Ik ben zo bang... deel 6
donderdag 14 oktober 2010 om 18:04
Deel 6 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Het vorige deel: Ik ben zo bang... deel 5
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Het vorige deel: Ik ben zo bang... deel 5
donderdag 21 oktober 2010 om 11:46
donderdag 21 oktober 2010 om 12:15
Voor Robo en alle vaste schrijvers hier, ik ben zo'n meelezer die heel af en toe even opduikt. Dit topic raakt me, door de realistische manier waarop Robo schrijft over ziek zijn en wat dat betekent en door de mooie reacties van de (vaste) schrijvers hier. En nu werd ik geraakt door de opmerking dat voor sommigen het opduiken van een nieuwe schrijver even als inbreuk wordt gevoeld. Ik herkende dat gevoel van mijn vaste (en enige) topic, de tetters. Daar knalt ook wel eens iemand de deur open, zoals dat op een openbare plek ook hoort. Maar toch voelt het wel een beetje raar, als je geconfronteerd wordt met dat openbare karakter. En tegelijk is het leuk om nieuwe geluiden over leuke dieren te horen.
Anyway, ik wil de weekendploeg en Robo even veel plezier wensen. Het gaat vast goed komen met de plinten en de aanhangwagens . Aai voor de hondjes!
Anyway, ik wil de weekendploeg en Robo even veel plezier wensen. Het gaat vast goed komen met de plinten en de aanhangwagens . Aai voor de hondjes!
donderdag 21 oktober 2010 om 13:12
donderdag 21 oktober 2010 om 13:59
Dinsdag over een week gaan we vliegen. Met de koffers begin ik altijd al vroeg. steeds als ik wat bedenk leg ik het er vast in. Nu gaat het even niet want ik heb een slijmbeursontsteking aan mijn schouder en moet rust houden. Nou dat doe ik ook, het doet vreselijk pijn bah, 't is gisteren begonnen op mijn werk. Ik wist haast niet hoe ik thuis moest komen, heb met mijn linkerhand moeten schakelen in de auto. Nu ben ik net naar mijn sport geweest want daar is een fysiotherapeut aan verbonden, die heeft me goed geïnstrueerd. Ik ga me er strak aan houden, want ik wil beter zijn voor we vertrekken.
Voor mijn man heb ik zo gepakt, maar voor mezelf ben ik langer bezig (zal wel een tik zijn) met mijn kleding, ik wil alles een keertje aanpassen voor ik besluit wat er mee moet, het is allemaal kleding die ik hier niet draag, voor de tropische temperaturen van daar, en ik heb het sinds de vorige vakantie niet meer aangehad, daar ben ik zo een hele middag mee zoet. Liefst wil ik alleen ondergoed hoeven wassen, dus genoeg kleren, met genoeg afwisseling voor 3 weken.
Mijn medicijnen en medische hulpmiddelen heb ik wel al allemaal geregeld. Het blijft altijd een hele onderneming of je nu 5 dagen of drie weken gaat, je moet een hoop regelen vind ik.
Voor mijn man heb ik zo gepakt, maar voor mezelf ben ik langer bezig (zal wel een tik zijn) met mijn kleding, ik wil alles een keertje aanpassen voor ik besluit wat er mee moet, het is allemaal kleding die ik hier niet draag, voor de tropische temperaturen van daar, en ik heb het sinds de vorige vakantie niet meer aangehad, daar ben ik zo een hele middag mee zoet. Liefst wil ik alleen ondergoed hoeven wassen, dus genoeg kleren, met genoeg afwisseling voor 3 weken.
Mijn medicijnen en medische hulpmiddelen heb ik wel al allemaal geregeld. Het blijft altijd een hele onderneming of je nu 5 dagen of drie weken gaat, je moet een hoop regelen vind ik.
donderdag 21 oktober 2010 om 14:58
Gelukkeling: voorzichtig met zo'n schouder hoor! Heb het zelf verwaarloosd vorig jaar dusdanig dat ik er pas met 3 maanden halve dagen werken en 8 maanden! fysiotherapie af kwam, dus kijk alsjeblieft uit dat het niet zo vast gaat zitten als bij mij. Ik zal zo stom nooit meer zijn. Maar ben niet zo'n dokter-renner, in dit geval stom genoeg.
Robo, ik blijf gewoon schrijven en als iemand niet wil reageren is dat helemaal goed hoor! Zoals ik al zei: ik begrijp het wel! Ik hoef zeker niet alle aandacht hoor, daar ben ik de persoon al helemaal niet voor
Voor iedereen die naar La douce France gaat: rij voorzichtig, en heeeel veel plezier gewenst! Ik ga nu aan mijn weekend beginnen en van mijn beestjes genieten en hopelijk een beetje bijslapen, want doordeweeks komt het er niet zo van en gaat de wekker alweer om half 5. Dan haal ik hooguit een uurtje of 5 slaap dat breekt me aan het eind van de week op.
Voor allemaal:
Robo, ik blijf gewoon schrijven en als iemand niet wil reageren is dat helemaal goed hoor! Zoals ik al zei: ik begrijp het wel! Ik hoef zeker niet alle aandacht hoor, daar ben ik de persoon al helemaal niet voor
Voor iedereen die naar La douce France gaat: rij voorzichtig, en heeeel veel plezier gewenst! Ik ga nu aan mijn weekend beginnen en van mijn beestjes genieten en hopelijk een beetje bijslapen, want doordeweeks komt het er niet zo van en gaat de wekker alweer om half 5. Dan haal ik hooguit een uurtje of 5 slaap dat breekt me aan het eind van de week op.
Voor allemaal:
donderdag 21 oktober 2010 om 15:10
Ja, het doet vreselijk veel pijn, of ze met een mes in mijn arm staken iedere keer als ik me bewoog. Ik kon mijn haar niet meer wassen of borstelen en zelfs mijn kont amper nog afvegen, (sorry, raar praatje) me niet meer aan of uitkleden, allemaal omdat ik zonodig stoer moest zijn Maar dat was eens maar nooit meer! Tja korte nachten, maar ik slaap toch amper (fijn hoor, die overgang), alleen aan het eind van de week ben ik dan wel moe.
donderdag 21 oktober 2010 om 15:26
Als ik jullie zo lees over die overgang, zie ik er niet bepaald naar uit. Ik zou het niet redden met 5 uurtjes slaap hoor. Ik vind het soms al vervelend als ik pas om 11 uur in bed lig. En mijn wekker gaat "pas" om 6 uur! (mijn moeder zei eerst altijd "dan ben ik van die irritante maandelijkse periode af. Ze is nu 52 en ik hoor haar nog niet over de overgang. Misschien is mijn voorland wel dat het pas laat komt. Net als grijs worden overigens. Mijn moeder heeft nog geen verkleurde haar op haar hoofd!)
Jeetje gelukkeling, dat komt ook zomaar opzetten! Had je daar zondag nog helemaal geen last van? Je moet dit weekend weer werken toch? Hopen dat je alles met links kunt
Jeetje gelukkeling, dat komt ook zomaar opzetten! Had je daar zondag nog helemaal geen last van? Je moet dit weekend weer werken toch? Hopen dat je alles met links kunt
donderdag 21 oktober 2010 om 16:15
Nee zondag nog niks Ing, het begon gisteren op mijn werk, met het heen en weer rollen op de wieltjes van mijn stoel. Ik werk achter twee pc's, de een is gewoon werken in word, office en excel en als de telefoon gaat moet ik achter de andere, dat is de telefooncentrale, ik trek mezelf steeds langs het bureau van de een naar de andere plek, minimaal 80 keer per middag, nog nooit eerder last gehad. Zal wel de ouderdom zijn
donderdag 21 oktober 2010 om 17:28
O meiden, het is bijna zo ver: jullie gaan naar Frankrijk!!! In gedachten ga ik met jullie mee, geef ik Bo en Ro een dikke knuffel en de honden een kriebel achter de oren.
In het echte leven ga ik morgen naar de hypotheekmeneer, morgen en zaterdag de boekenkast gronden en lakken en zondag met dozen sjouwen. Lieve meiden, rij voorzichtig, en heb vooral heel veel plezier!!!
Je vroeg hoe het nu is, Bo. De vermoeidheid is nu ongeveer permanent, maar de mentale toestand is best ok. Ik zit in een soort flow en daar doe ik het momenteel goed op. Kan nu ook even erg genieten van mijn vader en sjurman die de boekenkast aan het bouwen zijn, en een beetje haantjesgedrag vertonen, al keuvelend. Een beetje "wie heeft de grootste"-verhaal. Er zijn momenten geweest dat ik daar absoluut niet tegen had gekund, vreselijk opgefokt was geraakt. Maar nu heb ik mijn werkdag achter de rug, ik ben indonesisch stoofvlees aan het maken (er staat een rendang te pruttelen) en ik zit even te relaxen. Zo fijn dat mijn vader en zijn vriendin meehelpen, in mijn oude huis is het meeste nu opgeruimd en schoongemaakt en de hangende lampen zijn van het plafond. Nog drie nachtjes slapen en dat is best te overzien...
Voor alle lieverds hier, oud en nieuw, veel liefs!
In het echte leven ga ik morgen naar de hypotheekmeneer, morgen en zaterdag de boekenkast gronden en lakken en zondag met dozen sjouwen. Lieve meiden, rij voorzichtig, en heb vooral heel veel plezier!!!
Je vroeg hoe het nu is, Bo. De vermoeidheid is nu ongeveer permanent, maar de mentale toestand is best ok. Ik zit in een soort flow en daar doe ik het momenteel goed op. Kan nu ook even erg genieten van mijn vader en sjurman die de boekenkast aan het bouwen zijn, en een beetje haantjesgedrag vertonen, al keuvelend. Een beetje "wie heeft de grootste"-verhaal. Er zijn momenten geweest dat ik daar absoluut niet tegen had gekund, vreselijk opgefokt was geraakt. Maar nu heb ik mijn werkdag achter de rug, ik ben indonesisch stoofvlees aan het maken (er staat een rendang te pruttelen) en ik zit even te relaxen. Zo fijn dat mijn vader en zijn vriendin meehelpen, in mijn oude huis is het meeste nu opgeruimd en schoongemaakt en de hangende lampen zijn van het plafond. Nog drie nachtjes slapen en dat is best te overzien...
Voor alle lieverds hier, oud en nieuw, veel liefs!