Goede keuze?
vrijdag 11 augustus 2017 om 12:18
Hallo,
Ik wil even mijn verhaal doen, want ben de laatste weken in een woelige storm terecht gekomen.
Om kort de situatie te schetsen , ik ben 5 jaar samen met mijn partner en samen hebben we een zoontje van 2,5 jaar.
Onze relatie liep in het begin zeer goed , een spannende en boeiende relatie. Hij maakte eenmaal een misstap na 2 jaar en toen twijfelde ik heel erg , maar ik bleek onverwacht zwanger te zijn. Ik stelde hem voor de keuze en hij wilde er samen voor gaan.
We gingen pas samenwonen op het moment dat onze zoon werd geboren. Hij ziet zijn kind graag , maar is niet altijd een aanwezige vader geweest. Hij werkt veel , is best lui in het huishouden enz...
Een aantal weken terug kwam uit dat hij een affaire had. Hij vertelde me dit niet zelf , maar moest het wel opbiechten. Dit is minstens 9 maanden aan de gang en er is volgens mij echt sprake van verliefdheid en gevoelens langs beide kanten.
Ik besloot de dame in kwestie op te zoeken , er op dat moment van overtuigd dat ik bij hem zou weg gaan. Ze bleek een leuk mens te zijn die , naar eigen zeggen , echt hoopte dat hij een keuze zou maken voor haar.
Hij was de laatste weken ineens een ander mens , doet plots wel zijn best en zegt voor mij te willen kiezen.
We beslisten samen om het komende jaar te kijken als onze relatie te redden valt.
Hij werkt samen met de vrouw in kwestie en is ook niet van plan om die samenwerking te stoppen ( terwijl hij dat makkelijk zou kunnen )
Ik wil hem dat niet verplichten , maar eigenlijk voel ik me daar toch niet zo goed bij. Hij geeft ook aan dat hij het contact met haar niet helemaal wil verbreken , omdat zij belangrijk is voor hem. Ik weet gewoon niet wat ik ervan moet denken. De twijfels blijven , hoewel hij echt zegt ervoor te willen gaan en dat hij een gezin wil samen met mij.
Ik wil gewoon het beste voor mij en mijn zoon.
Hebben jullie ervaringen met dit soort situaties?
Ik wil even mijn verhaal doen, want ben de laatste weken in een woelige storm terecht gekomen.
Om kort de situatie te schetsen , ik ben 5 jaar samen met mijn partner en samen hebben we een zoontje van 2,5 jaar.
Onze relatie liep in het begin zeer goed , een spannende en boeiende relatie. Hij maakte eenmaal een misstap na 2 jaar en toen twijfelde ik heel erg , maar ik bleek onverwacht zwanger te zijn. Ik stelde hem voor de keuze en hij wilde er samen voor gaan.
We gingen pas samenwonen op het moment dat onze zoon werd geboren. Hij ziet zijn kind graag , maar is niet altijd een aanwezige vader geweest. Hij werkt veel , is best lui in het huishouden enz...
Een aantal weken terug kwam uit dat hij een affaire had. Hij vertelde me dit niet zelf , maar moest het wel opbiechten. Dit is minstens 9 maanden aan de gang en er is volgens mij echt sprake van verliefdheid en gevoelens langs beide kanten.
Ik besloot de dame in kwestie op te zoeken , er op dat moment van overtuigd dat ik bij hem zou weg gaan. Ze bleek een leuk mens te zijn die , naar eigen zeggen , echt hoopte dat hij een keuze zou maken voor haar.
Hij was de laatste weken ineens een ander mens , doet plots wel zijn best en zegt voor mij te willen kiezen.
We beslisten samen om het komende jaar te kijken als onze relatie te redden valt.
Hij werkt samen met de vrouw in kwestie en is ook niet van plan om die samenwerking te stoppen ( terwijl hij dat makkelijk zou kunnen )
Ik wil hem dat niet verplichten , maar eigenlijk voel ik me daar toch niet zo goed bij. Hij geeft ook aan dat hij het contact met haar niet helemaal wil verbreken , omdat zij belangrijk is voor hem. Ik weet gewoon niet wat ik ervan moet denken. De twijfels blijven , hoewel hij echt zegt ervoor te willen gaan en dat hij een gezin wil samen met mij.
Ik wil gewoon het beste voor mij en mijn zoon.
Hebben jullie ervaringen met dit soort situaties?
dinsdag 21 augustus 2018 om 14:39
je leeft gescheiden onder hetzelfde dak. alleen voor de financien. waarom mekker je dan nog over met wie hij het doet? je bent samen of je bent gescheiden en jij kiest voor gescheiden. dat is prima en begrijpelijk nadat hij met haar ging, maar dan moet je nu niet willen bepalen met wie hij neukt.
als hij woont alleen bij je, hij is niet meer bij je. dus hij kan het met de buurvrouw of je moeder doen en dat is gewoon helemaal okee, hij is weer op de markt. jij wil hem niet meer. of toch nog wel soms? dan moet je niet gescheiden gaan, dan moet je samen door. ik denk niet dat hij dat wil. laat hem gaan joh.
als hij woont alleen bij je, hij is niet meer bij je. dus hij kan het met de buurvrouw of je moeder doen en dat is gewoon helemaal okee, hij is weer op de markt. jij wil hem niet meer. of toch nog wel soms? dan moet je niet gescheiden gaan, dan moet je samen door. ik denk niet dat hij dat wil. laat hem gaan joh.
woensdag 2 januari 2019 om 11:14
Een nieuw jaar, een nieuwe start?
Ik schrijf hier graag eens verder. Ondertussen zijn we weer een eind verder en ik heb het gevoel dat ik niet echt vooruit raak. De man van mijn kind ( ik weet niet hoe hem nu te noemen ) en ik wonen nog onder hetzelfde dak. We slapen niet samen, maar doen er alles aan om het voor ons kind zo normaal mogelijk te houden. Ik hoop ergens weer op herstel, maar ik weet niet als ik dat kan. Hij wil dat ook zegt hij steeds. Ik zie hem ondanks alles nog graag en hij is wel een goede vader.
Hij heeft de vrouw waar hij een affaire meehad al een aantal maanden niet meer gezien. Ik merk dat hij het daar moeilijk mee heeft. Hij heeft haar duidelijk gezegd wat zijn keuze is. Zij zegt dat hij de liefde van haar leven is. Hij beantwoordt dat door te zeggen dat hij niemand meer wil pijn doen, en dat het echt was tussen hen. Maar dat er keuzes moeten gemaakt worden. Ik weet het gewoon niet. Hij steekt er dan veel tijd in om haar te antwoorden, hij kan het precies niet over zijn hart krijgen haar gewoon te blocken op alles. Dat is toch het enige juiste? Soms denk ik dat hij dit alles doet omdat hij het 'moreel' verplicht is aan de buitenwereld toe. Als wij verder willen, hebben we volgens mij nog een lange weg te gaan.
Ik schrijf hier graag eens verder. Ondertussen zijn we weer een eind verder en ik heb het gevoel dat ik niet echt vooruit raak. De man van mijn kind ( ik weet niet hoe hem nu te noemen ) en ik wonen nog onder hetzelfde dak. We slapen niet samen, maar doen er alles aan om het voor ons kind zo normaal mogelijk te houden. Ik hoop ergens weer op herstel, maar ik weet niet als ik dat kan. Hij wil dat ook zegt hij steeds. Ik zie hem ondanks alles nog graag en hij is wel een goede vader.
Hij heeft de vrouw waar hij een affaire meehad al een aantal maanden niet meer gezien. Ik merk dat hij het daar moeilijk mee heeft. Hij heeft haar duidelijk gezegd wat zijn keuze is. Zij zegt dat hij de liefde van haar leven is. Hij beantwoordt dat door te zeggen dat hij niemand meer wil pijn doen, en dat het echt was tussen hen. Maar dat er keuzes moeten gemaakt worden. Ik weet het gewoon niet. Hij steekt er dan veel tijd in om haar te antwoorden, hij kan het precies niet over zijn hart krijgen haar gewoon te blocken op alles. Dat is toch het enige juiste? Soms denk ik dat hij dit alles doet omdat hij het 'moreel' verplicht is aan de buitenwereld toe. Als wij verder willen, hebben we volgens mij nog een lange weg te gaan.
woensdag 2 januari 2019 om 14:55
woensdag 2 januari 2019 om 14:59
Wil je jezelf helpen? Ga dan in vredesnaam bij hem weg.
Het feit dat hij nog steeds app contact met haar heeft zegt genoeg.
Deze man zal nooit 100% voor jou kiezen!
Mocht je dit nog niet kunnen, help dan jezelf,
zoek professionele hulp voor je zelfwaarde, want die blijkt ontzettend laag dat je dit alles al die tijd hebt getolereerd.
Het feit dat hij nog steeds app contact met haar heeft zegt genoeg.
Deze man zal nooit 100% voor jou kiezen!
Mocht je dit nog niet kunnen, help dan jezelf,
zoek professionele hulp voor je zelfwaarde, want die blijkt ontzettend laag dat je dit alles al die tijd hebt getolereerd.
“I am rarely bored alone; I am often bored in groups and crowds."
donderdag 3 januari 2019 om 09:53
donderdag 3 januari 2019 om 10:24
Wat wil jij eigenlijk zelf, Treesje?Treesje26 schreef: ↑03-01-2019 09:53Hij heeft haar nu gezegd dat hij zijn keuze maakte en alle contact zal verbreken. Ik heb dat gelezen ook. Ik weet dat jullie gelijk hebben, maar ik voel ook dat hij echt zijn best doet. Langs de andere kant weet ik ook dat hij ook maar is wie hij is, en echt veranderen kan hij mss ook niet.
donderdag 3 januari 2019 om 10:52
donderdag 3 januari 2019 om 11:45
https://youtu.be/beT4DZGOeEITreesje26 schreef: ↑03-01-2019 10:52Wat ik zelf wil...
Vooral een goede thuis voor mijn kind, waar hij veilig en met liefde kan opgroeien. Dat staat op nummer 1.
En ik zie hem ook nog graag, maar er is zoveel gebeurd...
De minnares vraagt om af te spreken omdat ze hem in het echt wil zien om dingen af te sluiten. Hij gaat erop in...![]()
Lees de tekst eens.
donderdag 3 januari 2019 om 12:32
En jij zit thuis op hem te wachten. Je bent weer bij af.Treesje26 schreef: ↑03-01-2019 10:52Wat ik zelf wil...
Vooral een goede thuis voor mijn kind, waar hij veilig en met liefde kan opgroeien. Dat staat op nummer 1.
En ik zie hem ook nog graag, maar er is zoveel gebeurd...
De minnares vraagt om af te spreken omdat ze hem in het echt wil zien om dingen af te sluiten. Hij gaat erop in...![]()
donderdag 3 januari 2019 om 12:37
Als hij er op in gaat hoor jij de lijn strak te trekken en te zeggen dat als hij dat doet op kan flikkeren.Treesje26 schreef: ↑03-01-2019 10:52Wat ik zelf wil...
Vooral een goede thuis voor mijn kind, waar hij veilig en met liefde kan opgroeien. Dat staat op nummer 1.
En ik zie hem ook nog graag, maar er is zoveel gebeurd...
De minnares vraagt om af te spreken omdat ze hem in het echt wil zien om dingen af te sluiten. Hij gaat erop in...![]()
Ik snap niet hoe je dit akkoord kan vinden, gewoon nee. niet afspreken. Afsluiten kan ook prima zo!
Hij heeft een keus gemaakt en daar moet hij achterstaan en anders ga jij lekker mee voor die "afsluit date"
“I am rarely bored alone; I am often bored in groups and crowds."
donderdag 3 januari 2019 om 20:52
Zeker weten dat hij niet verandert. Nu jij nog. Raap je moed en kleine beetje zelfrespect bij elkaar en laat je niet langer als deurmat behandelen. Als je dat niet voor jezelf kunt opbrengen doe het dan op z'n minst voor je kind.Treesje26 schreef: ↑03-01-2019 09:53Hij heeft haar nu gezegd dat hij zijn keuze maakte en alle contact zal verbreken. Ik heb dat gelezen ook. Ik weet dat jullie gelijk hebben, maar ik voel ook dat hij echt zijn best doet. Langs de andere kant weet ik ook dat hij ook maar is wie hij is, en echt veranderen kan hij mss ook niet.
vrijdag 4 januari 2019 om 09:45
Sorry dat ik het zeg . Maar wat ben jij een oetlul van een moeder. Zoals je nu doorgaat staat je kind echt niet op nummer 1. Je kind krijgt dit allemaal onbewust mee en vergalt daarmee een hoop op met de kijk op hoe dingen horen te zijn. Jij heb je kind noet op nummer 1 staan maar je zelf of die oetlul van een gozer die netjes naar zijn minaar rent als een hondje.Treesje26 schreef: ↑03-01-2019 10:52Wat ik zelf wil...
Vooral een goede thuis voor mijn kind, waar hij veilig en met liefde kan opgroeien. Dat staat op nummer 1.
En ik zie hem ook nog graag, maar er is zoveel gebeurd...
De minnares vraagt om af te spreken omdat ze hem in het echt wil zien om dingen af te sluiten. Hij gaat erop in...![]()
Sorry kan hier erg kwaad om worden.
maandag 7 januari 2019 om 09:56
Erin. Je bedoeld dat ze nog een keertje, echt de laatste keer, seks gaan hebben?Treesje26 schreef: ↑03-01-2019 10:52Wat ik zelf wil...
Vooral een goede thuis voor mijn kind, waar hij veilig en met liefde kan opgroeien. Dat staat op nummer 1.
En ik zie hem ook nog graag, maar er is zoveel gebeurd...
De minnares vraagt om af te spreken omdat ze hem in het echt wil zien om dingen af te sluiten. Hij gaat erop in...![]()
Leg je er nou maar gewoon bij neer dat it je leven is. Hij gaat vreemd en jij blijft bij hem voor die rampzaligheid wat jij 'gezin', noemt, omdat je gelooft dat over een jaartje of 25 alles echt ietsje beter wordt en je eindelijk kan gaan herstellen van alle pijn die hij je heeft aangedaan. En als je dan na een jaartje of 5 beseft dat je hem niet kan vergeven, dat het nooit kans van slagen had en dat je jezelf al helemaal niet meer kan aankijken dat je een deurmat was, dan ga je alsnog uit elkaar.
Gelukkig is het kind dan volwassen. Win-win!
woensdag 22 mei 2019 om 02:45
Hoi, ondertussen weer wat verder. We wonen niet meer samen, maar doen nog veel dingen samen in het belang van onze zoon. Mijn man wilde dit liever niet, maar ik kon het niet langer, de spanning was te groot. Hij wil een hereniging, ikzelf voel aan dat dit niet meer zal gebeuren, hoewel ik het ook graag wil. Zijn minnares heeft hij verteld wat zijn keuze is, en heeft hij al een paar maanden niet gesproken.