Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag .. Deel 3
zondag 12 juni 2011 om 14:10
zo ben weer thuis. Hmmm dat er wel langer te zijn dus moet nu bedenken wat ik de rest van de dag wil doen. soms word ik op zondag pas wakker om deze tijd. Nou ja.
Ow struinen tijdens de meet ik ben voor! Hoewel je elkaar dan niet echt veel spreekt.
Mika, ja overdag gaat het wel redelijk merk wel dat ik de weekenden moeilijker vind omdat ik weet dat hij anders, als alles normaal was, hier geweest was. Weet ook zeker dat we dit pinksterweekend een weekendje weg waren geweest. Dat is moeilijk weten hoe het had moeten zijn.
Ow struinen tijdens de meet ik ben voor! Hoewel je elkaar dan niet echt veel spreekt.
Mika, ja overdag gaat het wel redelijk merk wel dat ik de weekenden moeilijker vind omdat ik weet dat hij anders, als alles normaal was, hier geweest was. Weet ook zeker dat we dit pinksterweekend een weekendje weg waren geweest. Dat is moeilijk weten hoe het had moeten zijn.
zondag 12 juni 2011 om 14:21
Mmm struinen tijdens de meet, moet ik over nadenken of ik dat wel wat vind. Wat Ibi zegt dat je dan niet echt lekker kan kletsen.
Ibi je moet je leven nu een andere invulling geven wat eigenlijk niet de bedoeling was. Als bv je moeder wegvalt die mis je natuurlijk heel erg maar je hebt je eigen huis je eigen leven. Als je partner wegvalt moet je een heel ander leven opbouwen zonder partner. Ik kan me er niks bij voorstellen hoe dat is.
Lijkt me heel moeilijk. Maar ik wil je nu niet depri praten ofzo.
Ibi je moet je leven nu een andere invulling geven wat eigenlijk niet de bedoeling was. Als bv je moeder wegvalt die mis je natuurlijk heel erg maar je hebt je eigen huis je eigen leven. Als je partner wegvalt moet je een heel ander leven opbouwen zonder partner. Ik kan me er niks bij voorstellen hoe dat is.
Lijkt me heel moeilijk. Maar ik wil je nu niet depri praten ofzo.
zondag 12 juni 2011 om 15:08
zondag 12 juni 2011 om 15:55
Ha meisjes,
Hier weer wat minder. Maar dat gaat hopelijk weer snel beter. Ik probeer minder aandacht aan mn zorgen te besteden, maar dat is best moeilijk. Problemen groeien alleen maar door er over te blijven malen, doemscenarios die in mijn kop verschijnen terwijl het achteraf allemaal heel anders blijkt te zijn. Gelukkig is man erg nuchter en weet me enigszins te kalmeren. Net een flinke wandeling gemaakt in natuurgebied.
Ieb jammer dat de markt tegenviel.
Heb je nou al pleepapier yellow?
Mika, fijn dat je er weer bent. Hopelijk is je dochter niet meer verdrietig.
Oh yellow, hoe is jouw moeder eronder als jij zo down bent? Ik vraag me af of ik de enige ben die zo hysterisch is wat betreft gemoedstoestand kinders. Ik het echt niet loslaten. Hoe doe je nou zoiets.....
Welke datum hebben jullie in gedachten? Snel of juist over een poosje? Ik vind alles best.
Hier weer wat minder. Maar dat gaat hopelijk weer snel beter. Ik probeer minder aandacht aan mn zorgen te besteden, maar dat is best moeilijk. Problemen groeien alleen maar door er over te blijven malen, doemscenarios die in mijn kop verschijnen terwijl het achteraf allemaal heel anders blijkt te zijn. Gelukkig is man erg nuchter en weet me enigszins te kalmeren. Net een flinke wandeling gemaakt in natuurgebied.
Ieb jammer dat de markt tegenviel.
Heb je nou al pleepapier yellow?
Mika, fijn dat je er weer bent. Hopelijk is je dochter niet meer verdrietig.
Oh yellow, hoe is jouw moeder eronder als jij zo down bent? Ik vraag me af of ik de enige ben die zo hysterisch is wat betreft gemoedstoestand kinders. Ik het echt niet loslaten. Hoe doe je nou zoiets.....
Welke datum hebben jullie in gedachten? Snel of juist over een poosje? Ik vind alles best.
zondag 12 juni 2011 om 15:59
Na 1 juli vind ik het prima. Ik kan aleen 31 juli niet. En 11 aug ben ik jarig, mogen jullie ook komen natuurlijk, maar misschien leuker als ik jullie dan al een x heb gezien.
Ik heb pleepapier, 12 rollen!
Wat betreft mijn moeder; in mijn gezicht is ze best normaal, maar ze schijnt als ik het niet zo totaal overstuur te zijn als er iets is met me. Maar ze is niet zo van het huilen dan, maar wel dat ze het er de hele tijd over heeft, en dan alles erop betrekt enzo.
Als ik heel erg eerlijk ben, denk ik dat het een beetje 'hoort' bij moeder zijn? Dus je kunt er niet helemaal van afkomen, het is iets wat erbij hoort. Maar jij hebt het wel in een mate waardoor je niet prettig kunt functioneren voor jezelf (als ik zo vrij mag zijn dat aan te nemen) en daar moet je idd iets aan doen. Ik denk dat mijn moeder ook wel uiteindelijk denkt van: it's out of my control. En hoopt o phet beste. Als ik van een brug zou willen springen, dan doe ik dat toch wel, of mijn moeder zich nou wel of niet zorgen maakt. Om het maar even cru te zeggen... Maar ze belt me vaak, om te kijken hoe het gaat, en als ik echt heel hysterisch ben (zoals eerst) dan laat ze ook mijn zussen nog een keer schanheilig bellen om te kijken hoe het gaat (omdat ik de hoorn erop kwak op een gegeven moment) dus dat ze dan toch nog een beetje zicht heeft op me.
Helpt dit? Of helemaal juist niet..
Ik heb pleepapier, 12 rollen!
Wat betreft mijn moeder; in mijn gezicht is ze best normaal, maar ze schijnt als ik het niet zo totaal overstuur te zijn als er iets is met me. Maar ze is niet zo van het huilen dan, maar wel dat ze het er de hele tijd over heeft, en dan alles erop betrekt enzo.
Als ik heel erg eerlijk ben, denk ik dat het een beetje 'hoort' bij moeder zijn? Dus je kunt er niet helemaal van afkomen, het is iets wat erbij hoort. Maar jij hebt het wel in een mate waardoor je niet prettig kunt functioneren voor jezelf (als ik zo vrij mag zijn dat aan te nemen) en daar moet je idd iets aan doen. Ik denk dat mijn moeder ook wel uiteindelijk denkt van: it's out of my control. En hoopt o phet beste. Als ik van een brug zou willen springen, dan doe ik dat toch wel, of mijn moeder zich nou wel of niet zorgen maakt. Om het maar even cru te zeggen... Maar ze belt me vaak, om te kijken hoe het gaat, en als ik echt heel hysterisch ben (zoals eerst) dan laat ze ook mijn zussen nog een keer schanheilig bellen om te kijken hoe het gaat (omdat ik de hoorn erop kwak op een gegeven moment) dus dat ze dan toch nog een beetje zicht heeft op me.
Helpt dit? Of helemaal juist niet..
zondag 12 juni 2011 om 16:29
Nee, ik heb dit gesprek wel eens met mijn moeder gehad. Precies wat jij zegt.
Ze zei: je hebt geen idee wat het met me doet als je zo belt, zo totaal overstuur en ik je maar kalm moet praten. De verantwoordelijkheid die ik dan voel, en de angst als je ophangt.
Dus ik denk idd dat kinderen niet altijd zien wat ze hun ouders 'aandoen' als ze overstuur zijn en alles eruit gooien. Maar het is ergens ook wel weer mooi, dat ze het durven. Dus dat jouw zoon durft om jou in vertrouwen te nemen.
Ik denk eerlijk gezegd dat je wellicht ook een wat vertekend beeld zou kunnen hebben van de maatschappij. Laten we even wel wezen, o phet forum zitten heel veel mensen met problematiek, hier op het topic natuurlijk helemaal.
Maar in de wijde wereld , is het aantal mensen met psychische problemen natuurlijk veel kleiner.
Ik denk dat je angsten wel logisch zijn, maar dat je het erger doortrekt dan nodig. Ja, je zoon heeft relatieissues, en hij zal vast heel heel erg verdrietig geweest zijn na de vorige breuk. Maar hij is er nog Chat. Hij heeft bewezen dat hij het aankan. Ja hij zal door een dal gaan als er wederom een relatie niet werkt, maar hij valt niet meteen dood neer, echt niet.
Ze zei: je hebt geen idee wat het met me doet als je zo belt, zo totaal overstuur en ik je maar kalm moet praten. De verantwoordelijkheid die ik dan voel, en de angst als je ophangt.
Dus ik denk idd dat kinderen niet altijd zien wat ze hun ouders 'aandoen' als ze overstuur zijn en alles eruit gooien. Maar het is ergens ook wel weer mooi, dat ze het durven. Dus dat jouw zoon durft om jou in vertrouwen te nemen.
Ik denk eerlijk gezegd dat je wellicht ook een wat vertekend beeld zou kunnen hebben van de maatschappij. Laten we even wel wezen, o phet forum zitten heel veel mensen met problematiek, hier op het topic natuurlijk helemaal.
Maar in de wijde wereld , is het aantal mensen met psychische problemen natuurlijk veel kleiner.
Ik denk dat je angsten wel logisch zijn, maar dat je het erger doortrekt dan nodig. Ja, je zoon heeft relatieissues, en hij zal vast heel heel erg verdrietig geweest zijn na de vorige breuk. Maar hij is er nog Chat. Hij heeft bewezen dat hij het aankan. Ja hij zal door een dal gaan als er wederom een relatie niet werkt, maar hij valt niet meteen dood neer, echt niet.
zondag 12 juni 2011 om 16:42
Dank je lieverd. Dit antwoord doet me goed. Hij is er nog, overeind gebleven. Functionerend. Geen medicijnen. Twee gesprekken met psycholoog, die constateerde dat hij goed bezig was en geen vervolgafspraken nodig had. Zou het dan zo zijn dat ik geen moeilijkheden aan kan? Ik ben er nu eerlijk gezegd van overtuigd. Elke kleine tegenslag resulteert in bergen stress voor mij. Heel mijn leven al. Kan wel heel kordaat optreden en niemand die mij als angsthaas ziet. Vanbinnen is het een boeltje. Daar wil ik zo graag vanaf. Ik ga hard werken met de therapie die ik volgende
zondag 12 juni 2011 om 19:10
ben weer thuis. Was leuk, maar nu wel moe. Ibi, wat jammer van de markt. Yellow, hoe gaat het met je wenkbrouwen?
Chat, bij mij thuis was mijn moeder degene met de echte psychische problemen. Ik maal en stress wel eens, maar sla er nooit extreem in door. Ik denk niet echt dat het aan de jeugd van tegenwoordig ligt, maar meer aan de wereld waarin we leven. Ik heb een paar maanden in Ghana gewerkt. Daar hebben de meeste mensen al veel problemen rondom hun basisbehoeften, waardoor er geen ruimte is voor psychische klachten. Ik denk dat dat hetzelfde was hier tijdens de oorlog. Lijkt me juist goed dat je zoon kan praten en dus kan groeien. Hoort misschien ook wel bij de rol van moeder om een luisterend oor te bieden. Maar je hoeft en kunt niet alles oplossen.
Als ik tegen mijn vader zeg dat ik even een dipje heb (en meer is t dan ook niet) schiet hij totaal in de stress, dat is ook niet fijn. Geeft mij het gevoel alsof ik altijd vrolijk moet zijn, wat natuurlijk niet kan.
Beetje lang en warrig verhaal, maar misschien kun je er iets mee.
Chat, bij mij thuis was mijn moeder degene met de echte psychische problemen. Ik maal en stress wel eens, maar sla er nooit extreem in door. Ik denk niet echt dat het aan de jeugd van tegenwoordig ligt, maar meer aan de wereld waarin we leven. Ik heb een paar maanden in Ghana gewerkt. Daar hebben de meeste mensen al veel problemen rondom hun basisbehoeften, waardoor er geen ruimte is voor psychische klachten. Ik denk dat dat hetzelfde was hier tijdens de oorlog. Lijkt me juist goed dat je zoon kan praten en dus kan groeien. Hoort misschien ook wel bij de rol van moeder om een luisterend oor te bieden. Maar je hoeft en kunt niet alles oplossen.
Als ik tegen mijn vader zeg dat ik even een dipje heb (en meer is t dan ook niet) schiet hij totaal in de stress, dat is ook niet fijn. Geeft mij het gevoel alsof ik altijd vrolijk moet zijn, wat natuurlijk niet kan.
Beetje lang en warrig verhaal, maar misschien kun je er iets mee.
zondag 12 juni 2011 om 19:41
Dank je Sanne, Fijn dat je een leuke dag gehad hebt, en lekker moe en voldaan zijn is toch heerlijk!
Ik herken wat je over je vader zegt. Hij is waarschijnlijk bang dat je tijdens je dipje op je moeder lijkt. Het zou toch niet zo raar zijn als je psychische problemen van een ouder erft. Daarom schiet ik zo in de stress bij slechte berichten. Hij mag echt niet worden zoals ik. Snap je wat ik bedoel? Ik realiseer me wel dat dit mijn probleem is en dat het opgelost moet worden. Zo kan het niet langer.
Hoop dat we snel weer kunnen lachen hier. Daar voel ik me een stuk fijner bij.
Ik herken wat je over je vader zegt. Hij is waarschijnlijk bang dat je tijdens je dipje op je moeder lijkt. Het zou toch niet zo raar zijn als je psychische problemen van een ouder erft. Daarom schiet ik zo in de stress bij slechte berichten. Hij mag echt niet worden zoals ik. Snap je wat ik bedoel? Ik realiseer me wel dat dit mijn probleem is en dat het opgelost moet worden. Zo kan het niet langer.
Hoop dat we snel weer kunnen lachen hier. Daar voel ik me een stuk fijner bij.
zondag 12 juni 2011 om 19:45
Dat denk ik ook chat, dat hij daar bang voor is. Maar zo maakt hij mij ook bang. Alsof mijn dipje toch veel meer is. Moet misschien wel vermelden dat zowel mijn broer als zijn vriendin wel vaak psychische problemen zijn, dus ik ben zijn rustpunt, zeg maar.
Fijn dat je hulp zoekt, dan kunnen jullie samen relativeren. En dat je zoon met een gerust hart bij zijn moeder kan klagen over dingetjes. Lijkt me heerlijk!
Fijn dat je hulp zoekt, dan kunnen jullie samen relativeren. En dat je zoon met een gerust hart bij zijn moeder kan klagen over dingetjes. Lijkt me heerlijk!
zondag 12 juni 2011 om 20:48
heerlijk een stomme film kijken maar wel vervelend van de hoofdpijn. Misschien lekker bijtijds gaan slapen?
Ja ben nog wakker heb net de kip in de ketjap gezet voor een wokschotel. Had gisteren ook al niet gegeten en had juist zo braaf boodschappen gedaan. Zo dus nog ff wokken, opeten en dan wel richting bed. Morgen moet ik om 9 uur beginnen met werken dus moet er vroeg uit.
Ja ben nog wakker heb net de kip in de ketjap gezet voor een wokschotel. Had gisteren ook al niet gegeten en had juist zo braaf boodschappen gedaan. Zo dus nog ff wokken, opeten en dan wel richting bed. Morgen moet ik om 9 uur beginnen met werken dus moet er vroeg uit.
