Zoon (6) kwakkelt
vrijdag 7 oktober 2011 om 17:54
Hi allemaal,
Moest even een 'drempel' over om een topic te openen, omdat ik ergens bang dat dit allemaal te 'zwaar' gaat worden, terwijl er wellicht/waarschijnlijk/misschien helemaal niets bijzonders aan de hand is.
Maar toch ben ik benieuwd naar jullie mening wat hopelijk wat relativeert, want maak me op dit moment toch wel zorgen.
Het gaat om onze zoon van 6. Hij zit sinds dit schooljaar in groep 3. Het is met alles (lichamelijk en qua ontwikkeling) altijd gemiddeld geweest. Wel is het een hele gevoelige jongen, lief, veel inlevend vermogen en een allemansvriend.
In de zomervakantie is onze dochter, dus zijn zusje geboren, hij heeft zijn elleboog gebroken in het laatste weekend voor de start van het nieuwe schooljaar, hij is begonnen met schoolzwemmen en sinds 2 weken gaat ie naar voetbaltraining (dus best veel in korte tijd).
Hij is vanochtend wéér ziek uit school gekomen. In de afgelopen maand heeft hij al 6 dagen (niet achtereenvolgens) thuis gezeten met koorts, hoofdpijn, dan weer verkouden, buikpijn, noem het maar op.
Vanmiddag dus weer.
Hij is vaak heel moe (ook niet zo gek net in groep 3), maar zegt zo veel dingen door elkaar over school, dat ik twijfel of er niet meer aan de hand is.
Bijvoorbeeld; zwemjuf doet boos (zei dat hij niet hard genoeg zwom?), wordt gepest op de overblijf (hij gaat 1x per week), het is er warm, ik moet mn brood per se opeten (terwijl er zo duidelijk wordt gezegd dat kinderen nergens toe worden gedwongen), en zo volgen er regelmatig nog meer terloopse opmerkingen.
Ik weet gewoon niet meer wat ik serieus moet nemen.
Of het gewoon tijdelijk een wat lagere weerstand is, of hij te zwaar trekt aan groep 3 (hij is extreem perfectionistisch en leergierig), of er echt vervelende dingen op school gebeuren buiten de klas.
Ik ben dus bang om hem straks nog iets aan te praten, terwijl het misschien nu alleen wat vervelende verkoudheidjes oid zijn waardoor hij even wat minder lekker in zn vel zit.
Wil voordat we evt met zijn juf(fen) gaan praten eerst voor mezelf nagaan of er iets concreets is waar we iets mee kunnen.
Maar in de klas draait hij dus verder lekker mee, heeft vriendjes, vindt zn juffen lief...
Heb nu gewoon even een 'help!' gevoel...
Moest even een 'drempel' over om een topic te openen, omdat ik ergens bang dat dit allemaal te 'zwaar' gaat worden, terwijl er wellicht/waarschijnlijk/misschien helemaal niets bijzonders aan de hand is.
Maar toch ben ik benieuwd naar jullie mening wat hopelijk wat relativeert, want maak me op dit moment toch wel zorgen.
Het gaat om onze zoon van 6. Hij zit sinds dit schooljaar in groep 3. Het is met alles (lichamelijk en qua ontwikkeling) altijd gemiddeld geweest. Wel is het een hele gevoelige jongen, lief, veel inlevend vermogen en een allemansvriend.
In de zomervakantie is onze dochter, dus zijn zusje geboren, hij heeft zijn elleboog gebroken in het laatste weekend voor de start van het nieuwe schooljaar, hij is begonnen met schoolzwemmen en sinds 2 weken gaat ie naar voetbaltraining (dus best veel in korte tijd).
Hij is vanochtend wéér ziek uit school gekomen. In de afgelopen maand heeft hij al 6 dagen (niet achtereenvolgens) thuis gezeten met koorts, hoofdpijn, dan weer verkouden, buikpijn, noem het maar op.
Vanmiddag dus weer.
Hij is vaak heel moe (ook niet zo gek net in groep 3), maar zegt zo veel dingen door elkaar over school, dat ik twijfel of er niet meer aan de hand is.
Bijvoorbeeld; zwemjuf doet boos (zei dat hij niet hard genoeg zwom?), wordt gepest op de overblijf (hij gaat 1x per week), het is er warm, ik moet mn brood per se opeten (terwijl er zo duidelijk wordt gezegd dat kinderen nergens toe worden gedwongen), en zo volgen er regelmatig nog meer terloopse opmerkingen.
Ik weet gewoon niet meer wat ik serieus moet nemen.
Of het gewoon tijdelijk een wat lagere weerstand is, of hij te zwaar trekt aan groep 3 (hij is extreem perfectionistisch en leergierig), of er echt vervelende dingen op school gebeuren buiten de klas.
Ik ben dus bang om hem straks nog iets aan te praten, terwijl het misschien nu alleen wat vervelende verkoudheidjes oid zijn waardoor hij even wat minder lekker in zn vel zit.
Wil voordat we evt met zijn juf(fen) gaan praten eerst voor mezelf nagaan of er iets concreets is waar we iets mee kunnen.
Maar in de klas draait hij dus verder lekker mee, heeft vriendjes, vindt zn juffen lief...
Heb nu gewoon even een 'help!' gevoel...
vrijdag 7 oktober 2011 om 18:07
Even snel ik ga eten. Mijn zoon had dat ook. Die nam terloopse opmerkingen heel serieus en was dan van slag. Dus als met overblijf de groep druk was en de overblijfjuf de groep wat strenger toesprak, dan schrok hij daar van. Net als dat ze dan zeggen; eet je nog even door?
Mijn zoon moest erg wennen en soms hield ik hem wel eens een middag thuis om te slapen.
Net als je zegt; zwemjuf doet boos. Die juffen roepen altijd hard vanaf de kant; EN DOORZWEMMEN,HARDER.
Ik denk dat het hem allemaal even te veel is, alles bij elkaar.
Mijn zoon moest erg wennen en soms hield ik hem wel eens een middag thuis om te slapen.
Net als je zegt; zwemjuf doet boos. Die juffen roepen altijd hard vanaf de kant; EN DOORZWEMMEN,HARDER.
Ik denk dat het hem allemaal even te veel is, alles bij elkaar.
vrijdag 7 oktober 2011 om 18:14
Misschien is het idd alles bij elkaar een beetje veel.
Er vanuit gaande dat hij ook nog iets onder de leden heeft (anders krijgt hij niet zomaar koorts, denk ik)
Is er een mogelijkheid om de zwemles even 'on hold' te zetten? Dat ie een aantal weken niet zwemt en een beetje kan aansterken?
Heb laatst bij mijn nichtje gekeken bij zwemles, al die kleine lijfjes en die moeie koppies, een uur zwemmen kost gewoon een boel energie!
Er vanuit gaande dat hij ook nog iets onder de leden heeft (anders krijgt hij niet zomaar koorts, denk ik)
Is er een mogelijkheid om de zwemles even 'on hold' te zetten? Dat ie een aantal weken niet zwemt en een beetje kan aansterken?
Heb laatst bij mijn nichtje gekeken bij zwemles, al die kleine lijfjes en die moeie koppies, een uur zwemmen kost gewoon een boel energie!
vrijdag 7 oktober 2011 om 18:19
Ik herken dit uit mijn eigen lagere school periode, later bleek dat ik gewoon een stuk gevoeliger ben dan andere, sommige kinderen pakken een "opmerking" van de juf op als boos en streng en een ander zoals madamemicmac al zei ziet het gewoon als "eet nog even door"
geef hem even de tijd om te wennen en ben er voor hem, ik heb niet echt een oplossing maar het lijkt me altijd verstandig om even met juffen (en miss huisarts?) te praten als je denkt dat er iets is!
Succes x
geef hem even de tijd om te wennen en ben er voor hem, ik heb niet echt een oplossing maar het lijkt me altijd verstandig om even met juffen (en miss huisarts?) te praten als je denkt dat er iets is!
Succes x
vrijdag 7 oktober 2011 om 18:28
vrijdag 7 oktober 2011 om 18:47
vrijdag 7 oktober 2011 om 18:50
vrijdag 7 oktober 2011 om 18:51
Bedankt voor jullie snelle reacties!
Wat het sporten betreft; hij wilde al ruim een jaar geleden op voetbal maar we zeiden dat ie eerst z'n A diploma moest halen. Dat haalde ie vlak voor de zomervakantie, dus hij bereidde zich al helemaal voor op de voetbaltraining na de vakantie.
Maar dat pakte dus even anders uit door die gebroken elleboog; hij heeft 4 weken in het gips gezeten (dus die eerste weken niet gegymd en gezwommen met school).
Vandaar dat ie daarna pas is begonnen met voetbal. Training vindt ie fantastisch maar denk dat we met de zaterdagochtendwedstrijden sowieso nog een poos wachten.
Maar verder concreet...Ik vraag me nu vooral af ik inderdaad naar de huisarts moet voor zn lichamelijke klachten (inderdaad, hij is wel écht ziek met die koorts) of dat het een achterliggende reden heeft, bijvoorbeeld de energievretende schoolweek waardoor zn weerstand zo laag is (voor de verdere info: hij eet, slaapt en beweegt dus goed).
Vitamine D vind ik trouwens zeker het proberen waard!
Daarnaast is de hooggevoeligheid een bijkomstigheid. Ik twijfel er niet aan dat hij dat 'heeft', maar ik ben er wel voorzichtig mee om dat in dit geval als oorzaak of reden aan te geven.
Want we zijn ergens ook wel weer de 'niet lullen maar poetsen' types. Wel nemen we natuurlijk zn gevoelens serieus! Ik kan er alleen zo moeilijk de vinger op leggen...
Wat het sporten betreft; hij wilde al ruim een jaar geleden op voetbal maar we zeiden dat ie eerst z'n A diploma moest halen. Dat haalde ie vlak voor de zomervakantie, dus hij bereidde zich al helemaal voor op de voetbaltraining na de vakantie.
Maar dat pakte dus even anders uit door die gebroken elleboog; hij heeft 4 weken in het gips gezeten (dus die eerste weken niet gegymd en gezwommen met school).
Vandaar dat ie daarna pas is begonnen met voetbal. Training vindt ie fantastisch maar denk dat we met de zaterdagochtendwedstrijden sowieso nog een poos wachten.
Maar verder concreet...Ik vraag me nu vooral af ik inderdaad naar de huisarts moet voor zn lichamelijke klachten (inderdaad, hij is wel écht ziek met die koorts) of dat het een achterliggende reden heeft, bijvoorbeeld de energievretende schoolweek waardoor zn weerstand zo laag is (voor de verdere info: hij eet, slaapt en beweegt dus goed).
Vitamine D vind ik trouwens zeker het proberen waard!
Daarnaast is de hooggevoeligheid een bijkomstigheid. Ik twijfel er niet aan dat hij dat 'heeft', maar ik ben er wel voorzichtig mee om dat in dit geval als oorzaak of reden aan te geven.
Want we zijn ergens ook wel weer de 'niet lullen maar poetsen' types. Wel nemen we natuurlijk zn gevoelens serieus! Ik kan er alleen zo moeilijk de vinger op leggen...
vrijdag 7 oktober 2011 om 19:23
Heb je al eens aan hem gevraagd wat hij het liefste zou willen? Misschien komt er dan iets uit, waar je verder mee kan. Hij zou het probleem misschien best goed kunnen verwoorden.
Groep 3 is een heftige groep. Het is flink wennen na het wat vrijere van groep 2. Ook cognitief worden de leerlingen van groep 3 veel zwaarder aangesproken. Bestaat zijn groep uit dezelfde leerlingen als vorig jaar, of moet hij ook een nieuw plekje in de groep vinden?
Mijn ervaringen als juf (meerdere jaren groep 3) zijn dat de kinderen pas echt lekker op gang zijn na de kerstvakantie. Na de zomervakantie begint een heel nieuwe fase op school, vaak vliegen de virussen weer in het rond, in de herfstvakantie een weekje rust, en daarna het hele circus van St Maarten, Sinterklaas en Kerst. Tussendoor moet je als kind erg wennen aan het leren uit een boekje, en het moeten werken.
Ik heb bij meerdere leerlingen gezien dat ze dan eigenlijk verschrikkelijk moe zijn.
Sommige leerlingen kunnen ook heel teleurgesteld zijn over groep 3: ze kunnen al lezen, dus het is saai, of ze vinden dat werken helemaal niet zo leuk als ze gedacht hebben.
En dan heeft jouw zoontje ook nog een zusje erbij gekregen! Het is niet niks, dus ik zou goed op je zoon letten, hem veel rust geven, veel veiligheid bieden en zeker even met de juf gaan praten. Vraag dan hoe het gaat op school en vertel je zorgen.
Groep 3 is een heftige groep. Het is flink wennen na het wat vrijere van groep 2. Ook cognitief worden de leerlingen van groep 3 veel zwaarder aangesproken. Bestaat zijn groep uit dezelfde leerlingen als vorig jaar, of moet hij ook een nieuw plekje in de groep vinden?
Mijn ervaringen als juf (meerdere jaren groep 3) zijn dat de kinderen pas echt lekker op gang zijn na de kerstvakantie. Na de zomervakantie begint een heel nieuwe fase op school, vaak vliegen de virussen weer in het rond, in de herfstvakantie een weekje rust, en daarna het hele circus van St Maarten, Sinterklaas en Kerst. Tussendoor moet je als kind erg wennen aan het leren uit een boekje, en het moeten werken.
Ik heb bij meerdere leerlingen gezien dat ze dan eigenlijk verschrikkelijk moe zijn.
Sommige leerlingen kunnen ook heel teleurgesteld zijn over groep 3: ze kunnen al lezen, dus het is saai, of ze vinden dat werken helemaal niet zo leuk als ze gedacht hebben.
En dan heeft jouw zoontje ook nog een zusje erbij gekregen! Het is niet niks, dus ik zou goed op je zoon letten, hem veel rust geven, veel veiligheid bieden en zeker even met de juf gaan praten. Vraag dan hoe het gaat op school en vertel je zorgen.
vrijdag 7 oktober 2011 om 19:34
Oh ja: als het brood per se moet worden opgegeten, zoals hij zegt, zeg dan tegen juf dat dat van jou niet hoeft. Vraag of het resterende brood weer terug in zijn bakje komt, zodat jij kan zien wat hij gegeten heeft. Vraag of ze dit wil aangeven bij de overblijfkracht.
Heeft hij wel zin om naar school te gaan?
En als je je zorgen blijft maken:
Op onze school hebben we contact met een sociaal verpleegkundige, die ingeschakeld kan worden bij kinderen waarvan ouders en leerkrachten niet weten wat ze voor stappen moet ondernemen. Kinderen die veel buikpijn hebben bijv, worden bij hem aangemeld en de soc.verp. gaat dan (samen met de leerkracht) met zo'n kind praten om te kijken of hij achter redenen kan komen en komt dan met tips. Vraag eens of ze dat bij jullie op school ook hebben.
Heeft hij wel zin om naar school te gaan?
En als je je zorgen blijft maken:
Op onze school hebben we contact met een sociaal verpleegkundige, die ingeschakeld kan worden bij kinderen waarvan ouders en leerkrachten niet weten wat ze voor stappen moet ondernemen. Kinderen die veel buikpijn hebben bijv, worden bij hem aangemeld en de soc.verp. gaat dan (samen met de leerkracht) met zo'n kind praten om te kijken of hij achter redenen kan komen en komt dan met tips. Vraag eens of ze dat bij jullie op school ook hebben.
vrijdag 7 oktober 2011 om 19:49
quote:rosanna08 schreef op 07 oktober 2011 @ 19:37:
samenvatting:
- een zusje gekregen
- elleboog gebroken
- in groep 3 begonnen
- schoolzwemmen
- voetbal
is dit niet een beetje veel voor een jochie van 6? Vind ik ook. Alleen kun je alleen aan het laatste punt zelf wat veranderen. Is het geen optie om het voetbal even te laten voor wat het is?
samenvatting:
- een zusje gekregen
- elleboog gebroken
- in groep 3 begonnen
- schoolzwemmen
- voetbal
is dit niet een beetje veel voor een jochie van 6? Vind ik ook. Alleen kun je alleen aan het laatste punt zelf wat veranderen. Is het geen optie om het voetbal even te laten voor wat het is?