Mijn vader komt te overlijden
vrijdag 10 oktober 2008 om 23:05
Hallo,
Ik heb 2 dagen geleden te horen gekregen dat mijn vader kanker heeft en dat is niet te behandelen.
Met chemo kan het een aantal maanden verlengd worden
Het is borstvlieskanker oftewel asbestkanker.
Ik ben er helemaal kapot van en kan en wil het niet geloven, ik heb een hele goede band met hem, ik weet niet wat ik moet doen.
Hij staat altijd voor mij klaar en we zien en bellen elkaar veel.
Mijn moeder is 15 jaar geleden plotseling overleden
Ik heb de eerste 2 dagen alleen maar gehuild en kon helemaal niet meer functioneren.
Nu ben ik naar de dokter geweest en heb oxazepam gehad en nu ben ik wat rustiger, minder huilbuien.
Maar nu ik rustiger ben, heb ik het idee dat het allemaal niet zo ernstig is, terwijl ik diep in mijn hart weet dat het wel zo is.
Nu gaat hij als het goed is, over 1.5 week beginnen met de chemo.
Daaruit moet gaan blijken of het goed gaat aanslaan.
Mijn vader is 63, ik heb een man en een dochter van 6, mede voor hen en zeker voor mijn vader ben ik oxazepam gaan slikken, mijn vader heeft er zelf goede moed op en is het natuurlijk ook niet leuk voor hem als zijn dochter alleen maar zit te huilen.
Ik type dit nu met minder emotie voor mijn gevoel vanwege de medicijnen, als ik die niet ingenomen had was dit nog een veel heftigere tekst geworden.
Graag zou ik reacties van mensen krigen die ook in zo'n soort situatie zitten.
Hoe ga je hier mee om, ik kan het niet accepteren terwijl het het toch moet.
Ik kan niet zonder mijn vader, kan het me niet voorstellen en dat is het ergste.
Alvast bedankt
Ik heb 2 dagen geleden te horen gekregen dat mijn vader kanker heeft en dat is niet te behandelen.
Met chemo kan het een aantal maanden verlengd worden
Het is borstvlieskanker oftewel asbestkanker.
Ik ben er helemaal kapot van en kan en wil het niet geloven, ik heb een hele goede band met hem, ik weet niet wat ik moet doen.
Hij staat altijd voor mij klaar en we zien en bellen elkaar veel.
Mijn moeder is 15 jaar geleden plotseling overleden
Ik heb de eerste 2 dagen alleen maar gehuild en kon helemaal niet meer functioneren.
Nu ben ik naar de dokter geweest en heb oxazepam gehad en nu ben ik wat rustiger, minder huilbuien.
Maar nu ik rustiger ben, heb ik het idee dat het allemaal niet zo ernstig is, terwijl ik diep in mijn hart weet dat het wel zo is.
Nu gaat hij als het goed is, over 1.5 week beginnen met de chemo.
Daaruit moet gaan blijken of het goed gaat aanslaan.
Mijn vader is 63, ik heb een man en een dochter van 6, mede voor hen en zeker voor mijn vader ben ik oxazepam gaan slikken, mijn vader heeft er zelf goede moed op en is het natuurlijk ook niet leuk voor hem als zijn dochter alleen maar zit te huilen.
Ik type dit nu met minder emotie voor mijn gevoel vanwege de medicijnen, als ik die niet ingenomen had was dit nog een veel heftigere tekst geworden.
Graag zou ik reacties van mensen krigen die ook in zo'n soort situatie zitten.
Hoe ga je hier mee om, ik kan het niet accepteren terwijl het het toch moet.
Ik kan niet zonder mijn vader, kan het me niet voorstellen en dat is het ergste.
Alvast bedankt
donderdag 4 december 2008 om 19:26
zaterdag 6 december 2008 om 17:56
Hier ben ik ook weer ff, mijn vader heeft dus afgelopen woensdag zijn derde kuur gehad, hij voelt zich nu al slecht, dat begon vrijdag al, is het ook zo, hoe meer chemo je hebt gehad, hoe sneller je ziek ervan wordt?
Julia, is ook vreselijk moeilijk allemaal met die feestdagen, ik wens je alle sterkte.
Voor de rest gaat het hier rustig,mijn vader heeft toch besloten om de 24 december zijn laatste kuur te gan doen, hij wou hem eerst utstellen tot na kerst, maar dan zit hij er met oudjaar mee en de eerste kerst gaan we eten met hem erbij bij mijn schoonouders.
Ik ga eten, meiden fijne avond en sterkte met alles.
Julia, is ook vreselijk moeilijk allemaal met die feestdagen, ik wens je alle sterkte.
Voor de rest gaat het hier rustig,mijn vader heeft toch besloten om de 24 december zijn laatste kuur te gan doen, hij wou hem eerst utstellen tot na kerst, maar dan zit hij er met oudjaar mee en de eerste kerst gaan we eten met hem erbij bij mijn schoonouders.
Ik ga eten, meiden fijne avond en sterkte met alles.
maandag 8 december 2008 om 07:26
Het gaat op dit moment niet zo goed met mijn vader, hij is echt heel beroerd en hij zei ook, het is goed dat ik maar 4 kuren krijg, dit is niet vol te houden.Jee, mijn vader zo'n taaie vent, ben er al 2 dagen niet goed van.
Ik vind hem ook steeds magerder worden, maar zelf zegt hij dat hij op zijn eigen gewicht zit, ik geloof dat hij daar niet helemaal eerlijk in is, maar ja 100% weet ik dat ook niet.
Spannend Ring de scan, hoeveel kuren krijgt jouw vader ook al weer?
Vandaag weer werken, is koud buiten.
Tot later
Ik vind hem ook steeds magerder worden, maar zelf zegt hij dat hij op zijn eigen gewicht zit, ik geloof dat hij daar niet helemaal eerlijk in is, maar ja 100% weet ik dat ook niet.
Spannend Ring de scan, hoeveel kuren krijgt jouw vader ook al weer?
Vandaag weer werken, is koud buiten.
Tot later
maandag 8 december 2008 om 20:44
Kerst wordt voor velen een spannende tijd lees ik... ik duim voor jullie allen!
Lieve schatten, zeg dingen die je anders niet snel zegt, spreek je waardering uit. Doe even iets samen met die persoon, ookal is t iets heel kleins. Juist DIE momenten zijn later zo belangrijk. Ik wilde liever niet aan later denken (in de zin van, als mn schoonvader er niet meer is) maar nu het later is, ben ik zo blij dat ik die dingen heb gedaan. Als je een momentje hebt, om je verdriet even in een doosje te stoppen, wees dan dankbaar voor het feit dat je deze tijd samen hebt.
Op mijn privé site staat een gedicht van Toon Hermans:
Sterven doe je niet ineens,
maar af en toe een beetje.
En alle beetjes die je stierf,
't is gek, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelfs ontgaan.
Je zegt ik ben wat moe
Maar op een keer dan ben je
aan je laatste beetje toe
Hele dikke
ps. Stukjes hier teruglezen, uit de tijd dat mijn lieve schoonvader nog leefde, zijn voor mij ook heel belangrijk. Dus, nog een tip, blijf schrijven. Ooit komt het moment dat je nog even weg wilt duiken in de tijd dat je geliefde persoon nog leefde.
Lieve schatten, zeg dingen die je anders niet snel zegt, spreek je waardering uit. Doe even iets samen met die persoon, ookal is t iets heel kleins. Juist DIE momenten zijn later zo belangrijk. Ik wilde liever niet aan later denken (in de zin van, als mn schoonvader er niet meer is) maar nu het later is, ben ik zo blij dat ik die dingen heb gedaan. Als je een momentje hebt, om je verdriet even in een doosje te stoppen, wees dan dankbaar voor het feit dat je deze tijd samen hebt.
Op mijn privé site staat een gedicht van Toon Hermans:
Sterven doe je niet ineens,
maar af en toe een beetje.
En alle beetjes die je stierf,
't is gek, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelfs ontgaan.
Je zegt ik ben wat moe
Maar op een keer dan ben je
aan je laatste beetje toe
Hele dikke
ps. Stukjes hier teruglezen, uit de tijd dat mijn lieve schoonvader nog leefde, zijn voor mij ook heel belangrijk. Dus, nog een tip, blijf schrijven. Ooit komt het moment dat je nog even weg wilt duiken in de tijd dat je geliefde persoon nog leefde.
maandag 8 december 2008 om 20:49
woensdag 10 december 2008 om 15:03
Mijn moeder is vandaag aan haar laatste kuur bezig. Over een maand een scan om te kijken hoe het gaat.
Julia, wat heb je een prachtig stukje geschreven. Hoe gaat het nu met jullie?
Ring; was even benieuwd hoe het met je zwangerschap is? Ik hoop dat alles deze keer goed mag gaan!
Jonnie; mijn moeder heeft er nu de 9e kuur opzitten. Doordat de chemo ook de goede cellen aantast is het moeilijker voor het lijf om zich te herstellen, dus zijn vaak mensen zieker hoelanger ze chemo krijgen. Bij mijn moeder ging dit niet echt op. De achtste kuur ging beter dan welke dan ook. Bijna geen last gehad. Heel gek.
Ik had net m'n vader aan de telefoon (mag zelf niet naar het ziekenhuis om haar te bezoeken door mijn zwangerschap) maar het ging wel oke, wel had ze een te lage bloeddruk ineens, waardoor ze even stoppen moest met de chemo. Na een uur ging het weer verder.
De laatste kuur, de laatste kadootjes uit de mand. De scan die straks zoveel zegt over hoe lang nog.. Pff vind het nu wel heel eng worden allemaal.
Mijn moeder is in de gloria met de laatste kuur, en wilt zelfs in januari weer beginnen met werken.
Ik heb er een ander gevoel over; nu ze nog kuurt, wordt er iets aan de kanker gedaan. Straks krijgt de kanker weer vrij spel,en is het wachten op slechtere tijden..
Terwijl voor m'n moeder het een tijd wordt waarin ze zich beter gaat voelen, doordat ze geen chemo meer krijgt.
Dubbel allemaal hoor!
Sint was bij ons helemaal leuk, we hebben nogal een 'Sinterige' familie, we vieren het altijd groots. Nu had m'n zus een prachtig gedicht gemaakt voor m'n moeder. Heel mooi, natuurlijk overal tranen, maar vooral ook daarna weer 'gewoon' gelachen over allemaal gekke rijmpjes en kadootjes. Het was een héérlijke avond!
x
Julia, wat heb je een prachtig stukje geschreven. Hoe gaat het nu met jullie?
Ring; was even benieuwd hoe het met je zwangerschap is? Ik hoop dat alles deze keer goed mag gaan!
Jonnie; mijn moeder heeft er nu de 9e kuur opzitten. Doordat de chemo ook de goede cellen aantast is het moeilijker voor het lijf om zich te herstellen, dus zijn vaak mensen zieker hoelanger ze chemo krijgen. Bij mijn moeder ging dit niet echt op. De achtste kuur ging beter dan welke dan ook. Bijna geen last gehad. Heel gek.
Ik had net m'n vader aan de telefoon (mag zelf niet naar het ziekenhuis om haar te bezoeken door mijn zwangerschap) maar het ging wel oke, wel had ze een te lage bloeddruk ineens, waardoor ze even stoppen moest met de chemo. Na een uur ging het weer verder.
De laatste kuur, de laatste kadootjes uit de mand. De scan die straks zoveel zegt over hoe lang nog.. Pff vind het nu wel heel eng worden allemaal.
Mijn moeder is in de gloria met de laatste kuur, en wilt zelfs in januari weer beginnen met werken.
Ik heb er een ander gevoel over; nu ze nog kuurt, wordt er iets aan de kanker gedaan. Straks krijgt de kanker weer vrij spel,en is het wachten op slechtere tijden..
Terwijl voor m'n moeder het een tijd wordt waarin ze zich beter gaat voelen, doordat ze geen chemo meer krijgt.
Dubbel allemaal hoor!
Sint was bij ons helemaal leuk, we hebben nogal een 'Sinterige' familie, we vieren het altijd groots. Nu had m'n zus een prachtig gedicht gemaakt voor m'n moeder. Heel mooi, natuurlijk overal tranen, maar vooral ook daarna weer 'gewoon' gelachen over allemaal gekke rijmpjes en kadootjes. Het was een héérlijke avond!
x
woensdag 10 december 2008 om 15:15
Tot nu goed Mette Mare, dank je. Ik ben nu 10,5 week en maandag heb ik weer een echo. Best wel weer spannend hoor. Gelukkig heb ik met de vorige echo van 28-11 de grens al gehaald voor wat betreft de vorige zwangerschap. (Ik was in de vorige zwangerschap 10 weken zwanger toen het hartje bij 8.4 week gestopt was met kloppen. De laatste echo nu was met 8.6 week.) Zo langzamerhand moet ik toch meer vertrouwen gaan krijgen he? Ik wacht in ieder geval maandag af, en dan ga ik shoppen hoor. Heb echt dringend nieuwe broeken nodig, 's avonds zitten ze echt beroerd...
Wat een moeilijk gevoel he? Ik zie de scan ook wel vol spanning tegemoet. Nu is mijn vader ook nog aan het kuren, maar na de Kerst niet meer. Bij jouw moeder dus net zo. Fijn dat jouw Sinterklaas geslaagd was!
Wat een moeilijk gevoel he? Ik zie de scan ook wel vol spanning tegemoet. Nu is mijn vader ook nog aan het kuren, maar na de Kerst niet meer. Bij jouw moeder dus net zo. Fijn dat jouw Sinterklaas geslaagd was!
woensdag 10 december 2008 om 19:57
Hallo, mijn vader is dus ook na de kerst klaar met kuren.
Ja Mette Mare, zoals jij het schrijft denk ik dus ook, na de laatste kuur op 24 december is het gewoon klaar en is het wachten hoe snel de kanker weer vrij spel krijgt.
En inderdaad, mijn vader zal zich ( in het begin dan) beter voelen, maar daarna zal het alleen maar slechter gaan.
We gaan toch voor de meivakantie een huisje boeken, samen met mijn pa en mijn zus en gezin en mijn gezin.
Ik ben er heel bang voor maar ben zo bang dat het dan te laat is.
Maar nu kunnen we ook niet weg, ten eerste zijn de kids leerplichtig en ten tweede is het veels te koud voor mijn vader, natuurlijk weinig weerstand en veel afgevallen.
Maar daar moet ik eigenlijk niet teveel aan denken, de longarts zegt ook tegen ons, gewoon alles doen etc.
Ring, spannend hoor je echo, laat je maandag ff wat weten, vreemd hè een baby dat gewoon in je buik leeft en groeit, hoop dat alles goed gaat met jullie, is het nr achter je naam je geboorteatum?
Ik was 32 toen ik mijn dochter kreeg, nu is ze alweer bijna 6.5 jaar, dat is precies op mijn vader zijn verjaardag in februari.
Meiden, ik denk ook aan jullie.
Ja Mette Mare, zoals jij het schrijft denk ik dus ook, na de laatste kuur op 24 december is het gewoon klaar en is het wachten hoe snel de kanker weer vrij spel krijgt.
En inderdaad, mijn vader zal zich ( in het begin dan) beter voelen, maar daarna zal het alleen maar slechter gaan.
We gaan toch voor de meivakantie een huisje boeken, samen met mijn pa en mijn zus en gezin en mijn gezin.
Ik ben er heel bang voor maar ben zo bang dat het dan te laat is.
Maar nu kunnen we ook niet weg, ten eerste zijn de kids leerplichtig en ten tweede is het veels te koud voor mijn vader, natuurlijk weinig weerstand en veel afgevallen.
Maar daar moet ik eigenlijk niet teveel aan denken, de longarts zegt ook tegen ons, gewoon alles doen etc.
Ring, spannend hoor je echo, laat je maandag ff wat weten, vreemd hè een baby dat gewoon in je buik leeft en groeit, hoop dat alles goed gaat met jullie, is het nr achter je naam je geboorteatum?
Ik was 32 toen ik mijn dochter kreeg, nu is ze alweer bijna 6.5 jaar, dat is precies op mijn vader zijn verjaardag in februari.
Meiden, ik denk ook aan jullie.
woensdag 10 december 2008 om 21:28
Wat moeilijk toch allemaal voor jullie. Sterkte hoor!
Ik las al wat over het boek "pap vertel 's" maar heb je dat ook gekocht?
Het is écht heel erg leuk om later in te kunnen zien. Mijn opa is hem nu aan het invullen en mijn partner zou wensen dat hij zijn vader er 1 had gegeven.
http://www.bol.com/nl/p/b...01004002492025/index.html
Mijn schoonvader overleed een paar maanden geleden. Nooit ziek, nog geen griepje. Toen werd ik 's morgens vroeg gebeld door mijn schoonmoeder. Ze was totaal overstuur, ze had haar man/mijn schoonvader, dood naast haar in bed aangetroffen toen ze wakker werd een minuutje voor het bellen.
Ik heb mijn partner (die al wakker was) geroepen en we zijn erheen gehaas (wonen vlakbij) terwijl we onderweg alsnog de ambulance belde, je weet immers nooit of mijn schoonmoeder het misschien toch niet goed heeft. Een leek kan niet zomaar de dood constateren én misschien kon er nog wel iets gedaan worden (als het net gebeurd zou zijn).
We stormde binnen en rende naar boven waar mijn vriend direct begon met reanimeren. Toen ik mijn schoonvaders pols wilde voelen, voelde ik dat het echt te laat was (rigor mortis).
Heel erg verdrietig allemaal en niet te bevatten. Er is wel obductie gepleegd en daar kwam wel duidelijk naar voren wat het geweest is (cardiaal falen) en helaas is het ook erfelijk dus dat geeft mij een behoorlijk onprettig gevoel voor mijn partner.
Ik hoop zo voor jullie dat je nog samen vakantie mag hebben en dat jullie dicht bij elkaar zullen zijn tot het laatste moment.
Ik las al wat over het boek "pap vertel 's" maar heb je dat ook gekocht?
Het is écht heel erg leuk om later in te kunnen zien. Mijn opa is hem nu aan het invullen en mijn partner zou wensen dat hij zijn vader er 1 had gegeven.
http://www.bol.com/nl/p/b...01004002492025/index.html
Mijn schoonvader overleed een paar maanden geleden. Nooit ziek, nog geen griepje. Toen werd ik 's morgens vroeg gebeld door mijn schoonmoeder. Ze was totaal overstuur, ze had haar man/mijn schoonvader, dood naast haar in bed aangetroffen toen ze wakker werd een minuutje voor het bellen.
Ik heb mijn partner (die al wakker was) geroepen en we zijn erheen gehaas (wonen vlakbij) terwijl we onderweg alsnog de ambulance belde, je weet immers nooit of mijn schoonmoeder het misschien toch niet goed heeft. Een leek kan niet zomaar de dood constateren én misschien kon er nog wel iets gedaan worden (als het net gebeurd zou zijn).
We stormde binnen en rende naar boven waar mijn vriend direct begon met reanimeren. Toen ik mijn schoonvaders pols wilde voelen, voelde ik dat het echt te laat was (rigor mortis).
Heel erg verdrietig allemaal en niet te bevatten. Er is wel obductie gepleegd en daar kwam wel duidelijk naar voren wat het geweest is (cardiaal falen) en helaas is het ook erfelijk dus dat geeft mij een behoorlijk onprettig gevoel voor mijn partner.
Ik hoop zo voor jullie dat je nog samen vakantie mag hebben en dat jullie dicht bij elkaar zullen zijn tot het laatste moment.
donderdag 18 december 2008 om 20:55
Hallo,
Hier ben ik weer even, het gaat bij mijn vader zijn gangetje, heeft geen pijn en is alweer wat aangekommen, maar die kilo's vliegen er volgende week weer af, zo bouwt hij nu ff reserves op zal ik maar zeggen.
Ongelooflijk hoe snel de tijd is gegaan, je leeft van kuur naar kuur, maar dat zal jullie niet vreemd zijn.
Hoe gaat het met jullie familieleden?
Hier ben ik weer even, het gaat bij mijn vader zijn gangetje, heeft geen pijn en is alweer wat aangekommen, maar die kilo's vliegen er volgende week weer af, zo bouwt hij nu ff reserves op zal ik maar zeggen.
Ongelooflijk hoe snel de tijd is gegaan, je leeft van kuur naar kuur, maar dat zal jullie niet vreemd zijn.
Hoe gaat het met jullie familieleden?
zaterdag 20 december 2008 om 19:06
Twompie; Wat afschuwelijk voor je schoonmoeder zeg, zo wakker worden. En voor jullie ook, vooral dat reanimeren, terwijl je al voelde dat het niet meer nodig was.. Wat lijkt me dat erg om mee te moeten maken..
Het boek Mam vertel eens, koop ik niet voor mijn moeder. Mijn moeder heeft in kindertehuizen gezeten omdat haar moeder stierf toen ze 3 was, en haar vader de kinderen verwaarloosde.
In het kinderhuis verschrikkelijke dingen meegemaakt, dus ik wil niet dat ze nu door zo'n boek, weer aan die pijnlijke tijden moet denken.
Wel lief van je om het hier te noemen, misschien dat de anderen er iets aan hebben.
Mijn moeder is dus nu klaar met kuren, het is weer zo goed gegaan. De kuur is er weer langzamer ingegaan en dat heeft weer geholpen. Binnen 2 dagen poetste ze alweer het hele huis
7 januari de scan, en 14 jan. de uitslag. Pff ben nu al zenuwachtig..
Wij gaan hier volop genieten van de kerstdagen en elkaar. Ik hoop ook dat jullie mooie dagen hebben met degene waarvan je houdt!
Het boek Mam vertel eens, koop ik niet voor mijn moeder. Mijn moeder heeft in kindertehuizen gezeten omdat haar moeder stierf toen ze 3 was, en haar vader de kinderen verwaarloosde.
In het kinderhuis verschrikkelijke dingen meegemaakt, dus ik wil niet dat ze nu door zo'n boek, weer aan die pijnlijke tijden moet denken.
Wel lief van je om het hier te noemen, misschien dat de anderen er iets aan hebben.
Mijn moeder is dus nu klaar met kuren, het is weer zo goed gegaan. De kuur is er weer langzamer ingegaan en dat heeft weer geholpen. Binnen 2 dagen poetste ze alweer het hele huis
7 januari de scan, en 14 jan. de uitslag. Pff ben nu al zenuwachtig..
Wij gaan hier volop genieten van de kerstdagen en elkaar. Ik hoop ook dat jullie mooie dagen hebben met degene waarvan je houdt!
maandag 22 december 2008 om 19:21
Lieve allemaal,
Jonnie, ik hoop voor je dat na alle kuren, de ziekte stabiel blijft. Dat kan natuurlijk heel goed. Ik duim voor je meid.
En Mette-Mare, hou je ons op de hoogte na 7 januari? Ik duim voor een goede uitslag! In ieder geval heerlijk dat je moeder zich zo goed door de kuren heeft heengeslagen.
Ring, hoe gaat het met je? Hoe was je echo? Ik hoop dat je het mooie wondertje hebt mogen horen en zien.
Ik ben er klaar voor, de kerst. Jullie ook? Ondanks alles gaan we er proberen een mooie tijd van te maken. We hebben lootjes getrokken, zoals elk jaar en gaan heerlijk samen koken en eten. Gewoon, zoals eerst. Dat t anders wordt, dat is duidelijk. Vriend ziet er erg tegenop, dat het allemaal anders is. Moest vorige week ineens ontzettend huilen toen ik vroeg of hij wel oud en nieuw wilde vieren (na 24u) Echt iets waar we doorheen moeten. Ik heb weer werk, heb afleiding, dat maakt het allemaal wel weer goed te doorstaan. Tuurlijk heb ik mn moeilijke momenten nog, maar op zich gaat t best redelijk. Schoonmoeder is dapper, heeft behoefte aan gezelligheid. Ik vind dr zo flink, ongelofelijk. Veel respect voor dr.
Lieve allemaal, ik wens jullie ondanks alle wetenschap en bijsmaakjes, hele warme kerstdagen. Veel liefdevolle momenten en oprecht genieten.
Dikke knuffel Juul.
Jonnie, ik hoop voor je dat na alle kuren, de ziekte stabiel blijft. Dat kan natuurlijk heel goed. Ik duim voor je meid.
En Mette-Mare, hou je ons op de hoogte na 7 januari? Ik duim voor een goede uitslag! In ieder geval heerlijk dat je moeder zich zo goed door de kuren heeft heengeslagen.
Ring, hoe gaat het met je? Hoe was je echo? Ik hoop dat je het mooie wondertje hebt mogen horen en zien.
Ik ben er klaar voor, de kerst. Jullie ook? Ondanks alles gaan we er proberen een mooie tijd van te maken. We hebben lootjes getrokken, zoals elk jaar en gaan heerlijk samen koken en eten. Gewoon, zoals eerst. Dat t anders wordt, dat is duidelijk. Vriend ziet er erg tegenop, dat het allemaal anders is. Moest vorige week ineens ontzettend huilen toen ik vroeg of hij wel oud en nieuw wilde vieren (na 24u) Echt iets waar we doorheen moeten. Ik heb weer werk, heb afleiding, dat maakt het allemaal wel weer goed te doorstaan. Tuurlijk heb ik mn moeilijke momenten nog, maar op zich gaat t best redelijk. Schoonmoeder is dapper, heeft behoefte aan gezelligheid. Ik vind dr zo flink, ongelofelijk. Veel respect voor dr.
Lieve allemaal, ik wens jullie ondanks alle wetenschap en bijsmaakjes, hele warme kerstdagen. Veel liefdevolle momenten en oprecht genieten.
Dikke knuffel Juul.
dinsdag 23 december 2008 om 17:25
Twompie, ik heb per ongeluk niet op jou geregeerd, wat erg zeg wat je schoonvader en ook jullie is overkomen,vreselijk,heel veel sterkte ermee.
Mijn vader is vandaag weer bloed laten prikken en een foto laten maken, bloed was in orde en op de foto was alweer een afname van de tumor te zien, en ook zijn long is iets groter geworden (op de foto, 2 ribben voorbij zal ik maar zeggen.
Dit is echt ongelooflijk dat dit kan, heb er geen woorden voor.
Morgen zijn laatste chemokuur en dan 8 januari een scan en de 14 de uitslag.
Nou MM dat wordt een spannende dag voor ons.
Ik heb op internet gekeken naar posititieve verhalen over asbestkanker, er was iemand die 16 chemo's heeft gehad, maar dat kan mijn vader niet krijgen denk ik, dat kunnen zijn nieren niet aan.
Ik hoop dat hij nog meer chemo krijgt, maar dat gaan we dan 14 januari wel te horen krijgen.
Julia, wat fijn dat je nog wat laat horen, ook jij veel sterkte en fijne dagen.
Ring, hoe gaat het met jullie?
en de anderen?
Meiden, allemaal ondanks alle ellende fijne dagen toegewenst.
Mijn vader is vandaag weer bloed laten prikken en een foto laten maken, bloed was in orde en op de foto was alweer een afname van de tumor te zien, en ook zijn long is iets groter geworden (op de foto, 2 ribben voorbij zal ik maar zeggen.
Dit is echt ongelooflijk dat dit kan, heb er geen woorden voor.
Morgen zijn laatste chemokuur en dan 8 januari een scan en de 14 de uitslag.
Nou MM dat wordt een spannende dag voor ons.
Ik heb op internet gekeken naar posititieve verhalen over asbestkanker, er was iemand die 16 chemo's heeft gehad, maar dat kan mijn vader niet krijgen denk ik, dat kunnen zijn nieren niet aan.
Ik hoop dat hij nog meer chemo krijgt, maar dat gaan we dan 14 januari wel te horen krijgen.
Julia, wat fijn dat je nog wat laat horen, ook jij veel sterkte en fijne dagen.
Ring, hoe gaat het met jullie?
en de anderen?
Meiden, allemaal ondanks alle ellende fijne dagen toegewenst.
dinsdag 23 december 2008 om 17:38
Sorry, hier ben ik al...
Ja de echo was goed! Ik ben nu 12 weken zwanger, een record!!! Het gaat hier eigenlijk z'n gangetje. M'n vader is wel wat moe geweest de afgelopen week. Maar nu gaat het weer prima. Tussen Kerst en Oud&Nieuw heeft hij een controlescan. Dat wordt wel spannend. Morgen alleen nog een dagdeel chemo en zijn niercatheter moet worden vervangen. Gelukkig mag het in een keer. Dat hij niet twee keer hoeft te komen voor een dagopname!
Jonnie dus een beetje in hetzelfde schuitje. Spannend allemaal hoor. En Mette Mare ook al in afwachting van de scan...
Iedereen ondanks alles toch 'fijne' feestdagen toegewenst. Ik ga er wel wat van proberen te maken in ieder geval. Maar Kerst is en blijft niet mijn ding. Mijn vader hoorde drie jaar geleden vlak voor Kerst dat hij kanker had... Niet leuk. En zo zijn er nog wel meer nare dingen geweest. Maar ja, je kan niet blijven hangen in het verleden he?
Twompie, wat vreselijk zeg. Echt een nachtmerrie om mee te maken.
Ja de echo was goed! Ik ben nu 12 weken zwanger, een record!!! Het gaat hier eigenlijk z'n gangetje. M'n vader is wel wat moe geweest de afgelopen week. Maar nu gaat het weer prima. Tussen Kerst en Oud&Nieuw heeft hij een controlescan. Dat wordt wel spannend. Morgen alleen nog een dagdeel chemo en zijn niercatheter moet worden vervangen. Gelukkig mag het in een keer. Dat hij niet twee keer hoeft te komen voor een dagopname!
Jonnie dus een beetje in hetzelfde schuitje. Spannend allemaal hoor. En Mette Mare ook al in afwachting van de scan...
Iedereen ondanks alles toch 'fijne' feestdagen toegewenst. Ik ga er wel wat van proberen te maken in ieder geval. Maar Kerst is en blijft niet mijn ding. Mijn vader hoorde drie jaar geleden vlak voor Kerst dat hij kanker had... Niet leuk. En zo zijn er nog wel meer nare dingen geweest. Maar ja, je kan niet blijven hangen in het verleden he?
Twompie, wat vreselijk zeg. Echt een nachtmerrie om mee te maken.
woensdag 24 december 2008 om 14:31
Lieve Jonnie,
Dit gedicht heb ik geschreven toen mijn moeder kanker had en we wisten dat ze zou overlijden.
Haar einde nadert
Steeds minder kracht
Haar lach, steeds minder
Haar stem, zo zacht
Mijn hart gebroken
Van deze moedeloze strijd
Bij voorbaat verloren
En steeds minder tijd
Nooit klaar voor de dood
Maar misschien wel met het leven
Ik gun je je rust
Je hebt al zoveel gegeven
Een maand nadat ik dit schreef overleed mijn moeder. Nu, 3 jaar later, mis ik haar nog elke dag. Je verhaal is zo herkenbaar. Ik hoop dat jullie ondanks alles nog kunnen genieten van elkaar de komende kerstdagen, hoe vreemd dat dat ook zal voelen. Heel veel sterkte.
Dit gedicht heb ik geschreven toen mijn moeder kanker had en we wisten dat ze zou overlijden.
Haar einde nadert
Steeds minder kracht
Haar lach, steeds minder
Haar stem, zo zacht
Mijn hart gebroken
Van deze moedeloze strijd
Bij voorbaat verloren
En steeds minder tijd
Nooit klaar voor de dood
Maar misschien wel met het leven
Ik gun je je rust
Je hebt al zoveel gegeven
Een maand nadat ik dit schreef overleed mijn moeder. Nu, 3 jaar later, mis ik haar nog elke dag. Je verhaal is zo herkenbaar. Ik hoop dat jullie ondanks alles nog kunnen genieten van elkaar de komende kerstdagen, hoe vreemd dat dat ook zal voelen. Heel veel sterkte.
woensdag 24 december 2008 om 15:51
Hey meiden,
Mijn moeder is vandaag opgenomen in het ziekenhuis. Ze is behoorlijk ziek, koorts en al. Ook horen ze een ruis bij haar hart, dus ze denken aan een ontstoken hartklep.
Ben nu weer thuis, om voor de kleine te zorgen, vriend ligt ook met hoge koorts in bed.
Ze heeft nu allemaal onderzoeken, ga straks nog even heen.
Mijn moeder is vandaag opgenomen in het ziekenhuis. Ze is behoorlijk ziek, koorts en al. Ook horen ze een ruis bij haar hart, dus ze denken aan een ontstoken hartklep.
Ben nu weer thuis, om voor de kleine te zorgen, vriend ligt ook met hoge koorts in bed.
Ze heeft nu allemaal onderzoeken, ga straks nog even heen.
donderdag 25 december 2008 om 20:42
Och jeetje Mette Mare, hoe is t nu? Ik hoop voor je dat je moeder snel weer stabiel is en dat de ontsteking meevalt... wel zorgwekkende toestand dus.. Sterkte!
Pingy, mooi gedicht, heel herkenbaar!
Ring: gefeliciteerd met je 3 maanden! Echt super voor je!
't Eten met schoonmams viel me gister een beetje tegen. 't Was hartstikke gezellig, heerlijk gegeten, leuke kado's aan elkaar gegeven. Maar toch... jeetje wat mis ik schoonvader nog.. Onder t eten steeds naar zijn foto zitten kijken (die stond achter te tafel en ik kon er niet omheen, erg groot) Vandaag ff een traantje om gelaten. Durfde t gister niet zo goed waar iedereen bij was. Wat had ik m graag z'n zwarte sokken, zn heerlijke wijnen onder de ¤5,- boekje, brandbare CD's gegeven, waar ie elk jaar om vroeg. Mis zn aanwezigheid zo!
Hoop dat iedereen intens van deze dagen kan genieten!
Heel veel liefs Juul.
Pingy, mooi gedicht, heel herkenbaar!
Ring: gefeliciteerd met je 3 maanden! Echt super voor je!
't Eten met schoonmams viel me gister een beetje tegen. 't Was hartstikke gezellig, heerlijk gegeten, leuke kado's aan elkaar gegeven. Maar toch... jeetje wat mis ik schoonvader nog.. Onder t eten steeds naar zijn foto zitten kijken (die stond achter te tafel en ik kon er niet omheen, erg groot) Vandaag ff een traantje om gelaten. Durfde t gister niet zo goed waar iedereen bij was. Wat had ik m graag z'n zwarte sokken, zn heerlijke wijnen onder de ¤5,- boekje, brandbare CD's gegeven, waar ie elk jaar om vroeg. Mis zn aanwezigheid zo!
Hoop dat iedereen intens van deze dagen kan genieten!
Heel veel liefs Juul.
donderdag 25 december 2008 om 22:51
Hallo,
Mette M, hoe is het nu met je moeder?
Heel veel sterkte ermee, hoop dat de tweede kerst nog te doen is voor jullie.
Wij zijn vanavond wezen eten, was erg gezellig, heb wel eerst de hele dag de slaapkamer behangen, had ook een erge jankdag vandaag vreselijk, maar de avond was erg leuk, en hij heeft genoten en wij ook en daar gat het om.
Ik hoop dat jullie ook een fijne dag hebben gehad.
xxxxxxxxx
Mette M, hoe is het nu met je moeder?
Heel veel sterkte ermee, hoop dat de tweede kerst nog te doen is voor jullie.
Wij zijn vanavond wezen eten, was erg gezellig, heb wel eerst de hele dag de slaapkamer behangen, had ook een erge jankdag vandaag vreselijk, maar de avond was erg leuk, en hij heeft genoten en wij ook en daar gat het om.
Ik hoop dat jullie ook een fijne dag hebben gehad.
xxxxxxxxx
anoniem_64632 wijzigde dit bericht op 25-12-2008 22:52
Reden: een lettertje vergeten!
Reden: een lettertje vergeten!
% gewijzigd