Psyche
alle pijlers
Alias topic: Zelfdoding.
zondag 6 maart 2011 om 03:01
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 02:58:
[...]
En wie gaat dat dan bepalen? En wie moet dat uitvoeren? Het komt namelijk maar al te vaak voor dat depressies genezen en dat mensen die dood wilden weer de zin van het leven gaan ervaren. Welke zichzelf respecterende arts zal meewerken aan actieve euthanasie bij "geestelijk lijden" wat dat ook moge inhouden? Overigens moet je je niet teveel voorstellen van euthanasie bij ondragelijk lichamelijk lijden. Het is meer een versterf constructie. Dus geen eten, geen drinken en veel morfine. Echte actieve euthanasie komt niet zoveel voor, daar zit ook behoorlijk wat juridisch werk aan vast.
Hier hebben we al uitgebreid over gediscussieerd. Lees anders even terug. Er bestaan gevallen van ongeneeslijk geesteszieke mensen. Die mensen zouden recht moeten hebben op euthanasie.
Maar nu ga ik echt slapen.
[...]
En wie gaat dat dan bepalen? En wie moet dat uitvoeren? Het komt namelijk maar al te vaak voor dat depressies genezen en dat mensen die dood wilden weer de zin van het leven gaan ervaren. Welke zichzelf respecterende arts zal meewerken aan actieve euthanasie bij "geestelijk lijden" wat dat ook moge inhouden? Overigens moet je je niet teveel voorstellen van euthanasie bij ondragelijk lichamelijk lijden. Het is meer een versterf constructie. Dus geen eten, geen drinken en veel morfine. Echte actieve euthanasie komt niet zoveel voor, daar zit ook behoorlijk wat juridisch werk aan vast.
Hier hebben we al uitgebreid over gediscussieerd. Lees anders even terug. Er bestaan gevallen van ongeneeslijk geesteszieke mensen. Die mensen zouden recht moeten hebben op euthanasie.
Maar nu ga ik echt slapen.
zondag 6 maart 2011 om 03:02
quote:Floks schreef op 06 maart 2011 @ 02:59:
[...]
Geen enkele 'opwelling' of 'twijfelaar' springt voor de trein. Echt niet. Degenen die echt geholpen wilden worden ondernemen geen schijnpoging die bij voorbaat al lukt.
Jongeren die een suïcide poging ondernemen vergrijpen zich meestal aan pillen.Het gaat niet om de vraag of iemand geholpen wil worden of niet. Ik heb twee keer in mijn omgeving meegemaakt dat er een jongere voor de trein sprong. Daar lag geen langdurig geestelijk lijden onder, wel een hoop pubershit. Iedereen die puber is geweest weet dat die pubershit weer overgaat en als je 40 bent kan je er om lachen. In zo'n toestand zijn zij eruit gestapt. Ze wilden geen hulp, ze wilden dood. Ik weet zeker dat als iemand dat had kunnen voorkomen dat ze een goede kans hadden gehad op een prima toekomst.
[...]
Geen enkele 'opwelling' of 'twijfelaar' springt voor de trein. Echt niet. Degenen die echt geholpen wilden worden ondernemen geen schijnpoging die bij voorbaat al lukt.
Jongeren die een suïcide poging ondernemen vergrijpen zich meestal aan pillen.Het gaat niet om de vraag of iemand geholpen wil worden of niet. Ik heb twee keer in mijn omgeving meegemaakt dat er een jongere voor de trein sprong. Daar lag geen langdurig geestelijk lijden onder, wel een hoop pubershit. Iedereen die puber is geweest weet dat die pubershit weer overgaat en als je 40 bent kan je er om lachen. In zo'n toestand zijn zij eruit gestapt. Ze wilden geen hulp, ze wilden dood. Ik weet zeker dat als iemand dat had kunnen voorkomen dat ze een goede kans hadden gehad op een prima toekomst.
zondag 6 maart 2011 om 03:03
zondag 6 maart 2011 om 03:04
quote:Zanne schreef op 06 maart 2011 @ 03:01:
[...]
Hier hebben we al uitgebreid over gediscussieerd. Lees anders even terug. Er bestaan gevallen van ongeneeslijk geesteszieke mensen. Die mensen zouden recht moeten hebben op euthanasie.
Maar nu ga ik echt slapen.Die gevallen zullen zeker bestaan, maar er is geen schaal aan te geven wanneer dat ongeneselijk is of niet te stabiliseren is en wanneer de dood dus gerechtvaardigd is. Je kan niet vragen aan artsen die zijn opgeleid om te genezen binnen zulke vage gebieden mee te werken aan de dood. Doe het dan zelf zeg ik dan
[...]
Hier hebben we al uitgebreid over gediscussieerd. Lees anders even terug. Er bestaan gevallen van ongeneeslijk geesteszieke mensen. Die mensen zouden recht moeten hebben op euthanasie.
Maar nu ga ik echt slapen.Die gevallen zullen zeker bestaan, maar er is geen schaal aan te geven wanneer dat ongeneselijk is of niet te stabiliseren is en wanneer de dood dus gerechtvaardigd is. Je kan niet vragen aan artsen die zijn opgeleid om te genezen binnen zulke vage gebieden mee te werken aan de dood. Doe het dan zelf zeg ik dan
zondag 6 maart 2011 om 03:05
quote:mocy schreef op 06 maart 2011 @ 03:03:
[...]
Ja ik ook. Het resultaat is uiteindelijk hetzelfde. Maar zelfdoding klinkt anders dan zelfmoord. En waarom wordt het door elkaar gebrukt?
Ben aan het muggenziften...Word melig dus ik zeg trustuh.beide woorden zijn naar. "de hand aan zichzelf slaan" vind ik ook raar
[...]
Ja ik ook. Het resultaat is uiteindelijk hetzelfde. Maar zelfdoding klinkt anders dan zelfmoord. En waarom wordt het door elkaar gebrukt?
Ben aan het muggenziften...Word melig dus ik zeg trustuh.beide woorden zijn naar. "de hand aan zichzelf slaan" vind ik ook raar
zondag 6 maart 2011 om 03:06
zondag 6 maart 2011 om 03:08
quote:mocy schreef op 06 maart 2011 @ 03:06:
[...]
Omdat het ''legaal'' is en makkelijker te accepteren/mee om te gaan voor de nabestaanden?maakt het wat uit of de dokter het middel toedient of dat je het zelf neemt? ik denk het niet. Ik denk dat het voortraject veel belangrijker is. Dus de familie betrekken in de wens, de psycholoog en psychiater er bij. Maar de uiteindelijke handeling doe je zelf.
[...]
Omdat het ''legaal'' is en makkelijker te accepteren/mee om te gaan voor de nabestaanden?maakt het wat uit of de dokter het middel toedient of dat je het zelf neemt? ik denk het niet. Ik denk dat het voortraject veel belangrijker is. Dus de familie betrekken in de wens, de psycholoog en psychiater er bij. Maar de uiteindelijke handeling doe je zelf.
zondag 6 maart 2011 om 03:09
zondag 6 maart 2011 om 03:10
zondag 6 maart 2011 om 03:12
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 03:08:
[...]
maakt het wat uit of de dokter het middel toedient of dat je het zelf neemt? ik denk het niet. Ik denk dat het voortraject veel belangrijker is. Dus de familie betrekken in de wens, de psycholoog en psychiater er bij. Maar de uiteindelijke handeling doe je zelf.
Mij zou het niet uitmaken.
Maar doe je de uiteindelijke handeling zelf, zoals jij voorstelt, heb je ze (psych.hulp etc.) er toch erbij betrokken.
[...]
maakt het wat uit of de dokter het middel toedient of dat je het zelf neemt? ik denk het niet. Ik denk dat het voortraject veel belangrijker is. Dus de familie betrekken in de wens, de psycholoog en psychiater er bij. Maar de uiteindelijke handeling doe je zelf.
Mij zou het niet uitmaken.
Maar doe je de uiteindelijke handeling zelf, zoals jij voorstelt, heb je ze (psych.hulp etc.) er toch erbij betrokken.
zondag 6 maart 2011 om 06:23
quote:mocy schreef op 06 maart 2011 @ 01:53:
In het kader van deze discussie gooi ik even een andere kant erin.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.Heel herkenbaar Mocy. Een vriendin van mij heeft heel veel pogingen achter de rug gehad voordat het haar daadwerkelijk lukte. Een aantal waren van het type: schreeuw om hulp. Ook wij als vriendenkring werden daar moedeloos van en hebben wel gehoopt dat het de volgende keer wel zou lukken... Toen ze daadwerkelijk uit het leven was gestapt, hebben we ons daar wel schuldig over gevoeld... Alsof we haar niet serieus genomen hadden, terwijl dat toch echt wel het geval was. We wisten dat ze echt niet meer wilde, dat ze uitbehandeld was, dat ze alles netjes had geregeld voor de nabestaanden. Maar toch...
In het kader van deze discussie gooi ik even een andere kant erin.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.Heel herkenbaar Mocy. Een vriendin van mij heeft heel veel pogingen achter de rug gehad voordat het haar daadwerkelijk lukte. Een aantal waren van het type: schreeuw om hulp. Ook wij als vriendenkring werden daar moedeloos van en hebben wel gehoopt dat het de volgende keer wel zou lukken... Toen ze daadwerkelijk uit het leven was gestapt, hebben we ons daar wel schuldig over gevoeld... Alsof we haar niet serieus genomen hadden, terwijl dat toch echt wel het geval was. We wisten dat ze echt niet meer wilde, dat ze uitbehandeld was, dat ze alles netjes had geregeld voor de nabestaanden. Maar toch...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 6 maart 2011 om 06:28
quote:Zinderend schreef op 06 maart 2011 @ 02:18:
[...]
Het is echt zo!Zoals het mij verteld is: historisch gezien werden de psychiatrische instellingen naast het spoor gebouwd om de (ongetrouwde) verpleegsters goede mogelijkheden te geven om van en naar het werk te reizen. Waarom er dan altijd diepe vijvers op de terreinen liggen, kon men dan weer geen goed antwoord op geven....
[...]
Het is echt zo!Zoals het mij verteld is: historisch gezien werden de psychiatrische instellingen naast het spoor gebouwd om de (ongetrouwde) verpleegsters goede mogelijkheden te geven om van en naar het werk te reizen. Waarom er dan altijd diepe vijvers op de terreinen liggen, kon men dan weer geen goed antwoord op geven....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 6 maart 2011 om 10:02
Veel herkenning.
Het is nu bijna een jaar geleden, de mislukte poging, maar ik heb nog steeds, als de stemming weer is omgeslagen dat ik niet naar huis durf eigenlijk. Dat ik in mijn hoofd scenario's bedenk voor als.......en heel soms in zo'n periode denk ik wel eens was dit maar over.....maar ik durf het niet eens op te schrijven zo erg vind ik dat van mijzelf en zo verdrietig wordt ik daarvan.
En juist in de slechte periodes is die persoon dus niet bereikbaar. Sluit zich af voor iedereen. Wil niet praten, dat maakt het alleen maar nog stressvoller.
Het is nu bijna een jaar geleden, de mislukte poging, maar ik heb nog steeds, als de stemming weer is omgeslagen dat ik niet naar huis durf eigenlijk. Dat ik in mijn hoofd scenario's bedenk voor als.......en heel soms in zo'n periode denk ik wel eens was dit maar over.....maar ik durf het niet eens op te schrijven zo erg vind ik dat van mijzelf en zo verdrietig wordt ik daarvan.
En juist in de slechte periodes is die persoon dus niet bereikbaar. Sluit zich af voor iedereen. Wil niet praten, dat maakt het alleen maar nog stressvoller.
zondag 6 maart 2011 om 13:42
quote:isolde55 schreef op 06 maart 2011 @ 10:02:
Veel herkenning.
Het is nu bijna een jaar geleden, de mislukte poging, maar ik heb nog steeds, als de stemming weer is omgeslagen dat ik niet naar huis durf eigenlijk. Dat ik in mijn hoofd scenario's bedenk voor als.......en heel soms in zo'n periode denk ik wel eens was dit maar over.....maar ik durf het niet eens op te schrijven zo erg vind ik dat van mijzelf en zo verdrietig wordt ik daarvan.
En juist in de slechte periodes is die persoon dus niet bereikbaar. Sluit zich af voor iedereen. Wil niet praten, dat maakt het alleen maar nog stressvoller.Wat moeilijk.
Veel herkenning.
Het is nu bijna een jaar geleden, de mislukte poging, maar ik heb nog steeds, als de stemming weer is omgeslagen dat ik niet naar huis durf eigenlijk. Dat ik in mijn hoofd scenario's bedenk voor als.......en heel soms in zo'n periode denk ik wel eens was dit maar over.....maar ik durf het niet eens op te schrijven zo erg vind ik dat van mijzelf en zo verdrietig wordt ik daarvan.
En juist in de slechte periodes is die persoon dus niet bereikbaar. Sluit zich af voor iedereen. Wil niet praten, dat maakt het alleen maar nog stressvoller.Wat moeilijk.
zondag 6 maart 2011 om 13:58
