Kinderen
alle pijlers
ergernissen in opvoeding
dinsdag 15 juni 2010 om 21:16
Ik las net een leuk topic over wat je je kinderen in de opvoeding wilt meegeven.
En gelijk moest ik gelijk denken aan de tegenhanger, want wat als je je ergert aan hoe anderen hun kinderen opvoeden?
Ik merk zelf dat ik dat heel lastig vind. Komt misschien ook omdat ik verhuisd ben en als ik mijn vriendinnen zie, ze altijd met hun hele kinderschaar aan komen waaien
Dan maak je ze natuurlijk iets langer mee dan alleen een middagje, maar toch.
Zeggen jullie er dan iets van?
Als het mij te ver gaat doe ik dat zelf wel, maar dan beperk ik me wel tot de regels van mijn huis en dan ben ik toch altijd bang dat ik mn vrienden tegen het zere been trap.
Bijvoorbeeld.
Vriendin met 3 kinderen komt langs. Bij haar thuis morgen ze alles. Voor het eten proppen ze zich vol met snoep. Tijdens het eten lopen ze te mekkeren dat ze geen honger hebben. Willen niet aan tafel zitten. Na het eten worden ze met een pak koek naar boven gestuurd. Lopen alleen maar te gillen en te etteren.
Het lijkt overdreven maar dit is nog maar een tipje van de sluier.
Ik zeg dus dat ze geen koek mogen na het eten en zeker niet boven opeten, maar dan voel ik me toch altijd een beetje bezwaard.
Nog zo'n hit; Een vriendin scheurt altijd een pak koek open in de winkel om dr kinderen zoet te houden, nog voordat deze is afgerekend. Mijn tenen krullen daarvan om, maar het is niet aan mij om daar toch wat van te zeggen vind ik. ( en soms begrijp ik het ook echt wel, maar toch zou ik dat dus echt niet doen)
Ook heb ik een keer een jochie aangesproken die zijn ijs-papiertje op de grond gooide terwijl er op 2 meter afstand een prullenbak stond. Ik werd me daar toch voor rotte vis uitgemaakt!
Wat is bij jullie de grootste ergernis van de opvoeding van vrienden/bekenden?
En zeggen jullie daar dan wat van?
( ik ga nu voor het eerst een poll maken, geen idee of dat gaat lukken )
En gelijk moest ik gelijk denken aan de tegenhanger, want wat als je je ergert aan hoe anderen hun kinderen opvoeden?
Ik merk zelf dat ik dat heel lastig vind. Komt misschien ook omdat ik verhuisd ben en als ik mijn vriendinnen zie, ze altijd met hun hele kinderschaar aan komen waaien
Dan maak je ze natuurlijk iets langer mee dan alleen een middagje, maar toch.
Zeggen jullie er dan iets van?
Als het mij te ver gaat doe ik dat zelf wel, maar dan beperk ik me wel tot de regels van mijn huis en dan ben ik toch altijd bang dat ik mn vrienden tegen het zere been trap.
Bijvoorbeeld.
Vriendin met 3 kinderen komt langs. Bij haar thuis morgen ze alles. Voor het eten proppen ze zich vol met snoep. Tijdens het eten lopen ze te mekkeren dat ze geen honger hebben. Willen niet aan tafel zitten. Na het eten worden ze met een pak koek naar boven gestuurd. Lopen alleen maar te gillen en te etteren.
Het lijkt overdreven maar dit is nog maar een tipje van de sluier.
Ik zeg dus dat ze geen koek mogen na het eten en zeker niet boven opeten, maar dan voel ik me toch altijd een beetje bezwaard.
Nog zo'n hit; Een vriendin scheurt altijd een pak koek open in de winkel om dr kinderen zoet te houden, nog voordat deze is afgerekend. Mijn tenen krullen daarvan om, maar het is niet aan mij om daar toch wat van te zeggen vind ik. ( en soms begrijp ik het ook echt wel, maar toch zou ik dat dus echt niet doen)
Ook heb ik een keer een jochie aangesproken die zijn ijs-papiertje op de grond gooide terwijl er op 2 meter afstand een prullenbak stond. Ik werd me daar toch voor rotte vis uitgemaakt!
Wat is bij jullie de grootste ergernis van de opvoeding van vrienden/bekenden?
En zeggen jullie daar dan wat van?
( ik ga nu voor het eerst een poll maken, geen idee of dat gaat lukken )
dinsdag 15 juni 2010 om 21:55
Irritant ja, mensen die snoep aanbieden terwijl ze je net luid NEE hebben horen zeggen.
Zat bij de kapper met oudste zoon, weet niet eens meer waarover het ging, had hem een aantal keer gewaarschuwd, maar t kwam erop neer dat zoon geen snoepje na zijn knipbeurt mocht, wat normaal altijd uitgedeeld wordt door de kapster. Kapster hoorde het me ook zeggen, jammer K, geen snoep, mama heeft je gewaarschuwd.
Kapster keek al vol medelijden naar Kind. En toch bij het afrekenen Kind een snoepje aanbieden, en dan zo'n kop naar mij trekken, aaahhh hij is zo zielig en mag best een snoepje en jij bent een akelige moeder. En dan moet ik dus het kreng zijn dat nogmaals nee moet zeggen, terwijl ze die lolly al bijna in zijn mond had gepropt. Ik zei dus ook nee. Maar door dat soort mutsen heb je vaak een jankend kind.
Zat bij de kapper met oudste zoon, weet niet eens meer waarover het ging, had hem een aantal keer gewaarschuwd, maar t kwam erop neer dat zoon geen snoepje na zijn knipbeurt mocht, wat normaal altijd uitgedeeld wordt door de kapster. Kapster hoorde het me ook zeggen, jammer K, geen snoep, mama heeft je gewaarschuwd.
Kapster keek al vol medelijden naar Kind. En toch bij het afrekenen Kind een snoepje aanbieden, en dan zo'n kop naar mij trekken, aaahhh hij is zo zielig en mag best een snoepje en jij bent een akelige moeder. En dan moet ik dus het kreng zijn dat nogmaals nee moet zeggen, terwijl ze die lolly al bijna in zijn mond had gepropt. Ik zei dus ook nee. Maar door dat soort mutsen heb je vaak een jankend kind.
dinsdag 15 juni 2010 om 21:57
quote:_lente_ schreef op 15 juni 2010 @ 21:42:
Oja, nog iets.
Kun je iets zeggen van te dikke kinderen?
De vriendin met 3 kinderen die dus altijd mogen snoepen zijn dus alle drie veel en veel te dik. ( nee niet een beetje stevig, echt te dik)
Ik weet dat er echt kinderen bestaan die van een blaadje sla al dik worden, maar als je ziet dat ze obese worden van alleen tv kijken en snoepen...
Oei! Nee, ik vind dat je echt niets kan zeggen over dikke kinderen. Het gaat je gewoon niks aan.
Mijn kind is graatmager en ik kan me erg druk maken als mensen daar wéér iets over zeggen. Ik hou er sowieso niet van als iemand anders mijn kind corrigeert. Dit gebeurt overigens alleen in mijn eigen huis, want ergens anders is mijn kind veel te verlegen om ook maar iets uit te vreten of te pakken etc.
Mijn kind mag in mijn huis doen wat ik vind dat oke is. Dus ook eten van de tafel pakken, kruimels maken, meepraten in het gesprek. Als iemand daar iets tegen mijn kind van zegt, kan ik daar heel pissig om worden.
Zelf erger ik mij zelden aan kinderen van anderen. Kinderen in mijn omgeving zijn mondig, maar niet brutaal en mogen een hoop van hun ouders en van mij.
Oja, nog iets.
Kun je iets zeggen van te dikke kinderen?
De vriendin met 3 kinderen die dus altijd mogen snoepen zijn dus alle drie veel en veel te dik. ( nee niet een beetje stevig, echt te dik)
Ik weet dat er echt kinderen bestaan die van een blaadje sla al dik worden, maar als je ziet dat ze obese worden van alleen tv kijken en snoepen...
Oei! Nee, ik vind dat je echt niets kan zeggen over dikke kinderen. Het gaat je gewoon niks aan.
Mijn kind is graatmager en ik kan me erg druk maken als mensen daar wéér iets over zeggen. Ik hou er sowieso niet van als iemand anders mijn kind corrigeert. Dit gebeurt overigens alleen in mijn eigen huis, want ergens anders is mijn kind veel te verlegen om ook maar iets uit te vreten of te pakken etc.
Mijn kind mag in mijn huis doen wat ik vind dat oke is. Dus ook eten van de tafel pakken, kruimels maken, meepraten in het gesprek. Als iemand daar iets tegen mijn kind van zegt, kan ik daar heel pissig om worden.
Zelf erger ik mij zelden aan kinderen van anderen. Kinderen in mijn omgeving zijn mondig, maar niet brutaal en mogen een hoop van hun ouders en van mij.
dinsdag 15 juni 2010 om 21:58
Wij hadden kraamvisite van een collega van mijn vriend en zijn gezin. Ik had ze nog nooit ontmoet, vriend kende alleen zijn collega. Ik vond het echt verschrikkelijk: dochter van 2 greep al het speelgoed van mijn pasgeboren dochtertje (veelal kadootjes van andere kraamvisite, en alles dus splinternieuw), en wist in no-time de helft vakkundig kapot te maken. Volgens ouders niet erg, want "speelgoed gaat toch altijd binnen de kortste keren kapot". Dat mijn dochter zelf met haar twee weken oud nog niet eens de kans had gehad er mee te spelen maakte daarbij blijkbaar geen verschil... Vriend en ik hebben snel nog wat spulletjes kunnen redden, maar ouders deden echt geen enkele poging hun destructieve dochter tegen te houden.
Toen ze weggingen kreeg ik van een van hen mijn foundation stick; het ding werd nog net voor het weggaan uit de handjes van hun dochter gepeuterd, en was nu halfleeg en geprakt. "O, er is niet veel van over" constateerde de moeder lachen. "Tja, zo zijn ze op deze leeftijd..."
Ook vlogen de beschuitjes door de kamer, en werden de overal verspreidde muisjes nog even lekker vertrapt bij het weggaan. "Je zal wel vaak moeten stofzuigen met al die visite he?"
toen ze weg waren heb ik bijna huilend (hormonen waren nog niet onder controle) de boel opgeruimd... achteraf snap ik werkelijk niet dat ik niet eerder en duidelijker ingegrepen heb! (Het is 2 jr geleden dat dit gebeurde, ik ben nóg boos geloof ik )
Toen ze weggingen kreeg ik van een van hen mijn foundation stick; het ding werd nog net voor het weggaan uit de handjes van hun dochter gepeuterd, en was nu halfleeg en geprakt. "O, er is niet veel van over" constateerde de moeder lachen. "Tja, zo zijn ze op deze leeftijd..."
Ook vlogen de beschuitjes door de kamer, en werden de overal verspreidde muisjes nog even lekker vertrapt bij het weggaan. "Je zal wel vaak moeten stofzuigen met al die visite he?"
toen ze weg waren heb ik bijna huilend (hormonen waren nog niet onder controle) de boel opgeruimd... achteraf snap ik werkelijk niet dat ik niet eerder en duidelijker ingegrepen heb! (Het is 2 jr geleden dat dit gebeurde, ik ben nóg boos geloof ik )
dinsdag 15 juni 2010 om 22:01
Waar ik niet goed van word, is dat gezeik: jah, maar jij hebt van die rustige, makkelijke kinderen. Ja daaaaaaaaaaaaaaaag! Hoe denk je dat die zo zijn geworden, zo kwamen ze er echt niet uit hoor. Zjezus, opvoeding kost moeite en tijd en geduld (dat ik overigens maar in geringe mate heb maargoed). Ik heb meerdere vriendinnen waarmee als de kinderen (meestal 2 of eentje)er bij zijn, absoluut geen normaal gesprek te voeren is. Bij eentje zit het kind als een stickertje op haar hoofd, bij een andere vriendin schijnt alles gillend en krijsend gezegd te moeten worden en als dat niet doordringt dan gaan we heel hard bleren. Luisteren is iets wat zo en zo niet gebeurt, want mama zegt nee, maar het maakt verder niet uit of ik het toch doe.
Ik daarintegen kan zeker wel rustig koffie drinken met mijn vier kinderen om me heen, geen probleem. Ook kan ik naar de winkel zonder dat mijn kinderen alles slopen, plunderen of rondrennen. Maarja, zoals al eerder gezegd, ik heb zo'n makkelijke, rustige kinderen, pffffffffffft.
Kortom, ja ik erger me vaak behoorlijk, maarja ben ook niet zo'n kinderliefhebber. Hou eigenlijk van mijn eigen kinderen (heel veel) en van nog een paar andere.
Ik daarintegen kan zeker wel rustig koffie drinken met mijn vier kinderen om me heen, geen probleem. Ook kan ik naar de winkel zonder dat mijn kinderen alles slopen, plunderen of rondrennen. Maarja, zoals al eerder gezegd, ik heb zo'n makkelijke, rustige kinderen, pffffffffffft.
Kortom, ja ik erger me vaak behoorlijk, maarja ben ook niet zo'n kinderliefhebber. Hou eigenlijk van mijn eigen kinderen (heel veel) en van nog een paar andere.
dinsdag 15 juni 2010 om 22:02
quote:pomodori schreef op 15 juni 2010 @ 21:57:
[...]
Oei! Nee, ik vind dat je echt niets kan zeggen over dikke kinderen. Ik hou er sowieso niet van als iemand anders mijn kind corrigeert. Dj.Ik heb er ook nog nooit iets over gezegd, ik vind dat ook veel te pijnlijk. Maar het is wel mijn beste vriendin, al 30 jaar! Maar ze zegt zelf ook dat ze haar kinderen gewoon alles wil geven... en dat zorgt aan deze kant dus voor een afstand....( en daar baal ik wel eens van)
[...]
Oei! Nee, ik vind dat je echt niets kan zeggen over dikke kinderen. Ik hou er sowieso niet van als iemand anders mijn kind corrigeert. Dj.Ik heb er ook nog nooit iets over gezegd, ik vind dat ook veel te pijnlijk. Maar het is wel mijn beste vriendin, al 30 jaar! Maar ze zegt zelf ook dat ze haar kinderen gewoon alles wil geven... en dat zorgt aan deze kant dus voor een afstand....( en daar baal ik wel eens van)
dinsdag 15 juni 2010 om 22:04
Ja door een gesprek heenbleren, zo irritant. Ik kan soms de persoon in kwestie niet eens verstaan.
Ik zeg dan tegen mijn dochter dat ik aan het praten ben en ze haar mond dicht moet houden tot ik klaar ben.
Maar de meeste ouders gaan er nog op in ook. Of aan de telefoon, dat ze meer tegen het kind praten dan tegen jou...
Ik zeg dan tegen mijn dochter dat ik aan het praten ben en ze haar mond dicht moet houden tot ik klaar ben.
Maar de meeste ouders gaan er nog op in ook. Of aan de telefoon, dat ze meer tegen het kind praten dan tegen jou...
dinsdag 15 juni 2010 om 22:06
quote:_lente_ schreef op 15 juni 2010 @ 21:53:
[...]
Hier sla je dus wel even de spijker op zn kop.... want ze willen weer langskomen en ik heb dr dus echt echt echt geen zin in...
En dat vind ik dus heel jammer
Dat is ook heel jammer. Als ik me ergens aan erger, en ik laat dat gevoel toe, ga ik me aan nog veel meer dingen ergeren.
Met kinderen van een ander kan ik meestal wel wat geduld opbrengen en ik ga ik ze dus inderdaad 'opvoeden' adhv regels die bij mij gelden.
[...]
Hier sla je dus wel even de spijker op zn kop.... want ze willen weer langskomen en ik heb dr dus echt echt echt geen zin in...
En dat vind ik dus heel jammer
Dat is ook heel jammer. Als ik me ergens aan erger, en ik laat dat gevoel toe, ga ik me aan nog veel meer dingen ergeren.
Met kinderen van een ander kan ik meestal wel wat geduld opbrengen en ik ga ik ze dus inderdaad 'opvoeden' adhv regels die bij mij gelden.
dinsdag 15 juni 2010 om 22:06
quote:_lente_ schreef op 15 juni 2010 @ 21:42:
Oja, nog iets.
Kun je iets zeggen van te dikke kinderen?
De vriendin met 3 kinderen die dus altijd mogen snoepen zijn dus alle drie veel en veel te dik. ( nee niet een beetje stevig, echt te dik)
Ik weet dat er echt kinderen bestaan die van een blaadje sla al dik worden, maar als je ziet dat ze obese worden van alleen tv kijken en snoepen...
Dit vind ik een moeilijke hoor...
Ik zeg liever iets over evt. misdragingen, dan over te dikke kinderen. Maar dat komt omdat mijn vriendin's dochter ook iets steviger is, terwijl ze toch verantwoord voedsel geeft. Soms doe je er idd niets tegen. En dan zou het lullig zijn als je daar een opmerking van een ander over zou krijgen.
Al zijn mijn kinderen gerust geen engeltjes, ik vind sommige dingen echt horen.
* Je zegt gedag als je ergens binnenkomt, en bij nieuwe mensen stel je je voor.
* Tafelmanieren. Die bestaan uit: je zit aan tafel tot iedereen klaar is, je eet met mes en vork, je zit rechtop, haalt nooit het laatste eten uit een pan/schaal zonder te vragen of iemand nog wil.
* Als je een kadootje krijgt, bedank je die persoon. (je écht, dat gebeurt op een verjaardag nog zelden)
Ik vind zelf dat je hier niet vroeg genoeg mee kan beginnen. Dan is het ook niet meer dan normaal voor de kinderen zelf. Dus niet 'alleen in een restaurant eten we met vork en mes'. Dat wordt hem dan niet.
Oja, nog iets.
Kun je iets zeggen van te dikke kinderen?
De vriendin met 3 kinderen die dus altijd mogen snoepen zijn dus alle drie veel en veel te dik. ( nee niet een beetje stevig, echt te dik)
Ik weet dat er echt kinderen bestaan die van een blaadje sla al dik worden, maar als je ziet dat ze obese worden van alleen tv kijken en snoepen...
Dit vind ik een moeilijke hoor...
Ik zeg liever iets over evt. misdragingen, dan over te dikke kinderen. Maar dat komt omdat mijn vriendin's dochter ook iets steviger is, terwijl ze toch verantwoord voedsel geeft. Soms doe je er idd niets tegen. En dan zou het lullig zijn als je daar een opmerking van een ander over zou krijgen.
Al zijn mijn kinderen gerust geen engeltjes, ik vind sommige dingen echt horen.
* Je zegt gedag als je ergens binnenkomt, en bij nieuwe mensen stel je je voor.
* Tafelmanieren. Die bestaan uit: je zit aan tafel tot iedereen klaar is, je eet met mes en vork, je zit rechtop, haalt nooit het laatste eten uit een pan/schaal zonder te vragen of iemand nog wil.
* Als je een kadootje krijgt, bedank je die persoon. (je écht, dat gebeurt op een verjaardag nog zelden)
Ik vind zelf dat je hier niet vroeg genoeg mee kan beginnen. Dan is het ook niet meer dan normaal voor de kinderen zelf. Dus niet 'alleen in een restaurant eten we met vork en mes'. Dat wordt hem dan niet.
dinsdag 15 juni 2010 om 22:10
quote:ivy1970 schreef op 15 juni 2010 @ 22:01:
Waar ik niet goed van word, is dat gezeik: jah, maar jij hebt van die rustige, makkelijke kinderen. Ja daaaaaaaaaaaaaaaag!
Herkenbaar! Hoewel ik zelf ook wel weet dat er een boel kinderen zijn die stukken moeilijker in de hand te houden zijn dan mijn dochter hoor. Maar toch, voorbeeld: als ze iets lekkers wil en ik zeg nee, dan blijft het nee. Altijd. Ook als dat betekent dat ik even met een huilend kind zit, of als anderen me een strenge gemene moeder vinden. Resultaat: mijn kind pikt mijn "nee" (meestal). En anderen maar zeggen "goh, makkelijk hoor, zo;n kind dat niet gaat zeuren. Mijn kinderen gaan net zo lang door tot ik toch een keer toegeef...".
Eh.... kip, ei?
(Maar mijn dochter is nog maar nauwelijks 2, ik weet niet wat me allemaal nog te wachten staat, misschien kom ik nog wel heeeeeel hard terug op dit verhaal....
Waar ik niet goed van word, is dat gezeik: jah, maar jij hebt van die rustige, makkelijke kinderen. Ja daaaaaaaaaaaaaaaag!
Herkenbaar! Hoewel ik zelf ook wel weet dat er een boel kinderen zijn die stukken moeilijker in de hand te houden zijn dan mijn dochter hoor. Maar toch, voorbeeld: als ze iets lekkers wil en ik zeg nee, dan blijft het nee. Altijd. Ook als dat betekent dat ik even met een huilend kind zit, of als anderen me een strenge gemene moeder vinden. Resultaat: mijn kind pikt mijn "nee" (meestal). En anderen maar zeggen "goh, makkelijk hoor, zo;n kind dat niet gaat zeuren. Mijn kinderen gaan net zo lang door tot ik toch een keer toegeef...".
Eh.... kip, ei?
(Maar mijn dochter is nog maar nauwelijks 2, ik weet niet wat me allemaal nog te wachten staat, misschien kom ik nog wel heeeeeel hard terug op dit verhaal....
dinsdag 15 juni 2010 om 22:11
Ik stoor me er aan als ik in gesprek ben met bijvoorbeeld een vriendin en haar kind praat er doorheen. Zeg ik ook altijd wat van als moeder het niet doet. Overigens mag ik van vriendin haar kind gewoon corrigeren en dat doe ik dan ook. (bijv wanneer we naar de stad gaan en haar zoon rent de hele winkel door en loopt anderen voor de voeten. Moeder doet niks, ik roep hem bij me en zorg dat ie gewoon netjes bij ons blijft..)
Perfectionisme is niet perfect...
dinsdag 15 juni 2010 om 22:15
quote:Doris01 schreef op 15 juni 2010 @ 22:06:
[...]
Dit vind ik een moeilijke hoor...
Ik zeg liever iets over evt. misdragingen, dan over te dikke kinderen. Maar dat komt omdat mijn vriendin's dochter ook iets steviger is, terwijl ze toch verantwoord voedsel geeft. Soms doe je er idd niets tegen. En dan zou het lullig zijn als je daar een opmerking van een ander over zou krijgen.
.
Helemaal mee eens. Maar als ik bij haar ben, en haar kinderen hangen op de bank en willen vlak voor het eten een plak ontbijtkoek... en als ze die krijgen sturen ze haar terug naar de keuken omdat ze er een lik boter op willen dan vind ik echt dat ze een loopje met haar nemen...
Deze zelfde vriendin kookt trouwens super verantwoord. Maar haar kinderen eten het niet en krijgen daarna dus nog koek/chips wat ze maar willen. En dan vind ik het echt moeilijk om daar niets van te zeggen. ( maar dat doe ik al 10 jaar niet )
[...]
Dit vind ik een moeilijke hoor...
Ik zeg liever iets over evt. misdragingen, dan over te dikke kinderen. Maar dat komt omdat mijn vriendin's dochter ook iets steviger is, terwijl ze toch verantwoord voedsel geeft. Soms doe je er idd niets tegen. En dan zou het lullig zijn als je daar een opmerking van een ander over zou krijgen.
.
Helemaal mee eens. Maar als ik bij haar ben, en haar kinderen hangen op de bank en willen vlak voor het eten een plak ontbijtkoek... en als ze die krijgen sturen ze haar terug naar de keuken omdat ze er een lik boter op willen dan vind ik echt dat ze een loopje met haar nemen...
Deze zelfde vriendin kookt trouwens super verantwoord. Maar haar kinderen eten het niet en krijgen daarna dus nog koek/chips wat ze maar willen. En dan vind ik het echt moeilijk om daar niets van te zeggen. ( maar dat doe ik al 10 jaar niet )
dinsdag 15 juni 2010 om 22:15
quote:Doris01 schreef op 15 juni 2010 @ 22:06:
[...]
Al zijn mijn kinderen gerust geen engeltjes, ik vind sommige dingen echt horen.
* Je zegt gedag als je ergens binnenkomt, en bij nieuwe mensen stel je je voor.
* Als je een kadootje krijgt, bedank je die persoon. (je écht, dat gebeurt op een verjaardag nog zelden)Dat hoeft mijn dochter dan dus weer niet. Ik geef het haar wel mee hoor, in de vorm van voorbeeldgedrag (dwz, ik zeg namens haar gedag als we ergens komen of gaan, en vertel hoe zij heet, en ik bedank namens haar, en ik betrek haar erbij als ik dat doe. Maar zelf hoeft ze dat niet van mij, ze is momenteel zo eenkennig en verlegen dat ik het al knap van haar vind als ze zelf een kamer (onbekende) mensen binnenloopt, of aan kadootje aanpakt.
[...]
Al zijn mijn kinderen gerust geen engeltjes, ik vind sommige dingen echt horen.
* Je zegt gedag als je ergens binnenkomt, en bij nieuwe mensen stel je je voor.
* Als je een kadootje krijgt, bedank je die persoon. (je écht, dat gebeurt op een verjaardag nog zelden)Dat hoeft mijn dochter dan dus weer niet. Ik geef het haar wel mee hoor, in de vorm van voorbeeldgedrag (dwz, ik zeg namens haar gedag als we ergens komen of gaan, en vertel hoe zij heet, en ik bedank namens haar, en ik betrek haar erbij als ik dat doe. Maar zelf hoeft ze dat niet van mij, ze is momenteel zo eenkennig en verlegen dat ik het al knap van haar vind als ze zelf een kamer (onbekende) mensen binnenloopt, of aan kadootje aanpakt.
dinsdag 15 juni 2010 om 22:19
dinsdag 15 juni 2010 om 22:19
Mijn ( zelfde) vriendin geeft ook altijd een van haar zonen de telefoon als ik bel.... dan denk ik ook: ja eh... ik bel voor jou! Niet voor je kinderen! Altijd zo'n lulverhaal aanhoren wat je amper verstaat hahaha. God, ik ben vast een zeikwijf, das nu wel duidelijk
Ter info, ik heb 1 kind. Een dochter. Wil graag denken dat ze redelijk is opgevoed maar laatst toen we op visite waren was ze ook non-stop aan het mekkeren om meer meer meer snoep. Niet gedaan, maar dan heb je dus wel dat 'het gesprek' constant wordt onderbroken. En dat vind ik dus ook weer iiiirrrrriiiitant.
Ter info, ik heb 1 kind. Een dochter. Wil graag denken dat ze redelijk is opgevoed maar laatst toen we op visite waren was ze ook non-stop aan het mekkeren om meer meer meer snoep. Niet gedaan, maar dan heb je dus wel dat 'het gesprek' constant wordt onderbroken. En dat vind ik dus ook weer iiiirrrrriiiitant.
dinsdag 15 juni 2010 om 22:21
@ Lilla, ik denk dat we het over een andere leeftijd hebben.
Ik begrijp best dat kinderen tot een jaar of 4, 5 het misschien moeilijk vinden om een handje te geven of te bedanken voor een kadootje.
Maar persoonlijk vind ik wel dat ze het moeten leren. Ik kom zeer geregeld op kinderverjaardagen (je zou bijna denken dat het mijn hobby is, maar niets is minder waar...) en er wordt zelden bedankt voor een kadootje.
Ik praat dan over kinderen tussen de pakweg 7 en 12 jaar. Ik vind het wel belangrijk dat ze op die manier interesse tonen in de mensen die moeite hebben gedaan een leuk kadootje voor ze te vinden.
Ik begrijp best dat kinderen tot een jaar of 4, 5 het misschien moeilijk vinden om een handje te geven of te bedanken voor een kadootje.
Maar persoonlijk vind ik wel dat ze het moeten leren. Ik kom zeer geregeld op kinderverjaardagen (je zou bijna denken dat het mijn hobby is, maar niets is minder waar...) en er wordt zelden bedankt voor een kadootje.
Ik praat dan over kinderen tussen de pakweg 7 en 12 jaar. Ik vind het wel belangrijk dat ze op die manier interesse tonen in de mensen die moeite hebben gedaan een leuk kadootje voor ze te vinden.
dinsdag 15 juni 2010 om 22:24
Overigens erger ik me niet snel aan de opvoeding van anderen, behalve als het mij persoonlijk aangaat. Dus als een kind mijn spullen kapot maakt, of mijn dochter slaat, dat soort dingen. Verder denk ik meestal "ieder zijn ding, al die kinderen zullen echt wel leuke volwassenen worden". Ik heb vriendinnen van wie de kinderen enorm veel snoepen, of niet brutaal mogen zijn, of nooit tv mogen kijken, of hun zin krijgen als ze maar hard genoeg gillen, of 5 lange dagen naar het kdv gaan, enz enz enz. Allemaal dingen waar ik zelf niet voor kies, maar waar ik me ook niet aan erger. Waarom zou ik? Er gaan best wel veel weggetjes naar Rome.
