Kinderen
alle pijlers
Kinderwens + financiële toestand
dinsdag 24 juni 2008 om 12:02
Hai allemaal,
Ik heb een grote kinderwens en zou het liefst dit jaar nog zwanger worden, maar ik twijfel of het wel verstandig is om nu aan een kind te beginnen. Wat vinden jullie van mijn situatie:
- Mijn vriend heeft een vast contract en verdient ruim 2500 bruto p.mnd.
- Ik heb een jaarcontract en zal voorlopig ook geen vast contract krijgen (ben op zoek naar een andere baan). Huidig salaris is 2200 bruto p.mnd.
- We hebben een koophuis en een auto, verder alles dus goed geregeld
- Maar... we hebben ook allebei nog een studieschuld van 10.000 euro.
Wat vinden jullie? Wel aan een kindje beginnen of eerst allebei een vaste baan zien te regelen en de studieschuld afbetaald hebben?
Gr. Sisa
Ik heb een grote kinderwens en zou het liefst dit jaar nog zwanger worden, maar ik twijfel of het wel verstandig is om nu aan een kind te beginnen. Wat vinden jullie van mijn situatie:
- Mijn vriend heeft een vast contract en verdient ruim 2500 bruto p.mnd.
- Ik heb een jaarcontract en zal voorlopig ook geen vast contract krijgen (ben op zoek naar een andere baan). Huidig salaris is 2200 bruto p.mnd.
- We hebben een koophuis en een auto, verder alles dus goed geregeld
- Maar... we hebben ook allebei nog een studieschuld van 10.000 euro.
Wat vinden jullie? Wel aan een kindje beginnen of eerst allebei een vaste baan zien te regelen en de studieschuld afbetaald hebben?
Gr. Sisa
donderdag 26 juni 2008 om 09:26
Nou ja, je hebt dus geen 'klapperende eierstokken' en ja, dan zie je misschien al die bezwaren als je wat minder geld hebt. Als je wél graag een kind wilt, dan hou je je daar wellicht minder mee bezig. Bovendien, als je naar de salarissen van TO kijkt, is daar toch zeker geen sprake van geen luiers kunnen kopen. En als mensen met zó'n inkomen zich afvragen of er wel genoeg geld voor is, dan vraag ik me af wat ze allemaal denken nodig te hebben.
Ikzelf heb idd nooit bij geld stil gestaan, niet bij de eerste en niet bij de tweede. Ik wilde gewoon een kind. Punt.
Ikzelf heb idd nooit bij geld stil gestaan, niet bij de eerste en niet bij de tweede. Ik wilde gewoon een kind. Punt.
donderdag 26 juni 2008 om 09:30
Wij hebben geen koophuis, we huren.
We hebben een mooie auto, amper 3 jaar oud, maar daar moeten we nog wel 2 jaar voor afbetalen.
We hebben allebei een schuld van zo'n ¤ 2500 staan (in totaal dus ¤ 5000).
Vriend verdient bruto ¤ 2000 en ik bruto zo'n ¤ 1800 ( beiden voor een 40 uren werkweek).
Ons zoontje is net 1 en we zijn aan het proberen voor een 2e. Enne, we komen echt wel rond hoor (zelfs met de flesvoeding en alle potjes Olvarit die zoon krijgt).
Dus als ik jouw situatie zo bekijk, dan zie ik niet in waar je je druk over maakt...
We hebben een mooie auto, amper 3 jaar oud, maar daar moeten we nog wel 2 jaar voor afbetalen.
We hebben allebei een schuld van zo'n ¤ 2500 staan (in totaal dus ¤ 5000).
Vriend verdient bruto ¤ 2000 en ik bruto zo'n ¤ 1800 ( beiden voor een 40 uren werkweek).
Ons zoontje is net 1 en we zijn aan het proberen voor een 2e. Enne, we komen echt wel rond hoor (zelfs met de flesvoeding en alle potjes Olvarit die zoon krijgt).
Dus als ik jouw situatie zo bekijk, dan zie ik niet in waar je je druk over maakt...
donderdag 26 juni 2008 om 09:38
quote:fleurtje schreef op 26 juni 2008 @ 09:26:
Nou ja, je hebt dus geen 'klapperende eierstokken' en ja, dan zie je misschien al die bezwaren als je wat minder geld hebt. Als je wél graag een kind wilt, dan hou je je daar wellicht minder mee bezig. Bovendien, als je naar de salarissen van TO kijkt, is daar toch zeker geen sprake van geen luiers kunnen kopen. En als mensen met zó'n inkomen zich afvragen of er wel genoeg geld voor is, dan vraag ik me af wat ze allemaal denken nodig te hebben.
Ikzelf heb idd nooit bij geld stil gestaan, niet bij de eerste en niet bij de tweede. Ik wilde gewoon een kind. Punt.
Dat wéét je toch niet? Kijk, ze heeft net uitgelegd dat ze kunnen sparen, dus er blijft geld over. Maar voordat ze dat had verteld, zeiden mensen al dat het makkelijk kon. Maar je weet toch niet wat de TO aan hypotheek kwijt is, en aan vaste lasten? Hoe kun dan zeggen dat het mákkelijk gaat?
Ik kan me goed voorstellen dat als je eenmaal een kind wilt (NU NU NU) dat dat geld je niet meer interesseert. Voor die tijd kun je nog normaal denken
Nou ja, je hebt dus geen 'klapperende eierstokken' en ja, dan zie je misschien al die bezwaren als je wat minder geld hebt. Als je wél graag een kind wilt, dan hou je je daar wellicht minder mee bezig. Bovendien, als je naar de salarissen van TO kijkt, is daar toch zeker geen sprake van geen luiers kunnen kopen. En als mensen met zó'n inkomen zich afvragen of er wel genoeg geld voor is, dan vraag ik me af wat ze allemaal denken nodig te hebben.
Ikzelf heb idd nooit bij geld stil gestaan, niet bij de eerste en niet bij de tweede. Ik wilde gewoon een kind. Punt.
Dat wéét je toch niet? Kijk, ze heeft net uitgelegd dat ze kunnen sparen, dus er blijft geld over. Maar voordat ze dat had verteld, zeiden mensen al dat het makkelijk kon. Maar je weet toch niet wat de TO aan hypotheek kwijt is, en aan vaste lasten? Hoe kun dan zeggen dat het mákkelijk gaat?
Ik kan me goed voorstellen dat als je eenmaal een kind wilt (NU NU NU) dat dat geld je niet meer interesseert. Voor die tijd kun je nog normaal denken
donderdag 26 juni 2008 om 10:13
Als je 1100 hebt, kun je dus niet in een huis wonen waarvoor je 1200 moet betalen, zo simpel is het.
En in deze context wordt er mi bedoeld dat je met weinig geld echt wel een kind een goed leefklimaat kunt bieden. Belangrijkste is aandacht, liefde, zorg en de rest is in feite bijzaak. Als jij kiest voor de duurste kinderwagen, prima, maar voor kind is dat niet noodzakelijk.
Als jij in de financiele shit zit, krijg je stress. Als je stress hebt omdat je nooit weet of je wel te eten hebt, werkt dat door op je gemoedstoestand. Ouders met heel veel (financiele of andere) zorgen zullen sneller geirriteerd zijn naar hun kind toe.
Dus een stabiele situatie is zeer wenselijk maar het is niet onmogelijk om met weinig middelen een kind te hebben.
En in deze context wordt er mi bedoeld dat je met weinig geld echt wel een kind een goed leefklimaat kunt bieden. Belangrijkste is aandacht, liefde, zorg en de rest is in feite bijzaak. Als jij kiest voor de duurste kinderwagen, prima, maar voor kind is dat niet noodzakelijk.
Als jij in de financiele shit zit, krijg je stress. Als je stress hebt omdat je nooit weet of je wel te eten hebt, werkt dat door op je gemoedstoestand. Ouders met heel veel (financiele of andere) zorgen zullen sneller geirriteerd zijn naar hun kind toe.
Dus een stabiele situatie is zeer wenselijk maar het is niet onmogelijk om met weinig middelen een kind te hebben.
donderdag 26 juni 2008 om 10:15
quote:maudym schreef op 26 juni 2008 @ 10:13:
Tering naar de nering zetten als in: Ga lekker rood staan.
.`
Nee natuurlijk niet. Maar tering naar de nering zetten als in: als je zó graag een kind wil en je hypotheek is zó hoog... Tja, dan moet je een goedkoper huis zoeken. Bijvoorbeeld. Wat ik al zei: prioriteiten stellen. Heeft verder niets met rammelende eierstokken te maken hoor, heeft meer met keuzes maken van doen.
Tering naar de nering zetten als in: Ga lekker rood staan.
.`
Nee natuurlijk niet. Maar tering naar de nering zetten als in: als je zó graag een kind wil en je hypotheek is zó hoog... Tja, dan moet je een goedkoper huis zoeken. Bijvoorbeeld. Wat ik al zei: prioriteiten stellen. Heeft verder niets met rammelende eierstokken te maken hoor, heeft meer met keuzes maken van doen.
donderdag 26 juni 2008 om 10:17
Met de komst van een kind komt er een kostenpost bij en vaak lever je wat inkomen in. Dus concessies doen; minder ver op vakantie, minder duur boodschappen doen, goedkopere auto etc. Misschien moet je idd kiezen voor goedkoper wonen, ook al wil je luxer, maar als je dat kind wilt zul je moeten afstemmen. Totale leefsituatie onder de loep nemen en zodanig dat je er zomin mogelijk stress van hebt.
donderdag 26 juni 2008 om 11:08
quote:fleurtje schreef op 26 juni 2008 @ 10:15:
[...]
`
Nee natuurlijk niet. Maar tering naar de nering zetten als in: als je zó graag een kind wil en je hypotheek is zó hoog... Tja, dan moet je een goedkoper huis zoeken. Bijvoorbeeld. Wat ik al zei: prioriteiten stellen. Heeft verder niets met rammelende eierstokken te maken hoor, heeft meer met keuzes maken van doen.En dat is nou precies wat ik bedoel: de TO wil (volgens mij...) graag weten of ze aan kinderen kunnen beginnen, ZONDER te verhuizen, ZONDER concessies te hoeven doen op je basis.
[...]
`
Nee natuurlijk niet. Maar tering naar de nering zetten als in: als je zó graag een kind wil en je hypotheek is zó hoog... Tja, dan moet je een goedkoper huis zoeken. Bijvoorbeeld. Wat ik al zei: prioriteiten stellen. Heeft verder niets met rammelende eierstokken te maken hoor, heeft meer met keuzes maken van doen.En dat is nou precies wat ik bedoel: de TO wil (volgens mij...) graag weten of ze aan kinderen kunnen beginnen, ZONDER te verhuizen, ZONDER concessies te hoeven doen op je basis.
donderdag 26 juni 2008 om 11:24
Wij hebben nadat we een kind kregen vanzelf honderden, nee, duizenden euro's bespaard op etentjes, concertkaartjes, avondjes in de kroeg, weekendjes weg met z'n 2en, loos sjoppen (geen tijd meer voor), urenlang borrelen op een terras.
Nieuwe kostenposten: oppas, kdv, autostoeltjes, fietsjes etc.
En het voelde echt niet als een offer! We gaan heus nog wel uit eten nu, of met z'n allen op een terras zitten, of op vakantie, maar je staat er versteld van hoeveel het scheelt als je net iets minder vaak uitkan/uitwil ivm je kind.
Ergens snap ik de angst wel om niet je luxe lifestyle te willen opgeven voor een gezin, maar als je eenmaal een kind hebt, voelt het niet als opgeven, of als een offer. Je geeft dan echt veel liever je geld uit aan een goede kinderstoel of aan een fietsje dan aan een nieuwe mp3speler of designbank (ik wel in elk geval). Doe nu die leuke dingen allemaal maar lekker, ik heb vaak (bij festivals bijv.) een been there, done that-gevoel. Zou het nog wel eens leuk vinden, maar ik heb het ook wel een beetje gezien. Terwijl ik dat gevoel echt niet had voordat mijn kind kwam, toen was ik vastbesloten elk jaar hem mee te slepen naar Lowlands... Ik word oud denk ik!
Nieuwe kostenposten: oppas, kdv, autostoeltjes, fietsjes etc.
En het voelde echt niet als een offer! We gaan heus nog wel uit eten nu, of met z'n allen op een terras zitten, of op vakantie, maar je staat er versteld van hoeveel het scheelt als je net iets minder vaak uitkan/uitwil ivm je kind.
Ergens snap ik de angst wel om niet je luxe lifestyle te willen opgeven voor een gezin, maar als je eenmaal een kind hebt, voelt het niet als opgeven, of als een offer. Je geeft dan echt veel liever je geld uit aan een goede kinderstoel of aan een fietsje dan aan een nieuwe mp3speler of designbank (ik wel in elk geval). Doe nu die leuke dingen allemaal maar lekker, ik heb vaak (bij festivals bijv.) een been there, done that-gevoel. Zou het nog wel eens leuk vinden, maar ik heb het ook wel een beetje gezien. Terwijl ik dat gevoel echt niet had voordat mijn kind kwam, toen was ik vastbesloten elk jaar hem mee te slepen naar Lowlands... Ik word oud denk ik!
donderdag 26 juni 2008 om 12:13
Jeetje, als ik dit zo van To lees had ik nooit kinderen moeten krijgen
We hadden beiden geen vaste baan, (toen ik net zwanger was raakten we zelfs beiden onze baan kwijt), woonden in een totaal ongeschikt huis en waren nog niet afgestudeerd, ons inkomen was ongeveer de helft van wat jij hier beschrijft en hebben beiden een studieschuld. Manlief had nog geen rijbewijs en auto hadden we ook niet.
Inmiddels zijn we 2 kinderen verder, en het gaat prima, op een enkele mindere periode door omstandigheden na. Koophuis hebben we niet, maar wel een leuke huurwoning, we hebben een auto, studie's zijn een eind opgeschoten, manlief heeft nu zicht op een vast contract, studieschuld is langzaam minder aan het worden, en ons inkomen is ook weer een stuk hoger.
Nadeel is alleen dat ik geen baan (meer) heb, maar daar wordt aan gewerkt.
Ik had mijn kinderen nooit willen inruilen voor alle dingen die ik waarschijnlijk gehad zou hebben als ik geen kinderen had. Er ging veel geld op aan stappen en festivals, maar dat doen we veel minder. Er blijft op sommige fronten geld over en dat gaat nu naar de kinderen.
Als je kinderwens heel sterk is zou ik het niet af laten hangen van dit soort dingen, want het klinkt alsof je het eigenlijk best goed voor elkaar hebt.
We hadden beiden geen vaste baan, (toen ik net zwanger was raakten we zelfs beiden onze baan kwijt), woonden in een totaal ongeschikt huis en waren nog niet afgestudeerd, ons inkomen was ongeveer de helft van wat jij hier beschrijft en hebben beiden een studieschuld. Manlief had nog geen rijbewijs en auto hadden we ook niet.
Inmiddels zijn we 2 kinderen verder, en het gaat prima, op een enkele mindere periode door omstandigheden na. Koophuis hebben we niet, maar wel een leuke huurwoning, we hebben een auto, studie's zijn een eind opgeschoten, manlief heeft nu zicht op een vast contract, studieschuld is langzaam minder aan het worden, en ons inkomen is ook weer een stuk hoger.
Nadeel is alleen dat ik geen baan (meer) heb, maar daar wordt aan gewerkt.
Ik had mijn kinderen nooit willen inruilen voor alle dingen die ik waarschijnlijk gehad zou hebben als ik geen kinderen had. Er ging veel geld op aan stappen en festivals, maar dat doen we veel minder. Er blijft op sommige fronten geld over en dat gaat nu naar de kinderen.
Als je kinderwens heel sterk is zou ik het niet af laten hangen van dit soort dingen, want het klinkt alsof je het eigenlijk best goed voor elkaar hebt.
