Kinderen
alle pijlers
wil niet naar school
woensdag 3 februari 2010 om 10:26
Mijn zoontje is 10 en heeft soms echt moeite om naar school te
gaan.
Hij zegt dat hij een stomme en strenge juf heeft.
Nu heeft hij op 6 maanden tijd al 4 verschillende jufrouwen gehad ,en dat is voor een kind ook niet goed lijkt me.
Vandaag was het weer tranen met tuiten en wou echt niet naar school, ik had hem thuisgelaten ,en hij was zo blij.
Ik weet van mezelf vroeger dat ik ook wel eens een dagje thuis bleef, en de dag erna ging het dan echt een stuk beter op school ,en dan zag ik het ook weer zitten
zou het kwaad kunnen als ze af en toe een dagje thuis blijven
of doe ik daar meer kwaad dan goed mee ?
gaan.
Hij zegt dat hij een stomme en strenge juf heeft.
Nu heeft hij op 6 maanden tijd al 4 verschillende jufrouwen gehad ,en dat is voor een kind ook niet goed lijkt me.
Vandaag was het weer tranen met tuiten en wou echt niet naar school, ik had hem thuisgelaten ,en hij was zo blij.
Ik weet van mezelf vroeger dat ik ook wel eens een dagje thuis bleef, en de dag erna ging het dan echt een stuk beter op school ,en dan zag ik het ook weer zitten
zou het kwaad kunnen als ze af en toe een dagje thuis blijven
of doe ik daar meer kwaad dan goed mee ?
woensdag 3 februari 2010 om 10:28
Ik denk dat het een kwestie is van mentaliteit meegeven. Als hij nu ziet dat hij niet naar school hoeft als hij maar hard genoeg tegenstribbelt, en blij genoeg reageert als hij niet hoeft, dan heb je kans dat het van kwaad tot erger gaat!
Ga praten op die school, 4 juffen in 6 maanden is wel heel verwarrend.
En in die tussentijd: gewoon naar school, als ie later gaat werken zal hij ook weleens geen zin hebben en dan kan hij ook niet zomaar thuisblijven.
Ga praten op die school, 4 juffen in 6 maanden is wel heel verwarrend.
En in die tussentijd: gewoon naar school, als ie later gaat werken zal hij ook weleens geen zin hebben en dan kan hij ook niet zomaar thuisblijven.
woensdag 3 februari 2010 om 10:31
Mijn moeder deed het ook wel 's met mij en ik ben daar niet blij mee. Toen wel natuurlijk, maar ik vind het achteraf gezien niet ok. Wat heb ik ervan geleerd: als het tegenzit ga ik gewoon even mokken en dan kom ik onder m'n verplichtingen uit. Dat heb ik meer dan eens toegepast en de theorie bleek te kloppen.
Inmiddels ben ik mid-30 en heb sinds een paar jaar pas door dat het zo dus niet normaal is
Het is nog maar een kind, maar over niet zo heel lang zit hij op de middelbare school. En kan hij dat natuurlijk heel makkelijk zelf invoeren - geen zin, ik ga lekker niet. Dat gaat sneller en makkelijker als jij het voorbeeld hebt gegeven dat dat soms heus wel mag.
Ik heb geen kinderen, dus spreek puur uit eigen ervaring.
Inmiddels ben ik mid-30 en heb sinds een paar jaar pas door dat het zo dus niet normaal is
Het is nog maar een kind, maar over niet zo heel lang zit hij op de middelbare school. En kan hij dat natuurlijk heel makkelijk zelf invoeren - geen zin, ik ga lekker niet. Dat gaat sneller en makkelijker als jij het voorbeeld hebt gegeven dat dat soms heus wel mag.
Ik heb geen kinderen, dus spreek puur uit eigen ervaring.
woensdag 3 februari 2010 om 10:33
De meeste kinderen hebben wel eens een schoolbaaldag, dat had ik vroeger zelf ook, hoewel het erg goed ging op school en ik het ook wel leuk vond. Ik mocht alleen niet thuisblijven dan.
Mijn zoontje vindt het echt niet leuk op school en heeft daar veel problemen, omdat hij autistisch is en daardoor zijn draai niet kan vinden op school. Eerlijk gezegd houd ik hem ook wel eens iets te snel thuis als hij niet zo lekker is, maar eigenlijk wel zou kunnen gaan, puur om hem wat lucht te geven. Of het echt een goed idee is, weet ik niet, want het probleem los je er niet mee op. Maar ik begrijp je dus wel. Ik zou zeggen: als het af en toe gebeurt, is het niet zo erg.
Mijn zoontje vindt het echt niet leuk op school en heeft daar veel problemen, omdat hij autistisch is en daardoor zijn draai niet kan vinden op school. Eerlijk gezegd houd ik hem ook wel eens iets te snel thuis als hij niet zo lekker is, maar eigenlijk wel zou kunnen gaan, puur om hem wat lucht te geven. Of het echt een goed idee is, weet ik niet, want het probleem los je er niet mee op. Maar ik begrijp je dus wel. Ik zou zeggen: als het af en toe gebeurt, is het niet zo erg.
woensdag 3 februari 2010 om 10:34
Ik zou hem niet thuis laten blijven als hij niet ziek is. Sommige dingen moeten gewoon en daar hoort naar school gaan bij, zin of geen zin. Het lijkt mij heel lastig om een grens te trekken als hij af en toe een dag thuis mag blijven zonder ziekte.
Overigens snap ik wel dat je hem thuis hebt gehouden! Het is niet leuk om je kind zo verdrietig te zien en soms is een korte termijn oplossing makkelijker op dat moment dan een lange termijn oplossing.
Ligt het aan de verschillende leerkrachten dat hij niet naar school wil, of speelt er iets anders?
Een van mijn zoontjes is weliswaar een stuk jonger dan jouw zoon, maar hij wilde vanochtend niet naar de peuterspeelzaal. Doorgaans heeft hij het er erg naar zijn zin, maar vanochtend waren er dikke tranen en riep hij huilend dat hij bij mij wilde blijven. Gevoelsmatig wilde ik hem op de arm nemen om naar huis te gaan, maar toch heb ik hem laten blijven. Ik weet zeker dat hij het nu reuze naar zijn zin heeft en straks met grote verhalen thuiskomt!
Overigens snap ik wel dat je hem thuis hebt gehouden! Het is niet leuk om je kind zo verdrietig te zien en soms is een korte termijn oplossing makkelijker op dat moment dan een lange termijn oplossing.
Ligt het aan de verschillende leerkrachten dat hij niet naar school wil, of speelt er iets anders?
Een van mijn zoontjes is weliswaar een stuk jonger dan jouw zoon, maar hij wilde vanochtend niet naar de peuterspeelzaal. Doorgaans heeft hij het er erg naar zijn zin, maar vanochtend waren er dikke tranen en riep hij huilend dat hij bij mij wilde blijven. Gevoelsmatig wilde ik hem op de arm nemen om naar huis te gaan, maar toch heb ik hem laten blijven. Ik weet zeker dat hij het nu reuze naar zijn zin heeft en straks met grote verhalen thuiskomt!
woensdag 3 februari 2010 om 10:39
Lizzl, ben jij mijn zusje? Ik mocht vroeger ook wel eens zonder reden thuis blijven en ik heb daardoor meegekregen dat je makkelijk het bijltje ergens bij neer kan gooien! (en een waardeloos arbeidsethos, maar daar heb ik verbetering in aangebracht toen ik een jaar of 25 was!)
Hoe leuk ik het destijds ook vond dat ik af en toe thuis mocht blijven vroeger, het neemt niet weg dat ik er in retrospectie niet blij mee ben. Sterker nog, achteraf vind ik dat ze me gewoon naar school had moeten schoppen, zin of geen zin!
Hoe leuk ik het destijds ook vond dat ik af en toe thuis mocht blijven vroeger, het neemt niet weg dat ik er in retrospectie niet blij mee ben. Sterker nog, achteraf vind ik dat ze me gewoon naar school had moeten schoppen, zin of geen zin!
woensdag 3 februari 2010 om 10:43
Oh heel bekent die van ons is 10 en wil vaak ook niet. Klaagt dan over hoofdpijn buikpijn enz. Maar wij brengen hem altijd naar school. 9 van de 10 keer gaat het goed, dan hoor je niks meer, zo af en toe komt het voor dat je juf belt dat het echt niet gaat en dan halen we hem weer op. Ik zou er niet aan toe geven. Straks word het alleen maar erger als je op de middelbare school zitten. (ken mezelf nog een beetje van die tijd)
woensdag 3 februari 2010 om 10:47
Ik had het rond die leeftijd niet goed op school. Weinig controle, mijn leerkrachten wisselden zich met rap tempo af en de school lag een beetje overhoop met de ouders. Niet een erg stabiele plek om te vertoeven en dit uitte bij mij in enorme buikpijnaanvallen, huilpartijen en ik wilde absoluut niet naar school. Ik vond mijn juf ook stom, ze was gemeen tegen meisjes. (later bleek dit ook echt zo te zijn)
Met mij ging het beter toen mijn ouders actie ondernamen en keken wat er mis ging. Hun hebben uiteindelijk besloten om mij daar weg te halen en vanaf dat moment ging ik wqeer fluitend naar school.
Nu wil ik niet zeggen dat dit het geval is maar het kan best aan die juf of iets dergelijks liggen. Ik ben in ieder geval blij dat mijn ouders mij geloofden toen.
Een dagje thuis heb ik niet vaak gehad vroeger, ook als dingen niet leuk zijn moet je het doen. Maar ik zou toch eens kijken wat school ervan zegt en of zijn juf inderdaad niet leuk is. Maar misschien praat ik te veel uit eigen ervaring.
Ik hoop dat het snel beter gaat.
Met mij ging het beter toen mijn ouders actie ondernamen en keken wat er mis ging. Hun hebben uiteindelijk besloten om mij daar weg te halen en vanaf dat moment ging ik wqeer fluitend naar school.
Nu wil ik niet zeggen dat dit het geval is maar het kan best aan die juf of iets dergelijks liggen. Ik ben in ieder geval blij dat mijn ouders mij geloofden toen.
Een dagje thuis heb ik niet vaak gehad vroeger, ook als dingen niet leuk zijn moet je het doen. Maar ik zou toch eens kijken wat school ervan zegt en of zijn juf inderdaad niet leuk is. Maar misschien praat ik te veel uit eigen ervaring.
Ik hoop dat het snel beter gaat.
woensdag 3 februari 2010 om 10:48
Het fijne van niet toegeven is dat er ook niet noemenswaardig wordt geklaagd.
Van mij mag je balen, maar dan wel op school. Dit ethos heb ik van huis uit meegekregen en daar lijkt me niets mis mee. Als je volwassen bent kun je dan in elk geval weloverwogen beslissen of naar werk gaan of niet te verantwoorden valt.
Van mij mag je balen, maar dan wel op school. Dit ethos heb ik van huis uit meegekregen en daar lijkt me niets mis mee. Als je volwassen bent kun je dan in elk geval weloverwogen beslissen of naar werk gaan of niet te verantwoorden valt.
woensdag 3 februari 2010 om 10:52
Nou, zo erg is het niet hoor om hem bij uitzondering eens een dagje thuis te houden. Het lucht wat op voor het kind, ik heb dat ook wel eens gedaan. Weet niet wat er precies aan de hand is bij jullie op school maar wij hebben een andere school gekozen en daarna helemaal geen problemen meer gehad. Met plezier naar school en geen dag meer thuis geweest uit ellende.
woensdag 3 februari 2010 om 10:54
quote:Lizzl schreef op 03 februari 2010 @ 10:31:
Het is nog maar een kind, maar over niet zo heel lang zit hij op de middelbare school. En kan hij dat natuurlijk heel makkelijk zelf invoeren - geen zin, ik ga lekker niet. Dat gaat sneller en makkelijker als jij het voorbeeld hebt gegeven dat dat soms heus wel mag.
Ik heb geen kinderen, dus spreek puur uit eigen ervaring.
Dit dus. Zo waar, nu heb je er nog grip op, maar straks regelt je kind het zelf.
Wat nou verzuimbriefje van je ouders? Je kunt die handtekening ook faken, want de conciërge let nergens op. Zo heb ik een heel schooljaar vegooid. Zelf gedaan natuurlijk, maar vanuit de school gingen ook geen alarmbellen af, reken er dus niet op dat de school jou op de hoogte brengt. dat gebeurd pas als het echt op gaat vallen en dan is het al te laat.
Ik zou ten eerste eens op school gaan praten over die wisselingen. En daarna met andere ouders of hun kinderen dezelfde klachten over de juf hebben.
Het is nog maar een kind, maar over niet zo heel lang zit hij op de middelbare school. En kan hij dat natuurlijk heel makkelijk zelf invoeren - geen zin, ik ga lekker niet. Dat gaat sneller en makkelijker als jij het voorbeeld hebt gegeven dat dat soms heus wel mag.
Ik heb geen kinderen, dus spreek puur uit eigen ervaring.
Dit dus. Zo waar, nu heb je er nog grip op, maar straks regelt je kind het zelf.
Wat nou verzuimbriefje van je ouders? Je kunt die handtekening ook faken, want de conciërge let nergens op. Zo heb ik een heel schooljaar vegooid. Zelf gedaan natuurlijk, maar vanuit de school gingen ook geen alarmbellen af, reken er dus niet op dat de school jou op de hoogte brengt. dat gebeurd pas als het echt op gaat vallen en dan is het al te laat.
Ik zou ten eerste eens op school gaan praten over die wisselingen. En daarna met andere ouders of hun kinderen dezelfde klachten over de juf hebben.
woensdag 3 februari 2010 om 10:55
Thuis houden lijkt me geen optie
Een goed gesprek waarom hij wel moet en vragen waarom hij niet wil (doorvragen) lijkt me beter. (is bij mij nooit gedaan, moest wel naar school, verveelde me de pleuris, 'niets' geleerd behalve aanpassen aan 'gewenste gedrag')
En met de school praten want 4 juffen in 6 maanden lijkt me niet de bedoeling.
Een goed gesprek waarom hij wel moet en vragen waarom hij niet wil (doorvragen) lijkt me beter. (is bij mij nooit gedaan, moest wel naar school, verveelde me de pleuris, 'niets' geleerd behalve aanpassen aan 'gewenste gedrag')
En met de school praten want 4 juffen in 6 maanden lijkt me niet de bedoeling.
woensdag 3 februari 2010 om 11:00
quote:blafffie7 schreef op 03 februari 2010 @ 10:26:
Vandaag was het weer tranen met tuiten en wou echt niet naar school, ik had hem thuisgelaten ,en hij was zo blij.
Ik heb geen verstand van kinderen maar dit klinkt mij echt ongezond in de oren. "Een dagje thuis houden" (en of dat al of niet goed zou zijn) is toch een heel andere discussie, dan onhandelbaar gedrag belonen????????
Vandaag was het weer tranen met tuiten en wou echt niet naar school, ik had hem thuisgelaten ,en hij was zo blij.
Ik heb geen verstand van kinderen maar dit klinkt mij echt ongezond in de oren. "Een dagje thuis houden" (en of dat al of niet goed zou zijn) is toch een heel andere discussie, dan onhandelbaar gedrag belonen????????
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
woensdag 3 februari 2010 om 11:01
Ik begrijp uit de reacties hier dat mijn kinderen (nou ja, eigenlijk alleen mijn oudste) later een ramp worden voor de arbeidsmarkt, vanwege de foute opvoeding.
Mijn oudste heeft het heel moeilijk gehad op school en is zelfs (in overleg met school) 1,5 jaar parttime naar school gegaan. Op zijn volgende school (speciaal onderwijs) ging het zo mis, dat hij zelfs 7 maanden thuis gezeten heeft.
Op basis van alleen de OP kun je m.i. niet echt inschatten of dit een eenmalig baaldagje is of dat er meer aan de hand is.
Ik ben geloof ik onwijs goed opgevoed, nog nooit een baaldag gekregen van mijn ouders. Wat wel betekent dat ik niet geleerd heb om mijn eigen grenzen te bewaken, en dus veel te lang doorga als het eigenlijk niet meer gaat.
Opvoeding is eindeloos schipperen tussen wat je je kind wilt leren voor later en wat goed is voor je kind nu. En die twee komen niet altijd overeen.
Mijn oudste heeft het heel moeilijk gehad op school en is zelfs (in overleg met school) 1,5 jaar parttime naar school gegaan. Op zijn volgende school (speciaal onderwijs) ging het zo mis, dat hij zelfs 7 maanden thuis gezeten heeft.
Op basis van alleen de OP kun je m.i. niet echt inschatten of dit een eenmalig baaldagje is of dat er meer aan de hand is.
Ik ben geloof ik onwijs goed opgevoed, nog nooit een baaldag gekregen van mijn ouders. Wat wel betekent dat ik niet geleerd heb om mijn eigen grenzen te bewaken, en dus veel te lang doorga als het eigenlijk niet meer gaat.
Opvoeding is eindeloos schipperen tussen wat je je kind wilt leren voor later en wat goed is voor je kind nu. En die twee komen niet altijd overeen.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 3 februari 2010 om 11:04
Ik hou mijn kinderen alleen thuis als ze ziek zijn. De reden daarvoor is dat ik vind dat ze doordrongen moeten zijn van hun plichten. Ok, dat klinkt wel heel zwaar zo, het zijn kinderen verdikkie...
Maar ik bedoel, ze moeten leren dat je soms nu eenmaal iets moet doen, en heb je geen zin, dan maak je maar zin. Ik heb er wel vaker uitgebreid met ze over gepraat, bijvoorbeeld verteld dat ik ook weleens geen zin heb om naar mijn werk te gaan maar dat nu eenmaal moet. Ik heb ze zelfs weleens verteld dat er wettelijke leerplicht is en dat ze verplicht zijn te gaan. Ook heb ik ze verteld dat er kinderen zijn in arme landen die maar wat graag naar school zouden willen gaan, maar niet kunnen.
Ik wil namelijk dat ze later een goed arbeidsethos hebben. Als kind kon ik vroeger vrij gemakkelijk thuis blijven, dat heeft me later vaker opgebroken, ben er meermalen tegenaan gelopen. Ik heb echt mezelf in dat opzicht moeten 'heropvoeden' en moet mezelf nog steeds regelmatig een duwtje in de goede richting geven.
Je zoon thuis houden omdat er problemen op school zijn verhelpt de problemen niet. Hiermee laat je hem indirect zien dat je weg moet gaan van je probleem in plaats van ze op te lossen. Natuurlijk kan je zoon de schoolproblemen niet in zijn eentje oplossen, daarmee moet jij hem helpen.
Ga praten met die juf, met de school. En vertel je zoon dat het nu even niet leuk is maar dat er aan gewerkt wordt en dat jij hem helpt. En is hij naar school gegaan, praat dan even na, geeft een extra knuffel en neem even de tijd.
Veel succes.
(en die school moet die echt zijn beste beentje voor gaan zetten, 4 juffen in 6 maanden, zijn ze betoeterd?)
Maar ik bedoel, ze moeten leren dat je soms nu eenmaal iets moet doen, en heb je geen zin, dan maak je maar zin. Ik heb er wel vaker uitgebreid met ze over gepraat, bijvoorbeeld verteld dat ik ook weleens geen zin heb om naar mijn werk te gaan maar dat nu eenmaal moet. Ik heb ze zelfs weleens verteld dat er wettelijke leerplicht is en dat ze verplicht zijn te gaan. Ook heb ik ze verteld dat er kinderen zijn in arme landen die maar wat graag naar school zouden willen gaan, maar niet kunnen.
Ik wil namelijk dat ze later een goed arbeidsethos hebben. Als kind kon ik vroeger vrij gemakkelijk thuis blijven, dat heeft me later vaker opgebroken, ben er meermalen tegenaan gelopen. Ik heb echt mezelf in dat opzicht moeten 'heropvoeden' en moet mezelf nog steeds regelmatig een duwtje in de goede richting geven.
Je zoon thuis houden omdat er problemen op school zijn verhelpt de problemen niet. Hiermee laat je hem indirect zien dat je weg moet gaan van je probleem in plaats van ze op te lossen. Natuurlijk kan je zoon de schoolproblemen niet in zijn eentje oplossen, daarmee moet jij hem helpen.
Ga praten met die juf, met de school. En vertel je zoon dat het nu even niet leuk is maar dat er aan gewerkt wordt en dat jij hem helpt. En is hij naar school gegaan, praat dan even na, geeft een extra knuffel en neem even de tijd.
Veel succes.
(en die school moet die echt zijn beste beentje voor gaan zetten, 4 juffen in 6 maanden, zijn ze betoeterd?)
woensdag 3 februari 2010 om 11:07
In jouw situatie ligt het iets anders Solomio.
Maar als er geen vermoedens zijn dat het kind in kwestie een of andere stoornis heeft, dan is thuishouden 'omdat hij school iets leuk vindt' geen goed idee.
Verder eens dat opvoeden schipperen is. Aan elke beslissing zitten immers twee of meer kanten.
Maar als TO probeert tot de kern van het probleem door te dringen (komt het door de wisselingen, wordt hij gepest, kan de juf de klas niet aan en gaat ze daarom rare straffen uitdelen) dan geef je je kind denk ik het beste voorbeeld mee, namelijk dat je problemen op kunt lossen.
Want bruut naar school sturen en niks aan het probleem doen is ook geen goed idee.
Maar als er geen vermoedens zijn dat het kind in kwestie een of andere stoornis heeft, dan is thuishouden 'omdat hij school iets leuk vindt' geen goed idee.
Verder eens dat opvoeden schipperen is. Aan elke beslissing zitten immers twee of meer kanten.
Maar als TO probeert tot de kern van het probleem door te dringen (komt het door de wisselingen, wordt hij gepest, kan de juf de klas niet aan en gaat ze daarom rare straffen uitdelen) dan geef je je kind denk ik het beste voorbeeld mee, namelijk dat je problemen op kunt lossen.
Want bruut naar school sturen en niks aan het probleem doen is ook geen goed idee.
woensdag 3 februari 2010 om 11:12
Thuis houden lijkt me geen optie. Het probleem oplossen echter wel. Er zal een reden zijn waarom je zoontje niet naar school toe wil. Je lost op deze manier niets op.
Mijn moeder was vroeger altijd strikt in het naar school gaan. Als ik zei dat ik ziek was dan moest ik het toch proberen. Gaat het niet dan kom je maar naar huis of belt de juf. Soms ging ik toch naar huis, maar vaak genoeg ging het wel weer.
Ik heb die instelling nog steeds. Niet lullen, maar poetsen.
Mijn moeder was vroeger altijd strikt in het naar school gaan. Als ik zei dat ik ziek was dan moest ik het toch proberen. Gaat het niet dan kom je maar naar huis of belt de juf. Soms ging ik toch naar huis, maar vaak genoeg ging het wel weer.
Ik heb die instelling nog steeds. Niet lullen, maar poetsen.
woensdag 3 februari 2010 om 11:12
quote:Starshine schreef op 03 februari 2010 @ 11:07:
In jouw situatie ligt het iets anders Solomio.
Maar als er geen vermoedens zijn dat het kind in kwestie een of andere stoornis heeft, dan is thuishouden 'omdat hij school iets leuk vindt' geen goed idee.
Verder eens dat opvoeden schipperen is. Aan elke beslissing zitten immers twee of meer kanten.
Maar als TO probeert tot de kern van het probleem door te dringen (komt het door de wisselingen, wordt hij gepest, kan de juf de klas niet aan en gaat ze daarom rare straffen uitdelen) dan geef je je kind denk ik het beste voorbeeld mee, namelijk dat je problemen op kunt lossen.
Want bruut naar school sturen en niks aan het probleem doen is ook geen goed idee.
Natuurlijk ligt mijn situatie iets anders, maar toen mijn zoon parttime naar school ging wisten we nog niet dat hij een stoornis had, dus is het wel degelijk vergelijkbaar.
Als ik de OP lees denk ik: prima dat je hem en dagje thuis houdt. Natuurlijk is het daarnaast ook van belang om te kijken waar dit probleem vandaan komt.
In jouw situatie ligt het iets anders Solomio.
Maar als er geen vermoedens zijn dat het kind in kwestie een of andere stoornis heeft, dan is thuishouden 'omdat hij school iets leuk vindt' geen goed idee.
Verder eens dat opvoeden schipperen is. Aan elke beslissing zitten immers twee of meer kanten.
Maar als TO probeert tot de kern van het probleem door te dringen (komt het door de wisselingen, wordt hij gepest, kan de juf de klas niet aan en gaat ze daarom rare straffen uitdelen) dan geef je je kind denk ik het beste voorbeeld mee, namelijk dat je problemen op kunt lossen.
Want bruut naar school sturen en niks aan het probleem doen is ook geen goed idee.
Natuurlijk ligt mijn situatie iets anders, maar toen mijn zoon parttime naar school ging wisten we nog niet dat hij een stoornis had, dus is het wel degelijk vergelijkbaar.
Als ik de OP lees denk ik: prima dat je hem en dagje thuis houdt. Natuurlijk is het daarnaast ook van belang om te kijken waar dit probleem vandaan komt.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 3 februari 2010 om 11:25
Een kind mag best eens een baaldag hebben, maar een juf stom vinden is wat dat betreft voor mij onvoldoende reden om thuis te blijven. Die juf vindt hij morgen nog steeds even stom. Als er een probleem is met de juf moet je dat probleem oplossen en dat lukt niet als je ervoor wegloopt.
In het geval van Solo ligt het inderdaad anders. Voor haar kinderen speelt er veel meer dan voor de andere kinderen in de klas. In zo'n geval heb je niet alleen te maken met tegenzin, maar ook met onvermogen om het op te lossen. In dat geval kan thuisblijven net dat beetje lucht geven dat je nodig hebt om problemen op te lossen en een kind toch onderwijs te laten volgen.
In het geval van Solo ligt het inderdaad anders. Voor haar kinderen speelt er veel meer dan voor de andere kinderen in de klas. In zo'n geval heb je niet alleen te maken met tegenzin, maar ook met onvermogen om het op te lossen. In dat geval kan thuisblijven net dat beetje lucht geven dat je nodig hebt om problemen op te lossen en een kind toch onderwijs te laten volgen.
woensdag 3 februari 2010 om 11:29
To, ik zou dit ook niet meer doen. Want de drempel wordt zo steeds hoger voor je zoontje om wel weer naar school te gaan.
Maar het is zeker niet normaal dat er zoveel gewisseld wordt met de leerkrachten op school. Dat is ook helemaal niet goed voor kinderen. En misschien vindt jouw zoontje dit ook moeilijk.
En misschien is de juf ook niet aardig. Ik zou gaan informeren op school en met de leerkracht bespreken dat je zoontje niet meer met plezier naar school gaat. Dan kan zij hier ook rekening mee houden. Succes!
Maar het is zeker niet normaal dat er zoveel gewisseld wordt met de leerkrachten op school. Dat is ook helemaal niet goed voor kinderen. En misschien vindt jouw zoontje dit ook moeilijk.
En misschien is de juf ook niet aardig. Ik zou gaan informeren op school en met de leerkracht bespreken dat je zoontje niet meer met plezier naar school gaat. Dan kan zij hier ook rekening mee houden. Succes!
woensdag 3 februari 2010 om 11:42
TO, ik zou je zoon gewoon naar school sturen. Balen van de leerkracht is verschrikkelijk, weet er helaas alles van. Maar als kind zijnde moest ik toch echt naar meester Bosaap toe! Oh ik heb nog steeds een pleurishekel aan die man! Straks in het "volwassen" leven zal hij ook moeten samenwerken met mensen die hij niet zal mogen, een baas krijgen die rampzalig etc. Kan je nu alvast beter aan wennen vind ik.
Ga op school eens praten, leg dit geval voor aan de directeur/adjunkie en eventueel ook de leerkracht. Die zal even goed schrikken en wellicht de neus op de feiten niet altijd even waarderen maar wel mee aan de slag gaan (mits het een leerkracht is die er voor de kinderen is).
Ga op school eens praten, leg dit geval voor aan de directeur/adjunkie en eventueel ook de leerkracht. Die zal even goed schrikken en wellicht de neus op de feiten niet altijd even waarderen maar wel mee aan de slag gaan (mits het een leerkracht is die er voor de kinderen is).
woensdag 3 februari 2010 om 12:13
Dit topic raakt mij heel diep, ookal is het alweer 24 jaar geleden dat ik van bassischool veranderd ben, omdat een aantal leraren kinderen ontzettend denigrerend behandelden.
Na ruim een jaar heel veel buikpijn etc, en iedere keer maar weer naar school gestuurd worden door mijn moeder ('probeer 't maar'), werd ik opeens op mijn tiende 's ochtends wakker met 'ik weet het niet meer, ik weet het echt niet meer, ik wil echt niet meer naar die school'. Ik zat dieper dan diep in de put.
Anyway, van school veranderd en ik bloeide helemaal op. Dus wel luisteren naar je kind!!!! Anders komt je relatie echt nooit meer goed.
Na ruim een jaar heel veel buikpijn etc, en iedere keer maar weer naar school gestuurd worden door mijn moeder ('probeer 't maar'), werd ik opeens op mijn tiende 's ochtends wakker met 'ik weet het niet meer, ik weet het echt niet meer, ik wil echt niet meer naar die school'. Ik zat dieper dan diep in de put.
Anyway, van school veranderd en ik bloeide helemaal op. Dus wel luisteren naar je kind!!!! Anders komt je relatie echt nooit meer goed.
woensdag 3 februari 2010 om 12:18
quote:lavenderleo schreef op 03 februari 2010 @ 12:13:
Dit topic raakt mij heel diep, ookal is het alweer 24 jaar geleden dat ik van bassischool veranderd ben, omdat een aantal leraren kinderen ontzettend denigrerend behandelden.
Na ruim een jaar heel veel buikpijn etc, en iedere keer maar weer naar school gestuurd worden door mijn moeder ('probeer 't maar'), werd ik opeens op mijn tiende 's ochtends wakker met 'ik weet het niet meer, ik weet het echt niet meer, ik wil echt niet meer naar die school'. Ik zat dieper dan diep in de put.
Anyway, van school veranderd en ik bloeide helemaal op. Dus wel luisteren naar je kind!!!! Anders komt je relatie echt nooit meer goed.
Dat is wel erg zeg.
Thuis houden is geen oplossing. Het probleem aanpakken wel. Inderdaad wel luisteren naar je kind, maar niet zomaar thuishouden. De problemen worden in stand gehouden.
Dit topic raakt mij heel diep, ookal is het alweer 24 jaar geleden dat ik van bassischool veranderd ben, omdat een aantal leraren kinderen ontzettend denigrerend behandelden.
Na ruim een jaar heel veel buikpijn etc, en iedere keer maar weer naar school gestuurd worden door mijn moeder ('probeer 't maar'), werd ik opeens op mijn tiende 's ochtends wakker met 'ik weet het niet meer, ik weet het echt niet meer, ik wil echt niet meer naar die school'. Ik zat dieper dan diep in de put.
Anyway, van school veranderd en ik bloeide helemaal op. Dus wel luisteren naar je kind!!!! Anders komt je relatie echt nooit meer goed.
Dat is wel erg zeg.
Thuis houden is geen oplossing. Het probleem aanpakken wel. Inderdaad wel luisteren naar je kind, maar niet zomaar thuishouden. De problemen worden in stand gehouden.
woensdag 3 februari 2010 om 12:22
Ik vind het behoorlijk hard, veel reacties.
Er worden zo ontzettend veel eisen aan jonge kinderen gesteld, ze maken lange dagen, moeten veel prestaties leveren.
Ik ben absoluut voor een kind af en toe een dagje thuishouden, even bijkomen, even genieten van volledige aandacht van een van de ouders.
Ik doe dit zelf af en toe en wel het liefst als een kind niet zelf zegt dat hij niet naar school wil, maar juist als je ziet dat ze het kunnen gebruiken maar gewoon zijn dat ze toch naar school gaan.
Er worden zo ontzettend veel eisen aan jonge kinderen gesteld, ze maken lange dagen, moeten veel prestaties leveren.
Ik ben absoluut voor een kind af en toe een dagje thuishouden, even bijkomen, even genieten van volledige aandacht van een van de ouders.
Ik doe dit zelf af en toe en wel het liefst als een kind niet zelf zegt dat hij niet naar school wil, maar juist als je ziet dat ze het kunnen gebruiken maar gewoon zijn dat ze toch naar school gaan.