Cheers!
donderdag 19 juni 2008 om 09:32
Het voelt een beetje raar om midden in dit nieuws mijn verhaal te doen. Dus sla vooral over als je hoofd er niet naar staat.
Dinsdagavond had ik voor het eten laxeermiddel moeten nemen en na 3 tot uur zou ik dan "resultaat" moeten hebben. Dus installeerde me in bed met pot thee, w.s. binnen bereik, tv aan, laptop op schoot; kom maar door. Maar naast een beetje krampen gebeurde er niets. Dus ging ik slapen en werd wakker om 1 uur van heftige krampen. Boek mee naar de badkamer, ik zou gewoon blijven zitten tot het klaar was. Maar toen ik op de w.c. zat werd het wel erg heftig. De pijn sneed door me heen en het werd zwart voor mijn ogen. Dus hield ik mijn hoofd tussen mijn knieën, en piekerde me suf over de voordeur, die op de schuif zat zodat er -indien nodig- niemand in kon. Heb een tijd zo gezeten en wilde voorzichtig opstaan en op bed gaan liggen. Maar werd een tijdje later wakker op de grond. Met bloed aan mijn lip, pijn aan mijn hoofd, helemaal onder de viezigheid. Ik ben dus blijkbaar voorover flauwgevallen en mijn tand door mijn lip gevallen. Zo goed en kwaad heb ik mezelf en de badkamer schoongemaakt en ben tollend op mijn benen naar beneden gegaan om ijs te pakken voor mijn lip. Die ik niet kon vinden dus maar wat ingevroren maiskorrels in een washandje gedaan en tegen mijn lip gehouden. De deur wel van de schuif gehaald en duizelend weer in bed gaan liggen. Daar ging het ook niet goed, werd helemaal warm en koud, bleef zweten en duizelig. En die maiskorrels waren inmiddels ook niet meer koud. Toen hoorde ik de Buurpuber thuiskomen en die hebben de sleutel van mijn huis dus belde ik haar om te vragen of zij ijsklontjes had. Zij raakte in paniek en maakte haar moeder wakker. En die kwam en heeft me lief in bed gestopt, ijs gehaald en bleef even bij me tot het weer ging. Ik was daar zo blij om; voelde me zo kwetsbaar en alleen.
Daarna wel goed geslapen en 's morgens ging het wel weer.Ik moest me melden op de dagbehandeling om half 11 maar na bijna een uur had nog niemand iets tegen me gezegd dus ben ik zelf naar de zusters gegaan. Daar wezen ze me een kamertje (met een eigen wc hoezee ) en kreeg ik uitleg. Ik moest een klyx en een liter "darmwasvloeistof" (ieuw!) drinken. En intussen veel drinken en me melden als ik leeg was. Gelukkig had ik mijn mobieltje en een boek want tussen half 12 en half 3 heb ik bijna niemand meer gezien. De zusters waren me vergeten, denk ik. Toen ging alles snel; ik kreeg een infuus, werd naar de onderzoekskamer gebracht en daar moest ik nog 3 kwartier wachten op de arts, want die was druk met spoedgevallen. Ik kreeg een "roesje" in het infuus waardoor ik wel wakker was maar niet heel bewust van alles. En het onderzoek kon beginnen.
Dat was niet leuk! De laatste bocht, bovenin, kon de slang niet door dus ze hebben erg op mijn buik gedrukt en gefrot tot hij er toch doorging. Kolere zeg, dat was gemeen! Heb nog gevraagd of ze mijn blindedarm hebben gezien en of ze er een foto van hebben gemaakt maar helaash. Daarna mocht ik slapen en dat was wel erg fijn. En om 5 uur mocht ik de Date bellen, doe me ophaalde en naar huis bracht. Waar hij voor ons ging koken terwijl ik zal te bellen en sms-en. Fijn! Toen de Bloesjes weer in bed geknuffeld en daarna de hele avond in zijn armen op de bank gezeten. Heel fijn.
Nu moet ik aan het werk maar vrees dat ik niet zo'n heel productieve week heb. Arme Baas; als er wat met één van ons is, is gelijk haar halve bedrijf lam.
Bam, denk aan jou!
Dinsdagavond had ik voor het eten laxeermiddel moeten nemen en na 3 tot uur zou ik dan "resultaat" moeten hebben. Dus installeerde me in bed met pot thee, w.s. binnen bereik, tv aan, laptop op schoot; kom maar door. Maar naast een beetje krampen gebeurde er niets. Dus ging ik slapen en werd wakker om 1 uur van heftige krampen. Boek mee naar de badkamer, ik zou gewoon blijven zitten tot het klaar was. Maar toen ik op de w.c. zat werd het wel erg heftig. De pijn sneed door me heen en het werd zwart voor mijn ogen. Dus hield ik mijn hoofd tussen mijn knieën, en piekerde me suf over de voordeur, die op de schuif zat zodat er -indien nodig- niemand in kon. Heb een tijd zo gezeten en wilde voorzichtig opstaan en op bed gaan liggen. Maar werd een tijdje later wakker op de grond. Met bloed aan mijn lip, pijn aan mijn hoofd, helemaal onder de viezigheid. Ik ben dus blijkbaar voorover flauwgevallen en mijn tand door mijn lip gevallen. Zo goed en kwaad heb ik mezelf en de badkamer schoongemaakt en ben tollend op mijn benen naar beneden gegaan om ijs te pakken voor mijn lip. Die ik niet kon vinden dus maar wat ingevroren maiskorrels in een washandje gedaan en tegen mijn lip gehouden. De deur wel van de schuif gehaald en duizelend weer in bed gaan liggen. Daar ging het ook niet goed, werd helemaal warm en koud, bleef zweten en duizelig. En die maiskorrels waren inmiddels ook niet meer koud. Toen hoorde ik de Buurpuber thuiskomen en die hebben de sleutel van mijn huis dus belde ik haar om te vragen of zij ijsklontjes had. Zij raakte in paniek en maakte haar moeder wakker. En die kwam en heeft me lief in bed gestopt, ijs gehaald en bleef even bij me tot het weer ging. Ik was daar zo blij om; voelde me zo kwetsbaar en alleen.
Daarna wel goed geslapen en 's morgens ging het wel weer.Ik moest me melden op de dagbehandeling om half 11 maar na bijna een uur had nog niemand iets tegen me gezegd dus ben ik zelf naar de zusters gegaan. Daar wezen ze me een kamertje (met een eigen wc hoezee ) en kreeg ik uitleg. Ik moest een klyx en een liter "darmwasvloeistof" (ieuw!) drinken. En intussen veel drinken en me melden als ik leeg was. Gelukkig had ik mijn mobieltje en een boek want tussen half 12 en half 3 heb ik bijna niemand meer gezien. De zusters waren me vergeten, denk ik. Toen ging alles snel; ik kreeg een infuus, werd naar de onderzoekskamer gebracht en daar moest ik nog 3 kwartier wachten op de arts, want die was druk met spoedgevallen. Ik kreeg een "roesje" in het infuus waardoor ik wel wakker was maar niet heel bewust van alles. En het onderzoek kon beginnen.
Dat was niet leuk! De laatste bocht, bovenin, kon de slang niet door dus ze hebben erg op mijn buik gedrukt en gefrot tot hij er toch doorging. Kolere zeg, dat was gemeen! Heb nog gevraagd of ze mijn blindedarm hebben gezien en of ze er een foto van hebben gemaakt maar helaash. Daarna mocht ik slapen en dat was wel erg fijn. En om 5 uur mocht ik de Date bellen, doe me ophaalde en naar huis bracht. Waar hij voor ons ging koken terwijl ik zal te bellen en sms-en. Fijn! Toen de Bloesjes weer in bed geknuffeld en daarna de hele avond in zijn armen op de bank gezeten. Heel fijn.
Nu moet ik aan het werk maar vrees dat ik niet zo'n heel productieve week heb. Arme Baas; als er wat met één van ons is, is gelijk haar halve bedrijf lam.
Bam, denk aan jou!
donderdag 19 juni 2008 om 10:06
Pfoe, Bloes! Ik vind dat je baas absoluut niet mag klagen; ik geloof dat als ik zo'n ervaring zou hebben in het ziekenhuis, dat ik de volgende dag tot NIETS in staat zou zijn. Zou het geloof ik eerst even lichamelijk EN geestelijkmoeten verwerken. Dussehhh... je bent een KANJER!
(Gniffel; ik dacht hetzelfde.... Als er iets in Cheers is, is jullie baas flink de klos )
Bammerdebam; ik duim me suf voor je! Bidden kan ik niet meer zo goed, en heulen kan met een beetje geluk pas over 10 uur....
(Gniffel; ik dacht hetzelfde.... Als er iets in Cheers is, is jullie baas flink de klos )
Bammerdebam; ik duim me suf voor je! Bidden kan ik niet meer zo goed, en heulen kan met een beetje geluk pas over 10 uur....
donderdag 19 juni 2008 om 10:53
ik denk dat de Baas dat best zou begrijpen.....lieve bam, ik hoop zo ontzettend dat alles vandaag gunstig uitvalt en dat je de behandeling goed doorstaat ; bovenal is het natuurlijk zo dat het aanslaat! Zo goed als bij nog niemand is gelukt! Dat gaat jou lukken, je bent retesterk en hebt een vechtlust waar je u tegen zegt! weet dat wij er voor je zijn, ik geloof dat we je met liefde bij van alles willen helpen. Laat ons dat doen als je die behoefte voelt! als je alleen maar wilt spuien (of zelfs dat niet) is het ook goed lieverd..... Zet hem op vandaag met alle onderzoeken!
Bloesem wat fijn dat je het achter de rug is, voorlopig hoef je even helemaal niet te denken aan darmwasvloeistof, enge slangen en putkijken. SUPER!
Sprak net mijn vriendin (die ene die vorig jaar getrouwd is), die lag van de week onverhoopt in het ziekenhuis met ontstoken eierstokken, baarmoeder en eileiders, bleek endometriose te hebben. Dat verklaart misschien waarom ze 2 miskramen heeft gehad en daarna niet meer zwanger werd. de schat maakt zich enorme zorgen of ze nog wel een kindje kan krijgen met de man van haar dromen, moeilijk!
Gatver wat een verdriet allemaal!
Bloesem wat fijn dat je het achter de rug is, voorlopig hoef je even helemaal niet te denken aan darmwasvloeistof, enge slangen en putkijken. SUPER!
Sprak net mijn vriendin (die ene die vorig jaar getrouwd is), die lag van de week onverhoopt in het ziekenhuis met ontstoken eierstokken, baarmoeder en eileiders, bleek endometriose te hebben. Dat verklaart misschien waarom ze 2 miskramen heeft gehad en daarna niet meer zwanger werd. de schat maakt zich enorme zorgen of ze nog wel een kindje kan krijgen met de man van haar dromen, moeilijk!
Gatver wat een verdriet allemaal!
donderdag 19 juni 2008 om 11:13
donderdag 19 juni 2008 om 12:39
donderdag 19 juni 2008 om 13:52
Bloes, jij stoer wijf. Ik zou ook een dag onder mijn dekbed hebben gelegen na alles wat jij moest meemaken geloof ik. Zoen op je voorhoofd!
Voor Bam:
Gebed/Wens/Hoop
Geef me mijn leven terug
Nu graag
Hier op dit moment
Want wat ik nu leef
Kan niet waar zijn
Lijkt een boze droom
Geef me mijn leven terug
Laat me terug gaan in de tijd
Zodat het anders kan gaan
Neem me mee naar lang geleden
Toen ik nog geloofde in sprookjes
En in ze leefden nog lang en gelukkig
Geef me mijn leven terug
Vertel me deze waarheid niet
Die is te zwaar om te dragen
Laat me opnieuw beginnen
En al het goede behouden
Zonder het kwade en het zieke
Geef me mijn leven terug
Ik wil weer zijn wie ik was
Voordat ik wist wat ik nu weet
Maak mijn lijf weer gezond
Zodat ik zonder angst en beven
Nog heel lang en gelukkig kan leven.
Ik bid, wens, hoop en heul voor goede berichten voor jou en jouw gezin!
Voor Bam:
Gebed/Wens/Hoop
Geef me mijn leven terug
Nu graag
Hier op dit moment
Want wat ik nu leef
Kan niet waar zijn
Lijkt een boze droom
Geef me mijn leven terug
Laat me terug gaan in de tijd
Zodat het anders kan gaan
Neem me mee naar lang geleden
Toen ik nog geloofde in sprookjes
En in ze leefden nog lang en gelukkig
Geef me mijn leven terug
Vertel me deze waarheid niet
Die is te zwaar om te dragen
Laat me opnieuw beginnen
En al het goede behouden
Zonder het kwade en het zieke
Geef me mijn leven terug
Ik wil weer zijn wie ik was
Voordat ik wist wat ik nu weet
Maak mijn lijf weer gezond
Zodat ik zonder angst en beven
Nog heel lang en gelukkig kan leven.
Ik bid, wens, hoop en heul voor goede berichten voor jou en jouw gezin!
donderdag 19 juni 2008 om 14:06
Hou op hou op, het slaat echt helemaal nérgens op wat IK aan het doen ben. Ik ruim niet eens op, ik reageer soms op accute dingen en tiep wat aan een rapportje dat allang af had kunnen zijn. Maar hoe moet ik me nou concentreren als buik nog borrelt en hoofd kraakt en piept en hart zeer doet?
~zucht~
Laten we ons dan maar intussen bezatten. Daar heeft ook niemand wat aan maar daar kan Bam zich fijn bij aansluiten als ze weer thuis is.
En BTW; waar is onze italiaanse inene???
~zucht~
Laten we ons dan maar intussen bezatten. Daar heeft ook niemand wat aan maar daar kan Bam zich fijn bij aansluiten als ze weer thuis is.
En BTW; waar is onze italiaanse inene???