November 2007

Ben kapot maar het was erg gezellig. Het was erg geslaagd, zeker die dure plastic racebaan haha. Maar jeetje wat ben je toch altijd druk met zon verjaardag en je spreekt eigenlijk niemand echt. Nichtjes en neefjes ook nog gezellig gebleven om patatjes te eten en een ijsje toe. En wat was het toch een heerlijk bende met al dat speelgoed door de hele kamer haha. Maar oh, wat was Puk blij, heerlijk om die enthousiaste gezichtjes te zien. Dat is het beste en mooiste kado voor een moeder.

Zo, we zijn weer thuis. Parijs was echt super, de reis ging prima, het weer was heerlijk, hotel super en de stad is echt supergaaf. Veel gezien, veel gelopen, veel genoten, veel van alles eigenlijk. De kinderen hadden zich ook prima vermaakt bij de oma's en opa, dus het kon niet beter allemaal. En lekker geslapen uiteraard, lekker hoor, ongestoord slapen. Hotel had ook heerlijke bedden gelukkig en was ook heerlijk rustig. Echt super dus, had niet beter gekund. Zeker voor herhaling vatbaar!



Fijn dat de verjaardag van Puk leuk was. Vermoeiend is het altijd wel ja. Ik moet nodig gaan bedenken wat we Suzy gaan geven, we weten het nog niet. Uit Parijs een Tinkerbell jurk voor haar meegenomen en die wil ze nu constant aan, superschattig.

Puk (en Scuba), van harte nog! Herkenbaar, Scuba, bij mij hakten die emoties er ook opeens vanuit het niets zo in. Ik höóp dat het slijt, maar als ik mijn moeder mag geloven... nou ja, ik hoop dus maar dat het bij mij wel slijt.



O, jij ook gefeliciteerd!



Binti, de drift van Bintje klinkt zeer herkenbaar. Hier bij periodes meerdere van dat soort driftbuien per dag gehad en het goede nieuws is: het gáát over. Ik sluit me volledig aan bij de tips van Lijnes, praat eens met haar. Ik kom na boosheid of teleurstelling of wangedrag altijd even in een gesprekje terug op wat er gebeurde, op hoe ze zich voelde en op dat het niet leuk is dat ze zich op geen andere manier meer weet te uiten dan zó. Ik zie aan haar ook dat zíj de drift vervelend vindt, maar dat ze er gewoon niet zo veel aan kan doen op dat moment. Moeheid speelt hier een rol, maar ook ontwikkelingssprongetjes, frustratie over dat ze iets nog nét niet kan en frustratie überhaupt natuurlijk.



Overigens over dat buitenspelen: als ik zie dat Qtie teleurgesteld is, dan benoem ik dat ook altijd. Eigenlijk ook wat eerder al gezegd is. Meestal is het benoemen al voldoende, soms vraag ik wat ze dan graag had gewild en probeer ik met haar een oplossing te zoeken. Dat is sowieso de strategie hier wel trouwens, ook bij patstellingen wegens dwarsliggerij. Erover praten (dus: eerst rustig worden, dan praten) en dan samen een oplossing zoeken. Waarbij bepaalde dingen vast staan, maar waarbij er binnen bepaalde marges wel gekeken kan worden hoe we ervoor zorgen dat we daar voor ons allebei op een aangename manier op uit komen.



Het boekje How2talk2kids vind ik in deze context trouwens een aanrader. Daarin staat heel duidelijk hoe je gesprekjes kunt voeren met je kind en hoe je door een open opstelling botsingen kunt voorkomen.



Nachtelijk krijsen (en schoppen en slaan en er niets mee kunnen) herken ik ook trouwens. Wat ik doe, is toch grenzen afbakenen als ze zich zo agressief gedraagt. Even naar binnen, vragen of ze samen weer rustig wil worden en als ze zo agressief reageert zeggen dat als ze zich zo gedraagt, ik weer wegga en dat ik zo weer terug kom om het nog een keer te proberen. En dan op de gang vijf zenuwslopende minuten aftellen dus, zeg maar. Leuk is anders inderdaad, maar een schoppend, bijtend, agressief kind in bed dat gaat 'm gewoon niet worden. Oók niet in drift. Hoe sneu ik het ook voor háár vind.



Dat samen rustig worden dat hebben we hier trouwens op een bepaald moment ingevoerd toen ze zo slecht uit haar boosheid kon komen. Ik neem haar dan op schoot, tel tot vijf en bij de laatste tel een diepe zucht... en de tranen drogen. Dat geeft wat meer houvast in het patroon, zeg maar. Qtie reageert er in ieder geval erg positief op. Als ze ervoor open staat dus, maar daarmee kunnen we wel het staartje van een driftbui in ieder geval wat veraangenamen



Kan me bij Qtie ook herinneren dat ze soms totaal overstuur wakker werd uit een droom en dat hoefde niet eens een nare droom te zijn ("over een kikker, mam" en vond je die kikker eng? "nee, hij was heel lief, ik wilde 'm aaien" ). Ik weet niet meer hoe lang het geduurd heeft, maar ook dat is gewoon over gegaan dus.

Lala, beterschap! Zielig hoor, waterpokken! We hebben het hier gelukkig een half jaar geleden al gehad en Qtie had er gelukkig niet zo heel veel. Maar erg sneu idd.



Hier trouwens wat minder online. Druk met IRL dingen en daar tussendoor moe van. Afgelopen weekend ben ik met Qlief lekker naar de sauna geweest. Het háált het niet bij het weekendje Parijs van jou, Suzaa (geweldig idee!), maar desondanks heel aangenaam, even er tussenuit met z'n tweeën.



En nu is het bedtijd.

Lala, beterschap! Afkloppen, onze kinderen lijken tot nu toe op hun ouders. Wij hebben geen van beide ooit een kinderziekte gehad, dus ik hoop dat dat bij onze kinderen ook zo blijft.......



Suzaa, wat fijn dat het zo heerlijk was.



Scuba, ben je de racebaan al beu?



Ik doe al een week alle moeite om niet aan morgen te denken. Ik regel me suf om lekker bezig te blijven en manlief zo "verzorgd" mogelijk achter te laten. Iedereen behalve mijn psychologe verklaart me voor gek. Zij begrijpt dat het voor mij een manier is om met mijn gevoelens om te gaan (of eigenlijk, ze niet te voelen). Maar goed, vanaf nu gaat het grote "werken" beginnen



Dus ik lees al jullie postings wel, maar ik weet niet of ik de puf heb om te reageren. Ik ga wel proberen om op hyves wat updates te geven.

O; nog gefeliciteerd met je verjaardag! Gelukkig dat je psychologe je begrijpt, maar je man redt het echt wel hoor! Heel, heel, heel veel succes en sterkte met je grote stap. Ik heb echt bewondering voor je.

En maak je niet druk om internet en wel of niet reageren, het is nu quality-O-time. Dikke knuffel voor jou.

Sjee, O, is het morgen al?! Dat had ik helemaal gemist!



Ik hoop dat je vanavond lekker met je liefste op de bank zit of anders in ieder geval van zijn gezelschap geniet. Al kan ik me ook wel goed voorstellen dat je juist probeert grip te krijgen door alles nu nog zo goed mogelijk te regelen, zodat het straks misschien wat soepeler verloopt. Als je dat straks maar los kunt laten, dan is het tijd voor jou.



Heel veel sterkte, neem je tijd, post als je daar behoefte aan hebt en laat het vooral als je er géén behoefte aan hebt. Wij lopen niet weg en we zullen geduldig wachten tot jij er ook weer bent.

Dag O, heel veel sterkte en succes daar, en als je er behoefte aan hebt horen en zien we je wel weer!! Liefs!!



Met Bintje gaat het de goede kant op. We vinden langzaam aan een vorm voor de boze buien, waarbij ze de ruimte krijgt voor haar boosheid, maar de laatste tijd is het zonder het slaan enzo, en net wat minder heftig. Minder lang ook.

De oorzaak ligt er mede in dat ik ook iets rustiger kan blijven. Nu ik heb gemerkt dat ze daar goed op reageert is het ook makkelijker om niet zelf ook boos of geirriteerd te worden en dat helpt. Als de eerste echte ontploffing voorbij is lukt het me af en toe om rustig met haar te gaan zitten en een boekje te lezen, of iets anders rustigs en daar kalmeert ze wel erg van. Je voelt dat lijfje dan helemaal ontspannen op je schoot, en dat is wel een fijn gevoel, dat de stress van dat moment dan verdwijnt.

Overigens werkt het benoemen of bespreken niet zo goed. Tijdens de bui is ze er te boos voor en kan ze niet meer zeggen dan dat ze niet kan vertellen wat er is (hooguit dat ze niet boos is, maar verdrietig, of juist wel boos). Na de bui is ze er echt ook helemaal klaar mee en wil het er al helemaal niet meer over hebben, ook niet op een heel ander tijdstip. Of ze maakt er een grapje van en kletst er weer overheen.

Nouja, zolang het bij een bui blijft en ze er niet in blijft hangen vind ik het prima. Dit is te handelen.



En daarnaast blijft het een ontzettend leuk en lief meisje natuurlijk. Ze heeft iets last van de verzette klok, maar komt nu om 7 uur ipv half 8 uit haar bed (om dan met ijskoude voetjes tussen ons in te kruipen) en 's avonds gaat ze keurig op tijd naar bed.Dan kan ze nog niet slapen, maar in plaats van te gaan zeuren of gillen roept ze zo af en toe eens naar beneden: "ik moet plassen!" (wat de eerste keer ook klopt meestal, daarna helaas niet) of "ik heb pijn!!" (om dan glunderend en met ontblote elleboog bovenaan de trap te staan als je boven komt) Kus erop en ze kruipt weer in bed. Gisteravond joeg ze me de stuipen op het lijf door geruisloos de badkamer binnen te komen terwijl ik met mijn rug naar de deur stond en ineens met heldere stem te verkondigen "ik was eventjes wakker geworden". Okeej dan.....



Hoogtepunt was gisteravond voor het slapen gaan, toen Vriend haar mee naar boven wilde nemen: "ik ben geen kind meer!!"

'T ding is nog geen 3!!

Tja, wat we dan moeten zeggen........



Verder

O, ook hier nog een keer heel veel succes!!!



Scuba, nog gefeliciteerd! Klinkt als een leuke verjaardag!



Wij hebben twee zieke kinderen. Gisteren ben ik met ze bij de dokter geweest. Ze hebben beiden koorts, zijn benauwd en hoesten. Het is een 'gewoon' verkoudheidsvirus, maar echt verbetering zit er niet in. Stannetje heeft een kuurtje gekregen omdat hij twee weken geleden ook al ziek was met hoge koorts en tussendoor niet echt is opgeknapt. De huisarts en ik hebben de hoop dat als hij helemaal opknapt hij ook zijn melk weer wil drinken, want dat is ook dramatisch op het moment. Er zijn dagen dat hij overdag helemaal geen melk drinkt, alleen 's nachts een fles. Nou vind ik die fles 's nachts niet zo'n punt, maar het nadeel is dat hij daarna niet echt meer in een vaste slaap komt. De nachten zijn al anderhalve week ronduit ***. Afgelopen nacht moest Tessje om 24:00 uur zo hard hoesten dat ze moest overgeven. Om 2:00 uur, 3:00 uur en 4:00 uur Stannetje wakker. Om 4:30 uur ging hij ook niet meer slapen maar wilde hij ook niet drinken. Hij wilde helemaal niks. Uiteindelijk ging hij om 6:30 weer slapen maar toen stond Tessje al naast ons bed. Pfffff... Morgen MOETEN ze weer beter zijn, want dan heb heb ik het uitje met mijn vriedin in de herhaling welke twee weken geleden niet door kon gaan vanwege een ziek Stannetje. Ik ben nu even op kantoor (vriendlief heeft vanochtend gewerkt) omdat er wat dingen weg moesten en het is hier héérlijk rustig!

O ja, nog even iets grappigs. Tessje vindt het heel leuk om haar babyboek door te kijken. Er zit ook een foto in van vriend en mij op de OK. Vriend is daar 'verkleed' als dokter. Tessje's droge commentaar op de foto: 'En hier ging papa mij eruit halen'. Vandaag precies 3 jaar geleden was ik uitgerekend! (En moest ik dus nog 17!!!!!! dagen wachten!)

Fijn dat Bintje's humeur een stuk is opgeklaard. EN wat een bijdehandje is het toch, heerlijk!



Beterschap voor Tessje en Stannetje. Je hebt je vriendinnendagje nu echt wel verdiend. Leuk he zulke nachten, ik weet er helaas alles van. Hakt er zo in, bleeeh. Hopelijk slapen ze allebei vannacht als roosjes en zijn ze morgen weer helemaal wonderbaarlijk genezen.

Nog gefeliciteerd met de jarige Scuba!



Suzaa, het klinkt om jalours op te worden dat weekendje van jullie! Volgend jaar weer?



Tess, ben je nog weggeweest met je vriendinnen?



Binti, fijn dat het weer wat beter gaat met de boze buien.

Ik vind dat zelf ook altijd zo moeilijk om mee om te gaan en daarom is het fijn om te horen dat jullie dat ook allemaal wel (eens) meemaken. Hier droppen we hem op bed als hij zo boos is.



Wij gaan dit weekend lekker samen gourmetten, even tijd voor elkaar. Manlief heeft de laatste tijd zulke lange dagen en weken gemaakt op het werk dat we elkaar (en Leon) amper hebben gezien. Tijd voor iets gezelligs.



O, je bent ons niets verplicht he! Gewoon doen wat goed voelt: schrijven of niet!



Lala, is elfje al weer een beetje beter?

Zucht. Ze is echt heel, heel leuk hoor, die Bintje van me. Maar pffff, wat een portret.



Gister, in een winkel, stond er naast ons een wat oudere mevrouw, met wandelstok, ooglapje en een enorme bos getoupeerd henna-oranje haar. Best een verschijning, en toen dochter haar mond opendeed was ik eigenlijk bang voor een Piet Piraat verhaal. Maar nee. "mama, ik vind die mevrouw eng. Ze heeft enge hááááren!!". Dus ik uitgelegd (met mevrouw nog steeds een halve meter bij ons vandaan) dat iedereen andere haren heeft, en dat dat niet eng is, maar eigenlijk juist leuk. Bintje kijkt nog eens scheef naar de mevrouw en concludeert dan "ja, enge ándere haren he". Ok dan.



Vervolgens zit er een meisje achter de kassa met een hoofddoekje. Bintje buigt zit vanuit haar zitje in het karretje naar haar toe, en vraagt (net even te hard) "ben jij doof??" Dus ik vraag hoe ze daarbij komt. Het antwoord: "nou, ze heeft toch een muts op!" Ik weer geheel pedagogisch uitleggen dat sommige mensen hun haartjes niet willen laten zien. En dat ze daarom een doekje erop doen. Waarop droog het antwoord komt "ja, voor hun oortjes he". Waarna ze bij het verlaten van de winkel nog even de stratenmakers voor de deur (die net effe een koffiepauze hadden) nog even toeroept: "hey! ga eens werken!" ( want ja, toen ze bij het binnengaan vroeg wat die mannen deden, had ik gezegd dat ze aan het werken waren aan de stoep).....



En zojuist een hele discussie:

"mama, als ik jarig ben, dan wordt ik drie he"

"ja, dat klopt"

"ja, want nu ben ik vijf!"

"eh, nee liefje, nu ben je twee"

"Neehee, ik ben vijhijf"

"nee, je bent echt twee nu"

"Ik ben hártstikke vijf hoor!!"

"echt niet, je bent echt twee!"

"Nee joh, ik ben vijf! en vroeger toen ik klein was, was ik vier!"

Ik: ..... (ik gaf het maar even op)

"oh, mama??"

"Ja?"

"ik wil geen drie zijn, mag ik vier worden? dat vind ik veel leuker!"



Zucht. Het is hartstikke leuk, dat geklets, maar je moet wel je kop erbij houden! (en een beetje afgeleid antwoorden met Hmhmmm gaat ook echt niet meer, want dan wordt er zeer geirriteerd gezegd "mama, zég eens iets!!")

Lala van harte gefeliciteerd met je dochter!!! Veel plezier vandaag!!!

Lala; gefeliciteerd! Maak er een mooie dag van.



Ik had van de week ook al de eerste "kijk, zwarte piet" te pakken bij de eerste de beste donkere man die voorbij kwam. Leuk die opmerkingen in het openbaar.



Lizzie; veel plezier,e ven lekker tijd voor elkaar. Hopelijk voor ons niet pas over een jaar weer even ertussenuit. Nu het allemaal goed ging en de kinderen groter worden is uitbesteden toch wat makkelijker denk ik. Het was op alle fronten goed, Suzoon is sindsdien echt zo vrolijk. Zat denk ik net in een sprongetje wat nu voorbij is. Heerlijk.



Tess; is het uitje nog doorgegaan, kids weer beter?



Novem; hoe is het bij jullie?

Lala, van harte gefeliciteerd met jullie meisje! Ook al weer 3!!

Fijne dag toegewenst. Verwacht je een hoop bezoek?

Lala, gefeliciteerd voor jullie allebei

Lala gefeliciteerd. Je zit nu ws midden in alle familie. Hopelijk wordt ze schandelijk verwent en is het super gezellig. Heel veel plezier vanmiddag.

Ben een test aan het doen. We hebben Muk bij Puk op de kamer gelegd hier in Zeeland. Ik heb nl het idee dat ze gewoon niet alleen wil zijn met in slaap vallen. Wel een beetje een gok en best spannend, want wat er gebeurd als er vannacht eentje wakker wordt? Resultaat voor nu: geen gehuil van Muk (jongste) en dat is een unicum (en zo rustig, ben zelf helemaal van slag dat het zo rustig is ). Misschien moeten we dat thuis ook maar doen. Hoorde van mijn moeder dat ik zelf ook tot een jaartje of 5 op de kamer van mijn oudste zus heb gelegen, ik wilde ook niet alleen slapen (zou het in de genen zitten?) Hebben we in ieder geval weer een kamer over en hoeven we voorlopig niet te verhuizen voor een extra kamer hahaha.

Lala, gefeliciteerd met je meisje!! (en met jezelf )



En Scuba, ik hoop dat dit goed werkt, zowel voor jou als voor Puk en Muk!!

Lala, dubbel gefeliciteerd!

Hey, da's tegelijk.



Grappig, Scuba, dat je moeder daarmee kwam. 't Zou wel fantastisch zijn als het werkt natuurlijk!



Hahaha en Binti, wat een "heerlijke" gesprekken, zeg.

Gezellig, zo'n kleine klets.



Tess, bij jullie iedereen weer beter?



O, moet veel aan je denken



Verder weinig stof, 't is al bijna bedtijd hier. (Ik heb opeens een normaal slaapritme! )

Test van met zn tweeen op één kamer slapen is negatief.



Ze begon met huilen om 2200 en bleef weer aan de gang. Eindelijk in slaap gekregen (Puk was ook wakker geworden) en om 0100 nogmaals en om 0200 en toen was ik zwak (en zo moe) dat ik haar maar weer in bed heb genomen. Jahaaa ik weet het, heel slecht. Toen weer terug gelegd en om 0430 hetzelfde. Ook maar weer in bed en toen om 0615 Puk wakker en dus de hele fam.



Ok volgende test. We gaan in haar piepkleine kamertje toch maar een luchtbed neerleggen zodat we er zelf naast kunnen gaan liggen in de hoop dat zij dan doorslaapt en wij ook of in ieder geval 1 van ons. Die moet dan niet te hard opgepompt worden want anders past hij er niet in en de deur moet dan open (drama in zon klein kamertje) en dus gaat ze weer in haar eigen bedje. Voor het inslapen savonds wordt het dan toch maar weer laten huilen.



Oh men, ben onderhand echt wanhopig en weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen. Zijn we nu niet teveel dingen te snel achter elkaar aan het testen? Moeten we niet 1 methode een paar dagen blijven doen? Heb er geen energie meer voor. Geven we niet te snel op? Geven we te snel toe? Moet misschien het bedje in onze slaapkamer? Moet ze wel of geen lichtje aan? Moet de deur open of niet? Moeten we dan toch maar weer laten huilen? Moet ik hulp van buitenaf vragen? En waar dan en bij wie? Ligt het echt niet aan ons? Wat doen we toch verkeerd? Is het echt een fase en wanneer houdt dit op? Ik wordt er zo onzeker van



En moe en niet bepaald een leuker persoon. En ik vind het hele kinder/baby gebeuren ook niet meer leuk. Ik kan gewoon bijna niet meer genieten.