Psyche
alle pijlers
De nasleep van eetproblematiek.
dinsdag 25 mei 2010 om 14:35
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik begonnen met lijnen en ben daarin veel te ver doorgeschoten, wat resulteerde in het labeltje anorexia.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
zondag 27 juni 2010 om 22:15
Hey dames,
Heb het even heel druk gehad, maar hier ben ik weer
Runner: Geweldig zeg, die negen! Van harte gefeliciteerd, geniet ervan. Heb je al een baan op het oog? Of ga je nog verder studeren?
Lotte: Meid, wat ben je goed bezig. Echt enorm veel respect voor je dat je je aan je lijst houdt. Warmte is lastig, altijd minder trek, en je aan je lijst houden is dan lastig. Misschien kun je het volgende overwegen: het doel is om normaal te gaan eten. Normaal gesproken, op een warme dag, zou je misschien minder eten dan anders. Gun jezelf die ruimte, als je het aankunt. Als het betekent dat je weer terugvalt in steeds beetjes van je lijst afsnoepen, dan je gewoon aan je lijst houden. Dat is helegaar geen schande. Kun je het echter aan om je naar de "natuurlijke" weg te voegen, probeer dat dan eens. Kan het me goed voorstellen hoor, als dat nu nog te lastig is. Lekker aan je lijst houden dan.
Een van mijn eigen ervaringen hiermee was, dat ik in de diepe anorexia en de randjes daarvan altijd nee zei tegen een koekje oid bij de koffie. Toen het beter ging en ik mezelf wat meer gunde, zei ik vrijwel altijd ja, omdat het lastig was als mensen gingen zeuren ("je hebt het zo nodig, kind, blabla"). Maar later ging ik me beseffen: iedereen heeft wel eens geen zin in een koekje of een taartje. Dat kan gewoon, dat is normaal. Dus ik kijk nu gewoon: heb ik hier echt zin in, of moet ik dit gewoon opeten. Zegt mijn hoofd jaaaa en mijn maag nee, dan wint mijn hoofd. Zeggen zowel hoofd als hoofd als maag nee, dan hoeft 't gewoon niet. Snap je wat ik bedoel?
Ik ga gauw even m'n werk afmaken!
Heb het even heel druk gehad, maar hier ben ik weer
Runner: Geweldig zeg, die negen! Van harte gefeliciteerd, geniet ervan. Heb je al een baan op het oog? Of ga je nog verder studeren?
Lotte: Meid, wat ben je goed bezig. Echt enorm veel respect voor je dat je je aan je lijst houdt. Warmte is lastig, altijd minder trek, en je aan je lijst houden is dan lastig. Misschien kun je het volgende overwegen: het doel is om normaal te gaan eten. Normaal gesproken, op een warme dag, zou je misschien minder eten dan anders. Gun jezelf die ruimte, als je het aankunt. Als het betekent dat je weer terugvalt in steeds beetjes van je lijst afsnoepen, dan je gewoon aan je lijst houden. Dat is helegaar geen schande. Kun je het echter aan om je naar de "natuurlijke" weg te voegen, probeer dat dan eens. Kan het me goed voorstellen hoor, als dat nu nog te lastig is. Lekker aan je lijst houden dan.
Een van mijn eigen ervaringen hiermee was, dat ik in de diepe anorexia en de randjes daarvan altijd nee zei tegen een koekje oid bij de koffie. Toen het beter ging en ik mezelf wat meer gunde, zei ik vrijwel altijd ja, omdat het lastig was als mensen gingen zeuren ("je hebt het zo nodig, kind, blabla"). Maar later ging ik me beseffen: iedereen heeft wel eens geen zin in een koekje of een taartje. Dat kan gewoon, dat is normaal. Dus ik kijk nu gewoon: heb ik hier echt zin in, of moet ik dit gewoon opeten. Zegt mijn hoofd jaaaa en mijn maag nee, dan wint mijn hoofd. Zeggen zowel hoofd als hoofd als maag nee, dan hoeft 't gewoon niet. Snap je wat ik bedoel?
Ik ga gauw even m'n werk afmaken!
maandag 28 juni 2010 om 10:42
quote:Pelikaan schreef op 27 juni 2010 @ 22:15:
Kan het me goed voorstellen hoor, als dat nu nog te lastig is. Lekker aan je lijst houden dan.
Da's inderdaad nog te lastig. Ik heb die lijst echt nodig. Op zich heb ik geen last van de warmte, voor wat betreft het eten. Ik heb eigenlijk altijd wel trek. Wat ik wel moeilijk vind met dit weer, is dat ik veel meer drink dan normaal. Daardoor heb ik sneller een vol gevoel.
Mijn weekend was een moeizaam gebeuren, helaas. Zaterdag voelde ik me op zich wel goed, had goed geslapen. Maar 's middags ging ik boodschappen doen met m'n moeder, en ik voelde het meteen: dit wordt zo'n middag waarop in niet ben 'vol te storten'. Dat heb ik regelmatig. Dan heb ik de hele middag zó'n honger, en wat ik ook eet, het verdwijnt gewoon in een bodemloze put.
Nou ja, het klopte dus. Ik moest me echt voortslepen, terwijl ik die ochtend gewoon mijn eetlijst had gevolgd. Na de boodschappen nog even het dorp in. Bij Jamin een ijsje gehaald, zo'n puntbekertje met een kauwgombal onderin (jeugdsentiment). En geloof het of niet, hoeveel honger ik ook had, ik vond het tóch moeilijk hem helemaal op te eten. Wel gedaan hoor, want ik had de energie duidelijk hard nodig.
Daarna nog wat snoepjes genomen, maar m'n energiepeil bleef erg laag. Pas 's avonds, na het avondeten, knapte ik een beetje op.
En gisteren was helemáál geen succes, want ik was voor dag en dauw al wakker. Toen ik m'n ogen opendeed voelde ik al dat ik moe was. Ik kon eigenlijk wel janken, vroeg me af hoe ik de dag door moest komen. Ben nog wel een poos blijven liggen, maar kon écht niet meer slapen. Véél te druk in m'n hoofd, m'n hersenen draaiden op topsnelheid.
's Middags een poosje naar bed geweest, want ik zat gewoon helemaal in te kakken. NIET geslapen. De rest van de dag dus ook moe geweest.
's Avonds lang met m'n moeder gebeld. Ik had het echt heel moeilijk. Aan de ene kant doe ik ontzettend m'n best, eet veel meer dan ik diep in m'n hart wil. Ik weet ook waarvoor ik dat doe, en ben erg gemotiveerd. Aan de andere kant vraag ik me na zo'n weekend af wat het eigenlijk voor zin heeft. Ik krijg alleen maar meer honger, en slaap ook nog eens verrot, omdat het aankomen zo'n impact op me heeft.
M'n moeder heeft me ervan weten te overtuigen dat dit een fase is waar ik doorheen moet. Het zal echt beter gaan worden allemaal, als ik het maar volhoud. Het eten, het aankomen, het zal me uiteindelijk gelukkiger maken. Ik merkte dat ik gisteravond met meer vertrouwen naar bed ging, en ik heb dan ook goed geslapen. Voel me nu heerlijk uitgerust, en zie het allemaal weer veel beter zitten. Ik realiseer me dat als ik nu weer ga afvallen, of op dit gewicht blijf hangen, mijn leven nooit echt veel beter zal worden dan dat het afgelopen weekend was. En ik weet heel zeker dat ik dat niet wil.
Ik verdien beter dan af en toe een goede dag en de rest van de week tobben en moe zijn.
Kan het me goed voorstellen hoor, als dat nu nog te lastig is. Lekker aan je lijst houden dan.
Da's inderdaad nog te lastig. Ik heb die lijst echt nodig. Op zich heb ik geen last van de warmte, voor wat betreft het eten. Ik heb eigenlijk altijd wel trek. Wat ik wel moeilijk vind met dit weer, is dat ik veel meer drink dan normaal. Daardoor heb ik sneller een vol gevoel.
Mijn weekend was een moeizaam gebeuren, helaas. Zaterdag voelde ik me op zich wel goed, had goed geslapen. Maar 's middags ging ik boodschappen doen met m'n moeder, en ik voelde het meteen: dit wordt zo'n middag waarop in niet ben 'vol te storten'. Dat heb ik regelmatig. Dan heb ik de hele middag zó'n honger, en wat ik ook eet, het verdwijnt gewoon in een bodemloze put.
Nou ja, het klopte dus. Ik moest me echt voortslepen, terwijl ik die ochtend gewoon mijn eetlijst had gevolgd. Na de boodschappen nog even het dorp in. Bij Jamin een ijsje gehaald, zo'n puntbekertje met een kauwgombal onderin (jeugdsentiment). En geloof het of niet, hoeveel honger ik ook had, ik vond het tóch moeilijk hem helemaal op te eten. Wel gedaan hoor, want ik had de energie duidelijk hard nodig.
Daarna nog wat snoepjes genomen, maar m'n energiepeil bleef erg laag. Pas 's avonds, na het avondeten, knapte ik een beetje op.
En gisteren was helemáál geen succes, want ik was voor dag en dauw al wakker. Toen ik m'n ogen opendeed voelde ik al dat ik moe was. Ik kon eigenlijk wel janken, vroeg me af hoe ik de dag door moest komen. Ben nog wel een poos blijven liggen, maar kon écht niet meer slapen. Véél te druk in m'n hoofd, m'n hersenen draaiden op topsnelheid.
's Middags een poosje naar bed geweest, want ik zat gewoon helemaal in te kakken. NIET geslapen. De rest van de dag dus ook moe geweest.
's Avonds lang met m'n moeder gebeld. Ik had het echt heel moeilijk. Aan de ene kant doe ik ontzettend m'n best, eet veel meer dan ik diep in m'n hart wil. Ik weet ook waarvoor ik dat doe, en ben erg gemotiveerd. Aan de andere kant vraag ik me na zo'n weekend af wat het eigenlijk voor zin heeft. Ik krijg alleen maar meer honger, en slaap ook nog eens verrot, omdat het aankomen zo'n impact op me heeft.
M'n moeder heeft me ervan weten te overtuigen dat dit een fase is waar ik doorheen moet. Het zal echt beter gaan worden allemaal, als ik het maar volhoud. Het eten, het aankomen, het zal me uiteindelijk gelukkiger maken. Ik merkte dat ik gisteravond met meer vertrouwen naar bed ging, en ik heb dan ook goed geslapen. Voel me nu heerlijk uitgerust, en zie het allemaal weer veel beter zitten. Ik realiseer me dat als ik nu weer ga afvallen, of op dit gewicht blijf hangen, mijn leven nooit echt veel beter zal worden dan dat het afgelopen weekend was. En ik weet heel zeker dat ik dat niet wil.
Ik verdien beter dan af en toe een goede dag en de rest van de week tobben en moe zijn.
maandag 28 juni 2010 om 12:20
quote:Lotte35 schreef op 28 juni 2010 @ 10:42:
[...]
Da's inderdaad nog te lastig. Ik heb die lijst echt nodig. Op zich heb ik geen last van de warmte, voor wat betreft het eten. Ik heb eigenlijk altijd wel trek. Wat ik wel moeilijk vind met dit weer, is dat ik veel meer drink dan normaal. Daardoor heb ik sneller een vol gevoel.
Jij zult er stiekem misschien van balen, maar ik vind dit echt prachtig om te horen...je lijf vraagt erom Lotte. Geweldig! Je hongergevoel is er weer! Super. Haha, ik word er gewoon helemaal blij van. Ik kan me daarnaast heel goed voorstellen dat jij het doodeng vindt. Maar het is een signaal, een teken van je lijf: voed mij. Ik heb het nodig. Wat wil je nog meer?
quote:Mijn weekend was een moeizaam gebeuren, helaas. Zaterdag voelde ik me op zich wel goed, had goed geslapen. Maar 's middags ging ik boodschappen doen met m'n moeder, en ik voelde het meteen: dit wordt zo'n middag waarop in niet ben 'vol te storten'. Dat heb ik regelmatig. Dan heb ik de hele middag zó'n honger, en wat ik ook eet, het verdwijnt gewoon in een bodemloze put.
This to shall pass. Je lijf denkt: fuckeduckie, wat is me dit, er is blijkbaar weer eten op voorraad!! Vul mij! En geloof me, wat je nu eet zal echt niet meteen beklijven. Zoetjes aan zul je wat aankomen, maar heel veel verwerk je ook meteen weer. Zo ging het bij, misschien kan Runner het bevestigen, zo zal het ook bij jou gaan. Je lijf maakt een inhaalslag. Komt goed, Lotte.
quote:Nou ja, het klopte dus. Ik moest me echt voortslepen, terwijl ik die ochtend gewoon mijn eetlijst had gevolgd. Na de boodschappen nog even het dorp in. Bij Jamin een ijsje gehaald, zo'n puntbekertje met een kauwgombal onderin (jeugdsentiment). En geloof het of niet, hoeveel honger ik ook had, ik vond het tóch moeilijk hem helemaal op te eten. Wel gedaan hoor, want ik had de energie duidelijk hard nodig.
Super! Dit soort dingen zijn ook lastig, maar het is enorm knap dat je het toch gedaan hebt.
quote:Daarna nog wat snoepjes genomen, maar m'n energiepeil bleef erg laag. Pas 's avonds, na het avondeten, knapte ik een beetje op.
Misschien kun je een boterham eten als je zoveel honger hebt. Van suiker piekt je insuline en daar krijg je weer honger van. Waarmee ik niet wil impliceren dat je niet mag snoepen, maar snoep is er niet om je honger te stillen, dat eet je ernaast. Snap je? Ik wil niet je snoeptrek bedorven (alsjeblieft, geniet van die heerlijke snoepjes, je verdient het), maar om je maag stil te krijgen werkt een volkoren boterham of zoiets het beste. Misschien een idee.
[...]
quote:Ik verdien beter dan af en toe een goede dag en de rest van de week tobben en moe zijn.
Zo is het maar net. Het is zo fijn om van je te horen dat dit tot je koppie is doorgedrongen. JIJ VERDIENT EEN FIJN LEVEN!! Met genoeg energie, met plezier in de dingen die je doet, zonder tobben en voortsleperij. En niemand leeft een immer gelukkig leven, dat doen Runner en ik ook niet, wij hebben ook nog zo onze zorgen en zorgjes, maar een gezond gewicht maakt het gewoon zoveel makkelijker (en ik zie nu dat ik Runner herhaal, maar goed, herhaling is the key he ).
Sterkte meid. Ik heb enorm veel respect voor je en ben ook heel erg trots op je. Je bent zo gemotiveerd, je hebt de sleutel in het slot gestoken en zeker ook al een slag gedraaid. Op een gegeven moment zal de deur opengaan, my word. ZET EM OP!!
Vooruit, nog één liedje dan (Runner, zet jij je dansje even in)
Dat eten zit je maar aan te staren
En eigenlijk wil je liever honger sparen
Maar je eigenste Lottestem heeft het juist:
Wil je een lijf dat van de energie bruist,
Wil je genieten van dit mooie leven
Zet dan door, 't duurt nog maar even!
Runner en Pelikaan weten het zeker, helemaal
Lotte heeft een wil van staal,
Zij komt er, zonder omhaal!!
*sluipt weer weg*
[...]
Da's inderdaad nog te lastig. Ik heb die lijst echt nodig. Op zich heb ik geen last van de warmte, voor wat betreft het eten. Ik heb eigenlijk altijd wel trek. Wat ik wel moeilijk vind met dit weer, is dat ik veel meer drink dan normaal. Daardoor heb ik sneller een vol gevoel.
Jij zult er stiekem misschien van balen, maar ik vind dit echt prachtig om te horen...je lijf vraagt erom Lotte. Geweldig! Je hongergevoel is er weer! Super. Haha, ik word er gewoon helemaal blij van. Ik kan me daarnaast heel goed voorstellen dat jij het doodeng vindt. Maar het is een signaal, een teken van je lijf: voed mij. Ik heb het nodig. Wat wil je nog meer?
quote:Mijn weekend was een moeizaam gebeuren, helaas. Zaterdag voelde ik me op zich wel goed, had goed geslapen. Maar 's middags ging ik boodschappen doen met m'n moeder, en ik voelde het meteen: dit wordt zo'n middag waarop in niet ben 'vol te storten'. Dat heb ik regelmatig. Dan heb ik de hele middag zó'n honger, en wat ik ook eet, het verdwijnt gewoon in een bodemloze put.
This to shall pass. Je lijf denkt: fuckeduckie, wat is me dit, er is blijkbaar weer eten op voorraad!! Vul mij! En geloof me, wat je nu eet zal echt niet meteen beklijven. Zoetjes aan zul je wat aankomen, maar heel veel verwerk je ook meteen weer. Zo ging het bij, misschien kan Runner het bevestigen, zo zal het ook bij jou gaan. Je lijf maakt een inhaalslag. Komt goed, Lotte.
quote:Nou ja, het klopte dus. Ik moest me echt voortslepen, terwijl ik die ochtend gewoon mijn eetlijst had gevolgd. Na de boodschappen nog even het dorp in. Bij Jamin een ijsje gehaald, zo'n puntbekertje met een kauwgombal onderin (jeugdsentiment). En geloof het of niet, hoeveel honger ik ook had, ik vond het tóch moeilijk hem helemaal op te eten. Wel gedaan hoor, want ik had de energie duidelijk hard nodig.
Super! Dit soort dingen zijn ook lastig, maar het is enorm knap dat je het toch gedaan hebt.
quote:Daarna nog wat snoepjes genomen, maar m'n energiepeil bleef erg laag. Pas 's avonds, na het avondeten, knapte ik een beetje op.
Misschien kun je een boterham eten als je zoveel honger hebt. Van suiker piekt je insuline en daar krijg je weer honger van. Waarmee ik niet wil impliceren dat je niet mag snoepen, maar snoep is er niet om je honger te stillen, dat eet je ernaast. Snap je? Ik wil niet je snoeptrek bedorven (alsjeblieft, geniet van die heerlijke snoepjes, je verdient het), maar om je maag stil te krijgen werkt een volkoren boterham of zoiets het beste. Misschien een idee.
[...]
quote:Ik verdien beter dan af en toe een goede dag en de rest van de week tobben en moe zijn.
Zo is het maar net. Het is zo fijn om van je te horen dat dit tot je koppie is doorgedrongen. JIJ VERDIENT EEN FIJN LEVEN!! Met genoeg energie, met plezier in de dingen die je doet, zonder tobben en voortsleperij. En niemand leeft een immer gelukkig leven, dat doen Runner en ik ook niet, wij hebben ook nog zo onze zorgen en zorgjes, maar een gezond gewicht maakt het gewoon zoveel makkelijker (en ik zie nu dat ik Runner herhaal, maar goed, herhaling is the key he ).
Sterkte meid. Ik heb enorm veel respect voor je en ben ook heel erg trots op je. Je bent zo gemotiveerd, je hebt de sleutel in het slot gestoken en zeker ook al een slag gedraaid. Op een gegeven moment zal de deur opengaan, my word. ZET EM OP!!
Vooruit, nog één liedje dan (Runner, zet jij je dansje even in)
Dat eten zit je maar aan te staren
En eigenlijk wil je liever honger sparen
Maar je eigenste Lottestem heeft het juist:
Wil je een lijf dat van de energie bruist,
Wil je genieten van dit mooie leven
Zet dan door, 't duurt nog maar even!
Runner en Pelikaan weten het zeker, helemaal
Lotte heeft een wil van staal,
Zij komt er, zonder omhaal!!
*sluipt weer weg*
maandag 28 juni 2010 om 18:09
Heel erg bedankt weer voor jullie reacties. Ik word er elke keer weer zó door gemotiveerd!quote:Pelikaan schreef op 28 juni 2010 @ 12:20:
Misschien kun je een boterham eten als je zoveel honger hebt. Van suiker piekt je insuline en daar krijg je weer honger van. Waarmee ik niet wil impliceren dat je niet mag snoepen, maar snoep is er niet om je honger te stillen, dat eet je ernaast. Snap je? Ik wil niet je snoeptrek bedorven (alsjeblieft, geniet van die heerlijke snoepjes, je verdient het), maar om je maag stil te krijgen werkt een volkoren boterham of zoiets het beste. Misschien een idee.
Hmm, laat dat 'misschien' maar weg hoor, want je hebt helemaal gelijk! Ik weet dat ik veel beter brood kan eten dan snoep. Snoep is lekker, maar geeft weinig tot geen energie. Maar brood is voor mij zo'n 'ding'. Ik eet tussen de middag twee boterhammen (= te weinig, ik weet het). 's Middags nog een boterham nemen voelt voor mij dus als een halve lunch, en dat voelt zo slecht. Geestelijk gezien dan, want lichamelijk zou ik er natuurlijk juist heel erg van opknappen. Als ik werk eet ik trouwens wel een boterham 's middags. Maar dan 'mag' ik het van mezelf, want dan moet ik goed kunnen functioneren omdat er op me gerekend wordt....
Ik weet het, 't is raar.
Ik vind brood trouwens wel onwijs lekker! Vooral met oude kaas. Een verse bruine boterham met kaas vind ik echt het toppunt van genieten! Dat zou ik mezelf veel vaker moeten toestaan hè?
En Runner, wat je zegt over het wegen is ook zó waar! Ik weet dat bij iedereen het gewicht van dag tot dag schommelt. Ik kan ook erg van slag zijn als ik zie dat ik ben aangekomen. Daarom weeg ik me alleen maar 's avonds, anders loop ik de hele dag met dat rotgevoel, en is het helemáál moeilijk voor me om genoeg te eten.
Ik vind het zelf nog steeds onbegrijpelijk dat dat cijfertje m'n leven zo beheerst. Ik werk er bewust aan om er wat gewicht bij te krijgen. Dat wil ik ook, want ik wil beter worden. Maar als ik dan het cijfer uiteindelijk écht zie stijgen, valt alles weg, en kan ik alleen nog maar aan dat getal denken.
Soms lukt het me om me een dag of drie niet te wegen. Ik moet zeggen dat ik me dan niet slechter voel ofzo. Maar dan opeens is er een moment, dat ik het MOET weten. Ik heb dan ook pas rust als ik het gezien heb.
Ik denk erover om het langzaam af te bouwen. Van elke dag, naar om de dag, naar twee keer per week, en zo verder.
Maar dat zal niet meevallen.
Misschien kun je een boterham eten als je zoveel honger hebt. Van suiker piekt je insuline en daar krijg je weer honger van. Waarmee ik niet wil impliceren dat je niet mag snoepen, maar snoep is er niet om je honger te stillen, dat eet je ernaast. Snap je? Ik wil niet je snoeptrek bedorven (alsjeblieft, geniet van die heerlijke snoepjes, je verdient het), maar om je maag stil te krijgen werkt een volkoren boterham of zoiets het beste. Misschien een idee.
Hmm, laat dat 'misschien' maar weg hoor, want je hebt helemaal gelijk! Ik weet dat ik veel beter brood kan eten dan snoep. Snoep is lekker, maar geeft weinig tot geen energie. Maar brood is voor mij zo'n 'ding'. Ik eet tussen de middag twee boterhammen (= te weinig, ik weet het). 's Middags nog een boterham nemen voelt voor mij dus als een halve lunch, en dat voelt zo slecht. Geestelijk gezien dan, want lichamelijk zou ik er natuurlijk juist heel erg van opknappen. Als ik werk eet ik trouwens wel een boterham 's middags. Maar dan 'mag' ik het van mezelf, want dan moet ik goed kunnen functioneren omdat er op me gerekend wordt....
Ik weet het, 't is raar.
Ik vind brood trouwens wel onwijs lekker! Vooral met oude kaas. Een verse bruine boterham met kaas vind ik echt het toppunt van genieten! Dat zou ik mezelf veel vaker moeten toestaan hè?
En Runner, wat je zegt over het wegen is ook zó waar! Ik weet dat bij iedereen het gewicht van dag tot dag schommelt. Ik kan ook erg van slag zijn als ik zie dat ik ben aangekomen. Daarom weeg ik me alleen maar 's avonds, anders loop ik de hele dag met dat rotgevoel, en is het helemáál moeilijk voor me om genoeg te eten.
Ik vind het zelf nog steeds onbegrijpelijk dat dat cijfertje m'n leven zo beheerst. Ik werk er bewust aan om er wat gewicht bij te krijgen. Dat wil ik ook, want ik wil beter worden. Maar als ik dan het cijfer uiteindelijk écht zie stijgen, valt alles weg, en kan ik alleen nog maar aan dat getal denken.
Soms lukt het me om me een dag of drie niet te wegen. Ik moet zeggen dat ik me dan niet slechter voel ofzo. Maar dan opeens is er een moment, dat ik het MOET weten. Ik heb dan ook pas rust als ik het gezien heb.
Ik denk erover om het langzaam af te bouwen. Van elke dag, naar om de dag, naar twee keer per week, en zo verder.
Maar dat zal niet meevallen.
woensdag 30 juni 2010 om 12:02
Hoi dames,
Ik kom ook maar weer ff reageren
Gaat nog steeds goed hier, al herken ik de 'paniek' van Lotte ook erg goed. Ik heb ook momenten dat de schrik me om t hart slaat en ik ervan overtuigd ben dat ik alleen maar meer en meer ga aankomen en dus heel dik eindig. Ik ben dus misschien iets extra meer gaan sporten deze week, zodat ik het nog een beetje kan relativeren.
Maar vooropgesteld natuurlijk dat ik me nog steeds ERG GOED voel! Het valt andere mensen ook op
Ik voel me nog steeds sterker, gelukkiger en slaap ook nog steeds als een roosje
Ook herken ik de 'trek' die Lotte beschrijft. Man, man wat heb ik een honger gehad. Continu. En echt, nu ik beter 'aangevuld' ben, is die trek dus mooi wel iets minder (heb ook een lijst waar ik nooit vanaf wijk, dus don't worry, eet juist eerder iets meer dan minder dan de lijst). En het mooie daarvan is dus weer dat mijn gedachten niet constant naar eten uitgaan, maar dat ik me voor de verandering ook weer eens iets langer met andere, belangrijkere en postievere zaken kan bezighouden. T lijkt soms wel een positieve spiraal. Doordat ik me dus met leukere dingen heb beziggehouden, voel ik me weer wat waardevoller en leer ik weer meer van mezelf te houden. En omdat ik dit gevoel graag wil vasthouden, blijf ik gewoon lekker genoeg eten. En daarom ga ik ook maar ff een paar dagen niet op de weegschaal, t zou jammer zijn om dit mooie humeur te laten verpesten door zon kansloos getal. Welke met deze warmte misschien ook niet helemaal klopt. Ik zou t dus niet weten nu, kleren zitten niet strakker ofzo, dus t zal vast meevallen.
Maar die Chcoomel... wauw.. Heel erg goed van je!
Ik eet juist extra boterhammen, iets meer avondeten, savonds nog wat extra brood, Yoghurt etc. (was trouwens wel vorige week naar de Mac geweest (McChicken MENU), ben daar nog dagen trots op geweest!) Ohh! En extra wijntjes mag ik ook weer van mezelf sinds dit topic! Lekker gezellig met vriendinnen. Dat had ik ook allemaal zo erg gemist
En heerlijk een boterham met oude kaas? Dat eten mensen al generaties lang! En wel 8 per dag ofzo, dus alsjeblieft, verbied jezelf niet zoiets voedzaams en lekkers! Is toch niet nodig?
Ik weet dat t moeilijk is, ik sport nu weer net ietsje harder om die controle te houden.. Lastig.
Maar ik weet zeker dat ik geen gram wil afvallen eigenlijk, dus ik pas mn voeding er wel op aan.
Nou, zet hem maar weer op! Lekker zo doorgaan
Ik kom ook maar weer ff reageren
Gaat nog steeds goed hier, al herken ik de 'paniek' van Lotte ook erg goed. Ik heb ook momenten dat de schrik me om t hart slaat en ik ervan overtuigd ben dat ik alleen maar meer en meer ga aankomen en dus heel dik eindig. Ik ben dus misschien iets extra meer gaan sporten deze week, zodat ik het nog een beetje kan relativeren.
Maar vooropgesteld natuurlijk dat ik me nog steeds ERG GOED voel! Het valt andere mensen ook op
Ik voel me nog steeds sterker, gelukkiger en slaap ook nog steeds als een roosje Ook herken ik de 'trek' die Lotte beschrijft. Man, man wat heb ik een honger gehad. Continu. En echt, nu ik beter 'aangevuld' ben, is die trek dus mooi wel iets minder (heb ook een lijst waar ik nooit vanaf wijk, dus don't worry, eet juist eerder iets meer dan minder dan de lijst). En het mooie daarvan is dus weer dat mijn gedachten niet constant naar eten uitgaan, maar dat ik me voor de verandering ook weer eens iets langer met andere, belangrijkere en postievere zaken kan bezighouden. T lijkt soms wel een positieve spiraal. Doordat ik me dus met leukere dingen heb beziggehouden, voel ik me weer wat waardevoller en leer ik weer meer van mezelf te houden. En omdat ik dit gevoel graag wil vasthouden, blijf ik gewoon lekker genoeg eten. En daarom ga ik ook maar ff een paar dagen niet op de weegschaal, t zou jammer zijn om dit mooie humeur te laten verpesten door zon kansloos getal. Welke met deze warmte misschien ook niet helemaal klopt. Ik zou t dus niet weten nu, kleren zitten niet strakker ofzo, dus t zal vast meevallen.
Maar die Chcoomel... wauw.. Heel erg goed van je!
Ik eet juist extra boterhammen, iets meer avondeten, savonds nog wat extra brood, Yoghurt etc. (was trouwens wel vorige week naar de Mac geweest (McChicken MENU), ben daar nog dagen trots op geweest!) Ohh! En extra wijntjes mag ik ook weer van mezelf sinds dit topic! Lekker gezellig met vriendinnen. Dat had ik ook allemaal zo erg gemist
En heerlijk een boterham met oude kaas? Dat eten mensen al generaties lang! En wel 8 per dag ofzo, dus alsjeblieft, verbied jezelf niet zoiets voedzaams en lekkers! Is toch niet nodig?
Ik weet dat t moeilijk is, ik sport nu weer net ietsje harder om die controle te houden.. Lastig.
Maar ik weet zeker dat ik geen gram wil afvallen eigenlijk, dus ik pas mn voeding er wel op aan.
Nou, zet hem maar weer op! Lekker zo doorgaan
woensdag 30 juni 2010 om 16:07
Wat een positief bericht rooos, super!quote:rooos20 schreef op 30 juni 2010 @ 12:02:
Ik voel me nog steeds sterker, gelukkiger en slaap ook nog steeds als een roosje
Oh, wat verlang ik hier naar zeg!! De laatste weken gaat het slapen bij mij weer beduidend slechter. Vannacht was ook weer drama. Ik word elk uur wel een keer wakker, en 's morgens lig ik ook alweer voor dag en dauw in het rond te kijken. Ben dus ook de hele dag alweer kapot.
Met eten ben ik op het moment goed bezig, en mijn grootste reden om door te zetten is toch wel het slapen hoor.
Slecht slapen kan een mens tot wanhoop drijven.
Ik voel me nog steeds sterker, gelukkiger en slaap ook nog steeds als een roosje
Oh, wat verlang ik hier naar zeg!! De laatste weken gaat het slapen bij mij weer beduidend slechter. Vannacht was ook weer drama. Ik word elk uur wel een keer wakker, en 's morgens lig ik ook alweer voor dag en dauw in het rond te kijken. Ben dus ook de hele dag alweer kapot.
Met eten ben ik op het moment goed bezig, en mijn grootste reden om door te zetten is toch wel het slapen hoor.
Slecht slapen kan een mens tot wanhoop drijven.
donderdag 1 juli 2010 om 11:08
Maar Lotte, heb je dan niet gewoon honger 's nachts?
Ik lag altijd rond 4 uur wakker, met een knorrende maag. Maar goed, ik ging/ga natuurlijk niet midden in de nacht eten. En dan al opstaan en nog met honger rondlopen tot t ontbijt zag ik uiteraard ook niet zitten..
Dus ik wilde ook met alle geweld doorslapen.. wat 9 van de 10 keer niet lukte, waardoor ik de hele dag moe, loom en geprikkeld was. En dan weer minder eten zorgde nog enigzins voor wat voldoening. Hele slechte zaak dus.
Ik eet nu 's avonds lekker nog wat brood of yoghurt. Sinds ik dat doe (maand of 4) slaap ik door tot een uurtje of 9 ( weekenden, door de week gewoon de wekker om half 7) en heb ik helemaal geen last van honger. En als ik tussendoor nog een keertje wakker word, denk ik niet meteen aan eten (met een lege maag gebeurt dat automatisch), maar draai ik me nog een keer lekker om.
Heb ook wel eens niet nog wat gegeten savonds (te moe, andere dingen aan t doen) en werd dus wel mooi rond 7 uur wakker met honger.
Dus als je gewoonweg honger hebt; EET! Lekkere boterham met oude kaas ofzo
Of wat yoghurt, in ieder geval iets wat goed vult.
Ik zal eerlijk zijn, ik eet savonds soms nog wel 500 kcal. Bijna elke avond dus wel en ik ben in die 4 maanden welgeteld 2 kilo aangekomen. Alle kleren passen nog hoor en niemand ziet t verschil. En ik heb t er graag voor over gehad hoor. Nu alweer hele tijd stabiel op tzelfde gewicht en ik ben ook wat losser geworden met uiteten, wijntjes etc, dus die 2 kilo is vast niet alleen maar van die extra boterhammen 's avonds.
Probeer t anders eens een keertje? Zou t je lukken om vanavond nog een boterham met kaas te eten voordat je gaat slapen? Gewoon alleen ff zien of je daardoor iets lekkerder en langer slaapt.
Ik lag altijd rond 4 uur wakker, met een knorrende maag. Maar goed, ik ging/ga natuurlijk niet midden in de nacht eten. En dan al opstaan en nog met honger rondlopen tot t ontbijt zag ik uiteraard ook niet zitten..
Dus ik wilde ook met alle geweld doorslapen.. wat 9 van de 10 keer niet lukte, waardoor ik de hele dag moe, loom en geprikkeld was. En dan weer minder eten zorgde nog enigzins voor wat voldoening. Hele slechte zaak dus.
Ik eet nu 's avonds lekker nog wat brood of yoghurt. Sinds ik dat doe (maand of 4) slaap ik door tot een uurtje of 9 ( weekenden, door de week gewoon de wekker om half 7) en heb ik helemaal geen last van honger. En als ik tussendoor nog een keertje wakker word, denk ik niet meteen aan eten (met een lege maag gebeurt dat automatisch), maar draai ik me nog een keer lekker om.
Heb ook wel eens niet nog wat gegeten savonds (te moe, andere dingen aan t doen) en werd dus wel mooi rond 7 uur wakker met honger.
Dus als je gewoonweg honger hebt; EET! Lekkere boterham met oude kaas ofzo
Of wat yoghurt, in ieder geval iets wat goed vult. Ik zal eerlijk zijn, ik eet savonds soms nog wel 500 kcal. Bijna elke avond dus wel en ik ben in die 4 maanden welgeteld 2 kilo aangekomen. Alle kleren passen nog hoor en niemand ziet t verschil. En ik heb t er graag voor over gehad hoor. Nu alweer hele tijd stabiel op tzelfde gewicht en ik ben ook wat losser geworden met uiteten, wijntjes etc, dus die 2 kilo is vast niet alleen maar van die extra boterhammen 's avonds.
Probeer t anders eens een keertje? Zou t je lukken om vanavond nog een boterham met kaas te eten voordat je gaat slapen? Gewoon alleen ff zien of je daardoor iets lekkerder en langer slaapt.
donderdag 1 juli 2010 om 19:49
quote:rooos20 schreef op 01 juli 2010 @ 11:08:
Maar Lotte, heb je dan niet gewoon honger 's nachts?
Ik lag altijd rond 4 uur wakker, met een knorrende maag. Maar goed, ik ging/ga natuurlijk niet midden in de nacht eten. En dan al opstaan en nog met honger rondlopen tot t ontbijt zag ik uiteraard ook niet zitten..
Dus ik wilde ook met alle geweld doorslapen.. wat 9 van de 10 keer niet lukte, waardoor ik de hele dag moe, loom en geprikkeld was. En dan weer minder eten zorgde nog enigzins voor wat voldoening. Hele slechte zaak dus.
Ik denk dat je gelijk hebt, want wat je schrijft is pijnlijk herkenbaar...
Het gaat nog steeds helemaal niet goed met slapen. Vanmorgen was ik om half vijf wakker, en heb niet meer geslapen. Ben de hele dag kapot geweest. Ik moest alleen vanmiddag even naar de orthodontist, en dat was al dodelijk vermoeiend voor me.
En nu ben ik dus op zo'n punt, dat ik finaal uit m'n ritme ben. Hoe moe ik ook ben, ik val niet in slaap. Zulke periodes heb ik al heel vaak meegemaakt, en ik weet dat ik er altijd weer uitkom, maar het zijn altijd slopende dagen en nachten. Na één goede nacht is het leed geleden, dan sta ik weer op het spoor, dus ik hoop dat die nacht snel zal komen.
Ik ben heel blij dat je vertelt dat je 's avonds nog 500 calorieën eet. Ik eet 's avonds ook nog wel, maar alles bij elkaar opgeteld kom ik denk ik tot ongeveer 200 calorieën. En dat vind ik al best moeilijk.
En ik vind het helemaal niet erg hoor, dat je die twee kilo noemt. Ik moet er eigenlijk nog ongeveer vijf aankomen, dus die twee zou ik om te beginnen prima kunnen gebruiken.
Vanavond een boterham eten is wel moeilijk voor me. Ik eet altijd wel een 10-zadenbeschuit met oude kaas. Daar zou ik er natuurlijk ook een keer twee van kunnen nemen.... Het smaakt me altijd zó goed, dat ik het idee heb wel een hele rol op te kunnen, wat zijn die dingen lekker. Dan neem ik ook altijd nog een beetje ijs. Yoghurtijs, dat is mijn favoriet. En niet omdat daar minder calorieën inzitten, want dat is helemaal niet zo (wist je dat?).
Wat ik trouwens graag zou willen weten, niet alleen van jou rooos, maar ook van Pelikaan en runner, is wat jullie gewicht nu is. Jullie zijn alledrie zo'n voorbeeld voor me, ik merk dat ik tips van jullie makkelijker op durf te volgen dan van mensen die zelf geen eetstoornis gehad hebben. Als jullie zeggen dat ik me beter ga voelen, geloof ik het, omdat jullie in dezelfde shit hebben gezeten als ik. En als ik jullie gewicht weet, durf ik daar misschien ook naartoe te gaan, omdat uit jullie berichten wel blijkt hoeveel gelukkiger jullie zijn met dit gewicht.
Als jullie dit niet willen, begrijp ik dat ook hoor. Misschien kan het dan per privé-bericht? Ik weet zelf niet goed hoe dat werkt, jullie?
Oh ja, nog een vraagje. Ik ben nu dus in totaal al tien kilo aangekomen in de afgelopen drie jaar, waarvan de laatste vijf kilo het afgelopen jaar. Maar mijn armen, handen en hals zijn nog vreselijk mager. Mijn buik daarentegen is behoorlijk gegroeid. Er is me altijd gezegd dat dit zich nog gaat verdelen. Hebben jullie die ervaring ook?
Veel vragen weer. Ik ben er erg mee bezig. Wil me zó ontzettend graag beter gaan voelen. Heb zin in het leven, maar word nog zo tegengehouden door het eten en alles eromheen.
Maar Lotte, heb je dan niet gewoon honger 's nachts?
Ik lag altijd rond 4 uur wakker, met een knorrende maag. Maar goed, ik ging/ga natuurlijk niet midden in de nacht eten. En dan al opstaan en nog met honger rondlopen tot t ontbijt zag ik uiteraard ook niet zitten..
Dus ik wilde ook met alle geweld doorslapen.. wat 9 van de 10 keer niet lukte, waardoor ik de hele dag moe, loom en geprikkeld was. En dan weer minder eten zorgde nog enigzins voor wat voldoening. Hele slechte zaak dus.
Ik denk dat je gelijk hebt, want wat je schrijft is pijnlijk herkenbaar...
Het gaat nog steeds helemaal niet goed met slapen. Vanmorgen was ik om half vijf wakker, en heb niet meer geslapen. Ben de hele dag kapot geweest. Ik moest alleen vanmiddag even naar de orthodontist, en dat was al dodelijk vermoeiend voor me.
En nu ben ik dus op zo'n punt, dat ik finaal uit m'n ritme ben. Hoe moe ik ook ben, ik val niet in slaap. Zulke periodes heb ik al heel vaak meegemaakt, en ik weet dat ik er altijd weer uitkom, maar het zijn altijd slopende dagen en nachten. Na één goede nacht is het leed geleden, dan sta ik weer op het spoor, dus ik hoop dat die nacht snel zal komen.
Ik ben heel blij dat je vertelt dat je 's avonds nog 500 calorieën eet. Ik eet 's avonds ook nog wel, maar alles bij elkaar opgeteld kom ik denk ik tot ongeveer 200 calorieën. En dat vind ik al best moeilijk.
En ik vind het helemaal niet erg hoor, dat je die twee kilo noemt. Ik moet er eigenlijk nog ongeveer vijf aankomen, dus die twee zou ik om te beginnen prima kunnen gebruiken.
Vanavond een boterham eten is wel moeilijk voor me. Ik eet altijd wel een 10-zadenbeschuit met oude kaas. Daar zou ik er natuurlijk ook een keer twee van kunnen nemen.... Het smaakt me altijd zó goed, dat ik het idee heb wel een hele rol op te kunnen, wat zijn die dingen lekker. Dan neem ik ook altijd nog een beetje ijs. Yoghurtijs, dat is mijn favoriet. En niet omdat daar minder calorieën inzitten, want dat is helemaal niet zo (wist je dat?).
Wat ik trouwens graag zou willen weten, niet alleen van jou rooos, maar ook van Pelikaan en runner, is wat jullie gewicht nu is. Jullie zijn alledrie zo'n voorbeeld voor me, ik merk dat ik tips van jullie makkelijker op durf te volgen dan van mensen die zelf geen eetstoornis gehad hebben. Als jullie zeggen dat ik me beter ga voelen, geloof ik het, omdat jullie in dezelfde shit hebben gezeten als ik. En als ik jullie gewicht weet, durf ik daar misschien ook naartoe te gaan, omdat uit jullie berichten wel blijkt hoeveel gelukkiger jullie zijn met dit gewicht.
Als jullie dit niet willen, begrijp ik dat ook hoor. Misschien kan het dan per privé-bericht? Ik weet zelf niet goed hoe dat werkt, jullie?
Oh ja, nog een vraagje. Ik ben nu dus in totaal al tien kilo aangekomen in de afgelopen drie jaar, waarvan de laatste vijf kilo het afgelopen jaar. Maar mijn armen, handen en hals zijn nog vreselijk mager. Mijn buik daarentegen is behoorlijk gegroeid. Er is me altijd gezegd dat dit zich nog gaat verdelen. Hebben jullie die ervaring ook?
Veel vragen weer. Ik ben er erg mee bezig. Wil me zó ontzettend graag beter gaan voelen. Heb zin in het leven, maar word nog zo tegengehouden door het eten en alles eromheen.
donderdag 1 juli 2010 om 22:07
Vind het toch erg goed van je dat je savonds dan een lekker beschuitje met kaas eet! En dat je die hele rol dan wel op kan eten, herken ik helemaal!! Ik heb namelijk wel eens de hele rol opgegeten.. Sindsdien eet ik geen beschuit meer. Het vult me voor geen meter. Al was ik na die hele rol (en daarna nog een half pak vla, ik dacht serieus dat ik ineens beter was) de hele nacht misselijk..
Wat vind je van roggebrood? Mijn moeder is daar helemaal fan van. Schijnt goed te vullen en gezond te zijn. Ik lust t iig niet.
Mijn gewicht wil ik je best vertellen. Ik woog altijd 65 kilo bij 1,70m. Van nature al erg gespierd, altijd een strakke buik gehad, gespierde armen, dikke kont Ik zag er gewoon goed en fit uit. En ik at als een paard. Soms wel 2x per dag patat als dat zo uitkwam, stond er verder ook niet bij stil. Maar was geen echte snoeperd. Gewoon veel brood en pasta en dat soort dingen. Af en toe wat chips of chocolade. En was ook altijd wel lekker actief. Toen gebeurden er een aantal nare dingen achter elkaar, waardoor mn eetlust verdween. Ik viel toen misschien een kilootje of 2 af, en toen kreeg ik ineens de smaak te pakken... zoo stom.. Totaal geen goede reden voor, om zo ineens me daar keihard op te focussen.
Ik werd bij 58 kilo niet meer ongesteld, vond ik al een beetje raar, maar goed, zal de stress wel wezen, dacht ik. Uiteindelijk woog ik 50 kilo en had ik een vetpercentage van 9%. En ik bleef sporten. Kwam de trap niet meer op 's avonds, lag om 19:00 uur in bed. Depressief en moe.
Nu weeg ik tussen de 55 en 57 en ik ben weer ongesteld Grappig is wel dat mn kleren niet veel strakker zijn gaan zitten.. Wel iets hoor.
En ook mijn armen en hals zien er nog erg mager uit. Vooral nu met die hitte, zie je de aderen gewoon verschrikkelijk goed op mn armen en vooral op mn handen. Geen gezicht. Oh, en mijn borsten zijn er ook nog laaaang niet. Vind ik ook zo jammer!!
Hmmm nu ik zo kijk zijn mn armen trouwens ook wel iets dikker aan t worden.. Mn schouders zijn nog wel erg hoekig.
Er is mij ook inderdaad verteld dat t aankomen eerst bij je buik begint, maar dat heb ik eigenlijk niet, ik sport ook nog wel redelijk veel (veel fietsen). Mijn kont wordt wel dikker (maar hij is nog veel te leeg, volgens mn scharrel) en ik krijg ook weer cellulites, maar goed, sinds ik die cellulites weer heb word ik ook weer ongesteld, dus ik vind t goed! Plan is om geleidelijk aan de natuur zn werk te laten doen. Misschien straks weer vol beleg op mn brood te doen, weer eens pasta en vet vlees als avondeten etc etc. En dan maar zien wat mn setpoint word..
Heb jij trouwens een partner? Zo ja, stimuleert ie jou ook?
Mijn 'scharrel' (al 10 jaar..) zegt dat ie me altijd mooi vind. of ik nou 40 of 140 weeg, maar dat ie me vroeger wel veeeel 'lekkerder' vond, haha. Dat soort uitspraken zijn goed om te onthouden!
Anyway, als het goed is zal je lichaam zich gewoon goed gaan verdelen hoor. Je bent een vrouw, je voortplantingsorganen hebben de meeste vet, energie en warmte nodig, dus het is logisch dat alles eerst bij de buikstreek komt. Als je lichaam er zeker van is dat t weer continu voldoende krijgt, zal t gaan verdelen over de rest van je lichaam. Je zou eventueel kunnen gaan sporten, maar dan zul je toch echt eerst meer moeten gaan eten zodat je meer energie krijgt.
Jezelf eerst goed opvullen en daarna kneden en shapen, zeg maar Hoe was je vroeger dan? Je oorspronkelijke bouw zegt ook heel veel he!
Lang verhaal weer..
En nu heb ik honger!
Wat vind je van roggebrood? Mijn moeder is daar helemaal fan van. Schijnt goed te vullen en gezond te zijn. Ik lust t iig niet.
Mijn gewicht wil ik je best vertellen. Ik woog altijd 65 kilo bij 1,70m. Van nature al erg gespierd, altijd een strakke buik gehad, gespierde armen, dikke kont Ik zag er gewoon goed en fit uit. En ik at als een paard. Soms wel 2x per dag patat als dat zo uitkwam, stond er verder ook niet bij stil. Maar was geen echte snoeperd. Gewoon veel brood en pasta en dat soort dingen. Af en toe wat chips of chocolade. En was ook altijd wel lekker actief. Toen gebeurden er een aantal nare dingen achter elkaar, waardoor mn eetlust verdween. Ik viel toen misschien een kilootje of 2 af, en toen kreeg ik ineens de smaak te pakken... zoo stom.. Totaal geen goede reden voor, om zo ineens me daar keihard op te focussen.
Ik werd bij 58 kilo niet meer ongesteld, vond ik al een beetje raar, maar goed, zal de stress wel wezen, dacht ik. Uiteindelijk woog ik 50 kilo en had ik een vetpercentage van 9%. En ik bleef sporten. Kwam de trap niet meer op 's avonds, lag om 19:00 uur in bed. Depressief en moe.
Nu weeg ik tussen de 55 en 57 en ik ben weer ongesteld Grappig is wel dat mn kleren niet veel strakker zijn gaan zitten.. Wel iets hoor.
En ook mijn armen en hals zien er nog erg mager uit. Vooral nu met die hitte, zie je de aderen gewoon verschrikkelijk goed op mn armen en vooral op mn handen. Geen gezicht. Oh, en mijn borsten zijn er ook nog laaaang niet. Vind ik ook zo jammer!!
Hmmm nu ik zo kijk zijn mn armen trouwens ook wel iets dikker aan t worden.. Mn schouders zijn nog wel erg hoekig.
Er is mij ook inderdaad verteld dat t aankomen eerst bij je buik begint, maar dat heb ik eigenlijk niet, ik sport ook nog wel redelijk veel (veel fietsen). Mijn kont wordt wel dikker (maar hij is nog veel te leeg, volgens mn scharrel) en ik krijg ook weer cellulites, maar goed, sinds ik die cellulites weer heb word ik ook weer ongesteld, dus ik vind t goed! Plan is om geleidelijk aan de natuur zn werk te laten doen. Misschien straks weer vol beleg op mn brood te doen, weer eens pasta en vet vlees als avondeten etc etc. En dan maar zien wat mn setpoint word..
Heb jij trouwens een partner? Zo ja, stimuleert ie jou ook?
Mijn 'scharrel' (al 10 jaar..) zegt dat ie me altijd mooi vind. of ik nou 40 of 140 weeg, maar dat ie me vroeger wel veeeel 'lekkerder' vond, haha. Dat soort uitspraken zijn goed om te onthouden!
Anyway, als het goed is zal je lichaam zich gewoon goed gaan verdelen hoor. Je bent een vrouw, je voortplantingsorganen hebben de meeste vet, energie en warmte nodig, dus het is logisch dat alles eerst bij de buikstreek komt. Als je lichaam er zeker van is dat t weer continu voldoende krijgt, zal t gaan verdelen over de rest van je lichaam. Je zou eventueel kunnen gaan sporten, maar dan zul je toch echt eerst meer moeten gaan eten zodat je meer energie krijgt.
Jezelf eerst goed opvullen en daarna kneden en shapen, zeg maar
Hoe was je vroeger dan? Je oorspronkelijke bouw zegt ook heel veel he! Lang verhaal weer..
En nu heb ik honger!
donderdag 1 juli 2010 om 23:18
Dames, ik ben maar kort even hier, kom om in het werk, maar wilde even checken hoe het ging.
Ik ben er niet zo enthousiast over om over concrete gewichten te praten. Niet omdat ik je dat niet wil vertellen, maar omdat het er a) uberhaupt niet toe doet en b) ik niet jij ben en andersom. Ik weet hoe die dingen gaan, ik wil zelfs het liefste weten wat iedereen weegt, maar ik weet ook hoe het je gedachten kan gaan leiden. Praten over concrete calorieën en gewichten doe ik dus niet. Sorry
Ik heb nog even beter gelezen: wat betreft die vetverdeling, dat kan ik beamen. Het zat bij mij ook eerst op m'n buik en nu is het gewoon verdeeld. Ik merkte bij elke kilo dat het gemakkelijker werd, heb heel veel plateaufases gehad, waarvan ik dan dacht: dit is het, nu wordt het niet meer. Maar dan bleek het toch nog niet genoeg te zijn. Inmiddels heb ik mijn setpoint bereikt en daar blijf ik naar volle tevredenheid op hangen.
Maar Lotte, ik moet het toch nog even zeggen: het concrete cijfer doet er echt niet toe. Het gaat om je gevoel. Die weegschaal moet je uiteindelijk gewoon het raam uit flikkeren en er niet meer over nadenken. Dat cijfer is gewoon maar een nummertje, een nietszeggend getal. Laat het los. Je moet je weer lekker gaan voelen en gelukkig met jezelf. Je lijf gaat het wel aangeven: zo is het goed of nog een schepje erbij. Ga varen op je gevoel en niet op dat elektronische ding (dat is toch ook eigenlijk een zot idee, come to think of it ) wat een paar cijfertjes weergeeft.
Ik ben er niet zo enthousiast over om over concrete gewichten te praten. Niet omdat ik je dat niet wil vertellen, maar omdat het er a) uberhaupt niet toe doet en b) ik niet jij ben en andersom. Ik weet hoe die dingen gaan, ik wil zelfs het liefste weten wat iedereen weegt, maar ik weet ook hoe het je gedachten kan gaan leiden. Praten over concrete calorieën en gewichten doe ik dus niet. Sorry
Ik heb nog even beter gelezen: wat betreft die vetverdeling, dat kan ik beamen. Het zat bij mij ook eerst op m'n buik en nu is het gewoon verdeeld. Ik merkte bij elke kilo dat het gemakkelijker werd, heb heel veel plateaufases gehad, waarvan ik dan dacht: dit is het, nu wordt het niet meer. Maar dan bleek het toch nog niet genoeg te zijn. Inmiddels heb ik mijn setpoint bereikt en daar blijf ik naar volle tevredenheid op hangen.
Maar Lotte, ik moet het toch nog even zeggen: het concrete cijfer doet er echt niet toe. Het gaat om je gevoel. Die weegschaal moet je uiteindelijk gewoon het raam uit flikkeren en er niet meer over nadenken. Dat cijfer is gewoon maar een nummertje, een nietszeggend getal. Laat het los. Je moet je weer lekker gaan voelen en gelukkig met jezelf. Je lijf gaat het wel aangeven: zo is het goed of nog een schepje erbij. Ga varen op je gevoel en niet op dat elektronische ding (dat is toch ook eigenlijk een zot idee, come to think of it ) wat een paar cijfertjes weergeeft.
vrijdag 2 juli 2010 om 08:25
Ik wilde mijn post nog even iets aanvullen; ik heb geen afgetraind sixpiack ofzo. Maar als ik naar de vrouwen om mij heen kijk; elke vrouw heeft wel een buikje. Ik denk dat wij dan ook wel erg streng en kritisch op ons lichaam zijn.
Wat betreft t noemen van gewichten e.d. Mij maakt het niets uit, ik weet dat elk lichaam anders is. De ene vrouw wordt bijvoorbeeld nog ongesteld bij xx kilo, terwijl ik al niet meer ongesteld werd bij xx kilo.
Ik streef geen lage gewichten na, en ik denk dat Lotte gewoon een inschatting wilde van hoeveel je aan kunt komen, hoe dat voelt en hoe en of je daar nu bij stilstaat.
Je hebt absoluut gelijk wanneer je zegt dat het er niet toe doet. Het doet er ook inderdaad helemaal niet toe. Als ik 1 ding heb geleerd, is het dat wel.
Wat betreft t noemen van gewichten e.d. Mij maakt het niets uit, ik weet dat elk lichaam anders is. De ene vrouw wordt bijvoorbeeld nog ongesteld bij xx kilo, terwijl ik al niet meer ongesteld werd bij xx kilo.
Ik streef geen lage gewichten na, en ik denk dat Lotte gewoon een inschatting wilde van hoeveel je aan kunt komen, hoe dat voelt en hoe en of je daar nu bij stilstaat.
Je hebt absoluut gelijk wanneer je zegt dat het er niet toe doet. Het doet er ook inderdaad helemaal niet toe. Als ik 1 ding heb geleerd, is het dat wel.
