Psyche
alle pijlers
misofonie
maandag 7 september 2026 om 23:37
Ik heb misofonie en ik weet niet hoe ik ermee moet om gaan in een bepaalde situatie.
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
woensdag 9 september 2026 om 17:34
Goed zo! Voor jezelf opkomen is heel dapper en jij bent degene die jouw leven leuker en fijner moet maken. Dus met de etentjes stoppen en het contact verminderen is de juiste keuze. Hoe jij behandeld wordt is uitermate triest. Jouw aandoening niet serieus willen nemen en het niet willen aanpassen van jouw familie is erg verdrietig.
Ik heb zo'n zelfde situatie aan de hand gehad. En ook het contact op een lager pitje gezet. Nu mijn zus een kind heeft met dezelfde aandoening als ik heb, is ze meer begripvol geworden. Omdat ze nu pas ervaart wat het inhoudt. Ik denk dat jouw siblings zich gewoonweg niet in jou kunnen inleven. Dan maar jezelf op nummer 1 zetten. Ik ben trots op je.
The ocean healed my soul
woensdag 9 september 2026 om 17:46
Ik krijg tranen door jouw reactie. Dankjewel.Sirena schreef: ↑09-09-2026 17:33Goed zo! Voor jezelf opkomen is heel dapper en jij bent degene die jouw leven leuker en fijner moet maken. Dus met de etentjes stoppen en het contact verminderen is de juiste keuze. Hoe jij behandeld wordt is uitermate triest. Jouw aandoening niet serieus willen nemen en het niet willen aanpassen van jouw familie is erg verdrietig.
Ik heb zo'n zelfde situatie aan de hand gehad. En ook het contact op een lager pitje gezet. Nu mijn zus een kind heeft met dezelfde aandoening als ik heb, is ze meer begripvol geworden. Omdat ze nu pas ervaart wat het inhoudt. Ik denk dat jouw siblings zich gewoonweg niet in jou kunnen inleven. Dan maar jezelf op nummer 1 zetten. Ik ben trots op je.
woensdag 9 september 2026 om 19:29
Als je siblings zelfs mee zijn geweest naar voorlichtingsavonden dan waren ze echt wel geïnteresseerd hoor. Dus daaruit zou ik juist halen dat ze echt interesse hadden. Dat ze niet de hele tijd hun kinderen corrigeren komt denk ik door 2 dingen: ze zijn er ontzettend veel minder mee bezig dan jij en als ze dan gezellig aan het kletsen zijn en genieten van het etentje is jouw misofonie voor hen compleet naar de achtergrond verdwenen. Dus ze letten er gewoon niet op. Niet leuk voor jou, maar wel heel normaal en menselijk. En ze voeden de kinderen natuurlijk op naar hun maatstaven, niet naar die van jou. Jouw maatstaven klinken behoorlijk streng voor kinderen van die leeftijd. Dat is nog work in progess, ze hebben ze nog niet afgeleverd als volwassene. Ze gaan echt nog wel netter eten als ze ouder worden (en helemaal als er vriendjes en vriendinnetjes in beeld komen), maar altijd zo eten als tante Sisi wil, daar zal niet elke dag aandacht voor zijn. En dus lukt het nog niet naar jouw normen.Sisi schreef: ↑09-09-2026 17:33Dat klopt inderdaad. Er is heel wat onbegrip. Mijn siblings zijn een aantal keren mee geweest naar voorlichtingsavonden en ik praat ook heel open erover, daarom snap ik het ook niet dat ze er makkelijk overheen walsen. Ik denk niet dat het zin heeft om te analyseren waarom ze dit doen, want ik kom alleen tot pijnlijke conclusies. Doordat ik er nu veel over nadenk komen er ook herinneringen naar boven, situaties waarin er veel lak is geweest aan mij. Mijn brein zegt gooi alles eruit, nu is je kans. Het zal wel opluchten maar begrip zal ik waarschijnlijk niet ontvangen. Dus ik doe het (nog) niet.
woensdag 9 september 2026 om 20:01
Misofonie gaat een stuk verder dat “iets irritant vinden”. Het geluid dat iemand maakt tijdens het eten kan tot op het bot gaan. Je krijgt er echt bijna moordneigingen van. Mijn vader heeft het en ik ook in vrij ernstige mate. Mijn vader heeft vooral last als men iets hards eet. Ik heb er vooral last van bij zachter dingen en op de manier hoe het gekauwd wordt. Als mijn gezin aan tafel eet zit ik vaak een paar meter verderop op de bank. Toen ze klein waren toen had ik er geen last van. Maar als ze wat ouder worden gaan ze anders eten qua geluid lijkt wel.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in