Psyche
alle pijlers
Burn-out wie ook??? - deel 2
vrijdag 2 april 2010 om 20:12
bij deze... part two 
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
maandag 2 augustus 2010 om 17:25
Honingvogel, ik sluit me aan bij jouw reactie aan Dirtsa, en heel veel sterkte voor Dirtsa + je man!!
Ik weer bij de psych geweest. We hebben het gehad over 'waarde oordelen' naar jezelf toe. Herkennen jullie dit ook? Ik ben er achter gekomen dat ik mezelf dagelijks afkraak+ afkeur, het is niet snel goed, mooi, snel, enz. genoeg. 'Waarom kan iedereen behalve ik dit' , enzovoorts... Gedachten die helemaal niks toevoegen en niks positiefs brengen. We gaan nu 'graven' naar de oorzaken van deze gedachten..want die is er wel degelijk. Interessant & ook vermoeiend..
.
Ik weer bij de psych geweest. We hebben het gehad over 'waarde oordelen' naar jezelf toe. Herkennen jullie dit ook? Ik ben er achter gekomen dat ik mezelf dagelijks afkraak+ afkeur, het is niet snel goed, mooi, snel, enz. genoeg. 'Waarom kan iedereen behalve ik dit' , enzovoorts... Gedachten die helemaal niks toevoegen en niks positiefs brengen. We gaan nu 'graven' naar de oorzaken van deze gedachten..want die is er wel degelijk. Interessant & ook vermoeiend..
.
maandag 2 augustus 2010 om 20:07
:
@dirtsa41
Ik kan natuurlijk niet beoordelen of jouw man een burnout heeft of niet (ben gelukkig geen dokter), maar ik hoor jou wel luid en duidelijk zeggen dat je het niet meer trekt.Wat naar voor je. Ik kan me voorstellen dat het heel zwaar is om met iemand samen te leven die niet lekker in zijn vel zit. Heb je al geprobeerd om het hier met hem over te hebben? Heb je gezegd hoe moeilijk je het ermee hebt en hoeveel pijn het je doet om hem zo te zien?
Ja ik heb er al met hem over gepraat.Em hij zegt ook wel dat hij zich niet zo lekker voelt in zijn vel!Maar we zijn er verder nog niets mee op geschoten.Over dat kloosterverhaal zijn we het al over eens,de vraag is alleen wanneer hij gaat,want druk op zijn werk(eigen bedrijf)Ik weet ook niet wat ik verder kan doen
Iemand met een burnout heeft vaak een behoorlijke (figuurlijke) dreun voor zijn hoofd nodig om voor zichzelf te kunnen toegeven dat er echt iets aan de hand is (nogmaals, ik weet dus niet of hij het heeft). Dat is dan geen onwil van hem ofzo, maar puur onvermogen. Als hij echt een burnout heeft, dan KAN hij gewoon niet anders dan hoe hij nu doet. Het lijkt namelijk een beetje uit je mailtje alsof je het gevoel hebt dat hij expres zo doet ...
Even los van wat hij precies heeft, lijkt het me heel goed dat jullie samen hulp zoeken. De huisarts is een goede plek om te beginnen denk ik.
Als blijkt dat hij inderdaad een burnout heeft, dan is het boek "De lessen van burnout" van Annegreet van Bergen een fijn boek om te lezen. Dat heeft voor mij veel duidelijk gemaakt.
maandag 2 augustus 2010 om 20:07
:
@dirtsa41
Ik kan natuurlijk niet beoordelen of jouw man een burnout heeft of niet (ben gelukkig geen dokter), maar ik hoor jou wel luid en duidelijk zeggen dat je het niet meer trekt.
Ja ik heb er al met hem over gepraat.Em hij zegt ook wel dat hij zich niet zo lekker voelt in zijn vel!Maar we zijn er verder nog niets mee op geschoten.Over dat kloosterverhaal zijn we het al over eens,de vraag is alleen wanneer hij gaat,want druk op zijn werk(eigen bedrijf)Ik weet ook niet wat ik verder kan doen
Iemand met een burnout heeft vaak een behoorlijke (figuurlijke) dreun voor zijn hoofd nodig om voor zichzelf te kunnen toegeven dat er echt iets aan de hand is (nogmaals, ik weet dus niet of hij het heeft). Dat is dan geen onwil van hem ofzo, maar puur onvermogen. Als hij echt een burnout heeft, dan KAN hij gewoon niet anders dan hoe hij nu doet. Het lijkt namelijk een beetje uit je mailtje alsof je het gevoel hebt dat hij expres zo doet ...
Even los van wat hij precies heeft, lijkt het me heel goed dat jullie samen hulp zoeken. De huisarts is een goede plek om te beginnen denk ik.
Als blijkt dat hij inderdaad een burnout heeft, dan is het boek "De lessen van burnout" van Annegreet van Bergen een fijn boek om te lezen. Dat heeft voor mij veel duidelijk gemaakt.
maandag 2 augustus 2010 om 20:11
We hebben er wel over gepraat,en hij geeft het ook toe dat hij niet zo lekker in zijn vel zit.Maar verder niks nog geen veranderingen.Dat kloosterverhaal gaat wel door,alleen weet hij nog niet wanneer druk opzijn werk.(eigen bedijf)Ik weet nu ook niet wat ik moet doen.Hem met rust laten of nog meer praten!!
maandag 2 augustus 2010 om 21:40
@ dirtsa......wat naar allemaal met je man.
Of het een burn out is kunnen wij natuurlijk niet zeggen.
Wat jij verteld over jouw man lijkt heel erg op mijn vader een aantal jaren terug.
Mijn ouders hebben ook een eigen zaak en mijn vader was daar altijd (en nu nog) heel veel mee bezig. Alles in het gezin bij ons draait om de zaak. (tot grote irritatie van mij....zucht) Thuis was hij een grote chagerijn en in de winkel en bij familie was hij de grootste clown van het stel. Heel dubbel was dat voor ons.
Hij bleek zwaar overspannen te zijn.
Nu kan ik natuurlijk niet zeggen dat jouw man dat ook heeft. Het is heel verstandig om eens naar de huisarts te gaan. En ga dan met hem mee.
Heel veel sterkte ermee.
@ brown eye....over dat van jezelf afkraken en dat het niet snel goed is enzo heb ik ook heel erg. Maar dan net als honingvogel dat ik mij er achteraf heel erg zorgen om kan maken. Gek word ik er soms van. Ik probeer het wel te veranderen hoor, want je maakt het voor jezelf alleen maar moeilijk.
Nu dus graven bij jou naar de oorzaak van die gedachten. Kan best heftig worden denk ik. Heb je zelf een idee?
Ik weet het voor mezelf al. Bij mij komt het door mijn ouders....en dan vooral mijn vader. Lang verhaal.
@ honingvogel....complimentjes ontvangen vind ik ook heel moeilijk. Word er dan altijd een beetje verlegen van en wimpel het vaak een beetje weg met dat het complimentje helemaal niet zo op zijn plaats is...het valt allemaal wel mee dan.
En lekker toch zo een computer dagje.
Sinds mijn burn out zit ik ook veel vaker achter de laptop....is ook een beetje mijn ontspanning.
@ rendiertje....was dus heel heftig bij je psych vandaag. Maar begrijp ik dat je nu niet naar psychotherapie ga maar naar een psychiater?
Als het maar helpt moet je maar denken. Maakt niet uit wie je daar bij helpt. Al snap ik dat het even heel heftig klinkt. Dikke knuffel voor jou.
Waar gaan jullie naartoe? Even een paar daagjes op vakantie?
Geniet ervan...heb je wel verdient even er lekker tussen uit.
Had net even wat woorden met mijn man. Die kan als ik moe ben nooit eens een tandje bij zetten. Kan daar soms zo pissig om worden. Moet ook over een paar dagen ongie worden en dan ben ik altijd niet te genieten vantevoren....zal ook wel mee spelen. Maar kon het even niet zo goed hebben. Heb me dus even lekker afgereageerd op de kamer van zoontje....alles gaan schuren wat nog gedaan moest worden. Had er vandaag geen zin in maar op deze manier is het nu toch gedaan....hahaha. En ik ben mijn boosheid weer een beetje kwijt.
Morgen weer 4 uurtjes werken en om 15.00 uur naar de psych na 3 weken ( ze had vakantie). Kan ik meteen vertellen dat ze van de psychotherapie gebeld hadden vorige week en dat het dus nog even gaat duren. Kan ze zich voorbereiden dat ik nog wel even bij haar kom.
We zouden gaan kijken hoe het met mij gaat en waar mijn knelpunten nog zijn. Waar ik op moet letten en waar ik aan kan werken. Ben benieuwd.
Of het een burn out is kunnen wij natuurlijk niet zeggen.
Wat jij verteld over jouw man lijkt heel erg op mijn vader een aantal jaren terug.
Mijn ouders hebben ook een eigen zaak en mijn vader was daar altijd (en nu nog) heel veel mee bezig. Alles in het gezin bij ons draait om de zaak. (tot grote irritatie van mij....zucht) Thuis was hij een grote chagerijn en in de winkel en bij familie was hij de grootste clown van het stel. Heel dubbel was dat voor ons.
Hij bleek zwaar overspannen te zijn.
Nu kan ik natuurlijk niet zeggen dat jouw man dat ook heeft. Het is heel verstandig om eens naar de huisarts te gaan. En ga dan met hem mee.
Heel veel sterkte ermee.
@ brown eye....over dat van jezelf afkraken en dat het niet snel goed is enzo heb ik ook heel erg. Maar dan net als honingvogel dat ik mij er achteraf heel erg zorgen om kan maken. Gek word ik er soms van. Ik probeer het wel te veranderen hoor, want je maakt het voor jezelf alleen maar moeilijk.
Nu dus graven bij jou naar de oorzaak van die gedachten. Kan best heftig worden denk ik. Heb je zelf een idee?
Ik weet het voor mezelf al. Bij mij komt het door mijn ouders....en dan vooral mijn vader. Lang verhaal.
@ honingvogel....complimentjes ontvangen vind ik ook heel moeilijk. Word er dan altijd een beetje verlegen van en wimpel het vaak een beetje weg met dat het complimentje helemaal niet zo op zijn plaats is...het valt allemaal wel mee dan.
En lekker toch zo een computer dagje.
Sinds mijn burn out zit ik ook veel vaker achter de laptop....is ook een beetje mijn ontspanning.
@ rendiertje....was dus heel heftig bij je psych vandaag. Maar begrijp ik dat je nu niet naar psychotherapie ga maar naar een psychiater?
Als het maar helpt moet je maar denken. Maakt niet uit wie je daar bij helpt. Al snap ik dat het even heel heftig klinkt. Dikke knuffel voor jou.
Waar gaan jullie naartoe? Even een paar daagjes op vakantie?
Geniet ervan...heb je wel verdient even er lekker tussen uit.
Had net even wat woorden met mijn man. Die kan als ik moe ben nooit eens een tandje bij zetten. Kan daar soms zo pissig om worden. Moet ook over een paar dagen ongie worden en dan ben ik altijd niet te genieten vantevoren....zal ook wel mee spelen. Maar kon het even niet zo goed hebben. Heb me dus even lekker afgereageerd op de kamer van zoontje....alles gaan schuren wat nog gedaan moest worden. Had er vandaag geen zin in maar op deze manier is het nu toch gedaan....hahaha. En ik ben mijn boosheid weer een beetje kwijt.
Morgen weer 4 uurtjes werken en om 15.00 uur naar de psych na 3 weken ( ze had vakantie). Kan ik meteen vertellen dat ze van de psychotherapie gebeld hadden vorige week en dat het dus nog even gaat duren. Kan ze zich voorbereiden dat ik nog wel even bij haar kom.
We zouden gaan kijken hoe het met mij gaat en waar mijn knelpunten nog zijn. Waar ik op moet letten en waar ik aan kan werken. Ben benieuwd.
dinsdag 3 augustus 2010 om 13:57
@ rendiertje....als je werken na de vakantie nog niet ziet zitten gewoon aangeven. Wanneer is bij jullie de vakantie voorbij?
Klinkt lekker dat hotel.Laat je maar goed verwennen. Even proberen aan helemaal niks te denken en proberen te ontspannen. Heb je wel verdient he.
Dat mannen ons soms niet snappen is omdat mannen met heel veel dingen anders denken en doen. Als ik collega's wel eens hoor praten over dingen van hun mannen hoor ik soms mezelf praten. Sommige dingen zijn dus een beetje man eigen....tot irritatie van de vrouwen. Mijn man is daarbij ook nog eens heeeel makkelijk met alles....en ikke niet. Dat botst dus soms.
Maar het is alweer goed hoor. Ik zie soms wat af met mijn man maar hij ziet ook genoeg af met mij...hahaha. Gelukkig kennen we elkaar al ruim 15 jaar en weten we precies hoe en wat van elkaar. We kunnen het wel hebben dus....maar is niet altijd leuk.
Werken ging weer goed hoor. Ik kan het inderdaad nog aardig opbrengen. Maar is nu ook heel rustig vanwege vakantie en staan bijna iedere keer met een leidster teveel...dus scheelt ook. Merk wel dat ik op dinsdags moeier ben en minder kan hebben van al die kids. Dus 2 halve dagen achter elkaar is de 2e dag wat minder. Kan dat ook aangeven na de vakantie bij de arbo.
Zit ook heel erg te dubben over hoeveel ik straks wil gaan werken. Wil namelijk voor een paar uur ontslag nemen. Zie dagen van 9 uur werken eigenlijk niet zitten. Maar mijn werktijden moeten ook een beetje gunstig zijn voor mijn kids. Niet dat ze meer naar de opvang moeten terwijl ik minder ga werken...das niet de bedoeling. Maar de uren die ik wil moeten ook weer op de groep kunnen met het kindaantal die we dan hebben. Even kijken en puzzelen dus nog. Maar kan me er soms wel druk om maken.....pfffffffff.
@ honingvogel.......heb ik ook weer wat geleerd. Wist het verschil ook niet precies.
Goed dat je gewoon na die 2 uur naar huis bent gegaan.
Bij mij is het vaak zo dat ik de uurtjes werken goed vol hou maar zodra ik in de auto zit dat ik dan de moeheid meteen voel.
Dus niet te snel langer blijven.
Straks naar de psych....ben benieuwd na 3 weken.
Verder heb ik al 2 nachten niet zo goed geslapen. Om 5 uur al wakker en niet meer kunnen slapen. Maak me denk ik ongemerkt een klein beetje druk om zondag. Mijn broer en zijn vriendin vieren dan hun verjaardag en mijn ouders komen dan ook. Feest is vanaf 3 uur en mijn ouders werken tot 5 uur. We kunnen dus zorgen dat we weg zijn als hun komen maar moet een keer de eerste confrontatie met ze aan. Hoef natuurlijk niet gezellig met ze te kletsen. Maar ze voor het eerst weer zien is al genoeg. Wil dus toch blijven want anders zie ik ze voor het eerst op verjaardag van mijn oma en dat vind ik ook zo wat.
Ben ook heel benieuwd hoe ze tegen de kids doen. Die weten dat ik ruzie heb met opa en oma maar dat het gewoon hun opa en oma zijn en blijven. Hoop maar niet dat mijn ouders raar tegen hun doen en ze een beetje negeren....zou ik zo sneu vinden voor de kids en doet mij dan ook weer verdriet en pijn.
Ik mis mijn ouders nog steeds totaal niet. Alleen de boosheid die ik heb door hun gaat niet weg. Die lijkt wel erger te worden. Hoop dat de psych daar wat mee kan doen en misschien straks in spychotherapie wel.
Weer een heel verhaal.
Klinkt lekker dat hotel.Laat je maar goed verwennen. Even proberen aan helemaal niks te denken en proberen te ontspannen. Heb je wel verdient he.
Dat mannen ons soms niet snappen is omdat mannen met heel veel dingen anders denken en doen. Als ik collega's wel eens hoor praten over dingen van hun mannen hoor ik soms mezelf praten. Sommige dingen zijn dus een beetje man eigen....tot irritatie van de vrouwen. Mijn man is daarbij ook nog eens heeeel makkelijk met alles....en ikke niet. Dat botst dus soms.
Maar het is alweer goed hoor. Ik zie soms wat af met mijn man maar hij ziet ook genoeg af met mij...hahaha. Gelukkig kennen we elkaar al ruim 15 jaar en weten we precies hoe en wat van elkaar. We kunnen het wel hebben dus....maar is niet altijd leuk.
Werken ging weer goed hoor. Ik kan het inderdaad nog aardig opbrengen. Maar is nu ook heel rustig vanwege vakantie en staan bijna iedere keer met een leidster teveel...dus scheelt ook. Merk wel dat ik op dinsdags moeier ben en minder kan hebben van al die kids. Dus 2 halve dagen achter elkaar is de 2e dag wat minder. Kan dat ook aangeven na de vakantie bij de arbo.
Zit ook heel erg te dubben over hoeveel ik straks wil gaan werken. Wil namelijk voor een paar uur ontslag nemen. Zie dagen van 9 uur werken eigenlijk niet zitten. Maar mijn werktijden moeten ook een beetje gunstig zijn voor mijn kids. Niet dat ze meer naar de opvang moeten terwijl ik minder ga werken...das niet de bedoeling. Maar de uren die ik wil moeten ook weer op de groep kunnen met het kindaantal die we dan hebben. Even kijken en puzzelen dus nog. Maar kan me er soms wel druk om maken.....pfffffffff.
@ honingvogel.......heb ik ook weer wat geleerd. Wist het verschil ook niet precies.
Goed dat je gewoon na die 2 uur naar huis bent gegaan.
Bij mij is het vaak zo dat ik de uurtjes werken goed vol hou maar zodra ik in de auto zit dat ik dan de moeheid meteen voel.
Dus niet te snel langer blijven.
Straks naar de psych....ben benieuwd na 3 weken.
Verder heb ik al 2 nachten niet zo goed geslapen. Om 5 uur al wakker en niet meer kunnen slapen. Maak me denk ik ongemerkt een klein beetje druk om zondag. Mijn broer en zijn vriendin vieren dan hun verjaardag en mijn ouders komen dan ook. Feest is vanaf 3 uur en mijn ouders werken tot 5 uur. We kunnen dus zorgen dat we weg zijn als hun komen maar moet een keer de eerste confrontatie met ze aan. Hoef natuurlijk niet gezellig met ze te kletsen. Maar ze voor het eerst weer zien is al genoeg. Wil dus toch blijven want anders zie ik ze voor het eerst op verjaardag van mijn oma en dat vind ik ook zo wat.
Ben ook heel benieuwd hoe ze tegen de kids doen. Die weten dat ik ruzie heb met opa en oma maar dat het gewoon hun opa en oma zijn en blijven. Hoop maar niet dat mijn ouders raar tegen hun doen en ze een beetje negeren....zou ik zo sneu vinden voor de kids en doet mij dan ook weer verdriet en pijn.
Ik mis mijn ouders nog steeds totaal niet. Alleen de boosheid die ik heb door hun gaat niet weg. Die lijkt wel erger te worden. Hoop dat de psych daar wat mee kan doen en misschien straks in spychotherapie wel.
Weer een heel verhaal.
en ik word blij van jullie steun 
dinsdag 3 augustus 2010 om 17:51
Even snel...
@ juiaatje....veel plezier met je date. Echt leuk hoor.
En 22 uur werken...knap hoor.
@ honingvogel...dus nu toch moe.
En wat lief van je baas.
Is zeker een smiley waar je vrolijk van word...hahaah
@ brown eye...wat super. Zal wel een last van je schouders vallen...of niet?
@ summer....dus jij ook naar de psychiater. Sta je nu weer op een nieuwe wachtlijst of niet?
En tuurlijk gaat ook voor jou de zon weer schijnen.
Bij psych alles goed...ze vond dat ik heel goed bezig ben met alles.
Blijf om de 2 weken een gesprek met haar hebben.
Ga nu eten met de kids.
@ juiaatje....veel plezier met je date. Echt leuk hoor.
En 22 uur werken...knap hoor.
@ honingvogel...dus nu toch moe.
En wat lief van je baas.
Is zeker een smiley waar je vrolijk van word...hahaah
@ brown eye...wat super. Zal wel een last van je schouders vallen...of niet?
@ summer....dus jij ook naar de psychiater. Sta je nu weer op een nieuwe wachtlijst of niet?
En tuurlijk gaat ook voor jou de zon weer schijnen.
Bij psych alles goed...ze vond dat ik heel goed bezig ben met alles.
Blijf om de 2 weken een gesprek met haar hebben.
Ga nu eten met de kids.
