Psyche
alle pijlers
Ik voel me schuldig omdat ik leef
vrijdag 23 november 2012 om 12:39
Deze titel vraagt natuurlijk om uitleg. Ik ben niet ongelukkig en al helemaal niet suïcidaal, integendeel, ik geniet van het leven met volle teugen. Ik ervaar mijzelf niet als een onnadenkende grootverbruiker maar besef mij heel goed dat ik alleen al omdat ik in het westen leef een consument ben. Mijn melk koop ik in pakken uit de supermarkt, evanals mijn flesje wijn, de reep chocola en biefstuk.
In de hele wereld werken mensen om mij te voorzien van voedsel en kleding. Ik kook op gas, mijn huis is verwarmd en als ik mijn ouders wil bezoeken die 100 kilometer verderop wonen pak ik de auto.
Ik kan bewuster leven, maar ik vind tegelijkertijd dat ik niets raars of verkeerds doe. Eieren, suiker en koffie vind ik te lekker om maar voor altijd te laten staan. Ik heb soms bewuste momenten waarin ik wil minderen, maar houd het vaak niet vol. Het ligt ook te makkelijk voor handen, dat lekkere doosje pralines, dat leuke truitje in de uitverkoop. En met de auto ben ik een stuk sneller bij mijn dierbaren dan die 3 uur in het openbaar vervoer en een defecte trein.
Kortom, ik leef net als vele anderen, een leven waarin gemak centraal staat. Ik eet snoep omdat ik het lekker vind, draag een trui omdat ik hem mooi vind, maar krijg niets mee van de katoen- of suikerindustrie. Van slavernij, uitbuiting, kinderarbeid, zware werkomstandigheden in fabrieken, van mensen die sterven van de vervuiling en dan heb ik het nog niet eens over de omstandigheden waarin onze planten en dieren verkeren.
Herkent iemand dit, dat je je hier zo schuldig door kan voelen maar tegelijkertijd weet dat je nooit je kopje koffie zal opgeven en je kleding nieuw blijft kopen in plaats van bij de kringloopwinkel?
Het is een boosheid die ik ook voel ten opzichte van de hele wereld trouwens. Juist nu je merkt dat men 'in het westen' steeds bewuster gaat leven en consumeren, minder kinderen krijgt, neemt de welvaart, productie en het consumptiegebruik toe in andere delen van de wereld.
In de hele wereld werken mensen om mij te voorzien van voedsel en kleding. Ik kook op gas, mijn huis is verwarmd en als ik mijn ouders wil bezoeken die 100 kilometer verderop wonen pak ik de auto.
Ik kan bewuster leven, maar ik vind tegelijkertijd dat ik niets raars of verkeerds doe. Eieren, suiker en koffie vind ik te lekker om maar voor altijd te laten staan. Ik heb soms bewuste momenten waarin ik wil minderen, maar houd het vaak niet vol. Het ligt ook te makkelijk voor handen, dat lekkere doosje pralines, dat leuke truitje in de uitverkoop. En met de auto ben ik een stuk sneller bij mijn dierbaren dan die 3 uur in het openbaar vervoer en een defecte trein.
Kortom, ik leef net als vele anderen, een leven waarin gemak centraal staat. Ik eet snoep omdat ik het lekker vind, draag een trui omdat ik hem mooi vind, maar krijg niets mee van de katoen- of suikerindustrie. Van slavernij, uitbuiting, kinderarbeid, zware werkomstandigheden in fabrieken, van mensen die sterven van de vervuiling en dan heb ik het nog niet eens over de omstandigheden waarin onze planten en dieren verkeren.
Herkent iemand dit, dat je je hier zo schuldig door kan voelen maar tegelijkertijd weet dat je nooit je kopje koffie zal opgeven en je kleding nieuw blijft kopen in plaats van bij de kringloopwinkel?
Het is een boosheid die ik ook voel ten opzichte van de hele wereld trouwens. Juist nu je merkt dat men 'in het westen' steeds bewuster gaat leven en consumeren, minder kinderen krijgt, neemt de welvaart, productie en het consumptiegebruik toe in andere delen van de wereld.
vrijdag 23 november 2012 om 13:09
quote:beunhaas schreef op 23 november 2012 @ 13:02:
Ja, dat herken ik heel erg. Je kan namelijk altijd meer doen. Het is altijd te weinig.Ik herken het in die zin dat ik graag vegetariër wil worden, maar dat het me tot nu toe steeds maar niet lukt om helemaal nooit meer vlees te eten. Ik wil stoppen met vlees eten vanwege het dierenleed dat eraan gepaard gaat. Ik eet wel heel weinig vlees nog, echt de helft minder vlees dan vroeger, dus daar ben ik wel blij mee dat dat in ieder geval wel gelukt is.
Ja, dat herken ik heel erg. Je kan namelijk altijd meer doen. Het is altijd te weinig.Ik herken het in die zin dat ik graag vegetariër wil worden, maar dat het me tot nu toe steeds maar niet lukt om helemaal nooit meer vlees te eten. Ik wil stoppen met vlees eten vanwege het dierenleed dat eraan gepaard gaat. Ik eet wel heel weinig vlees nog, echt de helft minder vlees dan vroeger, dus daar ben ik wel blij mee dat dat in ieder geval wel gelukt is.
vrijdag 23 november 2012 om 13:10
Overigens vind ik het ook zonde dat je je schuldig voelt dat je leeft. Daarbij lijkt het net of de 'opoffering' van mens, plant en dier om het jou zo goed te maken, ook nog niet gewaardeerd wordt, ofzo.
Wees je bewust van hoe goed je het hebt, leef zo goed mogelijk naar eigen inzicht (want er zijn vele inzichten over wat 'goed' zou zijn) en vergeet niet júist te genieten van wat je hebt en kan.
Wees je bewust van hoe goed je het hebt, leef zo goed mogelijk naar eigen inzicht (want er zijn vele inzichten over wat 'goed' zou zijn) en vergeet niet júist te genieten van wat je hebt en kan.
Later is nu
vrijdag 23 november 2012 om 13:12
quote:dubiootje schreef op 23 november 2012 @ 13:08:
Ben je bereid om moeite te doen om van dit schuldgevoel af te komen, m.a.w. om een meer verantwoorde levensstijl te volgen?Ja, dat probeer ik te doen, door bijvoorbeeld veel eerlijke producten te kopen (wereldwinkel) of groenten en eieren direct van de boer, door te matigen met vlees en eieren. Door alleen kleding en schoenen te kopen als ik echt wat nodig heb, niet alleen maar omdat ik het leuk vind, maar ik weet nooit zo goed wanneer ik in balans ben of wanneer ik over the top ga.
Ben je bereid om moeite te doen om van dit schuldgevoel af te komen, m.a.w. om een meer verantwoorde levensstijl te volgen?Ja, dat probeer ik te doen, door bijvoorbeeld veel eerlijke producten te kopen (wereldwinkel) of groenten en eieren direct van de boer, door te matigen met vlees en eieren. Door alleen kleding en schoenen te kopen als ik echt wat nodig heb, niet alleen maar omdat ik het leuk vind, maar ik weet nooit zo goed wanneer ik in balans ben of wanneer ik over the top ga.
vrijdag 23 november 2012 om 13:12
quote:Dreamer schreef op 23 november 2012 @ 13:07:
Consumeren is op zich niet slecht, maar je kunt wel kijken of je bewuster kunt consumeren. Oxfam Novib maakt hier reclamefilmpjes over, misschien kun je eens op hun site gaan kijken.Grappig dat je Oxfam Novib noemt. Die zijn nu bezig met een reclamecampagne over bio-brandstof (je stopt geen eten in je auto). Goed punt, maar mensen stoppen juist bio-brandstof in hun auto omdat fossiele brandstof op raakt en slecht is voor het milieu. Wat dan? Geen auto meer rijden?
Consumeren is op zich niet slecht, maar je kunt wel kijken of je bewuster kunt consumeren. Oxfam Novib maakt hier reclamefilmpjes over, misschien kun je eens op hun site gaan kijken.Grappig dat je Oxfam Novib noemt. Die zijn nu bezig met een reclamecampagne over bio-brandstof (je stopt geen eten in je auto). Goed punt, maar mensen stoppen juist bio-brandstof in hun auto omdat fossiele brandstof op raakt en slecht is voor het milieu. Wat dan? Geen auto meer rijden?
vrijdag 23 november 2012 om 13:13
Zonde van je energie, ja. Daar kun je je dan ook weer schuldig over voelen, want die energie zou je voor nuttige dingen kunnen gebruiken. Daarom vind ik een schuldgevoel ook een nogal makkelijke oplossing voor een niet ecologisch verantwoorde manier van leven. Je voelt je af en toe schuldig, doet dan een poging om het te verbeteren en zakt vervolgens weer terug in je oude gedrag. Schuldgevoel is dan eigenlijk een zoethoudertje.
Ga in therapie!
vrijdag 23 november 2012 om 13:14
Ik snap wat je bedoeld. En ik weet ook dat veel mensen het daarbij laten. Dat heb ik zelf met bepaalde aspecten ook lang gedaan. Nu steeds minder. Natuurlijk kun je als jij wat dingen aanpast of laat wel degelijk bijdrage aan leed in derde wereld landen. Producten kopen die niet door kinderarbeid zijn gemaakt. Je oude kleding inzamelen en naar armen mensen brengen hier of in het buitenland. Elk beetje helpt! Zuinig met energie, afval scheiden, geen eten weggooien en dingen herbruiken is voor iedereen mogelijk. Dus dat is ook de aarde ontlasten. Als iedereen blijft zeggen dat het in je eentje geen nut heeft gebeurd er in elk geval niets. Je hoeft niet heel sober te leven om toch rekening te houden met mensen en dieren. Een beter milieu begint echt bij jezelf. Je schuldig voelen is geen nutteloos gevoel. Het is een teken dat je wat dingen moet aanpakken.
vrijdag 23 november 2012 om 13:14
Oh nou dat is wel herkenbaar hoor.
Na mijn reis naar een arm land was ik ook behoorlijk van slag.
Dacht toen ook bij alles in mijn "voor hun maatstaven" zeer luxe leventje, hoe idioot is dit.
Bij het boodschappen doen, was ik mij heel bewust hoe enorm verwend we hier zijn dat we gewoon een overvloed aan keuze in voedsel hebben.
Of zoiets "simpels" als een dak boven je hoofd, stromend water uit de kraan.
Toen ik daar was,was ik mij ook heel bewust van het enorme grote probleem wat daar heerst. Niet alleen voedselgebrek, armoede en ziektes,maar ook corruptie, burgeroorlogen, macht die niet weg te nemen zijn.
Je kan in het klein best wat doen en een beetje verschil maken( en hoe mee mensen dat doen, hoe groter dat verschil wordt),Maar gebukt gaan onder schuldgevoel van zulke grote wereldproblemen heb je vooral jezelf mee.
En ja, ik heb nog wel restverschijnselen van het feit dat ik zo met mijn neus op de feiten werd gedrukt.
Ik gooi minder snel eten weg, laat de kraan niet onnodig stromen, voel dankbaarheid voor het feit dat ik een dak boven mijn hoofd heb, elke dag een volle koelkast etc.
En kan mij irriteren soms aan mensen die zo ontevreden in het leven staan omdat ze luxeproblemen hebben.
Maar verder verviel ik ook gewoon in mijn leven zoals ik die heb. Wat bewuster misschien, maar ook niet schuldig en ben ook niet moeder Theresa geworden.
Goed en behulpzaam proberen te zijn voor mijn medemens heb ik altijd al gedaan. In het klein, naast mijn deur en daarmee hoop ik toch een goed mens te zijn, ook al los ik het wereldprobleem niet op en koop ik ook dat leuke truitje terwijl mijn kast vol hangt met kleding.
Na mijn reis naar een arm land was ik ook behoorlijk van slag.
Dacht toen ook bij alles in mijn "voor hun maatstaven" zeer luxe leventje, hoe idioot is dit.
Bij het boodschappen doen, was ik mij heel bewust hoe enorm verwend we hier zijn dat we gewoon een overvloed aan keuze in voedsel hebben.
Of zoiets "simpels" als een dak boven je hoofd, stromend water uit de kraan.
Toen ik daar was,was ik mij ook heel bewust van het enorme grote probleem wat daar heerst. Niet alleen voedselgebrek, armoede en ziektes,maar ook corruptie, burgeroorlogen, macht die niet weg te nemen zijn.
Je kan in het klein best wat doen en een beetje verschil maken( en hoe mee mensen dat doen, hoe groter dat verschil wordt),Maar gebukt gaan onder schuldgevoel van zulke grote wereldproblemen heb je vooral jezelf mee.
En ja, ik heb nog wel restverschijnselen van het feit dat ik zo met mijn neus op de feiten werd gedrukt.
Ik gooi minder snel eten weg, laat de kraan niet onnodig stromen, voel dankbaarheid voor het feit dat ik een dak boven mijn hoofd heb, elke dag een volle koelkast etc.
En kan mij irriteren soms aan mensen die zo ontevreden in het leven staan omdat ze luxeproblemen hebben.
Maar verder verviel ik ook gewoon in mijn leven zoals ik die heb. Wat bewuster misschien, maar ook niet schuldig en ben ook niet moeder Theresa geworden.
Goed en behulpzaam proberen te zijn voor mijn medemens heb ik altijd al gedaan. In het klein, naast mijn deur en daarmee hoop ik toch een goed mens te zijn, ook al los ik het wereldprobleem niet op en koop ik ook dat leuke truitje terwijl mijn kast vol hangt met kleding.
vrijdag 23 november 2012 om 13:14
quote:dubiootje schreef op 23 november 2012 @ 13:10:
O, je hebt moeite met ruimte innemen?Ja, ik heb het gevoel dat bij alles wat ik doe, dat ten koste gaat van iemand anders. Ik wil een baan, maar als ik die krijg voel ik me schuldig omdat iemand anders die baan ook graag had gehad. Ik wil niet het laatste product uit een schap want als er iemand anders komt dan is hij te laat. Ik wil niet dat mensen of dieren lijden voor een product dat ik zo graag wil gebruiken, maar ik weet niet van élk product hoe het tot stand is gekomen. Sommige kledingstukken hebben labels, sommige producten van WAAR garanderen ook eerlijke omstandigheden maar er is veel dat wij niet zien...
O, je hebt moeite met ruimte innemen?Ja, ik heb het gevoel dat bij alles wat ik doe, dat ten koste gaat van iemand anders. Ik wil een baan, maar als ik die krijg voel ik me schuldig omdat iemand anders die baan ook graag had gehad. Ik wil niet het laatste product uit een schap want als er iemand anders komt dan is hij te laat. Ik wil niet dat mensen of dieren lijden voor een product dat ik zo graag wil gebruiken, maar ik weet niet van élk product hoe het tot stand is gekomen. Sommige kledingstukken hebben labels, sommige producten van WAAR garanderen ook eerlijke omstandigheden maar er is veel dat wij niet zien...
vrijdag 23 november 2012 om 13:14
quote:Mariska76 schreef op 23 november 2012 @ 13:12:
[...]
Grappig dat je Oxfam Novib noemt. Die zijn nu bezig met een reclamecampagne over bio-brandstof (je stopt geen eten in je auto). Goed punt, maar mensen stoppen juist bio-brandstof in hun auto omdat fossiele brandstof op raakt en slecht is voor het milieu. Wat dan? Geen auto meer rijden?Bijvoorbeeld. Of een hybride of elektrische auto. Of gewoon minder vaak de auto nemen. Biobrandstof is niet milieuvriendelijk.
[...]
Grappig dat je Oxfam Novib noemt. Die zijn nu bezig met een reclamecampagne over bio-brandstof (je stopt geen eten in je auto). Goed punt, maar mensen stoppen juist bio-brandstof in hun auto omdat fossiele brandstof op raakt en slecht is voor het milieu. Wat dan? Geen auto meer rijden?Bijvoorbeeld. Of een hybride of elektrische auto. Of gewoon minder vaak de auto nemen. Biobrandstof is niet milieuvriendelijk.
Ga in therapie!
vrijdag 23 november 2012 om 13:16
quote:NYC schreef op 23 november 2012 @ 13:14:
[...]
Ja, ik heb het gevoel dat bij alles wat ik doe, dat ten koste gaat van iemand anders. Ik wil een baan, maar als ik die krijg voel ik me schuldig omdat iemand anders die baan ook graag had gehad. Ik wil niet het laatste product uit een schap want als er iemand anders komt dan is hij te laat. Ik wil niet dat mensen of dieren lijden voor een product dat ik zo graag wil gebruiken, maar ik weet niet van élk product hoe het tot stand is gekomen. Sommige kledingstukken hebben labels, sommige producten van WAAR garanderen ook eerlijke omstandigheden maar er is veel dat wij niet zien...
Wat jammer dat je je zo voelt. Je zal door dat gevoel ook veel van je potentieel dat je hebt niet kunnen verwezenlijken. Dat is voor je medemens en de wereld om je heen een verlies.
Ik verwijs naar mijn motto. Doe er wat aan!
[...]
Ja, ik heb het gevoel dat bij alles wat ik doe, dat ten koste gaat van iemand anders. Ik wil een baan, maar als ik die krijg voel ik me schuldig omdat iemand anders die baan ook graag had gehad. Ik wil niet het laatste product uit een schap want als er iemand anders komt dan is hij te laat. Ik wil niet dat mensen of dieren lijden voor een product dat ik zo graag wil gebruiken, maar ik weet niet van élk product hoe het tot stand is gekomen. Sommige kledingstukken hebben labels, sommige producten van WAAR garanderen ook eerlijke omstandigheden maar er is veel dat wij niet zien...
Wat jammer dat je je zo voelt. Je zal door dat gevoel ook veel van je potentieel dat je hebt niet kunnen verwezenlijken. Dat is voor je medemens en de wereld om je heen een verlies.
Ik verwijs naar mijn motto. Doe er wat aan!
Ga in therapie!
vrijdag 23 november 2012 om 13:18
het is niet zo moeilijk
auto de deur uit
geen vlees eten
alleen duurzame vis eten
fairtrade koffie en chocola
biologisch eten
tweedehands kleding of zelfgemaakte kleding
geen leer of bont
met de trein op vakantie
liever: niet op vakantie en het geld dat je overhoudt doneren aan een goed doel
zuinig met elektra (geen tv, computer)
zuinig met water (douchen met een stopwatch, koud uiteraard)
zuinig met gas (eenpansmaaltijden, en alleen de verwarming aan als het onder de 16 graden is)
auto de deur uit
geen vlees eten
alleen duurzame vis eten
fairtrade koffie en chocola
biologisch eten
tweedehands kleding of zelfgemaakte kleding
geen leer of bont
met de trein op vakantie
liever: niet op vakantie en het geld dat je overhoudt doneren aan een goed doel
zuinig met elektra (geen tv, computer)
zuinig met water (douchen met een stopwatch, koud uiteraard)
zuinig met gas (eenpansmaaltijden, en alleen de verwarming aan als het onder de 16 graden is)
vrijdag 23 november 2012 om 13:20
Ik denk dat jij (wij) binnen kunnen dragen op een andere manier. Namelijk door positieve energie uit te dragen, en te verspreiden. Daarmee verlicht je ook! Door in balans te zijn, door te geven daar waar het kan en nodig is, en door positief in het leven te staan.
We moeten het doen met wat ons in dit leven gegeven is, en daar moeten we het beste van maken!
We moeten het doen met wat ons in dit leven gegeven is, en daar moeten we het beste van maken!
vrijdag 23 november 2012 om 13:21
en wat betreft die baan: die heb je nodig om in je eigen karige onderhoud te voorzien.
Je vult nogal veel in voor anderen vind ik. Je zegt ik wil niet een baan omdat iemand anders hem misschien nodig heeft, maar dat weet je helemaal niet. Misschien krijg iemand anders, omdat jij deze baan krijgt, wel een veel betere baan.
Misschien bedenkt de consument die na jou naast het pakje cornflakes grijpt eindelijk het besef dat volkoren brood toch gezonder is.
Je moet niet nadenken voor een ander. Jij hebt de taak om alleen na te denken voor jezelf
Je vult nogal veel in voor anderen vind ik. Je zegt ik wil niet een baan omdat iemand anders hem misschien nodig heeft, maar dat weet je helemaal niet. Misschien krijg iemand anders, omdat jij deze baan krijgt, wel een veel betere baan.
Misschien bedenkt de consument die na jou naast het pakje cornflakes grijpt eindelijk het besef dat volkoren brood toch gezonder is.
Je moet niet nadenken voor een ander. Jij hebt de taak om alleen na te denken voor jezelf
vrijdag 23 november 2012 om 13:21
quote:fru1t3lla schreef op 23 november 2012 @ 13:05:
[...]
Kleine opmerking: Verre van slecht betekent dat het dus uit een land komt waarin het goed is
. (want het is ver van slecht).
Met jouw schuld afkopen ben je ook weinig. Ik vind het net zo hypocriet als mensen die bont kopen maar wel 10 euro per maand aan een dierenorganisatie doneren, je houdt het probleem nog steeds in stand.
Het jammere aan deze hele situatie is dat het probleem te groot is om voor 1 persoon op te lossen en het enige wat je kan doen is dingen gaan boycotten uit principe zonder de verwachting dat je veel verschil uitmaakt in jouw eentje of gewoon jouw leven niet veranderen. Meer smaken zijn er niet.
We leven in de veronderstelling dat iedereen en alles gelijk moet zijn, iedereen gelijke kansen, gelijke rechten en gelijke plichten, maar wij als mensheid staan te ver van deze utopie om daar maar iets van waar te maken.
Ik bedoelde natuurlijk verre van goed
Daarnaast heb ik het niet over het dragen van bont, dat moet je in mijn ogen helemaal niet doen.
Ik leef in er. Land waar ik het rete goed heb. Ook ik ben een consument een hele goede ook. Dat wil niet zeggen da ik geen omkijken heb naar mijn medemens. Ik heb een aantal projecten om het even oneerbiedig te zeggen waar ik geld aan doneer zodat zij het makkelijker hebben en zich kunnen concentreren op het hebben van een beter leven.
Leuk dat schuldgevoel, maar je hebt er niets aan. Misschien kan TO dus dit schuldgevoel afkopen door bij te dragen aan een betere maatschappij.
[...]
Kleine opmerking: Verre van slecht betekent dat het dus uit een land komt waarin het goed is
. (want het is ver van slecht).Met jouw schuld afkopen ben je ook weinig. Ik vind het net zo hypocriet als mensen die bont kopen maar wel 10 euro per maand aan een dierenorganisatie doneren, je houdt het probleem nog steeds in stand.
Het jammere aan deze hele situatie is dat het probleem te groot is om voor 1 persoon op te lossen en het enige wat je kan doen is dingen gaan boycotten uit principe zonder de verwachting dat je veel verschil uitmaakt in jouw eentje of gewoon jouw leven niet veranderen. Meer smaken zijn er niet.
We leven in de veronderstelling dat iedereen en alles gelijk moet zijn, iedereen gelijke kansen, gelijke rechten en gelijke plichten, maar wij als mensheid staan te ver van deze utopie om daar maar iets van waar te maken.
Ik bedoelde natuurlijk verre van goed
Daarnaast heb ik het niet over het dragen van bont, dat moet je in mijn ogen helemaal niet doen.
Ik leef in er. Land waar ik het rete goed heb. Ook ik ben een consument een hele goede ook. Dat wil niet zeggen da ik geen omkijken heb naar mijn medemens. Ik heb een aantal projecten om het even oneerbiedig te zeggen waar ik geld aan doneer zodat zij het makkelijker hebben en zich kunnen concentreren op het hebben van een beter leven.
Leuk dat schuldgevoel, maar je hebt er niets aan. Misschien kan TO dus dit schuldgevoel afkopen door bij te dragen aan een betere maatschappij.
vrijdag 23 november 2012 om 13:23
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 november 2012 @ 13:21:
Je vult nogal veel in voor anderen vind ik. Je zegt ik wil niet een baan omdat iemand anders hem misschien nodig heeft, maar dat weet je helemaal niet.
Misschien krijg iemand anders, omdat jij deze baan krijgt, wel een veel betere baan.
Misschien bedenkt de consument die na jou naast het pakje cornflakes grijpt eindelijk het besef dat volkoren brood toch gezonder is.
Je moet niet nadenken voor een ander. Jij hebt de taak om alleen na te denken voor jezelf.Mooi!
Je vult nogal veel in voor anderen vind ik. Je zegt ik wil niet een baan omdat iemand anders hem misschien nodig heeft, maar dat weet je helemaal niet.
Misschien krijg iemand anders, omdat jij deze baan krijgt, wel een veel betere baan.
Misschien bedenkt de consument die na jou naast het pakje cornflakes grijpt eindelijk het besef dat volkoren brood toch gezonder is.
Je moet niet nadenken voor een ander. Jij hebt de taak om alleen na te denken voor jezelf.Mooi!
vrijdag 23 november 2012 om 13:25
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 november 2012 @ 13:21:
Je moet niet nadenken voor een ander. Jij hebt de taak om alleen na te denken voor jezelfDat vind ik een hele wijze raad, dank je wel! Ook de andere adviezen (wat doen ipv gaan zitten kniezen) zijn heel waardevol en zetten mij met beide voeten op de grond. Ik weet niet wat ik heb, soms bekruipt het gevoel mij dat wat ik doe nooit genoeg kan zijn (wat onzin is, want elk beter begin, begint bij jezelf, hoe klein ook)
Je moet niet nadenken voor een ander. Jij hebt de taak om alleen na te denken voor jezelfDat vind ik een hele wijze raad, dank je wel! Ook de andere adviezen (wat doen ipv gaan zitten kniezen) zijn heel waardevol en zetten mij met beide voeten op de grond. Ik weet niet wat ik heb, soms bekruipt het gevoel mij dat wat ik doe nooit genoeg kan zijn (wat onzin is, want elk beter begin, begint bij jezelf, hoe klein ook)