LGZZ Deel VI

quote:Bengal schreef op 11 januari 2010 @ 21:46:

Wat kom jij melig terug van die cursus Pien!Werd er ook erg melig van.

Hoezo dat?

Nou ja Pienman en ik samen. En dan al die info en oefenen op ademen. Wij hadden lol!

Pien, ik ben altijd zo benieuwd naar Pienman, jullie lijken altijd zo enorm veel lol met elkaar te hebben!



Nu we het er toch over hebben. Laal, ik herkende trouwens wel veel in jouw stukje laatst. Dat je elkaar voor lief neemt en niet meer altijd zo je best doet voor elkaar. Dat gevaar sluipt er natuurlijk altijd in na een paar jaar, maar als je een kind hebt helemaal. Heel goed plan dus jullie saunabezoek binnenkort!



Mijn leven is ondertussen best saai aan het worden en het wordt hoog tijd dat ik ga solliciteren. Alleen doet de pc raar (Sproetman heeft er weer van alles op geïnstalleerd waar ik niet mee overweg kan), dus die Engelstalige cv moet nog maar een dagje wachten.

Ik ben wel al op zoek naar een daycare. De eerste waar ik heb gekeken was dus geen succes, maar woensdag ga ik naar een daycare van een Marokkaanse vrouw. Grappig dat dat op de één of andere manier nu al vertrouwder voelt dan een echte Amerikaanse daycare. Ze kookt ook Marokkaans voor de lunch, dus in elk geval geen nuggets and fries!

Ik mis Nederland eigenlijk niet, maar wel het sociale leven dat ik daar had. En eigenlijk is de grootste verandering nu dat Sproetman 5 dagen per week de deur uit is. Dat valt me eigenlijk het meest zwaar, dat ik hele dagen alleen ben met Sproetekind. Er is geloof ik wel een soort van indoor-speelplaats voor moeders en hun kinderen, maar daar ben ik nog steeds niet naartoe geweest (het is maar één keer per week een paar uur en zul je zien dat hij dan steeds nét slaapt). En ik heb natuurlijk ook nog geen vrienden hier met wie ik een avondje de kroeg ik kan terwijl Sproetman thuis blijft. Er zijn hier genoeg moeder-kind achtige lessen en groepen waar ik andere moeders kan leren kennen, maar ik wil juist even niet de hele dag moeder zijn, maar ook over andere dingen praten met mensen. Hoog tijd dus om wat dingen te gaan ondernemen! Alleen gaan de dagen zo snel voorbij met Sproetekind, ik kom nergens aan toe (behalve forummen dan )

Interessante borstvoedingsvraag: zouden jullie je kind borstvoeding willen geven van een andere moeder? Ik lees net dat er in de VS (en misschien ook wel in NL?) zoiets bestaat als een borstvoedingsbank. Daar kun je dus je melkoverschot (ik kan me dus nog steeds niet voorstellen ooit zoveel melk te produceren ) naartoe brengen en andere moeders kunnen dat weer halen voor hun kind. Op zich een mooi idee natuurlijk (en minnen bestonden honderden jaren geleden ook al), maar ik zou dat toch raar vinden van een wildvreemde. Van een zus ofzo zou ik het sneller doen. Ben wel benieuwd hoe jullie erover denken.

Het bestaat sinds kort ook in NL Sproet zo'n borstvoedingsbank. Ik weet niet of ik het zou doen, denk eigenlijk van niet. Hoewel ik bij een premature baby er misschien heel anders over zou denken. Maar de angst voor "onzuivere" melk zou bij mij wel bestaan. Je kunt het niet steriliseren/pasteuriseren natuurlijk want dan gaan de voedingsstoffen en afweerstoffen juist verloren. En constant de kwaliteit testen kan ook niet. Bovendien vraag ik me af hoe het dan zit met de leeftijd van de baby. Bij de BV-voorlichting werd nl. verteld dat de melk constant wisselt van samenstelling, afgestemd op de behoeften van het kind. Ochtendmelk is zelfs anders van samenstelling dan avondmelk en als je het helemaal "goed" wilt doen zou je dus alleen ochtendmelk 's ochtends moeten geven.

Ik zie een hoop haken en ogen...



Succes met solliciteren Sproet, ik hoop dat er geschikte vacatures zijn voor je. Fulltime moederen lijkt mij ook moeilijk dus kan me indenken dat je weer toe bent aan een baan en een eigen leven. Je bent ook gewoon gewend aan werken natuurlijk. De Marokkaanse gastmoeder klinkt goed, vooral ook dat ze kookt voor de kinderen ipv nuggets en ander "voer" aan de kinderen voorzet.



Hier weer een doorwaakte nacht achter de rug, heb wakker gelegen van half een tot zes...Denk dat ik net 3 uurtjes slaap heb gehad, niet fijn.

Meld x2. We zijn er allebei gewoon vandaag.



Sproet, Pienman en ik kunnen inderdaad veel lol hebben. Hij is erg droog, waar ik dan (meestal) weer om moet lachen. Maar vooral semi serieuze dingen samen is soms lastig om serieus te blijven. Maar hij kan ook heel sloom (en dus minder grappig) zijn hoor. Soms zou ik wel een pepertje in zijn reet willen steken.



Dat van die melkbank was laatst volop in het nieuws (3 weken geleden ofzo). Ik vind het ook een gek idee maar inderdaad voor kindjes die het heel erg nodig hebben is het ideaal. En ik denk dus wel dat ze heus op kwaliteit en dergelijken zullen controleren. Je kunt dat niet zomaar aanbieden en die risico's nemen. Helemaal omdat het in eerste instantie ook voor die hele kleintjes bedoeld is.



Lijkt me inderdaad lastig om tijd vrij te maken voor je eigen dingen Sproet. Sproetekind wordt natuurlijk steeds minder baby en heeft steeds meer een eigen willetje en slaapt misschien ook wel stukken minder. Wel goed dat je je er van bewust bent en er dus wel mee bezig bent. Eerst maar eens die opvang inderdaad. Hoop dat dat binnen afzienbare tijd gaat lukken.

En werk vinden lijkt me ook zo'n leuk nieuw avontuur. Ben benieuwd wat er allemaal voor je is en kan. Ik denk met werk dat je ook genoeg nieuwe mensen leert kennen. Wat altijd heel goed werkt, maar daar moet je wel zin in hebben natuurlijk, is in de horeca werken. Misschien is er wel een leuk koffietentje ofzo waar je tijdelijk aan de slag kunt. Zo leer je dan wel snel nieuwe mensen kennen. Maar ik kan me ook voorstellen dat je liever wat 'serieuzer' of inhoudelijker werk doet.



Beng wat k.u.t. zeg die nacht van jou. Ik durf het bijna niet hardop te zeggen maar het lijkt hier 's nachts beter te gaan. Lig nog wel hier en daar beetje wakker maar kan dan blijven liggen en val weer in slaap. Plus dat ik die uurtjes dan probeer in te halen als Pienman opstaat. Met als gevolg dat ik pas 10 uur opsta maar dat boeit dan even niet. Niet alsof ik nog zoveel moet doen.

Wel weer met een aantal vriendinnetjes afgesproken deze en volgende week. Helemaal leuk. En heel lief want ze komen allemaal hierheen.

Die borstvoedingsbank is hier ook jaren geweest, toen niet meer, en sinds kort weer ingevoerd in het Erasmus medisch centrum volgens mij. Bedoeld voor premature baby´s. Als het een succes blijkt, gaan ze het in andere ziekenhuizen ook weer invoeren volgens mij. Ik had er in eerste instantie een beetje een dubbel gevoel bij (wat eet de moeder die haar melk afstaat etc) maar ik kan me ook goed voorstellen dat als jouw baby met 29 weken geboren wordt, je alles wilt doen om te zorgen dat je alles hebt gedaan om te zorgen dat het gezond is/ blijft. De melk wordt trouwens wel gepasteuriseerd beng, maar op een speciale manier, zodat de goede stoffen behouden blijven. En sorry, je theorie over ochtend en avondmelk blijkt een fabeltje te zijn is inmiddels aangetoond. (de theorie was ook dat baby's wakker blijven als je ze 's avonds ochtendmelk geeft, dit blijkt niet te kloppen) Wat ik me wel afvraag: de melk die je als moeder maakt, is afgestemd op je baby, in de zin dat je als je baby 1 week oud is heel anders is van samenstelling dan als je baby 6 maanden is. Als de moeder met overschot een baby heeft van 4 maanden, en je die melk aan een prematuur kindje van 31 weken geeft.... dan is de samenstelling niet optimaal voor dat baby'tje.....

Mini, weet jij dat misschien? (of mard, als maffia zijnde )



Het gevoel dat je omschrijft herken ik heel erg sproet; ik ben ook hele dagen alleen thuis met meisje, en ervaar dat soms best als eenzaam. Zeker met dit weer waarin je toch grotendeels binnen blijft, omdat het buiten koud en glad is. Ik weet natuurlijk ook niet wanneer ik weer ga werken (ik hoop snel!) en dat maakt het extra balen soms. Meisje gaat vanaf 1-2 naar de opvang (heb het al een maand kunnen verschuiven, maar nu moet ik wel, omdat ik anders haar plek kwijtraak) dus dan zit ik echt alleen thuis... doe het dan wel zo dat ik haar wat later breng, en wat eerder ophaal, maar toch.

Goed, ik wilde iets liefs voor jou schrijven, en nu heb ik het alleen maar over mezelf Nou ja, nog even een dikke : hug: voor jou dan maar! En voor de zekerheid nog maar eentje

Oh meiden, ik kan het ook echt niet meer bijhouden. Ik wil wel vast reageren op de post van South.

Allereerst ben ik heel blij dat je iets aan mijn post gehad hebt. Ik heb het er wel eens met een vriendin ook over gehad, hoe het toch komt dat je als moeder altijd het gevoel hebt ergens tekort te schieten of onzeker te zijn. Ik denk dat het vooral komt omdat wij in een tijd leven waar je een hele hoop informatie tot je kunt nemen. Denk aan fora, bladen als de Ouder*svanNu en programma's als de supernanny. Het zijn altijd de excessen die je ziet. Gezinnen waar het heel slecht gaat "Godzijdank gaat het bij ons goed!" of vrouwen die het ogenschijnlijk dik voor elkaar hebben "maar waarom voel ik me dan zo kut?!" Daarnaast komen wij allemaal hier uit bovengemiddelde milieus, dus de gezinnen waar je mee geconfronteerd zijn hebben het goed voor elkaar, mooie huizen, alles op de rit en ook de kinderen zien er gewassen en gestreken uit. Als je dan ineens, zoals gisteravond (docu waarvan ik de naam kwijt ben, maar ging over een probleemgezin), de tv aandoet dan zie je dat onze referentiekaders helemaal niet representatief zijn voor onze samenleving. Het kan en gaat vaak veel erger. Wij maken ons druk of we onze kinderen wel genoeg aandacht geven, of ze zich wel happy voelen en voelen ons schuldig omdat we vinden dat we te weinig tijd voor ons zelf over houden. Als je dan probleemgezinnen ziet met ouders die psychische problemen hebben, een drankprobleem, de eindjes aan elkaar moeten knopen en hun kinderen verwaarlozen dan doen we het eigenlijk heel goed. Wat overigens niet wil zeggen dat ik onze "problemen" bagetaliseer hoor, totaal niet, maar ik wil er wel mee zeggen dat we ons spiegelen aan een realiteit die dus in de praktijk helemaal niet zo realistisch is. We doen het hier hartstikke goed, dus eigenlijk is die onzekerheid bij niemand van ons nodig. Maar dat is makkelijk praten, dat weet ik ook wel...

Sproet, heel herkenbaar. Ik ervaar hetzelfde. Met V. ga ik momenteel weinig naar buiten, hij is sowieso veel ziek de laatste tijd en ik vind het erg koud en glad. Daardoor zit ik veel thuis, terwijl ik heel erg graag uithuizig ben. Ik ben daarom ook heel blij dat ik 2 keer per week kan sporten, dan ben ik er even uit. En nu ik weer aan het werk ben, ben ik ook 2 dagen onder de pannen. Misschien vind ik het nog het lastigst om nooit meer iets spontaan te doen. Ook niet met mijn lief.



Woensdag komt er trouwens een oppasmeisje, ze kan dan een beetje aan de kids wennen, terwijl ik de zolder verder uitmest. Aan zulke dingen kom ik ook nauwelijks toe. Ik wil haar eigenlijk vaker op de woensdagmiddag laten komen, zodat ik even wat dingen kan doen waar ik normaal niet aantoe kom. En met mini naar de gym, want dat wil ze ook al heel lang. Ik hoop dat dat iets meer lucht geeft. Ze was hier vroeger trouwens heel vaak om op mini te passen, maar nu V. er is heb ik het nog niet aangedurfd...



Luus, which remind me (nav over mijn zin dat V. ziek is)... V. heeft net als jouw Lubaatje ook een gekke piep als hij ademhaalt en je voelt het in zijn hele borstje. Ik dacht vanmorgen, ik ga toch maar even naar de huisarts, en nu blijkt hij een luchtweginfectie te hebben en heeft hij een heel supersonische puffer meegekregen, wat dus ook hoog nodig was volgens de huisarts. Hij moet ook stomen met babyluuf, dus het is best serieus, waar ik ook wel weer van schrok. Maar goed, wat ik wil zeggen is, wacht niet te lang als het blijft aanhouden, voor hetzelfde geld is het hetzelfde, want er heerst vanalles.



Ik moet trouwens voor een mammografie, ik heb een beetje een gekke beetje ingetrokken tepel... Sinds de zwangerschap al, maar de ha denkt dat het hormonaal is en dat het wel zou veranderen. Maar het is nog steeds zo, en er kwam ook vocht uit, al denk ik dat het misschien nog wat melk was... Nou ja, hoe dan ook, voor de zekerheid toch even naar laten kijken... De ha maakt zich er trouwens geen zorgen om, dat stelde wel gerust, het is meer voor de zekerheid.

quote:chica1978 schreef op 11 januari 2010 @ 20:47:

Oh ja, en deze berichtjes post ik inderdaad vanaf een zonnig terrasje in zuid italië! Jullie krijgen trouwens de groetjes van duft en laal, die zitten hier naast me !



Ik paas even de broodjes met knoflookboter door naar Chiek. En Laal schenkt de witte wijn bij. Wij blijven nog wel even!

Hallootje! Of zal ik zeggen CIAO BELLAS! Hihi



Ik lede de kleine meid net in bed en zou al braaf was op gaan hangen en toen dacht ik "pfffffff, heb ik helemaaaal gen zin in, ik wel even gezellig doen met de LGZ meiden". Dus als een plekje vrij is schuif ik ook even een half uurtje aan.



Nou heb ik niet alles bijgelezen hoor het gaat zo snel hier. Ik lees wel af en toe vene mee op de mobiel, maar kan ik nog steeds niet inloggen dus ook niet reageren op dat moment. Maar vooral als ik 's avonds op bed lig met de kleine meid aan de borst of aan het in laten slapen dan mag ik graag even lezen hoe het met jullie gaat, en moet ik me soms inhouden om niet hardop te giegelen soms erg leuk vermaak de verhalen.



Dus Pienemien, je bent bijna aan de beurt wat spannend! Gaat onze meet nog lukken voor het zover is? Misschien niet met dit weer, nou dan komen (wanneer familie en vrienden enzo geweest zijn hoor) op kraamvisite misschien, als jou dat ook leuk lijkt? Maar jou mini wil dus niet draaien, ga je nou voor een stuitbevalling dan of een geplande keizersnee? Hoe voel je je verder?



Ik vind het allemaal weer zo snel gaan. Lijkt nog maar zo kort geleden dat Bengals' Bengeltje er opeens was, en dat Elev zwanger was, en nou zijn we al weer vele maanden verder en staan er gewoon eem aantal bevallingen op de kalender, bizar!



Neempje hoe is het met jou "wondertje". Ik krijg jeuk bij die term als elgemen aanduidimg voor babies, maar als het allemaal wat minder makkelijk gaat zoal bij jou en Beng dan zijn het in mijn begrippen wel kleine wondertjes.



Spoetje (is iedereen opeens formaat dwerg, ik maak van eidereen een -je geloof ik. Nou ja, als lieve aanduiding natuurlijk), ik snap je gevoel ook. Had dat ook heel erg al voor dat we met baby-gebeuren bezig waren want kwam hier helemaal nieuw wonen vanuit Londen dus moest nieuwe vriendenkring opbouwen. Wel gelukt, maar koste me meer moeite dan toendertijd in Londen omdat ik hier niet echt uitga en ik de Nederlanders ook wat stugger vond, moeilijk uit te leggen maar iedereen kende iedereen al en ik moest daar tussen zien te komen. Maar gaat aardig, al ben ik nu ook hele dagen alleen met kind maar heb het daar te druk mee om sociaal gebeuren erg te missen. Maar ik kan me heel goed voorstellen hoe dat ongeveer voelt voor jou, maar ik weet ook zeker dat het goedkomt. Wat je zegt, dingen gaan ondernemen. Met jou stralende persoonlijkheid... yes you can!



Hier gaat het lekker. Zelfs met slaapjes. Ben sinds paar dagen aan het experminteren met slapen op haar zij en ongelovelijk maar dat vind ze dus lekker. Ik heb haar nu dus overdag op haar zij ondersteunt met opgerolde handoeken, wissel af welke kant. En heb net zo'n stabilisatiekussen besteld dan laat ik haar ook 's nachts lekker op haar zij maar dat is dan wel veileiger dan met handoeken.



Bij de gastouder ging ook hardstikke goed gisteren, ook met flesjes. Daar was de oplossing uiteindelijk de Breastflow fles/speen, en een beetje oefenen. En nu ze de fles neemt, neemt ze ook het speentje bij het slapen gaan, dus ik kan haar ook makkelijker wegleggen.



En vandaar dus dat ik opeens vandaag denk, ik doe de was straks wel, want ik durd erop te vertrouwen dat ik haar ook straks wel weer in slaap krijg, terwijl ik tot vorige week nog heel erg krampachtig alles wat ik moest doen snel snel probeerde te doen als ik haar eindelijk aan het slapen had, want vaak sliep ze niet of niet langer dan een half uur. Zo'n verademing dus.



Het kan zo simpel zijn geloof ik, maar soms is het zo zoeken, geloof ik. En ben je zo onzeker heh, want ze moeten toch op de rug slapen bijvoorbeeld? Nou ik ben daar nu dus een beetje vanaf gestapt dus, ik wil het wel veilig, maar ik kijk ook naar wat zij aangeeft en waar ik mezelf goed bij voel. Als zij haar rust maar krijgt, dan ben ik ook rustiger en vice versa.



Nou ze knapperd heeft nu precies een uur geslapen en ik hoor wat geluidjes. Ik ga even wat drinken klaarzetten enzo, kunnen we als ze echt wakker is gelijk voeden. Maar ik kan nu echt beloven wat vaker langs te komen, want het heeft even geduurt maar het begint nu echt beter te gaan met dat slapen overdag en dus heb ik eindelijk wat meer tijd! Tot straks of heel snel.



PS: Nog bedankt voor het leuke commetaar op ons in de sneeuw met de Bondelino. Beng ik hoop dat hij jullie net zo goed bevalt!



Dooeeiii!

Ik wist dat trouwens niet, van die borstvoedingsbank. Ik denk niet dat ik het een prettig idee zou vinden, omdat je niet weet wat voor leefstijl er achter de borstvoeding schuilt. Maar anderzijds zullen we situaties zijn waar die nadelen helemaal niet opwegen tegen de voordelen. Maar Sproet, antwoord op je vraag: Ik denk niet dat ik er voor zou kiezen. En niet om de discussie weer op te starten ( ) vind ik flesvoeding een heel goed alternatief voor als je niet voor borstvoeding kan/wil kiezen. Zouden er nou twijfels rondom flesvoeding zijn of ontstaan, dan zou mijn keuze/mening anders zijn.

DD, goed van je dat nu ook rust voor jezelf inbouwt, want dat snel-snel gevoel dat herken ik wel. En die was kan morgen heus ook wel! Ik had het trouwens al eerder opgeschreven, maar als je interesse hebt in de inbakerzak van Pac*co dan wil ik je die wel toesturen, zodat je hem kunt lenen. Maar zo te lezen gaat het al een heel stuk beter, superfijn voor je!

Mien, doe es niet zo eng!

Weer lekker spelletjes aan het spelen Mien



Ok, dus die bv-bank is dus vooral voor prematuren? Dan zou ik er wel voor gaan hoor! En wat betreft de levensstijl van de donormoeders. Ik denk dat de vrouwen die hier aan meewerken allemaal heel bewust met bv bezig zijn en dus ook proberen gezond te leven (en bijvoorbeeld alcohol laten staan). Je moet ook ene beetje vertrouwen hebben in de mensen die er aan meewerken, dat ze het met de beste bedoeling doen. Ik heb ook een bloedtransfusie gehad van een vreemde waarvan ik nooit zeker weet of hij/zij het vragenformulier eerlijk heeft ingevuld en daarmee heb ik denk ik een veel groter gezondheidsrisico genomen.



Even posten, Sproetekind wordt wakker (slaapkoppie ligt al vanaf 16.00 gistermiddag in bed met een korte onderbreking voor z'n papflesje)

De muis natuurlijk, dames! (Pien, hoe staat het met die van jullie eigenlijk? Anders kan Mienman misschien even langskomen...)

Sproet, ik zou er in het geval van een prematuur ook voor gaan, dat lijkt me logisch. Ik wist eigenlijk niet dat bv-banken vooral op prematuren gericht zijn, maar op zich natuurlijk ook heel logisch.

En wat vertrouwen in je medemens betreft, die heb ik wel, maar twijfel is er altijd. In elke situatie zal ik de voor - en nadelen tegen elkaar moeten wegstrepen om een keuze te maken. Dat is wat mij betreft heel erg situatie-gebonden.

Wat lief dufty, had ik niet gelezen. Maar ik denk niet dat het nodig is. Doe wel een semi-inbaker-iets met slaapzakje maar alleen nog maar 's nachts en als ik dat stabilisatiekussentjes-geval binnnen heb ga ik dat ook afbouwen. Ik stel me voor dat het minder lekker liggen op de rug te maken heeft met eten dat opkomt misschien, en op de zij misschien ook een geborgener gevoel geeft, want zo ligt ze ook als ik haar voedt en misschien is de wereld wat minder eng en groot als je hem van opzij bekijkt? Weer het niet, maar weet wel dat ze het duidelijk fijner vindt, inslapen is niet een gevecht meer maar gewoon lekker.



Minie heb je muizen? En is het lijk een dode? Beetje zielig, maar je kan er maar beter vanaf zijn. Wij hadden ze ook, eerst diervriendelijk vallen gezet maar die werktem niet, toen van die ouderwetse en dat ziet er niet smakelijk uit maar werkt wel... in Londen woonden we in een huis aan het water en hadden we op een gegeven moment ratten, die hebben we met gif om de zeep geholpen. Brrr, ze moeten niet bij me in huis komen hoor!

Ben ik weer!



Beng, wat een waardeloze nacht weer voor jou



DD, wat fijn dat je nu hebt ontdekt wat Kimberley een prettige manier vindt om te slapen. En dat je dus ook eindelijk weer eens aan andere dingen toekomt. Je klinkt ook alsof je veel beter in je vel zit.



Ja, het is natuurlijk eigenlijk best luxe geweest dat Sproetman zo lang thuis heeft gewerkt na de geboorte van Sproetekind. De meeste van jullie waren veel eerder 'alleen thuis met kind'. En het seizoen werkt inderdaad ook niet echt mee nu. (al voelde ik me hoogzomer ook weer opgesloten, maar dan omdat ik zelf toen niet zo mobiel was )

Ik ben wel 'blij' te horen dat jullie het gevoel herkennen (bedankt voor je knuffels Chiek, ik vond het even goed een lief stukje). Ik had werkelijk nooit gedacht van mezelf dat ik huisvrouw, thuisblijfmoeder whatever zou zijn. En hopelijk is het maar tijdelijk. En mocht het allemaal niet lukken met werk, dan moet ik een andere goede invulling van m'n dagen gaan bedenken. En Sproetekind gaat sowieso naar een daycare, want dat vind ik ook goed voor hem.



Pien, een baantje in de horeca zit er sowieso niet in. Als ik een zelfde visum wil als Sproetman, dan moet ik 'special skills' hebben en moet de werkgever aantonen dat hij geen Amerikaan aan kan nemen voor hetzelfde werk. Dat gaat natuurlijk niet op voor ongeschoold werk in de horeca. En als ik een visum wil waarmee ik als trainee aan de slag kan (is makkelijker te krijgen) dan moet ik sowieso iets in m'n eigen vakgebied doen. Nou is dat ook het liefste wat ik wil, alleen is de keuze vrij beperkt.

Ik vind de bv-bank een prima initatief. Ik zou mijn permatuurtje liever mensen-melk dan bewerkte koeiemelk geven. Ik had eigenlijk nooit een overduidelijke voorkeur voor bv, had altijd zoiets van ik zie wel en ben zelf prima groot geworden met fv. Maar ben gewoon superblij dat het zo lekker gaat hier. Was het anders gegaan dan was ik zonder veel moeite overgestapt op melkpoeder hoor, maar ik denk dat het toch net wat beter is, mensenlichaam eigen (klink ik wel een beetje maffie heh, haha), en in ons geval mijn eigen melk helemaal super natuurlijk. Ik vind het ook gewoon een fijn gevoel om haar aan mijn borst te hebben heel intiem en knus. Heeft wel 6 weken tenenkrommen geduurt voordat die tepels niet meer pijn deden bij het aanleggen, maar ik geloof echt dat ik verder niets te klagen heb en dat ik gewoon het geluk hebt dat het verder geen problemen geeft in ons geval. Madamake heeft ook heerlijke spekjes dus het kan ook gewoon lekker gaan, ben ik oprecht blij om want ik weet dat het ook heel anders kan weet ik heus, weet niet hoe lang ik het dan vol had gehouden.