Relaties
alle pijlers
Cultuurverschillen
donderdag 15 oktober 2009 om 12:17
Kym, zelf geloof ik iet zo in cultuurverschillen, in die zin dat als twee mensen een relatie hebben en ze komen erachter dat ze over bepaalde dingen verschillend denken of dat ze bepaalde dingen anders aanpakken, of andere dingen logisch vinden, ze vanzelf daarover nadenken: waarom doe ik dat zo? wat vind ik daarvan? wat vind ik van de manier waarop de ander denkt?
Dan kan je best erachter komen dat je iets altijd zus of zo doet vanwege je opvoeding en de cultuur waaruit je komt, maar c'est soit. Want meteen daarna beslis je of het onzinnig is en je het alleen uit gewoonte zo doet (verander je je mening), of dat je er eerder wel nooit over nagedacht hebt, maar nu je dat doet je toch helemaal achter die manier staat (en blijf je bij je mening, en gaat het niet meer om een cultuurverschil maar om een verschil tussen mensen).
Ikzelf ben erachter gekomen dat ik bepaalde 'typisch Nederlandse dingen' makkelijk kan laten varen, of zelfs dat zodra ik zag dat het ook anders kon ik meteen om was (zonder er ooit eerder over nagedacht te hebben), en dat ik andere 'typisch Nederlandse dingen' absoluut niet los kan laten.
Wat voor mij vooral opvallend is is dat ik, net zoals zoveel Nederlanders, héél erg liberaal en open ben. In sommige andere culturen wordt constant gezeken op andere mensen, gelet op andere mensen, of ze wel binnen de zeden blijven, er wordt geroddeld en veroordeeld bij het leven:
Homo's zijn tegennatuurlijk, abortus is moord, want dat zegt de pastoor, mijn nichtje van 20 mag 's avonds niet uit want God weet wie ze kan leren kennen, mijn dochter van 25 slaapt echt niet met haar vriend want ze is immers nog niet getrouwd (en mocht ze dat wel doen en de buren krijgen er lucht van............ dan hebben we een Heel Groot Probleem), die kerel was op zijn achttiende al het huis uit, wat zou daar gebeurd zijn, wat voor verhaal zou daar achter zitten, zou dat vrijwillig zijn, en die ene nieuwe buurvrouw heeft wel een kind maar geen man, intriges intriges.
Gek genoeg (had ik nooit verwacht) is dit het cultuurverschil waar ik met stip op één de allermeeste moeite mee heb.
Dan kan je best erachter komen dat je iets altijd zus of zo doet vanwege je opvoeding en de cultuur waaruit je komt, maar c'est soit. Want meteen daarna beslis je of het onzinnig is en je het alleen uit gewoonte zo doet (verander je je mening), of dat je er eerder wel nooit over nagedacht hebt, maar nu je dat doet je toch helemaal achter die manier staat (en blijf je bij je mening, en gaat het niet meer om een cultuurverschil maar om een verschil tussen mensen).
Ikzelf ben erachter gekomen dat ik bepaalde 'typisch Nederlandse dingen' makkelijk kan laten varen, of zelfs dat zodra ik zag dat het ook anders kon ik meteen om was (zonder er ooit eerder over nagedacht te hebben), en dat ik andere 'typisch Nederlandse dingen' absoluut niet los kan laten.
Wat voor mij vooral opvallend is is dat ik, net zoals zoveel Nederlanders, héél erg liberaal en open ben. In sommige andere culturen wordt constant gezeken op andere mensen, gelet op andere mensen, of ze wel binnen de zeden blijven, er wordt geroddeld en veroordeeld bij het leven:
Homo's zijn tegennatuurlijk, abortus is moord, want dat zegt de pastoor, mijn nichtje van 20 mag 's avonds niet uit want God weet wie ze kan leren kennen, mijn dochter van 25 slaapt echt niet met haar vriend want ze is immers nog niet getrouwd (en mocht ze dat wel doen en de buren krijgen er lucht van............ dan hebben we een Heel Groot Probleem), die kerel was op zijn achttiende al het huis uit, wat zou daar gebeurd zijn, wat voor verhaal zou daar achter zitten, zou dat vrijwillig zijn, en die ene nieuwe buurvrouw heeft wel een kind maar geen man, intriges intriges.
Gek genoeg (had ik nooit verwacht) is dit het cultuurverschil waar ik met stip op één de allermeeste moeite mee heb.
donderdag 15 oktober 2009 om 12:26
Hi Maragretha, dank voor je reactie. Ik heb je vaker gelezen, met welke cultuur ben jij gemixt in je relatie?
De voorbeelden die je noemt zijn inderdaad de lastigste, lijkt me.
Als ik met mijn vriend ben en we kletsen en vertellen elkaar dingen (over vroeger, over relaties, over familie etc.), dan heb ik soms het gevoel alsof ik een losbol ben. Of nee, alsof ik zo over kan komen. Dan besef ik hoe vrij we eigenlijk zijn in Nederland en vraag ik me af hoe dat op hem over kan komen. Naja, dat check ik ook wel natuurlijk.
Ik ben bijna 27 en heb meerdere relaties gehad, heb samengewoond etc. Hij kan erover vallen als ik zeg dat ik het een lange tijd geleden is dat ik me zo fijn voelde met iemand zoals ik me voel met hem. Hij wilt het niet weten dat ik dat gevoel ook met anderen heb gedeeld.
Zijn vader heeft een eigen bedrijf, zijn moeder werkt niet. Nooit gedaan ook. Waarom niet? Dat hoeft ze niet, en dat is goed bedoeld. Verveelt ze zich dan niet? Nee hoor, ze heeft genoeg aanspraak (buren, familie) en vermaakt zich goed.
Het is bizar om dan het beeld te schetsen van hoe het leven in Nederland is. Alhoewel ik ook wel heel veel overeenkomsten zie hoor tussen zijn cultuur en de onze (en dat verbaast me dan soms ook wel weer).
De voorbeelden die je noemt zijn inderdaad de lastigste, lijkt me.
Als ik met mijn vriend ben en we kletsen en vertellen elkaar dingen (over vroeger, over relaties, over familie etc.), dan heb ik soms het gevoel alsof ik een losbol ben. Of nee, alsof ik zo over kan komen. Dan besef ik hoe vrij we eigenlijk zijn in Nederland en vraag ik me af hoe dat op hem over kan komen. Naja, dat check ik ook wel natuurlijk.
Ik ben bijna 27 en heb meerdere relaties gehad, heb samengewoond etc. Hij kan erover vallen als ik zeg dat ik het een lange tijd geleden is dat ik me zo fijn voelde met iemand zoals ik me voel met hem. Hij wilt het niet weten dat ik dat gevoel ook met anderen heb gedeeld.
Zijn vader heeft een eigen bedrijf, zijn moeder werkt niet. Nooit gedaan ook. Waarom niet? Dat hoeft ze niet, en dat is goed bedoeld. Verveelt ze zich dan niet? Nee hoor, ze heeft genoeg aanspraak (buren, familie) en vermaakt zich goed.
Het is bizar om dan het beeld te schetsen van hoe het leven in Nederland is. Alhoewel ik ook wel heel veel overeenkomsten zie hoor tussen zijn cultuur en de onze (en dat verbaast me dan soms ook wel weer).
donderdag 15 oktober 2009 om 16:22
quote:magnolia81 schreef op 15 oktober 2009 @ 16:20:
Heb niet alles gelezen, maar iemand die uit het zuiden van Libanon komt is (meestal) moslim. Bovendien is het vrijwel onmogelijk om in Libanon geen religie te hebben. Religie maakt een belangrijk deel uit van het leven. Ook al is iemand niet praktiserend, dan nog wordt je gevormd door religie. Daarnaast is er nog beste een sterke scheiding tussen moslims en christenen in Libanon. Het maakt in mijn optiek wel verschil uit of iemand moslim of christelijk is. Christenen zijn veel vrijer en ook hoe zij moet vrouwen omgaan is anders. Uiteraard hebben ook de christenen een iets traditionelere visie op familie enz dan hier in NL. Ik wil niet teveel neerzetten hier ivm herkenbaarheid, maar het kan wel als je diegene ook een liberaal idee heeft van hoe om te gaan met vrouwen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zou staan te springen om een moslim uit het zuiden, men is daar nl nogal streng!
Heb niet alles gelezen, maar iemand die uit het zuiden van Libanon komt is (meestal) moslim. Bovendien is het vrijwel onmogelijk om in Libanon geen religie te hebben. Religie maakt een belangrijk deel uit van het leven. Ook al is iemand niet praktiserend, dan nog wordt je gevormd door religie. Daarnaast is er nog beste een sterke scheiding tussen moslims en christenen in Libanon. Het maakt in mijn optiek wel verschil uit of iemand moslim of christelijk is. Christenen zijn veel vrijer en ook hoe zij moet vrouwen omgaan is anders. Uiteraard hebben ook de christenen een iets traditionelere visie op familie enz dan hier in NL. Ik wil niet teveel neerzetten hier ivm herkenbaarheid, maar het kan wel als je diegene ook een liberaal idee heeft van hoe om te gaan met vrouwen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zou staan te springen om een moslim uit het zuiden, men is daar nl nogal streng!
donderdag 15 oktober 2009 om 16:30
donderdag 15 oktober 2009 om 16:44
Druzen zijn ook moslims...... ze zijn een afsplitsing..... Druzen zijn dus van een andere denominatie, net als dat de maronieten een groot deel uitmaken van de christenen in libanon. In Libanon kan het nl niet dat je geen geloof hebt.....
Het kan natuurlijk dat hij niet praktiserend is, maar de kans is zeer groot dat hij wel is opgevoed in die cultuur.
Het kan natuurlijk dat hij niet praktiserend is, maar de kans is zeer groot dat hij wel is opgevoed in die cultuur.
donderdag 15 oktober 2009 om 16:47
donderdag 15 oktober 2009 om 16:59
nee snap ik ook niet, want meestal is het overduidelijk welk geloof iemand aanhangt (is vaak ook te zien aan de achternaam). En ik vind het wel gek dat hij dan zegt dat hij het geen naam kan geven, ik denk dat het eerder een kwestie is van niet willen. Juist omdat in Libanon zo georganiseerd is langs die religieuze lijnen. Heeft hij je wel iets verteld?? Want wellicht dat ik je dan kan helpen. Je mag me ook prive mailen als je dat prettiger vindt. Ik weet wel eea van die cultuur.
donderdag 15 oktober 2009 om 17:05
Moonlight, als je geld hebt in Libanon en je woont in de juiste wijk, dan heb je het super goed! Je komt niks tekort....
Kym: prima! Dan zie ik wel een vriendenverzoekje voorbij komen oid
Ik krijg altijd de indruk dat mensen denken dat Libanon een of ander onder ontwikkeld land is, of een 100% moslim land, maar Libanon is het modernste land in de arabische wereld. De jongeren zijn daar super hip, feesten kunnen ze als de beste. Natuurlijk zijn er tegenstellingen, ook grote, maar het is een super mooi land, met een hele rijke geschiedenis en heel veel cultuur!
Kym: prima! Dan zie ik wel een vriendenverzoekje voorbij komen oid
Ik krijg altijd de indruk dat mensen denken dat Libanon een of ander onder ontwikkeld land is, of een 100% moslim land, maar Libanon is het modernste land in de arabische wereld. De jongeren zijn daar super hip, feesten kunnen ze als de beste. Natuurlijk zijn er tegenstellingen, ook grote, maar het is een super mooi land, met een hele rijke geschiedenis en heel veel cultuur!
donderdag 15 oktober 2009 om 20:41
Hier iemand die weinig van Libanon weet, maar wel vanalles over een multiculti-relatie
Eigenlijk ben ik het helemaal eens met Margaretha: je praat met elkaar, ontdekt verschillen (net zoals je waarschijnlijk zal doen met een NL vriend) die je best aan cultuur zou kunnen koppelen, maar vaak toch ook gewoon bij de persoon horen.
Er zijn dingetjes die ik overgenomen heb, maar er zijn ook zeker dingetjes waar ik me kapot aan irriteer en daarbij kan ik me ook aansluiten bij Margaretha.. pfff.. het moet allemaal zo móeilijk!!!!!
Wat mij heel erg is opgevallen, is dat ik mezelf heel erg Nederlands ben gaan voelen. Ik ben mezelf nooit zo bewust geweest van de Nederlandse cultuur en wat daarbij hoorde, maar door mijn relatie met hem is dit wel veel sterker geworden. Ja, ik ben erg tolerant/liberaal, kan makkelijker 'nee' zeggen, vind dat er geen verschillen zijn tussen mannen en vrouwentaken...
Het is geven en nemen, net als in een NL/NL relatie
Eigenlijk ben ik het helemaal eens met Margaretha: je praat met elkaar, ontdekt verschillen (net zoals je waarschijnlijk zal doen met een NL vriend) die je best aan cultuur zou kunnen koppelen, maar vaak toch ook gewoon bij de persoon horen.
Er zijn dingetjes die ik overgenomen heb, maar er zijn ook zeker dingetjes waar ik me kapot aan irriteer en daarbij kan ik me ook aansluiten bij Margaretha.. pfff.. het moet allemaal zo móeilijk!!!!!
Wat mij heel erg is opgevallen, is dat ik mezelf heel erg Nederlands ben gaan voelen. Ik ben mezelf nooit zo bewust geweest van de Nederlandse cultuur en wat daarbij hoorde, maar door mijn relatie met hem is dit wel veel sterker geworden. Ja, ik ben erg tolerant/liberaal, kan makkelijker 'nee' zeggen, vind dat er geen verschillen zijn tussen mannen en vrouwentaken...
Het is geven en nemen, net als in een NL/NL relatie
donderdag 15 oktober 2009 om 20:43
quote:elninjoo schreef op 22 september 2009 @ 06:57:
Hij heeft z'n afkomst tegen. Denk dat culturele normen en waarden en familiebanden uiteindelijk altijd zwaarder wegen in dat soort culturen. Zelf krijg ik altijd jeuk van de slijmerige manier waarop mannen uit dat soort culturen vrouwen proberen te paaien (en niet op de goede plaats )Jij bent ook geen type vrouw om te paaien.
Hij heeft z'n afkomst tegen. Denk dat culturele normen en waarden en familiebanden uiteindelijk altijd zwaarder wegen in dat soort culturen. Zelf krijg ik altijd jeuk van de slijmerige manier waarop mannen uit dat soort culturen vrouwen proberen te paaien (en niet op de goede plaats )Jij bent ook geen type vrouw om te paaien.
donderdag 15 oktober 2009 om 20:46
quote:Kym schreef op 23 september 2009 @ 22:49:
Dat komt omdat ik er inderdaad nogal onzeker over ben (omstandigheden zijn sowieso vreemd nu, omdat we beide in een vreemd land wonen momenteel) en het pril is. Maar ook omdat ik het vermoeden heb dat een Westers meisje niet echt het ideaalbeeld is van het 'toekomstplaatje', ofzo.
Ik heb een relatie gehad met een Libanees, en zijn familie ontving mij met open armen. Een heel warme familie! Lief, warm, gastvrij, altijd wat lekkers op tafel...
Helaas hield de relatie geen stand om andere redenen.
Dat komt omdat ik er inderdaad nogal onzeker over ben (omstandigheden zijn sowieso vreemd nu, omdat we beide in een vreemd land wonen momenteel) en het pril is. Maar ook omdat ik het vermoeden heb dat een Westers meisje niet echt het ideaalbeeld is van het 'toekomstplaatje', ofzo.
Ik heb een relatie gehad met een Libanees, en zijn familie ontving mij met open armen. Een heel warme familie! Lief, warm, gastvrij, altijd wat lekkers op tafel...
Helaas hield de relatie geen stand om andere redenen.
donderdag 15 oktober 2009 om 21:41
donderdag 15 oktober 2009 om 22:04
quote:Moonlight82 schreef op 15 oktober 2009 @ 17:02:
Misschien ga ik een stap te ver... maar hebben jullie ook toekomstplannen?
Hij zal niet zomaar naar Nederland kunnen, dus waar zou je dan heen willen? (of misschien denken jullie daar nog niet aan.. kan ook)Ja, een stapje te ver. We kennen elkaar net 6 weken.
Misschien ga ik een stap te ver... maar hebben jullie ook toekomstplannen?
Hij zal niet zomaar naar Nederland kunnen, dus waar zou je dan heen willen? (of misschien denken jullie daar nog niet aan.. kan ook)Ja, een stapje te ver. We kennen elkaar net 6 weken.
donderdag 15 oktober 2009 om 22:32
Kym, mijn vriend komt uit Cuba. Gaandeweg ben ik erachter gekomen dat er vrij veel best wel belangrijke overeenkomsten zijn tussen onze culturen: voor vrouwen is het heel gewoon (economisch) zelfstandig te zijn, men is behoorlijk recht voor zijn raap, en dat soort dingen.
Karakter is natuurlijk het belangrijkste.
Wij hebben elkaar leren kennen in een ander Latijns Amerikaans land waar we toen allebei woonden. Dat land had meer overeenkomsten met zijn cultuur dan de mijne en automatisch paste ik me meer aan (niet in de relatie, maar in het dagelijks leven, en -dus- ook in de relatie).
Ik had vaak het gevoel als ik weer eens aan kwam zeiken met 'ohh.... weet je hoe dat komt (dat ik zo reageer, dat ik dat dacht)? In Nederland doen we dat zo: ....!', dat hij me helemaaaaaaal niet geloofde.
Ik denk dat je de cultuur van de ander nooit zo zal kennen als wanneer je een tijd in het land verblijft. Nu wonen we in Europa en zie ik dat hij zich meer 'aanpast'. Het is eigenlijk niet echt aanpassen, het is gewoon het leren kennen van een andere levensstijl (en / of mentaliteit) en daaruit meenemen wat je bevalt.
Mijn vriend was hier al eerder en had bv. al tegen mij geklaagd over dat roddelen. Toen dacht ik nog van Joh, wat boeit jou het nou wat andere mensen tegen elkaar zeggen (want zo voel ik dat altijd in Nederland), maar nu ik er zelf ook woon, merk ik hoezeer dat doorwerkt op de maatschappij en hoe storend het is. Niet omdat er over míj geroddeld zou worden want who cares en ik kan me daar makkelijk van afsluiten want ik heb hier geen familie ed. geen druk. Maar het sfeertje wat dat creëert. En dat kan je alleen ervaren, nooit uitleggen. En zo is het met bijna alle culturele aspecten. Je moet ook een tijd in Nederland zijn om te weten hoe dat liberale voelt (in de maatschappij), zelfs als er vantevoren al tot in den treure over gehoord hebt.
Oh en nog iets: natuurlijk krijg je door met elkaar te praten een idee over hoe de ander in het leven staat, maar haast nog meer door te kijken hoe hij met andere mensen praat en omgaat. Wat jij vertelt over 'lang geleden dat ik me zo gevoeld heb', ik denk dat de manier waarop jij met mannen en vrouwen omgaat, de dingen die je inbrengt in een gesprek in een groep, enzovoort eigenlijk veel meer zeggen over hoe je (ook op dat gebied) in het leven staat.
Karakter is natuurlijk het belangrijkste.
Wij hebben elkaar leren kennen in een ander Latijns Amerikaans land waar we toen allebei woonden. Dat land had meer overeenkomsten met zijn cultuur dan de mijne en automatisch paste ik me meer aan (niet in de relatie, maar in het dagelijks leven, en -dus- ook in de relatie).
Ik had vaak het gevoel als ik weer eens aan kwam zeiken met 'ohh.... weet je hoe dat komt (dat ik zo reageer, dat ik dat dacht)? In Nederland doen we dat zo: ....!', dat hij me helemaaaaaaal niet geloofde.
Ik denk dat je de cultuur van de ander nooit zo zal kennen als wanneer je een tijd in het land verblijft. Nu wonen we in Europa en zie ik dat hij zich meer 'aanpast'. Het is eigenlijk niet echt aanpassen, het is gewoon het leren kennen van een andere levensstijl (en / of mentaliteit) en daaruit meenemen wat je bevalt.
Mijn vriend was hier al eerder en had bv. al tegen mij geklaagd over dat roddelen. Toen dacht ik nog van Joh, wat boeit jou het nou wat andere mensen tegen elkaar zeggen (want zo voel ik dat altijd in Nederland), maar nu ik er zelf ook woon, merk ik hoezeer dat doorwerkt op de maatschappij en hoe storend het is. Niet omdat er over míj geroddeld zou worden want who cares en ik kan me daar makkelijk van afsluiten want ik heb hier geen familie ed. geen druk. Maar het sfeertje wat dat creëert. En dat kan je alleen ervaren, nooit uitleggen. En zo is het met bijna alle culturele aspecten. Je moet ook een tijd in Nederland zijn om te weten hoe dat liberale voelt (in de maatschappij), zelfs als er vantevoren al tot in den treure over gehoord hebt.
Oh en nog iets: natuurlijk krijg je door met elkaar te praten een idee over hoe de ander in het leven staat, maar haast nog meer door te kijken hoe hij met andere mensen praat en omgaat. Wat jij vertelt over 'lang geleden dat ik me zo gevoeld heb', ik denk dat de manier waarop jij met mannen en vrouwen omgaat, de dingen die je inbrengt in een gesprek in een groep, enzovoort eigenlijk veel meer zeggen over hoe je (ook op dat gebied) in het leven staat.
donderdag 15 oktober 2009 om 22:39
quote:Kym schreef op 15 oktober 2009 @ 21:41:
Zinnige dingen worden er hier geschreven. Herkenbaar wat je schrijft trouwens Ask: het je echt Hollands voelen. Dat heb ik nu al als ik met hem ben (goh, ik ben wel erg assertief, goh, met mij valt echt niet te sollen)
Ik weet nog dat ik net mijn vriend leerde kennen en vooral heel bang was dat een jongen 'uit zo'n cultuur' (die ik overigens helemaal niet kende hoor, gewoon vooroordelen) mij zou willen betuttelen of domineren. Dus overal ging ik tegenin, want ik wou hem heel duidelijk laten zien dat ik my own woman ben, dat ik niet doe wat een ander zegt, enzovoort. Véél meer dan ik ooit met Nederlandse vriendjes had gedaan.
Nu ik hem ken, en zijn cultuur, was dat behooorlijk overdreven van mij. Maar goed.
Zinnige dingen worden er hier geschreven. Herkenbaar wat je schrijft trouwens Ask: het je echt Hollands voelen. Dat heb ik nu al als ik met hem ben (goh, ik ben wel erg assertief, goh, met mij valt echt niet te sollen)
Ik weet nog dat ik net mijn vriend leerde kennen en vooral heel bang was dat een jongen 'uit zo'n cultuur' (die ik overigens helemaal niet kende hoor, gewoon vooroordelen) mij zou willen betuttelen of domineren. Dus overal ging ik tegenin, want ik wou hem heel duidelijk laten zien dat ik my own woman ben, dat ik niet doe wat een ander zegt, enzovoort. Véél meer dan ik ooit met Nederlandse vriendjes had gedaan.
Nu ik hem ken, en zijn cultuur, was dat behooorlijk overdreven van mij. Maar goed.