelijke consulent, maar daar verwacht ik weinig van verder.
Het lijkt mij overduidelijk dat mijn beeld over participatie hierdoor flink negatief is gekleurd hierdoor.
Ik ben gedurende de 2de helft van vorig jaar ook in het participatie traject gerold.
Ik persoonlijk heb nog tot augustus van dit jaar vrijstelling van sollicitatie etc, ivm met gezondheids-problemen, maar het aangeboden traject leek mij wel een zinvolle aanvulling op mijn CV om in een andere branche aan het werk te komen. (mijn oude werk zal ik niet meer kunnen doen)
En heb dus derhalve vrijwillig hier voor gekozen.
Na de inwerkperiode (1,5 maand) bleek de toenmalige coördinator met die functie te stoppen.
Hij deed dit betaald voor 20 uur per week.
Mij werd toen gevraagd deze taken over te nemen, en de uren zijn uitgebreid naar 32 / 36 uur per week.
Deze functie heb ik tot eind december bekleed.
Daarna zou mijn traject eindigen, maar ondertussen was er door laten schemeren dat ik dat in januari als betaalde functie zou kunnen blijven doen.
Helaas bleek de praktijk wat weerbarstiger.
Half december werd mij in een gesprek medegedeeld dat de betreffende functie zou worden overgenomen door een gepensioneerde vrijwilliger.
Als reden hiervoor werd aangevoerd dat ik als traject participant teveel verantwoordelijkheid zou dragen.
Mijn functioneren in die functie werd niet bekritiseerd, louter lofzang daarover.
In mijn visie ligt de waarheid wel op een ander vlak.
Immers, de gemeente betaald de organisatie waar ik geplaatst was voor het begeleiden en verzorgen van het traject.
Die inkomsten zouden uiteraard wegvallen als ik de functie als betaalde baan zou krijgen.
Uiteraard krijgt de betreffende organisatie dan ook nog een tegemoetkoming van de gemeente, maar die staat niet in verhouding tot de kosten die ze moeten maken voor mij als vaste werknemer.
Dus dit was veel mooier op te lossen door die functie door een pensionado te laten doen, en mij vervolgens in een ander traject te plaatsen.
Vanuit de gemeente is er in het geheel niet gereageerd op deze gang van zaken, en dit alles heeft mij flink gefrustreerd.
Temeer daar ik het in die baan ongelofelijk goed naar mijn zin had.
Eind deze maand staat er nog wel een gesprek op de agenda tussen mij, mijn traject begeleider en de gemeentelijke consulent, maar daar verwacht ik weinig van verder.
Het lijkt mij overduidelijk dat mijn beeld over participatie hierdoor flink negatief is gekleurd hierdoor.
Gelukkig zijn is het vermogen hebben tevreden te zijn.
maandag 28 maart 2016 om 16:27
Weet je wat pas uitbuiting is , als je onder de 27 jaar bent. Geen baan hebt om rond te kunnen komen, krijg je geen uitkering als je recht heb om een studie te volgen. Ik heb door kut keuzes van mijn ex. En door in de ww te komen en van 600 euro moeten rondkomen (op mezelf wonende). In de schulden beland. Aangeklopt voor schuldhulpverlening.
Krijg geen uitkering. Ik moet terug naar school. Maar dat moet je óók al lenen. Nou goed als het moet dan moet het. Maar dan krijg je 796 euro per maand (lening), en dan moet je daar huur, school, verzekeringen van betalen. En bijstandsmensen krijgen 910 euro netto zover ik het weet. En die betalen alleen hun huur. Heel erg raar geregeld is dat.
Ik heb nu een baan aangeboden gekregen en aangegeven dat ik als het moet wel 70 uur per week ga werken. Ik moet ook zeker 2 uur per dag heen en terug reizen op de scooter langs enge pleuris weggetjes maar hé ik moet wat..
Ik had gehoopt dat ik een studie ging doen maar dat ik dan ook zou kunnen rondkomen maar dat is niet mogelijk. Mensen zeggen makkelijk zoek er een baantje naast.. Als dat zo gemakkelijk was dan had je ook niet aan een studie gehoeven..
Ik ben nu hard op zoek naar een bbl opleiding maar het is lastig want motivatie is dan lastig te vinden omdat je het doet om te overleven niet omdat je interesse in iets hebt...
Krijg geen uitkering. Ik moet terug naar school. Maar dat moet je óók al lenen. Nou goed als het moet dan moet het. Maar dan krijg je 796 euro per maand (lening), en dan moet je daar huur, school, verzekeringen van betalen. En bijstandsmensen krijgen 910 euro netto zover ik het weet. En die betalen alleen hun huur. Heel erg raar geregeld is dat.
Ik heb nu een baan aangeboden gekregen en aangegeven dat ik als het moet wel 70 uur per week ga werken. Ik moet ook zeker 2 uur per dag heen en terug reizen op de scooter langs enge pleuris weggetjes maar hé ik moet wat..
Ik had gehoopt dat ik een studie ging doen maar dat ik dan ook zou kunnen rondkomen maar dat is niet mogelijk. Mensen zeggen makkelijk zoek er een baantje naast.. Als dat zo gemakkelijk was dan had je ook niet aan een studie gehoeven..
Ik ben nu hard op zoek naar een bbl opleiding maar het is lastig want motivatie is dan lastig te vinden omdat je het doet om te overleven niet omdat je interesse in iets hebt...
maandag 28 maart 2016 om 16:43
quote:zwitsal_nijntje schreef op 28 maart 2016 @ 16:27:
Weet je wat pas uitbuiting is , als je onder de 27 jaar bent. Geen baan hebt om rond te kunnen komen, krijg je geen uitkering als je recht heb om een studie te volgen. Ik heb door kut keuzes van mijn ex. En door in de ww te komen en van 600 euro moeten rondkomen (op mezelf wonende). In de schulden beland. Aangeklopt voor schuldhulpverlening.
Krijg geen uitkering. Ik moet terug naar school. Maar dat moet je óók al lenen. Nou goed als het moet dan moet het. Maar dan krijg je 796 euro per maand (lening), en dan moet je daar huur, school, verzekeringen van betalen. En bijstandsmensen krijgen 910 euro netto zover ik het weet. En die betalen alleen hun huur. Heel erg raar geregeld is dat.
Ik heb nu een baan aangeboden gekregen en aangegeven dat ik als het moet wel 70 uur per week ga werken. Ik moet ook zeker 2 uur per dag heen en terug reizen op de scooter langs enge pleuris weggetjes maar hé ik moet wat..
Ik had gehoopt dat ik een studie ging doen maar dat ik dan ook zou kunnen rondkomen maar dat is niet mogelijk. Mensen zeggen makkelijk zoek er een baantje naast.. Als dat zo gemakkelijk was dan had je ook niet aan een studie gehoeven..
Ik ben nu hard op zoek naar een bbl opleiding maar het is lastig want motivatie is dan lastig te vinden omdat je het doet om te overleven niet omdat je interesse in iets hebt...
Ik zal maar niet neerzetten waar ik van moest rondkomen als student en ik had dezelfde lasten.
Vervolgens kon ik door omstandigheden niet meer werken, dus daalde mijn inkomen.Studenten hebben het niet breed, eerder arm.
Maar even praktisch,wat voor werk zou je naast je studie willen doen?
Waar ben je goed in?
Wat vind je leuk?
Studeren om op het moment zelf meer inkomen te generen, is niet verstandig. Je studeert om in de toekomst voldoende inkomen te genereren.
Weet je wat pas uitbuiting is , als je onder de 27 jaar bent. Geen baan hebt om rond te kunnen komen, krijg je geen uitkering als je recht heb om een studie te volgen. Ik heb door kut keuzes van mijn ex. En door in de ww te komen en van 600 euro moeten rondkomen (op mezelf wonende). In de schulden beland. Aangeklopt voor schuldhulpverlening.
Krijg geen uitkering. Ik moet terug naar school. Maar dat moet je óók al lenen. Nou goed als het moet dan moet het. Maar dan krijg je 796 euro per maand (lening), en dan moet je daar huur, school, verzekeringen van betalen. En bijstandsmensen krijgen 910 euro netto zover ik het weet. En die betalen alleen hun huur. Heel erg raar geregeld is dat.
Ik heb nu een baan aangeboden gekregen en aangegeven dat ik als het moet wel 70 uur per week ga werken. Ik moet ook zeker 2 uur per dag heen en terug reizen op de scooter langs enge pleuris weggetjes maar hé ik moet wat..
Ik had gehoopt dat ik een studie ging doen maar dat ik dan ook zou kunnen rondkomen maar dat is niet mogelijk. Mensen zeggen makkelijk zoek er een baantje naast.. Als dat zo gemakkelijk was dan had je ook niet aan een studie gehoeven..
Ik ben nu hard op zoek naar een bbl opleiding maar het is lastig want motivatie is dan lastig te vinden omdat je het doet om te overleven niet omdat je interesse in iets hebt...
Ik zal maar niet neerzetten waar ik van moest rondkomen als student en ik had dezelfde lasten.
Vervolgens kon ik door omstandigheden niet meer werken, dus daalde mijn inkomen.Studenten hebben het niet breed, eerder arm.
Maar even praktisch,wat voor werk zou je naast je studie willen doen?
Waar ben je goed in?
Wat vind je leuk?
Studeren om op het moment zelf meer inkomen te generen, is niet verstandig. Je studeert om in de toekomst voldoende inkomen te genereren.
maandag 28 maart 2016 om 16:45
quote:closednote schreef op 28 maart 2016 @ 13:23:
Iemand die ik ken heeft een tijdje een 'baan' gehad om zo haar uitkering te behouden. Dat was echt geen 36 uur per week. maar ik geloof 4 ochtenden of middagen per week. Kan niet zeggen wat ze precies deed want dat is wel heel specifiek maar het kwam op mij over als betaald hobbyen zoals bijvoorbeeld bloemstukken maken voor bedrijven of dat soort werk wat ze wel eens doen bij een gevangenis om die mensen daar bezig te houden.
Dus nee ik vind het geen uitbuiting maar gewoon en middel om mensen bezig te houden want dat staat beter op een CV als je weer werk gaat zoeken (of zowiezo al zoekende bent maar het wil niet lukken) en men vraagt wat je in de tussentijd hebt gedaan.
Maar het is vast per gemeente of werkplek waar je terecht komt verschillend.Als ik werkloos zou zijn en verplicht bloemen moest vouwen zou ik dat absoluut niet op mijn CV zetten, straks denken ze nog dat ik niet goed bij mijn hoofd ben. Maar misschien is dat het vertekende perspectief van een zeer hoog opgeleid iemand.
Iemand die ik ken heeft een tijdje een 'baan' gehad om zo haar uitkering te behouden. Dat was echt geen 36 uur per week. maar ik geloof 4 ochtenden of middagen per week. Kan niet zeggen wat ze precies deed want dat is wel heel specifiek maar het kwam op mij over als betaald hobbyen zoals bijvoorbeeld bloemstukken maken voor bedrijven of dat soort werk wat ze wel eens doen bij een gevangenis om die mensen daar bezig te houden.
Dus nee ik vind het geen uitbuiting maar gewoon en middel om mensen bezig te houden want dat staat beter op een CV als je weer werk gaat zoeken (of zowiezo al zoekende bent maar het wil niet lukken) en men vraagt wat je in de tussentijd hebt gedaan.
Maar het is vast per gemeente of werkplek waar je terecht komt verschillend.Als ik werkloos zou zijn en verplicht bloemen moest vouwen zou ik dat absoluut niet op mijn CV zetten, straks denken ze nog dat ik niet goed bij mijn hoofd ben. Maar misschien is dat het vertekende perspectief van een zeer hoog opgeleid iemand.
maandag 28 maart 2016 om 16:46
quote:ardni schreef op 28 maart 2016 @ 16:43:
[...]
Ik zal maar niet neerzetten waar ik van moest rondkomen als student en ik had dezelfde lasten.
Vervolgens kon ik door omstandigheden niet meer werken, dus daalde mijn inkomen.Studenten hebben het niet breed, eerder arm.
Maar even praktisch,wat voor werk zou je naast je studie willen doen?
Waar ben je goed in?
Wat vind je leuk?
Studeren om op het moment zelf meer inkomen te generen, is niet verstandig. Je studeert om in de toekomst voldoende inkomen te genereren.
Ik zeg ook niet dat het niet perse kan maar het gaat om dat het raar is hoe ze hier mee om gaan. Ik ben ook al eens dakloos geweest dus genoeg voor mijn kiezen gehad.
Allebei denk ik omdat je weinig keus hebt.
Waar ben ik goed in, werken in een winkel maar te oud (24 jaar) , ik ben slecht in de horeca werken maar ik solliciteer er wel in. Maar heb mijn koppie en mijn onzekerheid niet mee zitten dus tot op heden allemaal afwijzingen.
[...]
Ik zal maar niet neerzetten waar ik van moest rondkomen als student en ik had dezelfde lasten.
Vervolgens kon ik door omstandigheden niet meer werken, dus daalde mijn inkomen.Studenten hebben het niet breed, eerder arm.
Maar even praktisch,wat voor werk zou je naast je studie willen doen?
Waar ben je goed in?
Wat vind je leuk?
Studeren om op het moment zelf meer inkomen te generen, is niet verstandig. Je studeert om in de toekomst voldoende inkomen te genereren.
Ik zeg ook niet dat het niet perse kan maar het gaat om dat het raar is hoe ze hier mee om gaan. Ik ben ook al eens dakloos geweest dus genoeg voor mijn kiezen gehad.
Allebei denk ik omdat je weinig keus hebt.
Waar ben ik goed in, werken in een winkel maar te oud (24 jaar) , ik ben slecht in de horeca werken maar ik solliciteer er wel in. Maar heb mijn koppie en mijn onzekerheid niet mee zitten dus tot op heden allemaal afwijzingen.
maandag 28 maart 2016 om 16:57
quote:zwitsal_nijntje schreef op 28 maart 2016 @ 16:46:
[...]
Ik zeg ook niet dat het niet perse kan maar het gaat om dat het raar is hoe ze hier mee om gaan. Ik ben ook al eens dakloos geweest dus genoeg voor mijn kiezen gehad.
Allebei denk ik omdat je weinig keus hebt.
Waar ben ik goed in, werken in een winkel maar te oud (24 jaar) , ik ben slecht in de horeca werken maar ik solliciteer er wel in. Maar heb mijn koppie en mijn onzekerheid niet mee zitten dus tot op heden allemaal afwijzingen.
Ach en door die afwijzigen wordt je er ook niet zekerder op.
Kan het zijn dat je denkt dat je je koppie niet mee hebt, door je onzekerheid.
Kun je daar op school over praten?Helpt de school wel met solliciteren.
Gastvrouw wellicht?
Bij een bioscoop, theater of de zoiets als de Rai,Jaarbeurs,Gelderdome.
Er zijn daar vaak wel leuke banen,bar dienst, garderobe etc.
Wat voor winkels vind je leuk?
Ik kom niet zo vaak in stadscentra maar ik zie vaak genoeg mensen die boven de 25 zijn.
Niet opgeven vraag om de hulp die je nodig hebt en als de school je niet goed kan helpen kijk dan of uitzendbureas je kunnen helpen of wellicht kunnen trainen.
Niet opgeven hoor en zoek hulp. Een werkgever verdient jou en niet omgekeerd, jij kan net zo veel waarde toevoegen als ieder ander die het werk doet dat jij graag wil doen hoor, niet aan jezelf twijfelen!
[...]
Ik zeg ook niet dat het niet perse kan maar het gaat om dat het raar is hoe ze hier mee om gaan. Ik ben ook al eens dakloos geweest dus genoeg voor mijn kiezen gehad.
Allebei denk ik omdat je weinig keus hebt.
Waar ben ik goed in, werken in een winkel maar te oud (24 jaar) , ik ben slecht in de horeca werken maar ik solliciteer er wel in. Maar heb mijn koppie en mijn onzekerheid niet mee zitten dus tot op heden allemaal afwijzingen.
Ach en door die afwijzigen wordt je er ook niet zekerder op.
Kan het zijn dat je denkt dat je je koppie niet mee hebt, door je onzekerheid.
Kun je daar op school over praten?Helpt de school wel met solliciteren.
Gastvrouw wellicht?
Bij een bioscoop, theater of de zoiets als de Rai,Jaarbeurs,Gelderdome.
Er zijn daar vaak wel leuke banen,bar dienst, garderobe etc.
Wat voor winkels vind je leuk?
Ik kom niet zo vaak in stadscentra maar ik zie vaak genoeg mensen die boven de 25 zijn.
Niet opgeven vraag om de hulp die je nodig hebt en als de school je niet goed kan helpen kijk dan of uitzendbureas je kunnen helpen of wellicht kunnen trainen.
Niet opgeven hoor en zoek hulp. Een werkgever verdient jou en niet omgekeerd, jij kan net zo veel waarde toevoegen als ieder ander die het werk doet dat jij graag wil doen hoor, niet aan jezelf twijfelen!
maandag 28 maart 2016 om 17:14
quote:ardni schreef op 28 maart 2016 @ 16:57:
[...]
Ach en door die afwijzigen wordt je er ook niet zekerder op.
Kan het zijn dat je denkt dat je je koppie niet mee hebt, door je onzekerheid.
Kun je daar op school over praten?Helpt de school wel met solliciteren.
Gastvrouw wellicht?
Bij een bioscoop, theater of de zoiets als de Rai,Jaarbeurs,Gelderdome.
Er zijn daar vaak wel leuke banen,bar dienst, garderobe etc.
Wat voor winkels vind je leuk?
Ik kom niet zo vaak in stadscentra maar ik zie vaak genoeg mensen die boven de 25 zijn.
Niet opgeven vraag om de hulp die je nodig hebt en als de school je niet goed kan helpen kijk dan of uitzendbureas je kunnen helpen of wellicht kunnen trainen.
Niet opgeven hoor en zoek hulp. Een werkgever verdient jou en niet omgekeerd, jij kan net zo veel waarde toevoegen als ieder ander die het werk doet dat jij graag wil doen hoor, niet aan jezelf twijfelen!
Heyhey! Ik weet het niet, ik heb niet zon pittige uitstraling zoals de meeste dames die ik zie. Maar qua studie ben ik nog aan het uitzoeken, wil toch wel iets gaan doen wat ik én leuk vind en de toekomst ook kan verdienen. Ik hoop een bbl opleiding te kunnen gaan doen. Niet dat ik studeren niet leuk vind, vind ik wel, maar ook om mijn hoofd boven water te houden
Lief je berichtje dankjewel! Ik ga nu dus in Waalwijk werken, woon zelf in Breda. Van de week een route gereden (scooter) die was nogal eng als ik dat s'nachts moet rijden, dus ga morgen over gilze rijden is 10 km extra ( 45 km enkele reis) maar als dat een veiligere route is ga ik dat doen. Scooter verbruikt niet veel dus dat scheelt en krijg reiskosten 6 euro per dag. Zo ik hoor is er heel veel mogelijkheid tot heel veel uren maken van soms wel 10 uur per dag. Ik hoop dat ik hiermee uit de schulden raak alvorens de studies beginnen. Zodat ik misschien zelfs een buffer heb opgebouwd.
Ik wil mij voornamelijk verdiepen in talen leren, iets in administratief, apotheek, huisartsassistente, iets in die geest. Callcenter werk is niets voor mij, dat is echt iets waar ik mij niet toe krijg gezet omdat ik een gruwelijke hekel heb aan die "oplichtpraktijken".
Ik geef zeker niet op, ik heb genoeg moeten doorstaan ook met heel weinig moeten rondkomen, maar ik houd van die sport ik vind het leuk en ik haal voldoening uit mijn lieve kleine schattige 1persoonshuisje met mijn leuke spulletjes met alles wat mij blij maakt!
[...]
Ach en door die afwijzigen wordt je er ook niet zekerder op.
Kan het zijn dat je denkt dat je je koppie niet mee hebt, door je onzekerheid.
Kun je daar op school over praten?Helpt de school wel met solliciteren.
Gastvrouw wellicht?
Bij een bioscoop, theater of de zoiets als de Rai,Jaarbeurs,Gelderdome.
Er zijn daar vaak wel leuke banen,bar dienst, garderobe etc.
Wat voor winkels vind je leuk?
Ik kom niet zo vaak in stadscentra maar ik zie vaak genoeg mensen die boven de 25 zijn.
Niet opgeven vraag om de hulp die je nodig hebt en als de school je niet goed kan helpen kijk dan of uitzendbureas je kunnen helpen of wellicht kunnen trainen.
Niet opgeven hoor en zoek hulp. Een werkgever verdient jou en niet omgekeerd, jij kan net zo veel waarde toevoegen als ieder ander die het werk doet dat jij graag wil doen hoor, niet aan jezelf twijfelen!
Heyhey! Ik weet het niet, ik heb niet zon pittige uitstraling zoals de meeste dames die ik zie. Maar qua studie ben ik nog aan het uitzoeken, wil toch wel iets gaan doen wat ik én leuk vind en de toekomst ook kan verdienen. Ik hoop een bbl opleiding te kunnen gaan doen. Niet dat ik studeren niet leuk vind, vind ik wel, maar ook om mijn hoofd boven water te houden
Lief je berichtje dankjewel! Ik ga nu dus in Waalwijk werken, woon zelf in Breda. Van de week een route gereden (scooter) die was nogal eng als ik dat s'nachts moet rijden, dus ga morgen over gilze rijden is 10 km extra ( 45 km enkele reis) maar als dat een veiligere route is ga ik dat doen. Scooter verbruikt niet veel dus dat scheelt en krijg reiskosten 6 euro per dag. Zo ik hoor is er heel veel mogelijkheid tot heel veel uren maken van soms wel 10 uur per dag. Ik hoop dat ik hiermee uit de schulden raak alvorens de studies beginnen. Zodat ik misschien zelfs een buffer heb opgebouwd.
Ik wil mij voornamelijk verdiepen in talen leren, iets in administratief, apotheek, huisartsassistente, iets in die geest. Callcenter werk is niets voor mij, dat is echt iets waar ik mij niet toe krijg gezet omdat ik een gruwelijke hekel heb aan die "oplichtpraktijken".
Ik geef zeker niet op, ik heb genoeg moeten doorstaan ook met heel weinig moeten rondkomen, maar ik houd van die sport ik vind het leuk en ik haal voldoening uit mijn lieve kleine schattige 1persoonshuisje met mijn leuke spulletjes met alles wat mij blij maakt!
maandag 28 maart 2016 om 17:42
maandag 28 maart 2016 om 17:42
quote:zwitsal_nijntje schreef op 28 maart 2016 @ 16:27:
Weet je wat pas uitbuiting is , als je onder de 27 jaar bent. Geen baan hebt om rond te kunnen komen, krijg je geen uitkering als je recht heb om een studie te volgen. Ik heb door kut keuzes van mijn ex. En door in de ww te komen en van 600 euro moeten rondkomen (op mezelf wonende). In de schulden beland. Aangeklopt voor schuldhulpverlening.
Krijg geen uitkering. Ik moet terug naar school. Maar dat moet je óók al lenen. Nou goed als het moet dan moet het. Maar dan krijg je 796 euro per maand (lening), en dan moet je daar huur, school, verzekeringen van betalen. En bijstandsmensen krijgen 910 euro netto zover ik het weet. En die betalen alleen hun huur. Heel erg raar geregeld is dat.
Ik heb nu een baan aangeboden gekregen en aangegeven dat ik als het moet wel 70 uur per week ga werken. Ik moet ook zeker 2 uur per dag heen en terug reizen op de scooter langs enge pleuris weggetjes maar hé ik moet wat..
Ik had gehoopt dat ik een studie ging doen maar dat ik dan ook zou kunnen rondkomen maar dat is niet mogelijk. Mensen zeggen makkelijk zoek er een baantje naast.. Als dat zo gemakkelijk was dan had je ook niet aan een studie gehoeven..
Ik ben nu hard op zoek naar een bbl opleiding maar het is lastig want motivatie is dan lastig te vinden omdat je het doet om te overleven niet omdat je interesse in iets hebt...hoezo moeten mensen in de bijstand van die 910 alleen huur betalen? Die snap ik niet. Zij hebben toch ook verzekeringen, gas en licht, water etc
Weet je wat pas uitbuiting is , als je onder de 27 jaar bent. Geen baan hebt om rond te kunnen komen, krijg je geen uitkering als je recht heb om een studie te volgen. Ik heb door kut keuzes van mijn ex. En door in de ww te komen en van 600 euro moeten rondkomen (op mezelf wonende). In de schulden beland. Aangeklopt voor schuldhulpverlening.
Krijg geen uitkering. Ik moet terug naar school. Maar dat moet je óók al lenen. Nou goed als het moet dan moet het. Maar dan krijg je 796 euro per maand (lening), en dan moet je daar huur, school, verzekeringen van betalen. En bijstandsmensen krijgen 910 euro netto zover ik het weet. En die betalen alleen hun huur. Heel erg raar geregeld is dat.
Ik heb nu een baan aangeboden gekregen en aangegeven dat ik als het moet wel 70 uur per week ga werken. Ik moet ook zeker 2 uur per dag heen en terug reizen op de scooter langs enge pleuris weggetjes maar hé ik moet wat..
Ik had gehoopt dat ik een studie ging doen maar dat ik dan ook zou kunnen rondkomen maar dat is niet mogelijk. Mensen zeggen makkelijk zoek er een baantje naast.. Als dat zo gemakkelijk was dan had je ook niet aan een studie gehoeven..
Ik ben nu hard op zoek naar een bbl opleiding maar het is lastig want motivatie is dan lastig te vinden omdat je het doet om te overleven niet omdat je interesse in iets hebt...hoezo moeten mensen in de bijstand van die 910 alleen huur betalen? Die snap ik niet. Zij hebben toch ook verzekeringen, gas en licht, water etc
maandag 28 maart 2016 om 17:49
quote:Amand schreef op 28 maart 2016 @ 12:53:
[...]
Yup. Het is een rechtstreekse aanval op het minimumloon, geïnitieerd vanuit de overheid zelf. Het aanbod van laaggeschoold werk neemt al jarenlang af, de vraag ernaar neemt toe en met maatregelen zoals deze wordt feitelijk iedereen die zijn inkomen uit laaggeschoold werk moet halen tot bijstandsniveau gedwongen. Ranzig is het.
Volgens mij hadden we nu juist een samenleving waarin dit soort uitbuiting werd bestreden door de overheid.Ik ben het niet vaak met je eens maar dit is precies wat ik er van vind.
[...]
Yup. Het is een rechtstreekse aanval op het minimumloon, geïnitieerd vanuit de overheid zelf. Het aanbod van laaggeschoold werk neemt al jarenlang af, de vraag ernaar neemt toe en met maatregelen zoals deze wordt feitelijk iedereen die zijn inkomen uit laaggeschoold werk moet halen tot bijstandsniveau gedwongen. Ranzig is het.
Volgens mij hadden we nu juist een samenleving waarin dit soort uitbuiting werd bestreden door de overheid.Ik ben het niet vaak met je eens maar dit is precies wat ik er van vind.
maandag 28 maart 2016 om 17:56
quote:reisa1978 schreef op 28 maart 2016 @ 12:23:
[...]
Dat is toch ook in thuiszorg gebeurt. Ontslagen worden en vervolgens hetzelfde werk moeten doen om je uitkering te behouden.http://www.joop.nl/nieuws ... r-uitkering-straten-vegen
[...]
Dat is toch ook in thuiszorg gebeurt. Ontslagen worden en vervolgens hetzelfde werk moeten doen om je uitkering te behouden.http://www.joop.nl/nieuws ... r-uitkering-straten-vegen
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 28 maart 2016 om 17:58
quote:toiletrol schreef op 28 maart 2016 @ 13:10:
[...]
Helemaal mee eens. Het is onrechtvaardig. De bedrijven komen er mooi mee weg.
Net als bij PostNL doet Albert Heijn hetzelfde: mensen die met behoud van uitkering 'mogen' komen werken, maar er niets aan verdienen en eruit geknikkerd worden zodra ze een contract aan moeten bieden.Eens.
[...]
Helemaal mee eens. Het is onrechtvaardig. De bedrijven komen er mooi mee weg.
Net als bij PostNL doet Albert Heijn hetzelfde: mensen die met behoud van uitkering 'mogen' komen werken, maar er niets aan verdienen en eruit geknikkerd worden zodra ze een contract aan moeten bieden.Eens.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.