mijn (ex) man heeft zelfmoord gepleegd

Goeie post Rozenstruikje.

Helemaal met Rozestruikje eens.



TO, ik wens je sterkte, want jij moet er nu zijn voor je zoon, dat is het allerbelangrijkste. Die spullen komen wel, anders maar niet. Spullen zijn spullen, die zijn te vervangen. Maar jouw zoontje zal het hier vreselijk moeilijk mee hebben, zeker zo kort na de scheiding en dan alweer een nieuwe man (jouw vriend) in zijn leven. Houd daar aub rekening mee...

.

@Jasmijnblauw: het is niet jouw schuld. Rationeel kan je dat denk ik ook wel bevatten, maarqua gevoel?!

Daarom zet ik het hier nog even een paar keer neer. Het is niet jouw schuld, het is niet jouw schuld, het is niet jouw schuld. het is niet jouw schuld.

Geloof me, het is niet jouw schuld.



Het hele woord schuld moet je voor nu even uit je vocabulaire schrappen. Want zonder schuldvraag is het al moeilijk genoeg.

Troost jezelf en bovenal je zoontje.

Heel veel sterkte

.

Schuld is een breed begrip.

Feit is wel dat TO ingrijpende keuzes heeft gemaakt die zeer veel impact op het leven van anderen hebben gehad en die volgens de geldende moraal ook netjes uitgedrukt niet netjes waren.

Maar goed, dat is de vraag hier niet.

Storend vind ik dat TO zich na het vreselijke nieuws direct gaat bekommeren om spullen en sloten wil uitboren. Ik zou me even heel erg gedeisd houden als ik TO was.

Er kamp een gehele familie met enorm verdriet, geef ze even de tijd.



En denk ook vooral om je kind (eren?) Je zoon is belangrijk nu, die heeft al genoeg ellende te verstouwen gekregen zo te lezen door keuzes die zijn ouders hebben gemaakt.

Ik snap alleen niet dat je nu al zo met die spullen bezig bent, of je je nu een dag na de dood van je (ex-) man al moet realiseren dat je weduwe bent en waar je dan zoal recht op hebt. Of bedoel je het anders en lees ik het verkeerd? Soms post je misschien uit emotie iets wat je eigenlijk anders bedoelt? Lijkt mij dat je aandacht nu even uit moet gaan naar verwerking van jou en je kind (eren???).

quote:Conundrum schreef op 05 maart 2011 @ 18:39:

@ Marels, ik kon nergens teruglezen dat ex-man wist van de affaire.

Dat het niet kies is, een affaire, daar ben ik het mee eens.

Zoals ik het las is TO gescheiden ivm het negatieve gedrag van exman.



Jasmijn IS nog niet eens gescheiden zo te lezen en wat ik uit haar andere topics opmaak is er nog niet eens een scheiding aangevraagd.

Uit haar topic van nauwelijks een maand geleden blijkt al heel duidelijk dat haar (ex) man labiel is en zelfs al gedreigd heeft om zelfmoord te plegen.

Hij heeft toen al aangegeven dat hij de fulltime zorg voor hun zoon helemaal niet aan kan en tóch heeft Jasmijn hun zoon bij hem gelaten.

Waarom,vraag ik me af en hoe zit het met het andere kind?

quote:Siss schreef op 05 maart 2011 @ 18:51:

Ik snap alleen niet dat je nu al zo met die spullen bezig bent, of je je nu een dag na de dood van je (ex-) man al moet realiseren dat je weduwe bent en waar je dan zoal recht op hebt. Of bedoel je het anders en lees ik het verkeerd? Soms post je misschien uit emotie iets wat je eigenlijk anders bedoelt? Lijkt mij dat je aandacht nu even uit moet gaan naar verwerking van jou en je kind (eren???).Misschien om het veilig te stellen voor de kids voor de rest er mee aan de haal gaat wat vaak gebeurd.

O ja dat kan natuurlijk. Niet aan gedacht.quote:ronniemitchel schreef op 05 maart 2011 @ 18:55:

[...]





Misschien om het veilig te stellen voor de kids voor de rest er mee aan de haal gaat wat vaak gebeurd.

@Jasmijn: wat verschrikkelijk, heb er geen ander woord voor. Voor je zoon, maar ook zeker voor jou! Wat er ook waar is van bovenstaande post, ik heb niet alles gelezen en dan nog krijgt ieder in zijn leven tegenslagen en zijn tegenslagen zoals vreemdgaan oid geen reden tot zelfmoord, maar om overwonnen te worden en van te leren. Ieder heeft daar zijn eigen aandeel in hoe je daarmee omgaat en een keuze in, dus hij ook. en als je dat niet lukt, dan zijn er mensen die dat reden vinden om slachtoffer te blijven voor altijd en naar de ander als schuldige te wijzen, zoals jouw (ex)man en zijn familie gewend zijn en nu doen.



Ieder huisje heeft zijn kruisje heb ik geleerd, iedereen krijgt te maken met pech en tegenslag, eerlijk of niet eerlijk, ook ziekte of ongeluk(ken). Dat zijn uitdagingen/risico's van het leven, waar ieder zelf mee moet dealen. Hij is er zelf verantwoordelijk voor, om therapeutische of andere hulp daarbij te zoeken, als ie er zelf niet uit kon komen. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn leven en keuze dat niet aan te kunnen!!!!



Ik zou zeker juridisch advies vragen over wat je nu te doen staat. Als jij officieel zijn vrouw bent zou het best zo kunnen zijn dat jij verantwoordelijk bent voor zijn begrafenis en niet die familie van hem! Zoek zsm contact met een advokaat of notaris, die je begeleidt wat je nu wel en niet moet/mag doen.. Ook wie de rekening krijgt van die begrafenis en fiscale gevolgen enzo. Investeer daar nu ff in, kan je een hoop onrecht en gedoe schelen!



Los van of jij zelf naar de begrafenis wil (kan me voorstellen van niet, als het zo gevoelig en heftig is met die schoonfamilie, maar juist als moeder van jullie zoon alleen alleen al) zou ik zeker je zoon wel laten gaan met je zusen evt anderen erbij. Het is heel belangrijk voor hem en dat mogen ze hem niet ontzeggen. Desnoods dreig je met dat jij de begrafenis regelt, je bent nog steeds zijn wettige echtgenoot, of ze willen of niet, je hebt daar echt iets in te zeggen (en ook verplichtingen, dus ook rechten)..



Vreselijk als het zo moet en mensen zo haatdragend zijn. Ik hoop dat je in staat bent en blijft je kind eea met liefde uit te leggen, weet niet hoe oud ie is, maar je kan zijn leed beperken als je het "goed aanpakt". Wees zo eerlijk mogelijk gezien zijn leeftijd en wat ie aankan, maar spreek voornamelijk liefdevol over zijn vader en diens nagedachtenis.



(Heb zelf paar jaar geleden een zelfmoord meegemaakt in zeer directe omgeving, weet dus hoe vreselijk dat is om mee te maken, de onmacht enz, al stond ik niet eens de positie die jij meemaakt, maar vriendin wel deels (was op dat moment zijn vriendin) en die was ook niet welkom op de begrafenis. Toch gegaan.. en dat is goed geweest (voor haar). Haat en wraak moet je echt boven staan, al is het makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker als jij deze consequenties in je schoenen geschoven krijgt (door hemzelf in die brief en nu door zijn familie): pak dat svp niet op!!



Wat er ook gebeurd is tussen jullie, het is geen reden tot zelfmoord. En zelfs mensen met de gelukkigste geliefden plegen zelfmoord, het is iets in hem, zijn onvermogen, houd dat jezelf voor en blijf jezelf dat voorhouden. Laat je niet meeslepen als anderen anders beweren! Ik snap dat dat moeilijk is midden in je eigen twijfels (en schuldgevoelens), als anderen dat nog ff inwrijven, maar blijf svp heel dicht bij jezelf en je eigen keuzes, gevoelens en visie. Anderen overleven een scheiding ook, hoe ellendig sommige dingen ook gegaan zijn. Al die dingen zijn geen aanleiding tot zelfmoord, als hij zelf niet al instabiel was en daar ook geen hulp bij gezocht heeft, geen heil en geen uitweg in zag en niet geloofde dat je daar overheen kan komen en zelf je leven in de hand kan nemen. Het leek de makkelijkste weg en is tekenend dat hij (en zijn familie) de schuld geheel bij jou legt en zelf geen verantwoordelijkheid voor zijn leven nam/ kon nemen. Ga daar niet in mee!



Wens je heel heel heel veel sterkte en veel steun, kracht en de wijsheid die je nu en in de toekomst nodig hebt.

quote:Siss schreef op 05 maart 2011 @ 18:56:

O ja dat kan natuurlijk. Niet aan gedacht.

[...]

Toen de moeder van mijn ex was overleden,(mijn ex woonde toen nog thuis) waren ineens haar sieraden verdwenen,niemand wist waar ze gebleven waren totdat de zus van zijn stiefvader er mee liep..........

Vreselijk. Kon hij daar nog iets mee?quote:ronniemitchel schreef op 05 maart 2011 @ 18:59:

[...]





Toen de moeder van mijn ex was overleden,(mijn ex woonde toen nog thuis) waren ineens haar sieraden verdwenen,niemand wist waar ze gebleven waren totdat de zus van zijn stiefvader er mee liep..........

quote:ronniemitchel schreef op 05 maart 2011 @ 18:59:

[...]





Toen de moeder van mijn ex was overleden,(mijn ex woonde toen nog thuis) waren ineens haar sieraden verdwenen,niemand wist waar ze gebleven waren totdat de zus van zijn stiefvader er mee liep.......... echt? En jouw ex heeft ze niet bij haar van het lijf gerukt?

Allereerst gecondoleerd, Jasmijnblauw. Ook al was je bij hem weggegaan. Het is ook een verlies voor jou en het gebeurde pas gisteren!

Ik snap je emoties e.d. daarom heel goed.

Ook ik heb wel vragen over zaken maar wat iemand anders al zei, daar is nu niet echt de tijd en de plaats voor.

Het is al dramatisch genoeg.

Eigenlijk zou jij ook recht moeten hebben op het nemen van afscheid. Ik neem aan dat je ooit wel van hem gehouden hebt en daar kun je nu geen vaarwel tegen zeggen nu hij dood is.

Maar als de familie niet wil, is het niet anders.

Gelukkig viel het zo te regelen dat je zus met je zoon kan gaan.



Ik neem aan dat je het huis in wilt om dingen veilig te stellen voor je kind maar het zal echt kwaad bloed zetten als je sloten open gaat boren. Dat zou ik niet doen. Kun je niet met die mensen regelen dat een neutraler persoon (je zus?) met je zoon naar binnen gaat om één en ander te pakken?

Misschien willen ze dat wel accepteren.



Verder veel sterkte en richt je op je zoon. Hij heeft jou nu héél hard nodig!!!!!

Ronnie, ze zijn al een jaar uit elkaar. Het lijkt me dat zij haar bezittingen al heeft bij haar nieuwe partner. De spullen van haar zoon zullen daar nog wel zijn.

quote:ronniemitchel schreef op 05 maart 2011 @ 18:59:

[...]





Toen de moeder van mijn ex was overleden,(mijn ex woonde toen nog thuis) waren ineens haar sieraden verdwenen,niemand wist waar ze gebleven waren totdat de zus van zijn stiefvader er mee liep..........Wat een 'lijkenpikker', zeg. Vreselijk...

quote:isabon schreef op 05 maart 2011 @ 18:50:

Schuld is een breed begrip.

Feit is wel dat TO ingrijpende keuzes heeft gemaakt die zeer veel impact op het leven van anderen hebben gehad en die volgens de geldende moraal ook netjes uitgedrukt niet netjes waren.

Feit is dat zelfmoord nadat je partner een affaire begint en aansluitende scheiding vraagt voor het gros van de mensen geen heersende strategie is. Sterker nog, scheidingen en affaires zijn aan de orde van de dag, zelfmoorden gelukkig niet.



Maar goed, dat is de vraag hier niet.



Storend vind ik dat TO zich na het vreselijke nieuws direct gaat bekommeren om spullen en sloten wil uitboren. Ik zou me even heel erg gedeisd houden als ik TO was.

Er kamp een gehele familie met enorm verdriet, geef ze even de tijd.

Dat is inderdaad storend. Maar een kat in het nauw maakt rare sprongen, ik hoop dat TO tijdelijk tot het inzicht komt dat dit niet fatsoenlijk is.

En denk ook vooral om je kind (eren?) Je zoon is belangrijk nu, die heeft al genoeg ellende te verstouwen gekregen zo te lezen door keuzes die zijn ouders hebben gemaakt.

Zoon ( en het eventuele andere kind) hebben alle aandacht nodig en moet(en) op nummer 1 staan, helemaal mee eens.

Wat een heftig verhaal..



Zie hier veel goede adviezen voorbij komen. Hoop dat je daarmee wat kunt! En probeer je toch van je goede kant laten zien bij je schoonfamilie..zij zien jou toch als de veroorzaker (ook al moet je je dat jezelf niet verwijten..)

Het contact blijft belangrijk voor je zoon!

Kan je zoon het wat bevatten?



Heel veel sterkte de komende tijd. Is er al bekend wanneer de uitvaart is?

Maar haar zoon woonde toch helemaal niet fulltime bij zijn vader? Tenminste, voor zover ik het lees schrijft ze dat haar ex er niet mee om kon gaat dat hij zijn zoon NIET meer fulltime om zich heen had. In haar andere topic schrijft ze ook dat ze de zorg delen (al wilde de vader dat zoon bij haar ging wonen).

Beste Jasmijn,



Het is vreselijk als iemand uit het leven stapt. Het lijkt me vreselijk voor je zoon die hierdoor zijn vader moet missen. En vreselijk voor de schoonfamilie. Wat zullen deze mensen teleurgesteld en verdrietig zijn.



Vorig jaar heb ik van dichtbij een zelfmoord meegemaakt. Ik merkte dat ik erg bezig was de vraag: in hoeverre heeft mijn gedrag een bijdrage geleverd aan dit besluit. Ik kon het maar moeilijk plaatsen en vroeg me continue af of - als ik dingen anders had gedaan, of het dan anders was gelopen -. Naast het feit dat dit in dit geval absoluut niet het geval was, ben ik er wel van overtuigd geraakt dat iedereen 'klappen' moet kunnen opvangen. Het is ieders verantwoordelijkheid om je niet te afhankelijk te maken en te zorgen voor een 'gezonde' omgeving.



Het heeft bij mij wel even geduurd voordat ik dit echt ook kon voelen, i.p.v. weten. Ik kan me voorstellen dat er voor jou nu een heel moeilijke periode aanbreekt.



Laat je ajb niet leiden door teleurstelling. Ga geen sloten forceren of andere cruciale dingen doen. Wees er voor je zoon en heb er vrede mee dat je ex, en daarmee ook je ex-schoonfamilie, jou buiten sluiten bij dit afscheid. Het is hun wens en geef hen even de tijd.



Geef je zoon ook de familie van je man als hij dat wil. Hij heeft misschien vragen en verdriet die hij met hen wil dragen.



Als jij nu een goede relatie hebt, probeer je verdriet en je frustratie daar te uiten.



Ik wens je heel veel sterkte toe en hoop dat je er voor je zoon kunt en mag zijn.



Belle123

Wat vreselijk TO! Ik kan me voorstellen dat je in shock bent. Maar ook ik lees dat je last hebt van "meer" dan dat. Bij een overlijden gaat vaak ook een hoop familieruzie gepaard. Ik weet zelf niet waarom een overlijden zo vaak met ruzie gepaard gaat, wellicht dat het helpt om de echte pijn te verzachten.En die zal je toch echt onder ogen moeten zien (ooit). Jouw schoonfamilie ook.



In elk geval sterkte gewenst, ook voor jouw schoonfamilie en je kinderen.

@TO: Als iemand zelfmoord pleegt dan is dat een eigen keuze die van meerdere factoren afhankelijk is. Jij bent daar niet schuldig aan, hij is degene die deze weg heeft gekozen en iedereen om hem heen is daar de dupe van. Hij is verlost van bepaalde gedachten maar hij heeft daarmee een hoop mensen met een probleem opgezadeld. Vergeet jezelf en je kind niet.

quote:kaasfondue schreef op 05 maart 2011 @ 20:02:

@TO: Als iemand zelfmoord pleegt dan is dat een eigen keuze die van meerdere factoren afhankelijk is. Jij bent daar niet schuldig aan, hij is degene die deze weg heeft gekozen en iedereen om hem heen is daar de dupe van. Hij is verlost van bepaalde gedachten maar hij heeft daarmee een hoop mensen met een probleem opgezadeld. Vergeet jezelf en je kind niet.Dat hij deze weg heeft gekozen vind ik geen correcte uitleg voor de zelfmoord die hij heeft gepleegd. Is het een keuze? Denk wanneer iemand zover is dat hij zelfmoord pleegt eerder geen andere uitweg dan deze meer ziet.

quote:Kikkerrr schreef op 05 maart 2011 @ 20:42:

[...

Dat hij deze weg heeft gekozen vind ik geen correcte uitleg voor de zelfmoord die hij heeft gepleegd. Is het een keuze?.Zelfmoord is altijd een keuze! Je kan ook aan je problemen werken. Dit is de weg van de minste weerstand.