Kinderen
alle pijlers
Kinderwens + financiële toestand
dinsdag 24 juni 2008 om 12:02
Hai allemaal,
Ik heb een grote kinderwens en zou het liefst dit jaar nog zwanger worden, maar ik twijfel of het wel verstandig is om nu aan een kind te beginnen. Wat vinden jullie van mijn situatie:
- Mijn vriend heeft een vast contract en verdient ruim 2500 bruto p.mnd.
- Ik heb een jaarcontract en zal voorlopig ook geen vast contract krijgen (ben op zoek naar een andere baan). Huidig salaris is 2200 bruto p.mnd.
- We hebben een koophuis en een auto, verder alles dus goed geregeld
- Maar... we hebben ook allebei nog een studieschuld van 10.000 euro.
Wat vinden jullie? Wel aan een kindje beginnen of eerst allebei een vaste baan zien te regelen en de studieschuld afbetaald hebben?
Gr. Sisa
Ik heb een grote kinderwens en zou het liefst dit jaar nog zwanger worden, maar ik twijfel of het wel verstandig is om nu aan een kind te beginnen. Wat vinden jullie van mijn situatie:
- Mijn vriend heeft een vast contract en verdient ruim 2500 bruto p.mnd.
- Ik heb een jaarcontract en zal voorlopig ook geen vast contract krijgen (ben op zoek naar een andere baan). Huidig salaris is 2200 bruto p.mnd.
- We hebben een koophuis en een auto, verder alles dus goed geregeld
- Maar... we hebben ook allebei nog een studieschuld van 10.000 euro.
Wat vinden jullie? Wel aan een kindje beginnen of eerst allebei een vaste baan zien te regelen en de studieschuld afbetaald hebben?
Gr. Sisa
donderdag 26 juni 2008 om 12:19
Overigens was mij een vast contract beloofd, ondanks mijn zwangerschap, een week voordat ik in de ziektewet ging. Het ging heel goed volgens mijn baas en ze wilden me graag houden, dit was een officieel functioneringsgesprek.
Vervolgens kwam ik in de ziektewet, belande in het ziekenhuis, beviel 10 weken te vroeg en kreeg toen zoon nog in het ziekenhuis lag van baas te horen dat ze mijn contract niet verlengden. Opeens waren ze toch minder tevreden over mijn functioneren. (lees: het werd iets te ingewikkeld met zo'n te vroeg geboren zorgenkindje)
Vervolgens kwam ik in de ziektewet, belande in het ziekenhuis, beviel 10 weken te vroeg en kreeg toen zoon nog in het ziekenhuis lag van baas te horen dat ze mijn contract niet verlengden. Opeens waren ze toch minder tevreden over mijn functioneren. (lees: het werd iets te ingewikkeld met zo'n te vroeg geboren zorgenkindje)
donderdag 26 juni 2008 om 12:37
quote:layla1969 schreef op 26 juni 2008 @ 12:16:
Maudym, je bent duidelijk (nog) niet toe aan kinderen. Geniet lekker van jullie leventje zoals het nu is. over een paar jaar komt die kinderwens misschien wel en dan doen al je zorgen over je financiën er niet meer toe.Klopt inderdaad. Alleen dan het volgende dilemma: stel dat dat gevoel nooit komt? Wat doe je dan? Snel vlak voor je 40e toch maar proberen, ondanks dat je op dat moment geen kinderwens hebt?
Maudym, je bent duidelijk (nog) niet toe aan kinderen. Geniet lekker van jullie leventje zoals het nu is. over een paar jaar komt die kinderwens misschien wel en dan doen al je zorgen over je financiën er niet meer toe.Klopt inderdaad. Alleen dan het volgende dilemma: stel dat dat gevoel nooit komt? Wat doe je dan? Snel vlak voor je 40e toch maar proberen, ondanks dat je op dat moment geen kinderwens hebt?
donderdag 26 juni 2008 om 12:44
Layla dat vind ik ook kort door de bocht!!
Ikzelf heb bv. best wel een sterke kinderwens, maar net klaar met mijn studie, nog geen baan gevonden, vriend moet nog beginnen met studeren (!!) ik woon op kamers en zo kan ik nog wel even doorgaan. In dat geval vind ik 't toch verstandiger even te wachten tot we eea op de rit hebben. Dat wil niet zeggen dat je dan eigenlijk geen kinderwens hebt. Misschien wel dat hij niet zo sterk is dat je niet kan wachten, maarja ik ben dan ook pas 23 dus heb nog wel even denk ik.
Ikzelf heb bv. best wel een sterke kinderwens, maar net klaar met mijn studie, nog geen baan gevonden, vriend moet nog beginnen met studeren (!!) ik woon op kamers en zo kan ik nog wel even doorgaan. In dat geval vind ik 't toch verstandiger even te wachten tot we eea op de rit hebben. Dat wil niet zeggen dat je dan eigenlijk geen kinderwens hebt. Misschien wel dat hij niet zo sterk is dat je niet kan wachten, maarja ik ben dan ook pas 23 dus heb nog wel even denk ik.
donderdag 26 juni 2008 om 13:03
quote:maudym schreef op 26 juni 2008 @ 09:13:
[...]
Ja echt waar. Vind je dat vreemd dan? Ik zou het vervelend vinden om een kindje te hebben en geen luiers te kunnen kopen.
Mijn vriend en ik willen (nog) geen kinderen, mede vanwege het geld. We hebben geen schulden, komen prima uit elke maand, maar gaan ook váák uit eten, weekendjes weg, op vakantie, we kopen dure onnodige dingen. En daar genieten we van. En we hebben geen zin om dat in te leveren voor een kind.
Wellicht over een jaar of 5, als ik ineens enórm klapperende eierstokken heb, dat ik anders praat hoor. Misschien denken we er nu teveel over na. Maar sommige mensen dóén gewoon maar wat, lijkt wel.
[...]
Ja echt waar. Vind je dat vreemd dan? Ik zou het vervelend vinden om een kindje te hebben en geen luiers te kunnen kopen.
Mijn vriend en ik willen (nog) geen kinderen, mede vanwege het geld. We hebben geen schulden, komen prima uit elke maand, maar gaan ook váák uit eten, weekendjes weg, op vakantie, we kopen dure onnodige dingen. En daar genieten we van. En we hebben geen zin om dat in te leveren voor een kind.
Wellicht over een jaar of 5, als ik ineens enórm klapperende eierstokken heb, dat ik anders praat hoor. Misschien denken we er nu teveel over na. Maar sommige mensen dóén gewoon maar wat, lijkt wel.
donderdag 26 juni 2008 om 13:04
donderdag 26 juni 2008 om 14:09
Die studieschuld zou ik me niet zo druk over maken. Bel ze gelijk voor een afbetalingsregeling. Je maakt dan per maand een bedrag over. Bij mij is dat 54 euro o.i.d., nou daar kan je met jullie salaris best een kindje naast hebben hoor.
Bekijk liever of je eventueel een huis wil kopen, of heb je dat al?
Als je een hypotheek wil afsluiten kan je dat beter doen als je allebei nog 5 dagen pw werkt. Dus ik zou adviseren: eerst een huis dan een kindje.
De kosten zijn mij best meegevallen. Je maakt het zo duur als je zelf wil. Daarnaast heb je straks kinderbijslag en belastingaftrek. En je krijgt kinderopvangtoeslag. Dat compenseert al een deel van je uitgaven.
Als jij part-time gaat werken zal dat wel een rem op je carriere zijn. Daarnaast heb je dan dus minder inkomen.
Dus ja je gaat erop achteruit, maar of je dat nu gaat of later.. kan je beter nu doen, en als de kids wat ouder zijn weer meer gaan werken.
Bekijk liever of je eventueel een huis wil kopen, of heb je dat al?
Als je een hypotheek wil afsluiten kan je dat beter doen als je allebei nog 5 dagen pw werkt. Dus ik zou adviseren: eerst een huis dan een kindje.
De kosten zijn mij best meegevallen. Je maakt het zo duur als je zelf wil. Daarnaast heb je straks kinderbijslag en belastingaftrek. En je krijgt kinderopvangtoeslag. Dat compenseert al een deel van je uitgaven.
Als jij part-time gaat werken zal dat wel een rem op je carriere zijn. Daarnaast heb je dan dus minder inkomen.
Dus ja je gaat erop achteruit, maar of je dat nu gaat of later.. kan je beter nu doen, en als de kids wat ouder zijn weer meer gaan werken.
donderdag 26 juni 2008 om 14:10
quote:Eowynn_ schreef op 26 juni 2008 @ 12:19:
Overigens was mij een vast contract beloofd, ondanks mijn zwangerschap, een week voordat ik in de ziektewet ging. Het ging heel goed volgens mijn baas en ze wilden me graag houden, dit was een officieel functioneringsgesprek.
Vervolgens kwam ik in de ziektewet, belande in het ziekenhuis, beviel 10 weken te vroeg en kreeg toen zoon nog in het ziekenhuis lag van baas te horen dat ze mijn contract niet verlengden. Opeens waren ze toch minder tevreden over mijn functioneren. (lees: het werd iets te ingewikkeld met zo'n te vroeg geboren zorgenkindje)Wat een rotzakken..
Overigens was mij een vast contract beloofd, ondanks mijn zwangerschap, een week voordat ik in de ziektewet ging. Het ging heel goed volgens mijn baas en ze wilden me graag houden, dit was een officieel functioneringsgesprek.
Vervolgens kwam ik in de ziektewet, belande in het ziekenhuis, beviel 10 weken te vroeg en kreeg toen zoon nog in het ziekenhuis lag van baas te horen dat ze mijn contract niet verlengden. Opeens waren ze toch minder tevreden over mijn functioneren. (lees: het werd iets te ingewikkeld met zo'n te vroeg geboren zorgenkindje)Wat een rotzakken..
donderdag 26 juni 2008 om 22:18
vrijdag 27 juni 2008 om 08:27
quote:Vana77 schreef op 26 juni 2008 @ 14:09:
Die studieschuld zou ik me niet zo druk over maken. Bel ze gelijk voor een afbetalingsregeling. Je maakt dan per maand een bedrag over. Bij mij is dat 54 euro o.i.d., nou daar kan je met jullie salaris best een kindje naast hebben hoor.
Met hun salarissen krijgen ze echt geen lagere maandaflossing. Draagkrachtmeting is echt als je op het minimum zit. Ze zouden alletwee het salaris van de ander niet mee kunnen laten rekenen, maar dan zit je er nog veel langer aan vast dan die 15 jaar.
Die studieschuld zou ik me niet zo druk over maken. Bel ze gelijk voor een afbetalingsregeling. Je maakt dan per maand een bedrag over. Bij mij is dat 54 euro o.i.d., nou daar kan je met jullie salaris best een kindje naast hebben hoor.
Met hun salarissen krijgen ze echt geen lagere maandaflossing. Draagkrachtmeting is echt als je op het minimum zit. Ze zouden alletwee het salaris van de ander niet mee kunnen laten rekenen, maar dan zit je er nog veel langer aan vast dan die 15 jaar.
vrijdag 27 juni 2008 om 08:36
quote:Vana77 schreef op 26 juni 2008 @ 14:09:
Bekijk liever of je eventueel een huis wil kopen, of heb je dat al?
Als je een hypotheek wil afsluiten kan je dat beter doen als je allebei nog 5 dagen pw werkt. Dus ik zou adviseren: eerst een huis dan een kindje.
Ik ben blij dat wij dat niet gedaan hebben. We hebben allebei een flinke studieschuld (ik betaal nog niet af), zelfs met draagkrachtmeting nog veel euro's per maand. We hebben 1 kind en een huurhuis en zijn nu op zoek naar een koophuis. Als we voor de geboorte van ons kind met allebei 5 dagen werken, een huis hadden gekocht, waren we waarschijnlijk (zeker weten doe je het nooit), financieel krap gaan zitten. Nu houden we met de hypotheek rekening met de schulden, ons kindje en de wens voor een tweede, en gaan we een kleiner huis kopen, om zo wel een koophuis te hebben, maar geen huizenhoge hypotheek. Wij verdienen bijna hetzelfde als TO, alleen werken wij allebei 4 dagen.
De geboorte van ons kindje kost sowieso ongeveer 300 per maand aan minder salaris van mijn kant (vriend werkte al 4 dagen), kost 200 euro aan 3 dagen kdv en dan komen luiers, kleertjes, stoeltjes en de hele rataplan daar nog bij. Ik reken wat af, en hou echt die studieschulden in mijn achterhoofd bij het kopen van een huis.
Bekijk liever of je eventueel een huis wil kopen, of heb je dat al?
Als je een hypotheek wil afsluiten kan je dat beter doen als je allebei nog 5 dagen pw werkt. Dus ik zou adviseren: eerst een huis dan een kindje.
Ik ben blij dat wij dat niet gedaan hebben. We hebben allebei een flinke studieschuld (ik betaal nog niet af), zelfs met draagkrachtmeting nog veel euro's per maand. We hebben 1 kind en een huurhuis en zijn nu op zoek naar een koophuis. Als we voor de geboorte van ons kind met allebei 5 dagen werken, een huis hadden gekocht, waren we waarschijnlijk (zeker weten doe je het nooit), financieel krap gaan zitten. Nu houden we met de hypotheek rekening met de schulden, ons kindje en de wens voor een tweede, en gaan we een kleiner huis kopen, om zo wel een koophuis te hebben, maar geen huizenhoge hypotheek. Wij verdienen bijna hetzelfde als TO, alleen werken wij allebei 4 dagen.
De geboorte van ons kindje kost sowieso ongeveer 300 per maand aan minder salaris van mijn kant (vriend werkte al 4 dagen), kost 200 euro aan 3 dagen kdv en dan komen luiers, kleertjes, stoeltjes en de hele rataplan daar nog bij. Ik reken wat af, en hou echt die studieschulden in mijn achterhoofd bij het kopen van een huis.
vrijdag 27 juni 2008 om 08:38
vrijdag 27 juni 2008 om 08:38
vrijdag 27 juni 2008 om 08:40
Vana, ik vind het juist niet zo slim om nog snel een hypotheek te nemen als je nog vijf dagen werkt. Je moet je hele situatie meenemen bij afsluiting van een hypo, dus ook je kinderwens op de korte termijn. Je zult toch die lasten moeten ophoesten, dus dit lijkt me dan struisvogelpolitiek. Niet slim. Dan maar een kleiner of minder luxe huis.
vrijdag 27 juni 2008 om 08:42
Julus: je krijgt een afbetalingsregeling op je inkomen, niet op je uitgaven (helaas), als je tenminste een draagkrachtmeting aanvraagt. Als je het inkomen van je partner niet meerekent, dan gaat de 15 jaar terugbetalen niet in. Ik ben heel benieuwd hoeveel mijn vriend moet terugbetalen als ik ook ga terugbetalen, nu komt een groot deel van het bedrag dat hij per maand betaald uit mijn salaris. Ik verdien meer dan hij.
Ik denk dat het de IBG worst is of jij een hoge hypotheek hebt, zij willen hun geld terug. Vind ik persoonlijk heel jammer, dat scheelt een hoop leuke dingen (maar ja, hadden we maar beter ons best moeten doen, haha).
Ik denk dat het de IBG worst is of jij een hoge hypotheek hebt, zij willen hun geld terug. Vind ik persoonlijk heel jammer, dat scheelt een hoop leuke dingen (maar ja, hadden we maar beter ons best moeten doen, haha).
vrijdag 27 juni 2008 om 08:46
Ik heb ernaar gekeken, naar de draagkrachtmeting. En wat is dat ingewikkeld. Er wordt trouwens gevraagd om je inkomen over 2006, ook zoiets. Terwijl ik toen minder verdiende dan nu.
Dus eigenlijk zou dat in mijn voordeel zijn, wil ik minder gaan terugbetalen. Maar de complexiteit van dat formulier houdt me nu tegen om het in te dienen (had ik dan toch wo moeten gaan doen, haha).
Ik begrijp niet wat ze dan bedoelen met persoonlijke situatie; dat impliceert juist dat ze wel rekening houden met je lasten maar is dus niet zo.
Dus eigenlijk zou dat in mijn voordeel zijn, wil ik minder gaan terugbetalen. Maar de complexiteit van dat formulier houdt me nu tegen om het in te dienen (had ik dan toch wo moeten gaan doen, haha).
Ik begrijp niet wat ze dan bedoelen met persoonlijke situatie; dat impliceert juist dat ze wel rekening houden met je lasten maar is dus niet zo.
vrijdag 27 juni 2008 om 09:03
Gewoon invullen hoor, heeft vriendlief ook gedaan. Veel dingen zullen niet van toepassing zijn. Wij gaan het volgend jaar ook weer doen, toen is vriend minder gaan verdienen dan in 2006 en in 2008 zijn we gezamenlijk minder gaan verdienen. Alleen moet ik ook gaan terugbetalen op een gegeven moment, dus dan vullen we gewoon een nieuw formulier in.
O, en wo of hbo maakt niet uit, het is ingewikkeld allemaal.
Met je persoonlijke situatie lees ik dat ze rekening houden met plotseling verlies van inkomen, dan kan je dus niet volle bak terugbetalen. Ze vragen ook alleen naar je inkomen, niet naar je uitgaven.
O, en wo of hbo maakt niet uit, het is ingewikkeld allemaal.
Met je persoonlijke situatie lees ik dat ze rekening houden met plotseling verlies van inkomen, dan kan je dus niet volle bak terugbetalen. Ze vragen ook alleen naar je inkomen, niet naar je uitgaven.
vrijdag 27 juni 2008 om 09:08
Ja, ik wil het toch gaan invullen, want het loont volgens mij wel de moeite. Kan het allicht proberen, want dit maandbedrag is echt een enorme aanslag. En dat gaat alleen over mijn studieschuld, vriend betaalt iets van 50 euro per maand.
Als je dat bij elkaar optelt word je er akelig van.
We schoten allebei meteen in de paniek, toen ik er bericht over kreeg, had het niet verwacht. Maar aan de andere kant heb ik daardoor wel de baan en het niveau gekregen dus voor wat hoort wat.
Als je dat bij elkaar optelt word je er akelig van.
We schoten allebei meteen in de paniek, toen ik er bericht over kreeg, had het niet verwacht. Maar aan de andere kant heb ik daardoor wel de baan en het niveau gekregen dus voor wat hoort wat.
vrijdag 27 juni 2008 om 18:54
quote:snowy2 schreef op 25 juni 2008 @ 20:19:
[...]
En de mijne ook, ben nu 15 weken zwanger, jaarcontract loopt in mijn zwangerschapsverlof af, en ik heb sinds vandaag de schriftelijke toezegging dat ik na mijn verlof in een hogere functie terug kom, voor 28 uur en dat dat een contract voor onbepaalde tijd wordt.
Het is dus heel goed mogelijk!
Hier ook, zij het iets anders.. Ik werkte via het uitzendbureau, toen ik zwanger was namen ze een andere uitzendkracht aan voor 4 mnd en daarna mocht ik weer terugkomen. Ook voor 1 dag minder..
TO, ik zou me niet teveel zorgen maken, jullie situatie ziet er goed uit en vooral de eerste tijd hoeft een kindje niet veel te kosten (behalve als je een superdeluxe nieuwe kinderkamer wilt bijv. )
Je zult natuurlijk wel concessies moeten doen en zuiniger moeten gaan leven, maar ik neem aan dat je dat er wel voor over hebt..
Succes met jullie beslissing!
[...]
En de mijne ook, ben nu 15 weken zwanger, jaarcontract loopt in mijn zwangerschapsverlof af, en ik heb sinds vandaag de schriftelijke toezegging dat ik na mijn verlof in een hogere functie terug kom, voor 28 uur en dat dat een contract voor onbepaalde tijd wordt.
Het is dus heel goed mogelijk!
Hier ook, zij het iets anders.. Ik werkte via het uitzendbureau, toen ik zwanger was namen ze een andere uitzendkracht aan voor 4 mnd en daarna mocht ik weer terugkomen. Ook voor 1 dag minder..
TO, ik zou me niet teveel zorgen maken, jullie situatie ziet er goed uit en vooral de eerste tijd hoeft een kindje niet veel te kosten (behalve als je een superdeluxe nieuwe kinderkamer wilt bijv. )
Je zult natuurlijk wel concessies moeten doen en zuiniger moeten gaan leven, maar ik neem aan dat je dat er wel voor over hebt..
Succes met jullie beslissing!
vrijdag 4 juli 2008 om 12:12
Bedankt voor alle reacties. M'n vriend en ik hebben het er lang over gehad en besloten om nog een paar jaartjes te wachten. Ik vind het erg jammer. Ben er helemaal klaar voor, maar mijn vriend heeft nog twijfels. Hij wil de hele wereld nog zien en denkt dat dat met kind niet kan. En tja; it takes two...
dinsdag 8 juli 2008 om 15:51
Mijn situatie is het tegenovergestelde van wat hierboven staat:
Ik kan alleen maar zeggen dat ik zou dromen om in jouw schoenen te mogen staan!
-Woon al 14 jaar samen met mijn vriend, hij is na 5 jaar samenwonen 100% afgekeurd, heeft een schuld vanuit zijn vorige huwelijk meegenomen, mijn vriend heeft meer lasten dan inkomsten, moet regelmatig geld van zijn doorlopend krediet opnemen omdat hij ook nog een opgroeiende zoon heeft vanuit zijn vorige relatie, de moeder van de jongen legt geen dubbeltje bij en heeft nog nooit een dubbeltje betaald aan de schuld die ontstaan is door haar koop en leefgedrag..in de eerste jaren woonde het kind bij zijn moeder en mijn vriend wilde zijn zoon niks afnemen en niks weerhouden, dus daarom de keus om de schuld van moeder af te lossen. 3 jaar hierna is hij arbeidsongeschikt geworden. Ik ben inmiddels 14 jaar samen en het kind gaat naar de universiteit toe volgend jaar.
Kort geleden heeft mijn vriend al het ingelegde spaargeld opgenomen van het fonds waar hij voor zijn zoon voor spaarde, omdat de beurs was ingezakt is van het spaargeld al 9.000 euro komen te vervallen dat wil zeggen(aandelen/koers). Hij heeft van het spaarfonds 3200 euro contant gekregen. (( heeft 17 jaar lang iedere maand 60 euro per maand betaald!!!)) Maar:
Financiele situatie vriend:
Inkomen 1040 euro netto per maand
Lasten: 1680 euro netto per maand
Ik heb een kinderwens! Ben bijna 35, heb geen vaste baan, heb altijd op uitzendbasis gewerkt omdat ikzelf erg ziek geweest ben en veel werk mag en kan ik niet meer doen. Mijn biologische klok tikt door, het maakt mij onzeker en mijn dromen dreigen in duigen te vallen...
Ik heb 2 banen, 1 fulltime en de andere werk ik in de avonduren 24 uur, samen 64 uur in de week, om goed rond te komen...
Ik hou 300 euro per maand over...
Ik geef heel veel om mijn vriend en zijn zoon. maar zou zo graag een kindje van mijn eigen willen, vooral omdat ik geen familie meer heb...
Ik heb het er al jaren over, maar het kan maar niet gerealiseerd worden, ik droom er bijna iedere nacht van, alles gaat zo n beetje mis in mijn leven, ik zie iedereen trouwen en/ofkind krijgen, huisje boompje beestje...
Is het geluk niet voor mij weggelegd?? Mijn vriend heeft mij gezegd dat ik maar bij hem weg moet gaan als ik een kind wil, hij had voorheen de kinderwens en heeft zich zo hard gemaakt de laatste jaren dat hij zich mijn droom niet meer voor kan stellen, hij zegt heel makkelijk: maar je hebt toch en kind? Ben je niet tevreden dan met je leven? we redden ons toch goed? bla bla bla.. Ik ben op dit moment overspannen aan het raken en kan niet meer tegen de situatie..
Ik heb hier nog nooit met iemand over gepraat en hoop dat ik er misschien uit de reaties die komen gaan iets van kan opsteken...
Ik kan alleen maar zeggen dat ik zou dromen om in jouw schoenen te mogen staan!
-Woon al 14 jaar samen met mijn vriend, hij is na 5 jaar samenwonen 100% afgekeurd, heeft een schuld vanuit zijn vorige huwelijk meegenomen, mijn vriend heeft meer lasten dan inkomsten, moet regelmatig geld van zijn doorlopend krediet opnemen omdat hij ook nog een opgroeiende zoon heeft vanuit zijn vorige relatie, de moeder van de jongen legt geen dubbeltje bij en heeft nog nooit een dubbeltje betaald aan de schuld die ontstaan is door haar koop en leefgedrag..in de eerste jaren woonde het kind bij zijn moeder en mijn vriend wilde zijn zoon niks afnemen en niks weerhouden, dus daarom de keus om de schuld van moeder af te lossen. 3 jaar hierna is hij arbeidsongeschikt geworden. Ik ben inmiddels 14 jaar samen en het kind gaat naar de universiteit toe volgend jaar.
Kort geleden heeft mijn vriend al het ingelegde spaargeld opgenomen van het fonds waar hij voor zijn zoon voor spaarde, omdat de beurs was ingezakt is van het spaargeld al 9.000 euro komen te vervallen dat wil zeggen(aandelen/koers). Hij heeft van het spaarfonds 3200 euro contant gekregen. (( heeft 17 jaar lang iedere maand 60 euro per maand betaald!!!)) Maar:
Financiele situatie vriend:
Inkomen 1040 euro netto per maand
Lasten: 1680 euro netto per maand
Ik heb een kinderwens! Ben bijna 35, heb geen vaste baan, heb altijd op uitzendbasis gewerkt omdat ikzelf erg ziek geweest ben en veel werk mag en kan ik niet meer doen. Mijn biologische klok tikt door, het maakt mij onzeker en mijn dromen dreigen in duigen te vallen...
Ik heb 2 banen, 1 fulltime en de andere werk ik in de avonduren 24 uur, samen 64 uur in de week, om goed rond te komen...
Ik hou 300 euro per maand over...
Ik geef heel veel om mijn vriend en zijn zoon. maar zou zo graag een kindje van mijn eigen willen, vooral omdat ik geen familie meer heb...
Ik heb het er al jaren over, maar het kan maar niet gerealiseerd worden, ik droom er bijna iedere nacht van, alles gaat zo n beetje mis in mijn leven, ik zie iedereen trouwen en/ofkind krijgen, huisje boompje beestje...
Is het geluk niet voor mij weggelegd?? Mijn vriend heeft mij gezegd dat ik maar bij hem weg moet gaan als ik een kind wil, hij had voorheen de kinderwens en heeft zich zo hard gemaakt de laatste jaren dat hij zich mijn droom niet meer voor kan stellen, hij zegt heel makkelijk: maar je hebt toch en kind? Ben je niet tevreden dan met je leven? we redden ons toch goed? bla bla bla.. Ik ben op dit moment overspannen aan het raken en kan niet meer tegen de situatie..
Ik heb hier nog nooit met iemand over gepraat en hoop dat ik er misschien uit de reaties die komen gaan iets van kan opsteken...
dinsdag 8 juli 2008 om 16:26
Tjee... Essy.
Hier geen reactie waarvan je iets opsteekt alleen maar heel veel sterkte. Lijkt me heftig om, na 14 jaar relatie, voor de keuze te staan: Moeder (proberen te) worden of bij mijn vriend blijven. Want daar komt het een beetje op neer als ik het goed lees.
Heb je altijd al geweten dat je vriend geen kinderen meer wilde?
Ik denk dat ik me eerst op deze basisvraag zou richten dan me met het financiele aspect bezig te houden. (Makkelijk gezegd, mijn vriend zou in zo´n situatie ook niet aan kinderen willen beginnen dus in feite zou ik voor een zelfde dilemma staan).
Je zegt: Is geluk niet voor mij weg gelegd. Ik bedoel dit niet onaardig maar ik denk dat je voor je geluk zelf verantwoordelijk bent. Daarom zou ik diep in je hart kijken naar wat jij écht wil. Leven met je man maar zonder kind, of is die kinderwens zo sterk dat je je een kinderloos leven niet kunt (of wilt) voorstellen?
Heel veel sterkte en wijsheid. Ik weet alleen (misschien cliché) dat mensen doorgaans meer spijt hebben van de dingen die ze niet hebben gedaan dan van de dingen die ze wel hebben gedaan. Ik weet niet of je hier wat aan hebt. Maar ik wilde je toch even een hart onder de riem steken.
Hier geen reactie waarvan je iets opsteekt alleen maar heel veel sterkte. Lijkt me heftig om, na 14 jaar relatie, voor de keuze te staan: Moeder (proberen te) worden of bij mijn vriend blijven. Want daar komt het een beetje op neer als ik het goed lees.
Heb je altijd al geweten dat je vriend geen kinderen meer wilde?
Ik denk dat ik me eerst op deze basisvraag zou richten dan me met het financiele aspect bezig te houden. (Makkelijk gezegd, mijn vriend zou in zo´n situatie ook niet aan kinderen willen beginnen dus in feite zou ik voor een zelfde dilemma staan).
Je zegt: Is geluk niet voor mij weg gelegd. Ik bedoel dit niet onaardig maar ik denk dat je voor je geluk zelf verantwoordelijk bent. Daarom zou ik diep in je hart kijken naar wat jij écht wil. Leven met je man maar zonder kind, of is die kinderwens zo sterk dat je je een kinderloos leven niet kunt (of wilt) voorstellen?
Heel veel sterkte en wijsheid. Ik weet alleen (misschien cliché) dat mensen doorgaans meer spijt hebben van de dingen die ze niet hebben gedaan dan van de dingen die ze wel hebben gedaan. Ik weet niet of je hier wat aan hebt. Maar ik wilde je toch even een hart onder de riem steken.
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
