Relaties
alle pijlers
Komt dit nog goed?
zaterdag 9 oktober 2010 om 15:51
De wet van Sinterklaas... Even googlen.
Bottom line is dat je vaak dezelfde verlangens hebt maar andere strategie. Maar dat je moet vragen wat je wilt, anders krijg je wat anders.
Even terug naar verlangens en strategie:
Als je deze kunt benoemen (ontspanning, veiligheid, liefde, geborgenheid, financiele onafhankelijkheid etc) en daarnaast zelf nadenkt welke strategie jij gebruikt om deze voor elkaar te krijgen en die dan naast elkaar leggen dan kom je vaak al een heel eind!
Als je weet waarom hij bepaalde handelingen verricht (neus peuteren) omdat hij daar ontspannen van raakt (verlangen) dan kun je je daar beter in vinden dan je irriteren.
Wie weet helpt het je!
Bottom line is dat je vaak dezelfde verlangens hebt maar andere strategie. Maar dat je moet vragen wat je wilt, anders krijg je wat anders.
Even terug naar verlangens en strategie:
Als je deze kunt benoemen (ontspanning, veiligheid, liefde, geborgenheid, financiele onafhankelijkheid etc) en daarnaast zelf nadenkt welke strategie jij gebruikt om deze voor elkaar te krijgen en die dan naast elkaar leggen dan kom je vaak al een heel eind!
Als je weet waarom hij bepaalde handelingen verricht (neus peuteren) omdat hij daar ontspannen van raakt (verlangen) dan kun je je daar beter in vinden dan je irriteren.
Wie weet helpt het je!
zaterdag 9 oktober 2010 om 16:50
Enorme woede aanvallen zijn vaak het resultaat van opgekropte frustraties en irritaties. Hij kan duidelijk niet op een andere manier duidelijk maken wat hem dwarszit dan te gaan dreigen en spullen kapot te gooien. Het lijkt me dat jullie eens goed moeten gaan kijken hoe jullie dit gedragspatroon kunnen doorbreken. Maar de eerste vraag is natuurlijk wil jij dat? Ik hoorde ooit een vrouw zeggen elke keer als er zo'n ruzie voorkomt en wanneer ik niet vrij kan zijn in mijn emoties dan komt er een kras op een prachtige plaat. Op een gegeven moment zitten er zoveel krassen op de plaat dat ik hem niet meer kan afspelen. Valt dit nog te redden of ben je er ergens klaar mee.
zaterdag 9 oktober 2010 om 17:50
Jij hebt een paar keer gedreigd met weggaan? Om hem wakker te schudden? Vind je dat een normale gang van zaken? Ik niet.
Hij dreigt je het huis uit te gooien en jij past je daarom aan? Lekker gezond allemaal.
Vertrek, uit jezelf. Je kunt het ook met jezelf leuk hebben, daar heb je hem niet voor nodig. Je onveilig voelen over je basis (woning, werk, jezelf) zijn slopend en dat is geen enkele relatie waard.
Hij dreigt je het huis uit te gooien en jij past je daarom aan? Lekker gezond allemaal.
Vertrek, uit jezelf. Je kunt het ook met jezelf leuk hebben, daar heb je hem niet voor nodig. Je onveilig voelen over je basis (woning, werk, jezelf) zijn slopend en dat is geen enkele relatie waard.
zaterdag 9 oktober 2010 om 18:14
Ik zat 3 maanden geleden in exact hetzelfde schuitje. 1,5 jaar relatie, 1 jaar samenwonen in zijn huis, ook ontzettende tegenpolen alleen implodeerden wij (lees zwijgen) bij ruzies.
Ik voelde mij op een gegeven moment down en ongelukkig en ik besloot in therapie te gaan. Deze therapeut was ook relatietherapeut, dus ze stelde dat voor. Dat hebben we gedaan om er na 3 sessies achter te komen dat we te verschillend waren en we elkaar alleen maar ongelukkig maakten en we elkaars slechte kanten versterkten. Ook wij hielden veel van elkaar en hadden ook nog steeds veel lol en fijne momenten. Maar dat is niet de basis van een relatie. In het begin was het ook fantastisch samen!! we dachten echt, dit is het!!
Samen besloten met veel tranen om het te eindigen... En wat waren wij daarna blij!
Het is voor mij nog steeds een enorme achtbaan We zitten beide nog individueel in therapie (beide toch wel beschadigd vanuit onze jeugd) maar nu ik erop terugkeek pasten we echt niet samen! Hoeveel overeenkomsten we ook leken te hebben, de verschillen waren groter. Wij leken wel een andere taal te spreken!
Ik heb de stap genomen om in een andere stad te gaan wonen en daar opnieuw te beginnen. Dat had ik altijd al gewild. De eerste 2 maanden heb ik tussen allerlei vriendinnen gecirculeerd qua logeren. Aan de ene kant moeilijk (geen eigen plekje) maar ook zo fijn en gezellig!
succes met je keuze...
Ik voelde mij op een gegeven moment down en ongelukkig en ik besloot in therapie te gaan. Deze therapeut was ook relatietherapeut, dus ze stelde dat voor. Dat hebben we gedaan om er na 3 sessies achter te komen dat we te verschillend waren en we elkaar alleen maar ongelukkig maakten en we elkaars slechte kanten versterkten. Ook wij hielden veel van elkaar en hadden ook nog steeds veel lol en fijne momenten. Maar dat is niet de basis van een relatie. In het begin was het ook fantastisch samen!! we dachten echt, dit is het!!
Samen besloten met veel tranen om het te eindigen... En wat waren wij daarna blij!
Het is voor mij nog steeds een enorme achtbaan We zitten beide nog individueel in therapie (beide toch wel beschadigd vanuit onze jeugd) maar nu ik erop terugkeek pasten we echt niet samen! Hoeveel overeenkomsten we ook leken te hebben, de verschillen waren groter. Wij leken wel een andere taal te spreken!
Ik heb de stap genomen om in een andere stad te gaan wonen en daar opnieuw te beginnen. Dat had ik altijd al gewild. De eerste 2 maanden heb ik tussen allerlei vriendinnen gecirculeerd qua logeren. Aan de ene kant moeilijk (geen eigen plekje) maar ook zo fijn en gezellig!
succes met je keuze...
zaterdag 9 oktober 2010 om 19:16
Je kunt geen relatie bouwen op een fundament van dreigementen en agressie en dat geldt dus voor jullie allebei. Of jullie besluiten allebei je voortaan integer te gedragen en op een constructieve manier met meningsverschillen om te gaan of je besluit elkaar voorgoed met rust te laten. Ik zie geen tussenweg.
zaterdag 9 oktober 2010 om 19:48
quote:Dropkogel schreef op 09 oktober 2010 @ 19:39:
Ik heb voorgesteld om in relatietherapie te gaan, maar hij wil het niet/zegt dat het teveel geld kost. Gisteren zei hij dat het het gemakkelijkste zou zijn om ermee te stoppen, maar dat hij me eigenlijk helemaal niet kwijt wil. Misschien zijn we gewoon allebei te soft en te bang voor de pijn om de stap te zetten.
Relatietherapie kost geen geld. Je vraagt een verwijzing bij de huisarts. Omdat het specialistische zorg is valt het in het basispakket en krijg je alles vergoed!
Je vriend is dus behoorlijk beschadigd en jij ook, gezien hoe jij met conflicten omgaat...
Zelf gaan jullie hier niet uitkomen!!
Ik heb voorgesteld om in relatietherapie te gaan, maar hij wil het niet/zegt dat het teveel geld kost. Gisteren zei hij dat het het gemakkelijkste zou zijn om ermee te stoppen, maar dat hij me eigenlijk helemaal niet kwijt wil. Misschien zijn we gewoon allebei te soft en te bang voor de pijn om de stap te zetten.
Relatietherapie kost geen geld. Je vraagt een verwijzing bij de huisarts. Omdat het specialistische zorg is valt het in het basispakket en krijg je alles vergoed!
Je vriend is dus behoorlijk beschadigd en jij ook, gezien hoe jij met conflicten omgaat...
Zelf gaan jullie hier niet uitkomen!!
zaterdag 9 oktober 2010 om 19:51
quote:Dropkogel schreef op 09 oktober 2010 @ 19:39:
Ik denk dat jullie (Avaeyebrow en en Miechel) gelijk hebben. Ik ben er ook van overtuigd dat we op zoek zijn naar hetzelfde (waardering, respect, stabiliteit), maar dat we dat regelmatig uit het oog verliezen bij elkaar. Mijn vriend is in zijn jeugd mishandeld door zijn vader en ik denk dat dat heel veel sporen heeft nagelaten. Als zijn vader schreeuwde tegen hem kreeg hij daarna slaag... als ik nu schreeuw gaat er bij hem binnen een tel een knop om en gaat hij helemaal uit zijn dak. Het is een aantal keren voorgekomen dat hij me zo'n harde duw heeft gegeven dat ik omviel (en hij leek daar ook niet van te schrikken, dat vind ik het aller ergste), en dat heeft inderdaad behoorlijke krassen bij mij achtergelaten. Niet fysiek, maar wel geestelijk. Ik denk, nee ik weet zeker, dat daar ook de angst bij mij vandaan komt om dingen aan hem te vertellen waarbij ik verwacht dat hij boos kan worden...Had gelijk gezegd dat hij gewelddadig is. Dan had ik je gelijk geadviseerd om hier een hele dikke streep onder te zetten en zelf te gaan uitzoeken hoe het mogelijk is dat je bij iemand blijft die je op zo'n manier behandelt. Dat is namelijk niet gezond.
Ik denk dat jullie (Avaeyebrow en en Miechel) gelijk hebben. Ik ben er ook van overtuigd dat we op zoek zijn naar hetzelfde (waardering, respect, stabiliteit), maar dat we dat regelmatig uit het oog verliezen bij elkaar. Mijn vriend is in zijn jeugd mishandeld door zijn vader en ik denk dat dat heel veel sporen heeft nagelaten. Als zijn vader schreeuwde tegen hem kreeg hij daarna slaag... als ik nu schreeuw gaat er bij hem binnen een tel een knop om en gaat hij helemaal uit zijn dak. Het is een aantal keren voorgekomen dat hij me zo'n harde duw heeft gegeven dat ik omviel (en hij leek daar ook niet van te schrikken, dat vind ik het aller ergste), en dat heeft inderdaad behoorlijke krassen bij mij achtergelaten. Niet fysiek, maar wel geestelijk. Ik denk, nee ik weet zeker, dat daar ook de angst bij mij vandaan komt om dingen aan hem te vertellen waarbij ik verwacht dat hij boos kan worden...Had gelijk gezegd dat hij gewelddadig is. Dan had ik je gelijk geadviseerd om hier een hele dikke streep onder te zetten en zelf te gaan uitzoeken hoe het mogelijk is dat je bij iemand blijft die je op zo'n manier behandelt. Dat is namelijk niet gezond.
zaterdag 9 oktober 2010 om 21:23
quote:wuiles schreef op 09 oktober 2010 @ 19:51:
[...]
Had gelijk gezegd dat hij gewelddadig is. Dan had ik je gelijk geadviseerd om hier een hele dikke streep onder te zetten en zelf te gaan uitzoeken hoe het mogelijk is dat je bij iemand blijft die je op zo'n manier behandelt. Dat is namelijk niet gezond.
Eens.
Succes met je keuze . En misschien is het voor jou ook wel goed om professionele hulp in te schakelen. Want je moet wel heel weinig eigenwaarde hebben om bij een gewelddadig iemand te blijven... De kans is groot dat je een volgende keer weer met zo iemand een relatie begint...
Dit liedje heeft mij veel goed gedaan: Ik hou van mij - Harrie Jekkers
[...]
Had gelijk gezegd dat hij gewelddadig is. Dan had ik je gelijk geadviseerd om hier een hele dikke streep onder te zetten en zelf te gaan uitzoeken hoe het mogelijk is dat je bij iemand blijft die je op zo'n manier behandelt. Dat is namelijk niet gezond.
Eens.
Succes met je keuze . En misschien is het voor jou ook wel goed om professionele hulp in te schakelen. Want je moet wel heel weinig eigenwaarde hebben om bij een gewelddadig iemand te blijven... De kans is groot dat je een volgende keer weer met zo iemand een relatie begint...
Dit liedje heeft mij veel goed gedaan: Ik hou van mij - Harrie Jekkers
zaterdag 9 oktober 2010 om 21:37
quote:Dropkogel schreef op 09 oktober 2010 @ 20:23:
Ik weet dat het niet hoort en zeker niet binnen een relatie, maar als dat drie keer gebeurt en vervolgens maandenlang niet denk ik al gauw dat het wel op z'n pootjes terecht gaat komen. Waarschijnlijk is dat voor een heleboel mensen niet te begrijpen, dat besef ik me wel degelijk. Voor mij is/voelt het echter niet zo vanzelfsprekend om er dan meteen een streep onder te zetten. Ik hou van hem en hij houdt van mij, er moet een manier zijn om eruit te komen denk ik dan. Op die woede na is het een geweldige man.
Inmiddels denk ik echter wel dat ik weet wat mijn keuze gaat worden (en jullie waarschijnlijk ook). Moet alleen nog de moed verzamelen.
Het besef dat ik best wel afhankelijk van hem heb dringt ook steeds meer tot me door... shit... :(Je zou de eerste niet zijn die een gewelddadige relatie moet bekopen met ernstig blijvend letsel of zelfs de dood. Heb je daar al eens over nagedacht? En al die daders hadden waarschijnlijk best zachte kanten.
Ik weet dat het niet hoort en zeker niet binnen een relatie, maar als dat drie keer gebeurt en vervolgens maandenlang niet denk ik al gauw dat het wel op z'n pootjes terecht gaat komen. Waarschijnlijk is dat voor een heleboel mensen niet te begrijpen, dat besef ik me wel degelijk. Voor mij is/voelt het echter niet zo vanzelfsprekend om er dan meteen een streep onder te zetten. Ik hou van hem en hij houdt van mij, er moet een manier zijn om eruit te komen denk ik dan. Op die woede na is het een geweldige man.
Inmiddels denk ik echter wel dat ik weet wat mijn keuze gaat worden (en jullie waarschijnlijk ook). Moet alleen nog de moed verzamelen.
Het besef dat ik best wel afhankelijk van hem heb dringt ook steeds meer tot me door... shit... :(Je zou de eerste niet zijn die een gewelddadige relatie moet bekopen met ernstig blijvend letsel of zelfs de dood. Heb je daar al eens over nagedacht? En al die daders hadden waarschijnlijk best zachte kanten.
zaterdag 9 oktober 2010 om 23:14
quote:Dropkogel schreef op 09 oktober 2010 @ 20:23:
Ik weet dat het niet hoort en zeker niet binnen een relatie, maar als dat drie keer gebeurt en vervolgens maandenlang niet denk ik al gauw dat het wel op z'n pootjes terecht gaat komen. Waar haal je dat in godsnaam vandaan, die gedachte? Waarschijnlijk is dat voor een heleboel mensen niet te begrijpen, dat besef ik me wel degelijk. Voor mij is/voelt het echter niet zo vanzelfsprekend om er dan meteen een streep onder te zetten. Ik hou van hem en hij houdt van mij en dat uiten jullie ook zo mooi. Bewonderingswaardig. *rent naar vriend om hem een flinke harde duw te geven waarmee ik hem beschadig. Tja, kan gebeuren en ik zal het maar maximaal drie keer doen. Dan weet ie in ieder geval wel dat ik van hem hou* , er moet een manier zijn om eruit te komen denk ik dan. Op die woede na is het een geweldige man. Mag dat op je grafsteen komen te staan als ie per ongeluk toch weer een keer gewelddadig wordt?
Inmiddels denk ik echter wel dat ik weet wat mijn keuze gaat worden (en jullie waarschijnlijk ook). Moet alleen nog de moed verzamelen. Het besef dat ik best wel afhankelijk van hem heb dringt ook steeds meer tot me door... shit...
Ik denk dat je hiermee doorgaat.
Zorg alsjeblieft dat ik geen gelijk heb.
Ik weet dat het niet hoort en zeker niet binnen een relatie, maar als dat drie keer gebeurt en vervolgens maandenlang niet denk ik al gauw dat het wel op z'n pootjes terecht gaat komen. Waar haal je dat in godsnaam vandaan, die gedachte? Waarschijnlijk is dat voor een heleboel mensen niet te begrijpen, dat besef ik me wel degelijk. Voor mij is/voelt het echter niet zo vanzelfsprekend om er dan meteen een streep onder te zetten. Ik hou van hem en hij houdt van mij en dat uiten jullie ook zo mooi. Bewonderingswaardig. *rent naar vriend om hem een flinke harde duw te geven waarmee ik hem beschadig. Tja, kan gebeuren en ik zal het maar maximaal drie keer doen. Dan weet ie in ieder geval wel dat ik van hem hou* , er moet een manier zijn om eruit te komen denk ik dan. Op die woede na is het een geweldige man. Mag dat op je grafsteen komen te staan als ie per ongeluk toch weer een keer gewelddadig wordt?
Inmiddels denk ik echter wel dat ik weet wat mijn keuze gaat worden (en jullie waarschijnlijk ook). Moet alleen nog de moed verzamelen.
Het besef dat ik best wel afhankelijk van hem heb dringt ook steeds meer tot me door... shit... Ik denk dat je hiermee doorgaat.
Zorg alsjeblieft dat ik geen gelijk heb.
zaterdag 9 oktober 2010 om 23:44
zaterdag 9 oktober 2010 om 23:49
Dit klinkt als mijn relatie.
Ik heb het vijf maanden volgehouden waarvan twee goeie maanden.
Het wordt niet beter, de goede tijden die er zijn staan niet meer in verhouding tot de slechte.
Balans opmaken en conclusies trekken.
Zoals het was in het begin zo is het nu niet meer dus daar kun je niet op blijven voortbreien.
Echt niet.
(ik heb het eerder 18 jaar volgehouden, echt hoe lang je ook blijft proberen je teert op hoe het was, niet op hoe het ooit weer kan worden)
Ik heb het vijf maanden volgehouden waarvan twee goeie maanden.
Het wordt niet beter, de goede tijden die er zijn staan niet meer in verhouding tot de slechte.
Balans opmaken en conclusies trekken.
Zoals het was in het begin zo is het nu niet meer dus daar kun je niet op blijven voortbreien.
Echt niet.
(ik heb het eerder 18 jaar volgehouden, echt hoe lang je ook blijft proberen je teert op hoe het was, niet op hoe het ooit weer kan worden)
zondag 10 oktober 2010 om 00:28
Super knap van je dropkogel!
Ik heb wel een tip. Ik had al mijn vrienden al ingelicht dat ik het ging uitmaken. dat is een goede stok achter de deur. Zo wisten zij ook dat als ik hun belde, ik meteen bij ze terecht kon. Zo is het ook gegaan. ( alleen bleek toen dat we het beide wilde eindigen. Dat maakte het wel makkelijker) Na het gesprek, wat zo'n half uur duurde, had ik ondertussen mijn vriendin gesmst toen ik naar de wc ging. Ben meteen daarna op de fiets gesprongen om naar haar toe te gaan. Mijn spullen had ik snel bij elkaar gezocht. Genoeg voor een paar dagen logeren. De rest haalde ik op toen hij niet thuis was.
Veel sterkte en succes!
Ik heb wel een tip. Ik had al mijn vrienden al ingelicht dat ik het ging uitmaken. dat is een goede stok achter de deur. Zo wisten zij ook dat als ik hun belde, ik meteen bij ze terecht kon. Zo is het ook gegaan. ( alleen bleek toen dat we het beide wilde eindigen. Dat maakte het wel makkelijker) Na het gesprek, wat zo'n half uur duurde, had ik ondertussen mijn vriendin gesmst toen ik naar de wc ging. Ben meteen daarna op de fiets gesprongen om naar haar toe te gaan. Mijn spullen had ik snel bij elkaar gezocht. Genoeg voor een paar dagen logeren. De rest haalde ik op toen hij niet thuis was.
Veel sterkte en succes!
zondag 10 oktober 2010 om 00:36
btw, ga nu alvast opschrijven waarom deze relatie niet werkt. Als het uit is begint de achtbaan pas echt! Het heeft mij geholpen een dagboek bij te houden waarin ik al mijn gevoel schreef, en vooral ook waarom het niet werkte tussen ons. Als je dan verdrietig bent en daardoor gaat twijfelen, lees dat dan terug. Of dit topic...
zondag 10 oktober 2010 om 08:53
quote:Dropkogel schreef op 10 oktober 2010 @ 00:18:
Bedankt dat jullie me een spiegel hebben voorgehouden. Dat had ik even nodig. Ik heb mijn keuze gemaakt. Mijn moeder (lief als ze is) is ondertussen al het internet af gaan speuren naar een nieuw onderkomen voor mij.
Hebben jullie nog tips om standvastig te blijven als ik hem mijn keuze vertel? Als ik hem een beetje in kan schatten inmiddels wordt hij eerst boos, maar daarna verdrietig en vooral dat laatste zal me waarschijnlijk weer doen twijfelen.
Als je nu al weet dat hij je zal ompraten dan is een gesprek onder vier ogen dus niet verstandig.
Verhuis zonder dat hij het weet, eerst je belangrijkste spullen (bijv. naar je moeder). Denk aan je paspoort, diploma's, bakpasjes, sieraden, etc. Zorg dat er iemand anders bij is, zorg sowieso dat je niet meer alleen bent met hem. De relatie verbreken kun je ook per telefoon. In dat gesprek met hem heb je slechts enkele mededelingen: ik beëindig hier en nu onze relatie omdat ik niet gelukkig ben met jou. Ik wil alleen nog contact met jou om afspraken te maken over onze spullen. Als je me wilt bereiken dan kan dat via e-mail adres X. Als je me ooit nog met een vinger aanraakt zal ik aangifte doen van mishandeling." Geef hem niet je nieuwe adres, ga niet in discussie over jouw beweegredenen de relatie te beëindigen, ga hem niet troosten en laat je zeker niet verleiden met hem af te spreken onder vier ogen.
Vervolgens hang je op en ga je met iemand vieren dat je zelf een einde hebt gemaakt aan je nachtmerrie.
Bedankt dat jullie me een spiegel hebben voorgehouden. Dat had ik even nodig. Ik heb mijn keuze gemaakt. Mijn moeder (lief als ze is) is ondertussen al het internet af gaan speuren naar een nieuw onderkomen voor mij.
Hebben jullie nog tips om standvastig te blijven als ik hem mijn keuze vertel? Als ik hem een beetje in kan schatten inmiddels wordt hij eerst boos, maar daarna verdrietig en vooral dat laatste zal me waarschijnlijk weer doen twijfelen.
Als je nu al weet dat hij je zal ompraten dan is een gesprek onder vier ogen dus niet verstandig.
Verhuis zonder dat hij het weet, eerst je belangrijkste spullen (bijv. naar je moeder). Denk aan je paspoort, diploma's, bakpasjes, sieraden, etc. Zorg dat er iemand anders bij is, zorg sowieso dat je niet meer alleen bent met hem. De relatie verbreken kun je ook per telefoon. In dat gesprek met hem heb je slechts enkele mededelingen: ik beëindig hier en nu onze relatie omdat ik niet gelukkig ben met jou. Ik wil alleen nog contact met jou om afspraken te maken over onze spullen. Als je me wilt bereiken dan kan dat via e-mail adres X. Als je me ooit nog met een vinger aanraakt zal ik aangifte doen van mishandeling." Geef hem niet je nieuwe adres, ga niet in discussie over jouw beweegredenen de relatie te beëindigen, ga hem niet troosten en laat je zeker niet verleiden met hem af te spreken onder vier ogen.
Vervolgens hang je op en ga je met iemand vieren dat je zelf een einde hebt gemaakt aan je nachtmerrie.
