Kinderen
alle pijlers
Omgangsregeling baby
dinsdag 31 oktober 2017 om 22:50
Alleen al het neerzetten van deze vraag maakt me zo verdrietig. Nooit gedacht in deze situatie terecht te komen.
4 maanden oud is onze zoon nu, maar mijn vriend en ik gaan uit elkaar. Zijn in therapie geweest maar dat heeft niet geholpen. Nu moeten we ons huis verkopen, opzoek naar nieuwe woon ruimte en natuurlijk een regeling vinden voor onze zoon. Wat is nu normaal bij een baby en dan in de komende jaren? Nu zorg ik eigenlijk de gehele week voor hem, papa doet door de week 1x hem in bad/bed als ik het vraag en in het weekeind heeft ie hem weleens op schoot. Helaas wil onze zoon alleen op dit moment weinig van hem weten, gaat elke x huilen als hij bij zijn vader zit of ziet, en dan raakt het geduld van vader op, dus dit is een lastig punt. Nu ga ik staks weer werken, 2 dagen door de weeks en zoon gaat dan naar mijn moeder, en om de week 2 ochtendjes in het weekeind. Dan zal papa thuis met hem zijn dus hoop dat de band dan hechter wordt. Maar ja, hoe gaan we het nu doen als we niet meer bij elkaar wonen? Zie het zelf niet zitten om hem bij papa te laten slapen direct, omdat hij nog nooit in de nacht of ochtend is opgestaan voor hem, naar eigen zeggen omdat hij hem niet hoort. Dit zou mij dan nu nog geen rust geven als hij daar zou slapen. Daarnaast zou ik graag nu hij zo klein is hem een vaste ' woning ' geven en dat straks dan opbouwen ( betreft hey logeren ). Ook hebben we al enkele weken gescheiden geleefd, toen kwam papa 2x in de week om hem in bad te doen .. maar hij zegt als we uit elkaar gaan dan is hij voor de helft ook van mij .. is ook zo, maar hij werkt fulltime, heeft geen eigen woning slaapt dus bij familie waar zoon ook nauwelijks geweest is de laatste maanden, en zodra hij te lang huilt dan wordt hij geïrriteerd en legt hem weg. Zou graag zien dat het opgebouwd wordt, zodat zoon vader leert kennen en vertrouwen en ik er ook een beter gevoel bij heb. Wat is een normale regeling waarbij er rust is voor onze zoon? Vind rust en vertrouwen voor de kleine namelijk wel heel belangrijk, hij is nog zo klein ..
heeft iemand ervaring??
4 maanden oud is onze zoon nu, maar mijn vriend en ik gaan uit elkaar. Zijn in therapie geweest maar dat heeft niet geholpen. Nu moeten we ons huis verkopen, opzoek naar nieuwe woon ruimte en natuurlijk een regeling vinden voor onze zoon. Wat is nu normaal bij een baby en dan in de komende jaren? Nu zorg ik eigenlijk de gehele week voor hem, papa doet door de week 1x hem in bad/bed als ik het vraag en in het weekeind heeft ie hem weleens op schoot. Helaas wil onze zoon alleen op dit moment weinig van hem weten, gaat elke x huilen als hij bij zijn vader zit of ziet, en dan raakt het geduld van vader op, dus dit is een lastig punt. Nu ga ik staks weer werken, 2 dagen door de weeks en zoon gaat dan naar mijn moeder, en om de week 2 ochtendjes in het weekeind. Dan zal papa thuis met hem zijn dus hoop dat de band dan hechter wordt. Maar ja, hoe gaan we het nu doen als we niet meer bij elkaar wonen? Zie het zelf niet zitten om hem bij papa te laten slapen direct, omdat hij nog nooit in de nacht of ochtend is opgestaan voor hem, naar eigen zeggen omdat hij hem niet hoort. Dit zou mij dan nu nog geen rust geven als hij daar zou slapen. Daarnaast zou ik graag nu hij zo klein is hem een vaste ' woning ' geven en dat straks dan opbouwen ( betreft hey logeren ). Ook hebben we al enkele weken gescheiden geleefd, toen kwam papa 2x in de week om hem in bad te doen .. maar hij zegt als we uit elkaar gaan dan is hij voor de helft ook van mij .. is ook zo, maar hij werkt fulltime, heeft geen eigen woning slaapt dus bij familie waar zoon ook nauwelijks geweest is de laatste maanden, en zodra hij te lang huilt dan wordt hij geïrriteerd en legt hem weg. Zou graag zien dat het opgebouwd wordt, zodat zoon vader leert kennen en vertrouwen en ik er ook een beter gevoel bij heb. Wat is een normale regeling waarbij er rust is voor onze zoon? Vind rust en vertrouwen voor de kleine namelijk wel heel belangrijk, hij is nog zo klein ..
heeft iemand ervaring??
woensdag 1 november 2017 om 08:36
carrie-bradshaw schreef: ↑01-11-2017 08:03Jezus wat wordt TO weer afgebrand. Als ze een topic had geopend dat haar vriend bij t leven vreemd ging en alles aan elkaar loog dan zou heel feministisch Viva natuurlijk roepen dat ze die lul buiten moet zetten.
En nu heeft ze dat gedaan en is ze een waardeloze moeder want ja, ze moet maar samen blijven als ze een jaar geleden nog in de veronderstelling was een betrouwbare partner te hebben.
Ontopic; wat een rot situatie meid. Ik ben helemaal voor gelijkwaardig ouderschap, ook na een scheiding. Maar als iemand zijn kind overstuur en huilend weglegd of daar niet mee om
kan gaan dan no way dat ik mijn baby daar aan mee zou geven. Idd gewoon bij jou thuis laten verzorgen, en straks als t huilen minder wordt een x met de wandelwagen een uitje ofzo. Als kind een stuk ouder is en ook duidelijk gek op papa is kan hij daar gaan slapen. Maar in deze situatie en de manier hoe jouw ex daar mee omgaat lijkt mij dat alleen maar schadelijk voor baby.
Dat hij wellicht een vreemdgaande Zakkenwasser is zegt niets over zijn rol als vader en de plicht als ouders om gezamenlijk voor het kind te zorgen.
woensdag 1 november 2017 om 08:37
Wanneer kinderen hier zelf voor kiezen? Kinderen moet je niet opzadelen met de keuze over ouderschapSereia schreef: ↑31-10-2017 23:06Heb je wel al een beetje gegoogeld? Ik lees bijv dit: Een omgangsregeling van 1 keer in de 14 dagen of een co ouderschap werkt niet voor een pasgeboren baby of jong kind. En co ouderschap wordt meestal pas aangeraden vanaf het zesde levensjaar of wanneer kinderen hier zelf voor kiezen. Het is vaak beter dat baby’s tot 18 maanden in principe bij hun moeder wonen met zeer regelmatig contact met de vader. Een omgangsregeling baby kun je langzaam opbouwen. Bijvoorbeeld tot het kind 1 jaar is een omgang van 1 dag per week en daarna opbouwen tot 1 weekend per 2 weken. Met eventueel een extra middag of avond per week.
En waarom zouden baby's tot 18 maanden beter bij moeder kunnen? Waarom niet gewoon bij een liefdevolle verzorger? Dat kan ook vader zijn. Het gaat meer om de vertrouwdheid, voorspelbaarheid en continuïteit dan of het een vader of moeder is.
woensdag 1 november 2017 om 08:39
Ik ben absoluut een voorstander van co-ouderschap. Maar bij zo'n jonge baby is dat gewoon niet handig. Helemaal als vader geen idee heeft wat 'ie aan het doen is.
Sluit echt niet uit dat de zorg in de toekomst 50/50 kan zijn, maar voor nu zou ik het voorzichtig opbouwen. Geef vader wel alle mogelijkheden zijn kind te zien en op zijn manier te zorgen en een band op te bouwen, maar ik zou de hoofdmoot van de zorg zelf op me nemen.
En klopt, er zijn veel moeders die bij omgangsdiscussies hun eigen belang zwaarder laten wegen. Net zo goed als dat er heel veel vaders zijn die "50/50" roepen om druk te zetten of het alimentatiebedrag te verlagen.
Beide acties zijn absoluut belachelijk. Maar ik lees hier niet een moeder die haar ex het licht in de ogen niet gunt.
Sluit echt niet uit dat de zorg in de toekomst 50/50 kan zijn, maar voor nu zou ik het voorzichtig opbouwen. Geef vader wel alle mogelijkheden zijn kind te zien en op zijn manier te zorgen en een band op te bouwen, maar ik zou de hoofdmoot van de zorg zelf op me nemen.
En klopt, er zijn veel moeders die bij omgangsdiscussies hun eigen belang zwaarder laten wegen. Net zo goed als dat er heel veel vaders zijn die "50/50" roepen om druk te zetten of het alimentatiebedrag te verlagen.
Beide acties zijn absoluut belachelijk. Maar ik lees hier niet een moeder die haar ex het licht in de ogen niet gunt.
woensdag 1 november 2017 om 08:39
Kinderdagverblijf wordt ook afgeraden voor baby’s. In ieder geval hele dagen als ze zo jong zijn.
Een dag bij oma of de vader is idd beter dan een kdv. Maar TO zegt toch ook niks over het niet willen van een omgangsregeling? Alleen haar ex oppert co-ouderschap. Wat totaal niet realistisch is met zijn werkuren tov TO en helemaal niet met zijn houding richting een kleine baby.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
woensdag 1 november 2017 om 08:40
lux. schreef: ↑01-11-2017 08:07Tja. Uit elkaar gaan is sowieso al niet in het belang van het kind meestal hè, maar om dan het hele hechtingsproces maar af te doen als onzin?? Baby’s en moeders is gewoon een andere band dan baby’s en vaders. Of je het nu leuk vindt of niet, moeder IS gewoon belangrijker die eerste periode. En dat is toch niet zo gek? Moeder is 9 maanden lang het huis, de hele wereld van de baby geweest, heeft de hormonen om voor de baby te zorgen, heeft eten voor de baby. Moeder IS thuis op die leeftijd. Daar moet je niet aan gaan tornen, dat is hoe het is. Dat trekt vanzelf bij en het lijkt me ook echt afschuwelijk om als vader zo aan de zijlijn te moeten staan omdat je uit elkaar gaat, zeker als jij niet degene bent die een einde wil maken aan de relatie.
Maar baby’s en moeders horen gewoon bij elkaar. En waarschijnlijk heb je dáárom ook geen probleem gemaakt toen. Omdat jij heus ook wel aanvoelde dat dit het beste was op dat moment voor je dochter. Hoe moeilijk ook voor jou.
Ik vind Nina’s idee wel ideaal: waarom niet samenwonen met aparte slaapkamers? Als je er maar 2 hebt doe je je kind bij jou op de kamer. Die van mij is 6 maanden en slaapt tussen ons in in bed, vindt hij alleen maar heerlijk. Dus dat vindt je baby vast niet erg; meer papa in huis en minder eigen ruimte. Ik zeg win-win.
Je zou hier een goed punt hebben met de babies en moeders horen bij elkaar ware het niet dat oma zonder enige twijfel wordt ingezet als verzorger maar papa is ineens lastig en de oei de hechting en papa kan niks.
Ik vind dat je als ouders alles moet doen om SAMEN voor het kind te zorgen en het zal ongetwijfeld dat papa het anders doet maar dat is dan helemaal prima. Zolang het kind nIet in gevaar is zul je daar samen dus je stinkende best voor moeten doen.
woensdag 1 november 2017 om 08:41
Ik denk dat het aan het scheiden ligt, de moeder dan een weekend niet zien, plotseling. En dat dat schadelijk is voor het hechtingsproces. Je kan zo'n kleintje niet uit leggen hoe het werkt en wanneer mama terug komt.KeaAlpine schreef: ↑01-11-2017 08:37Wanneer kinderen hier zelf voor kiezen? Kinderen moet je niet opzadelen met de keuze over ouderschap
En waarom zouden baby's tot 18 maanden beter bij moeder kunnen? Waarom niet gewoon bij een liefdevolle verzorger? Dat kan ook vader zijn. Het gaat meer om de vertrouwdheid, voorspelbaarheid en continuïteit dan of het een vader of moeder is.
woensdag 1 november 2017 om 08:44
Nee, maar ik heb het over een stukje dat TO wordt aangevallen over dat Ze een jaar geleden zwanger is geworden. Ze legt duidelijk uit waarom
ze nu niet meer samen verder kunnen maar dat is niet genoeg. Het is haar schuld allemaal dat er nu een kind opgegroeid in een gebroken gezin.
We weten toch helemaal niet wat er in dat jaar allemaal gebeurd is? Als iemand hier een topic opent over een vreemdganger en een leugenaar dan is t advies altijd; wegwezen. Maar blijkbaar gaat dat niet op voor jonge moeders. Die moeten maar de rest van hun leven voorgelogen en bedrogen worden want Hey “een jaar geleden was alles nog goed voor een baby dus deal er maar mee”. Niet fair.
Ik ben echt wel voor vechten om samen te blijven voor de kinderen. Maar er zijn grenzen over wat je wil en kunt accepteren en die mag iedereen voor zichzelf bepalen.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
woensdag 1 november 2017 om 08:45
Daar ben ik het wel mee eens. Er zijn 2 verzorgers. Als ik het even niet meer trek, ik heb een momentje nodig, of iemand moet even op de baby passen vind ik zeker dat papa de eerste is die gebeld moet worden. Absoluut. Oma mag wat mij betreft niet onder sneltoets 1 zitten.Jimbob schreef: ↑01-11-2017 08:40Je zou hier een goed punt hebben met de babies en moeders horen bij elkaar ware het niet dat oma zonder enige twijfel wordt ingezet als verzorger maar papa is ineens lastig en de oei de hechting en papa kan niks.
Ik vind dat je als ouders alles moet doen om SAMEN voor het kind te zorgen en het zal ongetwijfeld dat papa het anders doet maar dat is dan helemaal prima. Zolang het kind nIet in gevaar is zul je daar samen dus je stinkende best voor moeten doen.
woensdag 1 november 2017 om 08:46
Daar gaat het niet om een heel weekend niet bij mama zijn, maar om enkele uren. Wat dus ook wel aangeraden wordt: een baby op deze leeftijd een paar uur mee te geven.
woensdag 1 november 2017 om 08:50
Oh eens. Eerst baby naar papa en als die niet kan naar oma en als die niet kan naar kdv. Ofzoiets. Niet eerst oma en kdv en dan papa bedoel ik. Anders leert hij het ook niet.Jimbob schreef: ↑01-11-2017 08:40Je zou hier een goed punt hebben met de babies en moeders horen bij elkaar ware het niet dat oma zonder enige twijfel wordt ingezet als verzorger maar papa is ineens lastig en de oei de hechting en papa kan niks.
Ik vind dat je als ouders alles moet doen om SAMEN voor het kind te zorgen en het zal ongetwijfeld dat papa het anders doet maar dat is dan helemaal prima. Zolang het kind nIet in gevaar is zul je daar samen dus je stinkende best voor moeten doen.
TO, de eerste keer dat mijn man een dag alleen was met zoon ging het ook niet zo heel goed. Maar in alle eerlijkheid, de eerste dag dat ik alleen was met zoon toen man weer was gaan werken heb ik hem huilend opgebeld of hij naar huis wou komen want ik kon het niet alleen
ik heb gewoon veel meer oefening gehad door mijn verlof.Nu gaat het prima. Doet hij het anders dan ik? Absoluut! Minder goed? Absoluut niet! Mja hij moest ook ff wennen. Waar ik allang de subtielste honger- en slaapsignalen herken, hoefde hij dat nog niet echt te doen, want ja, dan had ik het al gezien. Ik had al geleerd dat als zoon ‘zo’n’ bui heeft hem in bed leggen geen zin heeft. Ik wist dat ook niet zomaar magischerwijs, dus dat verwacht ik ook niet van mijn man. Verwacht dat ook niet van je ex. Geef ze de tijd om samen hun weg te vinden. Dat komt echt goed.
woensdag 1 november 2017 om 08:55
Nou laat alle moeders met hele werkdagen direct hun baan maar opzeggen dan. Ik kan mij met de beste wil van de wereld niet coorstellen dat een baby een hechtingsprobleem ontwikkeld als hij bij de andere helft van zijn of haar dna is. Echt, de rol van de moeder is enorm belangrijk maar niet groter of belangrijker dan die van vader.
Het gaat om 1 nachtvoeding misschien , laten het er 2 zijn die papa doet ipv mama. Totaal geen wereldschokkend probleem volgens mij.
Ik lees in dit soort verhalen altijd het gevoel van de moeder teveel in tegenstelling tot de ratio.
Ze laat het kind niet achter bij een roedel wolven.
woensdag 1 november 2017 om 08:56
Nee het gaat meer om het bieden van stabiliteit en continuïteit. 2 huizen, wisselende dagen, etc., dat is veel te ingewikkeld voor zo’n jong kind.
Overigens heeft 30% van de kinderen hechtingsproblemen, dus ja, er zijn er heel veel.
woensdag 1 november 2017 om 09:00
Begin eens met 1 huis waarbij mama vertrekt als papa aan de beurt is en omgekeerd. Als pa toch nog bij zijn ouders
Zit is dat wellicht een oplossing om het kind aan de veranderingen te wennen. Vanaf het moment dat pa een eigen huis heeft zou je langzaam aan kunnen gaan overwennen.
woensdag 1 november 2017 om 09:00
Papa wordt in dit geval alleen niet wakker om een nachtvoeding te geven, hij hoort hem zelfs niet. Van die hechtingsproblematiek; ik geloof de mensen die er verstand van hebben en ervoor geleerd hebben. Een weekend regeling bij een baby zou ik ook afslaan, of ik zou mee mogen, wat ik wel zou willen. Niet om te controleren of hij zijn taken wel goed doet als papa: maar om er te zijn voor mijn baby. Hij kan de baby ook niet troosten, dat moet deze vader echt wel even leren en de moeder moet hem zeker de ruimte geven dat te kunnen ontwikkelen. Maar meteen een weekend weg lijkt mij veel te ingrijpend en stressvol voor zo'n kleintje. Een echte liefdevolle vader zou dat ook wel zien en dat niet eisen.Jimbob schreef: ↑01-11-2017 08:55Nou laat alle moeders met hele werkdagen direct hun baan maar opzeggen dan. Ik kan mij met de beste wil van de wereld niet coorstellen dat een baby een hechtingsprobleem ontwikkeld als hij bij de andere helft van zijn of haar dna is. Echt, de rol van de moeder is enorm belangrijk maar niet groter of belangrijker dan die van vader.
Het gaat om 1 nachtvoeding misschien , laten het er 2 zijn die papa doet ipv mama. Totaal geen wereldschokkend probleem volgens mij.
Ik lees in dit soort verhalen altijd het gevoel van de moeder teveel in tegenstelling tot de ratio.
Ze laat het kind niet achter bij een roedel wolven.
woensdag 1 november 2017 om 09:05
Eens Sereia maar een liefdevolle moeder zou juist willen dat haar kind een hele goede band met papa krijgt en van wat ik lees is dat helemaal niet het doel van mama. En dat vind ik kwalijk. Mama moet juist toewerpen naar de situatie waarin kind prima bij papa kan verblijven ipv nu al haar hakken in het zand te zetten en papa op een dergelijke manier negatief neer te zetten.
En wellicht is hij een hork die de baby niet hoort. Dan spreek je af baby op
De kamer bij papa en zolang papa bij zijn ouders woont, zijn er dus nog 2 mensen die de baby horen als ie huilt
En wellicht is hij een hork die de baby niet hoort. Dan spreek je af baby op
De kamer bij papa en zolang papa bij zijn ouders woont, zijn er dus nog 2 mensen die de baby horen als ie huilt
woensdag 1 november 2017 om 09:07
.
Maar mijn reactie op ging niet over een weekendregeling, het ging over de opmerking dat het kind tot 18 maanden beter bij de moeder kan zijn dan de vader en dat co-ouderschap pas moet gebeuren vanaf 6 jaar of als kinderen er zelf voor kiezen.
Ik denk (ook als professional) dat als je gaat scheiden je je het beste kan richten op vertrouwdheid, warmte en voorspelbaarheid voor je kind. Er gaan tal van kinderen van 3 maanden naar een gastouder of kinderdagverblijf en die kinderen groeien echt niet allemaal op onveilig gehecht. Je kan zo'n kleintje ook niet uitleggen dan mama om 18u terugkomt na een dag werken. Naar mijn idee is het beste niet om te denken in vaste 'dit is wel goed/dit is niet goed' regels, maar te kijken naar jullie (als ouders samen, ook al ben je uit elkaar) eigen leven en hoe je daar de meeste vertrouwdheid en voorspelbaarheid in kan brengen, waarbij kwaliteit van het contact even, zo niet nóg, belangrijker is. Als gescheiden ouders van een kleine baby moet je nóg meer samen blijven functioneren dan gescheiden ouders van oudere kinderen. Dat is echt een verantwoordelijkheid die je draagt als je uit elkaar gaat.
anoniem_342341 wijzigde dit bericht op 01-11-2017 09:12
10.09% gewijzigd
woensdag 1 november 2017 om 09:11
Mij lijkt dat samenwonen maar apart slapen van Nina dus het best. Dan heb je dat hele gezeur niet.Jimbob schreef: ↑01-11-2017 09:00Begin eens met 1 huis waarbij mama vertrekt als papa aan de beurt is en omgekeerd. Als pa toch nog bij zijn ouders
Zit is dat wellicht een oplossing om het kind aan de veranderingen te wennen. Vanaf het moment dat pa een eigen huis heeft zou je langzaam aan kunnen gaan overwennen.
Overigens werk ik fulltime in 4 dagen en ik weet wel zeker dat dat niet beter is voor mijn zoon momenteel hoor. Voor hem nu in de babyleeftijd is dat gewoon echt heel zwaar, hij heeft het er ontzettend moeilijk mee. Dus ik snap moeders die minder gaan werken heel goed. Voor mij is dat geen optie en zoon zal vanzelf wel wennen (hij gaat pas net, heb tot hij 6 maanden was verlof gehad).. maar dit is echt absoluut niet het beste voor hem, dit is eigenbelang.
En daar heb ik het best moeilijk mee soms, want ik denk inderdaad dat het op de babyleeftijd beter is om thuis te zijn. Ik denk wel dat hij nu goed een hele week met mijn man zou kunnen leren thuis zijn ipv met mij trouwens, nu hij 6 maanden is. Dat dat veel makkelijker zou gaan dan 3 dagen kdv. Maar die luxe hebben we niet, een jaar verlof waarvan 6 maanden voor ma en 6 maanden voor pa zou iig veel beter zijn wat mij betreft.
woensdag 1 november 2017 om 09:15
Kort door de bocht gezegd; wat papa regelt voor zijn zoon als ie moet werken is het probleem van papa.
Je hebt er niets aan verder, maar mijn man wist het eerste jaar ook niet goed wat ie met zijn dochter aan moest. Vanaf het moment dat ze begon te praten ging het al een stuk beter.
Maar heeft je man wel nog ouders? Je zou eens bij opa en oma langs kunnen gaan. De situatie is zoals ie is en daar moet je het beste van maken. En misschien is het beste in jullie geval wel een goed contact. Het kan ook zijn dat de rechter straks anders bepaalt en dat je zoon alsnog de eerste zoveel maanden gewoon bij jou moet blijven. Maar dan nog zou ik investeren in contact met opa´s en oma´s. Van beide kanten. Hoe meer mensen van je kindje houden en het beste met hem voorhebben, hoe beter het uiteindelijk is.
Je hebt er niets aan verder, maar mijn man wist het eerste jaar ook niet goed wat ie met zijn dochter aan moest. Vanaf het moment dat ze begon te praten ging het al een stuk beter.
Maar heeft je man wel nog ouders? Je zou eens bij opa en oma langs kunnen gaan. De situatie is zoals ie is en daar moet je het beste van maken. En misschien is het beste in jullie geval wel een goed contact. Het kan ook zijn dat de rechter straks anders bepaalt en dat je zoon alsnog de eerste zoveel maanden gewoon bij jou moet blijven. Maar dan nog zou ik investeren in contact met opa´s en oma´s. Van beide kanten. Hoe meer mensen van je kindje houden en het beste met hem voorhebben, hoe beter het uiteindelijk is.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 1 november 2017 om 09:18
.lux. schreef: ↑01-11-2017 09:11Overigens werk ik fulltime in 4 dagen en ik weet wel zeker dat dat niet beter is voor mijn zoon momenteel hoor. Voor hem nu in de babyleeftijd is dat gewoon echt heel zwaar, hij heeft het er ontzettend moeilijk mee. Dus ik snap moeders die minder gaan werken heel goed. Voor mij is dat geen optie en zoon zal vanzelf wel wennen (hij gaat pas net, heb tot hij 6 maanden was verlof gehad).. maar dit is echt absoluut niet het beste voor hem, dit is eigenbelang.
Voor een veilige hechting is 'goed genoeg' belangrijk en niet de 'ideale wereld' (van iemand die 'ervoor geleerd' heeft).
De voorspelbaarheid (vaste verzorgers op het kdv) en de kwaliteit van het contact (papa, mama, verzorgers) zijn de belangrijkste factoren. Hierop leren vertrouwen is voor je zoon óók waardevol.
anoniem_342341 wijzigde dit bericht op 01-11-2017 09:19
3.80% gewijzigd
woensdag 1 november 2017 om 09:18
Ik snap TO heel erg. ik vind niet dat ze haar ex afbrand uit eigenbelang maar oprechte zorgen heeft, en goed uitlegt waarom. Als dit geschreven was door een vader die zegt dat zijn ex vrouw de baby maar niet wil troosten had ik namelijk hetzelfde gevoel gehad als nu. Zou jij je op je gemak voelen je baby mee te geven op deze manier? Ik hoop het niet. Het weekend weg van mama (die er normaal altijd is) met een baby van 4 maanden vind sowieso een slecht plan, of ik zou dus mee mogen. Maar eerlijk gezegd lijkt me dit een vreselijke situatie waar ik nooit in zou willen zitten, dat de andere ouder niet goed je kindje kan troosten en dat dus ook maar niet meer doet. Je kan je ex dan niet vertrouwen met je kindje, en dat is in dit geval niet zo onterecht. Maar inderdaad: moedig de vader en zoon band aan! Zorg dat die liefde kan groeien en het over een tijdje niet moeilijk is het kindje mee te geven met zijn eigen vader, omdat ze elkaar natuurlijk aanvoelen. Dat is natuurlijk aan hem om te leren, maar doe wat je kan om dit te stimuleren. Want opgroeien zonder goede band met je vader zorgt ook voor hechtingsproblemen. En dat weet ik dan weer als ervaringsdeskundige.Jimbob schreef: ↑01-11-2017 09:05Eens Sereia maar een liefdevolle moeder zou juist willen dat haar kind een hele goede band met papa krijgt en van wat ik lees is dat helemaal niet het doel van mama. En dat vind ik kwalijk. Mama moet juist toewerpen naar de situatie waarin kind prima bij papa kan verblijven ipv nu al haar hakken in het zand te zetten en papa op een dergelijke manier negatief neer te zetten.
En wellicht is hij een hork die de baby niet hoort. Dan spreek je af baby op
De kamer bij papa en zolang papa bij zijn ouders woont, zijn er dus nog 2 mensen die de baby horen als ie huilt
woensdag 1 november 2017 om 09:24
maar ik denk dat jij er toch anders in staat als de ex van TO. Jij zegt dat je ging zo vaak als je kon. Maar TO geeft aan dat zij ex moet bellen om langs te komen en dat hij dat gewoon niet doet, en dat de afgespoken 2 keer al moeizaam gaat plus dat hij niks met de baby kan, hem gelijk weglegt of teruggeeft aan TO als het kind huilt. wat gaat hij dan doen als hij alleen is met de baby? hem in bed leggen en laten huilen en er niet meer naar omkijken? dan zou ik ook zeer bezorgd zijn en het niet vertrouwen._Amand schreef: ↑01-11-2017 07:31Ik heb ruim een half jaar (tot ze 1 was) mijn kind bij mijn verse ex thuis verzorgd. Zo vaak als ik kon. Ook was altijd welkom. M'n ex stond niet toe dat ik haar meenam naar huis. Achteraf vraag ik me nog steeds af waarom ik me daarin geschikt heb. Zou het kunnen omdat ik haar als nieuwe moeder niet hetzelfde verdriet wilde aandoen als zij mij? Je moest eens weten hoeveel ik gejankt heb, elke keer dat ik mijn kind weer achter moest laten.
Don't cry, buy a bag and move on.