Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:51
quote:Moonlight82 schreef op 17 augustus 2010 @ 11:32:
Dus t is verstandig om ze gewoon op de hoogte te brengen maar ik wil het gewoon niet zo hebben.
Deze laatste zin begrijp ik niet helemaal, Moon.
Jij zit dus in twijfel of je ze nou op de hoogte moet brengen of niet. Ook al zo'n lastig dilemma. Aan de ene kant is het prettig dat er rekening wordt gehouden met je, maar je wilt ook niet graag een 'speciaal geval' zijn. Het is nooit leuk om ánders te zijn.
Maar stel dat het mis gaat, dan is het inderdaad wel heel jammer van je geld!
Dus t is verstandig om ze gewoon op de hoogte te brengen maar ik wil het gewoon niet zo hebben.
Deze laatste zin begrijp ik niet helemaal, Moon.
Jij zit dus in twijfel of je ze nou op de hoogte moet brengen of niet. Ook al zo'n lastig dilemma. Aan de ene kant is het prettig dat er rekening wordt gehouden met je, maar je wilt ook niet graag een 'speciaal geval' zijn. Het is nooit leuk om ánders te zijn.
Maar stel dat het mis gaat, dan is het inderdaad wel heel jammer van je geld!
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:51
Gips, ik zat te denken... eigenlijk is communiceren via Hyves niet zo handig. Weet niet of je MSN hebt maar je mag me toevoegen (gewoon het adres waarmee we mailen)
Het is geen verplichting, alleen maar een idee. MSN geeft ook weer 'drukte' namelijk.
(en ik snap dat je nu op je werk zit en sowieso niet zult MSN-en)
Het is geen verplichting, alleen maar een idee. MSN geeft ook weer 'drukte' namelijk.
(en ik snap dat je nu op je werk zit en sowieso niet zult MSN-en)
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:54
@Annemeike
Misschien is dat een streekuitdrukking: ik wil het niet zo hebben.
Ik bedoel: eigenlijk wil ik gewoon niet dat het zo ís dat ik iets mankeer.
Ik twijfel niet zozeer, vind dat ik het wel moet doen, ze op de hoogte brengen.
Het was meer om aan te geven hoe lastig het kan zijn... je zou willen dat je niks had en gewoon kon gaan studeren maar je hebt nu eenmaal iets. Ook al zet je je pokerface op... je hebt het toch.
Ben ik nu duidelijker?
Misschien is dat een streekuitdrukking: ik wil het niet zo hebben.
Ik bedoel: eigenlijk wil ik gewoon niet dat het zo ís dat ik iets mankeer.
Ik twijfel niet zozeer, vind dat ik het wel moet doen, ze op de hoogte brengen.
Het was meer om aan te geven hoe lastig het kan zijn... je zou willen dat je niks had en gewoon kon gaan studeren maar je hebt nu eenmaal iets. Ook al zet je je pokerface op... je hebt het toch.
Ben ik nu duidelijker?
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:59
dinsdag 17 augustus 2010 om 12:02
Waar, wat je zegt.
Zelf zit ik er niet dagelijks mee dat ik geen baan/huis/auto/carriere/mooi CV heb. Vind het vooral lastig als ik nieuwe mensen ontmoet die vragen gaan stellen.
Of als ik plannen maak en dan weer twijfel of ik t wel redt allemaal.
Maar ik ben écht blij dat ik ben gaan Viva-forummen want nu weet ik dat ik niet de enige ben. En heb ik 'soortgenoten' gevonden
Zelf zit ik er niet dagelijks mee dat ik geen baan/huis/auto/carriere/mooi CV heb. Vind het vooral lastig als ik nieuwe mensen ontmoet die vragen gaan stellen.
Of als ik plannen maak en dan weer twijfel of ik t wel redt allemaal.
Maar ik ben écht blij dat ik ben gaan Viva-forummen want nu weet ik dat ik niet de enige ben. En heb ik 'soortgenoten' gevonden
dinsdag 17 augustus 2010 om 12:11
quote:Moonlight82 schreef op 17 augustus 2010 @ 12:02:
Maar ik ben écht blij dat ik ben gaan Viva-forummen want nu weet ik dat ik niet de enige ben. En heb ik 'soortgenoten' gevonden
Precies! Er is letterlijk en figuurlijk een wereld voor me open gegaan. Ik voel me hier niet echt patient. Soms wel, hoor. Dat komt dan voort uit mijn eigen gevoel. Dan denk ik aan ons forum-groepje en zie mij voor spek en bonen meedoen. Zo voelt mijn leven sowieso wel een beetje. MAAR ik lees hier zo veel van jou en de anderen en moet dat spek en bonen gevoel bijstellen.
Hier op onze topics is iedereen gelijk en dat geeft een machtig gevoel!
Maar ik ben écht blij dat ik ben gaan Viva-forummen want nu weet ik dat ik niet de enige ben. En heb ik 'soortgenoten' gevonden
Precies! Er is letterlijk en figuurlijk een wereld voor me open gegaan. Ik voel me hier niet echt patient. Soms wel, hoor. Dat komt dan voort uit mijn eigen gevoel. Dan denk ik aan ons forum-groepje en zie mij voor spek en bonen meedoen. Zo voelt mijn leven sowieso wel een beetje. MAAR ik lees hier zo veel van jou en de anderen en moet dat spek en bonen gevoel bijstellen.
Hier op onze topics is iedereen gelijk en dat geeft een machtig gevoel!
dinsdag 17 augustus 2010 om 12:55
dinsdag 17 augustus 2010 om 13:50
dinsdag 17 augustus 2010 om 18:32
Ik ben het ook met Moonlight eens Annemeike, ik zie jou toch als 'leider' van de groep omdat jij het topic geopend hebt.
Goed ook dat je je excuses hebt aangeboden! Zegt toch ook wat over jou hoor, dat je een eerlijk mens bent die haar fouten toe kan geven. Goed gedaan!
Dat gelijkwaardige herken ik ook. Ik bedoel, ik ben hier eigenlijk nog behoorlijk nieuw maar ik mag ook altijd wat kwijt. Er is voor iedereen plaats en dat voelt echt heel warm en fijn.
Gipsy, ik denk dat mocht jij borderline hebben, je een beetje bent zoals ik. Ik functioneer eigenlijk best goed (ok, sinds die angststoornis niet meer) en heb een lange relatie, woon op mezelf, studeer etc. etc.
Juist ook om de redenen die Verana al noemt zou ik gewoon heel eerlijk zijn in die test en geen masker opzetten. Dan hoef je straks inderdaad misschien niets meer te onderdrukken. Ik snap je helemaal hoor, zo stond ik er ook in. Veel sterkte in ieder geval!
quote:Annemeike schreef op 16 augustus 2010 @ 19:17:
Een kennis van mij met BPS lag een keer in het ziekenhuis omdat ze gesneden had. Op de behandeltafel kreeg ze een epileptische aanval, maar dat had de verpleging niet direct door en eentje riep toen 'Ja hoor, een woedeaanval'.
Ja, daar ZOU ik bijna een woedeaanval van krijgen! Jammer hoor, dat er nog steeds veel mensen zijn die zo tegen BPS aankijken. Ik ben stiekem best lief!
Ik ben vandaag (weliswaar met vriend) de stad in gegaan en meteen langs de drogisterij. Dat is zo'n 15-20 minuten lopen van huis dus best wel een eindje. Maar het was best gezellig en ik heb geen last van paniek gehad. Hopelijk kan ik het binnenkort toch eens alleen proberen.
Goed ook dat je je excuses hebt aangeboden! Zegt toch ook wat over jou hoor, dat je een eerlijk mens bent die haar fouten toe kan geven. Goed gedaan!
Dat gelijkwaardige herken ik ook. Ik bedoel, ik ben hier eigenlijk nog behoorlijk nieuw maar ik mag ook altijd wat kwijt. Er is voor iedereen plaats en dat voelt echt heel warm en fijn.
Gipsy, ik denk dat mocht jij borderline hebben, je een beetje bent zoals ik. Ik functioneer eigenlijk best goed (ok, sinds die angststoornis niet meer) en heb een lange relatie, woon op mezelf, studeer etc. etc.
Juist ook om de redenen die Verana al noemt zou ik gewoon heel eerlijk zijn in die test en geen masker opzetten. Dan hoef je straks inderdaad misschien niets meer te onderdrukken. Ik snap je helemaal hoor, zo stond ik er ook in. Veel sterkte in ieder geval!
quote:Annemeike schreef op 16 augustus 2010 @ 19:17:
Een kennis van mij met BPS lag een keer in het ziekenhuis omdat ze gesneden had. Op de behandeltafel kreeg ze een epileptische aanval, maar dat had de verpleging niet direct door en eentje riep toen 'Ja hoor, een woedeaanval'.
Ja, daar ZOU ik bijna een woedeaanval van krijgen! Jammer hoor, dat er nog steeds veel mensen zijn die zo tegen BPS aankijken. Ik ben stiekem best lief!
Ik ben vandaag (weliswaar met vriend) de stad in gegaan en meteen langs de drogisterij. Dat is zo'n 15-20 minuten lopen van huis dus best wel een eindje. Maar het was best gezellig en ik heb geen last van paniek gehad. Hopelijk kan ik het binnenkort toch eens alleen proberen.
dinsdag 17 augustus 2010 om 19:54
Lieve allemaal
Even een berichtje van mij.
Ik ben nog steeds bij mijn zus, kan ik even tot rust komen en daar voel ik me veilig.
Ik ben nog aan het kijken of ik deze week nog een keer bij mijn psych terecht kan.
Ik neig nu naar wel starten met de opleiding volgende week, op korte termijn de test doen (en zoals jullie al zeggen helemaal eerlijk) en dan wat intensievere therapie. Bijvoorbeeld 1 of 2 keer per week. Dit is dus wel bij iemand anders dan mijn huidige psychiater. Die is daar niet meer in gespecialiseerd en wil me doorverwijzen.
(Voelt eigenlijk als een afwijzing)
Als het niet lukt is er geen man over boord en kan ik alsnog naar de dagbehandeling gaan.
Maar dan heb ik het in elk geval geprobeerd.
Daar komt bij dat ik de eerste maanden alleen maar naar school ga, dat is zo een verschil met de verantwoordelijkheden die ik nu heb. De opleiding is op een niveau dat ik makkelijk aan kan, dus ik hoef niet heel hard te werken.
Moon: mijn psych staat helemaal achter mijn beslissing. Vindt het werk wat meer bij mij past dan het werk wat ik nu doe.
Verder is hij er van overtuigd dat eerdere of huidige psychische problemen je alleen maar waardevoller maken in het werk.
Morrison: wat goed dat je naar de drogist bent geweest. En ja er heerst best een taboe op borderline. Ik merk dat ik dat zelf ook heb, al mijn negatieve gedrag straf ik zelf af met dat is borderline gedrag en dat wil je niet.
Ik denk dat ik moeite heb met accepteren dat dat ook iets is wat bij me hoort. Al die verschillende maskers maken me wie ik ben. Misschien is dat borderline, misschien ook niet. Eigenlijk zou dat niet zoveel moeten uitmaken.
Even een berichtje van mij.
Ik ben nog steeds bij mijn zus, kan ik even tot rust komen en daar voel ik me veilig.
Ik ben nog aan het kijken of ik deze week nog een keer bij mijn psych terecht kan.
Ik neig nu naar wel starten met de opleiding volgende week, op korte termijn de test doen (en zoals jullie al zeggen helemaal eerlijk) en dan wat intensievere therapie. Bijvoorbeeld 1 of 2 keer per week. Dit is dus wel bij iemand anders dan mijn huidige psychiater. Die is daar niet meer in gespecialiseerd en wil me doorverwijzen.
(Voelt eigenlijk als een afwijzing)
Als het niet lukt is er geen man over boord en kan ik alsnog naar de dagbehandeling gaan.
Maar dan heb ik het in elk geval geprobeerd.
Daar komt bij dat ik de eerste maanden alleen maar naar school ga, dat is zo een verschil met de verantwoordelijkheden die ik nu heb. De opleiding is op een niveau dat ik makkelijk aan kan, dus ik hoef niet heel hard te werken.
Moon: mijn psych staat helemaal achter mijn beslissing. Vindt het werk wat meer bij mij past dan het werk wat ik nu doe.
Verder is hij er van overtuigd dat eerdere of huidige psychische problemen je alleen maar waardevoller maken in het werk.
Morrison: wat goed dat je naar de drogist bent geweest. En ja er heerst best een taboe op borderline. Ik merk dat ik dat zelf ook heb, al mijn negatieve gedrag straf ik zelf af met dat is borderline gedrag en dat wil je niet.
Ik denk dat ik moeite heb met accepteren dat dat ook iets is wat bij me hoort. Al die verschillende maskers maken me wie ik ben. Misschien is dat borderline, misschien ook niet. Eigenlijk zou dat niet zoveel moeten uitmaken.
dinsdag 17 augustus 2010 om 20:01
Moon heb je de voorwaarden nog bekeken van je opleiding?
Als je wilt mag je ze even mailen, ik lees die rotdingen wel vaker
Misschien kun je dan een bericht opstellen dat je niet akkoord gaat met punt blabla wegens blabla en dan kijken of ze het accepteren.
Je bent tenslotte een betalende klant en mag best wat eisen.
Als je wilt mag je ze even mailen, ik lees die rotdingen wel vaker
Misschien kun je dan een bericht opstellen dat je niet akkoord gaat met punt blabla wegens blabla en dan kijken of ze het accepteren.
Je bent tenslotte een betalende klant en mag best wat eisen.
dinsdag 17 augustus 2010 om 20:19
Hee Morisson wat goed dat je je huis uit bent geweest. Dat heb je toch maar weer mooi gepresteerd. Maakt toch niet uit dat je niet alleen was.........de volgende keer doe je het alleen. Dit was een eerste stapje!
Kip, fijn dat je je bij je zus veilig voelt. Wordt het niet wat veel om intensievere therapie te gaan volgen naast je studie? Ben je niet bang dat er veel los komt tijdens de gesprekken? Of denk je dat die gesprekken juist helpen om je studie vol te houden?
Kip, fijn dat je je bij je zus veilig voelt. Wordt het niet wat veel om intensievere therapie te gaan volgen naast je studie? Ben je niet bang dat er veel los komt tijdens de gesprekken? Of denk je dat die gesprekken juist helpen om je studie vol te houden?
dinsdag 17 augustus 2010 om 21:06
Gips, ik kon de voorwaarden op de site niet vinden. Heb de zoekfunctie gebruikt en 'algemene voorwaarden' ingetikt maar dat gaf geen resultaten.
Ze werken overigens ook met een 'persoonlijk opleidings plan' voor wie dat wil... dus ik neem aan dat ze wel vaker inspelen op de wensen van de cursist.
Ik kom net binnenvallen en zie nu alleen de laatste 2 posts. Even verder lezen.
Ze werken overigens ook met een 'persoonlijk opleidings plan' voor wie dat wil... dus ik neem aan dat ze wel vaker inspelen op de wensen van de cursist.
Ik kom net binnenvallen en zie nu alleen de laatste 2 posts. Even verder lezen.
dinsdag 17 augustus 2010 om 21:11
Gips... het kan twee kanten op denk ik.
Ik kan me voorstellen dat de stress die je nu hebt (werk afronden, nieuwe studie die je te wachten staat) je klachten triggeren. Dat als de overstap eenmaal gemaakt is, je misschien wat meer rust in je lijf hebt en je wat beter voelt.
Ik kan me ook voorstellen (en dat hoop ik niet) dat de overstap er nog eens bovenop komt en dat het dan helemaal teveel is.
Uiteraard hoop ik het eerste. Als jij de beslissing hebt genomen om te starten met je opleiding, dat moet je dat doen. Stel dat je nu zou besluiten dat het toch niet kon... dan val je ook in zo'n gat, dat is ook niet fijn. En dan komen er waarschijnlijk wel gevoelens bij van falen.
Ben het wel met Annemeike eens: onderschat niet wat therapie met je doet. Echt, ik ben soms zo moe na een uurtje (?!) praten met de SPV-er.
Hey en trouwens... mocht je tegen de meet opzien om een of andere reden... geef je het dan ook aan? Dan kan het altijd op een andere locatie he
Ik kan me voorstellen dat de stress die je nu hebt (werk afronden, nieuwe studie die je te wachten staat) je klachten triggeren. Dat als de overstap eenmaal gemaakt is, je misschien wat meer rust in je lijf hebt en je wat beter voelt.
Ik kan me ook voorstellen (en dat hoop ik niet) dat de overstap er nog eens bovenop komt en dat het dan helemaal teveel is.
Uiteraard hoop ik het eerste. Als jij de beslissing hebt genomen om te starten met je opleiding, dat moet je dat doen. Stel dat je nu zou besluiten dat het toch niet kon... dan val je ook in zo'n gat, dat is ook niet fijn. En dan komen er waarschijnlijk wel gevoelens bij van falen.
Ben het wel met Annemeike eens: onderschat niet wat therapie met je doet. Echt, ik ben soms zo moe na een uurtje (?!) praten met de SPV-er.
Hey en trouwens... mocht je tegen de meet opzien om een of andere reden... geef je het dan ook aan? Dan kan het altijd op een andere locatie he
anoniem_69203538e08c9 wijzigde dit bericht op 17-08-2010 21:12
Reden: quote verwijderd
Reden: quote verwijderd
% gewijzigd
dinsdag 17 augustus 2010 om 21:13
En ik snap dat je het niet leuk vindt als je psych je naar een ander verwijst. Maar als het niet zijn vakgebied is... dan is dat niet anders.
Iemand anders is weer meer geschoold in gesprekken, waarschijnlijk.
Mijn psych doet ook niet veel aan gesprekken. Ik vermoed dat ie t wel kan, maar de taakverdeling is dat de SPV-er dat doet.
Jammer hoor want psych is best gezellig. En een tikkie intelligenter dan de SPV
Iemand anders is weer meer geschoold in gesprekken, waarschijnlijk.
Mijn psych doet ook niet veel aan gesprekken. Ik vermoed dat ie t wel kan, maar de taakverdeling is dat de SPV-er dat doet.
Jammer hoor want psych is best gezellig. En een tikkie intelligenter dan de SPV
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:21
Gips; goed dat je toch gaat proberen met je studie! Ik wil geen ego posten maar ik kan me wel ergens inbeelden hoe je je nu voelt... Bij het starten van mijn studie stond ik ook op zo'n punt; een intensieve behandeling of die opleiding meteen starten. Ik ben gestart, met 2 keer per week therapie bij mijn analyste. Dat was heel zwaar, soms te zwaar. Ik heb 2 keer een crisisopname gehad en ontelbare keren willen stoppen met mijn studie omdat ik dacht dat alles teveel werd. Maar ik kan niet omchrijven hoe dat voelde om dat diploma te halen; dat was mijn doel en daar heb ik voor geknokt. Dat gevoel wens ik jou ook toe; het gevoel dat je iets hebt overwonnen. Mijn behandelaars vonden het geen goed idee dat ik die studie begon en geloofden ook niet dat ik ze kon afmaken... De enige die echt in me bleef geloven, was mijn analyste. En de wil om dat diploma te halen. Nee, ik was geen falerd als ik het niet had gehaald. Maar ik zou me wel erg ongelukkig voelen omdat ik dan nu niet het werk kan doen dat ik écht wil doen. Ook al heb ik het mezelf niet makkelijk gemaakt (daar heb ik helaas een patent op), ik werk in een emotioneel zeer belastende omgeving, dit is wat ik wil. Als jij echt die studie en -vooral- dat werk wilt doen, zeker doen. Da's je kracht, die motivatie.
Annemeike, geweldig die opmerking over de bloempotten!
Moon, zou je niet aan 1 iemand op je opleiding kunnen vertellen wat er gaande is en deze als vertrouwenspersoon houden/bekijken? Iemand die je direct kan contacteren als het fout loopt en waar je op voorhand afspraken mee maakt over wat er dient te gebeuren en wie hij/zij wel/niet kan inlichten? Zo heb ik dat gedaan op school, werkte heel goed.
Ik heb vandaag een zware dag achter de rug op het werk. Blegh, kan er niet teveel over kwijt maar het is soms gewoon zwaar, alle verhalen en kwade cliënten. Morgen gelukkig een dag vrij en die ga ik zalig op de bank doorbrengen. Donderdag moet ik dan nog een dag en dan een week vrij!
Annemeike; ik heb een vreemde band met mijn papa (ik vermeldde vorige post dat ik een moeilijk gesprek met hem had), ik heb me altijd wat meer ouder gevoeld en hij kind... Ik voel me soms gewoon zijn therapuet, hij is zo hulpeloos en kwetsbaar... Ik wil hem beschermen en weet dat dat voor beide niet goed is. Lang verhaal, en vermoeiend.
Mijn kat ligt hier nu aan mijn voeten zalig te knorren!
Annemeike, geweldig die opmerking over de bloempotten!
Moon, zou je niet aan 1 iemand op je opleiding kunnen vertellen wat er gaande is en deze als vertrouwenspersoon houden/bekijken? Iemand die je direct kan contacteren als het fout loopt en waar je op voorhand afspraken mee maakt over wat er dient te gebeuren en wie hij/zij wel/niet kan inlichten? Zo heb ik dat gedaan op school, werkte heel goed.
Ik heb vandaag een zware dag achter de rug op het werk. Blegh, kan er niet teveel over kwijt maar het is soms gewoon zwaar, alle verhalen en kwade cliënten. Morgen gelukkig een dag vrij en die ga ik zalig op de bank doorbrengen. Donderdag moet ik dan nog een dag en dan een week vrij!
Annemeike; ik heb een vreemde band met mijn papa (ik vermeldde vorige post dat ik een moeilijk gesprek met hem had), ik heb me altijd wat meer ouder gevoeld en hij kind... Ik voel me soms gewoon zijn therapuet, hij is zo hulpeloos en kwetsbaar... Ik wil hem beschermen en weet dat dat voor beide niet goed is. Lang verhaal, en vermoeiend.
Mijn kat ligt hier nu aan mijn voeten zalig te knorren!
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:25
Fritza wat ontzettend goed dat je je opleiding afgemaakt hebt! LIjkt me heel moeilijk om zelfs met opnames tussendoor toch door te zetten. En als ze dan ook nog adviseren te stoppen...
Ja ik ben wel van plan iemand op de hoogte te brengen bij de cursus, zelfs al voor aanvang.
Weet je, het lijkt alsof ik - wanneer ik niks zeg - meer motivatie heb om t echt in één keer goed te doen. Dan mág ik niet instorten.
Maarja, je weet t toch nooit zeker en stel dat ik wel weer depressief word... dan is het fijn om te weten wat de mogelijkheden zijn.
Hoeveel uur per week werk je, Fritza?
Ja ik ben wel van plan iemand op de hoogte te brengen bij de cursus, zelfs al voor aanvang.
Weet je, het lijkt alsof ik - wanneer ik niks zeg - meer motivatie heb om t echt in één keer goed te doen. Dan mág ik niet instorten.
Maarja, je weet t toch nooit zeker en stel dat ik wel weer depressief word... dan is het fijn om te weten wat de mogelijkheden zijn.
Hoeveel uur per week werk je, Fritza?
woensdag 18 augustus 2010 om 06:00
Moon: Dank voor je reactie.
Je hebt wel gelijk dat het 2 kanten op kan gaan.
Maar ik neig wel naar de kant van toch die studie proberen.
En dan niet te hoge eisen aan mijzelf stellen.
Dus voldoende is ook goed genoeg.
Hoe intensief de therapie is weet ik niet, dat ga ik gaandeweg wel merken. Ik wil het in eerste instantie alleen gebruiken om een crisis te voorkomen.
Dus niet meteen de diepte in.
Raar dat je geen algemene voorwaarden kunt vinden. Maar vooraf een mail sturen met wat afspraken lijkt me een goed idee. Echt gaaf dat je die cursus gaat volgen!
Fritza: Jij ook bedankt voor je reactie. Ik heb het idee dat wij in sommige dingen best op elkaar lijken.
En wat ontzettend goed dat je ondanks alles toch je diploma hebt gehaald! Doet me goed om zo een verhaal te lezen.
Geniet van je vrije dag vandaag!
Je hebt wel gelijk dat het 2 kanten op kan gaan.
Maar ik neig wel naar de kant van toch die studie proberen.
En dan niet te hoge eisen aan mijzelf stellen.
Dus voldoende is ook goed genoeg.
Hoe intensief de therapie is weet ik niet, dat ga ik gaandeweg wel merken. Ik wil het in eerste instantie alleen gebruiken om een crisis te voorkomen.
Dus niet meteen de diepte in.
Raar dat je geen algemene voorwaarden kunt vinden. Maar vooraf een mail sturen met wat afspraken lijkt me een goed idee. Echt gaaf dat je die cursus gaat volgen!
Fritza: Jij ook bedankt voor je reactie. Ik heb het idee dat wij in sommige dingen best op elkaar lijken.
En wat ontzettend goed dat je ondanks alles toch je diploma hebt gehaald! Doet me goed om zo een verhaal te lezen.
Geniet van je vrije dag vandaag!
woensdag 18 augustus 2010 om 08:40
Gipsy: je komt op mij altijd (niet alleen nu) over als een enorme doorzetter. Een enorm sterk punt, lijkt mij, zo lang je je grenzen in de gaten blijft houden.
Dapper hoor!
Fritza: knap dat je gegaan bent voor wat je echt wilde en dat je je diploma hebt gehaald!
Bedankt voor de reacties gisteren,
het is nog steeds uh.. nou ja, ik weet niet zo goed hoe ik mezelf moet uitleggen... Er zijn gewoon stomme dingen, maar ook wel goede dingen.
Dapper hoor!
Fritza: knap dat je gegaan bent voor wat je echt wilde en dat je je diploma hebt gehaald!
Bedankt voor de reacties gisteren,
het is nog steeds uh.. nou ja, ik weet niet zo goed hoe ik mezelf moet uitleggen... Er zijn gewoon stomme dingen, maar ook wel goede dingen.
