Overig
alle pijlers
Hoe was 2018 voor jou?
dinsdag 25 december 2018 om 18:58
Ik ben benieuwd hoe het jaar voor jullie is geweest. Ik moet natuurlijk aftrappen.
Dit was het eerste jaar als vader voor mij en dat was heftig. Niet zozeer het vaderschap zelf maar wel de gevoelens die loskwamen. Halve depressie gehad en andere slechte weken maar mede door een therapeut en een aantal goede vrienden (en uiteraard Miss Westerpaviljoen) ben ik daar beter uitgekomen ook al ben ik er nog niet.
Heb trouwens ook veel steun gehad aan een aantal topics en forumsters. Waarvoor dank.
Edit: oh ja en een nieuwe baan gekregen en die past wel goed bij het vaderschap! En ook nieuwe leuke baan voor Miss Westerpaviljoen.
Dit was het eerste jaar als vader voor mij en dat was heftig. Niet zozeer het vaderschap zelf maar wel de gevoelens die loskwamen. Halve depressie gehad en andere slechte weken maar mede door een therapeut en een aantal goede vrienden (en uiteraard Miss Westerpaviljoen) ben ik daar beter uitgekomen ook al ben ik er nog niet.
Heb trouwens ook veel steun gehad aan een aantal topics en forumsters. Waarvoor dank.
Edit: oh ja en een nieuwe baan gekregen en die past wel goed bij het vaderschap! En ook nieuwe leuke baan voor Miss Westerpaviljoen.
westerpaviljoen wijzigde dit bericht op 25-12-2018 19:07
11.88% gewijzigd
woensdag 26 december 2018 om 10:32
2018 was voor mij een vermoeiend jaar. Nieuwe baan die veel tijd en energie kost (ookal gaat het supergoed) en heb ook nog een nieuw huis gekocht, mijn oude huis verkocht en verhuisd. Op zich allemaal positief en ik voel me hier steeds meer thuis, maar ik kan deze kerstvakantie alleen maar concluderen dat ik heel moe ben van het afgelopen jaar. Hoop volgend jaar wat meer van alles te kunnen genieten en een iets betere werk/prive balans te creeren.
Maar ik troost me met de gedachten dat ik verder gezond heb, veel en lekker gesport heb en hoop dat volgend jaar te kunnen doorzetten.
Maar ik troost me met de gedachten dat ik verder gezond heb, veel en lekker gesport heb en hoop dat volgend jaar te kunnen doorzetten.
woensdag 26 december 2018 om 10:42
2018 was kut. Net als 2017. 2019 zie ik weinig zonnigs in tegemoet ook.
Met dank aan de 'hulpverlening' in Nederland. Allemaal machtgeile poppetjes die geen fout toe durven te geven en managers die ze de handen boven het hoofd houden.
Je vraagt je af waarom mensen collaboreerden met de nazi's in 40-45 en actief meewerkten aan het vervolgen van mensen? Nou ik niet, want ik maak dat soort lui dagelijks mee.
Met dank aan de 'hulpverlening' in Nederland. Allemaal machtgeile poppetjes die geen fout toe durven te geven en managers die ze de handen boven het hoofd houden.
Je vraagt je af waarom mensen collaboreerden met de nazi's in 40-45 en actief meewerkten aan het vervolgen van mensen? Nou ik niet, want ik maak dat soort lui dagelijks mee.
woensdag 26 december 2018 om 10:51
Even een hele dikke knuffelflexibel schreef: ↑26-12-2018 10:32Het jaar 2018 is voor mij een intense liefde voelde voor mijn man.
Het laatste half jaar is een zwaar jaar geweest .
Een jaar waarin ik in juni mijn liefde van mijn leven, een hartstilstand kreeg.
Man is net geen 40 jaar geworden.
Ik bleef achter met een 1 zoontje en onze tweeling. Alle drie onder de10 jaar.
Het is net een achtbaan, verdriet, boosheid, ontkenning en berusting.
Aanvaarding is een “groot” woord, meer accepteren en doorgaan voor de kinderen.
Goed bedoelde mensen, adviezen van iedereen.
Probeer mijn eigen weg af te leggen, mijn eigen keuzes te maken en te genieten van de kinderen.
woensdag 26 december 2018 om 10:58
Voor mij was 2018 een heerlijk jaar en ik hoop dat 2019 net zo wordt.
Na 3 hele turbulente jaren met heel veel gezondheidsproblemen van mezelf, mijn man en mijn broer, was dit een rustig jaar. Geen bijzondere hoogtepunten maar ook geen dieptepunten. Heerlijk rustig en relaxed dus.
In 2019 gaat het hopelijk precies zo!
Na 3 hele turbulente jaren met heel veel gezondheidsproblemen van mezelf, mijn man en mijn broer, was dit een rustig jaar. Geen bijzondere hoogtepunten maar ook geen dieptepunten. Heerlijk rustig en relaxed dus.
In 2019 gaat het hopelijk precies zo!
Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen.
woensdag 26 december 2018 om 11:00
Voor mij was 2018 een zwaar jaar. In januari viel ik van de trap en ik kon ik een aantal maanden niet lopen. Daardoor verloor ik m’n baan in april. In juli weer een nieuwe baan aangenomen 
dat leek allemaal goed te gaan, maar begin december werd ik van de fiets gereden en raakte mijn hoofd de straat iets te hard. Zware hersenkneuzing 
als gevolg. Dus weer langdurig ziek. Ik zit nu drie weken thuis, en het lukt nog steeds niet om normaal te functioneren. Ik ben dankbaaar dat mijn contract toch verlengd werd deze week.
dat leek allemaal goed te gaan, maar begin december werd ik van de fiets gereden en raakte mijn hoofd de straat iets te hard. Zware hersenkneuzing als gevolg. Dus weer langdurig ziek. Ik zit nu drie weken thuis, en het lukt nog steeds niet om normaal te functioneren. Ik ben dankbaaar dat mijn contract toch verlengd werd deze week.
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
woensdag 26 december 2018 om 11:08
Een jaar van hoogte- en dieptepunten.
Het jaar begon met een verbroken relatie, daarna vrij snel nieuwe heel heftige relatie gehad die na 5 maanden is gestrand (op mijn initiatief).
Ook qua gezondheid: zeer heftige operatie in nabije omgeving die erg ingrijpend was, tussendoor zelf wat gekwakkeld...
Hoogtepunten waren mijn afstuderen en daarna vrij snel de baan die ik héél graag wilde. Dat gaat nu ook goed en is net zo leuk en interessant als ik had verwacht.
Hoop dat 2019 een wat 'stabieler' wordt op alle vlakken
Het jaar begon met een verbroken relatie, daarna vrij snel nieuwe heel heftige relatie gehad die na 5 maanden is gestrand (op mijn initiatief).
Ook qua gezondheid: zeer heftige operatie in nabije omgeving die erg ingrijpend was, tussendoor zelf wat gekwakkeld...
Hoogtepunten waren mijn afstuderen en daarna vrij snel de baan die ik héél graag wilde. Dat gaat nu ook goed en is net zo leuk en interessant als ik had verwacht.
Hoop dat 2019 een wat 'stabieler' wordt op alle vlakken
woensdag 26 december 2018 om 11:21
Ik heb veel geluk gehad in mijn traject, was snel zwanger toen we eenmaal wisten wat er aan de hand was. Maar ik heb wel meegeleefd met de vrouwen bij wie het niet zo makkelijk lukte en voor hen was België of Duitsland soms écht het antwoord, dus ik hoop dat dat voor jullie ook geldt
Ga voor je duimen!
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
woensdag 26 december 2018 om 11:40
2018 was zoals de voorgaande jaren. Kabbelend, weinig spannend, geen diepe dalen, maar ook geen hoge pieken. Niet diep in de put, maar zeker ook niet gelukkig.
Tot een paar weken terug. Na best een heftige cursus op die ik volgde via mijn werk, werd ik langzaam wakker geschud. Ik realiseerde me eindelijk, dat ik al jarenlang niet goed in mij vel zit. Ik heb veel meegemaakt de laatste jaren, maar heb me altijd voorgehouden, dat het beter wordt. Als ik dit heb, dan wordt het beter. Als ik eenmaal daar ben, dan wordt het beter.
Inmiddels heb ik al een aantal van deze dingen bereikt, alleen wordt het in mijn hoofd niet beter. Ik worstel, maar kom er met mezelf niet meer uit. Al jaren ben ik ongelukkig met mezelf, waardoor ik in een vicieuze cirkel terecht ben gekomen.
Mijn wereld is de laatste tijd steeds kleiner geworden. Een sociaal leven heb ik nauwelijks meer, als ik 's avonds thuis kom na mijn werk, ben ik uitgeput en kan ik niet veel meer dan op de bank liggen.
Ik heb eindelijk aan mezelf toe durven geven dat het zo niet langer gaat en dat ik hulp nodig heb. Ook ben ik gaan praten met de mensen om me heen. Ik ben altijd bang geweest voor reacties en dan met name afwijzingen van anderen. Maar het tegendeel blijkt waar. Door te vertellen wat me dwars zit, beginnen anderen ook te praten over hun worstelingen en worden banden hechter.
Voor 2019 hoop ik dat ik de juiste hulp kan vinden, zodat ik eindelijk los kan komen van het leven dat ik de afgelopen jaren leefde.
Tot een paar weken terug. Na best een heftige cursus op die ik volgde via mijn werk, werd ik langzaam wakker geschud. Ik realiseerde me eindelijk, dat ik al jarenlang niet goed in mij vel zit. Ik heb veel meegemaakt de laatste jaren, maar heb me altijd voorgehouden, dat het beter wordt. Als ik dit heb, dan wordt het beter. Als ik eenmaal daar ben, dan wordt het beter.
Inmiddels heb ik al een aantal van deze dingen bereikt, alleen wordt het in mijn hoofd niet beter. Ik worstel, maar kom er met mezelf niet meer uit. Al jaren ben ik ongelukkig met mezelf, waardoor ik in een vicieuze cirkel terecht ben gekomen.
Mijn wereld is de laatste tijd steeds kleiner geworden. Een sociaal leven heb ik nauwelijks meer, als ik 's avonds thuis kom na mijn werk, ben ik uitgeput en kan ik niet veel meer dan op de bank liggen.
Ik heb eindelijk aan mezelf toe durven geven dat het zo niet langer gaat en dat ik hulp nodig heb. Ook ben ik gaan praten met de mensen om me heen. Ik ben altijd bang geweest voor reacties en dan met name afwijzingen van anderen. Maar het tegendeel blijkt waar. Door te vertellen wat me dwars zit, beginnen anderen ook te praten over hun worstelingen en worden banden hechter.
Voor 2019 hoop ik dat ik de juiste hulp kan vinden, zodat ik eindelijk los kan komen van het leven dat ik de afgelopen jaren leefde.
woensdag 26 december 2018 om 11:43
Succes alvast lux dat is je gegund. Wij houden het er bij 1 en daar ben ik blij om en een beetje droevig om.lux- schreef: ↑26-12-2018 11:21Ik heb veel geluk gehad in mijn traject, was snel zwanger toen we eenmaal wisten wat er aan de hand was. Maar ik heb wel meegeleefd met de vrouwen bij wie het niet zo makkelijk lukte en voor hen was België of Duitsland soms écht het antwoord, dus ik hoop dat dat voor jullie ook geldt
Ga voor je duimen!
woensdag 26 december 2018 om 12:06
Oh wat vreselijkflexibel schreef: ↑26-12-2018 10:32Het jaar 2018 is voor mij een intense liefde voelde voor mijn man.
Het laatste half jaar is een zwaar jaar geweest .
Een jaar waarin ik in juni mijn liefde van mijn leven, een hartstilstand kreeg.
Man is net geen 40 jaar geworden.
Ik bleef achter met een 1 zoontje en onze tweeling. Alle drie onder de10 jaar.
Het is net een achtbaan, verdriet, boosheid, ontkenning en berusting.
Aanvaarding is een “groot” woord, meer accepteren en doorgaan voor de kinderen.
Goed bedoelde mensen, adviezen van iedereen.
Probeer mijn eigen weg af te leggen, mijn eigen keuzes te maken en te genieten van de kinderen.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
woensdag 26 december 2018 om 12:11
Thanks WP! Ik heb ook een tijdje gedacht het bij een te houden maar toch weer gaan rammelenWesterpaviljoen schreef: ↑26-12-2018 11:43Succes alvast lux dat is je gegund. Wij houden het er bij 1 en daar ben ik blij om en een beetje droevig om.
maar jullie wilden het altijd al bij een houden, toch? Denk dat of je nou na 1-2-10 kinderen stopt altijd afscheid nemen blijft. Net zoals dat je kind onverbiddelijk groter groeit en dat je dan enorm trots en blij bent maar ook wel eens met weemoed kunt denken (ja, zelfs ik inmiddels haha) aan die dagen dat je hummel nog hele dagen op je buik lag, etc.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
woensdag 26 december 2018 om 12:19
Ja want medisch en ik twee kinderen ook wel gewoon veel en druk ga vinden denk ik (did i just really say that) word alleen nog van tijd tot tijd gekweld door de vraag of dat niet zielig voor hem is.lux- schreef: ↑26-12-2018 12:11Thanks WP! Ik heb ook een tijdje gedacht het bij een te houden maar toch weer gaan rammelen
Denk dat of je nou na 1-2-10 kinderen stopt altijd afscheid nemen blijft. Net zoals dat je kind onverbiddelijk groter groeit en dat je dan enorm trots en blij bent maar ook wel eens met weemoed kunt denken (ja, zelfs ik inmiddels haha) aan die dagen dat je hummel nog hele dagen op je buik lag, etc.
woensdag 26 december 2018 om 12:30
Het begon niet fantastisch. Relatie voorbij en al mijn vrienden kwijtgeraakt. Ook op medisch gebied best klote, drie operaties gehad in een jaar en er was gewoon altijd weer wat aan de hand medisch gezien. Dat werd ik écht wel heel erg zat. Vier dagen geleden voor het laatst geopereerd en hopelijk is dat voorlopig de laatste en ga ik 2019 gezonder in
Maar tóch vind ik het een onwijs positief jaar. Ik zit best heel goed in mijn vel, heb een superleuke man ontmoet waar ik zelfs al een huis mee heb gekocht. Ook op werk gaat het heel goed, heb meer zelfvertrouwen gekregen en start per 1 januari in een andere functie met veel meer uitdaging. Zin in!
Maar tóch vind ik het een onwijs positief jaar. Ik zit best heel goed in mijn vel, heb een superleuke man ontmoet waar ik zelfs al een huis mee heb gekocht. Ook op werk gaat het heel goed, heb meer zelfvertrouwen gekregen en start per 1 januari in een andere functie met veel meer uitdaging. Zin in!
woensdag 26 december 2018 om 12:33
Nou als dat het ergste is dat hem gaat overkomen is hij een gezegende jongen, lijkt meWesterpaviljoen schreef: ↑26-12-2018 12:19Ja want medisch en ik twee kinderen ook wel gewoon veel en druk ga vinden denk ik (did i just really say that) word alleen nog van tijd tot tijd gekweld door de vraag of dat niet zielig voor hem is.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
woensdag 26 december 2018 om 12:37
Als enig kind lijkt mij een sibling moeten hebben veel zieligerWesterpaviljoen schreef: ↑26-12-2018 12:19Ja want medisch en ik twee kinderen ook wel gewoon veel en druk ga vinden denk ik (did i just really say that) word alleen nog van tijd tot tijd gekweld door de vraag of dat niet zielig voor hem is.
woensdag 26 december 2018 om 12:54
Intens om te lezen, al jullie verhalen. Achter al onze posts hier schuilt zoveel meer mens dan waar we soms oog voor hebben. Een dikke pluim voor iedereen die het jaar doorgebikkeld is, een dikke knuffel voor een ieder die het nodig heeft, en hopelijk voor iedereen een goed en gezond nieuw jaar.
Mijn eigen jaar is een achtbaan geweest. Gigantische dieptepunten én enorme hoogtepunten. Als ik mezelf op oudejaarsdag 2017 een advies had mogen geven dan was het "houdt vol!" geweest. Ik heb volgehouden en alles kwam oktober opeens op zn pootjes terecht. Wat ben ik dit jaar enorm ongelukkig geweest... Ik moet er nog van bijkomen nu ik eindelijk weer wat adem krijg. Ik probeer te focussen op dat het weer goed kwam, i.p.v. op hoe ernstig mis het kan gaan in een kwestie van dágen.
Onbezorgd ben ik nooit geweest, maar dit jaar heeft me doen inzien hoe kwetsbaar we zijn. Waarom liefde en de mensen om je heen écht het belangrijkst zijn. Het heeft me geleerd dat eerlijkheid en karma niet bestaan. En hoe ik soms geen invloed heb op situaties en dat het niet altijd mijn schuld is als iets niet lukt.
Al met al een heel leerzaam jaar. Gelukkig wordt mijn moeder weer gezond, heb ik een fijne nieuwe baan, leeft mijn chronisch zieke poezenkind vrolijk door en bloeit mijn relatie meer dan ooit. Als klap op de vuurpijl (hehe) deze week nog een financiële meevaller gekregen die totaal onverwacht was. Op naar 2019 met hopelijk een nieuw éigen huis, bergen gezondheid en heel veel liefde. En vooral rust.
Mijn eigen jaar is een achtbaan geweest. Gigantische dieptepunten én enorme hoogtepunten. Als ik mezelf op oudejaarsdag 2017 een advies had mogen geven dan was het "houdt vol!" geweest. Ik heb volgehouden en alles kwam oktober opeens op zn pootjes terecht. Wat ben ik dit jaar enorm ongelukkig geweest... Ik moet er nog van bijkomen nu ik eindelijk weer wat adem krijg. Ik probeer te focussen op dat het weer goed kwam, i.p.v. op hoe ernstig mis het kan gaan in een kwestie van dágen.
Onbezorgd ben ik nooit geweest, maar dit jaar heeft me doen inzien hoe kwetsbaar we zijn. Waarom liefde en de mensen om je heen écht het belangrijkst zijn. Het heeft me geleerd dat eerlijkheid en karma niet bestaan. En hoe ik soms geen invloed heb op situaties en dat het niet altijd mijn schuld is als iets niet lukt.
Al met al een heel leerzaam jaar. Gelukkig wordt mijn moeder weer gezond, heb ik een fijne nieuwe baan, leeft mijn chronisch zieke poezenkind vrolijk door en bloeit mijn relatie meer dan ooit. Als klap op de vuurpijl (hehe) deze week nog een financiële meevaller gekregen die totaal onverwacht was. Op naar 2019 met hopelijk een nieuw éigen huis, bergen gezondheid en heel veel liefde. En vooral rust.
anoniem_374675 wijzigde dit bericht op 26-12-2018 13:02
11.64% gewijzigd
woensdag 26 december 2018 om 12:56
2018 was voor mij het jaar waarin ik ontdekte dat mijn partner al jarenlang een dubbelleven er op na hield. Na een lange worsteling ervoor gekozen om te relatie te verbreken. En nu zijn we bijna aan het einde van alles wat geregeld moet worden en bijna definitief uit elkaar. Het was heel erg heftig.
Op mijn werk liep het ook niet lekker. In combinatie met mijn privé situatie moest ik op doktersadvies mij ziekmelden.
Gelukkig geen nare ziektes of sterfgevallen verder.
Ik hoop dat 2019 een rustig jaar voor mij gaat worden en dat alles weer gaat settelen en ik mijn weg ga vinden in deze nieuwe situatie.
Fijne dagen nog!
Op mijn werk liep het ook niet lekker. In combinatie met mijn privé situatie moest ik op doktersadvies mij ziekmelden.
Gelukkig geen nare ziektes of sterfgevallen verder.
Ik hoop dat 2019 een rustig jaar voor mij gaat worden en dat alles weer gaat settelen en ik mijn weg ga vinden in deze nieuwe situatie.
Fijne dagen nog!
Ik doe mijn best
woensdag 26 december 2018 om 13:08
2018 was een prima jaar, ik teken voor een vervolg.
Beiden lijken we na jaren toestanden met overlijden, werkloosheid en ziekte nu allebei op onze plek te zitten. Voor mij zit er een contract voor onbepaalde tijd in, voor man is het nog redelijk onzeker allemaal maar we houden hoop.
Mijn gezondheid is inmiddels stabiel, en ik hoop echt dat dat zo blijft. Niks is zeker, voor niemand, maar voorlopig geniet ik van hoe het nu gaat.
Kind doet het fantastisch. Gaat als het goed is over een kleine twee maanden zijn opleiding afronden en kan dan meteen in zijn droombaan stappen (baan staat al vast).
Beiden lijken we na jaren toestanden met overlijden, werkloosheid en ziekte nu allebei op onze plek te zitten. Voor mij zit er een contract voor onbepaalde tijd in, voor man is het nog redelijk onzeker allemaal maar we houden hoop.
Mijn gezondheid is inmiddels stabiel, en ik hoop echt dat dat zo blijft. Niks is zeker, voor niemand, maar voorlopig geniet ik van hoe het nu gaat.
Kind doet het fantastisch. Gaat als het goed is over een kleine twee maanden zijn opleiding afronden en kan dan meteen in zijn droombaan stappen (baan staat al vast).
There is always something happening, and it's usually right now
woensdag 26 december 2018 om 13:22
Nou, dit ben ik met je eens zeg!Westerpaviljoen schreef: ↑26-12-2018 11:07Man wat een verhalen. Ik dacht dat ik het zwaar had maar dit is niks vergeleken waar jullie mee te kampen hadden.
Wat kan t viva forum soms mooi zijn zeg.
Relativeren, daardoor ook waarderen wat je zelf hebt ondanks de terechte tegenslagen. Fijn topic zo!
Hips, hopsakee en pierlala.
woensdag 26 december 2018 om 15:05
Dank je wel. Dat is ook onze enige hoop nog.lux- schreef: ↑26-12-2018 11:21Ik heb veel geluk gehad in mijn traject, was snel zwanger toen we eenmaal wisten wat er aan de hand was. Maar ik heb wel meegeleefd met de vrouwen bij wie het niet zo makkelijk lukte en voor hen was België of Duitsland soms écht het antwoord, dus ik hoop dat dat voor jullie ook geldt
Ga voor je duimen!
Jullie veel succes voor baby 2!