Relaties
alle pijlers
Geen gevoel...
zondag 13 februari 2022 om 21:27
Hier vooral iets om even van mij af te schrijven. En hopelijk mensen die tips voor mij hebben. Ik zal het proberen kort te houden. Met het gevaar dat ik niet compleet ben.
Inmiddels ben ik (37 jaar) bijna 9 jaar samen (bijna 6 jaar getrouwd) met mijn vrouw (36 jaar) en hebben we twee ontzettend lieve kinderen (2 en 4 jaar). Zeven jaar geleden ben ik voor ‘de liefde’ ruim honderd kilometer verderop verhuisd en hebben ik met horten en stoten mijn leven hier opgebouwd. Natuurlijk is het niet altijd perfect geweest: ieder huisje heeft zijn kruisje, maar zeker de laatste tijd ging het goed (of dat dacht ik). Niet lang geleden wist mijn vrouw nog te verkondigen dat wij ‘echt voor altijd zijn’, in navolging op de vele scheidingen in onze kring. Haar beste vriendin gaat van haar vriend af, een nieuwe vriendin en een vriend van mij is zojuist gescheiden. Ze is overigens erg betrokken bij het wel en wee van de ‘nieuwe vriendin’. Nu denk ik daar niet veel van, al heeft ze aangegeven dat ze haar ex ook oprecht mag. Ze zien elkaar elke dag op het schoolplein en onze dochter en zijn zoon spelen veel met elkaar.
Ondanks dat het naar mijn gevoel goed ging merkte ik dat ze de afgelopen weken nogal afstandelijk was. Snel overprikkeld en liever alleen. Seks zit er al heel even niet meer in (maar ze geeft aan: ik ben ‘gewoon’ moe) en ze spreekt ineens heel erg veel met vrienden af. Dat is op zich niet erg, ware het niet dat het a) een heel grote omslag is en b)ze al die jaren de zaterdagavond als heilig verklaarde: die waren wij toch het liefste bij elkaar?
Vanmorgen kwam het hoge woord eruit. Haar ‘gevoel’ voor mij is weg. Ze vind me niet meer aantrekkelijk. Dit ligt volgens haar vooral omdat ik mij niet altijd goed scheer (wanghaar), oorhaar of snor te lang gelaten (ik heb een klein baardje)etc. Nu is dit inderdaad niet heel charmant. Verder doe ik overigens wel veel aan mijn voorkomen: ik sport zeker drie keer in de week en ik weet dat ik niet onaantrekkelijk ben (ja leuk, ik snap dat het heel arrogant is om van jezelf te zeggen en ik weet dat smaken verschillen). Het is zelfs zo ver dat ze eigenlijk heel erg twijfelt of het nog goed komt als ik vanaf nu hier beter op ga letten. Ik denk vooral: baar het niet, dan schaadt het niet: dus elke dag voor de spiegel. Maar het voelt heel erg machteloos. Ze geeft zelfs aan dat ze mijn aanrakingen al heel erg onprettig vindt. Of knuffelen: omdat ze bang is dat ik het tot seks wil laten leiden. Ze houdt nog wel van me: maar niet op 'deze' manier.
Herkennen mensen deze situatie?
Ik zal er zelf niet aan moeten denken dat het helemaal misloopt en kan wel janken. Ook voor onze kinderen.
Inmiddels ben ik (37 jaar) bijna 9 jaar samen (bijna 6 jaar getrouwd) met mijn vrouw (36 jaar) en hebben we twee ontzettend lieve kinderen (2 en 4 jaar). Zeven jaar geleden ben ik voor ‘de liefde’ ruim honderd kilometer verderop verhuisd en hebben ik met horten en stoten mijn leven hier opgebouwd. Natuurlijk is het niet altijd perfect geweest: ieder huisje heeft zijn kruisje, maar zeker de laatste tijd ging het goed (of dat dacht ik). Niet lang geleden wist mijn vrouw nog te verkondigen dat wij ‘echt voor altijd zijn’, in navolging op de vele scheidingen in onze kring. Haar beste vriendin gaat van haar vriend af, een nieuwe vriendin en een vriend van mij is zojuist gescheiden. Ze is overigens erg betrokken bij het wel en wee van de ‘nieuwe vriendin’. Nu denk ik daar niet veel van, al heeft ze aangegeven dat ze haar ex ook oprecht mag. Ze zien elkaar elke dag op het schoolplein en onze dochter en zijn zoon spelen veel met elkaar.
Ondanks dat het naar mijn gevoel goed ging merkte ik dat ze de afgelopen weken nogal afstandelijk was. Snel overprikkeld en liever alleen. Seks zit er al heel even niet meer in (maar ze geeft aan: ik ben ‘gewoon’ moe) en ze spreekt ineens heel erg veel met vrienden af. Dat is op zich niet erg, ware het niet dat het a) een heel grote omslag is en b)ze al die jaren de zaterdagavond als heilig verklaarde: die waren wij toch het liefste bij elkaar?
Vanmorgen kwam het hoge woord eruit. Haar ‘gevoel’ voor mij is weg. Ze vind me niet meer aantrekkelijk. Dit ligt volgens haar vooral omdat ik mij niet altijd goed scheer (wanghaar), oorhaar of snor te lang gelaten (ik heb een klein baardje)etc. Nu is dit inderdaad niet heel charmant. Verder doe ik overigens wel veel aan mijn voorkomen: ik sport zeker drie keer in de week en ik weet dat ik niet onaantrekkelijk ben (ja leuk, ik snap dat het heel arrogant is om van jezelf te zeggen en ik weet dat smaken verschillen). Het is zelfs zo ver dat ze eigenlijk heel erg twijfelt of het nog goed komt als ik vanaf nu hier beter op ga letten. Ik denk vooral: baar het niet, dan schaadt het niet: dus elke dag voor de spiegel. Maar het voelt heel erg machteloos. Ze geeft zelfs aan dat ze mijn aanrakingen al heel erg onprettig vindt. Of knuffelen: omdat ze bang is dat ik het tot seks wil laten leiden. Ze houdt nog wel van me: maar niet op 'deze' manier.
Herkennen mensen deze situatie?
Ik zal er zelf niet aan moeten denken dat het helemaal misloopt en kan wel janken. Ook voor onze kinderen.
dinsdag 15 februari 2022 om 14:17
Ik vind mezelf ook niet echt een onverzorgd type. Ik weet zeker dat niemand die mij zal zijn dat zal zeggen. Ik heb ook het idee dat zij het heel erg uitvergroot. Ik begrijp daarbij natuurlijk ook 'The Eye of The Beholder'.
Kijk ik naar de nieuwe 'vlam', dan zie ik het daar ook niet aan af. Loopt dagelijks met een petje op. Mja... het zal ook wel aan mij liggen. En vergelijken is niet heel erg handig nu.
dinsdag 15 februari 2022 om 14:26
Even heel hard en kort door de bocht: Het klinkt allemaal een beetje of jij in haar wereld bent gaan leven. Dan wordt het je ook nog nagedragen dat je om je gezin te onderhouden, je offers moest doen als lang reizen en je dochtertje niet elke avond zien.Begvd12 schreef: ↑15-02-2022 14:15Ze heeft me daadwerkelijk een beter mens gemaakt. We hebben heel veel fijne herinneringen en leuke tijden samen. Momenteel is ze inderdaad niet een heel leuke toevoeging. Natuurlijk kan het niet altijd goed zijn, maar dit is wel heel bizar.
Wat betreft een aantal andere vragen: er zijn niet zo heel veel mensen ben ik bang. Ik heb in mijn huidige directe omgeving alleen collega's. Mijn vrienden wonen allemaal 100 kilometer verderop. Ik zie het niet zo zitten om daar een week te vertoeven. Mijn ouders zijn drie jaar geleden overleden. Overige familieleden gaan 'm ook niet worden voor een week.
De overgang naar mijn huidige woonplaats ging niet even gladjes. Ik heb ook nog heel lang dagelijks moeten reizen voor mijn werk. Dat werd niet in dank afgenomen aangezien hier ook nog de eerste jaren van mijn dochter bij zaten. Zij voelde zich erg alleen, in de steek gelaten. Temeer omdat ik ook nog eens een nachtje bij mijn ouders bleef (mijn moeder was toen al ziek).
Ze heeft me daadwerkelijk een beter mens gemaakt
Zodra mannen zich veranderen in wat hun vrouw wil dat ze zijn, is dat vaak het begin van het einde. Kom op man, gedraag je als een kerel.
Ze is vreemd gegaan. Haar keuze en de gevolgen zijn ook duidelijk. Je stelt je veel te afwachtend en afhankelijk op. Als ze nu voor mij kiest dan zie ik het door de vingers. Lijkt me niet, het is klaar nu en maak dat ook maar heel duidelijk aan haar. Huis in de verkoop, zij zoekt maar uit waar ze terechtkomt zonder baan. De kinderen zijn meer het probleem denk ik omdat jij weer 100km terug gaat wonen?
dinsdag 15 februari 2022 om 14:43
Ik ga niet 100 km terug wonen voor de kinderen. Het beste nu lijkt mij haar uitkopen en kijken of het mogelijk is om in het huis te blijven wonen. Ik ben inmiddels best wat vooruit gegaan met mijn loon in de afgelopen jaren. Daarnaast is er ook al wat afbetaald. Momenteel werk ik ook in de buurt en krijg hier best goed de mogelijkheid om mijn carrière op te bouwen.Pioen00 schreef: ↑15-02-2022 14:26Even heel hard en kort door de bocht: Het klinkt allemaal een beetje of jij in haar wereld bent gaan leven. Dan wordt het je ook nog nagedragen dat je om je gezin te onderhouden, je offers moest doen als lang reizen en je dochtertje niet elke avond zien.
Ze heeft me daadwerkelijk een beter mens gemaakt
Zodra mannen zich veranderen in wat hun vrouw wil dat ze zijn, is dat vaak het begin van het einde. Kom op man, gedraag je als een kerel.
Ze is vreemd gegaan. Haar keuze en de gevolgen zijn ook duidelijk. Je stelt je veel te afwachtend en afhankelijk op. Als ze nu voor mij kiest dan zie ik het door de vingers. Lijkt me niet, het is klaar nu en maak dat ook maar heel duidelijk aan haar. Huis in de verkoop, zij zoekt maar uit waar ze terechtkomt zonder baan. De kinderen zijn meer het probleem denk ik omdat jij weer 100km terug gaat wonen?
dinsdag 15 februari 2022 om 14:53
Neem een advocaat in de arm en maak dat ook superduidelijk aan je vrouw. Ben heel benieuwd naar haar reactie.Begvd12 schreef: ↑15-02-2022 14:43Ik ga niet 100 km terug wonen voor de kinderen. Het beste nu lijkt mij haar uitkopen en kijken of het mogelijk is om in het huis te blijven wonen. Ik ben inmiddels best wat vooruit gegaan met mijn loon in de afgelopen jaren. Daarnaast is er ook al wat afbetaald. Momenteel werk ik ook in de buurt en krijg hier best goed de mogelijkheid om mijn carrière op te bouwen.
dinsdag 15 februari 2022 om 15:40
Wat ontzettend naar voor je, om zo bedrogen te worden en rare opmerkingen over te weinig verzorging die echt niet realistisch klinken.
Weet dat je echt prima nieuwe contacten op kan bouwen. Je werkt, hebt kinderen, je sport.... Toen ik ervoor koos om meer sociale contacten op te bouwen, nadat ik ergens toch ook al 5 jaar woonde maar erg op mijn werk en jonge gezin gericht was, lukte dit ook. Afgelopen jaar heb ik een aantal vrienden gemaakt, door contact met collega's wat uit te breiden met samen iets doen, aansluiten bij een kookclubje, vrijwilligerswerk bij het lokale bos, sporten (dat deed ik niet), contacten op school... Als je ertoe besluit er een punt van te maken en er een beetje naar te zoeken, kan het snel gaan. Ik ben nog steeds getrouwd, dus dat was niet de aanleiding voor mij overigens.
En laat de zaak financieel uitzoeken, weten wat je opties zijn kan veel rust geven en tot die tijd blijf je toch piekeren. Zelfs als je besluit niet uit elkaar te gaan.
Weet dat je echt prima nieuwe contacten op kan bouwen. Je werkt, hebt kinderen, je sport.... Toen ik ervoor koos om meer sociale contacten op te bouwen, nadat ik ergens toch ook al 5 jaar woonde maar erg op mijn werk en jonge gezin gericht was, lukte dit ook. Afgelopen jaar heb ik een aantal vrienden gemaakt, door contact met collega's wat uit te breiden met samen iets doen, aansluiten bij een kookclubje, vrijwilligerswerk bij het lokale bos, sporten (dat deed ik niet), contacten op school... Als je ertoe besluit er een punt van te maken en er een beetje naar te zoeken, kan het snel gaan. Ik ben nog steeds getrouwd, dus dat was niet de aanleiding voor mij overigens.
En laat de zaak financieel uitzoeken, weten wat je opties zijn kan veel rust geven en tot die tijd blijf je toch piekeren. Zelfs als je besluit niet uit elkaar te gaan.
dinsdag 15 februari 2022 om 21:59
Ik denk dat de communicatie juist hier mis is gegaan. En jij niet in de gaten hebt gehad. Het is een opstapeling van en misschien heeft ze zich niet gehoord gevoeld. Ik zou eigenlijk doorvragen wat zij niet goed vond gaan.
En de overige dingen zoals “verzorging” is de druppel geweest. En schuilt zij zich hier achter. Als je langzaam uitcheckt, kan je aan alles ergeren. Omdat je je dus niet gehoord voelt.
Je hebt goede tips gekregen van de andere leden. Ik zou het eerst laten bezinken en dan pas haar confronteren. Dus niet te snel met emoties handelen.
