Internetdaten - deel 2

Hoi allemaal! Ben ik ook weer eens....drukke week gehad dus wel alles gelezen maar geen tijd gehad om te reageren.



Mijn date maandagavond was ontzettend gezellig! Leuke vent maar voornamelijk vriendschappelijk, dus geen tweede date. Maar dus wel een leuke avond gehad.



Nu even niks....bij tinder heb ik ineens nauwelijks matchen en op andere sites zit ik even niet. Misschien toch nog ergens anders gaan kijken, maar ik weet niet zo goed waar... Net als Amy word ik een beetje onrustig van 'niks'....



@coolpack, al wat gehoord? Die onzekerheid vind ik echt vreselijk....zeg dan gewoon wat je wilt denk ik dan!



Fijn weekend iedereen!

Why wait till monday?



Sorry hoor, maar als meneer geeneens het fatsoen heeft om iets terug te sturen binnen 24 uur, al is het alleen maar: ik heb het druk ik kom er later op terug, zou ie van mij het heen en weer kunnen krijgen. Of je laat het helemaal gaan. Gewoon helemaal niets meer sturen, ook niet maandag. Daaaaaaaag! Pffff



En veel plezier met vriendinnen! Wie weet kom je wel iemand tegen in de kroeg!

Wat is dat toch met al die leuke eerste, maar-alleen-vriendschappelijk dates? Ik maak me er ook schuldig aan. Willen we gewoon allemaal te veel?



@ngs, fijn dat ik daar niet alleen in ben Ik weet ook even niet meer waar te beginnen, (hoewel ik dus wel op OKC zit) maar ook of ik er wel zin in heb. Want ook al word ik er onrustig van, al die afwijzingen en dates die nergens naar leiden vind ik ook vrij demotiverend.

@ Rasa: ik heb er ook niet het lef voor hoor, in RL.. maar hopelijk die ander wel.. en de nodige drank zal ook helpen

En hier ook geen ijzers meer in het vuur helaas.



@ Sybreed: ik denk dat mocht je toch een leuk iemand tegen komen, dat je toch wel die tijd kan vinden op een of andere manier. Nu ligt waarschijnlijk toch niet die prioriteit daar en ben je druk met je studie. Als je het druk hebt, is internet wel een uitkomst indd!



@ ngs: jammer dat de date alleen vriendschappelijk was. Wel gelukkig gelijk duidelijk. Maarja je wil natuurlijk liever anders..

@ coolpack, waarom laat je het zo van die jongen afhangen? Dit is duidelijk niet leuk voor jou. Als ik iets niet leuk vind, dan zou ik zelf een grens trekken. Niet afhankelijk zijn van de grillen van iemand anders!

Ik net als Koekske gewoon andere plannen maken en niet op die vent gaan wachten!

Als het later blijkt dat hij een goed excuus had, kan je altijd nog kijken wat je ermee doet.

Jij wilt toch ook een man die jou net zo leuk vindt als jij hem?

@coolpack ik kan het heel makkelijk zeggen maar ben het er wel mee eens; iets anders plannen. Hoe moeilijk is het om even te antwoorden?



Ik ben er inmiddels wel klaar mee. Waar we dagelijks contact hadden, hoor ik nu helemaal niets meer. Hoeveel het me ook doet (dat is ook echt voor het eerst, dat ik iemand zó leuk vind, dus echt balen) ik ben gekke Henkie niet



Ben er even klaar mee. Op tinder ook geen machtes meer, de mannen in de omgeving lijken dus ook hier op.

Zullen we gewoon met z;n allen een keer een gezellig groepsdate doen?

Koekske: ik had laatst zoiets met vakantieliefje. Die was op dezelfde vakantieplek en bleef daar ook, ik was overal bij dus ik kon van dichtbij zien hoe stuk hij idd zat. Stond zijn hoofd er ook niet naar, logisch ook. (duurde maar even, zette hij zich eroverheen omdat ik nog maar kort bleef, maar toch was het natuurlijk niet zoals voor dat slechte nieuws, hij zat ook middenin zijn verdriet en zocht meer steun bij vrienden die de situatie en personen kenden). Was het op afstand geweest, dan had ik er misschien ook afwijzing in gezien of gevoeld, of dat het een smoes was om a te kappen oid, maar nu ik er zelf bij was, kon ik met eigen ogen zien wat er aan de hand was. Dan nog best lastig als je je zelf verheugd hebt (en ik was al intiem met hem) en het stokt om redenen bij die ander.



Bovendien ben je ook (nog) "niks" van hem, niet zijn vriendin oid. Afleiding kunnen ze dan wel gebruiken, bijv met vrienden aan de bar, maar geen verwachtingen van een ander er nog eens bij, denk ik. Dat is anders als je al close bent, dan kan je iemand tot steun en troost zijn. Maar in zo'n beginstadium wil je gezellig en onbevangen kunnen zijn, denk ik. Als je denkt dat ie intussen wel rondkijkt op datingsite, dan roept dat wel twijfels op, ja.



Mijn hoofd zou er ook niet naar staan, ik had ook weleens bij eoa emotionele tegenslag dat een man met wie ik dan net pas omging niet begreep dat ik dan geen zin had in afspreken, geknuffel en seks. Ik kan dan bijv nog wel gezellig zijn (ik reageer eea niet af op de omgeving), maar niet in intieme zin. Dat die ander (in dit geval jij dus) dan teleurgesteld is, ook al is er echt iets aan de hand, mag er ook zijn, zeker als jij hem wel heel leuk vond. Ook al was er pas 1 date. Je kan het nog even aankijken..



Vooral niet gaan wachten op hem. Gewoon je eigen dingen doen ondertussen, dingen afspreken die wel zeker zijn, zoals met je vriendinnen! En als hij dan toch opeens wil afspreken dan kan dat niet op zaterdag en stel je een andere dag voor. Soms zijn we zo bang dat we niet beschikbaar zijn op het moment dat hij wil/kan, daar moeten we misschien eens vanaf stappen?! Dat is namelijk juist prima, dat je niet alles meteen aan de kant schuift voor hem, en zeker als hij dat omgekeerd niet doet, he.

Ehm, ik zeg toch niet dat ik niks anders ga plannen? Ben al bezig, ik denk alleen niet dat ik nog iemand vind voor dat concert en zin om in m'n eentje te gaan heb ik ook niet. Heb alleen nu even geen zin om een bericht te sturen. Ik verwacht ook niet dat ik me daarna veel beter voel. Dus ik laat het even voor wat het is en zie na het weekend wel weer verder.

Coolpack: wat Winkje zegt dus. Het is ook helemaal niet aantrekkelijk om hem zo belangrijk te maken meteen, ook niet voor hem. Dat beschikbare.. laat maar zien dat je zelf ook een leven hebt, hoor. Niks vervelenders als je al begint met op zijn golven mee te deinen.. Beter vanaf het begin daar niet in meegaan, want dan blijft het namelijk vaak zo, ook als het een relatie wordt, in feite maak je het hem dan erg makkelijk: "ik kan altijd hoor, je roept maar en ik ben er voor je!".



Houd je onafhankelijkheid, toon geduld, want kan soort van "wanhopig behoeftig" overkomen, terwijl jij alleen maar enthousiast bent. Moet een beetje gelijk opgaan met contact en enthousiasme, anders voelt het voor jou ook al snel ongelijkwaardig.



Ik blijf dat Tinder enzo toch een soort "koemarkt" vinden, heel a-relaxt, heel veel "nee" krijgen voor je misschien een "ja" vindt. En er lijken toch veel vaste patroontjes in te zitten, in dat daten op die manier. Dat is wel het verschil met spontaan iemand tegenkomen, waar dan ook: dat je allebei bewust op zo'n site zit, dus iig al met (ieder zijn/haar) eigen motieven en verwachtingen. Kijken of er een vonk overslaat en zo ja, welke dat is (verliefd of verlust), dat bewuste uitzoeken/ scrollen, ik geloof daar niet zo in.



Kijk, als je het kan blijven bekijken als een soort virtuele kroeg, waar je anders niet zou komen, en toevallig op een leukerd stuit, dan kan je bij toeval best zo iemand tegenkomen. Maar ronddaten tot er een blijverdje in beeld komt, en dan maar hopen dat hij dat andersom ook vindt, je beste beentje voor (moeten) doen alleen al omdat er concurrentie is en elke dag nieuwe potentiele kandidaten bijkomen, dat geeft een idee van oneindige vijver idd. Als het dan niet perfect aansluit, is het al snel "next".



Gisteren nog een leuk bericht dat 2 mensen die ik ken, en elkaar al een paar jaar kenden, alsnog de vonk is overgeslagen en nu een stel zijn. En meteen ook heel serieus: iedereen mag het weten, en de basis zit al goed, ik geloof zeker dat dat een dikke vette liefde is/wordt! Leuk om te zien dat het nog bestaat, gewoon irl, elkaar goed kennen en dan plots elkaar in een ander daglicht zien (en ook nog tegelijkertijd).

Ow mosterd, zie ik. Maar waarom wachten tot na het weekend? Als je zeker wil zijn dat er iemand meegaat, zou ik dat maar regelen. Met een vriendin die zeker weten meegaat. En komt ie dan alsnog met dat ie mee wil, is ie te laat. Kan je altijd nog een tzt nieuw concert samen plannen, als je met hem blijft omgaan. Straks ben jij te laat met vriendinnen en hebben zij allemaal al andere plannen en kan je alsnog alleen gaan. Hou het zelf onder controle, ipv rekening houden met hem als onzekere factor en dan met lege handen staan straks..

Voor mij is Tinder een grote les. Ik ben niet goed zo goed in daten. Door Tinder kan ik goed oefenen



Ik denk ergens dat ik vaak onbereikbare mannen onbewust uitkies, omdat er bij mij ergens een onzekerheid verborgen zit op het gebied van relaties. Het is lastig om hier iets mee te doen, omdat ik zelf niet helemaal begrijp wat ik doe en waar het vandaan zou kunnen komen.



Daarnaast zijn er wel wat dingen die ik van mezelf weet, waar ik beter mee om wil leren gaan. Tinderdaten heeft hier wel mee geholpen:



Ik ben een schijterd, ik durfde mannen vaak niet uit te vragen. Nu gaat dat al een stuk makkelijker. Bang voor afwijzingen ben ik een stuk minder.

Mijn grenzen kon ik vaak ook niet goed aangeven, ik bleef hangen in iets waar ik niet gelukkig van werd; mannen die niets van zich lieten horen etc.. Nu kan ik sneller mijn grenzen aangeven.

Omdat ik me gewoon realiseer dat er zoveel leuke mannen zijn, maakt het allemaal wat minder uit als het 'm niet wordt.



Ik heb nog wel heel veel moeite met me kwetsbaar op te stellen. Ik wil dat mensen me zien als een sterke vrouw, die niet uit haar evenwicht te brengen is. Terwijl dat natuurlijk soms wel gebeurd. En ik moet me kwetsbaar leren opstellen als ik iemand wel echt leuk vind.



Daarnaast heb ik bij mezelf ontdekt dat ik lang geleden raar patroon heb ontwikkeld op het gebied van mannen: Ik ontmoet iemand, date er een paar keer mee. Dan ga ik iemand leuk vinden, en ga ik fantaseren. Ik vul dan allemaal dingen in die ik helemaal niet kan weten. Ik idealiseer dus enorm.

Daar gaat het meestal mis bij mij, en ga ik verwachtingen krijgen. Als iemand dan langer niets laat horen denk ik niet meer: " ah, hij zal wel druk zijn" maar ga ik dingen denken als: " hij heeft al een halve dag niet gestuurd, misschien vindt hij me toch niet zo leuk"

Terwijl ik daarvoor het helemaal niet op mezelf zou betrekken!



Die fantasieen zijn een soort verslaving voor me. Ik merk dat ik dat altijd ga doen als ik iemand leuk vind! En dat ik ook vaak een fantasie wil hebben.

Nu probeer mezelf steeds terug te fluiten als ik dat doe.



Pff, lang verhaal zeg. Ik schijf het vooral vanuit mezelf, maar ik denk dat andere vrouwen hier misschien zich ook wel in kunnen herkenen.



Anyway, tinder is dus makkelijk voor mij om deze dingen te oefenen.

@Suzy65 ik dénk ook dat het zo kan zijn zoals jij omschrijft. Ik twijfel ook niet aan het feit dat hij me leuk vindt (vond) want hij heeft enorm veel moeite gedaan om me te zien. Klik was ook overduidelijk en ook na de date kreeg ik veel lieve berichtjes.



Dit wat tussendoor is gekomen heeft blijkbaar grote invloed. Ik ken hem natuurlijk amper dus ik kan dat ook niet inschatten verder. Ik ga dus idd lekker door met mijn leven. Hij heeft aangegeven absoluut niet te willen dat ik hem met rust laat. Toch heb ik niet de neiging steeds iets van me te laten horen aangezien hij ook ineens totaal stil is.

Ik wacht het toch maar even af. Misschien met het risico dat het dan wel verwaterd. Dat zou ik erg vinden. Maar het is ook gewoon wat het is. Graag of niet. Zoiets.

Tis misschien een vooroordeel van mij, maar ik denk dat je op Tinder relatief veel onbereikbare mannen tegenkomt. Die helemaal niet van plan zijn een relatie te vinden daar. Dus grote kans dat je daar idd veel kan oefenen op dat soort types.



Maar ook grote kans om steeds hetzelfde mee te maken: paar keer leuk en dan haakt de 1 of de ander alweer af? Je kan jezelf dan wel trainen in "afwijsbestendiger" worden (oa door het idee dat er nog veel meer leukerds op de wereld zijn), maar door die dates ben je wel constant bezig met het concept "relatie/scharrelen/aantrekkelijkheid en aantrekking" en neemt het hebben of ontbreken van een partner misschien relatief veel tijd en aandacht in beslag.



Tot op zekere hoogte valt ervan te leren, maar als je het in een groter perspectief zou zetten, is dat dan een leuke bezigheid/hobby waar je tijd en gedachten aan besteedt? Ook als het resultaat er niet naar is? Dus alleen al als tijdsverdrijf? Het is goed als je leert om minder snel een fantasiebeeld maakt en voedt, en je verwachtingen binnen proporties te houden, maar ik denk dat juist door er alleen al mee bezig te zijn (daten iha) je verwachtingen en hoop in jezelf voedt, uberhaubt dat het een keer zal "lukken". En kan ook een manier zijn om juist onzeker te worden, waar je dat van jezelf eigenlijk helemaal niet bent, zoals je zelf al zegt..



Omdat je die onzekerheid eigenlijk van iets/iemand van buitenaf gaat krijgen, en dat is niet iets waar je zelf invloed op hebt (wat anderen/ een ander van jou vindt). Met het gevaar dat je meer bezig bent met je zelfbeeld (bevestiging dat je aantrekkelijk (genoeg) bent om matches te krijgen, leuk genoeg om mee te daten, wel/niet leuk genoeg voor een relatie).



Wat je aandacht geeft, groeit. Is het behoefte aan een fijne partner, dan groeit die behoefte door er mee bezig te zijn. En ook de frustratie. Ik denk dat veel mensen uit frustratie iemand zoeken. Het een doel wordt met een soort "maakbaarheidsidee": als ik maar vaak genoeg date en mijn best doe, probeer, oefen, lukt het vast wel een keer.



Ik denk dat dat behoeftige zit in dat we het niet met Jan en Alleman doen, dus ervaren als een tekort oplopen. En als er dan iemand in beeld komt en begint met die intimiteit te geven, dat dat zoooo welkom is. En hoe meer je ernaar gesnakt hebt, hoe minder geduld, als het eenmaal voor een beetje gestild wordt, die "honger".



Ik denk dat seks/lichamelijkheid een levensbehoefte is. Mannen zijn daar makkelijker in, iha, volgens mij, om die honger te stillen. Vrouwen alleen nu en dan met iemand die ze inschatten als "relatiemateriaal". En als het dan op niks uitloopt, is net die honger voor een stukje gestild, en krijg je (voorlopig) niks meer? Denk dat daar enige frustratie in zit, als je je erg verheugd hebt en het iets lijkt te worden, gefantaseerd hebt enz en plots alweer stopt.



Moet je dan stoppen met fantaseren en je maar niet teveel verheugen, want anders val je zo hard? Ik weet het niet. Ik weet wel dat als ik erg ga denken dat ik toch wel sneu ben zonder partner en spoedig eens een relatie moet zien te vinden, ik daar heel ongelukkig van word. En ongeduldig, en elk beetje aandacht al aan zou grijpen, denk ik.

Ik verander liever mijn eigen bedenksels, erken mijn behoeften wel (aan lichamelijkheid, intimiteit, delen, seks, speciaal zijn, geliefd voelen), maar probeer dat liever dan zoveel mogelijk zelf in te vullen met wat in de buurt daarvan komt, (wat ik al uit mezelf kan halen en uit andere geliefde mensen om me heen) zodat die behoeftigheid (in mij) niet teveel oploopt.



Dat onzekere kan juist erg gevoed worden door daten & afwijzingen, net als solliciteren en alsmaar nul op het rekest, terwijl je wel wordt uitgenodigd voor gesprekken. Op den duur zal dat toch ook een reeks van teleurstellingen opleveren, terwijl voor zelfvertrouwen gewoon heel veel goede ervaringen nodig zijn. (meer goede dan negatieve iig, of dat negatieve nu ligt in zelf afknappen of dat die ander niks laat horen enz).

@ bessiezoveel, je hebt gelijk, want als ik met vrienden iets leuks kan doen of een date heb, is er altijd tijd.



@ imogen, als ik zoveel in mijn leven aan de gang had zou ik niet daten (zeg ik terwijl ik net een mailtje naar een studiebegeleider heb gezonden dat ik erover denk om één vak tot volgend jaar uit te stellen en zo mijn studie te verlengen omdat ik vrees dat het zo niet meer gaat. )



@ winkje, als je iemand leuk vindt, ga je altijd een klap krijgen als hij/zij niet wil. Het is pas zorgwekkend als je iemand pas aantrekkelijker vindt als hij onbereikbaar wordt.



Ik ben weer initiatief aan het nemen met daten. Hoewel het mogelijk wel weer even duurt voordat ik weer een echt leuke vrouw vindt, kwantiteit gaat zeker helpen.

Het concert is zondag as dus wachten tot na het weekend ging daar niet over. Ik reken daarvoor al niet meer op hem. Ik reken nergens op. Dus valt wel mee hoor, met afhankelijk maken. Het is alleen door het kort dag dat ik niet weet of iemand nog mee kan.

Ik bedoelde na het weekend bij ongewijzigde situatie berichtje sturen dat ik denk dat we het er beter bij kunnen laten. Het is niet dat ik hem geen kans geef enthousiast te zijn he. Het moet alleen wel een beetje op een lijn zitten.

Nou, iedereen zit wel een beetje in "zwaar weer" he? Jaaaa laten we een groepsdate plannen. Dan heeft Sybreed de vrouwen voor het uitkiezen.

tja, herfstdipje zullen we het maar noemen haha.

Nou idd! Geen lekker herfstdipje hoor!



@coolpack, kun je niet vast een vriendin vragen en haar inlichten over de situatie? Dan kan je iig naar dat concert, met je date of met die vriendin. Of misschien wel iemand van hier wel mee!



En ik ben ook voor een groepsdate!

Een dip die hopelijk niet te lang duurt!



We zijn trouwens wel zwaar in de meerderheid met zo'n groepsdate, dames

haha, ja als er geen mannen zijn (op Sybreed na) dan daten we elkaar toch gewoon

@NGS: Nou, weet je, een vriend van me kan misschien wel, maar heeft het geld niet. En ik zit ook niet superruim (ik zou bij date wel betalen omdat ik hem had uitgenodigd) en ben een beetje bang dat ik toch aan date zit te denken dan. Het is ook niet iets waar ik heel per se heen hoef. Heb die vriend wel uitgenodigd om hier te komen eten. Maar die is ook online geweest en nog niet gereageerd, dus het zal wel heersen ;-p



Een groepsdate lijkt me prima hahahha.

Oh oke, snap ik helemaal Coolpack! Hopelijk laat één van de twee snel wat horen!

Haha, een groepsdate met jullie wordt sowieso een geslaagde avond!



Ik geloof dat ik dezelfde tijdelijke verslaving heb als @Amy en @ngs. Ik ben toch nog niet uitgedate. En wat @winkje zegt, ook nog niet uitgeoefend. Maar ja, mijn Tindervijver is leeg, bij paiq gebeurt geen moer, bij e-matching zie ik niemand waarvoor ik betalend lid wil worden, OKCupid vond ik een jolige vergaarbak zonder enig overzicht (maar moet ik dan misschien toch maar weer 'aan' zetten)... moet ik dan aan übervergaarbak RP? Heb ik eigenlijk ook geen trek in. Het is hier geloof ik ook een beetje herfst... Ik wil gewoon dat die leuke man van dat etentje mij op Tinder een zwieperd naar rechts geeft...

Nog een internet-dater hier. Alhoewel ik eigenlijk nog maar 1 date via een site en 1 date via Tinder heb gehad.

Ben nogal kieskeurig denk ik. Ik lees jullie verhalen al vanaf het begin, heel wat herkenbare situaties en vooral gedachten voorbij zien komen.

Nog niet de juiste site ontdekt. Paiq is op zich leuk, maar zou wel iets meer invloed willen hebben op welke foto's je te zien krijgt. Dan zie je een leuke foto, en kom je pas helemaal aan het eind erachter dat diegene aan de andere kant van het land woont bijvoorbeeld. OkCupid ook geinig, maar te internationaal. Ik wil gewoon iemand uit de regio. En dat staat ook duidelijk in mijn profiel. En toch ontvang ik meerdere berichten per dag uit Amerika, China of Italië. Wat moet je ermee?

Lastig dus om de juiste site te kiezen! En helemaal als het geen gratis site is, dan is het moeilijk te bepalen of er wel jouw type man/vrouw rondhangt. Eigenlijk is er gewoon te veel keus in sites. Als iedereen nou gewoon op de zelfde datingsite gaat staan, zou dat niet makkelijk zijn? Of bijvoorbeeld No cure no pay invoeren. Pas als het echt tot een leuke date/relatie komt, dan pas de site betalen voor bewezen diensten. Maar dat is onhaalbaar haha.

Lolol groepsdate, en dan voor elkaar een date regelen!



Ik heb heb vandaag uitgemaakt met latter en toen toch maar niet. Heftig gesprek gehad over het feit dat ie zo unavailable was en dat ik me eigenlijk zo onzeker voel omdat hij ook nog niet duidelijk was of ie wel een relatie wilde. Hij heeft nu wel duidelijk uitgesproken dat ie alleen maar mij wil, nergens heen gaat, maar nu niet veel tijd heeft. Het is nl weekend na weekend zo dat we iets samen hebben maar dat hij niet kan of afzegt. Als ik heel eerlijk ben heeft ie stuk voor stuk valide redenen maar dat maakt het nog niet leuk voor mij. Maar nu ie dat uitgesproken heeft, dat de jager echt met pensioen is en dat ie echtvdol op me is maar gewoon wat ruimte nodig heeft, denk ik dat ik dat ook wel kan geven. Ik was toch onbewust op zoek naar bevestiging en ging bij zo'n afzegging dan weer denken dat ie niet genoeg om mij geeft. Maar dat ligt aan mijn onzekerheid. En ook wel aan hem, maar niet helemaal. En mijn trekken levert nog verder terugtrekken van hem op. tis allemaal zo suf: behandel mij als een prinses en ik zal me niet gedragen als een prinses. Voor hem: hoe meer ik hem vrijlaat hoe meer hij naar mij trekt. Venus en mars, anyone?



Anyways, ik stond dus bijna weer op okc vandaag maar toch weer niet. Wij vrouwen stellen ons te onafhankelijk op. ik neem voortaan gewoon DU mee naar een event als latter niet kan. Heeft ie gelukkig geen probleem mee, hij stelde het zelf voor!