Hoe was 2018 voor jou?
dinsdag 25 december 2018 om 18:58
Ik ben benieuwd hoe het jaar voor jullie is geweest. Ik moet natuurlijk aftrappen.
Dit was het eerste jaar als vader voor mij en dat was heftig. Niet zozeer het vaderschap zelf maar wel de gevoelens die loskwamen. Halve depressie gehad en andere slechte weken maar mede door een therapeut en een aantal goede vrienden (en uiteraard Miss Westerpaviljoen) ben ik daar beter uitgekomen ook al ben ik er nog niet.
Heb trouwens ook veel steun gehad aan een aantal topics en forumsters. Waarvoor dank.
Edit: oh ja en een nieuwe baan gekregen en die past wel goed bij het vaderschap! En ook nieuwe leuke baan voor Miss Westerpaviljoen.
Dit was het eerste jaar als vader voor mij en dat was heftig. Niet zozeer het vaderschap zelf maar wel de gevoelens die loskwamen. Halve depressie gehad en andere slechte weken maar mede door een therapeut en een aantal goede vrienden (en uiteraard Miss Westerpaviljoen) ben ik daar beter uitgekomen ook al ben ik er nog niet.
Heb trouwens ook veel steun gehad aan een aantal topics en forumsters. Waarvoor dank.
Edit: oh ja en een nieuwe baan gekregen en die past wel goed bij het vaderschap! En ook nieuwe leuke baan voor Miss Westerpaviljoen.
westerpaviljoen wijzigde dit bericht op 25-12-2018 19:07
11.88% gewijzigd
dinsdag 25 december 2018 om 21:45
dinsdag 25 december 2018 om 21:47
Nou nog niet direct hoor, zo tegen het najaar pas. Maar het staat wel weer in de planning ja
Jij gecondoleerd met je oma
En nog zo’n jaar toegewenst!
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
dinsdag 25 december 2018 om 21:54
Dit was het zwaarste jaar tot nu toe. Begin dit jaar kreeg ik te horen dat ik verminderd vruchtbaar ben, mijn werk was zwaar en niet leuk meer en uiteindelijk ben ik door een jarenlange uitputtingsslag in een burn out en depressie geraakt en gestopt met werken. Ik raakte onverwacht zwanger maar dit is uitgelopen op een miskraam. Ook van vrienden/familie niet altijd de steun ontvangen die ik gehoopt/gewenst had of zelf aan anderen heb gegeven (ook weer een les).
Het gaat nu weer steeds beter en voor 2019 staat er iets heeel moois op de planning, ook zijn mijn vriend en ik echt ontzettend dicht naar elkaar gegroeid en zijn we heel zeker van elkaar. Ik had mezelf een beter jaar gegund, maar ik weet zeker dat 2019 dat ook wordt en het afgelopen jaar mij voor de rest van mijn leven sterker maakt. Daar probeer ik aan vast te houden en vooruit te kijken.
Een heel gelukkig, gezond en liefdevol 2019 gewenst allemaal!
Het gaat nu weer steeds beter en voor 2019 staat er iets heeel moois op de planning, ook zijn mijn vriend en ik echt ontzettend dicht naar elkaar gegroeid en zijn we heel zeker van elkaar. Ik had mezelf een beter jaar gegund, maar ik weet zeker dat 2019 dat ook wordt en het afgelopen jaar mij voor de rest van mijn leven sterker maakt. Daar probeer ik aan vast te houden en vooruit te kijken.
Een heel gelukkig, gezond en liefdevol 2019 gewenst allemaal!
woensdag 26 december 2018 om 00:03
Dit jaar is voorbij gevlogen! 2018 begon iets minder met het niet omzetten van een jaarcontract in vaste aanstelling. Ik moest dus op zoek naar een nieuwe baan. Op mijn eerste ww dag al een super leuk gesprek en een maand later gestart. In het begin was het een beetje wennen en twijfelde ik of het wel iets voor mij was maar na 2 maanden zat ik helemaal op mijn plek. Het gaat nu zelfs zo goed dat ik per 1 januari 1 dag extra ga werken.
Qua gezondheid gaat het ook goed. Ik ben bezig met het afbouwen van psychische medicatie. Heb 1 middel al helemaal afgebouwd en die ander gaat ook voorspoedig. Ook ben ik 20 kg afgevallen! Zit veel beter in mijn vel.
Een absoluut hoogtepunt was het halen van mijn rijbewijs! Wat een vrijheid.
En het eindigt ook mooi want ik heb een ontzettend lieve en leuke jongen ontmoet en voel me mega gelukkig. Morgen lekker 2e kerstdag samen!
Kortom.. Ik zit in een super goede flow. Dat 2019 maar minstens even mooi mag worden.
Alle goeds voor iedereen!
Qua gezondheid gaat het ook goed. Ik ben bezig met het afbouwen van psychische medicatie. Heb 1 middel al helemaal afgebouwd en die ander gaat ook voorspoedig. Ook ben ik 20 kg afgevallen! Zit veel beter in mijn vel.
Een absoluut hoogtepunt was het halen van mijn rijbewijs! Wat een vrijheid.
En het eindigt ook mooi want ik heb een ontzettend lieve en leuke jongen ontmoet en voel me mega gelukkig. Morgen lekker 2e kerstdag samen!
Kortom.. Ik zit in een super goede flow. Dat 2019 maar minstens even mooi mag worden.
Alle goeds voor iedereen!
woensdag 26 december 2018 om 01:42
Het was een wisselend jaar. Veel leuke dingen gedaan samen: Disneyland en naar Kreta (ondanks de lichamelijke pijn die ik constant had met die reis)
Man heeft eindelijk een vast contract!
Ik ben meer dan 20kg afgevallen, durf weer in bikini, ben bijna 2 jaar medicatievrij! Ik ben trots dat ik het hardlopen weer heb opgepakt.
En dat we samen ons door mijn depressie heenslepen zonder medicatie dit keer. Het gaat lukken, ben er bijna.
Nu het jaar uit in Thailand samen, kan slechter.
Op naar een gezond 2019 met meer hardloopkilometers!
Man heeft eindelijk een vast contract!
Ik ben meer dan 20kg afgevallen, durf weer in bikini, ben bijna 2 jaar medicatievrij! Ik ben trots dat ik het hardlopen weer heb opgepakt.
En dat we samen ons door mijn depressie heenslepen zonder medicatie dit keer. Het gaat lukken, ben er bijna.
Nu het jaar uit in Thailand samen, kan slechter.
Op naar een gezond 2019 met meer hardloopkilometers!
woensdag 26 december 2018 om 02:16
Voor het eerst in 52 jaar heb ik in 2018 zomaar eens 3000,- Euro op mijn spaarrekening, heb ik al ruim acht jaar een superfijne relatie met de mooiste, liefste en meest onbaatzuchtige vrouw op aarde, is er eeeeeeindelijk eens een meisje geboren waarvan ik de trotse opa mag zijn, worden mijn dochter én vader op de allerlaatste dag van het jaar in goede gezondheid weer een jaartje ouder en is mijn allerbeste vriend (Hond
) gelukkig nog steeds bij mij.
Verder is 2018 het jaar waarin het ouder worden zich steeds duidelijker gaat aftekenen. Pijntje hier, pijntje daar, trombose en klachten die ik niet eens wil benoemen. Het besef dat je tóch sterfelijk bent is eindelijk daar.
Best een goed jaar eigenlijk
Verder is 2018 het jaar waarin het ouder worden zich steeds duidelijker gaat aftekenen. Pijntje hier, pijntje daar, trombose en klachten die ik niet eens wil benoemen. Het besef dat je tóch sterfelijk bent is eindelijk daar.
Best een goed jaar eigenlijk
Het gaat goed tot het niet meer goed gaat...
woensdag 26 december 2018 om 03:29
Ons jaar was een wervelwind, een storm. Met prachtige donderwolken, dat wel.
Ik werd zwanger na jaren van wensen, we kregen in de herfst een prachtige zoon! Tijdens de zwangerschap verloor ik bijna mijn vriend. De ambulance met daarbij horende hulp/ziekenhuis was net op tijd. Enkel weken later beviel ik te vroeg van onze zoon. Bij de geboorte van ons kind, verloren we hem ook bijna. Doodziek is hij geweest, dat kleine krieltje. Maar hij kwam er redelijk schadevrij bovenop en ik hou hem nu in m'n armen na een nachtvoeding.
Tijdens diezelfde zwangerschap heb ik mijn rijbewijs gehaald en zijn vriend en ik getrouwd. Hoogtepunten!
De gezondheid van m'n man haperde nog, dus de eerste babyweken heb ik alleen voor onze zoon (en m'n man) gezorgd. Intens, want een refluxbaby met een pittige ziekenhuisstart wilde alleen maar elke minuut bij mij zijn: eten en slapen. Veel rust heb ik niet gehad. Maar ik ben inmens trots op hoe ik voor mijn roedel heb kunnen zorgen. Dit jaar gaat de boeken in als ijkpunt. We wonnen en we verloren, maar wonnen daarna alsof. We sluiten dit jaar af met de vrienden die ons door alles heen hebben gesleurd. En we proosten op het leven en de liefde!
Iedereen hier een waardevol 2019 gewenst, met hoogtepunten die de eventuele dieptepunten overstijgen!
Ik werd zwanger na jaren van wensen, we kregen in de herfst een prachtige zoon! Tijdens de zwangerschap verloor ik bijna mijn vriend. De ambulance met daarbij horende hulp/ziekenhuis was net op tijd. Enkel weken later beviel ik te vroeg van onze zoon. Bij de geboorte van ons kind, verloren we hem ook bijna. Doodziek is hij geweest, dat kleine krieltje. Maar hij kwam er redelijk schadevrij bovenop en ik hou hem nu in m'n armen na een nachtvoeding.
Tijdens diezelfde zwangerschap heb ik mijn rijbewijs gehaald en zijn vriend en ik getrouwd. Hoogtepunten!
De gezondheid van m'n man haperde nog, dus de eerste babyweken heb ik alleen voor onze zoon (en m'n man) gezorgd. Intens, want een refluxbaby met een pittige ziekenhuisstart wilde alleen maar elke minuut bij mij zijn: eten en slapen. Veel rust heb ik niet gehad. Maar ik ben inmens trots op hoe ik voor mijn roedel heb kunnen zorgen. Dit jaar gaat de boeken in als ijkpunt. We wonnen en we verloren, maar wonnen daarna alsof. We sluiten dit jaar af met de vrienden die ons door alles heen hebben gesleurd. En we proosten op het leven en de liefde!
Iedereen hier een waardevol 2019 gewenst, met hoogtepunten die de eventuele dieptepunten overstijgen!
Hips, hopsakee en pierlala.
woensdag 26 december 2018 om 06:42
Dit jaar was een rampjaar voor mij.
Het begon in januari met een teruggekeerde aandoening in mijn rug waardoor ik aan de oxycodon moest. En dan iets van 250 mg per dag, dus dan leef je eigenlijk niet echt.
Ik heb een aantal pijnbestrijdings behandelingen gehad maar geen verbetering. Uiteindelijk is besloten om (weer) te opereren. In juni werd ik opgenomen in het CWZ in Nijmegen voor de operatie. Een paar uur voor de operatie is deze geannuleerd vanwege het vermoeden van een TIA. Dit bleek niet zo te zijn maar zorgde door allerlei problemen wel voor een vertraging van twee maanden.
In de tussentijd werd duidelijk dat de relatie van mijn dochter met haar vriend afgelopen was. Ze waren al 8 jaar bij elkaar en hebben één kind van 3 jaar oud samen.
Gezien de band tussen haar en mij was dat heel moeilijk voor me. Vooral omdat haar ex zich manifesteert als een manipulator eerste klas. Heel vervelend allemaal.
In augustus ben ik dan eindelijk toch geopereerd aan mijn rug.
Hierna volgde een heel moeizame revalidatie. De wond raakte ontstoken en daardoor bleef ik veel last en vooral veel pijn houden. Tijdens een afsluitend gesprek met de neurochirurg werd me verteld dat dit het laatste is wat ze kon doen, bij een eventuele terugkeer van de pijn is er geen operatie meer mogelijk. Dus dat zou beteken dat ik in een rolstoel terecht zou komen.
Vervolgens heb ik eind september een flink gedeelte van mijn verjaardag doorgebracht in het ziekenhuis vanwege een zg Spaanse Kraag.
Naar aanleiding hiervan is besloten dat ik op medische gronden moest worden besneden. Dat is begin november gebeurd. Ook nu weer allerlei complicaties en daardoor veel pijn.
Op zich is dit medisch gezien niet zo spectaculair maar het was het zoveelste probleem dus het werd me allemaal teveel.
Vooral omdat ook mijn vrouw ineens pijnklachten kreeg.
Ze kreeg flinke pijn op verschillende plekken. De huisarts kon niet ontdekken wat de oorzaak was dus is ze doorverwezen naar de St. Maartenskliniek. Ook daar konden ze niet 1-2-3 bepalen wat de oorzaak was. Na veel onderzoeken en testen kwam de diagnose, sclerodermie!
Ze heeft ondertussen alweer heel wat onderzoeken gehad en het blijkt dat beide longen zijn aangetast, dwz ze zijn vernauwd. Ze heeft bijna geen conditie meer en moet veel kuchen. Dit terwijl ze sport instructrice was en nooit gerookt heeft. Ze wordt nu behandeld door een longarts van Radboud Dekkerswald en een reumatoloog van de St. Maartenskliniek.
Elke 5-6 weken krijgt ze een Prednison injectie, niet leuk maar de enige manier om de pijn draaglijk te houden.
De vooruitzichten zijn niet al te best. Deze auto-imuun ziekte is niet te genezen en zal uiteindelijk dodelijk zijn. Alleen is het niet te voorspellen hoe lang dit zal duren. Het kan jaren zijn maar ook veel korter.
Dus 2018 was niet bepaald een topjaar voor ons. En gezien de ziekte van mijn vrouw verwacht ik voor 2019 eigenlijk niet veel verbetering.
Het begon in januari met een teruggekeerde aandoening in mijn rug waardoor ik aan de oxycodon moest. En dan iets van 250 mg per dag, dus dan leef je eigenlijk niet echt.
Ik heb een aantal pijnbestrijdings behandelingen gehad maar geen verbetering. Uiteindelijk is besloten om (weer) te opereren. In juni werd ik opgenomen in het CWZ in Nijmegen voor de operatie. Een paar uur voor de operatie is deze geannuleerd vanwege het vermoeden van een TIA. Dit bleek niet zo te zijn maar zorgde door allerlei problemen wel voor een vertraging van twee maanden.
In de tussentijd werd duidelijk dat de relatie van mijn dochter met haar vriend afgelopen was. Ze waren al 8 jaar bij elkaar en hebben één kind van 3 jaar oud samen.
Gezien de band tussen haar en mij was dat heel moeilijk voor me. Vooral omdat haar ex zich manifesteert als een manipulator eerste klas. Heel vervelend allemaal.
In augustus ben ik dan eindelijk toch geopereerd aan mijn rug.
Hierna volgde een heel moeizame revalidatie. De wond raakte ontstoken en daardoor bleef ik veel last en vooral veel pijn houden. Tijdens een afsluitend gesprek met de neurochirurg werd me verteld dat dit het laatste is wat ze kon doen, bij een eventuele terugkeer van de pijn is er geen operatie meer mogelijk. Dus dat zou beteken dat ik in een rolstoel terecht zou komen.
Vervolgens heb ik eind september een flink gedeelte van mijn verjaardag doorgebracht in het ziekenhuis vanwege een zg Spaanse Kraag.
Naar aanleiding hiervan is besloten dat ik op medische gronden moest worden besneden. Dat is begin november gebeurd. Ook nu weer allerlei complicaties en daardoor veel pijn.
Op zich is dit medisch gezien niet zo spectaculair maar het was het zoveelste probleem dus het werd me allemaal teveel.
Vooral omdat ook mijn vrouw ineens pijnklachten kreeg.
Ze kreeg flinke pijn op verschillende plekken. De huisarts kon niet ontdekken wat de oorzaak was dus is ze doorverwezen naar de St. Maartenskliniek. Ook daar konden ze niet 1-2-3 bepalen wat de oorzaak was. Na veel onderzoeken en testen kwam de diagnose, sclerodermie!
Ze heeft ondertussen alweer heel wat onderzoeken gehad en het blijkt dat beide longen zijn aangetast, dwz ze zijn vernauwd. Ze heeft bijna geen conditie meer en moet veel kuchen. Dit terwijl ze sport instructrice was en nooit gerookt heeft. Ze wordt nu behandeld door een longarts van Radboud Dekkerswald en een reumatoloog van de St. Maartenskliniek.
Elke 5-6 weken krijgt ze een Prednison injectie, niet leuk maar de enige manier om de pijn draaglijk te houden.
De vooruitzichten zijn niet al te best. Deze auto-imuun ziekte is niet te genezen en zal uiteindelijk dodelijk zijn. Alleen is het niet te voorspellen hoe lang dit zal duren. Het kan jaren zijn maar ook veel korter.
Dus 2018 was niet bepaald een topjaar voor ons. En gezien de ziekte van mijn vrouw verwacht ik voor 2019 eigenlijk niet veel verbetering.
f1823 wijzigde dit bericht op 26-12-2018 06:59
12.98% gewijzigd
woensdag 26 december 2018 om 08:09
Pfoe, wat rot. Dat was mijn grootste angst (heb mijn zoon via IVF). Gaan jullie nog voor een vierde poging volgend jaar?
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
woensdag 26 december 2018 om 08:11
woensdag 26 december 2018 om 08:23
Enorm pittig jaar geweest maar als ik nu terugkijk uiteindelijk toch een soort van 'mijn jaar' geworden.
N 3 tijdelijke contracten op het werk (3 omdat ik helemaal stuk zat na het einde van mijn relatie en mijn baas eerst wilde zien hoe het verder ging voor hij mij in vaste dienst nam) toch mijn vaste aanstelling voor onbepaalde tijd gekregen.
Doordat ik niet meer steeds naar Spanje heen en weer hoef te vliegen (waar mijn ex woont) eindelijk mijn roodstand en doorlopend krediet helemaal kunnen aflossen waardoor ik nu voor het eerst in mijn leven schuldenvrij ben.
Door alle ellende die het einde van die relatie meebracht ook van een hoop schijnvriendschappen afscheid genomen en nu alleen nog maar mensen om me heen waarop ik kan bouwen en vertrouwen
Ondanks alle ellende mijn leven dit jaar weer behoorlijk opgebouwd met uitstapjes, nieuwe mensen en mijn eerste verre reis geboekt.
Dit allemaal positief.
Negatief is dat ik chronische lage rugpijn heb die steeds erger wordt en waar niks tegen lijkt te helpen. Waardoor ik op mijn 42e al dingen moet laten die je normaliter pas op je 75e zou moeten laten en ik daar veel verdriet en zorgen om heb.
N 3 tijdelijke contracten op het werk (3 omdat ik helemaal stuk zat na het einde van mijn relatie en mijn baas eerst wilde zien hoe het verder ging voor hij mij in vaste dienst nam) toch mijn vaste aanstelling voor onbepaalde tijd gekregen.
Doordat ik niet meer steeds naar Spanje heen en weer hoef te vliegen (waar mijn ex woont) eindelijk mijn roodstand en doorlopend krediet helemaal kunnen aflossen waardoor ik nu voor het eerst in mijn leven schuldenvrij ben.
Door alle ellende die het einde van die relatie meebracht ook van een hoop schijnvriendschappen afscheid genomen en nu alleen nog maar mensen om me heen waarop ik kan bouwen en vertrouwen
Ondanks alle ellende mijn leven dit jaar weer behoorlijk opgebouwd met uitstapjes, nieuwe mensen en mijn eerste verre reis geboekt.
Dit allemaal positief.
Negatief is dat ik chronische lage rugpijn heb die steeds erger wordt en waar niks tegen lijkt te helpen. Waardoor ik op mijn 42e al dingen moet laten die je normaliter pas op je 75e zou moeten laten en ik daar veel verdriet en zorgen om heb.
woensdag 26 december 2018 om 08:49
Een rustig jaar. Geen vervelende dingen gebeurd.
Welkom om wat rust te hebben na 2016 mijn dochter geboren is met koemelk allergie, heupdysplasie en een hartruis.
En ik in 2017 mijn derde miskraam kreeg.
2018 is het jaar dat ik aan mezelf ben gaan werken.
Een confronterend jaar, het jaar waarin ik ben begonnen met therapie om trauma's uit mijn jeugd te verwerken.
Juist als het goed met je gaat, kun je daar niet meer voor weglopen.
Ook ben ik 10 kilo afgevallen en ben in april begonnen met hardlopen en doe dat nog steeds .
We genieten volop van onze super lieve eenjarige hond. Echt een lot uit de loterij.
En door haar loop ik iedere dag kilometers.
Het jaar waarin ik des te meer besef hoe belangrijk mijn man en kinderen voor me zijn.
En hoe pijnlijk het is dat ik die band niet met mijn ouders heb, maar er toch maar het beste van maak.
2018: het besef dat mensen echt niet gaan veranderen, maar dat je wel kan veranderen hoe je hiermee omgaat .
Mijn voornemens voor 2019:
Minder chaotisch zijn
Niet alles zeggen wat ik denk en daardoor minder aanvaringen hebben.
Nog meer sporten
Gezond eten
Fijn 2019 allemaal
Welkom om wat rust te hebben na 2016 mijn dochter geboren is met koemelk allergie, heupdysplasie en een hartruis.
En ik in 2017 mijn derde miskraam kreeg.
2018 is het jaar dat ik aan mezelf ben gaan werken.
Een confronterend jaar, het jaar waarin ik ben begonnen met therapie om trauma's uit mijn jeugd te verwerken.
Juist als het goed met je gaat, kun je daar niet meer voor weglopen.
Ook ben ik 10 kilo afgevallen en ben in april begonnen met hardlopen en doe dat nog steeds .
We genieten volop van onze super lieve eenjarige hond. Echt een lot uit de loterij.
En door haar loop ik iedere dag kilometers.
Het jaar waarin ik des te meer besef hoe belangrijk mijn man en kinderen voor me zijn.
En hoe pijnlijk het is dat ik die band niet met mijn ouders heb, maar er toch maar het beste van maak.
2018: het besef dat mensen echt niet gaan veranderen, maar dat je wel kan veranderen hoe je hiermee omgaat .
Mijn voornemens voor 2019:
Minder chaotisch zijn
Niet alles zeggen wat ik denk en daardoor minder aanvaringen hebben.
Nog meer sporten
Gezond eten
Fijn 2019 allemaal
woensdag 26 december 2018 om 09:01
2018 was voor mij geen best jaar. Mijn man raakte begin van het jaar burn out en heeft de eerste 5 maanden van het jaar als een klein hoopje ellende op de bank gezeten. Toen hij na 9 maanden zichzelf weer min of meer had teruggevonden en een nieuwe baan startte kregen achtereenvolgend eerst mijn dochter en daarna mijn zoon een klein ongelukje waardoor ze allebei een poosje in de lappenmand zaten. Nu is het december en zijn die 2 er ook zo goed als bovenop. Het fijne is wel dat de burn out er voor gezorgd heeft dat mijn man en ik alleen maar dichter bij elkaar zijn gekomen (voor zover dat nog mogelijk was) en we echt voor de volle 100% bij elkaar horen. Dat is heel fijn.
Voor 2019 hoop ik dus vooral op veel gezondheid voor mijn gezin. Daarnaast hoop ik op een nieuw huis. We hebben wat ijzers in het vuur maar gezien onze wensen en het aanbod is er vooral heel veel geluk nodig. Er staat een mooie en toffe reis gepland voor 2019 dus daar kijk ik ook naar uit.
Voor 2019 hoop ik dus vooral op veel gezondheid voor mijn gezin. Daarnaast hoop ik op een nieuw huis. We hebben wat ijzers in het vuur maar gezien onze wensen en het aanbod is er vooral heel veel geluk nodig. Er staat een mooie en toffe reis gepland voor 2019 dus daar kijk ik ook naar uit.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 26 december 2018 om 09:14
woensdag 26 december 2018 om 09:16
Een erg goed jaar!! Het begon al met een weekje Las Vegas en daar naar de show van The backstreet boys. Was echt een onvergetelijke reis en ik ging met een vriendin die ik via via ken en toen nog niet echt veel contact mee had. Was best spannend, maar ging ontzettend goed
daarna een hele fijne vakantie met gezin, dochter was ontzettend gezellig en lief en doet het super goed op school en eigenlijk overal. Helaas daarna mijn oma overleden, dat was wel even zwaar. Maar ze was heel erg dement en voor haar was dit echt beter.
De zomer was heerlijk! 3 Weken camping en alleen maar hitte
de zomer kon niet beter!
Daarna een lang weekend met mijn broer meegeweest met een groepsreis naar Engeland. Pretparken bezocht en nieuwe vrienden gemaakt! In 2019 gaan we weer
En sinds eind oktober ben ik van werkplek gewisseld voor 1 dag per week en ik heb het daar ontzettend naar mijn zin en ze zijn erg tevreden over me.
Een erg fijn jaar dus met ons gezin! Komend jaar gaat hopelijk net zo fijn worden. Er staan iig al 5 vakantie’s gepland
De zomer was heerlijk! 3 Weken camping en alleen maar hitte
Daarna een lang weekend met mijn broer meegeweest met een groepsreis naar Engeland. Pretparken bezocht en nieuwe vrienden gemaakt! In 2019 gaan we weer
En sinds eind oktober ben ik van werkplek gewisseld voor 1 dag per week en ik heb het daar ontzettend naar mijn zin en ze zijn erg tevreden over me.
Een erg fijn jaar dus met ons gezin! Komend jaar gaat hopelijk net zo fijn worden. Er staan iig al 5 vakantie’s gepland
woensdag 26 december 2018 om 09:28
Een meer dan mooi jaar!
In april bleek ik na ronde 1 (!!) zwanger.
In juni ronde ik jaar 1 van mijn master af.
In augustus getrouwd, prachtige dag!
En nu, op tweede kerstdag met 39+4 aan het wachten tot onze dochter zin heeft om geboren te worden. Zou mooi zijn als ze nog in 2018 komt, wat een knaller van een jaar!
Ik wens jullie allemaal een prachtig 2019!
In april bleek ik na ronde 1 (!!) zwanger.
In juni ronde ik jaar 1 van mijn master af.
In augustus getrouwd, prachtige dag!
En nu, op tweede kerstdag met 39+4 aan het wachten tot onze dochter zin heeft om geboren te worden. Zou mooi zijn als ze nog in 2018 komt, wat een knaller van een jaar!
Ik wens jullie allemaal een prachtig 2019!
woensdag 26 december 2018 om 09:42
Heftig jaar achter de rug! Ik ben eind mei, 2 dagen voor mijn verjaardag met spoed opgenomen geweest met een HB van 2.5! Ik had niet 2 dagen later moeten komen aldus de arts want dan was ik er niet meer geweest. Ik had daarvoor al klachten liep de HA plat maar werd met stress klachten weggestuurd. Uiteindelijk was ik dus doodziek! Ik heb kerstavond mijn uitslag gekregen en ik ben oke nu!!! Dus heel blij eindelijk is mijn bloed en mijn gezondheid goed. Verder een voor mij verkeerde man ontmoet, ten huwelijk gevraagd etc.. uiteindelijk ging ik steeds slechter slapen en maakte hij van iedere dag een strijd. Hij zit ook aan de zware medicatie en loopt bij de GGZ maar ik zag niet in hoe ziek hij was en hoe hij mij daar in mee zoog. Vrienden zagen het behalve ik, flinke oogkleppen opgehad en toch denken zo erg is het toch niet? Ik heb 3 weken geleden eindelijk voor mijzelf gekozen, moeilijk? Ja! Maar ik slaap weer sinds een jaar normaal. Dus een heftig jaar voor mij. Belangrijkste is dat mijn gezondheid helemaal goed is van top tot teen binnenste buiten gekeerd en helemaal oke
Nu nog de liefdeverdriet verwerken en dan ben ik zo goed als nieuw. Maar ben echt super blij dat ik de stekker uit die relatie heb getrokken.
Verder heeft 2018 mij ook goeds gebracht: Eindelijk is de band waarin ik speel en zing opgestart we hebben optredens staan op youtube en hebben een eigen pagina op facebook. Ik heb inzichten gekregen door die verkeerde relatie, dit gebeurd mij nooit meer. Ik kom voor mijzelf op en laat mij niet meer van het kastje naar de muur sturen.
Ik wens iedereen een fantastiche 2019 toe met al het goeds en al het geluk!
Verder heeft 2018 mij ook goeds gebracht: Eindelijk is de band waarin ik speel en zing opgestart we hebben optredens staan op youtube en hebben een eigen pagina op facebook. Ik heb inzichten gekregen door die verkeerde relatie, dit gebeurd mij nooit meer. Ik kom voor mijzelf op en laat mij niet meer van het kastje naar de muur sturen.
Ik wens iedereen een fantastiche 2019 toe met al het goeds en al het geluk!
honingbloesem wijzigde dit bericht op 26-12-2018 09:48
Reden: Ik typ te snel :)
Reden: Ik typ te snel :)
5.92% gewijzigd
''Geen woorden maar daden''
woensdag 26 december 2018 om 09:56
2018 was een heel moeilijk en confronterend, maar tegelijkertijd ook een heel waardevol jaar. Ik had het niet willen missen.
Het was het jaar dat het eea duidelijk werd over het gezin waarin ik opgroeide en het effect dat dat nog steeds op mij als volwassene had. Het was een emotionele achtbaan en er was werk aan de winkel, maar dat ben ik aangegaan. Het heeft mijn leven zeker op zijn kop gezet.
Het was ook het jaar van vriendschap. Oude vriendschappen zijn dieper geworden en nieuwe vriendschappen zijn ontstaan. Hier ben ik echt heel blij mee.
Het was verder het jaar waarin ik een nieuwe hobby vond. Ook hier weer leuke nieuwe mensen leren kennen die er al net zo enthousiast over zijn als ik.
Mijn leven is in 2018 op veel punten veranderd. Het was soms moeilijk, maar ik sluit het zeker met een positief gevoel af. Ik ben benieuwd wat 2019 te bieden heeft!
Het was het jaar dat het eea duidelijk werd over het gezin waarin ik opgroeide en het effect dat dat nog steeds op mij als volwassene had. Het was een emotionele achtbaan en er was werk aan de winkel, maar dat ben ik aangegaan. Het heeft mijn leven zeker op zijn kop gezet.
Het was ook het jaar van vriendschap. Oude vriendschappen zijn dieper geworden en nieuwe vriendschappen zijn ontstaan. Hier ben ik echt heel blij mee.
Het was verder het jaar waarin ik een nieuwe hobby vond. Ook hier weer leuke nieuwe mensen leren kennen die er al net zo enthousiast over zijn als ik.
Mijn leven is in 2018 op veel punten veranderd. Het was soms moeilijk, maar ik sluit het zeker met een positief gevoel af. Ik ben benieuwd wat 2019 te bieden heeft!
malibu82 wijzigde dit bericht op 26-12-2018 10:02
0.34% gewijzigd
I'm not lazy
I'm on energy saving mode
I'm on energy saving mode
woensdag 26 december 2018 om 10:00
Het was de eerste 10 maanden een redelijk rotjaar. Depressie, zwaar vermoeid, sociaal isolement. Maar goed dat was niks nieuws op zich.
Maar rond eind oktober een doorbraak gehad bij het autisme centrum ( want oh ja ik heb ook nog ASS, al was dat geen verrassing ), en daarna mezelf herpakt. Ik ben gezonder gaan eten en bestond ineens weer. De depressie leek ineens verdwenen en is nu bijna helemaal weg. Ik heb nog steeds geen vrienden maar ik voel me honderd keer beter dan in het begin van dit jaar.
Ik besta weer, ik ben geen spook meer. Na mijn oma's overlijden bestond ik amper nog, een stuk van mij stierf met haar. Maar nu niet meer. Ik voel me niet meer schuldig omdat ik niet bij haar was toen ze stierf, dat heb ik los kunnen laten.
Ik heb mijn eigenwaarde terug. 2019 word mijn jaar. Zeker als ik zo doorga.
Ik kom er wel, ik zie alles weer een stuk beter.
Maar rond eind oktober een doorbraak gehad bij het autisme centrum ( want oh ja ik heb ook nog ASS, al was dat geen verrassing ), en daarna mezelf herpakt. Ik ben gezonder gaan eten en bestond ineens weer. De depressie leek ineens verdwenen en is nu bijna helemaal weg. Ik heb nog steeds geen vrienden maar ik voel me honderd keer beter dan in het begin van dit jaar.
Ik besta weer, ik ben geen spook meer. Na mijn oma's overlijden bestond ik amper nog, een stuk van mij stierf met haar. Maar nu niet meer. Ik voel me niet meer schuldig omdat ik niet bij haar was toen ze stierf, dat heb ik los kunnen laten.
Ik heb mijn eigenwaarde terug. 2019 word mijn jaar. Zeker als ik zo doorga.
Ik kom er wel, ik zie alles weer een stuk beter.
woensdag 26 december 2018 om 10:13
Gezondheid niet bijzonders, gelukkig.
Qua vriendschappen zijn de banden met de, hoe zeg je dat netjes, niet-echte vriendschappen nog verder afgebrokkeld. Mijn eigen initiatief en nu eigenlijk helemaal geen contact meer mee.
Werk en financieel is het een prima jaar geweest. Nieuwe uitdagingen gekregen waar ik weer veel van geleerd heb. Daardoor ook moeten stoppen met andere dingen wat dan weer niet makkelijk ging maar ook daar weer van geleerd. Ik was laatst mijn CV aan het updaten en vind dat ik nu best een sterk CV heb opgebouwd. Meteen ook gesolliciteerd omdat ik toch tegen dingen aanloop op mijn huidige baan. Ook een knoop die ik heb doorgehakt in 2018, dat het tijd word mezelf meer te waarderen en niet zo loyaal naar andere mensen (werkgevers) te zijn als dat ten koste van mezelf gaat, anders doe ik mezelf ontzettend tekort. In die zin, eindelijk, veel assertiever geworden. Ik zeg ook op mijn werk nu direct wat ik ergens van vind, wat me niet aan staat. Alles bij elkaar dus een stuk persoonlijke groei en volwassener geworden.
Zoals ik zei ook financieel een goed jaar, het begint na 2 jaarinvesteren eindelijk een salaris te worden waar je mee kan thuis komen. Ondanks variabel inkomen.
Die ontwikkelingen ben ik dan wel weer trots op. Heb het niet cadeau gekregen in mijn leven tot nu toe, maar dit dan toch echt wel allemaal zelf afgedwongen. Zit al met al best goed in mijn vel
Voor 2019 zijn de plannen persoonlijke groei door te zetten, cursussen en opleidingen oppakken, mogelijk dus een nieuwe baan maar ook daarin ben ik kritisch. Ik vind dat ik met mijn huidige CV niet meer overal mee akkoord hoef te gaan of alles hoef aan te pakken.
Qua vriendschappen zijn de banden met de, hoe zeg je dat netjes, niet-echte vriendschappen nog verder afgebrokkeld. Mijn eigen initiatief en nu eigenlijk helemaal geen contact meer mee.
Werk en financieel is het een prima jaar geweest. Nieuwe uitdagingen gekregen waar ik weer veel van geleerd heb. Daardoor ook moeten stoppen met andere dingen wat dan weer niet makkelijk ging maar ook daar weer van geleerd. Ik was laatst mijn CV aan het updaten en vind dat ik nu best een sterk CV heb opgebouwd. Meteen ook gesolliciteerd omdat ik toch tegen dingen aanloop op mijn huidige baan. Ook een knoop die ik heb doorgehakt in 2018, dat het tijd word mezelf meer te waarderen en niet zo loyaal naar andere mensen (werkgevers) te zijn als dat ten koste van mezelf gaat, anders doe ik mezelf ontzettend tekort. In die zin, eindelijk, veel assertiever geworden. Ik zeg ook op mijn werk nu direct wat ik ergens van vind, wat me niet aan staat. Alles bij elkaar dus een stuk persoonlijke groei en volwassener geworden.
Zoals ik zei ook financieel een goed jaar, het begint na 2 jaarinvesteren eindelijk een salaris te worden waar je mee kan thuis komen. Ondanks variabel inkomen.
Die ontwikkelingen ben ik dan wel weer trots op. Heb het niet cadeau gekregen in mijn leven tot nu toe, maar dit dan toch echt wel allemaal zelf afgedwongen. Zit al met al best goed in mijn vel
Voor 2019 zijn de plannen persoonlijke groei door te zetten, cursussen en opleidingen oppakken, mogelijk dus een nieuwe baan maar ook daarin ben ik kritisch. Ik vind dat ik met mijn huidige CV niet meer overal mee akkoord hoef te gaan of alles hoef aan te pakken.
woensdag 26 december 2018 om 10:32
Het jaar 2018 is voor mij een intense liefde voelde voor mijn man.
Het laatste half jaar is een zwaar jaar geweest .
Een jaar waarin ik in juni mijn liefde van mijn leven, een hartstilstand kreeg.
Man is net geen 40 jaar geworden.
Ik bleef achter met een 1 zoontje en onze tweeling. Alle drie onder de10 jaar.
Het is net een achtbaan, verdriet, boosheid, ontkenning en berusting.
Aanvaarding is een “groot” woord, meer accepteren en doorgaan voor de kinderen.
Goed bedoelde mensen, adviezen van iedereen.
Probeer mijn eigen weg af te leggen, mijn eigen keuzes te maken en te genieten van de kinderen.
Het laatste half jaar is een zwaar jaar geweest .
Een jaar waarin ik in juni mijn liefde van mijn leven, een hartstilstand kreeg.
Man is net geen 40 jaar geworden.
Ik bleef achter met een 1 zoontje en onze tweeling. Alle drie onder de10 jaar.
Het is net een achtbaan, verdriet, boosheid, ontkenning en berusting.
Aanvaarding is een “groot” woord, meer accepteren en doorgaan voor de kinderen.
Goed bedoelde mensen, adviezen van iedereen.
Probeer mijn eigen weg af te leggen, mijn eigen keuzes te maken en te genieten van de kinderen.
flexibel wijzigde dit bericht op 26-12-2018 10:35
2.09% gewijzigd