Psyche
alle pijlers
Zoon moet het huis uit, maar hoe?
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:17
Afgelopen donderdag een behoorlijk conflict gehad met mijn zoon. Hij heeft mij uitgescholden (behoorlijk vergaand) en iets kapot gegooid wat mij erg dierbaar is.
Sinds zijn 15de blowt hij. Daar is hij ongeveer een jaar geleden, 3 maanden mee gestopt. Helaas heeft hij toen "het drinken" ontdekt. Nu doet hij beide, zo vaak en zo veel mogelijk. Op zich is het echt een goed joch, maar dat middelenmisbruik maakt hem agressief, arrogant en nogal dominant. Hij werkt fulltime en volgt een opleiding, waarmee hij voor de zomer allang klaar had moeten zijn.
Ik zit zelf al jaren in de WAO, heb mijn rust heel hard nodig om stabiel te kunnen blijven. Het feit dat hij veel geld verdient en ik moet rondkomen van een klein wao-tje maakt dat hij nog meer op mij neerkijkt.
We wonen erg klein. Ik heb een 2-kamerappartement bestaande uit 2 grote ruimtes, waarvan hij er 1 heeft en ik de andere. Het is erg gehorig binnen het appartement.
Hij is nu 22 jaar, volwassen dus. Daarnaast heeft hij sinds het voorjaar een vriendinnetje van 17 jaar. Beide lijken maar 1 missie te hebben, zoveel en zo vaak mogelijk gebruiken.
Maar goed, ik woon dus midden in het centrum, wat mijn zoon geweldig vind, dus vertrekken ziet hij niet zo zitten. Een paar maanden geleden heb ik al gezegd dat het niet meer gaat en dat ik wil dat hij op zichzelf gaat wonen. Ik wilde hem toen nog wel de ruimte geven om zijn opleiding af te ronden zodat hij een vast contract zou krijgen bij zijn huidige baas. Echter het begint steeds meer uit de hand te lopen. Ik weet gewoon niet hoe ik hem de deur uit moet krijgen. Eergister heb ik de politie gebeld en het enige wat zij kunnen doen is hem via een huiselijk geweld procedure het huis uitzetten, wat vervolging en een strafblad betekent. En dat vind ik ook nogal wat. Ik heb wel tegen mijn zoon gezegd dat als hij nu niet serieus opzoek gaat naar woonruimte, ik niet zal aarzelen om hem dan maar via de politie eruit te zetten.
Gisteren heb ik hierover ook woorden met mijn vriend gehad. Hij vind mij veel te soft en vind dat ik gelijk de politie al had moeten inschakelen. Ik wil mijn zoon nog pushen de komende week om echt een woonruimte te vinden (zodat ik niet de huiselijk geweld procedure hoef te starten). Mijn vriend kan moeilijk met spanningen omgaan (heeft bipolaire stoornis en een hersenbloeding gehad) en kan dan heel hard en bot worden. Ik voel me dan onbegrepen en ongesteunt. Uiteindelijk is mijn vriend gisteren naar zijn eigen huis gegaan om uit het spanningsveld te zijn en thuis bij te tanken. Verdrietig voor mij, maar nodig om erger te voorkomen.
Blijft dus de vraag hoe ik mijn zoon het huis uit kan krijgen zonder dat hij gelijk een strafblad aan zijn broek krijgt. Maar misschien ben ik inderdaad te soft....pfff, ik kom er niet meer uit.
Daarnaast voel ik me ook verantwoordelijk voor zijn vriendinnetje. Ik heb ze al meerdere keren met kleren en schoenen aan, "out" op het bed aangetroffen. Tegen dat meisje heb ik gezet dat ze heel hard moet nadenken over waar ze mee bezig is en dat ik haar ouders ga inlichten als ik ze nog 1 keer laveloos op het bed aantref.
Sinds zijn 15de blowt hij. Daar is hij ongeveer een jaar geleden, 3 maanden mee gestopt. Helaas heeft hij toen "het drinken" ontdekt. Nu doet hij beide, zo vaak en zo veel mogelijk. Op zich is het echt een goed joch, maar dat middelenmisbruik maakt hem agressief, arrogant en nogal dominant. Hij werkt fulltime en volgt een opleiding, waarmee hij voor de zomer allang klaar had moeten zijn.
Ik zit zelf al jaren in de WAO, heb mijn rust heel hard nodig om stabiel te kunnen blijven. Het feit dat hij veel geld verdient en ik moet rondkomen van een klein wao-tje maakt dat hij nog meer op mij neerkijkt.
We wonen erg klein. Ik heb een 2-kamerappartement bestaande uit 2 grote ruimtes, waarvan hij er 1 heeft en ik de andere. Het is erg gehorig binnen het appartement.
Hij is nu 22 jaar, volwassen dus. Daarnaast heeft hij sinds het voorjaar een vriendinnetje van 17 jaar. Beide lijken maar 1 missie te hebben, zoveel en zo vaak mogelijk gebruiken.
Maar goed, ik woon dus midden in het centrum, wat mijn zoon geweldig vind, dus vertrekken ziet hij niet zo zitten. Een paar maanden geleden heb ik al gezegd dat het niet meer gaat en dat ik wil dat hij op zichzelf gaat wonen. Ik wilde hem toen nog wel de ruimte geven om zijn opleiding af te ronden zodat hij een vast contract zou krijgen bij zijn huidige baas. Echter het begint steeds meer uit de hand te lopen. Ik weet gewoon niet hoe ik hem de deur uit moet krijgen. Eergister heb ik de politie gebeld en het enige wat zij kunnen doen is hem via een huiselijk geweld procedure het huis uitzetten, wat vervolging en een strafblad betekent. En dat vind ik ook nogal wat. Ik heb wel tegen mijn zoon gezegd dat als hij nu niet serieus opzoek gaat naar woonruimte, ik niet zal aarzelen om hem dan maar via de politie eruit te zetten.
Gisteren heb ik hierover ook woorden met mijn vriend gehad. Hij vind mij veel te soft en vind dat ik gelijk de politie al had moeten inschakelen. Ik wil mijn zoon nog pushen de komende week om echt een woonruimte te vinden (zodat ik niet de huiselijk geweld procedure hoef te starten). Mijn vriend kan moeilijk met spanningen omgaan (heeft bipolaire stoornis en een hersenbloeding gehad) en kan dan heel hard en bot worden. Ik voel me dan onbegrepen en ongesteunt. Uiteindelijk is mijn vriend gisteren naar zijn eigen huis gegaan om uit het spanningsveld te zijn en thuis bij te tanken. Verdrietig voor mij, maar nodig om erger te voorkomen.
Blijft dus de vraag hoe ik mijn zoon het huis uit kan krijgen zonder dat hij gelijk een strafblad aan zijn broek krijgt. Maar misschien ben ik inderdaad te soft....pfff, ik kom er niet meer uit.
Daarnaast voel ik me ook verantwoordelijk voor zijn vriendinnetje. Ik heb ze al meerdere keren met kleren en schoenen aan, "out" op het bed aangetroffen. Tegen dat meisje heb ik gezet dat ze heel hard moet nadenken over waar ze mee bezig is en dat ik haar ouders ga inlichten als ik ze nog 1 keer laveloos op het bed aantref.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
vrijdag 9 oktober 2009 om 16:21
Wat ik me afvraag, Lin, is waarom jíj het naar zoon moet communiceren ipv dat school het doet. Ze hebben hem tenslotte ook bericht gestuurd van het gesprek....
Ik denk dat hij op z'n blote knietjes mag gaan dat ze zo met hem meedenken en het hem ook gunnen z'n diploma te halen (status!). Nu maar hopen dat hij daar ook zo over denkt.
Lees ze (ik kom er nog niet zo "in", maar ben pas op blz 55 ofzo)!
Ik denk dat hij op z'n blote knietjes mag gaan dat ze zo met hem meedenken en het hem ook gunnen z'n diploma te halen (status!). Nu maar hopen dat hij daar ook zo over denkt.
Lees ze (ik kom er nog niet zo "in", maar ben pas op blz 55 ofzo)!
vrijdag 9 oktober 2009 om 17:56
Dat hoef ik niet te doen, is mijn eigen keus. Ik heb mijn zoon verteld hoe het gesprek ging, de rest is aan hem. Hij moet contact opnemen met de teammanager.
Ondertussen heb ik mijn zoon dus gesproken. Hij was zo blij en opgelucht, dat ik echt denk dat het hele 'schoolgebeuren' boven zijn hoofd is gegroeid. Hij is slecht in organiseren en als dan een organisatie (de school) onduidelijk is en tegengestelde berichten afgeeft, wordt het te lastig voor hem.
Hij zit ook in een tang, tussen geen bemoeienis meer willen van mij, en toch weer vastlopen in zijn eigen onvermogens. Hij moet leren dat hulp vragen geen schande is en niets af doet aan wat hij zelf kan.
Ondertussen heb ik mijn zoon dus gesproken. Hij was zo blij en opgelucht, dat ik echt denk dat het hele 'schoolgebeuren' boven zijn hoofd is gegroeid. Hij is slecht in organiseren en als dan een organisatie (de school) onduidelijk is en tegengestelde berichten afgeeft, wordt het te lastig voor hem.
Hij zit ook in een tang, tussen geen bemoeienis meer willen van mij, en toch weer vastlopen in zijn eigen onvermogens. Hij moet leren dat hulp vragen geen schande is en niets af doet aan wat hij zelf kan.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
vrijdag 9 oktober 2009 om 18:16
Zijn dit soort momenten, dat hij zo blij is over school, ook momenten van jullie "samen"? M.a.w. staan jullie dan even naast elkaar i.p.v. tegenover elkaar? Als dat zo is, zou dat een heel mooi moment zijn om vanuit dit positieve gegeven een stapje verder te gaan. Namelijk dat jij niet het slechtste met hem voorhebt (in tegendeel!), in zijn weg naar zelfstandigheid. Dat jullie misschien een stukje samen kunnen doen. Op jouw voorwaarden en binnen de kaders die jij uitzet, dat wel.
Misschien ben ik te rooskleurig nu hoor, en zijn het uiteindelijk de korte momenten van gewapende vrede waar je het nu even mee moet doen. Maar ik hoop uiteraard dat de rust wat terugkeert. Ik begreep uit andere posts dat je volgende week naar het ziekenhuis moet, dat geeft al stress genoeg!
Misschien ben ik te rooskleurig nu hoor, en zijn het uiteindelijk de korte momenten van gewapende vrede waar je het nu even mee moet doen. Maar ik hoop uiteraard dat de rust wat terugkeert. Ik begreep uit andere posts dat je volgende week naar het ziekenhuis moet, dat geeft al stress genoeg!
vrijdag 9 oktober 2009 om 18:27
Het is zeker zo'n samenmoment. Ik heb altijd wel een goede band met mijn zoon gehad. Maar doordat hij aan de ene kant adhd heeft en licht autistisch is en daarnaast stronteigenwijs en aan de andere kant vaak echt teveel gebruikt, wordt het erg lastig. Want sommig gedrag kan ik echt niet door de beugel zien.
Ik ben ook maar een mens en trek het soms niet meer. Op een bepaalde manier zijn wij ook veel te verwoven met elkaar, alleen daarom al moet er letterlijk afstand komen. Maar dat hij nog steeds mijn goedkeuring en bevestiging wil, is erg duidelijk. (en hij wil het allemaal zelf doen....dus spanningsveld).
Ik ben al deze tijd blijven zeggen dat het een goed joch is. Wat helaas zichzelf nogal overschreeuwt om zichzelf te bewijzen.
Ik ben ook maar een mens en trek het soms niet meer. Op een bepaalde manier zijn wij ook veel te verwoven met elkaar, alleen daarom al moet er letterlijk afstand komen. Maar dat hij nog steeds mijn goedkeuring en bevestiging wil, is erg duidelijk. (en hij wil het allemaal zelf doen....dus spanningsveld).
Ik ben al deze tijd blijven zeggen dat het een goed joch is. Wat helaas zichzelf nogal overschreeuwt om zichzelf te bewijzen.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zaterdag 10 oktober 2009 om 12:54
Ik heb zijn vriendin nog niet gezien, sinds het conflict. Wat dat betreft hebben ze mijn ultimatum, nog 1 keer laveloos op bed en ik licht je ouders in, wel serieus genomen.
Mijn zoon gaat vandaag zijn eerste auto kopen (als het goed is, rijdt hij hem nu richting huis). Een tijd geleden heb ik weleens gezegd: "als je nou eens niet al je geld weggooit aan drugs en uitgaan, kun je bijvoorbeeld een auto kopen"! Dat heeft hij in ieder geval gehoord. Hij is er zo enthousiast over, dat er weinig ruimte is voor iets anders. Maar hij heeft wel op huizen gereageerd, maandag komt daar de uitslag van. Als hij het niet toegewezen heeft gekregen, kan hij weer op nieuwe huizen reageren.
Ze zijn bij mij mmomenteel aan het schilderen (de hele flat staat in de steigers) Ik heb een leuk contact met de schilders. Gisteren boodt mijn zoon de schilders een bak koffie aan...wilde hun ook zijn aankoop (de auto) laten zien. Ik heb toen het gesprek een beetje richting autorijden en drugsgebruik gestuurd, wetende dat de schilders daar vast wel goede verhalen over zouden hebben (positief manipuleren, toch?). En dat hadden ze.....zag mijn zoon erg geinteresseerd luisteren. Als hij van mij niets wil aannemen, dan maar via anderen......
Zo, vandaag is het verjaardagsfeestje van mijn vriend. Nog een uurtje en dan komt het bezoek. Ik heb een naar contact met mijn schoonmoeder, zie er dus enorm tegenop. Gisteravond had ik voor het eerst sinds tijden weer flink pijn aan de buik, heb ook bijna niet geslapen. Dus ga de komende uren in de overlevingsmodus. (voel me echt zwak, ziek en misselijk). Nou maar hopen dat ze geen rotopmerkingen maakt, want ik flip gelijk, vrees ik.
Mijn zoon gaat vandaag zijn eerste auto kopen (als het goed is, rijdt hij hem nu richting huis). Een tijd geleden heb ik weleens gezegd: "als je nou eens niet al je geld weggooit aan drugs en uitgaan, kun je bijvoorbeeld een auto kopen"! Dat heeft hij in ieder geval gehoord. Hij is er zo enthousiast over, dat er weinig ruimte is voor iets anders. Maar hij heeft wel op huizen gereageerd, maandag komt daar de uitslag van. Als hij het niet toegewezen heeft gekregen, kan hij weer op nieuwe huizen reageren.
Ze zijn bij mij mmomenteel aan het schilderen (de hele flat staat in de steigers) Ik heb een leuk contact met de schilders. Gisteren boodt mijn zoon de schilders een bak koffie aan...wilde hun ook zijn aankoop (de auto) laten zien. Ik heb toen het gesprek een beetje richting autorijden en drugsgebruik gestuurd, wetende dat de schilders daar vast wel goede verhalen over zouden hebben (positief manipuleren, toch?). En dat hadden ze.....zag mijn zoon erg geinteresseerd luisteren. Als hij van mij niets wil aannemen, dan maar via anderen......
Zo, vandaag is het verjaardagsfeestje van mijn vriend. Nog een uurtje en dan komt het bezoek. Ik heb een naar contact met mijn schoonmoeder, zie er dus enorm tegenop. Gisteravond had ik voor het eerst sinds tijden weer flink pijn aan de buik, heb ook bijna niet geslapen. Dus ga de komende uren in de overlevingsmodus. (voel me echt zwak, ziek en misselijk). Nou maar hopen dat ze geen rotopmerkingen maakt, want ik flip gelijk, vrees ik.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zaterdag 10 oktober 2009 om 12:56
zaterdag 10 oktober 2009 om 13:03
Hee Lin, mooi dat het gesprek met de school zo goed verliep! Joh die verjaardag, lekker van je af laten glijden. Ik kreeg ooit een heel goed advies van mn liefste tante (op een verjaardag waar ik het ook wat moeilijk had met een familielid dat altijd veel kritiek op me heeft): je ademt in en uit en in en uit en dan gaat de tijd vanzelf voorbij.
Lief advies vond ik dat, oftewel: gewoon de schijt aanhebben en van je af laten glijden. (maar mijn tante is veel te keurig om dat ooit zo te zeggen)
Lief advies vond ik dat, oftewel: gewoon de schijt aanhebben en van je af laten glijden. (maar mijn tante is veel te keurig om dat ooit zo te zeggen)
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 10 oktober 2009 om 13:17
Hey Lin, wat jammer dat het contact met je schoonmoeder niet goed is..komt je buikpijn en slapeloosheid van afgelopen nacht daar uit voort? hoop voor je dat schoonma dr gemak houdt 
sterkte!
En het lijkt wel een beetje doorgedrongen tot je zoon en zn vriendin?
Hopelijk blijft ie gewoon verder actief zoeken, dat je niet het drama krijgt , dat je je zoon op straat moet zetten.
Als het op deze manier gaat, kunnen jullie op een normale manier "uit elkaar"
En ja soms nemen kinderen eerder iets aan van een ander, dan van hum moeder,zeker van een paar stoere schilders lijkt mij
sterkte!En het lijkt wel een beetje doorgedrongen tot je zoon en zn vriendin?
Hopelijk blijft ie gewoon verder actief zoeken, dat je niet het drama krijgt , dat je je zoon op straat moet zetten.
Als het op deze manier gaat, kunnen jullie op een normale manier "uit elkaar"
En ja soms nemen kinderen eerder iets aan van een ander, dan van hum moeder,zeker van een paar stoere schilders lijkt mij
zaterdag 10 oktober 2009 om 13:45
quote:Lin67 schreef op 10 oktober 2009 @ 13:40:
Bedankt allemaal voor jullie steun! (dat hou ik mijn hoofd)
Moet alleen nog even balletjes draaien voor de soep, en dan is het zover.....Denk aan schoonmama tijdens het draaien van de ballen... heeeeel goed uitkneden, platstampen en tot duizeligheid aan toe draaien.
Bedankt allemaal voor jullie steun! (dat hou ik mijn hoofd)
Moet alleen nog even balletjes draaien voor de soep, en dan is het zover.....Denk aan schoonmama tijdens het draaien van de ballen... heeeeel goed uitkneden, platstampen en tot duizeligheid aan toe draaien.
zaterdag 10 oktober 2009 om 14:10
zaterdag 10 oktober 2009 om 19:17
Het zit erop. En behalve dat ik me suf heb gerend om iedereen van taart, toastjes, drinken e.d. te voorzien, veel het mee. Niet 1 rotmerking. Ik ben niet de enige die moeite met haar heeft, ook dochter en kleindochter voelen zich niet op hun gemak. De soep was goed (had 4 liter gemaakt, was net genoeg).
Ik heb nu wel een knallende koppijn. Ga zo ook lekker een douche nemen en dan mijn, net nieuwe, kersenpitkussentje in de magno gooien en vervolgens op mijn schouders.
Mijn zoon kwam zijn nieuwe *eerste) auto nog showen. Zo'n opel kadett uit 1975, knalgroen met zwarte streep over de motorkap. Mooi van lelijkheid.
Ik heb nu wel een knallende koppijn. Ga zo ook lekker een douche nemen en dan mijn, net nieuwe, kersenpitkussentje in de magno gooien en vervolgens op mijn schouders.
Mijn zoon kwam zijn nieuwe *eerste) auto nog showen. Zo'n opel kadett uit 1975, knalgroen met zwarte streep over de motorkap. Mooi van lelijkheid.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zaterdag 10 oktober 2009 om 19:31
Zo, dat heb je ook weer achter de rug. Alle reden om hartstikke trots op jezelf te zijn! Kun je morgen gebruiken als bijkomdag? Oftewel, streep in de agenda?
Ik heb dit weekend even in moeten grijpen in een aantal activiteiten, zou teveel worden. Werd het alsnog wel, en vandaag was/is "zo'n dag", opeenstapeling van allemaal blèh-dingen. Met als toetje dat ik de belastingdienst alle huurtoeslag van afgelopen jaar terug moet betalen.
!
Sorry, was ff in klaag-modus...
Ik heb dit weekend even in moeten grijpen in een aantal activiteiten, zou teveel worden. Werd het alsnog wel, en vandaag was/is "zo'n dag", opeenstapeling van allemaal blèh-dingen. Met als toetje dat ik de belastingdienst alle huurtoeslag van afgelopen jaar terug moet betalen.
!
Sorry, was ff in klaag-modus...
zaterdag 10 oktober 2009 om 20:32
Thnx, morgen een dagje samen met sjur-man, luieren. En eens kijken waar het allemaal mis is gegaan bij de belastingdienst. Zal misschien de aangifte over 08 opnieuw moeten doen. Er is denk ik teenentander niet ok gegaan doordat ik van verschillende instanties geld krijg. Ofzo.
Nouja, nu iig lekker op de bank, tegen lief aangekropen. Fijne avond, lieve Lin!
Nouja, nu iig lekker op de bank, tegen lief aangekropen. Fijne avond, lieve Lin!
zondag 11 oktober 2009 om 09:35
Lieve Lin,
Ik heb je hele topic door gelezen, en ik kan alleen maar zeggen dat ik superveel bewondering voor je heb.
Ook mijn moeder was alleenstaand en ook wij hadden het niet breed(2ehandse kleren aan van de kids van de buren zijn mij niet vreemd).
Maar het aller belangrijkste is moeder liefde hoe gek het ook klinkt, juist omdat wij ook in armoede als ik het zo mag noemen zijn opgegroeid weet ik daar aan tegen dingen in het leven veel meer te waarderen dan mensen die het makkelijk hadden thuis bij hun ouders. Zo kan je het ook zien. Ik geef niet snel op met heel veel dingen.
Voel je asjeblieft niet schuldig dat jullie het niet breed hadden thuis!
Er zijn genoeg gezinnen waar geld geen probleem is, maar waar wel moeder liefde te kort geschoten is.
Ik wil je een hele grote knuffel geven.
Liefs Bloemetje79
Ik heb je hele topic door gelezen, en ik kan alleen maar zeggen dat ik superveel bewondering voor je heb.
Ook mijn moeder was alleenstaand en ook wij hadden het niet breed(2ehandse kleren aan van de kids van de buren zijn mij niet vreemd).
Maar het aller belangrijkste is moeder liefde hoe gek het ook klinkt, juist omdat wij ook in armoede als ik het zo mag noemen zijn opgegroeid weet ik daar aan tegen dingen in het leven veel meer te waarderen dan mensen die het makkelijk hadden thuis bij hun ouders. Zo kan je het ook zien. Ik geef niet snel op met heel veel dingen.
Voel je asjeblieft niet schuldig dat jullie het niet breed hadden thuis!
Er zijn genoeg gezinnen waar geld geen probleem is, maar waar wel moeder liefde te kort geschoten is.
Ik wil je een hele grote knuffel geven.
Liefs Bloemetje79
zondag 11 oktober 2009 om 10:31
Dank je wel, Bloemetje. Altijd fijn zo'n knuffel op de zondagochtend.
Mijn dochter woont al een tijdje op haarzelf. Weet wat het is om een hoop vaste lasten te betalen en weinig over te houden.
Mijn zoon heeft die ervaring nog niet. Dat neerkijken op mij, zal wel overgaan als hij zich realiseert dat het allemaal nog niet zo simpel is.
Toch weet ik dat ze beide blij zijn met wat er wel was. Zo maakte ik bijvoorbeeld de feestdagen speciaal door alle matrassen naar beneden te slepen, wat videofilms te huren en lekker (vr)eet spul in huis te halen....Niets sjieks maar wel lekker samen films kijken en eten.
Mijn dochter woont al een tijdje op haarzelf. Weet wat het is om een hoop vaste lasten te betalen en weinig over te houden.
Mijn zoon heeft die ervaring nog niet. Dat neerkijken op mij, zal wel overgaan als hij zich realiseert dat het allemaal nog niet zo simpel is.
Toch weet ik dat ze beide blij zijn met wat er wel was. Zo maakte ik bijvoorbeeld de feestdagen speciaal door alle matrassen naar beneden te slepen, wat videofilms te huren en lekker (vr)eet spul in huis te halen....Niets sjieks maar wel lekker samen films kijken en eten.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zondag 11 oktober 2009 om 11:25
Lieve Lin,
Je bent een top mama! Echt je mag trots op jezelf wezen.
Hoe je je zelf zo sterk staande houdt.
En gek genoeg herken ik mezelf wel in heel veel dingen als het gaat om vriendschappen enzo met mensen.
Het altijd maar overleven. Mijn moeder was ook alleenstaand met ons(mijn broertje en ik) maar ik heb geen goeie band met haar.
Ik ben wel blij dat ze voor de volle 100% voor ons ging enzo. Maar ik heb ook vrij snel zelfstandig leren worden geleerd. En aan mijn zelfvertrouwen daar werk ik aan, voor mezelf maar bovenal ook voor mijn dochtertje die pas 2 is geworden.
Een fijne zondag verder, en ik blijf je topic mee lezen.
Liefs Bloemetje79
Je bent een top mama! Echt je mag trots op jezelf wezen.
Hoe je je zelf zo sterk staande houdt.
En gek genoeg herken ik mezelf wel in heel veel dingen als het gaat om vriendschappen enzo met mensen.
Het altijd maar overleven. Mijn moeder was ook alleenstaand met ons(mijn broertje en ik) maar ik heb geen goeie band met haar.
Ik ben wel blij dat ze voor de volle 100% voor ons ging enzo. Maar ik heb ook vrij snel zelfstandig leren worden geleerd. En aan mijn zelfvertrouwen daar werk ik aan, voor mezelf maar bovenal ook voor mijn dochtertje die pas 2 is geworden.
Een fijne zondag verder, en ik blijf je topic mee lezen.
Liefs Bloemetje79
zondag 11 oktober 2009 om 22:33
Bloemetje, jammer dat je geen goede band met je moeder hebt.
Ik hoop wel dat jij het nu niet alleen hoeft te doen, zoals je moeder moest.
Ik heb nog een giller. Mijn schoonmoeder is vandaag opgenomen in hetzelfde ziekenhuis waar ik dinsdag word opgenomen. We zijn er vanavond even langs geweest. Ik kom dus precies boven haar te liggen....das toch humor?
Begin wel echt de zenuwen te krijgen, komt erg dichtbij nu. Morgen moet zoon school bellen voor een afspraak, ben benieuwd. Morgen ook de uitslag van de flats waar hij op gereageerd heeft.
Sjur, fijne dag gehad?
Ik hoop wel dat jij het nu niet alleen hoeft te doen, zoals je moeder moest.
Ik heb nog een giller. Mijn schoonmoeder is vandaag opgenomen in hetzelfde ziekenhuis waar ik dinsdag word opgenomen. We zijn er vanavond even langs geweest. Ik kom dus precies boven haar te liggen....das toch humor?
Begin wel echt de zenuwen te krijgen, komt erg dichtbij nu. Morgen moet zoon school bellen voor een afspraak, ben benieuwd. Morgen ook de uitslag van de flats waar hij op gereageerd heeft.
Sjur, fijne dag gehad?
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zondag 11 oktober 2009 om 23:16
Lieve Lin67,
Jammer helaas doe ik het nu ook al bijna 2 jaar alleen, vlak na de geboorte ging het mis tussen mij en de vader van mijn dochtertje.
Het is af en toe best zwaar en pittig als je niet veel te besteden hebt, maar ik kom der wel.
Woow dat is niet niks je schoonmoeder ineens in hetzelfde ziekenhuis opgenomen, doet ze voor de rest wel normaal tegen je?
Ben benieuwd naar de uitslag van de flats.
Liefs Bloemetje79
Jammer helaas doe ik het nu ook al bijna 2 jaar alleen, vlak na de geboorte ging het mis tussen mij en de vader van mijn dochtertje.
Het is af en toe best zwaar en pittig als je niet veel te besteden hebt, maar ik kom der wel.
Woow dat is niet niks je schoonmoeder ineens in hetzelfde ziekenhuis opgenomen, doet ze voor de rest wel normaal tegen je?
Ben benieuwd naar de uitslag van de flats.
Liefs Bloemetje79
zondag 11 oktober 2009 om 23:26
Ze deed gisteren op de verjaardag van vriend, verbazingswekkend normaal. Misschien heeft ze zo onderhand begrepen dat ze kan manipuleren wat ze wil, maar dat ik toch niet verdwijn.
Klote dat je het alleen moet doen, opvoeden dan. Heb je wel een beetje een netwerk om je heen om je te helpen?
Klote dat je het alleen moet doen, opvoeden dan. Heb je wel een beetje een netwerk om je heen om je te helpen?
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.