Relaties
alle pijlers
Ik haat mijn man!
woensdag 31 oktober 2018 om 23:24
Hoi, hoi,
Momenteel weet ik t niet meer. Ik ben een vrouw van tegen de 40, heb samen met mijn man een geweldige lieve dochter van 11 jaar. Ben 5 jaar getrouwd en 18 jaar samen met met mijn man waarvan wij twee jaar ooit uit elkaar zijn geweest. Maar wat heb ik een spijt van de keuze om weer samen te gaan.
Mijn man heeft best een slechte jeugd gehad, moeder toen hij jong was overleden en een vader die alcoholist was. Voor het overlijden van zijn moeder waren zijn vader en moeder al gescheiden. Hij heeft zichzelf opgevoed en er was niemand die de kleine man wilde of kon helpen. Hij mist hierdoor nogal wat. Altijd heb ik medelijden met hem gehad en altijd heb ik gedacht zijn gedrag wel zal verbeteren, maar tegelijk praatte ik zijn slechte gedrag ook goed, want hij kan daar niets aan doen. Zelfs nu nog, zelfs heb ik onze dochter "wijsgemaakt" dat papa er niets aan kan doen dat hij zijn stem zo vaak verheft. Hij heeft gewoon een harde stem....
Wat belachelijk van mij en wat dom. Nu zit hij overspannen thuis. Hij loopt constant op ons te fitten. Dit doen wij niet goed, dit niet dat niet. De kleinste dingen... iedereen is slecht en zit volgens hem in een complot. Hij heeft mij met een kandelaar willen slaan, hij heeft mij weer eens uitgescholden voor hele erge woorden en hiernaast zou hij mij wel kapot maken. Deze agressie is vaker voorgekomen, zo heeft hij eerder mijn keel dichtgeknepen, mij in mijn maag gestompt. De reden om dit te doen waren; ik was mijn huis sleutel vergeten en ik had even geen tijd om printjes voor hem te maken op dat moment. Hiernaast heeft hij mij vaker uitgescholden voor hele erge woorden. Verheft hij zijn stem altijd zodra hij denkt zich te moeten verdedigen. Onze dochter is tijdens de fysieke boosheid gelukkig nooit thuis geweest. Ook niet bij het uitschelden, maar soms wel bij het schreeuwen. Onze dochter huilt nu al twee dagen lang. Ze zegt dat papa stom en altijd boos is. Ze vindt dat hij maar moet gaan werken. "Mijn best is niet goed genoeg" zei ze. "Hij let alleen maar op de dingen die ik niet goed doe en wordt altijd boos. Maar ik doe toch mijn best mama?"
Zo hart verscheurend, wat het met mij doet is tot daar aan toe. Maar nu voelt onze dochter hetzelfde als wat ik voel. Hij zal haar nooit met een vinger aanraken en echt hij bedoeld ook niet slecht, zij is hem alles. Veel komt gewoon rottig zijn strot uit. Maar ik kan toch niet accepteren dat onze dochter zich door hem toe doen zo ontzettend rot voelt? Ik heb hem gezegd dat ik dit niet kan laten gebeuren en ondanks zij ook zijn kind is waar hij zielsveel van houdt, ik mijn kind moet beschermen. Mijn moederhart is geraakt. "Van mijn kind blijf je af!"
Vandaag was hij jarig, wij maken hem wakker met een zelfgemaakt cakeje met versiering en feliciteren hem. Onderweg dat we naar de slaapkamer lopen, zeg ik ineens in mijn hoofd tegen mezelf; "ik haat hem! Ow wat haat ik hem toch!" En ook voelde ik de haat diep van binnen. Ik schrok zelf van mijn gedachten en gevoel. Want ik ben niet iemand die iemand zo maar kan haten. Zelf heb ik ook altijd een hekel aan het woord "haat", en heb liever niet dat het woord uitgesproken wordt. Maar ik voel het nu echt zo.
Zelf heb ik in de jaren dat wij samen waren altijd gedacht dat het aan mij lag. Ik heb jaren lang therapie gehad. Vorig jaar ook nog heb ook gekeken wat ik kan veranderen aan mezelf. Ik heb echt dingen aangepakt en veranderd waarvan ik vond waar de fout bij mij moest liggen. En dat was ook zo... Ik werkte te veel en stond hiernaast altijd klaar voor anderen. Dit is nu anders... ook was ik te zacht en vroeger liepen mensen vaak over mij heen. Ook dit is veranderd en heel eerlijk ik liet de kaas niet zomaar meer van mijn brood eten. Maar ik kan echt niet meer doen dan wat ik allemaal al gedaan heb. Ooit heeft een therapeut tegen mij gezegd dat je iemand anders niet kan veranderen alleen jezelf. Dit heb ik altijd onthouden. Maar nu ben ik soms wel eens een bang vogeltje dat soms ook maar niets meer zegt om de goede vrede maar te bewaren. Soms kijk ik hem gewoon niet meer aan, dit omdat ik stiekem bang van voor een confrontatie. Wie ben ik eigenlijk zelf?
Ik heb geen idee wat ik met dit verhaal denk te bereiken. Ik weet t echt niet. Het is ook nog eens beknopte versie... ook weet ik dat hij zo niet wilt zijn. Na wat er gebeurd is huilt hij tegenwoordig ook weleens. Daarmee heb ik wel al wat bereikt, want vroeger deed hij dit nooit en bleef volhouden dat het aan mij lag. Soms dacht ik van ook...Maar nu weet ik beter. Inderdaad waar twee vechten hebben twee schuld. Maar ik ben op en vind het al heel fijn dat ik van me af heb kunnen schrijven en "anoniem" delen.
Vele zullen zeggen, ga van hem weg. Maar dat kan ik niet... Onze dochter huilt bij het idee dat wij uit elkaar gaan. Ik weet het gewoon echt niet meer.
Momenteel weet ik t niet meer. Ik ben een vrouw van tegen de 40, heb samen met mijn man een geweldige lieve dochter van 11 jaar. Ben 5 jaar getrouwd en 18 jaar samen met met mijn man waarvan wij twee jaar ooit uit elkaar zijn geweest. Maar wat heb ik een spijt van de keuze om weer samen te gaan.
Mijn man heeft best een slechte jeugd gehad, moeder toen hij jong was overleden en een vader die alcoholist was. Voor het overlijden van zijn moeder waren zijn vader en moeder al gescheiden. Hij heeft zichzelf opgevoed en er was niemand die de kleine man wilde of kon helpen. Hij mist hierdoor nogal wat. Altijd heb ik medelijden met hem gehad en altijd heb ik gedacht zijn gedrag wel zal verbeteren, maar tegelijk praatte ik zijn slechte gedrag ook goed, want hij kan daar niets aan doen. Zelfs nu nog, zelfs heb ik onze dochter "wijsgemaakt" dat papa er niets aan kan doen dat hij zijn stem zo vaak verheft. Hij heeft gewoon een harde stem....
Wat belachelijk van mij en wat dom. Nu zit hij overspannen thuis. Hij loopt constant op ons te fitten. Dit doen wij niet goed, dit niet dat niet. De kleinste dingen... iedereen is slecht en zit volgens hem in een complot. Hij heeft mij met een kandelaar willen slaan, hij heeft mij weer eens uitgescholden voor hele erge woorden en hiernaast zou hij mij wel kapot maken. Deze agressie is vaker voorgekomen, zo heeft hij eerder mijn keel dichtgeknepen, mij in mijn maag gestompt. De reden om dit te doen waren; ik was mijn huis sleutel vergeten en ik had even geen tijd om printjes voor hem te maken op dat moment. Hiernaast heeft hij mij vaker uitgescholden voor hele erge woorden. Verheft hij zijn stem altijd zodra hij denkt zich te moeten verdedigen. Onze dochter is tijdens de fysieke boosheid gelukkig nooit thuis geweest. Ook niet bij het uitschelden, maar soms wel bij het schreeuwen. Onze dochter huilt nu al twee dagen lang. Ze zegt dat papa stom en altijd boos is. Ze vindt dat hij maar moet gaan werken. "Mijn best is niet goed genoeg" zei ze. "Hij let alleen maar op de dingen die ik niet goed doe en wordt altijd boos. Maar ik doe toch mijn best mama?"
Zo hart verscheurend, wat het met mij doet is tot daar aan toe. Maar nu voelt onze dochter hetzelfde als wat ik voel. Hij zal haar nooit met een vinger aanraken en echt hij bedoeld ook niet slecht, zij is hem alles. Veel komt gewoon rottig zijn strot uit. Maar ik kan toch niet accepteren dat onze dochter zich door hem toe doen zo ontzettend rot voelt? Ik heb hem gezegd dat ik dit niet kan laten gebeuren en ondanks zij ook zijn kind is waar hij zielsveel van houdt, ik mijn kind moet beschermen. Mijn moederhart is geraakt. "Van mijn kind blijf je af!"
Vandaag was hij jarig, wij maken hem wakker met een zelfgemaakt cakeje met versiering en feliciteren hem. Onderweg dat we naar de slaapkamer lopen, zeg ik ineens in mijn hoofd tegen mezelf; "ik haat hem! Ow wat haat ik hem toch!" En ook voelde ik de haat diep van binnen. Ik schrok zelf van mijn gedachten en gevoel. Want ik ben niet iemand die iemand zo maar kan haten. Zelf heb ik ook altijd een hekel aan het woord "haat", en heb liever niet dat het woord uitgesproken wordt. Maar ik voel het nu echt zo.
Zelf heb ik in de jaren dat wij samen waren altijd gedacht dat het aan mij lag. Ik heb jaren lang therapie gehad. Vorig jaar ook nog heb ook gekeken wat ik kan veranderen aan mezelf. Ik heb echt dingen aangepakt en veranderd waarvan ik vond waar de fout bij mij moest liggen. En dat was ook zo... Ik werkte te veel en stond hiernaast altijd klaar voor anderen. Dit is nu anders... ook was ik te zacht en vroeger liepen mensen vaak over mij heen. Ook dit is veranderd en heel eerlijk ik liet de kaas niet zomaar meer van mijn brood eten. Maar ik kan echt niet meer doen dan wat ik allemaal al gedaan heb. Ooit heeft een therapeut tegen mij gezegd dat je iemand anders niet kan veranderen alleen jezelf. Dit heb ik altijd onthouden. Maar nu ben ik soms wel eens een bang vogeltje dat soms ook maar niets meer zegt om de goede vrede maar te bewaren. Soms kijk ik hem gewoon niet meer aan, dit omdat ik stiekem bang van voor een confrontatie. Wie ben ik eigenlijk zelf?
Ik heb geen idee wat ik met dit verhaal denk te bereiken. Ik weet t echt niet. Het is ook nog eens beknopte versie... ook weet ik dat hij zo niet wilt zijn. Na wat er gebeurd is huilt hij tegenwoordig ook weleens. Daarmee heb ik wel al wat bereikt, want vroeger deed hij dit nooit en bleef volhouden dat het aan mij lag. Soms dacht ik van ook...Maar nu weet ik beter. Inderdaad waar twee vechten hebben twee schuld. Maar ik ben op en vind het al heel fijn dat ik van me af heb kunnen schrijven en "anoniem" delen.
Vele zullen zeggen, ga van hem weg. Maar dat kan ik niet... Onze dochter huilt bij het idee dat wij uit elkaar gaan. Ik weet het gewoon echt niet meer.
anoniem_378218 wijzigde dit bericht op 01-11-2018 00:42
0.09% gewijzigd
donderdag 1 november 2018 om 10:24
Ik ben het met je eens maar meestal is het zo dat je zo'n kwakzalver er niet uit kan zetten, als vrouw zijnde.
Fuck die spaarrekening, ik stack in schoenendoos
donderdag 1 november 2018 om 10:44
Ik ben opgegroeid zoals jouw dochter, met een chronisch chagerijnige vader die altijd boos op mij en mijn moeder was. Dat heeft tot gevolg dat ik nog steeds altijd op mijn hoede ben en een negatief zelfbeeld heb. Er is onderzoek gedaan naar opgroeien op deze manier en de lichamelijke en psychische gevolgen op latere leeftijd: Adverse Childhood Experiences Study. (https://www.cdc.gov/violenceprevention/ ... index.html)
Jouw man is daar een voorbeeld van en hij geeft het nu weer door aan zijn dochter.
Jouw man is daar een voorbeeld van en hij geeft het nu weer door aan zijn dochter.
donderdag 1 november 2018 om 18:14
Als er sprake is van ernstig huiselijk geweld, kan de man ontzegging van toegang tot de woning krijgen, ookal is het zijn eigen woning.Beau-ter-Ham schreef: ↑01-11-2018 10:24Ik ben het met je eens maar meestal is het zo dat je zo'n kwakzalver er niet uit kan zetten, als vrouw zijnde.
TO laat je informeren bij de eerdergenoemde instanties. Ze kunnen je helpen.
donderdag 1 november 2018 om 18:30
Stop met excuses verzinnen waarom hij zo is! Ik zal mijn slechte jeugd niet zo gebruiken om mijn slechte gedrag uit te leggen. Hij kan aan zijn gedrag werken, maar doet het gewoon niet. Wees een voorbeeld voor je dochter. Je wil toch niet dat zij dit normaal vindt? Leg haar uit dat hij niet meer de man is waar jij van houdt, en dat wat hij doet echt niet kan. Maak melding van mishandeling en zoek eigen woonruimte. Je moet dit echt niet pikken.
donderdag 1 november 2018 om 21:22
Hahaha ik heb wel gelachen om je reactie. Kudo’s. Maar wat je als laatste zegt klopt niet. Het probleem wat ik inderdaad heb met dit soort topics is de objectiviteit die er niet is. Als je met een psycholoog in gesprek gaat heb je dat ook niet. Die zegt alleen maar wat je wilt horen. Zo zie ik dat hier ook een beetje. Je krijgt een stomp in je maag, een tik in je gezicht en je bent gelijk de grote boeman (natuurlijk is geweld een stap veel te ver). Wat ontbreekt is de aanleiding. Misschien is zij wel de trigger in het huwelijk. Weet ik niet, weet jij ook niet. Op basis van een eenzijdig verhaal kan je hier op het viva forum maar 1 ding halen en dat is je gelijk en dat vind ik nou jammer. Want de input die er wordt geleverd komt zo niet tot zn recht.shifty schreef: ↑01-11-2018 08:57Dit is geen relatietherapie en geen politiebureau. Ik denk dat de meeste hier zich beseffen dat een topic niet een objectieve reportage is van een onafhankelijke specialist. Zij mag hier haar verhaal doen en op basis daarvan input krijgen. Het gaat er tenslotte om wat zij ermee wil. Het mag gewoon haar verhaal zijn en ze zal daarop vanuit verschillende invalshoeken input krijgen.
Ze krijgt behoorlijk reflecterende input maar soms zit er inderdaad ook infantiel commentaar tussen. Van iemand die bijvoorbeeld huiselijk geweld pas interessant vindt worden na een aangifte bij de politie. Dat soort heb je inderdaad ook. Daar moet je dan als huis-tuin- en keukenvrouw maar een beetje overheen lezen.
donderdag 1 november 2018 om 21:43
Klopt. Maar of het in de meeste gevallen van ernstig geweld verstandig is waag ik te betwijfelen.
Fuck die spaarrekening, ik stack in schoenendoos
donderdag 1 november 2018 om 21:44
Meesterkees schreef: ↑01-11-2018 21:22Hahaha ik heb wel gelachen om je reactie. Kudo’s. Maar wat je als laatste zegt klopt niet. Het probleem wat ik inderdaad heb met dit soort topics is de objectiviteit die er niet is. Als je met een psycholoog in gesprek gaat heb je dat ook niet. Die zegt alleen maar wat je wilt horen. Zo zie ik dat hier ook een beetje. Je krijgt een stomp in je maag, een tik in je gezicht en je bent gelijk de grote boeman (natuurlijk is geweld een stap veel te ver). Wat ontbreekt is de aanleiding. Misschien is zij wel de trigger in het huwelijk. Weet ik niet, weet jij ook niet. Op basis van een eenzijdig verhaal kan je hier op het viva forum maar 1 ding halen en dat is je gelijk en dat vind ik nou jammer. Want de input die er wordt geleverd komt zo niet tot zn recht.
Lees maar eens een beetje in het rond. Er zijn erg veel topics waar de TO er behoorlijk van langs krijgt en er een spiegel wordt voorgehouden die TO helemaal niet zag aankomen.
In dit topic is er gewoon een algemene overeenstemming. En dat zie je op dit forum niet eens zo veel want er altijd wel een één of andere zuurpruim die de TO met liefde en plezier onderuit haalt. Dat dit in dit topic niet gebeurt geeft eigenlijk aan dat het wel heel erg overduidelijk is dat de man van TO haar ernstig mishandelt. En dat dit overduidelijk is op basis van de gegevens zonder dat je ook nog 'de andere kant van het verhaal' erbij nodig hebt.
Dat jij alleen al wil suggereren dat zij als 'trigger' schuldig kan zijn aan het uitlokken van lichamelijk geweld en hij als degene die een stompje en een tikje uitdeelt toch wel snel als boeman wordt gezien, geeft aan dat jij zelf een heel erg krom en vertekend beeld hebt bij geweld binnen een relatie. Dan zou je er goed aan doen om in therapie te gaan en niet anderen ten onrechte vooringenomenheid te verwijten. Ik vrees nu al voor je toekomstige relatie zonder jou te kennen en zonder je eventuele toekomstige vriendin te kennen. Gewoon sec op basis van de gegevens die jij hier van jezelf geeft.
donderdag 1 november 2018 om 22:06
Hoi, ik was vandaag de hele dag aan het werk. Onze dochter was op school en daarna naar een oppas. Morgen ga ik hulp zoeken eerst via de huisarts. Ik heb er behoorlijk van langs gekregen inderdaad. Maar zeker terecht, het doet echt pijn maar ik kan hier echt wat mee. En ga dit ook doen. Dank je wel. Alleen een reactie van 1 persoon is onbegrijpelijk waar ik toch wel even op wil reageren.
@meesterkees, wat jij schrijft kan ik mij niet in plaatsen. Een tikje op het gezicht en een stomp in de maag. Welke trigger moet een man van bijna 2 meter en bijna 100 kilo hebben om een vrouw van 160 en 54 kilo zo te durven aanpakken? Ik schrijf hiernaast ook niet om mijn man zwart te maken, integendeel. Je hebt mijn verhaal niet juist gelezen of je bent zelf zo'n man die het maar normaal vindt om dit zo te doen. Wat kan volgens jou dan de trigger zijn? Een printje even niet willen maken? Of de sleutel vergeten? Jij kent mij ook niet. Jouw verhaal maakt mij zeker boos... als ik medelijden wil had ik de naam van mijn man genoemd. Ik heb dit geschreven omdat ik mij geen raad weet. Het is voor jou denk ik wel leuk om reacties uit te lokken, mede door het popcorn bakje erbij te doen. Wat voor mens ben jij eigenlijk? Je zal hier ook vast weer op willen reageren, en dat is prima als jij je daar beter door voelt. Sorry iedereen zijn mening en dat is prima, maar een trigger? Ik zal nooit een partij voor hem zijn en zal het "gevecht" ook nooit kunnen winnen. Denk jij dan dat ik hem dan überhaupt een trigger zou durven geven als ik weet dat hij tot zo iets in staat kan zijn?
@meesterkees, wat jij schrijft kan ik mij niet in plaatsen. Een tikje op het gezicht en een stomp in de maag. Welke trigger moet een man van bijna 2 meter en bijna 100 kilo hebben om een vrouw van 160 en 54 kilo zo te durven aanpakken? Ik schrijf hiernaast ook niet om mijn man zwart te maken, integendeel. Je hebt mijn verhaal niet juist gelezen of je bent zelf zo'n man die het maar normaal vindt om dit zo te doen. Wat kan volgens jou dan de trigger zijn? Een printje even niet willen maken? Of de sleutel vergeten? Jij kent mij ook niet. Jouw verhaal maakt mij zeker boos... als ik medelijden wil had ik de naam van mijn man genoemd. Ik heb dit geschreven omdat ik mij geen raad weet. Het is voor jou denk ik wel leuk om reacties uit te lokken, mede door het popcorn bakje erbij te doen. Wat voor mens ben jij eigenlijk? Je zal hier ook vast weer op willen reageren, en dat is prima als jij je daar beter door voelt. Sorry iedereen zijn mening en dat is prima, maar een trigger? Ik zal nooit een partij voor hem zijn en zal het "gevecht" ook nooit kunnen winnen. Denk jij dan dat ik hem dan überhaupt een trigger zou durven geven als ik weet dat hij tot zo iets in staat kan zijn?
donderdag 1 november 2018 om 22:21
De schade is bij hem ontstaan in zijn vroege jeugd, dat is allang gefixeerd in zijn karakter. Met zo'n cursusje of een paar gesprekjes verandert zijn karakter niet hoor; 'he's just buying some time'.
Jij moet je verantwoordelijkheid nemen voor jou en je dochter of je nu bang bent of niet. Weet je wat die verantwoordelijkheid inhoudt? Volgens mij ben je intelligent genoeg om dat te weten.
donderdag 1 november 2018 om 22:21
donderdag 1 november 2018 om 22:26
Dit kan aangegrepen worden om toch maar te blijven. Hier kan iemand zich achter verschuilen om toch maar niet te vertrekken uit een slechte relatie. Ik vind het een drogreden.
Emmie
donderdag 1 november 2018 om 22:31
Klopt inderdaad... ga ik ook niet meer doen. Kan de energie wel ergens anders voor gebruiken. Dank je wel, uiteindelijk komt het goed. Wel blijf ik zelf bang voor de gevolgen. Maar de tips en ervaringen die hier geschreven zijn, hebben mij echt wel geholpen. En daar ga ik nu echt voor zorgen. Wat ik deed was fout, terwijl ik ook wel zo dom dacht dat ik juist goed bezig was om mijn kind haar vader niet weer te ontnemen. Ik kon er wel mee omgaan dacht ik... Ik ben volwassen? ... zolang hij lief is voor onze meid. Maar nu blijkt t anders... En ben ik medeplichtig voor haar toekomst wat op dez manier niet gaat verlopen zoals het zou moeten zijn (gelukkig en zelfverzekerd)
anoniem_378218 wijzigde dit bericht op 01-11-2018 22:54
5.99% gewijzigd
donderdag 1 november 2018 om 22:31
Dit moet TO met een geschikte advocaat bespreken. Een advocaat die bekend is met dergelijke situaties. Ze moet zeker niet zelf het wiel gaan willen uitvinden.TardisBlue schreef: ↑01-11-2018 00:34Gaat in dit soort situaties het kind niet gewoon voltijds mee met de moeder?
donderdag 1 november 2018 om 22:36
Ja, erg heisa_isa_ schreef: ↑01-11-2018 08:53Werkelijk onbegrijpelijk dat al die therapeuten niet hebben ingegrepen en het wat mij betreft daar alleen maar erger mee hebben gemaakt. Wat heb je er toch een amateurs peuten tussen zitten. Anyway, wegwezen bij je man en aan je herstel werken met een echt goede therapeut deze keer. Sterkte, je kan het!
donderdag 1 november 2018 om 22:41
Hele vreemde reactie; duidelijk van een gemiddelde huis- tuin- en keukenfiguur die van toeten noch blazen weet.Meesterkees schreef: ↑01-11-2018 07:37Altijd mooi dit soort topics. Het advies van de gemiddelde huis- tuin- en keukenvrouw is altijd dat ze haar man moet verlaten na een ontzettend eenzijdig verhaal. Vervolgens worden er allerlei dingen geroepen tegen een vrouw die men niet eens kent. Huiselijk geweld is erg, maar blijkbaar is het niet erg genoeg, want ze kan er wel mooi over schrijven op een viva forum ipv op een politiebureau te zitten en aangifte te doen tegen haar man. Nee inderdaad, het houdt nooit op, niet vanzelf, al helemaal niet op een forum op het internet.
donderdag 1 november 2018 om 22:42
Mmm... geweld is volgens jou een stap te ver maar de aanleiding is alsnog van belang? Dus de trigger rechtvaardigt geweld. De wet vindt dit echt niet. Dus dit zegt echt meer over hoe jij denkt , handelt dan over welke reactie hier dan ook. Gelukkig bestaat de wet voor ons allemaal en dus ook voor jou. Het is maar goed dat de wet is uitgevonden én dat jij die niet hebt bedacht.Meesterkees schreef: ↑01-11-2018 21:22Hahaha ik heb wel gelachen om je reactie. Kudo’s. Maar wat je als laatste zegt klopt niet. Het probleem wat ik inderdaad heb met dit soort topics is de objectiviteit die er niet is. Als je met een psycholoog in gesprek gaat heb je dat ook niet. Die zegt alleen maar wat je wilt horen. Zo zie ik dat hier ook een beetje. Je krijgt een stomp in je maag, een tik in je gezicht en je bent gelijk de grote boeman (natuurlijk is geweld een stap veel te ver). Wat ontbreekt is de aanleiding. Misschien is zij wel de trigger in het huwelijk. Weet ik niet, weet jij ook niet. Op basis van een eenzijdig verhaal kan je hier op het viva forum maar 1 ding halen en dat is je gelijk en dat vind ik nou jammer. Want de input die er wordt geleverd komt zo niet tot zn recht.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 1 november 2018 om 22:44
De trigger van wat precies?Meesterkees schreef: ↑01-11-2018 21:22Hahaha ik heb wel gelachen om je reactie. Kudo’s. Maar wat je als laatste zegt klopt niet. Het probleem wat ik inderdaad heb met dit soort topics is de objectiviteit die er niet is. Als je met een psycholoog in gesprek gaat heb je dat ook niet. Die zegt alleen maar wat je wilt horen. Zo zie ik dat hier ook een beetje. Je krijgt een stomp in je maag, een tik in je gezicht en je bent gelijk de grote boeman (natuurlijk is geweld een stap veel te ver). Wat ontbreekt is de aanleiding. Misschien is zij wel de trigger in het huwelijk. Weet ik niet, weet jij ook niet. Op basis van een eenzijdig verhaal kan je hier op het viva forum maar 1 ding halen en dat is je gelijk en dat vind ik nou jammer. Want de input die er wordt geleverd komt zo niet tot zn recht.
En hoe zou ze dat dan kunnen doen hem triggeren?