Relaties
alle pijlers
Bindingsangst, dat zag ik niet aankomen
maandag 17 september 2018 om 18:40
Ik ben al een paar keer tegen hetzelfde probleem aan gelopen. Ik loop hiervoor sinds kort bij een psycholoog (klinkt heel overdreven, maar het leek mij niet verkeerd omdat ik hier vaker tegenaan loop).
Wanneer ik iemand leer kennen die ik leuk vind, raak ik gefixeerd op wat ik wel/niet voel. Elke keer kom ik er dan op uit dat ik een gevoel mis. Welk gevoel dit is weet ik zelf eigenlijk niet eens. Ik herhaal alle negatieve gedachten, gevoelens keer op keer in mijn hoofd tot ik er eigenlijk min of meer gek van word en dan besluit ik het af te kappen, terwijl ik het ook best wel een kans zou willen geven.
Inmiddels ben ik 2 maanden aan het daten met een man. Het voelt ongekend goed. We klikken goed, ik kan met hem lachen, ik merk een aangename spanning als we bij elkaar zijn (bijvoorbeeld bij een etentje dat ik hoop dat hij mijn hand zal pakken). Als ik over hem vertel aan mijn vriendinnen dan krijg ik een grijns op mijn gezicht van oor tot oor. Als ik met hem heb afgesproken dan voel ik steeds een fijn spannend gevoel in mijn buik en ik kan soms naar hem kijken dat ik denk: wat ben jij leuk zeg! De afspraakjes zijn altijd leuk. Ik kijk met veel plezier naar de afspraakjes uit en laatst troffen we bij toeval mijn ouders in het dorp, dus hem voorgesteld aan mijn ouders en dat voelde ook echt super.
Maar toch.. Ook al lijkt het nu prima te voelen, denk ik weer: wat is die leegte die ik voel??
Ik ben vanwege omstandigheden thuis laatst naar de psycholoog gegaan en ook dit met haar besproken. Zij dacht sterk aan bindingsangst omdat ze geen negatieve signalen hoorde van mij en wanneer ik er serieus over nadenk, dat het dan pas vervelend begint te voelen. In de thuisomgeving zijn er vroeger dingen gebeurd waardoor er volgens haar niet normaal (ff zwart-wit gezegd) met stress en angst is omgegaan en dat ik daardoor waarschijnlijk moeite heb met mezelf binden en de lat veel te hoog leg. Ik heb moeite met het leven in het hier en nu, kan mezelf ook moeilijk laten genieten van het hier en nu ook al wil ik dat heel graag, maar ik wil overal de controle over houden.
Ik ben nu in behandeling van de psycholoog, nog geen idee welke therapie ik daadwerkelijk krijg. Ik vertelde haar dat ik twijfelde en dat dat voor mijn gevoel er al gelijk op zou wijzen dat het dan niet goed zou zitten. Ze zei mij dat ik waarschijnlijk de lat veel te hoog leg en dat er zo niemand aan zou kunnen tippen en dat ik doordat ik het negatieve allemaal zo serieus neem, het dan weer afkap omdat dat dan de overhand neemt.
ik ben eigenlijk heel benieuwd naar of er meer zijn die in een soortgelijke situatie zitten of hebben gezeten.
Wanneer ik iemand leer kennen die ik leuk vind, raak ik gefixeerd op wat ik wel/niet voel. Elke keer kom ik er dan op uit dat ik een gevoel mis. Welk gevoel dit is weet ik zelf eigenlijk niet eens. Ik herhaal alle negatieve gedachten, gevoelens keer op keer in mijn hoofd tot ik er eigenlijk min of meer gek van word en dan besluit ik het af te kappen, terwijl ik het ook best wel een kans zou willen geven.
Inmiddels ben ik 2 maanden aan het daten met een man. Het voelt ongekend goed. We klikken goed, ik kan met hem lachen, ik merk een aangename spanning als we bij elkaar zijn (bijvoorbeeld bij een etentje dat ik hoop dat hij mijn hand zal pakken). Als ik over hem vertel aan mijn vriendinnen dan krijg ik een grijns op mijn gezicht van oor tot oor. Als ik met hem heb afgesproken dan voel ik steeds een fijn spannend gevoel in mijn buik en ik kan soms naar hem kijken dat ik denk: wat ben jij leuk zeg! De afspraakjes zijn altijd leuk. Ik kijk met veel plezier naar de afspraakjes uit en laatst troffen we bij toeval mijn ouders in het dorp, dus hem voorgesteld aan mijn ouders en dat voelde ook echt super.
Maar toch.. Ook al lijkt het nu prima te voelen, denk ik weer: wat is die leegte die ik voel??
Ik ben vanwege omstandigheden thuis laatst naar de psycholoog gegaan en ook dit met haar besproken. Zij dacht sterk aan bindingsangst omdat ze geen negatieve signalen hoorde van mij en wanneer ik er serieus over nadenk, dat het dan pas vervelend begint te voelen. In de thuisomgeving zijn er vroeger dingen gebeurd waardoor er volgens haar niet normaal (ff zwart-wit gezegd) met stress en angst is omgegaan en dat ik daardoor waarschijnlijk moeite heb met mezelf binden en de lat veel te hoog leg. Ik heb moeite met het leven in het hier en nu, kan mezelf ook moeilijk laten genieten van het hier en nu ook al wil ik dat heel graag, maar ik wil overal de controle over houden.
Ik ben nu in behandeling van de psycholoog, nog geen idee welke therapie ik daadwerkelijk krijg. Ik vertelde haar dat ik twijfelde en dat dat voor mijn gevoel er al gelijk op zou wijzen dat het dan niet goed zou zitten. Ze zei mij dat ik waarschijnlijk de lat veel te hoog leg en dat er zo niemand aan zou kunnen tippen en dat ik doordat ik het negatieve allemaal zo serieus neem, het dan weer afkap omdat dat dan de overhand neemt.
ik ben eigenlijk heel benieuwd naar of er meer zijn die in een soortgelijke situatie zitten of hebben gezeten.
maandag 17 september 2018 om 19:01
Ik denk dat dat inderdaad ook wel verstandig is, alleen wil ik hem liever niet opgeven. Ben blij dat ik de stap heb gezet om naar een psycholoog te gaan omdat er waarschijnlijk meer onder zit. Het voelt alleen zoals nu in het begin slecht omdat ik altijd dacht mijn eigen boontjes te kunnen doppen en alles wel op een rijtje te hebben.
maandag 17 september 2018 om 19:01
Je klinkt heel jong. Hoe oud ben je?
Ik vind na 2 maanden voorstellen best wel snel. Sommige mensen zijn verliefd op het verliefd zijn en willen steeds met een nieuwe persoon de spannende roze wolk van de eerste verliefdheid meemaken. Wanneer deze is opgetrokken en er voorzichtig houden van voor in de plaats zou komen vind men het niet meer interessant.
Je vol 1000% ergens in storten om dan af te haken op een kleine afknapper hoort daar ook bij.
Er is niets mis mee om te genieten van het moment en de relatie zich te laten ontwikkelen zonder de verplichtingen van na 5-6 dates naar mijn ouders of mijn vrienden. Doe de dingen samen die je echt leuk vind en ga liever een lang weekend samen weg of iets spannends doen zoals waterskiën of naar een aparte activiteit.
Er is niemand die zegt dat een relatie alleen volgens een vast traditioneel patroon moet verlopen en ook het eind doel kan variëren.
Uiteindelijk is de hamvraag wat vind jij belangrijk in een relatie? En niet wat willen mijn ouders en vrienden graag voor mij.
Ik vind na 2 maanden voorstellen best wel snel. Sommige mensen zijn verliefd op het verliefd zijn en willen steeds met een nieuwe persoon de spannende roze wolk van de eerste verliefdheid meemaken. Wanneer deze is opgetrokken en er voorzichtig houden van voor in de plaats zou komen vind men het niet meer interessant.
Je vol 1000% ergens in storten om dan af te haken op een kleine afknapper hoort daar ook bij.
Er is niets mis mee om te genieten van het moment en de relatie zich te laten ontwikkelen zonder de verplichtingen van na 5-6 dates naar mijn ouders of mijn vrienden. Doe de dingen samen die je echt leuk vind en ga liever een lang weekend samen weg of iets spannends doen zoals waterskiën of naar een aparte activiteit.
Er is niemand die zegt dat een relatie alleen volgens een vast traditioneel patroon moet verlopen en ook het eind doel kan variëren.
Uiteindelijk is de hamvraag wat vind jij belangrijk in een relatie? En niet wat willen mijn ouders en vrienden graag voor mij.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 17 september 2018 om 19:27
Ai, ik herken het zo erg! Hetzelfde schuitje... Nu 11 dates verder, alles leuk en gezellig, maar toch blijven die gedachtes. 'Voel ik wel wat? Is dit verliefd zijn? Is hij goed genoeg? Stel je voor dat...?' Het idee om ook met iemand samen te moeten leven benauwd me een beetje. Ik heb het idee dat ik dan een stukje vrijheid inlever en heel veel rekening met iemand moet houden.
Heb je het er met hem over gehad?
Heb je het er met hem over gehad?
maandag 17 september 2018 om 19:42
Omdat jij het dat blijkbaar maakt.
Een relatie is geen verbintenis voor het leven. Je kan dat gewoon afkappen/uitmaken als het niet werkt. Of als je zijn remsporen in je pot niet leuk vind. Of als je hem vind stinken. Of om zijn rare lachje. Of gewoon omdat je er geen zin meer in hebt zonder hele duidelijke reden.
Je tekent geen wurgcontract ofzo.
maandag 17 september 2018 om 20:03
Lijkt me overdreven om voor dit probleem een psycholoog een diagnose en therapie te laten (voor)stellen. Leer te leven in het nu. De leegte die je voelt is waarschijnlijk gewoon het oningevulde plaatje met hem. Het is nog een blanco vel, dat is onzeker en dat voelt ongemakkelijk. En van dat gevoel wil je zo snel mogelijk af dus kap je hem af. Omarm die ongemakkelijkheid, erken dat ie er is en ga langzaam ontdekken hoe het lege vel zich vult. Dat is leuk en spannend. Maar niet iets waar je therapie voor nodig hebt. Lijkt mij.
anoniem_65537e7f5e90c wijzigde dit bericht op 17-09-2018 20:07
10.07% gewijzigd
maandag 17 september 2018 om 20:04
Nee, dat is inderdaad wat de psycholoog aangaf. Ik heb volgens haar bepaalde ideeën over wat ik MOET voelen. Ik moet hem de geweldigste man ooit vinden, ik moet mijn hele leven uitgestippeld voor me zien met hem naast mij. Al die dingen zijn niet reëel volgens mijn psycholoog,dus ik moet leren om te schakelen. Ik zie die dingen in mijn eentje ook niet voor mij, laat staan dat ik dat dan met iemand in mijn hoofd moet hebben. Omdat ik dat niet voor me zie/droom met hem, reken ik mijn gevoel daar op af dat het niet goed zit, terwijl mijn psycholoog aangeeft dat ik gewoon van het nu moet genieten. Als het nu leuk is, dan is het nu leuk klaar.
ben het met je eens over die diagnose hoor, alleen controledwang komt bij ons in de familie voor en ik merk dat ik ook moeilijk los kan laten en de controle wil behouden.
ben het met je eens over die diagnose hoor, alleen controledwang komt bij ons in de familie voor en ik merk dat ik ook moeilijk los kan laten en de controle wil behouden.
maandag 17 september 2018 om 20:41
In tegenstelling tot sommige anderen vind ik het wel heel goed dat je hier werk van maakt. Dat je het 'gewoon kunt afkappen' is wel erg makkelijk gezegd als je dit probleem niet hebt. Dan kun je tegen mensen met anorexia ook zeggen dat ze 'gewoon moeten gaan eten'.
anoniem_336277 wijzigde dit bericht op 18-09-2018 09:51
53.22% gewijzigd
maandag 17 september 2018 om 21:08
ik wil eigenlijk mijn verwachtingen lager leggen. Deze zijn op alle gebieden nogal hoog waardoor ik altijd mezelf weer tegen kom.
Ik zou het gewoon heel jammer vinden als dat gedoe in mijn hoofd deze leuke periode met deze man in de weg zou zitten. Ik denk dat ik er te zwaar aan til en het kan vast geen kwaad dat ik er met behulp van een psycholoog naar ga kijken waar het vandaan komt en wat ik eraan kan doen.
Ik zou het gewoon heel jammer vinden als dat gedoe in mijn hoofd deze leuke periode met deze man in de weg zou zitten. Ik denk dat ik er te zwaar aan til en het kan vast geen kwaad dat ik er met behulp van een psycholoog naar ga kijken waar het vandaan komt en wat ik eraan kan doen.
maandag 17 september 2018 om 23:04
Toen ik mijn vriend leerde kennen vond ik hem ook niet de geweldigste man ter wereld hoor. Nu wel. Want nu ken ik hem, hebben we samen een leven en hebben we lief en leed gedeeld.
dinsdag 18 september 2018 om 04:31
Hee Stippel,
Je wordt getergt door je eigen gedachten.
Wat jou zou kunnen helpen denk ik is leren mediteren.
Met mediteren leer je een goede focus te krijgen, gedachten te laten komen en ook weer gaan, werkelijk in het hier en nu moment zijn.
Je wordt meer beschikbaar voor het hier en nu.
Mediteren kun je leren in groepsverband of alleen. Ik denk dat groepsverband wel een goeie is. Iedereen is daar met hetzelfde doel: minder druk in je hoofd te worden, Je eigen gedachten niet meer zo serieus te nemen, leren loslaten.
Meer de baas over jezelf te worden in plaats van dat de gedachten een loopje met je nemen.
Je wordt getergt door je eigen gedachten.
Wat jou zou kunnen helpen denk ik is leren mediteren.
Met mediteren leer je een goede focus te krijgen, gedachten te laten komen en ook weer gaan, werkelijk in het hier en nu moment zijn.
Je wordt meer beschikbaar voor het hier en nu.
Mediteren kun je leren in groepsverband of alleen. Ik denk dat groepsverband wel een goeie is. Iedereen is daar met hetzelfde doel: minder druk in je hoofd te worden, Je eigen gedachten niet meer zo serieus te nemen, leren loslaten.
Meer de baas over jezelf te worden in plaats van dat de gedachten een loopje met je nemen.
dinsdag 18 september 2018 om 08:01
Daar heb ik laatst iets over gelezen. Ik dacht gelijk dat dat niets voor mij zou zijn, maar misschien toch wel. Het is het proberen waard.
Ik merk dat gedachten zich steeds meer bij mij aandringen waardoor ik een meer beladen/negatief gevoel krijg en daardoor denk ermee te moeten kappen want het voelt niet fijn.
Zodraik nergens aan denk voel ik me goed .
Ik merk dat gedachten zich steeds meer bij mij aandringen waardoor ik een meer beladen/negatief gevoel krijg en daardoor denk ermee te moeten kappen want het voelt niet fijn.
Zodraik nergens aan denk voel ik me goed .
dinsdag 18 september 2018 om 09:17
Goedemorgen, even een andere reactie dan mijn voorgangers. Je klinkt wel verliefd. Verliefd zijn is niet altijd leuk, want het maakt soms zo ontzettend onzeker. Is het geen onzekerheid die door de verliefdheid komt? Dat je jezelf als het ware beschermd tegen die onzekere gevoelens? (Of is dit dan juist bindingsangst?) Ik heb geen ervaring met bindingsangst, maar mijn ervaring met die onzekere fase met gevoelens wel.
dinsdag 18 september 2018 om 11:40
woensdag 19 september 2018 om 04:28
Het allereerste en belangrijkste is dat je een fijn en prettig gevoel over hem hebt.
Dat op zichzelf is harstikke goed.
Dat zegt een heleboel, nl dat dat wel goed zit
Je krijgt een fixatie als je iemand leuk vindt. Je mist een bepaald gevoel maar je weet niet wat voor gevoel.
Dat gevoel is dus onbenoembaar.
Ik denk dat die fixatie die je krijgt als je iemand leuk vind iets zegt over jezelf, niet over hem.
Je koppie wordt veel drukker
Vaak weerspiegelen partners ons dingen die over onszelf gaan.
Het zou heel goed kunnen dat je een bepaald gevoel mist in jezelf, een soort diepgaande verankering. Een soort thuiskomen.
Ik zou meditatie echt een kans geven als ik jou was.
Meditatie kan je nl dat gevoel gaan geven.
Verder geven gedachten jou vaak een rot gevoel.
Je kunt echt leren gedachten te laten passeren in meditatie zodat ze niet meer de overhand hebben en daar heb je zoveel profijt van op allerlei vlakken in je leven.
Meditatie is wel iets dat je heel regelmatig moet beoefenen en moet blijven beoefenen.
Dat op zichzelf is harstikke goed.
Dat zegt een heleboel, nl dat dat wel goed zit
Je krijgt een fixatie als je iemand leuk vindt. Je mist een bepaald gevoel maar je weet niet wat voor gevoel.
Dat gevoel is dus onbenoembaar.
Ik denk dat die fixatie die je krijgt als je iemand leuk vind iets zegt over jezelf, niet over hem.
Je koppie wordt veel drukker
Vaak weerspiegelen partners ons dingen die over onszelf gaan.
Het zou heel goed kunnen dat je een bepaald gevoel mist in jezelf, een soort diepgaande verankering. Een soort thuiskomen.
Ik zou meditatie echt een kans geven als ik jou was.
Meditatie kan je nl dat gevoel gaan geven.
Verder geven gedachten jou vaak een rot gevoel.
Je kunt echt leren gedachten te laten passeren in meditatie zodat ze niet meer de overhand hebben en daar heb je zoveel profijt van op allerlei vlakken in je leven.
Meditatie is wel iets dat je heel regelmatig moet beoefenen en moet blijven beoefenen.
woensdag 19 september 2018 om 08:36
Heel herkenbaar dit.
https://www.hannahcuppen.nl/nl/boek-art ... iteit.html
Misschien heb je hier iets aan.
En bedenk anders wil ik hem kwijt?
Is het antwoord nee, ok dan af en toe wat twijfels accepteren. Komt goed!
https://www.hannahcuppen.nl/nl/boek-art ... iteit.html
Misschien heb je hier iets aan.
En bedenk anders wil ik hem kwijt?
Is het antwoord nee, ok dan af en toe wat twijfels accepteren. Komt goed!
woensdag 19 september 2018 om 14:11
woensdag 19 september 2018 om 17:21
Ik zat er al aan te denken om het voorzichtig te bespreken. Ik wil hem namelijk helemaal niet kwijt, maar ik wil wel van dat zware gevoel af. Ik ga met mijn psycholoog onderzoeken waar dit gevoel vandaan komt. Of het komt omdat ik ergens van binnen toch niet verder met hem wil of omdat ik mij afsluit om niet gekwetst te worden of te kwetsen. Ik wil meer in het hier en nu leven
donderdag 20 september 2018 om 23:41