Ik vraag me af...is dit iets lichamelijks? 'voel' je dit? (en hoe), of is dit gewoon een mentale drang die je krijgt omdat je 'weet' dat je nog maar XXX jaar hebt (mid-eind 30?).
De druk vanuit mijzelf, omdat ik weet dat je na een bepaalde leeftijd het veel moeilijker / risicovoller wordt om kinderen te krijgen. Daarnaast wilde ik na mijn 40e geen kinderen meer krijgen. Ben nu overigens 36 en heb een zoontje van net 1.
En jij dan? Wacht je op je rammelende eierstokken?
Als ik voor mezelf spreek; het is niet zozeer iets lichamelijks, als wel de geestelijke 'drang' om kinderen te willen. Ik kan me wel voorstellen dat deze geestelijke drang is ingegeven door lichamelijke veranderingen als hormonen of iets dergelijks, maar ja, dat weet ik niet.
Het was in ieder geval niet zo dat ik ineens last had van kloppende eierstokken.
Dan kan mijn opmerking heel pijnlijk zijn geweest. Ik ga er voor het gemak maar even van uit dat je een man bent...Ja dat bedoelde ik met gelukkig, zou wat zijn
Kweet niet... Als ik een babietje zie dan rammelen de eierstokken alsof hun leven er vanaf hangt en dan schiet ik vol en alles schreeuwt dan in mij: DAT WIL IK OOOOOK!!!
Maar als babietje gaat huilen houden diezelfde eierstokken de adem in en dan wil ik Absoluut Geen kinderen
Oh en de mentale drang had ik eerder vanaf zo ongeveer 26 jaar dan vanaf 35. Dus het had niet te maken met dat mijn tijd beperkt zou zijn. Ik wist het gewoon opeens, dat ik het graag wilde.
Volgens mij is het iets dat je vooral jezelf aanpraat.Lijkt mij persoonlijk niet, vooral omdat het biologisch gezien wel handig is als er een voortplantingsdrang is. Dat hebben dieren toch ook?
Ik heb ze nog nooit gevoeld. Ik denk wel dat sommigen plots erg 'broeds' worden, dat dat een natuurlijk gegeven is. Waarom de een het wel voelt en de andere niet, is mij nog onduidelijk.
Dus laat je niets aanpraten, ook als je het nooit hebt gevoeld is er echt niets mis met je.