Psyche
alle pijlers
Even mijn ei kwijt, bomaanslag
woensdag 21 november 2012 om 12:09
Al een week je oren spitsen bij elke sirene, moeten we weer de kelder in? Er hangen daar ballonnen, want we maken er bij ons overal een feestje van, maar als je er zit en wacht op de explosie merk je weinig van de versieringen.
Ik ben geen bangerik, en ik ga niet weg, maar nu er ook nog een explosie is geweest valt het me zo zwaar.
PS; Ik ga geen discussies voeren over politiek hier.
Ik ben geen bangerik, en ik ga niet weg, maar nu er ook nog een explosie is geweest valt het me zo zwaar.
PS; Ik ga geen discussies voeren over politiek hier.
woensdag 21 november 2012 om 12:20
quote:elninjoo schreef op 21 november 2012 @ 12:17:
Tja, dat is 'n risico als je er voor kiest in 't midden oosten te gaan wonen.
Waarom woon je daar eigenlijk? Voor 'n man, of is 't je eigen keuze?Echt niet voor te stellen, maar er zijn mensen die nog ergens willen wonen omdat dat de beste plek voor ze is en omdat ze daar in geloven, daar heb ik geen man voor nodig.
Tja, dat is 'n risico als je er voor kiest in 't midden oosten te gaan wonen.
Waarom woon je daar eigenlijk? Voor 'n man, of is 't je eigen keuze?Echt niet voor te stellen, maar er zijn mensen die nog ergens willen wonen omdat dat de beste plek voor ze is en omdat ze daar in geloven, daar heb ik geen man voor nodig.
woensdag 21 november 2012 om 12:26
Ik kan me er werkelijk niets bij voorstellen weet je dat? Ik zit hier op de eerste verdieping van mijn huis, buiten is het bewolkt en koud en ik ben ontspannen en relaxed. Ik probeer me te verplaatsen in angst voor bommen, sirenes en de angst dat er misschien een bom op je huis valt of dat je tijdens het boodschappen doen wel eens niet meer thuis kunt komen.
Ik ben oprecht blij om in Nederland te wonen. De pyramide van Maslow is hier goed opgebouwd!
Sterkte daar!
Ik ben oprecht blij om in Nederland te wonen. De pyramide van Maslow is hier goed opgebouwd!
Sterkte daar!
woensdag 21 november 2012 om 12:30
Ik probeer niet te leven met die angst, het leven gaat oprecht door, de kinderen gaan naar hun clubjes, ik ga vanavond uit eten. Er wordt hier enorm op gehamerd dat alles moet doorgaan volgens routine. Maar je merkt de stress...aan het kind die weer extra veel duimzuigt, bedplassen, en ik moet toch zeggen dat ze een fatsoenlijke pyama aan moeten doen. Omdat we er misschien wel eens in het midden van de nacht eruit moeten.