Psyche
alle pijlers
Hoog sensitief
woensdag 13 juni 2007 om 10:41
Sinds een tijdje weet ik dat mijn 'afwijking' een naam heeft: hoog gevoeligheid of hoog sensitiviteit. Als iemand kritiek op me heeft, moet ik al huilen. Ruzie met mijn vriend? Ik word zeer emotioneel. Ik kan niet tegen te veel mensen om me heen en vind het al snel te druk. De negatieve gemoedstoestand van anderen neem ik direct over en van wantoestanden kan ik helemaal van slag raken. Vanuit een bijna manische gemoedstoestand kan ik ineens in een diep dal raken. Maar het heeft ook positieve kanten: ik voel anderen feilloos aan en heb een sterk ontwikkeld zeste zintuig. Zo sterk dat ik al een paar zeer spirituele ervaringen heb gehad en ik denk dat er nog veel meer in zit.Wie herkent deze hoog gevoeligheid en wat doe je ermee? Zijn er bijvoorbeeld cursussen om hier beter mee om te gaan, zodat je niet altijd alle narigheid van een ander overneemt? En wat betreft een sterk ontwikkeld zesde zintuig: hoe kun je dit nog verder ontwikkelen?
vrijdag 15 juni 2007 om 16:15
vrijdag 15 juni 2007 om 16:15
quote:Sadistisch? Ik vraag altijd eerst als iemand valt of zich stoot of wat dan ook of het pijn doet en of er niet kapot is dan wel bloed (de ehbo-er in mij denk ik) Is dit niet het geval of valt de schade mee ja dan lach ik. Kijk bij iemand die zich vreselijk bezeert ga ik heus niet staan lachen hoor.
Ik ook, eerste effe checkuh.
Nou ja, een keertje niet. Toen de buurman tijdens de verhuizing de wasmachine op zijn teen kreeg. Maar toen heb ik echt in mijn broek geplast. Was lullig, ja.
Ik ook, eerste effe checkuh.
Nou ja, een keertje niet. Toen de buurman tijdens de verhuizing de wasmachine op zijn teen kreeg. Maar toen heb ik echt in mijn broek geplast. Was lullig, ja.
vrijdag 15 juni 2007 om 16:17
quote:Sadistisch? Ik vraag altijd eerst als iemand valt of zich stoot of wat dan ook of het pijn doet en of er niet kapot is dan wel bloed (de ehbo-er in mij denk ik) Is dit niet het geval of valt de schade mee ja dan lach ik. Kijk bij iemand die zich vreselijk bezeert ga ik heus niet staan lachen hoor.Ja precies. Ik lach altijd om de rare gezichten/rare bewegingen die bij zo'n smak horen, niet om de pijn die die persoon heeft. Dát zou sadistisch zijn. Verder berichtjes als: kosmonaut omgekomen bij ongeluk' of het feit dat Steve (Irwin, Australische gek die worstelde met krokodillen, heel erg gevaarlijke slangen aan het aaien was, met leeuwen aan het converseren was en supergiftige boomkikkers oppakte) overleden is aan een zeer ongelukkige steek van een beest dat normaal gezien to-taal ongevaarlijk is, tijdens een zwemuitje. Dat komt zo absurd op mij over namelijk, maar dan denk ik wel 'erg voor de betrokkenen'.
woensdag 6 februari 2008 om 19:37
HELP!!!!!! GRAAG JULLIE REACTIE!!!
Ik denk dat mijn vriend een vorm van autisme of asperger heeft. HIJ GAF ALTIJD AAN DAT HIJ HSP HEEFT...
de volgende symptomen zijn aanwezig:
zeer strakke routine en er vrijwel niet vanaf kunnen wijken. als er vanaf geweken wordt, zoals door een (ver van te voren geplande) vakantie, dan is hij compleet van slag. in zichzelf gekeerd, prikkelbaar, neerslachtig en trekt zich altijd terug.
hij heeft heel veel tijd nodig om alles te kunnen verwerken.
houdt zich op een obsessieve manier bezig met godsdienst, spiritualiteit, engelen, geesten etc en geschiedenis. Hij heeft vaak depressieve buien (gehad). Hij kan niet langer dan 5 dagen van huis af, hij moet dan wekenlang daarvan bijkomen.
kan geen discussies voeren, heeft maar een zeer select groepje vrienden waar hij alles voor doet maar zelden iets SAMEN mee doet. Hij slaapt in een koude kamer, de ramen staan altijd open en kan anders NIET slapen. kan moeilijk bij een ander (bij mij dus) blijven logeren, dat is een te "nieuwe" onverwachte situatie.
hij heeft verschillende fobieen ontwikkeld in de afgelopen jaren waaronder: hoogtevrees, vliegangst en angst voor bloed.
Hij wil niet uit eten of een uitje naar de bioscoop, dat trekt hij niet zegt hij. (natuurlijk deed hij dat in het begin wel, maar na 2 weken leek hij al compleet gespannen en had hij behoefte zich terug te trekken)
Hij kon me niet (of in ieder geval) niet lang in de ogen aankijken.was vaak zeer stil en hield niet van knuffelen of romantiek. (maar wel van seks natuurlijk).
Hij had nog nooit een relatie dan langer van 6 weken gehad, en is 30. Hij had vaak "kwetsende"of harde humor. (rasistisch e.d en dierenleed)
hij zegt dat zijn hoofd al snel "vol"zit met emoties en maar een paar emoties van mensen aankan. vandaar zijn select groepje vrienden die "echt"weten hoe hij is.
Qua liefde slaat hij dicht. hij zegt enkel van God te kunnen houden en het selecte groepje vrienden. Hij zegt wel dat hij me lief vind maar zich moeilijk kan binden door de verrandering die er dan gaat komen.
Ik ben zwanger van hem en weet niet goed wat ik moet doen, ik ben nog maar een paar weken.
Hij zegt dat hij me daar NIET mee kan helpen en ik het maar alleen op moet lossen. Ook bij een keuze of ik het kindje houd of niet, daar kan hij me niet mee helpen. Hij heeft het uitgemaakt en zegt geen contact met me te willen en kunnen onderhouden. Hij laat me aan mijn lot over. Hij zegt dat we geen vrienden kunnen zijn maar we zijn in zijn ogen ook geen vijanden. Hij zegt dat dat niet aan mij ligt maar aan hem (ik vraag me serieus af of hij dat echt meent). als een boer loopt hij van zijn "verplichting"weg! dit is het moeilijkste ooit in mijn leven, dit forum zal me heel erg helpen, ik weet het zeker!
graag jullie reactie!!
Ik denk dat mijn vriend een vorm van autisme of asperger heeft. HIJ GAF ALTIJD AAN DAT HIJ HSP HEEFT...
de volgende symptomen zijn aanwezig:
zeer strakke routine en er vrijwel niet vanaf kunnen wijken. als er vanaf geweken wordt, zoals door een (ver van te voren geplande) vakantie, dan is hij compleet van slag. in zichzelf gekeerd, prikkelbaar, neerslachtig en trekt zich altijd terug.
hij heeft heel veel tijd nodig om alles te kunnen verwerken.
houdt zich op een obsessieve manier bezig met godsdienst, spiritualiteit, engelen, geesten etc en geschiedenis. Hij heeft vaak depressieve buien (gehad). Hij kan niet langer dan 5 dagen van huis af, hij moet dan wekenlang daarvan bijkomen.
kan geen discussies voeren, heeft maar een zeer select groepje vrienden waar hij alles voor doet maar zelden iets SAMEN mee doet. Hij slaapt in een koude kamer, de ramen staan altijd open en kan anders NIET slapen. kan moeilijk bij een ander (bij mij dus) blijven logeren, dat is een te "nieuwe" onverwachte situatie.
hij heeft verschillende fobieen ontwikkeld in de afgelopen jaren waaronder: hoogtevrees, vliegangst en angst voor bloed.
Hij wil niet uit eten of een uitje naar de bioscoop, dat trekt hij niet zegt hij. (natuurlijk deed hij dat in het begin wel, maar na 2 weken leek hij al compleet gespannen en had hij behoefte zich terug te trekken)
Hij kon me niet (of in ieder geval) niet lang in de ogen aankijken.was vaak zeer stil en hield niet van knuffelen of romantiek. (maar wel van seks natuurlijk).
Hij had nog nooit een relatie dan langer van 6 weken gehad, en is 30. Hij had vaak "kwetsende"of harde humor. (rasistisch e.d en dierenleed)
hij zegt dat zijn hoofd al snel "vol"zit met emoties en maar een paar emoties van mensen aankan. vandaar zijn select groepje vrienden die "echt"weten hoe hij is.
Qua liefde slaat hij dicht. hij zegt enkel van God te kunnen houden en het selecte groepje vrienden. Hij zegt wel dat hij me lief vind maar zich moeilijk kan binden door de verrandering die er dan gaat komen.
Ik ben zwanger van hem en weet niet goed wat ik moet doen, ik ben nog maar een paar weken.
Hij zegt dat hij me daar NIET mee kan helpen en ik het maar alleen op moet lossen. Ook bij een keuze of ik het kindje houd of niet, daar kan hij me niet mee helpen. Hij heeft het uitgemaakt en zegt geen contact met me te willen en kunnen onderhouden. Hij laat me aan mijn lot over. Hij zegt dat we geen vrienden kunnen zijn maar we zijn in zijn ogen ook geen vijanden. Hij zegt dat dat niet aan mij ligt maar aan hem (ik vraag me serieus af of hij dat echt meent). als een boer loopt hij van zijn "verplichting"weg! dit is het moeilijkste ooit in mijn leven, dit forum zal me heel erg helpen, ik weet het zeker!
graag jullie reactie!!
maandag 21 maart 2011 om 14:37
Wat een verhaal, Gucci.
Aan je manier van schrijven zie ik dat je het zelf erg scherp ziet.
Die man is niet goed voor je.
Het gaat hier over HSP en dit klinkt heel ongevoelig, maar abortus lijkt me in jouw geval de verstandigste oplossing.
Wil je het kind alleen gaan opvoeden?
Red je dat?
Als het kind groot is, wat vertel je dan over de vader?
Dit is toch geen basis voor een kind?
Ik hoop voor je dat je iemand tegenkomt die wél goed voor je is en mogelijk bereid is wél de verantwoordelijkheid te nemen. Abortus doe je alleen als je geen andere uitweg ziet in mijn ogen.
Veel sterkte.
Aan je manier van schrijven zie ik dat je het zelf erg scherp ziet.
Die man is niet goed voor je.
Het gaat hier over HSP en dit klinkt heel ongevoelig, maar abortus lijkt me in jouw geval de verstandigste oplossing.
Wil je het kind alleen gaan opvoeden?
Red je dat?
Als het kind groot is, wat vertel je dan over de vader?
Dit is toch geen basis voor een kind?
Ik hoop voor je dat je iemand tegenkomt die wél goed voor je is en mogelijk bereid is wél de verantwoordelijkheid te nemen. Abortus doe je alleen als je geen andere uitweg ziet in mijn ogen.
Veel sterkte.
