Relaties
alle pijlers
´happy´ single?
woensdag 18 augustus 2010 om 15:04
He vivaforummers!
Ik wilde even iets kwijt.. Sinds bijna 3 jaar vrijgezel, na een lange relatie van ongeveer 10 jaar. In die 3 jaar zo nu en dan een iets langere relatie/datingperiode (langste: 3 maanden) gehad.
Meestal gaat het heel goed, ben ik een echte ´happy single´ (wie ooit dat woord heeft uitgevonden...). Maar nu voel ik me even rot, en baal ervan dat ik dan zo´n op-zoekgevoel bij mezelf merk. Ik doe echt allerlei leuke dingen, veel hobbies, ik sport, heb fijne vriendinnen, leer ook laatste tijd weer nieuwe mensen kennen voor nieuwe vriendschappen. Maar alles in mij heeft zoiets van: wat zou het toch heerlijk zijn nu een arm om me heen, iemand die even aandacht aan me schenkt, mij voorop stelt. Nu haal ik dat uit mezelf, heb laatste paar jaar ook wel ´aan mezelf gewerkt´, en dus best gelukkig. Maar soms slaat toch zo´n wanhopig gevoel toe. En ik weet: je vind toch niet iemand als je dat graag wilt, maar ja: hoe schakel je dat uit?????
Daarom ook als vraag aan jullie: wat zijn tips om zo´n ´opzoek-gevoel´ weer om te zetten in het ´happy-single-gevoel´? Wat zijn jullie ervaringen?
Ik wilde even iets kwijt.. Sinds bijna 3 jaar vrijgezel, na een lange relatie van ongeveer 10 jaar. In die 3 jaar zo nu en dan een iets langere relatie/datingperiode (langste: 3 maanden) gehad.
Meestal gaat het heel goed, ben ik een echte ´happy single´ (wie ooit dat woord heeft uitgevonden...). Maar nu voel ik me even rot, en baal ervan dat ik dan zo´n op-zoekgevoel bij mezelf merk. Ik doe echt allerlei leuke dingen, veel hobbies, ik sport, heb fijne vriendinnen, leer ook laatste tijd weer nieuwe mensen kennen voor nieuwe vriendschappen. Maar alles in mij heeft zoiets van: wat zou het toch heerlijk zijn nu een arm om me heen, iemand die even aandacht aan me schenkt, mij voorop stelt. Nu haal ik dat uit mezelf, heb laatste paar jaar ook wel ´aan mezelf gewerkt´, en dus best gelukkig. Maar soms slaat toch zo´n wanhopig gevoel toe. En ik weet: je vind toch niet iemand als je dat graag wilt, maar ja: hoe schakel je dat uit?????
Daarom ook als vraag aan jullie: wat zijn tips om zo´n ´opzoek-gevoel´ weer om te zetten in het ´happy-single-gevoel´? Wat zijn jullie ervaringen?
dinsdag 12 oktober 2010 om 19:11
@ peecee en essiee > het went echt... ik miste de eerste 2 jaar nog heel erg die armen en die warmte. Daarna ging ik mijn behoeftes bijstellen/aanpassen. Was het ook eigenlijk te lang geleden om me nog precies te herinneren hoe het voelde.
Het is dus een soort afkicken.
Nu was het een tijd lang normaal om iemand om je heen te hebben. Maar straks is het normaal om het juist alleen te doen.
En misschien, zijn jullie wel een van die velen die al vrij snel weer een nieuwe lover vinden...
@ Veronique, je moest eens weten hoe vaak ik aan de bar zit terwijl ik eigenlijk niet zoveel zin had om te gaan stappen...
Toch een klein beetje in de hoop dat... Ik ga soms naar verjaardagen van relatief onbekenden, want ..wie weet?
Ik weet niet hoe actiever ik moet zoeken. Zoiets moet je toch een beetje overkomen. Internetdaten sta ik nog niet echt voor open. Lijkt me ook zijn nadelen hebben.
Dat jij even geen zin hebt om te daten, die periodes heb ik binnen die 4 jaar ook zeker gehad. Soms wel maaaaanden. En soms waren er wel dates. Maar nooit meer dan flings.
En daar baal ik weleens van! Hoe lang ben jij vrijgezel?
Het is dus een soort afkicken.
Nu was het een tijd lang normaal om iemand om je heen te hebben. Maar straks is het normaal om het juist alleen te doen.
En misschien, zijn jullie wel een van die velen die al vrij snel weer een nieuwe lover vinden...
@ Veronique, je moest eens weten hoe vaak ik aan de bar zit terwijl ik eigenlijk niet zoveel zin had om te gaan stappen...
Toch een klein beetje in de hoop dat... Ik ga soms naar verjaardagen van relatief onbekenden, want ..wie weet?
Ik weet niet hoe actiever ik moet zoeken. Zoiets moet je toch een beetje overkomen. Internetdaten sta ik nog niet echt voor open. Lijkt me ook zijn nadelen hebben.
Dat jij even geen zin hebt om te daten, die periodes heb ik binnen die 4 jaar ook zeker gehad. Soms wel maaaaanden. En soms waren er wel dates. Maar nooit meer dan flings.
En daar baal ik weleens van! Hoe lang ben jij vrijgezel?
dinsdag 12 oktober 2010 om 21:57
Ik ben continue vrijgezel lijkt het wel! Inmiddels alweer een half jaar ofzo, daarvoor iets van 2 jaar, daarvoor iets van een eeuwigheid of misschien waren het 3 of 4 jaar haha.
Ik geniet op dit moment heel erg van mijn leven, vrijheid, familie en vrienden. Ik kan mezelf er niet toe bewegen om het hele proces weer te starten met alle teleurstellingen die er vaak bij komen kijken. Maar dat komt vast wel weer een keer, want ik blijf hopen dat ik ook een liefde vind. Maar voor nu ben ik eigenlijk wel gelukkig.
Ik geniet op dit moment heel erg van mijn leven, vrijheid, familie en vrienden. Ik kan mezelf er niet toe bewegen om het hele proces weer te starten met alle teleurstellingen die er vaak bij komen kijken. Maar dat komt vast wel weer een keer, want ik blijf hopen dat ik ook een liefde vind. Maar voor nu ben ik eigenlijk wel gelukkig.
dinsdag 12 oktober 2010 om 22:12
Eigenlijk is single zijn soms een beetje als werkeloos zijn.
Als je weet dat je met een nieuwe baan gaat beginnen kun je genieten van je vrije tijd, maar als je die niet in het vooruitzicht hebt is werkeloos zijn een ramp.
Zo ook met single zijn: als je zeker weet dat je dan en dan zeker een leuke relatie gaat krijgen/hebben, kun je nu extra genieten van het vrijgezel zijn. Maar dat weet je niet en dat maakt het soms best ellendig. Ik heb al zo vaak tegen mezelf gezegd: geniet ervan! En dat doe ik dan ook met volle teugen. Maar na tig jaar is het ook wel eens leuk om in een andere levensfase te belanden.
Als je weet dat je met een nieuwe baan gaat beginnen kun je genieten van je vrije tijd, maar als je die niet in het vooruitzicht hebt is werkeloos zijn een ramp.
Zo ook met single zijn: als je zeker weet dat je dan en dan zeker een leuke relatie gaat krijgen/hebben, kun je nu extra genieten van het vrijgezel zijn. Maar dat weet je niet en dat maakt het soms best ellendig. Ik heb al zo vaak tegen mezelf gezegd: geniet ervan! En dat doe ik dan ook met volle teugen. Maar na tig jaar is het ook wel eens leuk om in een andere levensfase te belanden.
woensdag 13 oktober 2010 om 01:49
quote:Nathalie2008 schreef op 08 oktober 2010 @ 16:42:
Het vervelende van alleen zijn (geen relatie hebben) is soms denk ik dat als je een relatie hebt, je eruit kunt stappen, maar als je geen relatie hebt, je niet de "keuze" kunt maken dat je morgen een relatie wilt want dat kan natuurlijk niet zomaar.
Dat is precies de reden waarom ik er weinig mee kan als een vriendin (al jaren gelukkig samenwonend) zegt: "een relatie is ook niet alles hoor". Dat zal best, maar kennelijk is het wel leuk genoeg om ervoor te blijven kiezen, anders stopte ze er wel mee. Want die keuzevrijheid heb je.
Maar goed, ik vertel mezelf dan maar dat single zijn op zich ook een keuze is. Want wij singles hadden natuurlijk best 'n relatie kunnen hebben, maar dat was er dan een geweest die minder leuk was dan single zijn. Je kiest altijd de beste optie uit de opties die je hebt. Bij de opties die mijn vriendin heeft is de relatie met haar huidige vriend de beste, bij de opties die ik de afgelopen tijd heb gehad was single blijven de aantrekkelijkste keuze .
Het is 'n schrale troost natuurlijk, want je zou willen dat je zelf ook wat aantrekkelijker opties had. Maar goed, als troost werkt het voor mij wel een beetje, dat je je geen willoos slachtoffer voelt, maar iemand die er bewust voor heeft gekozen niet in een matige relatie te stappen/blijven.
Het vervelende van alleen zijn (geen relatie hebben) is soms denk ik dat als je een relatie hebt, je eruit kunt stappen, maar als je geen relatie hebt, je niet de "keuze" kunt maken dat je morgen een relatie wilt want dat kan natuurlijk niet zomaar.
Dat is precies de reden waarom ik er weinig mee kan als een vriendin (al jaren gelukkig samenwonend) zegt: "een relatie is ook niet alles hoor". Dat zal best, maar kennelijk is het wel leuk genoeg om ervoor te blijven kiezen, anders stopte ze er wel mee. Want die keuzevrijheid heb je.
Maar goed, ik vertel mezelf dan maar dat single zijn op zich ook een keuze is. Want wij singles hadden natuurlijk best 'n relatie kunnen hebben, maar dat was er dan een geweest die minder leuk was dan single zijn. Je kiest altijd de beste optie uit de opties die je hebt. Bij de opties die mijn vriendin heeft is de relatie met haar huidige vriend de beste, bij de opties die ik de afgelopen tijd heb gehad was single blijven de aantrekkelijkste keuze .
Het is 'n schrale troost natuurlijk, want je zou willen dat je zelf ook wat aantrekkelijker opties had. Maar goed, als troost werkt het voor mij wel een beetje, dat je je geen willoos slachtoffer voelt, maar iemand die er bewust voor heeft gekozen niet in een matige relatie te stappen/blijven.
woensdag 13 oktober 2010 om 09:04
quote:Nathalie2008 schreef op 12 oktober 2010 @ 22:12:
Eigenlijk is single zijn soms een beetje als werkeloos zijn.
Als je weet dat je met een nieuwe baan gaat beginnen kun je genieten van je vrije tijd, maar als je die niet in het vooruitzicht hebt is werkeloos zijn een ramp.
Zo ook met single zijn: als je zeker weet dat je dan en dan zeker een leuke relatie gaat krijgen/hebben, kun je nu extra genieten van het vrijgezel zijn. Maar dat weet je niet en dat maakt het soms best ellendig. Ik heb al zo vaak tegen mezelf gezegd: geniet ervan! En dat doe ik dan ook met volle teugen. Maar na tig jaar is het ook wel eens leuk om in een andere levensfase te belanden.Lijkt me heel erg als je je singlebestaan zo ervaart. Eigenlijk voel ik me juist op m'n best als ik mezelf niet emotioneel gebonden voel. Ik verlies mezelf altijd 'n beetje (of veel) in 'n relatie/als ik verliefd ben. Dat merk ik altijd weer als iets is afgelopen en ik ben er overheen, dan voel ik me zoveel beter. Dan leef ik tenminste weer écht voor mezelf.
Eigenlijk is single zijn soms een beetje als werkeloos zijn.
Als je weet dat je met een nieuwe baan gaat beginnen kun je genieten van je vrije tijd, maar als je die niet in het vooruitzicht hebt is werkeloos zijn een ramp.
Zo ook met single zijn: als je zeker weet dat je dan en dan zeker een leuke relatie gaat krijgen/hebben, kun je nu extra genieten van het vrijgezel zijn. Maar dat weet je niet en dat maakt het soms best ellendig. Ik heb al zo vaak tegen mezelf gezegd: geniet ervan! En dat doe ik dan ook met volle teugen. Maar na tig jaar is het ook wel eens leuk om in een andere levensfase te belanden.Lijkt me heel erg als je je singlebestaan zo ervaart. Eigenlijk voel ik me juist op m'n best als ik mezelf niet emotioneel gebonden voel. Ik verlies mezelf altijd 'n beetje (of veel) in 'n relatie/als ik verliefd ben. Dat merk ik altijd weer als iets is afgelopen en ik ben er overheen, dan voel ik me zoveel beter. Dan leef ik tenminste weer écht voor mezelf.
woensdag 13 oktober 2010 om 09:09
woensdag 13 oktober 2010 om 09:12
quote:Lllilaaa schreef op 13 oktober 2010 @ 01:49:
[...]
Dat is precies de reden waarom ik er weinig mee kan als een vriendin (al jaren gelukkig samenwonend) zegt: "een relatie is ook niet alles hoor". Dat zal best, maar kennelijk is het wel leuk genoeg om ervoor te blijven kiezen, anders stopte ze er wel mee. Want die keuzevrijheid heb je..Vergis je niet: massa's mannen en vrouwen die om triviale redenen bij een partner blijven.
[...]
Dat is precies de reden waarom ik er weinig mee kan als een vriendin (al jaren gelukkig samenwonend) zegt: "een relatie is ook niet alles hoor". Dat zal best, maar kennelijk is het wel leuk genoeg om ervoor te blijven kiezen, anders stopte ze er wel mee. Want die keuzevrijheid heb je..Vergis je niet: massa's mannen en vrouwen die om triviale redenen bij een partner blijven.
woensdag 13 oktober 2010 om 09:17
quote:Zamirah schreef op 13 oktober 2010 @ 09:12:
[...]
Vergis je niet: massa's mannen en vrouwen die om triviale redenen bij een partner blijven.Precies ja. Meestal om financiële redenen omdat ze met z'n 2 wel in het huis kunnen blijven, maar als ze alleen verder gaan niet en er dan dus op achteruit gaan.
[...]
Vergis je niet: massa's mannen en vrouwen die om triviale redenen bij een partner blijven.Precies ja. Meestal om financiële redenen omdat ze met z'n 2 wel in het huis kunnen blijven, maar als ze alleen verder gaan niet en er dan dus op achteruit gaan.
woensdag 13 oktober 2010 om 15:00
Dat klopt, en als het echt zo erg is dat een huis echt de enige reden is om nog bij elkaar te blijven dan is dat wel treurig. Maar nog steeds eigen keuze om die treurnis te verkiezen boven een (volgens mij veel leuker!) single bestaan in een kleiner appartementje. Medelijden kan ik er dus niet mee hebben, iedereen heeft de mogelijkheid het alleen te doen net als wij.
Al realiseer ik me wel dat ik makkelijk praten heb met mijn goede gezondheid en hogere opleiding. Was ik wat minder zelfredzaam dan zat ik nu misschien ook wel in een niet zo denderende relatie.
Ik voel mezelf dus geen zielige single, omdat ik besef dat het best wel een mazzel is om de mogelijkheid te hebben in je eentje een goed leven te hebben. Veel vrouwen in vooral ontwikkelingslanden hebben die mogelijkheid niet.
Al realiseer ik me wel dat ik makkelijk praten heb met mijn goede gezondheid en hogere opleiding. Was ik wat minder zelfredzaam dan zat ik nu misschien ook wel in een niet zo denderende relatie.
Ik voel mezelf dus geen zielige single, omdat ik besef dat het best wel een mazzel is om de mogelijkheid te hebben in je eentje een goed leven te hebben. Veel vrouwen in vooral ontwikkelingslanden hebben die mogelijkheid niet.
woensdag 13 oktober 2010 om 15:08
quote:Veronique79 schreef op 13 oktober 2010 @ 09:40:
Ben jij single Zamirah?
Ja, ik ben single. Heb wel mijn sexuele relaties, maar wil nooit meer samenwonen. Ik heb een fijn huis dat ik nooit op zal geven, en een kerel duld ik er ook niet... ik zorg financieel voor mezelf ( heb een goeie baan, goed betaald) , heb veel vrienden, ben makkelijk in sociale contacten, ga op vakantie zowel alleen als met anderen ( vriendinnen of familieleden), ben absoluut niet eenzaam.
Ik gebruik mannen eigenlijk alleen voor de sex en fun, relaties hoef ik niet meer met hen. En verbitterd ben ik zeker niet!!! Voel me juist heel gelukkig sinds ik weet dat een vaste, monogame relatie met een man niet goed is voor mij en daar ook naar handel.
Ben jij single Zamirah?
Ja, ik ben single. Heb wel mijn sexuele relaties, maar wil nooit meer samenwonen. Ik heb een fijn huis dat ik nooit op zal geven, en een kerel duld ik er ook niet... ik zorg financieel voor mezelf ( heb een goeie baan, goed betaald) , heb veel vrienden, ben makkelijk in sociale contacten, ga op vakantie zowel alleen als met anderen ( vriendinnen of familieleden), ben absoluut niet eenzaam.
Ik gebruik mannen eigenlijk alleen voor de sex en fun, relaties hoef ik niet meer met hen. En verbitterd ben ik zeker niet!!! Voel me juist heel gelukkig sinds ik weet dat een vaste, monogame relatie met een man niet goed is voor mij en daar ook naar handel.
woensdag 13 oktober 2010 om 16:08
Bedankt voor de uitleg. Had je wel in andere topics voorbij zien komen, maar ik wist niet wat jouw situatie is. Het klinkt (leest) alsof jij het goed voor elkaar hebt, dat je leeft zoals jij je er prettig bij voelt.
Ik herken een aantal dingen van jou en ben het met je eens voor wat de echte liefde betreft. Ik krijg en geef liefde van/aan familie en vrienden. Maar ik hoop dat het ook met een man mogelijk is. Dus blijf ik toch af en toe een poging doen. Maar nu even niet, heb er even geen zin in en mijn leven loopt lekker. Maar wie weet dat het over een maand weer gaat kriebelen en ik toch weer ga daten.
Ik herken een aantal dingen van jou en ben het met je eens voor wat de echte liefde betreft. Ik krijg en geef liefde van/aan familie en vrienden. Maar ik hoop dat het ook met een man mogelijk is. Dus blijf ik toch af en toe een poging doen. Maar nu even niet, heb er even geen zin in en mijn leven loopt lekker. Maar wie weet dat het over een maand weer gaat kriebelen en ik toch weer ga daten.
Single zijn heeft absoluut zo zijn voordelen, al mis ik wel de intimiteit af en toe.
woensdag 13 oktober 2010 om 22:49
quote:elninjoo schreef op 13 oktober 2010 @ 09:04:
[...]
Lijkt me heel erg als je je singlebestaan zo ervaart.
Ik ervaar dat niet dagelijks zo, maar er zijn toch wel regelmatig momenten dat ik dat wel zo voel.
Eigenlijk voel ik me juist op m'n best als ik mezelf niet emotioneel gebonden voel. Ik verlies mezelf altijd 'n beetje (of veel) in 'n relatie/als ik verliefd ben. Dat merk ik altijd weer als iets is afgelopen en ik ben er overheen, dan voel ik me zoveel beter. Dan leef ik tenminste weer écht voor mezelf.Dat is zeker waar, maar de vraag is: is het nou altijd zo leuk om alleen voor jezelf te leven? Dat vraag ik me wel af. is het altijd zo leuk om overal te kunnen blijven hangen omdat er thuis niemand op je wacht? Is het zo leuk om altijd op TV te kijken wat JIJ wilt zien omdat er niemand anders is die misschien iets anders wil zien?
Het is soms ook leuk om dingen te delen of dat er eens iemand is als je thuis komt, dingen met je partner te bespreken etc. Ik heb nogal een zware baan en soms lijkt het me heerlijk om gewoon eens tegen iemand aan te kletsen als ik thuiskom, of tegen iemand aan te hangen op de bank. Ik hoef niet altijd voor mezelf te leven. En als je achter in de 30 bent en nog kinderen wilt, gaat het soms best een beetje opbreken. Tot je 35ste valt het allemaal wel mee.
Die seksuele relaties heb ik ook wel, maar dat is op den duur ook wat oppervlakkig, vind ik. Die mannen zijn er echt niet voor je als je ze echt nodig hebt. Nu wil ik niet zeggen dat een relatie perfect is, ik heb er meerdere gehad, maar om nou te zeggen dat het allemaal zo fantastisch is in je eentje?? Nee. Ik zal wel moeten en heb ook veel plezier in mijn leven hoor, maar toch zou ik wel weer eens mijn leven willen delen met iemand. Ik vind dat uiteindelijk toch leuker denk ik.
Om maar te zwijgen over de kosten inderdaad. Alles is duurder in je eentje, en een huis kopen zit er bijvoorbeeld voor mij al helemaal niet in. Soms wil je dan toch wat verder en een soort "andere fase".
[...]
Lijkt me heel erg als je je singlebestaan zo ervaart.
Ik ervaar dat niet dagelijks zo, maar er zijn toch wel regelmatig momenten dat ik dat wel zo voel.
Eigenlijk voel ik me juist op m'n best als ik mezelf niet emotioneel gebonden voel. Ik verlies mezelf altijd 'n beetje (of veel) in 'n relatie/als ik verliefd ben. Dat merk ik altijd weer als iets is afgelopen en ik ben er overheen, dan voel ik me zoveel beter. Dan leef ik tenminste weer écht voor mezelf.Dat is zeker waar, maar de vraag is: is het nou altijd zo leuk om alleen voor jezelf te leven? Dat vraag ik me wel af. is het altijd zo leuk om overal te kunnen blijven hangen omdat er thuis niemand op je wacht? Is het zo leuk om altijd op TV te kijken wat JIJ wilt zien omdat er niemand anders is die misschien iets anders wil zien?
Het is soms ook leuk om dingen te delen of dat er eens iemand is als je thuis komt, dingen met je partner te bespreken etc. Ik heb nogal een zware baan en soms lijkt het me heerlijk om gewoon eens tegen iemand aan te kletsen als ik thuiskom, of tegen iemand aan te hangen op de bank. Ik hoef niet altijd voor mezelf te leven. En als je achter in de 30 bent en nog kinderen wilt, gaat het soms best een beetje opbreken. Tot je 35ste valt het allemaal wel mee.
Die seksuele relaties heb ik ook wel, maar dat is op den duur ook wat oppervlakkig, vind ik. Die mannen zijn er echt niet voor je als je ze echt nodig hebt. Nu wil ik niet zeggen dat een relatie perfect is, ik heb er meerdere gehad, maar om nou te zeggen dat het allemaal zo fantastisch is in je eentje?? Nee. Ik zal wel moeten en heb ook veel plezier in mijn leven hoor, maar toch zou ik wel weer eens mijn leven willen delen met iemand. Ik vind dat uiteindelijk toch leuker denk ik.
Om maar te zwijgen over de kosten inderdaad. Alles is duurder in je eentje, en een huis kopen zit er bijvoorbeeld voor mij al helemaal niet in. Soms wil je dan toch wat verder en een soort "andere fase".
woensdag 13 oktober 2010 om 23:03
Eens met Nathalie.
Je hebt altijd alle tijd en vrijheid om alles in je eentje te doen precies zoals je het wilt, maar na jaren single zijn ga je je toch wel afvragen of het misschien leuker kan zijn om meer te delen met iemand. Ik kies ook niet voor een matige relatie, dus blijkbaar was single blijven voor mij tot nu toe ook de beste optie, maar ik hoop echt wel dat dat nog een keer anders wordt. Inderdaad, als je een relatie hebt kun je ervoor kiezen om het weer alleen te gaan doen, maar andersom niet.
Je hebt altijd alle tijd en vrijheid om alles in je eentje te doen precies zoals je het wilt, maar na jaren single zijn ga je je toch wel afvragen of het misschien leuker kan zijn om meer te delen met iemand. Ik kies ook niet voor een matige relatie, dus blijkbaar was single blijven voor mij tot nu toe ook de beste optie, maar ik hoop echt wel dat dat nog een keer anders wordt. Inderdaad, als je een relatie hebt kun je ervoor kiezen om het weer alleen te gaan doen, maar andersom niet.
zaterdag 16 oktober 2010 om 13:20
quote:Nathalie2008 schreef op 13 oktober 2010 @ 22:49:
[...]
Dat is zeker waar, maar de vraag is: is het nou altijd zo leuk om alleen voor jezelf te leven? Dat vraag ik me wel af. is het altijd zo leuk om overal te kunnen blijven hangen omdat er thuis niemand op je wacht? Is het zo leuk om altijd op TV te kijken wat JIJ wilt zien omdat er niemand anders is die misschien iets anders wil zien?
Het is soms ook leuk om dingen te delen of dat er eens iemand is als je thuis komt, dingen met je partner te bespreken etc. Ik heb nogal een zware baan en soms lijkt het me heerlijk om gewoon eens tegen iemand aan te kletsen als ik thuiskom, of tegen iemand aan te hangen op de bank. Ik hoef niet altijd voor mezelf te leven. En als je achter in de 30 bent en nog kinderen wilt, gaat het soms best een beetje opbreken. Tot je 35ste valt het allemaal wel mee.
Die seksuele relaties heb ik ook wel, maar dat is op den duur ook wat oppervlakkig, vind ik. Die mannen zijn er echt niet voor je als je ze echt nodig hebt. Nu wil ik niet zeggen dat een relatie perfect is, ik heb er meerdere gehad, maar om nou te zeggen dat het allemaal zo fantastisch is in je eentje?? Nee. Ik zal wel moeten en heb ook veel plezier in mijn leven hoor, maar toch zou ik wel weer eens mijn leven willen delen met iemand. Ik vind dat uiteindelijk toch leuker denk ik.
Om maar te zwijgen over de kosten inderdaad. Alles is duurder in je eentje, en een huis kopen zit er bijvoorbeeld voor mij al helemaal niet in. Soms wil je dan toch wat verder en een soort "andere fase".
Als je je wilt voortplanten en om die reden 'n partner zoekt, ja dat is idd 'n heel andere situatie dan waarin ik zit. Ik wil geen kinderen en accepteer ook geen partner met kinderen/kinderwens.
Een huis naar mijn zin heb ik zelf, daar komt geen man aan. Als je van 'n partner afhankelijk bent om 'n huis naar je zin te kunnen kopen ben je wel heel erg afhankelijk, want er stranden zoveel relaties en als je die woning niet in je eentje kunt betalen, betekent dat niet alleen liefdesverdriet als de relatie over is, maar tevens je huis moeten opgeven en terug naar af.
Op dat gebied kun je beter zorgen dat je dat zelf voor elkaar krijgt om te kunnen wonen naar je zin, zodat je daar geen man voor nodig hebt.
Tuurlijk is het leuk om af en toe 'ns tegen iemand aan te kunnen zeuren en kletsen, maar dat kan ook bij 'n vriend(in), daar heb je ook geen partner voor nodig. Seks kun je ook krijgen als je dat wil. En op iemand kunnen rekenen in tijden van nood moet je altijd nog maar afwachten. Steun krijg je ook niet vanzelfsprekend van degene van wie je dat 't meest hoopt.
[...]
Dat is zeker waar, maar de vraag is: is het nou altijd zo leuk om alleen voor jezelf te leven? Dat vraag ik me wel af. is het altijd zo leuk om overal te kunnen blijven hangen omdat er thuis niemand op je wacht? Is het zo leuk om altijd op TV te kijken wat JIJ wilt zien omdat er niemand anders is die misschien iets anders wil zien?
Het is soms ook leuk om dingen te delen of dat er eens iemand is als je thuis komt, dingen met je partner te bespreken etc. Ik heb nogal een zware baan en soms lijkt het me heerlijk om gewoon eens tegen iemand aan te kletsen als ik thuiskom, of tegen iemand aan te hangen op de bank. Ik hoef niet altijd voor mezelf te leven. En als je achter in de 30 bent en nog kinderen wilt, gaat het soms best een beetje opbreken. Tot je 35ste valt het allemaal wel mee.
Die seksuele relaties heb ik ook wel, maar dat is op den duur ook wat oppervlakkig, vind ik. Die mannen zijn er echt niet voor je als je ze echt nodig hebt. Nu wil ik niet zeggen dat een relatie perfect is, ik heb er meerdere gehad, maar om nou te zeggen dat het allemaal zo fantastisch is in je eentje?? Nee. Ik zal wel moeten en heb ook veel plezier in mijn leven hoor, maar toch zou ik wel weer eens mijn leven willen delen met iemand. Ik vind dat uiteindelijk toch leuker denk ik.
Om maar te zwijgen over de kosten inderdaad. Alles is duurder in je eentje, en een huis kopen zit er bijvoorbeeld voor mij al helemaal niet in. Soms wil je dan toch wat verder en een soort "andere fase".
Als je je wilt voortplanten en om die reden 'n partner zoekt, ja dat is idd 'n heel andere situatie dan waarin ik zit. Ik wil geen kinderen en accepteer ook geen partner met kinderen/kinderwens.
Een huis naar mijn zin heb ik zelf, daar komt geen man aan. Als je van 'n partner afhankelijk bent om 'n huis naar je zin te kunnen kopen ben je wel heel erg afhankelijk, want er stranden zoveel relaties en als je die woning niet in je eentje kunt betalen, betekent dat niet alleen liefdesverdriet als de relatie over is, maar tevens je huis moeten opgeven en terug naar af.
Op dat gebied kun je beter zorgen dat je dat zelf voor elkaar krijgt om te kunnen wonen naar je zin, zodat je daar geen man voor nodig hebt.
Tuurlijk is het leuk om af en toe 'ns tegen iemand aan te kunnen zeuren en kletsen, maar dat kan ook bij 'n vriend(in), daar heb je ook geen partner voor nodig. Seks kun je ook krijgen als je dat wil. En op iemand kunnen rekenen in tijden van nood moet je altijd nog maar afwachten. Steun krijg je ook niet vanzelfsprekend van degene van wie je dat 't meest hoopt.
zaterdag 16 oktober 2010 om 13:53
Oh wat ben ik stiekem blij met jullie!
Ik herken mezelf in veel van jullie... 26 en nu 2 jaar single..
Heb 1,5 jaar lang echt volop genoten van t vrijgezellenbestaan was echt wel Happy Single zeg maar! Maar steeds meer ga ik me alleen voelen. Van die rotmomentjes...Plekken waar allemaal stelletjes staan en daar sta ik dan..alleen bah.
Heb periode gehad waarbij ik de deur niet uitging omdat ik er zo de balen van had maar daar schiet je helemaal niks mee op, dan kom je m zeker niet tegen.
Ben toch weer aan het internetdaten gegaan en nu wel wat dates gehad maar is verder op niets uitgelopen helaas.
vanaaf ga ik weer een poging doen met een leuke kerel (zo kwam ie online over tenminste) dus ben benieuwd.
Maar het gevoel wat jullie hier omschrijven...tjsa helaas kan ik erover mee praten. Fijn dat hier soulmates zijn hihi!
Ik herken mezelf in veel van jullie... 26 en nu 2 jaar single..
Heb 1,5 jaar lang echt volop genoten van t vrijgezellenbestaan was echt wel Happy Single zeg maar! Maar steeds meer ga ik me alleen voelen. Van die rotmomentjes...Plekken waar allemaal stelletjes staan en daar sta ik dan..alleen bah.
Heb periode gehad waarbij ik de deur niet uitging omdat ik er zo de balen van had maar daar schiet je helemaal niks mee op, dan kom je m zeker niet tegen.
Ben toch weer aan het internetdaten gegaan en nu wel wat dates gehad maar is verder op niets uitgelopen helaas.
vanaaf ga ik weer een poging doen met een leuke kerel (zo kwam ie online over tenminste) dus ben benieuwd.
Maar het gevoel wat jullie hier omschrijven...tjsa helaas kan ik erover mee praten. Fijn dat hier soulmates zijn hihi!
zaterdag 16 oktober 2010 om 18:39
Elninjoo,
Alles wat je zegt is waar. Maar het is erg rationeel Er is ook nog zoiets als gevoel. Soms voelt het gewoon even niet meer goed, dat altijd maar alleen zijn. En die vriendinnen..ja, tuurlijk. Maar een relatie waarbij ik goede gesprekken met mijn partner kan hebben (even daarvanuit gaande) zou ook meer dan welkom zijn.
Een financiële situatie verander je niet zomaar even. Ik woon in een duur deel van het land en kan ook niet zomaar van baan veranderen. Natuurlijk kan een relatie stuk gaan als je samen een huis hebt, en moet je het zelf doen in het leven, maar het kan soms echt wat makkelijker zijn als je samen de dingen oppakt ipv alles altijd alleen te moeten doen, als ik om me heen kijk. En dan die kinderwens nog, maar laten we t daar helemaal maar niet over hebben.
Alles wat je zegt is waar. Maar het is erg rationeel Er is ook nog zoiets als gevoel. Soms voelt het gewoon even niet meer goed, dat altijd maar alleen zijn. En die vriendinnen..ja, tuurlijk. Maar een relatie waarbij ik goede gesprekken met mijn partner kan hebben (even daarvanuit gaande) zou ook meer dan welkom zijn.
Een financiële situatie verander je niet zomaar even. Ik woon in een duur deel van het land en kan ook niet zomaar van baan veranderen. Natuurlijk kan een relatie stuk gaan als je samen een huis hebt, en moet je het zelf doen in het leven, maar het kan soms echt wat makkelijker zijn als je samen de dingen oppakt ipv alles altijd alleen te moeten doen, als ik om me heen kijk. En dan die kinderwens nog, maar laten we t daar helemaal maar niet over hebben.
zaterdag 16 oktober 2010 om 20:20
Ik heb een relatie gehad van mijn 16e tot mijn 26e, toen werd ik gedumpt,en na een paar maanden huilen ben ik begonnen met feesten, flink de bloemetjes buiten gezet,tig scharrels, etc etc
En met stappen leer je heel veel andere singles kennen om mee af te sprekeen.
Na 2 jaar op mijn 28e kwam ik mijn huidige man tegen(ook een party ganger eeuwige vrijgezel) op mijn 29e getrouwd&zwanger.
Nu al 7 jaar getrouwd en 2 kindjes verder.
Ik ben heel blij dat ik die "single"feest periode gehad heb, ik heb alles geprobeerd&gedaan,(wat god verboden heeft) en heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb door een lange relatie,en mijn man is hetzelfde verhaal.
Dus meid : geniet van deze periode, als je je vent dadelijk tegenkomt ben je binnen een jaar getrouwd&zwanger.(als je dat wilt)
En met stappen leer je heel veel andere singles kennen om mee af te sprekeen.
Na 2 jaar op mijn 28e kwam ik mijn huidige man tegen(ook een party ganger eeuwige vrijgezel) op mijn 29e getrouwd&zwanger.
Nu al 7 jaar getrouwd en 2 kindjes verder.
Ik ben heel blij dat ik die "single"feest periode gehad heb, ik heb alles geprobeerd&gedaan,(wat god verboden heeft) en heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb door een lange relatie,en mijn man is hetzelfde verhaal.
Dus meid : geniet van deze periode, als je je vent dadelijk tegenkomt ben je binnen een jaar getrouwd&zwanger.(als je dat wilt)
maandag 18 oktober 2010 om 15:35
maandag 18 oktober 2010 om 20:49
haha nee dat dacht dat ik ook al en zo zijn er hier ook mensen die meer de levensfase van feesten en kroegen onveiligmaken hebben (of het gewoon niks vinden). Vandaag een prutdag, gewoon omdat ik 20 dingen tegelijk moest doen en dan mis je gewoon iemand die zegt: komt wel goed schatje...En even tegen iemand kunnen aankruipen. Maar ja net mijn vriendinnen maar even een zeikmail gestuurd :p En nu lekker grey's anatomy kijken, spannend!