Kinderen
alle pijlers
Dreumes topic II
dinsdag 15 mei 2018 om 13:21
Deel 2!Je kind is 1 jaar oud geworden en sinds enige tijd gebeuren er allemaal zaken waarvan je van de ene verbazing in de andere valt. Brabbelen, kruipen, slopen, lopen..
Hier kan je je verhalen en vragen kwijt. Bijvoorbeeld over:
- Eten
- Kleding
- Speelgoed
- Slapen
- Vervoer
- Uitstapjes
Laten we wel onthouden dat elke dreumes zich anders ontwikkeld. Van alle zaken die ze zich eigen maken kunnen ze er maar één per keer afhandelen
Dus als jou kleine nog niet loopt maak je dan niet druk 
woensdag 20 juni 2018 om 14:58
Hier was de zwangerschap/bevalling prima, dus dat was geen reden om niet voor nr. 2 te gaan. We hebben ook altijd al minimaal 2 kinderen gewild. Wel heb ik een pnd gehad en de angst voor herhaling daarvan speelt nog steeds wel (en ondertussen dik 5 maanden zwanger), maar we vonden dat geen reden om een tweede dan maar te laten zitten. Dus nu ben ik vooral bezig met hoe je herhaling kan voorkomen/hoe de kinderen er zo min mogelijk onder lijden als het weer gebeurt. Maar ik kan me voorstellen dat als je nog helemaal niet weet of je ooit een tweede wilt de beslissing heel anders is dan als het vooral een kwestie van wanneer is (zoals bij ons). Er zit straks ongeveer 25 maanden tussen.
En ik vind de dreumestijd echt 100x makkelijker en leuker dan de babytijd. Ik kan gewoon veel meer met een mensje dat kan praten en lopen enzo, zelfs al zegt ze steeds nee en rent weg. Maar ik vind dan mensworden zo schitterend om mee te maken, en dat heb je bij een baby nog veel minder (of ik heb het gemist door de pnd, dat kan ook).
En ik vind de dreumestijd echt 100x makkelijker en leuker dan de babytijd. Ik kan gewoon veel meer met een mensje dat kan praten en lopen enzo, zelfs al zegt ze steeds nee en rent weg. Maar ik vind dan mensworden zo schitterend om mee te maken, en dat heb je bij een baby nog veel minder (of ik heb het gemist door de pnd, dat kan ook).
woensdag 20 juni 2018 om 15:08
Wij hadden een heel makkelijke babytijd, dat helpt. En bij ons is het door mijn baanomstandigheden (wetenschap, veel onzekerheid) een beetje getriggerd om snel een tweede te krijgen; het was een tweede binnen (ongeveer) 2 jaar, of pas nadat dochter ruim 3 is. Dat laatste vinden we beide te lang, want we hebben zelf beide een sibling op ruim 3 jaar en hebben beide de ervaring dat je dan je kindertijd net niks aan elkaar hebt, dus vandaar dat we voor de onder-2 optie zijn gegaan. En dat lukte snel, dat is fijn 
.
Ik merk dat ik de babytijd zelf heel erg leuk vond, maar vooral de fase tussen pakkembeet 10 en 14 maand geen drol aan vond. Als ze heel klein zijn leren ze bijna elke week wat nieuws (lachen, draaien, volgen, etc) en als ze een keer 14-15 maand zijn worden het opeens grote dingen (lopen, praten), maar ik heb echt het gevoel dat ze in die maanden daar tussenin alleen maar gegeten en geslapen heeft. En dat vond ik schrikbarend saai. Dus ik heb heel veel zin in de babytijd, maar ben wel benieuwd of ik weer die ervaring heb rond de eerste verjaardag of dat het heel anders is omdat we er al 1 hebben lopen (of omdat deze zich anders ontwikkelt).
. Ik merk dat ik de babytijd zelf heel erg leuk vond, maar vooral de fase tussen pakkembeet 10 en 14 maand geen drol aan vond. Als ze heel klein zijn leren ze bijna elke week wat nieuws (lachen, draaien, volgen, etc) en als ze een keer 14-15 maand zijn worden het opeens grote dingen (lopen, praten), maar ik heb echt het gevoel dat ze in die maanden daar tussenin alleen maar gegeten en geslapen heeft. En dat vond ik schrikbarend saai. Dus ik heb heel veel zin in de babytijd, maar ben wel benieuwd of ik weer die ervaring heb rond de eerste verjaardag
of dat het heel anders is omdat we er al 1 hebben lopen (of omdat deze zich anders ontwikkelt).
woensdag 20 juni 2018 om 15:39
Hier hetzelfde (alhoewel ik heel soms toch een klein beetje twijfel)lola-lily schreef: ↑20-06-2018 14:23Hier komt er geen tweede. Dat is altijd ons idee geweest en hoewel ik echt een heerlijk, makkelijk kind heb verwacht ik niet dat we van gedachten gaan veranderen. Vanuit onze omgeving wel veel vragen wanneer de tweede komt, mensen lijken het haast vreemd te vinden dat wij het bij 1 kind gaan houden.
woensdag 20 juni 2018 om 15:57
Hier werd net voor zijn verjaardag gelopen dus heb die ervaring helemaal niet eigenlijk.BO2punt0 schreef: ↑20-06-2018 15:08
Ik merk dat ik de babytijd zelf heel erg leuk vond, maar vooral de fase tussen pakkembeet 10 en 14 maand geen drol aan vond. Als ze heel klein zijn leren ze bijna elke week wat nieuws (lachen, draaien, volgen, etc) en als ze een keer 14-15 maand zijn worden het opeens grote dingen (lopen, praten), maar ik heb echt het gevoel dat ze in die maanden daar tussenin alleen maar gegeten en geslapen heeft.
woensdag 20 juni 2018 om 16:00
woensdag 20 juni 2018 om 16:26
Grappig ik vond 10-14 maanden ook niet leuk. Dreumes begreep toen nog niks maar wilde wel alles. En-wel-nu 
Ook kreeg hij erg de waterpokken in die tijd en het was warm. Met 15 maanden hadden we ineens weer onze vrolijke knul terug
Wij willen erom graag een tweede (en meer) kindje(s). Mijn zwangerschap was een hel, ik had pijn, sliep of ik kotste. Hierom willen we ook eerst een nieuw huis. Mijn kraamtijd duurde lang door een keizersnee en slechte conditie. Ik kon na 12 maanden pas weer zeggen dat ik mij fitjes voelde.
Maar ik verdenk mijn baarmoeder er van dat ze binnenkort zelf onze condooms gaat doorprikken
Mijn eierstokken rammelen niet meer maar spelen de Samba op een raveparty 
Ook kreeg hij erg de waterpokken in die tijd en het was warm. Met 15 maanden hadden we ineens weer onze vrolijke knul terug Wij willen erom graag een tweede (en meer) kindje(s). Mijn zwangerschap was een hel, ik had pijn, sliep of ik kotste. Hierom willen we ook eerst een nieuw huis. Mijn kraamtijd duurde lang door een keizersnee en slechte conditie. Ik kon na 12 maanden pas weer zeggen dat ik mij fitjes voelde.
Maar ik verdenk mijn baarmoeder er van dat ze binnenkort zelf onze condooms gaat doorprikken
Mijn eierstokken rammelen niet meer maar spelen de Samba op een raveparty
woensdag 20 juni 2018 om 16:35
Ik heb ook een pittige tijd achter de rug met een keizersnede, daarvan herstellen en een huilbaby. Daarom lang (en man ook) getwijfeld voor een 2e.
Eigenlijk al een beetje begonnen zondet condoom maar we gaan spontaan op vakantie naar de carribien, (zika) dus het moet toch nog maar even wachten.
Ook frustrerend want toen ik ongesteld werd, vond ik dat toch weer jammer.
Maar better safe than sorry.
Eigenlijk al een beetje begonnen zondet condoom maar we gaan spontaan op vakantie naar de carribien, (zika) dus het moet toch nog maar even wachten.
Ook frustrerend want toen ik ongesteld werd, vond ik dat toch weer jammer.
Maar better safe than sorry.
. Dus hier juist de wel/niet/gaat dit goed zwanger stress.
woensdag 20 juni 2018 om 20:12
Voordat we aan kinderen begonnen hebben we altijd gezegd graag twee kinderen te willen. Met Elsa viel het enorm tegen maar de wens is bij ons beiden gebleven. Omdat we nu nog in de kleine kinderen zitten en ik niet denk dat ik het nog zou aandurven als Elsa weer een stuk ouder is zijn we bewust behoorlijk snel begonnen met proberen, beetje met het idee "we zitten nu toch al in de shit dus we pakken wel even door". Na een dikke 8mnd was het al raak.fiona2018 schreef: ↑20-06-2018 12:40Een persoonlijke vraag, was het moeilijk voor jullie om de beslissing voor een tweede te nemen? Ik kan me voorstellen dat het met Elsa haar allergiën en eczeem niet altijd even makkelijk is (geweest), helemaal als ze een huilbaby was. Wisten jullie het allebei al snel zeker?
Hier nog steeds twijfels namelijk. Vooral vanwege de nachten en de vermoeidheid, maar ook vanwege de zware zwangerschap/bevalling/eerste maanden.
We hebben beide het idee (en de hoop) dat het bij nummer twee de eerste maanden vast niet zo erg zal zijn als dat het bij Elsa was en dat het ook enorm helpt dat we er nu meer ervaring mee hebben. Ik denk dat we gewoon veel pech hebben gehad (kind wilde helemaal niet slapen waardoor ze zelfs bijna opgenomen is, verborgen reflux, huilbaby, meerdere borstontstekingen, meerdere keren spruw, tong- en lipriempje knippen, milde pnd, zware eczeem, allergieën, met uitdroging naar het ziekenhuis, benauwdheid en ik vergeet vast nog meer in de eerste 12mnd).
We hebben nog wel bewust nagevraagd of we bij de tweede ook een verhoogde kans hebben op een baby met extra zorg maar de verschillende artsen stelden ons gerust dat dat niet het geval is, dat heeft ook wel meegespeeld in de keuze om er nog een keer voor te gaan. Daarnaast waren we destijds heel druk met allerlei andere zaken (op zoek naar nieuw huis/re-integratie op mijn werk/live gang van mijn eigen bedrijf etc.) dit keer gaan we er vanuit dat we de eerste 5 a 6 mnd nergens energie voor hebben.
Mijn zwangerschap en bevalling vond ik trouwens meevallen, aan het einde van de zwangerschap wel veel last van mn bekken en wat eerder gestopt met werken. Bevalling ging ook prima, wel wat kleine complicaties aan mijn kant maar dat was goed te doen.
)
woensdag 20 juni 2018 om 20:58
Hier is dat nog even de vraag, en dat is best wel maf. Het kan zijn dat we het bij 2 houden (en dan is dit dus mijn laatste zwangerschapsweek ooit - say whut?) maar het kan ook zijn dat we er nog 1 bij zouden willen. Man is momenteel van de 2-tenzij, en ik van 3-tenzij, dus het hangt af van hoe het komende jaar/de komende 2 jaar zijn wat we doen . Voelt wel gek: het kan dus zijn dat deze babytijd ook onze laatste babytijd wordt, maar tegelijk kan het ook zijn dat er nog 1 komt - en dat zorgt dat ik het in mijn hoofd niet helemaal afsluit, maar het kan dus zijn dat ik over een jaar opeens moet accepteren dat het klaar is. Ik weet nog niet helemaal wat ik daarvan vind.
. Voelt wel gek: het kan dus zijn dat deze babytijd ook onze laatste babytijd wordt, maar tegelijk kan het ook zijn dat er nog 1 komt - en dat zorgt dat ik het in mijn hoofd niet helemaal afsluit, maar het kan dus zijn dat ik over een jaar opeens moet accepteren dat het klaar is. Ik weet nog niet helemaal wat ik daarvan vind.
woensdag 20 juni 2018 om 21:12
Hier geen rammelende eierstokken. Neefje van 2,5 slaapt logeert hier 5 dagen / 4 nachten. Het is zooooooo druk, wel heel gezellig en zoon en neefje spelen super leuk met elkaar. Maar mennnn, ik weet nu écht zeker dat 1 het perfecte aantal is voor ons.
Ik vond de babytijd ook helemaal niet leuk. Nu zoon ouder is heb ik het gevoel weer dat ik kan ademhalen. Het eerste jaar werd ik heel erg geleefd, komt misschien ook wel door mijn zware postnatale depressie.
Ik vond de babytijd ook helemaal niet leuk. Nu zoon ouder is heb ik het gevoel weer dat ik kan ademhalen. Het eerste jaar werd ik heel erg geleefd, komt misschien ook wel door mijn zware postnatale depressie.
donderdag 21 juni 2018 om 14:27
@nummer 2: reden om snel te gaan was mijn leeftijd en het feit dat je nooit weet hoe lang het duurt. Zwangerschap van de eerste was een makkie en als baby was die ook makkelijk, dus de keus was niet heel moeilijk.
@tekenen: hier vind dreumes vooral stoepkrijten geweldig, dan heb je nog meer oppervlakte dan op een rol behangpapier! En ik ben er blij mee, want wasco gebruikt hij om de tafel mee in te kleuren (tip: billendoekjes in de buurt houden om het schoon te maken) en potloden geven te dunne lijntjes naar zijn smaak.
@BO: neem voor je gaat bevallen nog een keer bewust afscheid van je oudste (in je hoofd dan), want na de bevalling is ze niet meer je kleine meisje maar opeens een grote zus, en dan zie je opeens ook letterlijk een totaal ander kind dan ze altijd is geweest! Niet alleen omdat je een versgeperste mini in je armen hebt en zij dus gelijk een paar maten gegroeid is voor je gevoel, maar ook omdat je gelijk de interactie tussen je beide kinderen krijgt
Achteraf gezien vond ik dat het moeilijkst van mijn 2e bevalling, dat ik mijn kleine jochie moest missen (die gewoon op dat moment op mijn schoot zat, maar dus opeens een kerel was).
Succes!
@tekenen: hier vind dreumes vooral stoepkrijten geweldig, dan heb je nog meer oppervlakte dan op een rol behangpapier! En ik ben er blij mee, want wasco gebruikt hij om de tafel mee in te kleuren (tip: billendoekjes in de buurt houden om het schoon te maken) en potloden geven te dunne lijntjes naar zijn smaak.
@BO: neem voor je gaat bevallen nog een keer bewust afscheid van je oudste (in je hoofd dan), want na de bevalling is ze niet meer je kleine meisje maar opeens een grote zus, en dan zie je opeens ook letterlijk een totaal ander kind dan ze altijd is geweest! Niet alleen omdat je een versgeperste mini in je armen hebt en zij dus gelijk een paar maten gegroeid is voor je gevoel, maar ook omdat je gelijk de interactie tussen je beide kinderen krijgt
Achteraf gezien vond ik dat het moeilijkst van mijn 2e bevalling, dat ik mijn kleine jochie moest missen (die gewoon op dat moment op mijn schoot zat, maar dus opeens een kerel was).
Succes!
donderdag 21 juni 2018 om 14:37
Maartje: Dat kan ik me zo goed voorstellen! Ik heb het elke keer al als ze een nachtje (1 nachtje!) uit logeren is geweest, dan lijkt ze opeens zo gigantisch gegroeid en kan ze opeens zoveel dat ze eerder niet kon - in mijn hoofd dan, want ze kon het natuurlijk wel, maar omdat ze dan een nachtje weg is is het opeens echt ofzo.
donderdag 21 juni 2018 om 14:45
Probeer trouwens ook alles door de ogen van een bijna-peuter te bekijken, incl hun lompe maar lieve gedrag 
De kraamhulp hier werd bijvoorbeeld bijna panisch als ik de oudste op het bed liet als de jongste er ook lag, want er zou zoveel kunnen gebeuren omdat het een ongeleid projectiel zou zijn. Dat is hij ook, maar niet in de buurt van zijn zusje. Blij dat ik niet naar haar geluisterd heb en vertrouwen in het kunnen van mijn oudste heb gehad, want ze hebben nu al een goede band.
De kleine kan best wat hebben en de oudste pas op zijn manier best wel op
(Al laat ik ze dus niet samen in een kamer, want hij probeert zijn zusje nu overal mee heen te sleuren
)
De kraamhulp hier werd bijvoorbeeld bijna panisch als ik de oudste op het bed liet als de jongste er ook lag, want er zou zoveel kunnen gebeuren omdat het een ongeleid projectiel zou zijn. Dat is hij ook, maar niet in de buurt van zijn zusje. Blij dat ik niet naar haar geluisterd heb en vertrouwen in het kunnen van mijn oudste heb gehad, want ze hebben nu al een goede band.
De kleine kan best wat hebben en de oudste pas op zijn manier best wel op
(Al laat ik ze dus niet samen in een kamer, want hij probeert zijn zusje nu overal mee heen te sleuren
)
donderdag 21 juni 2018 om 14:53
Dochter heeft opeens verlatingsangst gekregen. Hoe zwaar de nachten ook iedere keer zijn, ze ging wel bijna altijd direct slapen. Tot ze afgelopen week uit logeren is geweest. Opeens is het drama, paniek, krijsen en echt hysterisch zijn. De eerste nacht heb ik haar bij me in slaap laten vallen slapend terug gelegd om 20.30. Gisteren probeerde ik de 10-minuten regel, maar ze raakte daardoor alleen maar meer in paniek. Ze sliep pas om 21.45.
Ik hoop zo dat dit tijdelijk is, dit ken ik helemaal niet van haar. De nachten zijn nu al zo zwaar, maar als ik nu ook nog mijn avonden kwijtraak op deze manier.. Herkent iemand dit?
Ik hoop zo dat dit tijdelijk is, dit ken ik helemaal niet van haar. De nachten zijn nu al zo zwaar, maar als ik nu ook nog mijn avonden kwijtraak op deze manier.. Herkent iemand dit?
donderdag 21 juni 2018 om 15:00
Hier blijft het na deze bevalling bij twee kinderen. Mijn man gaat zich laten steriliseren en ik neem straks weer een spiraal. Mijn man vond het met dochter ook al helemaal prima. Hij is net zo gek op zijn aanstaande zoon, maar als ik niet dolgraag een tweede kind had gewild, dan was het bij onze dochter gebleven. Ik was destijds ook al erg verbaasd toen hij aangaf dat ik naar de huisarts kon om mijn spiraal te laten verwijderen. Ik was me er eigenlijk al bij neer aan het leggen dat het bij dochter zou blijven. Hier was het bij dochter na twee maanden 'raak' en nu al na ongeveer een halve maand. Vandaar ook dat wij extra voorzorgsmaatregelen gaan nemen. Ik denk dat drie of meer kinderen voor ons namelijk ook wel heel erg pittig zou worden. Zeker in combinatie met twee onregelmatige banen. Plus we hebben toekomstwensen die met 3 of meer kinderen financieel bijna niet te doen zijn.
Herinner je gisteren, droom van morgen, maar leef vandaag
donderdag 21 juni 2018 om 19:11
fiona2018 schreef: ↑21-06-2018 14:53Dochter heeft opeens verlatingsangst gekregen. Hoe zwaar de nachten ook iedere keer zijn, ze ging wel bijna altijd direct slapen. Tot ze afgelopen week uit logeren is geweest. Opeens is het drama, paniek, krijsen en echt hysterisch zijn. De eerste nacht heb ik haar bij me in slaap laten vallen slapend terug gelegd om 20.30. Gisteren probeerde ik de 10-minuten regel, maar ze raakte daardoor alleen maar meer in paniek. Ze sliep pas om 21.45.
Ik hoop zo dat dit tijdelijk is, dit ken ik helemaal niet van haar. De nachten zijn nu al zo zwaar, maar als ik nu ook nog mijn avonden kwijtraak op deze manier.. Herkent iemand dit?
Ohw wat erg. Geen tips. Misschien wat knuffelvriendjes meegeven?
donderdag 21 juni 2018 om 20:43
Vandaag was het na een paar minuten huilen opeens stil! Ik hoop dat het iets tweemaligs was en ze vanaf nu gewoon weer goed naar bed gaat. Ik merk ook dat ze erg aan het tijdrekken is en echt niet naar bed wil. Zal wel een leeftijddingetje zijn.GlitterCupcake schreef: ↑21-06-2018 19:11
donderdag 21 juni 2018 om 21:19
Ik twijfel constant over voor een tweede gaan.
Ik zou het voelen van een kindje in mijn buik nog wel weer mee willen maken. Mijn hoop zou dan zijn dat ik meer kan genieten van deze baby tijd en relaxter kan zijn omdat ik het nu beter ken.
Bij de eerste heb ik een pnd gehad, dus mijn angst is een herhaling. Ik heb nu pas sinds een half jaar het idee dat ik weer mezelf ben. De drukte van twee lijkt me moeilijk om mee om te gaan, omdat ik nu juist het gevoel heb van balans tussen gezin, vrije tijd en werk.
Het ene moment denk ik ja en het andere moment lig ik te chillen met mijn meisje en denk ik hoe moet ik dan mijn aandacht verdelen.
Eigenlijk is het gevoel versus verstand hier, dus ik schuif het maken van een keuze dan nog maar even weer voor mij uit.
Ik zou het voelen van een kindje in mijn buik nog wel weer mee willen maken. Mijn hoop zou dan zijn dat ik meer kan genieten van deze baby tijd en relaxter kan zijn omdat ik het nu beter ken.
Bij de eerste heb ik een pnd gehad, dus mijn angst is een herhaling. Ik heb nu pas sinds een half jaar het idee dat ik weer mezelf ben. De drukte van twee lijkt me moeilijk om mee om te gaan, omdat ik nu juist het gevoel heb van balans tussen gezin, vrije tijd en werk.
Het ene moment denk ik ja en het andere moment lig ik te chillen met mijn meisje en denk ik hoe moet ik dan mijn aandacht verdelen.
Eigenlijk is het gevoel versus verstand hier, dus ik schuif het maken van een keuze dan nog maar even weer voor mij uit.
vrijdag 22 juni 2018 om 06:26
en hoe is de nacht verlopen?
vrijdag 22 juni 2018 om 06:35
Wat mij opvalt is dat er meer vrouwen dan ik dacht een pnd hebben gehad. Het kan natuurlijk dat het forum deze aantrekt omdat je hier anoniem kan praten maar ik vraag mij dan we af hoeveel vrouwen er in mijn omgeving dan niet over praten.
Het lijkt mij echt afgrijselijk dat na alles wat je doorstaan hebt, je hormonen en oergevoel overschaduwd worden door nare diepe gevoelens. Als ik naar mijzelf kijk en mijn hel van een zwangerschap, horror van een bevalling en ooit een depressie te hebben gehad, dan was de kans op een pnd aanwezig. Maar de enorme hoeveelheid hormonen hebben er voor gezorgd dat ik in roze wolk verzorgende mama-modus bleef. Dat er iets is dat dat weet te bederven, dat moet wel heel sterk zijn.
Dus dames met een pnd: ik snap dat er dan een horde extra genomen moet worden voor je weer zwanger wil worden
Het lijkt mij echt afgrijselijk dat na alles wat je doorstaan hebt, je hormonen en oergevoel overschaduwd worden door nare diepe gevoelens. Als ik naar mijzelf kijk en mijn hel van een zwangerschap, horror van een bevalling en ooit een depressie te hebben gehad, dan was de kans op een pnd aanwezig. Maar de enorme hoeveelheid hormonen hebben er voor gezorgd dat ik in roze wolk verzorgende mama-modus bleef. Dat er iets is dat dat weet te bederven, dat moet wel heel sterk zijn.
Dus dames met een pnd: ik snap dat er dan een horde extra genomen moet worden voor je weer zwanger wil worden