Psyche
alle pijlers
Hier mag alles zijn en weer verdwijnen - 5
zaterdag 10 mei 2025 om 21:03
Een gedeelde plek om verder te kunnen schrijven en ook weer te kunnen wissen. Voel je welkom in dit topic: Hier delen we zielenroerselen die je IRL niet op tafel gooit.
In de eerdere edities werd duidelijk dat de zwaarste thema's respectvol en empathisch besproken kunnen worden. Een oproep aan iedere schrijver om daar aan mee te werken.
Wissen mag altijd en daarom geldt hier de regel: 'NIET QUOOTEN' zodat elke schrijver zelf kan bepalen wat er wel of niet blijft staan.
In de eerdere edities werd duidelijk dat de zwaarste thema's respectvol en empathisch besproken kunnen worden. Een oproep aan iedere schrijver om daar aan mee te werken.
Wissen mag altijd en daarom geldt hier de regel: 'NIET QUOOTEN' zodat elke schrijver zelf kan bepalen wat er wel of niet blijft staan.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras.
vrijdag 24 oktober 2025 om 10:02
.
vrijdag 24 oktober 2025 om 13:21
Avo, zo fijn dat je je nu minder alleen voelt en contact hebt met groepsgenootjes! Alleen al dat je merkt dat je niet meer alleen bent lijkt me al zo waardevol. Ik hoop dat je jezelf nog even de tijd gunt om bij te komen voordat het normale leven weer doorgaat. 
Selune: hoe is je vakantie tot nu toe? Kun je een beetje tot rust komen?
Ik heb het net met hapto over mijn neerwaartse spiraal in met name de vakanties gehad. Dat ik alleen maar op de bank dom op mijn telefoon zit en tot niks kom. En aan het eind van de vakantie dus vrijwel niks gedaan heb: zowel de dingen die moeten niet (huis opruimen, tuin winterklaar maken) maar ook geen leuke dingen. Uitstelgedrag, maar niet uit luiheid dus. Nu wat handvaten waar ik mee aan de slag ga.
Gisteren intakegesprek gehad met een coach op het werk. Lang getwijfeld of ik het gesprek toch maar niet zou afzeggen, maar uiteindelijk toch maar laten staan, omdat ik wel benieuwd was naar de mogelijkheden en zo'n eerste gesprek heel vrijblijvend is. Heel open gesprek gehad. Eerst over de lastige groep maar tijdens het gesprek viel bij mij het kwartje dat die groep vanalles getriggerd heeft wat met mijn persoonlijkheid te maken heeft. O.a. dat ik het altijd voor iedereen goed wil doen en mezelf dus compleet voorbij ren. Dat is geen nieuw inzicht maar ik realiseerde me wel opeens dat die groep dit weer eens benadrukt heeft en nu in een mate waardoor ik er de hele tijd last van heb. Ze zei: je kunt dit op het werk praktisch proberen op te lossen en/of je kunt hier op persoonlijk vlak mee aan de slag. Lang verhaal kort: ze gaat mij nu wat opties mailen waarmee ik als ik dat wil verder zou kunnen gaan. Aangegeven dat het vooral niet teveel gepraat moet zijn, omdat ik dat wel goed kan, maar het niet echt helpt. Behalve bij hapto dan, maar die praat echt in een parallelle wereld terug. Ik wacht het gewoon even af en kijk of er iets tussen zit, wat ik goed naast hapto zou kunnen doen.
Mbt die lastige groep lijk ik de afgelopen weken toch iets goed te hebben gedaan, want de meeste mensen hebben de voortgangstoetsen gehaald.
Selune: hoe is je vakantie tot nu toe? Kun je een beetje tot rust komen?
Ik heb het net met hapto over mijn neerwaartse spiraal in met name de vakanties gehad. Dat ik alleen maar op de bank dom op mijn telefoon zit en tot niks kom. En aan het eind van de vakantie dus vrijwel niks gedaan heb: zowel de dingen die moeten niet (huis opruimen, tuin winterklaar maken) maar ook geen leuke dingen. Uitstelgedrag, maar niet uit luiheid dus. Nu wat handvaten waar ik mee aan de slag ga.
Gisteren intakegesprek gehad met een coach op het werk. Lang getwijfeld of ik het gesprek toch maar niet zou afzeggen, maar uiteindelijk toch maar laten staan, omdat ik wel benieuwd was naar de mogelijkheden en zo'n eerste gesprek heel vrijblijvend is. Heel open gesprek gehad. Eerst over de lastige groep maar tijdens het gesprek viel bij mij het kwartje dat die groep vanalles getriggerd heeft wat met mijn persoonlijkheid te maken heeft. O.a. dat ik het altijd voor iedereen goed wil doen en mezelf dus compleet voorbij ren. Dat is geen nieuw inzicht maar ik realiseerde me wel opeens dat die groep dit weer eens benadrukt heeft en nu in een mate waardoor ik er de hele tijd last van heb. Ze zei: je kunt dit op het werk praktisch proberen op te lossen en/of je kunt hier op persoonlijk vlak mee aan de slag. Lang verhaal kort: ze gaat mij nu wat opties mailen waarmee ik als ik dat wil verder zou kunnen gaan. Aangegeven dat het vooral niet teveel gepraat moet zijn, omdat ik dat wel goed kan, maar het niet echt helpt. Behalve bij hapto dan, maar die praat echt in een parallelle wereld terug. Ik wacht het gewoon even af en kijk of er iets tussen zit, wat ik goed naast hapto zou kunnen doen.
Mbt die lastige groep lijk ik de afgelopen weken toch iets goed te hebben gedaan, want de meeste mensen hebben de voortgangstoetsen gehaald.
Je kunt niet meer worden dan jezelf.
Je kunt wel meer jezelf worden.
Je kunt wel meer jezelf worden.
vrijdag 24 oktober 2025 om 21:51
Lieve Diva, plak je het inzicht over toch iets goed doen bij je ingewikkelde groep even naast de cadeautjes van je vorige groep eind vorig schooljaar? Je mag vertrouwen op je eigen kunnen als professional. Je doet het goed, ook bij een ingewikkelde groep ben je dus goed in staat om hun mee te geven wat nodig is. Ik gun je dat besef, dat je het echt goed genoeg doet.
Tegelijkertijd lees ik ook wat het je kost op momenten, hoe hard je werkt en nu dus hoeveel triggers het aanraakt. Net als Avo gun ik je daar hulp in. Want je doet het zo goed, en ik gun je meer plezier in wat je goed kan, in plaats van dat het iets is wat je vooral energie kost.
Ach lieve Avo, alleen lijkt me lastig. Wat goed dat je met man kon bespreken wat het uitje met je deed, je je grens aan kon geven en je een aangepaste manier hebt gevonden. Je hebt je grens gevoeld én aangegeven. En ook nog bij een nieuwe poh geweest. Wat ben je dapper.
Als ik je lees denk ik ook dat maandag werken misschien nog niet is wat handig is. Aan het werk gaan is misschien ook weer vermijden? Maar soms is vermijden nodig om overeind te blijven staan. Alleen jij kan aanvoelen waar op die lijn je staat. Maar als je het aankan, ik nog even thuisblijven, en langzaam landen, af en toe alleen zijn en een afspraak met coach en hapto hebben misschien wel wijs.
Tegelijkertijd lees ik ook wat het je kost op momenten, hoe hard je werkt en nu dus hoeveel triggers het aanraakt. Net als Avo gun ik je daar hulp in. Want je doet het zo goed, en ik gun je meer plezier in wat je goed kan, in plaats van dat het iets is wat je vooral energie kost.
Ach lieve Avo, alleen lijkt me lastig. Wat goed dat je met man kon bespreken wat het uitje met je deed, je je grens aan kon geven en je een aangepaste manier hebt gevonden. Je hebt je grens gevoeld én aangegeven. En ook nog bij een nieuwe poh geweest. Wat ben je dapper.
Als ik je lees denk ik ook dat maandag werken misschien nog niet is wat handig is. Aan het werk gaan is misschien ook weer vermijden? Maar soms is vermijden nodig om overeind te blijven staan. Alleen jij kan aanvoelen waar op die lijn je staat. Maar als je het aankan, ik nog even thuisblijven, en langzaam landen, af en toe alleen zijn en een afspraak met coach en hapto hebben misschien wel wijs.
vrijdag 24 oktober 2025 om 21:58
Lief dat je naar ons vraagt. Hier is het intensief. Dochter is altijd al een gevoelig en pittig kind geweest, maar de laatste weken echt heel ingewikkeld. Lange driftbuien en huilbuien, overdag en 's nachts, geen kleding verdragen en zich daar zo niet overheen kunnen zetten dat ze allemaal leuke dingen mist, extreem niet om kunnen gaan met lichamelijk ongemak en daar weer langdurig boos van worden. En ze is vooral heel gevoelig voor afwijzing, het idee het niet goed te doen en aangesproken te worden op haar gedrag. Ze voelt zich alleen, soms extreem niet gezien omdat ze zo gevoelig is voor alles wat ruikt naar afwijzing, er niet bijhoren en vindt zichzelf een dom en stom kind, omdat ze dingen heel lastig vindt die wij normaal vinden.
De laatste dagen lijkt het iets beter te gaan, maar we hebben nu besloten toch hulp te zoeken. We hebben al langer het idee dat er wel iets meer mee kan spelen, maar zoals het de laatste weken gaat is echt buiten alle proporties en heel belastend. Voor ons, maar vooral voor haar.
Dus, hier is het intensief, maar we doen allemaal ons best en gelukkig wordt er ook nog veel geknuffeld
De laatste dagen lijkt het iets beter te gaan, maar we hebben nu besloten toch hulp te zoeken. We hebben al langer het idee dat er wel iets meer mee kan spelen, maar zoals het de laatste weken gaat is echt buiten alle proporties en heel belastend. Voor ons, maar vooral voor haar.
Dus, hier is het intensief, maar we doen allemaal ons best en gelukkig wordt er ook nog veel geknuffeld
vrijdag 24 oktober 2025 om 22:47
Avo, hier gaat het wel. Op werk is het nu heel erg naar (niet voor mij persoonlijk maar wel in het bedrijf en in de branche). Man en zoon gaan lekker, maar ik ben in een vervelende gewoonte vervallen: enorm doemdenken over waar de wereld naartoe gaat zodra ik 's nachts even wakker word, dan dus maar de telefoon erbij pakken en mezelf daatdoor vele uren slaap ontzeggen.
Ik zie heel weinig lichtpuntjes momenteel, dus hoog tijd om de daglichtlamp er weer bij te pakken, meer te bewegen en meer sociale afspraken te maken. Het kost alleen belachelijk veel moeite allemaal.
Ik zie heel weinig lichtpuntjes momenteel, dus hoog tijd om de daglichtlamp er weer bij te pakken, meer te bewegen en meer sociale afspraken te maken. Het kost alleen belachelijk veel moeite allemaal.
vrijdag 24 oktober 2025 om 23:05
Jeetje Maisnon, dat klinkt pittig. Hoe oud is dochter nu? Lukt het om samen te reguleren? Te benoemen wat je ziet en hoe ze zich voelt? Dat hielp bij zoon best goed. Maar wat moeilijk, dat kleding haar zo in de weg zit.
Avo, je klinkt eigenlijk best wel gegrond. In elk geval bewust. Wat er in he lijf speelt, wat he nodig hebt. Wat fijn om dat te horen.
Avo, je klinkt eigenlijk best wel gegrond. In elk geval bewust. Wat er in he lijf speelt, wat he nodig hebt. Wat fijn om dat te horen.
lucy wijzigde dit bericht op 24-10-2025 23:44
63.72% gewijzigd
You'll never feel ready cause ready is not a feeling, it is a decision.
vrijdag 24 oktober 2025 om 23:11
Griebus, wat goed dat je het hier neerzet. Het is ook best wel niet gezellig in de wereld. Ik hoor mensen die daarom geen nieuws meer kijken. Voor mij is dat niet echt een oplossing...
Diva, je doet het ook goed. Wat meer ademruimte voor jou zou alleen zo fijn zijn... Waarom wil je niet meer praten? Dat in combi met lijfgerichte therapie kan juist heel veel brengen, toch? Inzichten opdoen en met hapto daarna integreren in je lijf? En daarnaast praktische tips over hoe je binnen je werk dingen kan aanpakken?
Diva, je doet het ook goed. Wat meer ademruimte voor jou zou alleen zo fijn zijn... Waarom wil je niet meer praten? Dat in combi met lijfgerichte therapie kan juist heel veel brengen, toch? Inzichten opdoen en met hapto daarna integreren in je lijf? En daarnaast praktische tips over hoe je binnen je werk dingen kan aanpakken?
You'll never feel ready cause ready is not a feeling, it is a decision.
zaterdag 25 oktober 2025 om 02:41
Maison: het voelt ergens alsof ik er weinig aan heb bijgedragen. Klopt niet helemaal, want de eerste 20 weken liep het wel gewoon in deze groep. Die coach vroeg gisteren ook wie er het meest last van heeft gehad: de leerlingen of ik. Ik inderdaad. Zoals zij mijn verhaal parafraseerde, heb ik het niet eens zo slecht gedaan. Maar m'n gevoel wil hier nog niet echt in mee.
De situatie met je dochter klinkt heftig. Lijkt inderdaad een goed idee om hier hulp bij te zoeken. Sterkte!
Griebus, goed dat je je hier uitgesproken hebt. Ik herken het helaas: me beter voordoen dan ik me voel (vanmorgen dus met hapto over gehad en het (daar) eigenlijk ook voor het eerst tegen iemand gezegd). De nodige uren slaap missen, is ook herkenbaar en ook hier is de telefoon de boosdoener. Als ik eenmaal in bed lig, fungeert-ie vooral als wekker (behalve als ik echt niet kan slapen, maar dat is eigenlijk zelden), maar ik ga gewoon standaard te laat naar bed door o.a. dat ding.
Balen van je werk! Een fijne sfeer is heel belangrijk om goed je werk te kunnen doen.
Lucy: ze had het op een gegeven moment over het gezonde deel in jezelf, het overlevingsdeel en je traumadeel. Die therapieën zouden gericht zijn op het traumadeel. Ik heb uitgelegd waarom het niet teveel praten (cognitief) moet zijn n.a.v.
mijn niet zo positieve ervaring met bij de ggz.
Het kan wel lichaamsgericht én praten zijn. Dat is bij hapto ook. Zij zegt echt wel zinnige dingen ondanks dat ik het moeilijk vind om haar te volgen. En ze legt ook meteen de link naar het lichaam en voelen en emotie. Ik vind daar de combi wel heel fijn. Al wordt het een eindeloos verhaal op het tempo waarin het nu gaat.
Avo, denk je dat volgende week al gaan werken lukt met al die afspraken op dinsdag, waaronder emdr? Heb je genoeg focus voor je werk? Het lijkt mij persoonlijk wat heftig, maar ik heb ook moeite met schakelen tussen dingen. Ik hoop dat je ook hierin naar jezelf durft te luisteren en jezelf de tijd kunt geven om alles wat afgelopen week 'overhoop' is gehaald samen met hapto en coach een plekje te geven, zonder dat je je ook nog bezig moet houden met alle verplichtingen en verwachtingen die het werk weer aan je stelt.
Of je hebt die afleiding juist nodig...misschien kun je in overleg beginnen met een dagdeel of tijdelijk even geen projecten doen of taken waarbij je veel verantwoordelijkheid draagt ofzo. Maar je ziekmelden vind ik in jouw positie helemaal legitiem.
De situatie met je dochter klinkt heftig. Lijkt inderdaad een goed idee om hier hulp bij te zoeken. Sterkte!
Griebus, goed dat je je hier uitgesproken hebt. Ik herken het helaas: me beter voordoen dan ik me voel (vanmorgen dus met hapto over gehad en het (daar) eigenlijk ook voor het eerst tegen iemand gezegd). De nodige uren slaap missen, is ook herkenbaar en ook hier is de telefoon de boosdoener. Als ik eenmaal in bed lig, fungeert-ie vooral als wekker (behalve als ik echt niet kan slapen, maar dat is eigenlijk zelden), maar ik ga gewoon standaard te laat naar bed door o.a. dat ding.
Balen van je werk! Een fijne sfeer is heel belangrijk om goed je werk te kunnen doen.
Lucy: ze had het op een gegeven moment over het gezonde deel in jezelf, het overlevingsdeel en je traumadeel. Die therapieën zouden gericht zijn op het traumadeel. Ik heb uitgelegd waarom het niet teveel praten (cognitief) moet zijn n.a.v.
mijn niet zo positieve ervaring met bij de ggz.
Het kan wel lichaamsgericht én praten zijn. Dat is bij hapto ook. Zij zegt echt wel zinnige dingen ondanks dat ik het moeilijk vind om haar te volgen. En ze legt ook meteen de link naar het lichaam en voelen en emotie. Ik vind daar de combi wel heel fijn. Al wordt het een eindeloos verhaal op het tempo waarin het nu gaat.
Avo, denk je dat volgende week al gaan werken lukt met al die afspraken op dinsdag, waaronder emdr? Heb je genoeg focus voor je werk? Het lijkt mij persoonlijk wat heftig, maar ik heb ook moeite met schakelen tussen dingen. Ik hoop dat je ook hierin naar jezelf durft te luisteren en jezelf de tijd kunt geven om alles wat afgelopen week 'overhoop' is gehaald samen met hapto en coach een plekje te geven, zonder dat je je ook nog bezig moet houden met alle verplichtingen en verwachtingen die het werk weer aan je stelt.
Of je hebt die afleiding juist nodig...misschien kun je in overleg beginnen met een dagdeel of tijdelijk even geen projecten doen of taken waarbij je veel verantwoordelijkheid draagt ofzo. Maar je ziekmelden vind ik in jouw positie helemaal legitiem.
Je kunt niet meer worden dan jezelf.
Je kunt wel meer jezelf worden.
Je kunt wel meer jezelf worden.
zaterdag 25 oktober 2025 om 07:52
Diva, ik snap dat het zo voelt, maar ik lees wel een patroon terug. Als het moeilijk gaat betrek je het op jezelf en je eigen kunnen, maar als je iets bereikt hebt lijkt je het lastig te vinden om dat succes dan ook aan je eigen kunnen toe te schrijven? Herken je dat, of zit ik er naast? Ik snap het overigens wel, maar het is zo jammer voor jezelf als je niet ook mag genieten wat wat je goed gelukt is.
Griebus, wat goed dat je het je realiseert en uitspreekt. Herken je dit ook van het najaar, omdat je het ook hebt over de daglichtlamp en meer bewegen?
De wereld is ook niet zo leuk op dit moment, dus ik snap je gedachten wel. Zou het helpen om iets anders naast je bed te leggen dan je telefoon? Bv een schrijfblok waarop je even kort je angsten, zorgen of gedachten op kan zetten? En iets van hulp om weer rustig te worden en je af te leiden, zoals een geleide meditatie?
Lucy, dochter is 7. Ze is erg slim, maar heeft ook al haar hele leven wat kenmerken van ASS. Daar was prima mee/omheen te leven, maar dit is nu even heel heftig, en ik weet niet zo goed wat nu de trigger was dat het nu zoveel erger is dan eerder. Op school doet ze het heel goed, en zien ze dit niet. Maar er is duidelijk wel iets dat haar overvraagd op dit moment.
Reguleren lukt mij, maar vriend niet. Het kost ontzettend veel tijd, soms wel 1,5 uur. Dan is ze eerst heel boos en afwijzend, en dan heel erg verdrietig, waarbij ze dus allemaal dingen aangeeft over dat ze zich zo stom vindt omdat het niet lukt. Ze kan sommige dingen ook echt niet kiezen nu, en blijft hier ook heel erg in hangen of vastzitten. Dat kan dus ook gaan over welk zwembad we heen gaan. Het moet perfect, en er is niets perfect natuurlijk.
Avo, ja ik weet best wat, maar met je eigen kind als je er zelf middenin staat is het toch anders en zie je het niet meer. Ik gun haar (en ons) vooral om te weten waar dit vandaan komt, omdat het wel uitmaakt of het vanuit de ASS-kant of de HB-kant komt in hoe we hier het beste mee om kunnen gaan. En die twee hebben soms erg veel overlap in wat je ziet in gedrag. Maar mijn vermoeden is toch meer ASS.
Griebus, wat goed dat je het je realiseert en uitspreekt. Herken je dit ook van het najaar, omdat je het ook hebt over de daglichtlamp en meer bewegen?
De wereld is ook niet zo leuk op dit moment, dus ik snap je gedachten wel. Zou het helpen om iets anders naast je bed te leggen dan je telefoon? Bv een schrijfblok waarop je even kort je angsten, zorgen of gedachten op kan zetten? En iets van hulp om weer rustig te worden en je af te leiden, zoals een geleide meditatie?
Lucy, dochter is 7. Ze is erg slim, maar heeft ook al haar hele leven wat kenmerken van ASS. Daar was prima mee/omheen te leven, maar dit is nu even heel heftig, en ik weet niet zo goed wat nu de trigger was dat het nu zoveel erger is dan eerder. Op school doet ze het heel goed, en zien ze dit niet. Maar er is duidelijk wel iets dat haar overvraagd op dit moment.
Reguleren lukt mij, maar vriend niet. Het kost ontzettend veel tijd, soms wel 1,5 uur. Dan is ze eerst heel boos en afwijzend, en dan heel erg verdrietig, waarbij ze dus allemaal dingen aangeeft over dat ze zich zo stom vindt omdat het niet lukt. Ze kan sommige dingen ook echt niet kiezen nu, en blijft hier ook heel erg in hangen of vastzitten. Dat kan dus ook gaan over welk zwembad we heen gaan. Het moet perfect, en er is niets perfect natuurlijk.
Avo, ja ik weet best wat, maar met je eigen kind als je er zelf middenin staat is het toch anders en zie je het niet meer. Ik gun haar (en ons) vooral om te weten waar dit vandaan komt, omdat het wel uitmaakt of het vanuit de ASS-kant of de HB-kant komt in hoe we hier het beste mee om kunnen gaan. En die twee hebben soms erg veel overlap in wat je ziet in gedrag. Maar mijn vermoeden is toch meer ASS.
zaterdag 25 oktober 2025 om 10:52
Maisnon, waarschijnlijk weet je dit allemaal al. Maar dan negeer je maar wat ik schrijf.
Bij meisjes uit ass zich vaak anders dan bij jongens. Meisjes passen zich meer aan, zijn meer in staat om "af te kijken" wat er van ze verwacht wordt. Dat school niets ziet vind ik dus niet heel onbegrijpelijk: dat is veel vaker zo bij meisjes, én bjj meisjes wordt ass vaak pas na hun 14e vastgesteld.
Het kan goed zijn dat ze al haar energie nodig heeft om op school te blijven staan, leuk te zijn en mee te komen. En thuis, haar veilige haven, stort ze in. Dan lukt het niet meer haar masker op te zetten.
Qua kleding: dat kan 2 dingen betekenen. Zoon had ook een overgevoeligheid. Dus veel zachte fleecetruien, geen T-shirts met opdruk (dat voelde hij aan de binnenkant). Naar school moest hij van mij een nette broek/spijkerbroek aan (aanleren dat er kleding is voor gelegenheden), maar thuis mocht de joggingbroek meteen aan. Heeft zij kleding die wel okee voelt? Joggingbroek, zachte wijde truien?
Het kan ook zijn dat het een afleiding is voor niet hoeven gaan omdat alles te spannend is. Dus kleding niet aan betekent niet hoeven gaan.
Bij zoon hielp het om een schema te hebben hangen (met pictogrammen) van die week. En alles ook nog eens te benoemen. En uittekenen. Zodra het hoofd te vol zit: tekenen.
Wat betreft zwembad: benoemen het 2 dagen van tevoren. Een dag vantevoren. De ochtend. Een uur van tevoren. Benoemen het zwembad waar je heen gaat en hoe lang jullie blijven. En als mogelijk: wat jullie gaan doen en welke snacks er mee gaan. Maak alles zo voorspelbaar mogelijk. En als ze een geluidintolerantie heeft (zoon), dat het misschien kan galmen.
En misschien een rare tip. Maar wat voor ons een wereld van verschil heeft gemaakt (kwam een ander kind terug): sterkamp van Stichting de Ster. Het is een fantastisch therapeutisch kinderkamp met heel veel begeleiding (inclusief kinderpsycholoog, orthopedagoog en nog wat gespecialiseerde hulp). Beide kinderen hebben er zoveel geleerd. En ik ken meer kinderen die er echt als een ander kind van terug zijn gekomen, met heel veel meer zelfvertrouwen. Mocht je meer willen weten, vraag maar.
Bij meisjes uit ass zich vaak anders dan bij jongens. Meisjes passen zich meer aan, zijn meer in staat om "af te kijken" wat er van ze verwacht wordt. Dat school niets ziet vind ik dus niet heel onbegrijpelijk: dat is veel vaker zo bij meisjes, én bjj meisjes wordt ass vaak pas na hun 14e vastgesteld.
Het kan goed zijn dat ze al haar energie nodig heeft om op school te blijven staan, leuk te zijn en mee te komen. En thuis, haar veilige haven, stort ze in. Dan lukt het niet meer haar masker op te zetten.
Qua kleding: dat kan 2 dingen betekenen. Zoon had ook een overgevoeligheid. Dus veel zachte fleecetruien, geen T-shirts met opdruk (dat voelde hij aan de binnenkant). Naar school moest hij van mij een nette broek/spijkerbroek aan (aanleren dat er kleding is voor gelegenheden), maar thuis mocht de joggingbroek meteen aan. Heeft zij kleding die wel okee voelt? Joggingbroek, zachte wijde truien?
Het kan ook zijn dat het een afleiding is voor niet hoeven gaan omdat alles te spannend is. Dus kleding niet aan betekent niet hoeven gaan.
Bij zoon hielp het om een schema te hebben hangen (met pictogrammen) van die week. En alles ook nog eens te benoemen. En uittekenen. Zodra het hoofd te vol zit: tekenen.
Wat betreft zwembad: benoemen het 2 dagen van tevoren. Een dag vantevoren. De ochtend. Een uur van tevoren. Benoemen het zwembad waar je heen gaat en hoe lang jullie blijven. En als mogelijk: wat jullie gaan doen en welke snacks er mee gaan. Maak alles zo voorspelbaar mogelijk. En als ze een geluidintolerantie heeft (zoon), dat het misschien kan galmen.
En misschien een rare tip. Maar wat voor ons een wereld van verschil heeft gemaakt (kwam een ander kind terug): sterkamp van Stichting de Ster. Het is een fantastisch therapeutisch kinderkamp met heel veel begeleiding (inclusief kinderpsycholoog, orthopedagoog en nog wat gespecialiseerde hulp). Beide kinderen hebben er zoveel geleerd. En ik ken meer kinderen die er echt als een ander kind van terug zijn gekomen, met heel veel meer zelfvertrouwen. Mocht je meer willen weten, vraag maar.
You'll never feel ready cause ready is not a feeling, it is a decision.
zondag 26 oktober 2025 om 07:44
Avo, hoe was deze nacht? Gebruik je je anti-droom nog, en helpt dat iets op dit moment denk je? Zou het helpen om je te omringen met veilige geurtje bv, zodat er daardoor misschien iets van veiligheid doordringt in je onderbewuste?
Wat lief dat jullie allemaal zo meedenken Avo, we moeten nog beginnen met naar de huisarts, dus ja, we moeten nog lang wachten denk ik. Maar we gaan ondertussen wel kijken of er een SI therapeut is die kan meedenken over de prikkelverwerking. Want die heeft heel veel negatieve invloed nu. Afgelopen avond en nacht weer twee keer ruim een uur een boos en krijsend kind, omdat ze jeuk had. Dat voelt ondraaglijk, maar zalf wil ze ook niet want dat voelt tegenwoordig ook fout.
Lucy, dank je voor je tips. Ik weet inderdaad dat ASS bij meisjes zich heel anders uit, en het verbaast me ook niet als school dat niet zou zien. Ik denk dat de prikkels komen uit een soort overgevoeligheid, niet per se vermijding. Het niet kunnen kiezen wel op een bepaalde manier. Het moet perfect, en als het niet perfect is, dan maar niet. Het probleem met het zwembad was ook niet dat we gingen zwemmen (dat vindt ze heerlijk, en veel dingen kunnen ook heel goed onverwachts plaatsvinden), maar dat ze niet kon kiezen welk zwembad. Want het ene bad heeft het ene leuke ding, het andere het andere. Er is niet een bad met beide, dus keuzestress, geen perfectie, dus driftbui van een uur.
Sterkampen heb ik wel eens van gehoord maar verder geen ervaring mee. Wat fijn dat het jouw kinderen zo'n goed heeft gedaan! Nu denk ik nog lastig voor dochter, ze hangt nu heel erg aan mij/ons. Maar ga ze zeker in gedachten houden!
Wat lief dat jullie allemaal zo meedenken
Avo, we moeten nog beginnen met naar de huisarts, dus ja, we moeten nog lang wachten denk ik. Maar we gaan ondertussen wel kijken of er een SI therapeut is die kan meedenken over de prikkelverwerking. Want die heeft heel veel negatieve invloed nu. Afgelopen avond en nacht weer twee keer ruim een uur een boos en krijsend kind, omdat ze jeuk had. Dat voelt ondraaglijk, maar zalf wil ze ook niet want dat voelt tegenwoordig ook fout.Lucy, dank je voor je tips. Ik weet inderdaad dat ASS bij meisjes zich heel anders uit, en het verbaast me ook niet als school dat niet zou zien. Ik denk dat de prikkels komen uit een soort overgevoeligheid, niet per se vermijding. Het niet kunnen kiezen wel op een bepaalde manier. Het moet perfect, en als het niet perfect is, dan maar niet. Het probleem met het zwembad was ook niet dat we gingen zwemmen (dat vindt ze heerlijk, en veel dingen kunnen ook heel goed onverwachts plaatsvinden), maar dat ze niet kon kiezen welk zwembad. Want het ene bad heeft het ene leuke ding, het andere het andere. Er is niet een bad met beide, dus keuzestress, geen perfectie, dus driftbui van een uur.
Sterkampen heb ik wel eens van gehoord maar verder geen ervaring mee. Wat fijn dat het jouw kinderen zo'n goed heeft gedaan! Nu denk ik nog lastig voor dochter, ze hangt nu heel erg aan mij/ons. Maar ga ze zeker in gedachten houden!
zondag 26 oktober 2025 om 10:51
Luus, ik heb je wel gelezen, en je kwam zeker niet betweterig over! Het is juist fijn als mensen meedenken. Ik weet veel, daar heeft Avo gelijk in. Maar dat betekent niet dat ik het allemaal op dit moment zelf kan bedenken. Dus bij veel dingen zeg ik misschien, ken ik, of heb ik geprobeerd, maar ik ben zeker niet alwetend en iedere tip die ik er uit kan halen is waardevol. Zeker van iemand die zelf een kind heeft met vergelijkbare problematiek. Dus voel je niet bezwaard!
zondag 26 oktober 2025 om 14:06
Maison: ik denk dat er wel een patroon is. Ik ben sowieso bescheiden met mijn bijdrage. Normaal zeg ik altijd dat de verhouding docent-leerling 20-80 is, maar dat is vooral op input-output gebaseerd. Maar ik doe natuurlijk wel meer dan alleen het puur didactische stuk. Ik vind het stuk vertrouwen in eigen kunnen geven óók (juist!) heel belangrijk. En iedereen zien, ongeacht gedrag of wat dan ook. Dat stuk neem ik nooit mee in die 20% terwijl dat natuurlijk ook heel belangrijk is om iemand tot leren te brengen.
Lucy, jij bent ervaringsdeskundige mbt je zoon en natuurlijk is iedereen met ass anders, maar je hebt denk ik wel waardevolle input. Dus voel je maar niet betweterig hoor!
Maisnon, Avo en misschien nog anderen: misschien is zo'n verzwaringsknuffel een idee voor in bed? Ik weet dat Lotgenootje ze verkoopt. Schijnt goed te helpen tegen overprikkeling vanwege het gewicht (2 kg). Ik heb er zelf nog geen, maar ben het wel aan het overwegen. Ik vind ze vrij duur, maar als het helpt om goed of beter te slapen, is het het misschien toch wel waard.
Lucy, jij bent ervaringsdeskundige mbt je zoon en natuurlijk is iedereen met ass anders, maar je hebt denk ik wel waardevolle input. Dus voel je maar niet betweterig hoor!
Maisnon, Avo en misschien nog anderen: misschien is zo'n verzwaringsknuffel een idee voor in bed? Ik weet dat Lotgenootje ze verkoopt. Schijnt goed te helpen tegen overprikkeling vanwege het gewicht (2 kg). Ik heb er zelf nog geen, maar ben het wel aan het overwegen. Ik vind ze vrij duur, maar als het helpt om goed of beter te slapen, is het het misschien toch wel waard.
Je kunt niet meer worden dan jezelf.
Je kunt wel meer jezelf worden.
Je kunt wel meer jezelf worden.
zondag 26 oktober 2025 om 20:52
