Kinderen
alle pijlers
wel/geen 2e kind?
woensdag 20 oktober 2010 om 13:10
Hallo!
Ik zit met een dilemma dat me enorm bezig houdt: wel of geen 2e kind? Ik heb een kindje van 1,5 en ben daar heeeel blij mee.Ik ben 35 jaar en twijfel echt zooo en mijn vriend ook. De ene dag neig ik naar ja en dan weer.....twijfel!!
Vanwaar die twijfel? Ik heb ernstige zwangerschapsvergiftiging gehad en bij een 2e zwangerschap heb ik daar weer een verhoogde kans op, hoewel kleiner dan bij de 1e zwangerschap.Ben uiteindelijk met keizersnee bevallen en lang herstel gehad. Ons meisje was ook nog een huilbaby, maandenlang dagenlang huilen en weinig slaap. We waren dus compleet uitgewoond.
Daarnaast kan mijn vriend slecht tegen gehuil en gejengel, ik vind het natuurlijk ook niet leuk maar kan het wat beter handelen.
De andere kant is dat we nu ook enorm genieten van ons meisje en we het heel leuk voor haar zouden vinden als ze een broertje of zusje heeft, ook met het oog op later (iemand om mee te spelen, praten, lief&leed delen etc).
Kortom we zijn dolblij met ons meisje, hadden het voor geen goud willen missen maar....wel of geen 2e??????
Zijn er mensen die zich hier in herkennen of die het leuk vinden om hierop te reageren?
Groetjes Loekiej
Ik zit met een dilemma dat me enorm bezig houdt: wel of geen 2e kind? Ik heb een kindje van 1,5 en ben daar heeeel blij mee.Ik ben 35 jaar en twijfel echt zooo en mijn vriend ook. De ene dag neig ik naar ja en dan weer.....twijfel!!
Vanwaar die twijfel? Ik heb ernstige zwangerschapsvergiftiging gehad en bij een 2e zwangerschap heb ik daar weer een verhoogde kans op, hoewel kleiner dan bij de 1e zwangerschap.Ben uiteindelijk met keizersnee bevallen en lang herstel gehad. Ons meisje was ook nog een huilbaby, maandenlang dagenlang huilen en weinig slaap. We waren dus compleet uitgewoond.
Daarnaast kan mijn vriend slecht tegen gehuil en gejengel, ik vind het natuurlijk ook niet leuk maar kan het wat beter handelen.
De andere kant is dat we nu ook enorm genieten van ons meisje en we het heel leuk voor haar zouden vinden als ze een broertje of zusje heeft, ook met het oog op later (iemand om mee te spelen, praten, lief&leed delen etc).
Kortom we zijn dolblij met ons meisje, hadden het voor geen goud willen missen maar....wel of geen 2e??????
Zijn er mensen die zich hier in herkennen of die het leuk vinden om hierop te reageren?
Groetjes Loekiej
woensdag 20 oktober 2010 om 15:17
Ik weet het want dat heb je wel vaker geschreven maar ik vind het toch verbazingwekkend aangzien ik dat echt helemaal niet ken in mijn omgeving. Net nog eens over na zitten denken en ik weet inderdaad maar 1 persoon die minder contact heeft. Geen ruzie maar gewoon niets met elkaar hebben. Verder kom ik niet.
Ben het ook erg eens met schouderklopje. Zo staan-stonden wij er ook in, maar wij hebben de gok toch genomen. En ik ben overtuigd maar niet zwaar overtuigd van de stabiliteit. Dat was ik bij de eerste wel, maar slaapgebrek doet gekke dingen met een mens en ik zal niet meer zeggen dat we alles maar dan ook alles aankunnen. We hebben wel het geluk dat de financien goed zijn en dat maakt een hoop dingen makkelijker.
Ben het ook erg eens met schouderklopje. Zo staan-stonden wij er ook in, maar wij hebben de gok toch genomen. En ik ben overtuigd maar niet zwaar overtuigd van de stabiliteit. Dat was ik bij de eerste wel, maar slaapgebrek doet gekke dingen met een mens en ik zal niet meer zeggen dat we alles maar dan ook alles aankunnen. We hebben wel het geluk dat de financien goed zijn en dat maakt een hoop dingen makkelijker.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:29
Alisan, mag ik vragen waarom jullie de gok hebben genomen? Niet omdat ik een reden zoek om het toch te doen (bepaald niet). Maar juist omdat het een gok is als je er behoorlijk ambivalent instaat. Vind je dat zelf niet ergens oneerlijk naar je kind(eren)? Ik bedoel, wat als toch mocht blijken dat het inderdaad teveel is? Dan heb je met de voorkennis die je had over jezelf/je partner een vrij groot risico genomen. En je kinderen hebben daarin niks te kiezen gehad. Die moeten dan dus maar dealen met een geprikkelde moeder die niet blij is. Ik persoonlijk vind dat nogal wat eerlijk gezegd. Wat heeft dan gezorgd voor de YES?
woensdag 20 oktober 2010 om 15:32
quote:alisan schreef op 20 oktober 2010 @ 15:17:
Ik weet het want dat heb je wel vaker geschreven maar ik vind het toch verbazingwekkend aangzien ik dat echt helemaal niet ken in mijn omgeving. Net nog eens over na zitten denken en ik weet inderdaad maar 1 persoon die minder contact heeft. Geen ruzie maar gewoon niets met elkaar hebben. Verder kom ik niet.Bij mijn vrienden en kennissen gaat 't ook niet om ruzie (alhoewel een vriendin 3 jaar haar zus niet heeft willen zien) maar om niets met elkaar hebben. Dat is al erg genoeg lijkt me als je door die familieband toch af en toe verplicht met elkaar om dient te gaan.
Ik weet het want dat heb je wel vaker geschreven maar ik vind het toch verbazingwekkend aangzien ik dat echt helemaal niet ken in mijn omgeving. Net nog eens over na zitten denken en ik weet inderdaad maar 1 persoon die minder contact heeft. Geen ruzie maar gewoon niets met elkaar hebben. Verder kom ik niet.Bij mijn vrienden en kennissen gaat 't ook niet om ruzie (alhoewel een vriendin 3 jaar haar zus niet heeft willen zien) maar om niets met elkaar hebben. Dat is al erg genoeg lijkt me als je door die familieband toch af en toe verplicht met elkaar om dient te gaan.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:36
woensdag 20 oktober 2010 om 15:36
quote:elninjoo schreef op 20 oktober 2010 @ 15:10:
[...]
Ik ken letterlijk helemaal niemand die close is met 'n broer of zus. Sommigen gaan er nog net beleefdheidshalve mee om en anderen hebben zelfs daar de energie niet voor over en zien ze alleen op de verplichte familiebijeenkomsten.
Toch vraag ik me af waar dat dan vandaan komt. Misschien wil je ze niet kennen??
Ik ga goed om met mijn broer en zus. Ik zie ze niet elke week, maar we zien elkaar regelmatig en we kunnen altijd bij elkaar terecht.
Ik ken echter zelf mensen die totaal niet met hun broer/zus overweg kunnen en die ze nog niet zouden helpen als ze lagen te creperen. Maar ik ken ook mensen die een heel goede band hebben met hun broer/zus.
[...]
Ik ken letterlijk helemaal niemand die close is met 'n broer of zus. Sommigen gaan er nog net beleefdheidshalve mee om en anderen hebben zelfs daar de energie niet voor over en zien ze alleen op de verplichte familiebijeenkomsten.
Toch vraag ik me af waar dat dan vandaan komt. Misschien wil je ze niet kennen??
Ik ga goed om met mijn broer en zus. Ik zie ze niet elke week, maar we zien elkaar regelmatig en we kunnen altijd bij elkaar terecht.
Ik ken echter zelf mensen die totaal niet met hun broer/zus overweg kunnen en die ze nog niet zouden helpen als ze lagen te creperen. Maar ik ken ook mensen die een heel goede band hebben met hun broer/zus.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:39
quote:Yraatje schreef op 20 oktober 2010 @ 15:36:
[...]
Toch vraag ik me af waar dat dan vandaan komt. Misschien wil je ze niet kennen??Ik zoek mijn vrienden niet uit op hun familieband, maar 't is wel opvallend dat degenen met siblings daar niet zoveel mee op hebben. Hoor nooit 'ns dat iemand 'gezellig met zus gaat shoppen' bijv. wel dat ze 'weer naar 'n familieverjaardag móeten'.
[...]
Toch vraag ik me af waar dat dan vandaan komt. Misschien wil je ze niet kennen??Ik zoek mijn vrienden niet uit op hun familieband, maar 't is wel opvallend dat degenen met siblings daar niet zoveel mee op hebben. Hoor nooit 'ns dat iemand 'gezellig met zus gaat shoppen' bijv. wel dat ze 'weer naar 'n familieverjaardag móeten'.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:40
Een aantal redenen eigenlijk. Ik weet net of ik het goed kan uitleggen maar ik zei hierboven niet dat ik niet overtuigd ben, maar dat ik het gewoon niet 100% zeker weet.
De grootste reden is dat ik mezelf ken en heel goed heb leren kennen na de geboorte van de eerste (en anderen mij ook goed kennen). Ik ben een ontzettende controle freak en dat uit zich ook bij de beslissing voor een tweede. Ik wilde die beslissing eigenlijk alleen maar nemen op basis van zekerheden; dat ik dus zeker wist dat ik het aankon (wij hebben nu een makkelijk kind maar je weet maar nooit), zeker wist dat onze relatie stabiel genoeg was en vooral zeker wist dat ik niet door hetzelfde heen zou gaan (PND en soort van psychose - Vooral dit heeft het me erg moeilijk gemaakt in mijn keuze. Als het eerste jaar anders was verlopen had ik meteen ja geroepen als iemand mij vroeg of ik een tweede wilde).
Die zekerheden heb ik niet en toch heb ik ervoor gekozen. Maar, die zekerheden heeft niemand en een ander zul je misschien niet horen zeggen wat ik zei, aangezien die persoon anders in het leven staat en meer een gezonde we-zien-wel houding heeft.
Ik denk dus dat als je het zo stelt, het altijd oneerlijk is naar de kinderen toe, de keuze is altijd egoistisch want je weet niet hoe het gaat lopen.
(mm, weet niet of ik handig uit de hoek kom)
De grootste reden is dat ik mezelf ken en heel goed heb leren kennen na de geboorte van de eerste (en anderen mij ook goed kennen). Ik ben een ontzettende controle freak en dat uit zich ook bij de beslissing voor een tweede. Ik wilde die beslissing eigenlijk alleen maar nemen op basis van zekerheden; dat ik dus zeker wist dat ik het aankon (wij hebben nu een makkelijk kind maar je weet maar nooit), zeker wist dat onze relatie stabiel genoeg was en vooral zeker wist dat ik niet door hetzelfde heen zou gaan (PND en soort van psychose - Vooral dit heeft het me erg moeilijk gemaakt in mijn keuze. Als het eerste jaar anders was verlopen had ik meteen ja geroepen als iemand mij vroeg of ik een tweede wilde).
Die zekerheden heb ik niet en toch heb ik ervoor gekozen. Maar, die zekerheden heeft niemand en een ander zul je misschien niet horen zeggen wat ik zei, aangezien die persoon anders in het leven staat en meer een gezonde we-zien-wel houding heeft.
Ik denk dus dat als je het zo stelt, het altijd oneerlijk is naar de kinderen toe, de keuze is altijd egoistisch want je weet niet hoe het gaat lopen.
(mm, weet niet of ik handig uit de hoek kom)
woensdag 20 oktober 2010 om 15:42
quote:elninjoo schreef op 20 oktober 2010 @ 15:10:
[...]
Ik ken letterlijk helemaal niemand die close is met 'n broer of zus. Sommigen gaan er nog net beleefdheidshalve mee om en anderen hebben zelfs daar de energie niet voor over en zien ze alleen op de verplichte familiebijeenkomsten.
Ik wel, met mijn broer. Maar inderdaad je hoort het niet vaak en
ik kan er maar beter niks bij zeggen over mijn oudste broer
[...]
Ik ken letterlijk helemaal niemand die close is met 'n broer of zus. Sommigen gaan er nog net beleefdheidshalve mee om en anderen hebben zelfs daar de energie niet voor over en zien ze alleen op de verplichte familiebijeenkomsten.
Ik wel, met mijn broer. Maar inderdaad je hoort het niet vaak en
ik kan er maar beter niks bij zeggen over mijn oudste broer
woensdag 20 oktober 2010 om 15:43
quote:elninjoo schreef op 20 oktober 2010 @ 15:39:
[...]
Ik zoek mijn vrienden niet uit op hun familieband, maar 't is wel opvallend dat degenen met siblings daar niet zoveel mee op hebben. Hoor nooit 'ns dat iemand 'gezellig met zus gaat shoppen' bijv. wel dat ze 'weer naar 'n familieverjaardag móeten'.Ik vind dat inderdaad wel opvallend. Maar goed.. dat past dan wel weer bij jou Toch?
[...]
Ik zoek mijn vrienden niet uit op hun familieband, maar 't is wel opvallend dat degenen met siblings daar niet zoveel mee op hebben. Hoor nooit 'ns dat iemand 'gezellig met zus gaat shoppen' bijv. wel dat ze 'weer naar 'n familieverjaardag móeten'.Ik vind dat inderdaad wel opvallend. Maar goed.. dat past dan wel weer bij jou Toch?
woensdag 20 oktober 2010 om 15:47
quote:Yraatje schreef op 20 oktober 2010 @ 15:43:
[...]
Ik vind dat inderdaad wel opvallend. Maar goed.. dat past dan wel weer bij jou Toch?Misschien is het 'n kwestie van oorzaak en gevolg: mensen die een heel druk leven hebben met hun familieleden waar ze close mee zijn staan wellicht niet eens open voor nieuwe vriendschappen met 'vreemden'?
[...]
Ik vind dat inderdaad wel opvallend. Maar goed.. dat past dan wel weer bij jou Toch?Misschien is het 'n kwestie van oorzaak en gevolg: mensen die een heel druk leven hebben met hun familieleden waar ze close mee zijn staan wellicht niet eens open voor nieuwe vriendschappen met 'vreemden'?
woensdag 20 oktober 2010 om 15:47
Ik snap je uitleg op zich wel Alisan (niemand weet iets zeker). Maar jezelf kennen is in dit soort situaties een gezonde insteek. En ik handel liever op dat soort inzichten dan op een we zien wel houding. Ik hoor/lees nl. wel eens vaker dat er moeders zijn (vooral moeders) die een 2e of 3e kind krijgen of willen onder de meest godsonmogelijke situaties. En die het dan achteraf zo zwaar vinden en het niet aankunnen etc. En ik kan me dan inwendig best een beetje kwaad maken waarom iemand dan weer haar eigen wens voor wijsheid heeft laten gaan. Ik kan dan ook moeilijke meeleven voelen voor zo iemand.
Dat voelt voor mij als willens en wetens een huis kopen met een te hoge hypotheek met een grote kans dat je dat niet kan opbrengen en dan achteraf gaan klagen dat je geen geld genoeg hebt en dat de financien zoveel stress veroorzaken. Daar voel ik ook weinig sympathie voor.
Snap je wat ik bedoel?
De gezegde ken jezelf is erg belangrijk, vind ik. Niet iets om risico's voor een ander voor te nemen iig.
Dat voelt voor mij als willens en wetens een huis kopen met een te hoge hypotheek met een grote kans dat je dat niet kan opbrengen en dan achteraf gaan klagen dat je geen geld genoeg hebt en dat de financien zoveel stress veroorzaken. Daar voel ik ook weinig sympathie voor.
Snap je wat ik bedoel?
De gezegde ken jezelf is erg belangrijk, vind ik. Niet iets om risico's voor een ander voor te nemen iig.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:50
woensdag 20 oktober 2010 om 15:50
quote:Yraatje schreef op 20 oktober 2010 @ 15:43:
[...]
Ik vind dat inderdaad wel opvallend. Maar goed.. dat past dan wel weer bij jou Toch?
Het lijkt me inderdaad een kwestie van soort zoekt soort
Uit onderzoek blijkt overigens dat mensen die opgroeien met broertjes of zusjes gelukkiger zijn dan mensen die alleen opgroeien. Vooral zusjes zijn goed voor het later welbevinden (al heb je dat dan weer niet in de hand natuurlijk )
[...]
Ik vind dat inderdaad wel opvallend. Maar goed.. dat past dan wel weer bij jou Toch?
Het lijkt me inderdaad een kwestie van soort zoekt soort
Uit onderzoek blijkt overigens dat mensen die opgroeien met broertjes of zusjes gelukkiger zijn dan mensen die alleen opgroeien. Vooral zusjes zijn goed voor het later welbevinden (al heb je dat dan weer niet in de hand natuurlijk )
woensdag 20 oktober 2010 om 15:53
quote:elninjoo schreef op 20 oktober 2010 @ 15:47:
[...]
Misschien is het 'n kwestie van oorzaak en gevolg: mensen die een heel druk leven hebben met hun familieleden waar ze close mee zijn staan wellicht niet eens open voor nieuwe vriendschappen met 'vreemden'?Tuurlijk heb ik ook vriendschappen met 'vreemden'. Maar 2 van mijn beste vrienden zijn wel mijn zus en een dierbare nicht. Closer kan bijna niet. We delen niet alleen vriendschap, maar zelfs bloed.
[...]
Misschien is het 'n kwestie van oorzaak en gevolg: mensen die een heel druk leven hebben met hun familieleden waar ze close mee zijn staan wellicht niet eens open voor nieuwe vriendschappen met 'vreemden'?Tuurlijk heb ik ook vriendschappen met 'vreemden'. Maar 2 van mijn beste vrienden zijn wel mijn zus en een dierbare nicht. Closer kan bijna niet. We delen niet alleen vriendschap, maar zelfs bloed.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:54
quote:AlettaJacobs schreef op 20 oktober 2010 @ 15:50:
[...]
Het lijkt me inderdaad een kwestie van soort zoekt soort
Uit onderzoek blijkt overigens dat mensen die opgroeien met broertjes of zusjes gelukkiger zijn dan mensen die alleen opgroeien. Vooral zusjes zijn goed voor het later welbevinden (al heb je dat dan weer niet in de hand natuurlijk )Dan had ik toch liever 'n homo broer gehad. Zou toch niet erg goed voor mijn welbevinden zijn 'n zus te hebben die zich zou gaan voortplanten waardoor elk familie-etentje/uitstapje om zo'n klein kind zou draaien.
[...]
Het lijkt me inderdaad een kwestie van soort zoekt soort
Uit onderzoek blijkt overigens dat mensen die opgroeien met broertjes of zusjes gelukkiger zijn dan mensen die alleen opgroeien. Vooral zusjes zijn goed voor het later welbevinden (al heb je dat dan weer niet in de hand natuurlijk )Dan had ik toch liever 'n homo broer gehad. Zou toch niet erg goed voor mijn welbevinden zijn 'n zus te hebben die zich zou gaan voortplanten waardoor elk familie-etentje/uitstapje om zo'n klein kind zou draaien.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:55
quote:Isadoortje schreef op 20 oktober 2010 @ 14:51:
Klopt, is een hele wilde gok. Toch lijkt het me dat het in 90% van de gevallen wel goed blijft gaan tussen siblings. Ik hoop bij ons ook! (en zelf vind ik het ook wel gezellig hoor, twee van die koters )Je moest eens weten hoeveel broers en zussen in onmin leven met elkaar.
Klopt, is een hele wilde gok. Toch lijkt het me dat het in 90% van de gevallen wel goed blijft gaan tussen siblings. Ik hoop bij ons ook! (en zelf vind ik het ook wel gezellig hoor, twee van die koters )Je moest eens weten hoeveel broers en zussen in onmin leven met elkaar.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:55
woensdag 20 oktober 2010 om 15:57
Ik snap helemaal wat je bedoel en ik ben dus precies het tegenovergestelde van het soort mensen wat je als voorbeeld aanhaalt (niet een klein beetje ander maar 180 graden). Als er iemand risicos uit de weg gaat dan ben ik dat wel en dat weten ik en mijn omgeving (man en vrienden) heel goed.
Met mezelf kennen bedoel ik dus ook niet dat ik weet dat ik het misschien niet aan kan, maar dat ik weet dat er nooit een tweede zou komen als ik zou wachten op alle zekerheden die ik wil hebben.
Ik denk dus wel dat we het aankunnen maar weet het niet 100% zeker, zoals niemand dat kan weten. Ik denk dat dat mij alleen meer angst inboezemd dan een ander persoon.
Anyway, de tweede komt er aan dus ik kan me maar beter voor gaan bereiden
Met mezelf kennen bedoel ik dus ook niet dat ik weet dat ik het misschien niet aan kan, maar dat ik weet dat er nooit een tweede zou komen als ik zou wachten op alle zekerheden die ik wil hebben.
Ik denk dus wel dat we het aankunnen maar weet het niet 100% zeker, zoals niemand dat kan weten. Ik denk dat dat mij alleen meer angst inboezemd dan een ander persoon.
Anyway, de tweede komt er aan dus ik kan me maar beter voor gaan bereiden
woensdag 20 oktober 2010 om 16:03
Aha Alisan, dan snap ik het. Ik denk dat je bedoelt dat je vermoed dat je het aankan, maar dat je last hebt van de onzekerheden in het leven. Dan is je keuze gebaseerd op het redelijke vermoeden het aan te kunnen!
Dat vind ik een andere insteek dan een keuze maken in een situatie waarvan je kunt aannemen/voorspellen dat je die eigenlijk niet aan gaat kunnen.
Ik heb mijn keuze nl. gemaakt op het niet aankunnen (en tuurlijk kan ik het objectief gezien vast wel aan, maar het zal een grote inbreuk zijn op mijn geluksgevoel en stressbestendigheid en daardoor ook dat van de kinderen).
Dat vind ik een andere insteek dan een keuze maken in een situatie waarvan je kunt aannemen/voorspellen dat je die eigenlijk niet aan gaat kunnen.
Ik heb mijn keuze nl. gemaakt op het niet aankunnen (en tuurlijk kan ik het objectief gezien vast wel aan, maar het zal een grote inbreuk zijn op mijn geluksgevoel en stressbestendigheid en daardoor ook dat van de kinderen).
woensdag 20 oktober 2010 om 16:05
quote:alisan schreef op 20 oktober 2010 @ 15:57:
Anyway, de tweede komt er aan dus ik kan me maar beter voor gaan bereiden
Doe dat : )
Ik hoor ook wel verhalen van perfectionistische moeders die noodgedwongen veel relaxter hebben moeten worden met de komst van een 2e en het een verademing vonden. Hoop dat dat jouw vliegertje wordt
Anyway, de tweede komt er aan dus ik kan me maar beter voor gaan bereiden
Doe dat : )
Ik hoor ook wel verhalen van perfectionistische moeders die noodgedwongen veel relaxter hebben moeten worden met de komst van een 2e en het een verademing vonden. Hoop dat dat jouw vliegertje wordt
woensdag 20 oktober 2010 om 16:08
quote:elninjoo schreef op 20 oktober 2010 @ 15:47:
[...]
Misschien is het 'n kwestie van oorzaak en gevolg: mensen die een heel druk leven hebben met hun familieleden waar ze close mee zijn staan wellicht niet eens open voor nieuwe vriendschappen met 'vreemden'?
Nou dat weet ik niet.
Ik bijvoorbeeld sta best open voor vriendschappen met 'vreemden', ik heb daarbij echter al een paar keer het deksel op mijn neus gehad waardoor ik het moeilijk vind om me te 'geven', zeg maar.
Maar het gaat er bij mij niet helemaal in dat een close familieband ervoor zou zorgen dat je geen andere vriendschappen aangaat.
En ik vind het wel typerend dat men een beetje dezelfde soort types aantrekt. Grappig eigenlijk...
[...]
Misschien is het 'n kwestie van oorzaak en gevolg: mensen die een heel druk leven hebben met hun familieleden waar ze close mee zijn staan wellicht niet eens open voor nieuwe vriendschappen met 'vreemden'?
Nou dat weet ik niet.
Ik bijvoorbeeld sta best open voor vriendschappen met 'vreemden', ik heb daarbij echter al een paar keer het deksel op mijn neus gehad waardoor ik het moeilijk vind om me te 'geven', zeg maar.
Maar het gaat er bij mij niet helemaal in dat een close familieband ervoor zou zorgen dat je geen andere vriendschappen aangaat.
En ik vind het wel typerend dat men een beetje dezelfde soort types aantrekt. Grappig eigenlijk...
woensdag 20 oktober 2010 om 16:10
quote:elninjoo schreef op 20 oktober 2010 @ 15:54:
[...]
Dan had ik toch liever 'n homo broer gehad. Zou toch niet erg goed voor mijn welbevinden zijn 'n zus te hebben die zich zou gaan voortplanten waardoor elk familie-etentje/uitstapje om zo'n klein kind zou draaien.
Dan kun je ook nog wel een leuke zus hebben hoor. Niet alle zussen zijn bezig met voortplanting
Mijn ex-schoonouders bijvoorbeeld.. die hebben flinke pech. Mijn ex wil geen kinderen, maar zijn zus ook niet...
[...]
Dan had ik toch liever 'n homo broer gehad. Zou toch niet erg goed voor mijn welbevinden zijn 'n zus te hebben die zich zou gaan voortplanten waardoor elk familie-etentje/uitstapje om zo'n klein kind zou draaien.
Dan kun je ook nog wel een leuke zus hebben hoor. Niet alle zussen zijn bezig met voortplanting
Mijn ex-schoonouders bijvoorbeeld.. die hebben flinke pech. Mijn ex wil geen kinderen, maar zijn zus ook niet...
woensdag 20 oktober 2010 om 16:13
Idd, ben ook zeker ten goede veranderd door de komst van de eerste. Het was leuk geweest als dat van te voren al was gebeurd maar de geboorte en verantwoordelijkheid waren in dit geval de trigger.
En het klopt, je hebt inderdaad nog een heel gebied tussen zeker-willen-zijn (links) en we-zien-wel (rechts) en ik ben nog altijd ver links.
En het klopt, je hebt inderdaad nog een heel gebied tussen zeker-willen-zijn (links) en we-zien-wel (rechts) en ik ben nog altijd ver links.
woensdag 20 oktober 2010 om 16:33
Herkenbaar. Ik heb tijdens mijn eerste zwangerschap ook zwangerschapsvergiftiging gehad en heb erg getwijfeld of ik wel een tweede wou. Onze oudste had een moeilijke start en was ook een echte huilbaby.
Uiteindelijk toch gedaan en helaas weer een zwangerschapsvergiftiging. Wel later in de zwangerschap, maar ik ben veel zieker geweest dan bij de eerste en kreeg er ook nog een ppd overheen.
Inmiddels is mijn jongste een jaar en ik ben stapeldol op haar, maar ik vond de overgang van één naar twee kinderen lood- en loodzwaar. Ik heb dat van te voren echt onderschat.
Als ik van te voren had geweten hoe groot het verschil was, denk ik niet dat onze dochter er gekomen was.
Neemt niet weg dat ik heel blij met haar ben en haar zeker niet meer zou kunnen of willen missen.
Uiteindelijk toch gedaan en helaas weer een zwangerschapsvergiftiging. Wel later in de zwangerschap, maar ik ben veel zieker geweest dan bij de eerste en kreeg er ook nog een ppd overheen.
Inmiddels is mijn jongste een jaar en ik ben stapeldol op haar, maar ik vond de overgang van één naar twee kinderen lood- en loodzwaar. Ik heb dat van te voren echt onderschat.
Als ik van te voren had geweten hoe groot het verschil was, denk ik niet dat onze dochter er gekomen was.
Neemt niet weg dat ik heel blij met haar ben en haar zeker niet meer zou kunnen of willen missen.
The time is now
