Psyche
alle pijlers
Mensen met paranormale ervaringen?
donderdag 7 juni 2012 om 20:01
Heb je weleens iets paranormaals meegemaakt?
Ik heb zelf nooit iets gezien ofzo, maar heb soms wel het gevoel dat ik misschien heldervoelend ben. Ik kan dingen voelen aankomen op een of andere manier.
Ik was een paar jaar geleden bijvoorbeeld op vakantie met mijn vader in New York. We sliepen in een hotel dat hij had uitgekozen. Ik had het hotel niet gegoogeld van tevoren, nam aan dat het wel goed zat. Dat was dus niet zo.
Het was echt een vreselijk eng hotel, ik kreeg al slechte vibes toen ik binnenliep. De mensen die er werkten waren ook vreemd.. het voelde gewoon heel vreemd. Mijn vader maakte nog een grapje over de film 'the Shining', zo raar was het.
Ik heb daar de eerste twee weken heel slecht geslapen.
Dit is heel lastig uit te leggen, maar daarna kreeg ik een soort gevoel van gevaar over me heen, heel benauwd werd ik ervan.
Kwamen we op een dag 'thuis' na een dagje shoppen, waren er overal nieuwsbusjes. Wij vragen wat er gebeurd was: een vrouw was vermoord in het hotel waar bij verbleven. Was in stukken gehakt en daarna onder het bed geschoven. De moordenaar had daarna uitgecheckt, en een dag later werd het lichaam gevonden door een schoonmaakmeisje.
Uiteraard hebben we daarna meteen uitgecheckt. Maar ik had het gevoel dat ik dit voelde aankomen.
Ik heb vaker dit soort ervaringen. Soms voel ik ook aan wanneer het slecht gaat met een vriend of familielid ook al heb ik die niet gesproken of gezien.
Heeft iemand dit ook, of hebben jullie weleens echt paranormale ervaringen gehad?
Ik heb zelf nooit iets gezien ofzo, maar heb soms wel het gevoel dat ik misschien heldervoelend ben. Ik kan dingen voelen aankomen op een of andere manier.
Ik was een paar jaar geleden bijvoorbeeld op vakantie met mijn vader in New York. We sliepen in een hotel dat hij had uitgekozen. Ik had het hotel niet gegoogeld van tevoren, nam aan dat het wel goed zat. Dat was dus niet zo.
Het was echt een vreselijk eng hotel, ik kreeg al slechte vibes toen ik binnenliep. De mensen die er werkten waren ook vreemd.. het voelde gewoon heel vreemd. Mijn vader maakte nog een grapje over de film 'the Shining', zo raar was het.
Ik heb daar de eerste twee weken heel slecht geslapen.
Dit is heel lastig uit te leggen, maar daarna kreeg ik een soort gevoel van gevaar over me heen, heel benauwd werd ik ervan.
Kwamen we op een dag 'thuis' na een dagje shoppen, waren er overal nieuwsbusjes. Wij vragen wat er gebeurd was: een vrouw was vermoord in het hotel waar bij verbleven. Was in stukken gehakt en daarna onder het bed geschoven. De moordenaar had daarna uitgecheckt, en een dag later werd het lichaam gevonden door een schoonmaakmeisje.
Uiteraard hebben we daarna meteen uitgecheckt. Maar ik had het gevoel dat ik dit voelde aankomen.
Ik heb vaker dit soort ervaringen. Soms voel ik ook aan wanneer het slecht gaat met een vriend of familielid ook al heb ik die niet gesproken of gezien.
Heeft iemand dit ook, of hebben jullie weleens echt paranormale ervaringen gehad?
vrijdag 8 juni 2012 om 20:39
Ik ben trouwens niet degene die de intelligentie van andere forummers heeft becommentarieerd. Dat is niet mijn stijl. Jammer dat je wat ik schreef als persoonlijke belediging opvatte, Floral, want zo was het niet bedoeld. Ook jammer dat je reageert door mij dan maar te gaan beledigen. Dat komt de discussie niet ten goede.
Ga in therapie!
vrijdag 8 juni 2012 om 20:41
Toen ik in mijn vorige huis rare dingen meemaakte werd ik echt wanhopig.
Ik heb nooit drugs gebruikt of andere geestverruimende middelen, dus was niet aan het trippen.
Ik hoopte zo dat iemand mij kon vertellen wat er in vredesnaam in mijn huis gebeurde dat ik ging zoeken in de krochten van het internet.
Wat een ontzettende onzin tref je daar aan.
Mensen die snachts via een spiritueel lijntje mijn huis wel even kwamen zuiveren en dan sochtends vertelden dat alles weer goed was. Als een uur later de borden spontaan weer uit mijn kast vielen bleek het te gaan om iets sterkers wat niet uit zichzelf weg wou.. Dus ze zouden nog wel een keer komen snachts. Via dat lijntje.
Jaja.
We zijn maar verhuisd en hebben verder weinig raars meer meegemaakt.
Maar opzich kan ik me wel voorstellen dat mensen zich steeds verder laten meeslepen in die hele wereld.
Ik denk dat er veel mensen zijn die onzeker zijn over vanalles en op die manier door andere, dominantere, figuren worden meegetrokken in dat hele gedoe.
Ik heb nooit drugs gebruikt of andere geestverruimende middelen, dus was niet aan het trippen.
Ik hoopte zo dat iemand mij kon vertellen wat er in vredesnaam in mijn huis gebeurde dat ik ging zoeken in de krochten van het internet.
Wat een ontzettende onzin tref je daar aan.
Mensen die snachts via een spiritueel lijntje mijn huis wel even kwamen zuiveren en dan sochtends vertelden dat alles weer goed was. Als een uur later de borden spontaan weer uit mijn kast vielen bleek het te gaan om iets sterkers wat niet uit zichzelf weg wou.. Dus ze zouden nog wel een keer komen snachts. Via dat lijntje.
Jaja.
We zijn maar verhuisd en hebben verder weinig raars meer meegemaakt.
Maar opzich kan ik me wel voorstellen dat mensen zich steeds verder laten meeslepen in die hele wereld.
Ik denk dat er veel mensen zijn die onzeker zijn over vanalles en op die manier door andere, dominantere, figuren worden meegetrokken in dat hele gedoe.
vrijdag 8 juni 2012 om 20:42
quote:floral schreef op 08 juni 2012 @ 20:34:
[...]
Daar hield ik het ook bij, totdat iemand zei dat geloven in gnoebels hetzelfde is als geloven in een spirituele energie, of reiki, of al het andere waar ik in geloof. Door die opmerking probeer je m'n intelligentie te beledigen, en die van heel veel mensen, en dat vond ik nergens op slaan. Daarom had ik het gevoel dat ik mijn standpunt moest verdedigen.
Had ik inderdaad beter niet kunnen doen, daarom laat ik het hierbij
(bovendien is dubiootje al uitgeluld zie ik).
Probeer trouwens niemand te overtuigen van mijn geloof, dus als ik die indruk heb gewekt, klopt die niet Die vergelijking heb ik niet opgevat als beledigend en volgens mij was het ook zeker niet zo bedoeld. Het was puur een vergelijking om jouw manier van redeneren, die niet helemaal klopt, helder te maken. Ik begrijp wel dat je je wilt verdedigen maar je reageert dan nogal stekelig. Wel jammer.
[...]
Daar hield ik het ook bij, totdat iemand zei dat geloven in gnoebels hetzelfde is als geloven in een spirituele energie, of reiki, of al het andere waar ik in geloof. Door die opmerking probeer je m'n intelligentie te beledigen, en die van heel veel mensen, en dat vond ik nergens op slaan. Daarom had ik het gevoel dat ik mijn standpunt moest verdedigen.
Had ik inderdaad beter niet kunnen doen, daarom laat ik het hierbij
(bovendien is dubiootje al uitgeluld zie ik).
Probeer trouwens niemand te overtuigen van mijn geloof, dus als ik die indruk heb gewekt, klopt die niet Die vergelijking heb ik niet opgevat als beledigend en volgens mij was het ook zeker niet zo bedoeld. Het was puur een vergelijking om jouw manier van redeneren, die niet helemaal klopt, helder te maken. Ik begrijp wel dat je je wilt verdedigen maar je reageert dan nogal stekelig. Wel jammer.
vrijdag 8 juni 2012 om 20:58
quote:Kuzu schreef op 08 juni 2012 @ 20:41:
Toen ik in mijn vorige huis rare dingen meemaakte werd ik echt wanhopig.
Ik heb nooit drugs gebruikt of andere geestverruimende middelen, dus was niet aan het trippen.
Ik hoopte zo dat iemand mij kon vertellen wat er in vredesnaam in mijn huis gebeurde dat ik ging zoeken in de krochten van het internet.
Wat een ontzettende onzin tref je daar aan.
Mensen die snachts via een spiritueel lijntje mijn huis wel even kwamen zuiveren en dan sochtends vertelden dat alles weer goed was. Als een uur later de borden spontaan weer uit mijn kast vielen bleek het te gaan om iets sterkers wat niet uit zichzelf weg wou.. Dus ze zouden nog wel een keer komen snachts. Via dat lijntje.
Jaja.
We zijn maar verhuisd en hebben verder weinig raars meer meegemaakt.
Maar opzich kan ik me wel voorstellen dat mensen zich steeds verder laten meeslepen in die hele wereld.
Ik denk dat er veel mensen zijn die onzeker zijn over vanalles en op die manier door andere, dominantere, figuren worden meegetrokken in dat hele gedoe.
Ben wel heel benieuwd naar je andere ervaringen in dat huis.
Klinkt wel heel heftig,
Toen ik in mijn vorige huis rare dingen meemaakte werd ik echt wanhopig.
Ik heb nooit drugs gebruikt of andere geestverruimende middelen, dus was niet aan het trippen.
Ik hoopte zo dat iemand mij kon vertellen wat er in vredesnaam in mijn huis gebeurde dat ik ging zoeken in de krochten van het internet.
Wat een ontzettende onzin tref je daar aan.
Mensen die snachts via een spiritueel lijntje mijn huis wel even kwamen zuiveren en dan sochtends vertelden dat alles weer goed was. Als een uur later de borden spontaan weer uit mijn kast vielen bleek het te gaan om iets sterkers wat niet uit zichzelf weg wou.. Dus ze zouden nog wel een keer komen snachts. Via dat lijntje.
Jaja.
We zijn maar verhuisd en hebben verder weinig raars meer meegemaakt.
Maar opzich kan ik me wel voorstellen dat mensen zich steeds verder laten meeslepen in die hele wereld.
Ik denk dat er veel mensen zijn die onzeker zijn over vanalles en op die manier door andere, dominantere, figuren worden meegetrokken in dat hele gedoe.
Ben wel heel benieuwd naar je andere ervaringen in dat huis.
Klinkt wel heel heftig,
vrijdag 8 juni 2012 om 21:07
vrijdag 8 juni 2012 om 21:08
To, Hier in dit topic over Derek Ogilvie staat een lange post van Suzy65 (om 15.37) die heel goed beschrijft, waarom je in spirituele zaken zou kúnnen geloven. Die argumentatie vind ik wél heel sterk. Misschien vind je het interessant om te lezen. Ik val je nu niet meer lastig hoor, laat de discussie verder aan de 'gelovigen over'
vrijdag 8 juni 2012 om 21:09
Staat wel ergens in een ander topic hierover.
Het lastige is, is dat je aan alles gaat twijfelen.
Als je getik tegen je raam hoort, kan het een tak zijn of een kat of de buurvrouw of noem maar op.
Maar als er dingen voor je neus, in je huis gebeuren terwijl je gewoon op de bank zit, in je eentje thuis, dan ga je nadenken.
Spoor ik niet? Hangt mijn kast scheef? Stonden er teveel borden in?
Bij sommige dingen kan je wel wat bedenken en daar laat je het ook bij maar bij andere dingen kan je niet verklaren en dat is eng.
Dat er een keer een raar geluid is, oke.
Is overal wel.
Maar 4 maanden lang, vrijwel elke dag rare shit gaat je wel opbreken.
Het lastige is, is dat je aan alles gaat twijfelen.
Als je getik tegen je raam hoort, kan het een tak zijn of een kat of de buurvrouw of noem maar op.
Maar als er dingen voor je neus, in je huis gebeuren terwijl je gewoon op de bank zit, in je eentje thuis, dan ga je nadenken.
Spoor ik niet? Hangt mijn kast scheef? Stonden er teveel borden in?
Bij sommige dingen kan je wel wat bedenken en daar laat je het ook bij maar bij andere dingen kan je niet verklaren en dat is eng.
Dat er een keer een raar geluid is, oke.
Is overal wel.
Maar 4 maanden lang, vrijwel elke dag rare shit gaat je wel opbreken.
vrijdag 8 juni 2012 om 21:12
quote:Aureel schreef op 08 juni 2012 @ 20:42:
[...]
Die vergelijking heb ik niet opgevat als beledigend en volgens mij was het ook zeker niet zo bedoeld. Het was puur een vergelijking om jouw manier van redeneren, die niet helemaal klopt, helder te maken. Ik begrijp wel dat je je wilt verdedigen maar je reageert dan nogal stekelig. Wel jammer.
Ik vond het wel beledigend, daarmee probeer je toch iemands geloof belachelijk te maken.
Inderdaad, ik heb lange tenen en dan reageer ik een beetje fel. Is niet nodig, en daarmee schiet ik ook niks op. En daar wordt dit topic ook niet beter van.
Zou het alleen wel fijn vinden als mensen hier vrij gelaten worden om hun verhaal te doen, zonder dat daar meteen flauw over gedaan wordt.
Dus als de sceptici even een stapje terug kunnen doen, kan dit misschien nog een leuk topic worden! Vind het namelijk echt leuk om verhalen van anderen te lezen, en denk dat veel anderen dat ook hebben.
[...]
Die vergelijking heb ik niet opgevat als beledigend en volgens mij was het ook zeker niet zo bedoeld. Het was puur een vergelijking om jouw manier van redeneren, die niet helemaal klopt, helder te maken. Ik begrijp wel dat je je wilt verdedigen maar je reageert dan nogal stekelig. Wel jammer.
Ik vond het wel beledigend, daarmee probeer je toch iemands geloof belachelijk te maken.
Inderdaad, ik heb lange tenen en dan reageer ik een beetje fel. Is niet nodig, en daarmee schiet ik ook niks op. En daar wordt dit topic ook niet beter van.
Zou het alleen wel fijn vinden als mensen hier vrij gelaten worden om hun verhaal te doen, zonder dat daar meteen flauw over gedaan wordt.
Dus als de sceptici even een stapje terug kunnen doen, kan dit misschien nog een leuk topic worden! Vind het namelijk echt leuk om verhalen van anderen te lezen, en denk dat veel anderen dat ook hebben.
vrijdag 8 juni 2012 om 21:15
quote:Maryssa schreef op 08 juni 2012 @ 21:07:
[...]
Er zijn denk ik 2 mogelijkheden:
-Ervaringen neerzetten en het afzeiken en gehamer op bewijzen negeren.
-Niet je verhaal neerzetten en er is weer een topic om zeep geholpen.
Precies Maryssa,
Ik heb zelf geen ervaringen ofzo, maar lees dit soort topics met veel interesse, en geloof ook zeker de verhalen die mensen hier schrijven.
Dit is helaas al het 2de topic dat om zeep wordt geholpen deze week,,,
[...]
Er zijn denk ik 2 mogelijkheden:
-Ervaringen neerzetten en het afzeiken en gehamer op bewijzen negeren.
-Niet je verhaal neerzetten en er is weer een topic om zeep geholpen.
Precies Maryssa,
Ik heb zelf geen ervaringen ofzo, maar lees dit soort topics met veel interesse, en geloof ook zeker de verhalen die mensen hier schrijven.
Dit is helaas al het 2de topic dat om zeep wordt geholpen deze week,,,
vrijdag 8 juni 2012 om 21:17
quote:floral schreef op 08 juni 2012 @ 21:12:
[...]
Ik vond het wel beledigend, daarmee probeer je toch iemands geloof belachelijk te maken.
Inderdaad, ik heb lange tenen en dan reageer ik een beetje fel. Is niet nodig, en daarmee schiet ik ook niks op. En daar wordt dit topic ook niet beter van.
Zou het alleen wel fijn vinden als mensen hier vrij gelaten worden om hun verhaal te doen, zonder dat daar meteen flauw over gedaan wordt.
Dus als de sceptici even een stapje terug kunnen doen, kan dit misschien nog een leuk topic worden! Vind het namelijk echt leuk om verhalen van anderen te lezen, en denk dat veel anderen dat ook hebben.Eens!!
[...]
Ik vond het wel beledigend, daarmee probeer je toch iemands geloof belachelijk te maken.
Inderdaad, ik heb lange tenen en dan reageer ik een beetje fel. Is niet nodig, en daarmee schiet ik ook niks op. En daar wordt dit topic ook niet beter van.
Zou het alleen wel fijn vinden als mensen hier vrij gelaten worden om hun verhaal te doen, zonder dat daar meteen flauw over gedaan wordt.
Dus als de sceptici even een stapje terug kunnen doen, kan dit misschien nog een leuk topic worden! Vind het namelijk echt leuk om verhalen van anderen te lezen, en denk dat veel anderen dat ook hebben.Eens!!
vrijdag 8 juni 2012 om 21:18
quote:Kuzu schreef op 08 juni 2012 @ 21:09:
Staat wel ergens in een ander topic hierover.
Het lastige is, is dat je aan alles gaat twijfelen.
Als je getik tegen je raam hoort, kan het een tak zijn of een kat of de buurvrouw of noem maar op.
Maar als er dingen voor je neus, in je huis gebeuren terwijl je gewoon op de bank zit, in je eentje thuis, dan ga je nadenken.
Spoor ik niet? Hangt mijn kast scheef? Stonden er teveel borden in?
Bij sommige dingen kan je wel wat bedenken en daar laat je het ook bij maar bij andere dingen kan je niet verklaren en dat is eng.
Dat er een keer een raar geluid is, oke.
Is overal wel.
Maar 4 maanden lang, vrijwel elke dag rare shit gaat je wel opbreken.
Jeetje! Durfde je wel alleen thuis te zijn nog? Heb je misschien ooit gehoord wat de geschiedenis is van dat huis, of de vorige bewoners gesproken? Als je hier al veel over gepraat hebt hoef je dit niet te antwoorden, maar dat vraag ik me dan weer af. Misschien dat daar iemand op een nare manier overleden was ofzo (maar daar moet je ook maar in geloven).
Kan me ook voorstellen dat als zo'n charlatan daar langskomt en niets doet dat je er helemaal de pest in krijgt.
Staat wel ergens in een ander topic hierover.
Het lastige is, is dat je aan alles gaat twijfelen.
Als je getik tegen je raam hoort, kan het een tak zijn of een kat of de buurvrouw of noem maar op.
Maar als er dingen voor je neus, in je huis gebeuren terwijl je gewoon op de bank zit, in je eentje thuis, dan ga je nadenken.
Spoor ik niet? Hangt mijn kast scheef? Stonden er teveel borden in?
Bij sommige dingen kan je wel wat bedenken en daar laat je het ook bij maar bij andere dingen kan je niet verklaren en dat is eng.
Dat er een keer een raar geluid is, oke.
Is overal wel.
Maar 4 maanden lang, vrijwel elke dag rare shit gaat je wel opbreken.
Jeetje! Durfde je wel alleen thuis te zijn nog? Heb je misschien ooit gehoord wat de geschiedenis is van dat huis, of de vorige bewoners gesproken? Als je hier al veel over gepraat hebt hoef je dit niet te antwoorden, maar dat vraag ik me dan weer af. Misschien dat daar iemand op een nare manier overleden was ofzo (maar daar moet je ook maar in geloven).
Kan me ook voorstellen dat als zo'n charlatan daar langskomt en niets doet dat je er helemaal de pest in krijgt.
vrijdag 8 juni 2012 om 21:21
quote:Kuzu schreef op 08 juni 2012 @ 21:09:
Staat wel ergens in een ander topic hierover.
Het lastige is, is dat je aan alles gaat twijfelen.
Als je getik tegen je raam hoort, kan het een tak zijn of een kat of de buurvrouw of noem maar op.
Maar als er dingen voor je neus, in je huis gebeuren terwijl je gewoon op de bank zit, in je eentje thuis, dan ga je nadenken.
Spoor ik niet? Hangt mijn kast scheef? Stonden er teveel borden in?
Bij sommige dingen kan je wel wat bedenken en daar laat je het ook bij maar bij andere dingen kan je niet verklaren en dat is eng.
Dat er een keer een raar geluid is, oke.
Is overal wel.
Maar 4 maanden lang, vrijwel elke dag rare shit gaat je wel opbreken.
@Kuzu ik heb je verhaal destijds wel gelezen, en het is me altijd bijgebleven, .
Dat valt toch gewoon niet te verklaren?
Staat wel ergens in een ander topic hierover.
Het lastige is, is dat je aan alles gaat twijfelen.
Als je getik tegen je raam hoort, kan het een tak zijn of een kat of de buurvrouw of noem maar op.
Maar als er dingen voor je neus, in je huis gebeuren terwijl je gewoon op de bank zit, in je eentje thuis, dan ga je nadenken.
Spoor ik niet? Hangt mijn kast scheef? Stonden er teveel borden in?
Bij sommige dingen kan je wel wat bedenken en daar laat je het ook bij maar bij andere dingen kan je niet verklaren en dat is eng.
Dat er een keer een raar geluid is, oke.
Is overal wel.
Maar 4 maanden lang, vrijwel elke dag rare shit gaat je wel opbreken.
@Kuzu ik heb je verhaal destijds wel gelezen, en het is me altijd bijgebleven, .
Dat valt toch gewoon niet te verklaren?
vrijdag 8 juni 2012 om 21:24
quote:saffietje schreef op 08 juni 2012 @ 21:15:
[...]
Precies Maryssa,
Ik heb zelf geen ervaringen ofzo, maar lees dit soort topics met veel interesse, en geloof ook zeker de verhalen die mensen hier schrijven.
Dit is helaas al het 2de topic dat om zeep wordt geholpen deze week,,,Daar zijn we toch zelf bij, of we het topic om zeep laten helpen of niet? Het is namelijk niet verplicht om op alle reacties in te gaan, dus dan reageer je toch alleen op die posts die serieus met het onderwerp omgaan en het niet proberen te ridiculiseren.
[...]
Precies Maryssa,
Ik heb zelf geen ervaringen ofzo, maar lees dit soort topics met veel interesse, en geloof ook zeker de verhalen die mensen hier schrijven.
Dit is helaas al het 2de topic dat om zeep wordt geholpen deze week,,,Daar zijn we toch zelf bij, of we het topic om zeep laten helpen of niet? Het is namelijk niet verplicht om op alle reacties in te gaan, dus dan reageer je toch alleen op die posts die serieus met het onderwerp omgaan en het niet proberen te ridiculiseren.
vrijdag 8 juni 2012 om 21:27
Moest net denken aan iets grappigs.
Ik zat een keer s'avonds achter mijn laptop in mijn oude studentenkamer, alleen thuis. De badkamer was toen tegenover mijn kamer.
Zie ik opeens het licht aan en uit gaan in de badkamer. Aan, uit, aan, uit, aan, uit. Telkens met een paar seconden ertussen.
Ik was bang!!!
Ik stond helemaal verstijfd naar het raampje boven de badkamer te kijken.
Uiteindelijk al m''n lef bij elkaar verzameld en de deur van mijn kamer open gedaan, richting de badkamer gelopen en voorzichtig naar binnen gekeken..
Stond de kat van mijn huisgenoot daar op een wasmand, met zijn nageltje vast in het touwtje van de lamp in de badkamer...trekkend dus aan dat ding waardoor de lamp telkens aan en uitging.
Ik was zo opgelucht, dacht echt aan een geest of een inbreker ofzo
Ik zat een keer s'avonds achter mijn laptop in mijn oude studentenkamer, alleen thuis. De badkamer was toen tegenover mijn kamer.
Zie ik opeens het licht aan en uit gaan in de badkamer. Aan, uit, aan, uit, aan, uit. Telkens met een paar seconden ertussen.
Ik was bang!!!
Ik stond helemaal verstijfd naar het raampje boven de badkamer te kijken.
Uiteindelijk al m''n lef bij elkaar verzameld en de deur van mijn kamer open gedaan, richting de badkamer gelopen en voorzichtig naar binnen gekeken..
Stond de kat van mijn huisgenoot daar op een wasmand, met zijn nageltje vast in het touwtje van de lamp in de badkamer...trekkend dus aan dat ding waardoor de lamp telkens aan en uitging.
Ik was zo opgelucht, dacht echt aan een geest of een inbreker ofzo
vrijdag 8 juni 2012 om 21:29
Ik had ooit een hele heftige kaakonsteking, pijnstillers hielpen niet en ik wist niet meer wat ik met mezelf aan moest. Ben maar in mn bed gekropen en verdrietig wat tv gekeken. Mijn ogen vielen een beetje dicht en er kwam vanuit een hoek van mijn slaapkamer een vrouw aangelopen ze bleef staan naast mijn bed.En richtte het woord tot me, zei dat het zo naar was dat ik zoveel pijn had en andere troostende woorden. Ze raakte met haar hand mijn kaak aan en was weer weg. De volgende dag ging het beter met de ontsteking. Ik vond het een bijzondere ervaring en bedacht me als dit helderzien was dat het helemaal niet zo eng was. Helaas kreeg ik kort daarna een wat minder fijne ervaring... Die beschrijf ik later misschien nog hier.
vrijdag 8 juni 2012 om 21:29
Ik maak niets of niemand belachelijk. Ik snap nu wel waarom je dat bij mij probeert te doen als jij dat gevoel had. Nogmaals, ik val niemand aan, ik discussieer gewoon.
Jammer dat je niet gewoon probeert jouw gedachtengang uit te leggen maar de discussie uit de weg gaat met ad-hominemargumenten. En nu moeten mensen die kritische vragen stellen maar helemaal wegblijven van het topic?
Jammer dat je niet gewoon probeert jouw gedachtengang uit te leggen maar de discussie uit de weg gaat met ad-hominemargumenten. En nu moeten mensen die kritische vragen stellen maar helemaal wegblijven van het topic?
Ga in therapie!
vrijdag 8 juni 2012 om 21:31
quote:floral schreef op 08 juni 2012 @ 21:27:
Moest net denken aan iets grappigs.
Ik zat een keer s'avonds achter mijn laptop in mijn oude studentenkamer, alleen thuis. De badkamer was toen tegenover mijn kamer.
Zie ik opeens het ligt aan en uit gaan in de badkamer. Aan, uit, aan, uit, aan, uit. Telkens met een paar seconden ertussen.
Ik was bang!!!
Ik stond helemaal verstijfd naar het raampje boven de badkamer te kijken.
Uiteindelijk al m''n lef bij elkaar verzameld en de deur van mijn kamer open gedaan, richting de badkamer gelopen en voorzichtig naar binnen gekeken..
Stond de kat van mijn huisgenoot daar op een wasmand, met zijn nageltje vast in het touwtje van de lamp in de badkamer...trekkend dus aan dat ding waardoor de lamp telkens aan en uitging.
Ik was zo opgelucht, dacht echt aan een geest of een inbreker ofzo
Nu heb ik dit een keer echt zo gezien, bij een huisgenootje. Die vertelde me heel droog dat dit altijd gebeurde als ze over een bepaald overleden iemand sprak (wat ze dus deed op dat moment). Dat was tamelijk bizar.
Moest net denken aan iets grappigs.
Ik zat een keer s'avonds achter mijn laptop in mijn oude studentenkamer, alleen thuis. De badkamer was toen tegenover mijn kamer.
Zie ik opeens het ligt aan en uit gaan in de badkamer. Aan, uit, aan, uit, aan, uit. Telkens met een paar seconden ertussen.
Ik was bang!!!
Ik stond helemaal verstijfd naar het raampje boven de badkamer te kijken.
Uiteindelijk al m''n lef bij elkaar verzameld en de deur van mijn kamer open gedaan, richting de badkamer gelopen en voorzichtig naar binnen gekeken..
Stond de kat van mijn huisgenoot daar op een wasmand, met zijn nageltje vast in het touwtje van de lamp in de badkamer...trekkend dus aan dat ding waardoor de lamp telkens aan en uitging.
Ik was zo opgelucht, dacht echt aan een geest of een inbreker ofzo
Nu heb ik dit een keer echt zo gezien, bij een huisgenootje. Die vertelde me heel droog dat dit altijd gebeurde als ze over een bepaald overleden iemand sprak (wat ze dus deed op dat moment). Dat was tamelijk bizar.
vrijdag 8 juni 2012 om 21:33
quote:dubiootje schreef op 08 juni 2012 @ 21:29:
Ik maak niets of niemand belachelijk. Ik snap nu wel waarom je dat bij mij probeert te doen als jij dat gevoel had. Nogmaals, ik val niemand aan, ik discussieer gewoon.
Jammer dat je niet gewoon probeert jouw gedachtengang uit te leggen maar de discussie uit de weg gaat met ad-hominemargumenten. En nu moeten mensen die kritische vragen stellen maar helemaal wegblijven van het topic? Yep dat heb je goed begrepen. De vraag van TO is namelijk"wat mensen hebben meegemaakt en niet of ze dat even fijn willen onderbouwen en een discussie willen voeren of het wel echt is"
Ik maak niets of niemand belachelijk. Ik snap nu wel waarom je dat bij mij probeert te doen als jij dat gevoel had. Nogmaals, ik val niemand aan, ik discussieer gewoon.
Jammer dat je niet gewoon probeert jouw gedachtengang uit te leggen maar de discussie uit de weg gaat met ad-hominemargumenten. En nu moeten mensen die kritische vragen stellen maar helemaal wegblijven van het topic? Yep dat heb je goed begrepen. De vraag van TO is namelijk"wat mensen hebben meegemaakt en niet of ze dat even fijn willen onderbouwen en een discussie willen voeren of het wel echt is"
vrijdag 8 juni 2012 om 21:36
quote:AQua9Girl schreef op 08 juni 2012 @ 21:24:
[...]
Daar zijn we toch zelf bij, of we het topic om zeep laten helpen of niet? Het is namelijk niet verplicht om op alle reacties in te gaan, dus dan reageer je toch alleen op die posts die serieus met het onderwerp omgaan en het niet proberen te ridiculiseren.Ja daar heb je gelijk in...
[...]
Daar zijn we toch zelf bij, of we het topic om zeep laten helpen of niet? Het is namelijk niet verplicht om op alle reacties in te gaan, dus dan reageer je toch alleen op die posts die serieus met het onderwerp omgaan en het niet proberen te ridiculiseren.Ja daar heb je gelijk in...
vrijdag 8 juni 2012 om 21:38
quote:Maryssa schreef op 08 juni 2012 @ 21:33:
[...]
Yep dat heb je goed begrepen. De vraag van TO is namelijk"wat mensen hebben meegemaakt en niet of ze dat even fijn willen onderbouwen en een discussie willen voeren of het wel echt is"Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Dit is en blijft een discussieforum, er zijn zat spirituele fora waar je ervaringsverhalen in kwijt kunt. Zo lang je niet belachelijk wordt gemaakt moet een discussie altijd kunnen. Zoals een andere (zeer rationele) forummer ooit zei: we kunnen met elkaar van gedachten wisselen, dat is toch alleen maar verrijkend?
[...]
Yep dat heb je goed begrepen. De vraag van TO is namelijk"wat mensen hebben meegemaakt en niet of ze dat even fijn willen onderbouwen en een discussie willen voeren of het wel echt is"Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Dit is en blijft een discussieforum, er zijn zat spirituele fora waar je ervaringsverhalen in kwijt kunt. Zo lang je niet belachelijk wordt gemaakt moet een discussie altijd kunnen. Zoals een andere (zeer rationele) forummer ooit zei: we kunnen met elkaar van gedachten wisselen, dat is toch alleen maar verrijkend?
vrijdag 8 juni 2012 om 21:43
quote:Maryssa schreef op 08 juni 2012 @ 21:29:
Ik had ooit een hele heftige kaakonsteking, pijnstillers hielpen niet en ik wist niet meer wat ik met mezelf aan moest. Ben maar in mn bed gekropen en verdrietig wat tv gekeken. Mijn ogen vielen een beetje dicht en er kwam vanuit een hoek van mijn slaapkamer een vrouw aangelopen ze bleef staan naast mijn bed.En richtte het woord tot me, zei dat het zo naar was dat ik zoveel pijn had en andere troostende woorden. Ze raakte met haar hand mijn kaak aan en was weer weg. De volgende dag ging het beter met de ontsteking. Ik vond het een bijzondere ervaring en bedacht me als dit helderzien was dat het helemaal niet zo eng was. Helaas kreeg ik kort daarna een wat minder fijne ervaring... Die beschrijf ik later misschien nog hier.Wow, mooi vind ik dat. Kan me voorstellen dat ik daar ook niet bang van zou zijn.
Ik had ooit een hele heftige kaakonsteking, pijnstillers hielpen niet en ik wist niet meer wat ik met mezelf aan moest. Ben maar in mn bed gekropen en verdrietig wat tv gekeken. Mijn ogen vielen een beetje dicht en er kwam vanuit een hoek van mijn slaapkamer een vrouw aangelopen ze bleef staan naast mijn bed.En richtte het woord tot me, zei dat het zo naar was dat ik zoveel pijn had en andere troostende woorden. Ze raakte met haar hand mijn kaak aan en was weer weg. De volgende dag ging het beter met de ontsteking. Ik vond het een bijzondere ervaring en bedacht me als dit helderzien was dat het helemaal niet zo eng was. Helaas kreeg ik kort daarna een wat minder fijne ervaring... Die beschrijf ik later misschien nog hier.Wow, mooi vind ik dat. Kan me voorstellen dat ik daar ook niet bang van zou zijn.
vrijdag 8 juni 2012 om 21:48
quote:floral schreef op 08 juni 2012 @ 21:18:
[...]
Jeetje! Durfde je wel alleen thuis te zijn nog? Heb je misschien ooit gehoord wat de geschiedenis is van dat huis, of de vorige bewoners gesproken? Als je hier al veel over gepraat hebt hoef je dit niet te antwoorden, maar dat vraag ik me dan weer af. Misschien dat daar iemand op een nare manier overleden was ofzo (maar daar moet je ook maar in geloven).
Kan me ook voorstellen dat als zo'n charlatan daar langskomt en niets doet dat je er helemaal de pest in krijgt.
Nee ik was liever niet alleen thuis. Als ik vrij was ging ik meestal naar mijn ouders.
We huurden het huis van de eigenaar. Die had het heel mooi opgeknapt toen ze er pas woonden en vrijwel gelijk daarna in de verkoop gegooid. Ivm dubbele lasten en niemand die het wou hebben hebben we het toen gehuurd.
Van hen zijn we niks wijzer geworden.
Via dit forum heb ik contact gehad met iemand van Viva die het een en ander heeft uitgezocht. Zij heeft contact gehad met vorige bewoners en een had dezelfde ervaringen met haar konijn als wij hadden. Agressief gedrag, apatisch, niet eten, etc.
Zij heeft haar konijn naar de kinderboerderij gebracht waar hij heel erg veranderde, wij hebben hem een week voor we gingen verhuizen naar mijn ouders gebracht, en sinds hij daar is geweest is hij een normaal konijn.
(Nouja, normaal
.. Hij eet hagelslag en loopt als een hond achter me aan, maar heeft geen rare streken meer zoals daar)
Het is natuurlijk de vraag of het waar is maar die Viva-vrouw had de geschiedenis van die plek uitgezocht en dat ten tijde van de 2e wereldoorlog op die plek boerderijen waren met boomgaarden. Tegen ons balkon stond een appelboom, ik kon appeltjes rapen op het balkon.
Iemand die in de oorlog nog een kind was en daar woonde had die Viva-vrouw verteld dat er een keer 2 Duitse soldaten in die boom hingen, waarschijnlijk door gevechten omgekomen of gewoon gedood ofzo.
Ze hingen in elk geval in die boom.
Nouja, verder dan dat is het ook niet gekomen.
Ik woon nu in een veel ouder huis (uit 1920), zo tochtig als de pest.
Maar hier gebeurd niks.
Ik wil het achter me laten, moet ik ook van mijn man, maar soms denk je er nog eens aan. Kan het nu wel makkelijker loslaten dan toen we er net wegwaren.
Daar in huis kwamen al mijn nachtmerries uit mijn kinderjaren weer terug. Dat vond ik heel vervelend.
Overdag ben je gespannen, dat neem je mee in je slaap.
Nog steeds slaap ik onrustig, niet omdat ik bang ben hier in huis of eraan denk ofzo, maar die lichte onrustige slaap heb ik overgehouden daaraan.
[...]
Jeetje! Durfde je wel alleen thuis te zijn nog? Heb je misschien ooit gehoord wat de geschiedenis is van dat huis, of de vorige bewoners gesproken? Als je hier al veel over gepraat hebt hoef je dit niet te antwoorden, maar dat vraag ik me dan weer af. Misschien dat daar iemand op een nare manier overleden was ofzo (maar daar moet je ook maar in geloven).
Kan me ook voorstellen dat als zo'n charlatan daar langskomt en niets doet dat je er helemaal de pest in krijgt.
Nee ik was liever niet alleen thuis. Als ik vrij was ging ik meestal naar mijn ouders.
We huurden het huis van de eigenaar. Die had het heel mooi opgeknapt toen ze er pas woonden en vrijwel gelijk daarna in de verkoop gegooid. Ivm dubbele lasten en niemand die het wou hebben hebben we het toen gehuurd.
Van hen zijn we niks wijzer geworden.
Via dit forum heb ik contact gehad met iemand van Viva die het een en ander heeft uitgezocht. Zij heeft contact gehad met vorige bewoners en een had dezelfde ervaringen met haar konijn als wij hadden. Agressief gedrag, apatisch, niet eten, etc.
Zij heeft haar konijn naar de kinderboerderij gebracht waar hij heel erg veranderde, wij hebben hem een week voor we gingen verhuizen naar mijn ouders gebracht, en sinds hij daar is geweest is hij een normaal konijn.
(Nouja, normaal
.. Hij eet hagelslag en loopt als een hond achter me aan, maar heeft geen rare streken meer zoals daar)Het is natuurlijk de vraag of het waar is maar die Viva-vrouw had de geschiedenis van die plek uitgezocht en dat ten tijde van de 2e wereldoorlog op die plek boerderijen waren met boomgaarden. Tegen ons balkon stond een appelboom, ik kon appeltjes rapen op het balkon.
Iemand die in de oorlog nog een kind was en daar woonde had die Viva-vrouw verteld dat er een keer 2 Duitse soldaten in die boom hingen, waarschijnlijk door gevechten omgekomen of gewoon gedood ofzo.
Ze hingen in elk geval in die boom.
Nouja, verder dan dat is het ook niet gekomen.
Ik woon nu in een veel ouder huis (uit 1920), zo tochtig als de pest.
Maar hier gebeurd niks.
Ik wil het achter me laten, moet ik ook van mijn man, maar soms denk je er nog eens aan. Kan het nu wel makkelijker loslaten dan toen we er net wegwaren.
Daar in huis kwamen al mijn nachtmerries uit mijn kinderjaren weer terug. Dat vond ik heel vervelend.
Overdag ben je gespannen, dat neem je mee in je slaap.
Nog steeds slaap ik onrustig, niet omdat ik bang ben hier in huis of eraan denk ofzo, maar die lichte onrustige slaap heb ik overgehouden daaraan.
vrijdag 8 juni 2012 om 22:03
quote:Kuzu schreef op 08 juni 2012 @ 21:48:
[...]
Nee ik was liever niet alleen thuis. Als ik vrij was ging ik meestal naar mijn ouders.
We huurden het huis van de eigenaar. Die had het heel mooi opgeknapt toen ze er pas woonden en vrijwel gelijk daarna in de verkoop gegooid. Ivm dubbele lasten en niemand die het wou hebben hebben we het toen gehuurd.
Van hen zijn we niks wijzer geworden.
Via dit forum heb ik contact gehad met iemand van Viva die het een en ander heeft uitgezocht. Zij heeft contact gehad met vorige bewoners en een had dezelfde ervaringen met haar konijn als wij hadden. Agressief gedrag, apatisch, niet eten, etc.
Zij heeft haar konijn naar de kinderboerderij gebracht waar hij heel erg veranderde, wij hebben hem een week voor we gingen verhuizen naar mijn ouders gebracht, en sinds hij daar is geweest is hij een normaal konijn.
(Nouja, normaal.. Hij eet hagelslag en loopt als een hond achter me aan, maar heeft geen rare streken meer zoals daar)
Het is natuurlijk de vraag of het waar is maar die Viva-vrouw had de geschiedenis van die plek uitgezocht en dat ten tijde van de 2e wereldoorlog op die plek boerderijen waren met boomgaarden. Tegen ons balkon stond een appelboom, ik kon appeltjes rapen op het balkon.
Iemand die in de oorlog nog een kind was en daar woonde had die Viva-vrouw verteld dat er een keer 2 Duitse soldaten in die boom hingen, waarschijnlijk door gevechten omgekomen of gewoon gedood ofzo.
Ze hingen in elk geval in die boom.
Nouja, verder dan dat is het ook niet gekomen.
Ik woon nu in een veel ouder huis (uit 1920), zo tochtig als de pest.
Maar hier gebeurd niks.
Ik wil het achter me laten, moet ik ook van mijn man, maar soms denk je er nog eens aan. Kan het nu wel makkelijker loslaten dan toen we er net wegwaren.
Daar in huis kwamen al mijn nachtmerries uit mijn kinderjaren weer terug. Dat vond ik heel vervelend.
Overdag ben je gespannen, dat neem je mee in je slaap.
Nog steeds slaap ik onrustig, niet omdat ik bang ben hier in huis of eraan denk ofzo, maar die lichte onrustige slaap heb ik overgehouden daaraan.
Bijzonder verhaal!
Maar kan me helemaal voorstellen dat het alle energie uit je lijf zuigt als dat je overkomt.. en dat je er nog aan denkt.
Dat vergeet je niet zomaar.
[...]
Nee ik was liever niet alleen thuis. Als ik vrij was ging ik meestal naar mijn ouders.
We huurden het huis van de eigenaar. Die had het heel mooi opgeknapt toen ze er pas woonden en vrijwel gelijk daarna in de verkoop gegooid. Ivm dubbele lasten en niemand die het wou hebben hebben we het toen gehuurd.
Van hen zijn we niks wijzer geworden.
Via dit forum heb ik contact gehad met iemand van Viva die het een en ander heeft uitgezocht. Zij heeft contact gehad met vorige bewoners en een had dezelfde ervaringen met haar konijn als wij hadden. Agressief gedrag, apatisch, niet eten, etc.
Zij heeft haar konijn naar de kinderboerderij gebracht waar hij heel erg veranderde, wij hebben hem een week voor we gingen verhuizen naar mijn ouders gebracht, en sinds hij daar is geweest is hij een normaal konijn.
(Nouja, normaal
.. Hij eet hagelslag en loopt als een hond achter me aan, maar heeft geen rare streken meer zoals daar)Het is natuurlijk de vraag of het waar is maar die Viva-vrouw had de geschiedenis van die plek uitgezocht en dat ten tijde van de 2e wereldoorlog op die plek boerderijen waren met boomgaarden. Tegen ons balkon stond een appelboom, ik kon appeltjes rapen op het balkon.
Iemand die in de oorlog nog een kind was en daar woonde had die Viva-vrouw verteld dat er een keer 2 Duitse soldaten in die boom hingen, waarschijnlijk door gevechten omgekomen of gewoon gedood ofzo.
Ze hingen in elk geval in die boom.
Nouja, verder dan dat is het ook niet gekomen.
Ik woon nu in een veel ouder huis (uit 1920), zo tochtig als de pest.
Maar hier gebeurd niks.
Ik wil het achter me laten, moet ik ook van mijn man, maar soms denk je er nog eens aan. Kan het nu wel makkelijker loslaten dan toen we er net wegwaren.
Daar in huis kwamen al mijn nachtmerries uit mijn kinderjaren weer terug. Dat vond ik heel vervelend.
Overdag ben je gespannen, dat neem je mee in je slaap.
Nog steeds slaap ik onrustig, niet omdat ik bang ben hier in huis of eraan denk ofzo, maar die lichte onrustige slaap heb ik overgehouden daaraan.
Bijzonder verhaal!
Maar kan me helemaal voorstellen dat het alle energie uit je lijf zuigt als dat je overkomt.. en dat je er nog aan denkt.
Dat vergeet je niet zomaar.